ΟΠΟΙΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΣΥΛΛΟΓΑΤΑΙ ΣΥΛΛΟΓΑΤΑΙ ΚΑΛΑ Ρηγας Φεραίος

Δευτέρα 21 Απριλίου 2003

Μπορεί και η Κύπρος ν’ ασκήσει πιέσεις


Τι προβλέπει για Κύπρο και Κυπριακό ο καθηγητής Ν. Λυγερός


Ο Νίκος Λυγερός, ο άνθρωπος με τον υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης, υποστηρίζει ότι η Κύπρος, ως εκ της θέσεώς της, όχι μόνο δεν πρέπει να δέχεται πιέσεις, αλλά μπορεί να τις προκαλεί η ίδια προς τους ξένους
Το πάθος του για το νησί μας. Πώς το γνώρισε και πώς το ζει




Τον είδαμε να λαμβάνει μέρος σε εκδηλώσεις εναντίον του Σχεδίου Ανάν. Τον βλέπουμε συχνά στην Κύπρο, ενώ η παρουσία του στον κυπριακό Τύπο είναι εμφανέστατη. Πρόκειται για τον άνθρωπο με τον υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης, που φθάνει το 189. Ο Νίκος Λυγερός κατάγεται από το Βόλο και έχει πάθος με την Κύπρο και την κυπριακή υπόθεση. Είναι καθηγητής Πληροφορικής στο πανεπιστήμιο της Λιόν και τις ικανότητές του στον τομέα αυτό τις χρησιμοποιεί στο έπακρο, για τη διαφώτιση σε ό,τι αφορά το Κυπριακό. Διαφώτιση, όχι μόνο προς τους ξένους, αλλά και προς τους δικούς μας, Κυπρίους και Ελλαδίτες.

Ο Νίκος Λυγερός υποστηρίζει ότι ως Κύπρος και ως Ελληνισμός μπορούμε να έχουμε μιαν ισχυρή εξωτερική πολιτική, με βάση την οποία όχι μόνο δεν θα δεχόμαστε πιέσεις, αλλά εμείς οι ίδιοι να προκαλέσουμε πιέσεις στο εξωτερικό.

Σε συνέντευξή του στη «Σ» μιλά για το πώς νιώθει ως άτομο που ξεχωρίζει ως προς το δείκτη νοημοσύνης, και πώς βλέπει τους υπόλοιπους ανθρώπους με κανονικό δείκτη νοημοσύνης, που εν πάση περιπτώσει το επίπεδό τους απέχει κατά 89 μονάδες προς τα κάτω από το δικό του.

Ένα άτομο με υψηλό δείκτη νοημοσύνης μπορεί να προβλέπει, σημειώνει, και προβλέπει και το τι θα γίνει με την υπόθεση της Κύπρου...

- Τι σημαίνει να ξεχωρίζει κανείς από τους υπόλοιπους ανθρώπους, και μάλιστα στο δείκτη νοημοσύνης;

-Δεν νομίζω ότι εσωτερικά σημαίνει τίποτε το ιδιαίτερο. Εξωτερικά, βεβαίως, σημαίνει κάτι, αλλά για τους άλλους και όχι για τον εαυτό σου. Ο εαυτός σου παραμένει ο ίδιος. Απλώς οι άλλοι σε βλέπουν διαφορετικά, επειδή υπάρχει μια ταμπέλα. Δεν ξέρουν, όμως, υποχρεωτικά, τι σημαίνει αυτή η ταμπέλα.

- Ο δείκτης νοημοσύνης σας είναι 189, ενώ ο μέσος άνθρωπος έχει δείκτη νοημοσύνης από 90 μέχρι 110 και ο μέσος όρος είναι 100. Πότε έγινε η μέτρηση της δικής σας νοημοσύνης;

- Αυτό έγινε πριν από μερικά χρόνια μέσω μιας γνωστής διεθνούς εταιρείας, της «Μένσα», η οποία έχει 100.000 μέλη με δείκτη νοημοσύνης τουλάχιστον 132. Εγώ έκανα ένα τεστ και μπήκα στην εταιρεία αυτή. Μετά πήγα σε άλλες εταιρείες που είχαν υψηλότερο δείκτη ως όριο. Είναι η Κυγκλία, που έχει ως όριο το 150, ο Προμηθέας 164 και δημιουργήθηκε και η Πι, που έχει ως όριο 176.

- Ο Άισταϊν, ένας μεγάλος άνδρας του περασμένου αιώνα, είχε δείκτη νοημοσύνης 164 και αποτελούσε φαινόμενο για τον κόσμο...

- Ο δείκτης νοημοσύνης είναι όπως ένα ποτήρι. Μπορεί να είναι μεγάλο, αλλά αν αυτό είναι άδειο, τότε δεν σημαίνει τίποτε. Μερικοί έχουν μεγάλο «ποτήρι» μερικοί μικρό. Σημασία έχει το γέμισμα, που είναι η σκέψη. Άρα, γεννιέσαι έξυπνος ή δεν είσαι, αλλά μαθαίνεις να σκέφτεσαι. Και μαθαίνοντας, έτσι γίνεται αυτή η γέμιση.

- Μπορεί να αυξηθεί ο δείκτης νοημοσύνης, το I.Q.;

- Το I.Q. δεν αυξάνεται. Η σκέψη είναι που αναπτύσσεται.

- Άρα, ένας άνθρωπος με μικρότερο δείκτη νοημοσύνης μπορεί να κάνει «εξυπνότερα» πράγματα από έναν άνθρωπο με υψηλό I.Q.;

- Ακριβώς.

- Και πώς γίνεται αυτό;

- Αυτό γίνεται με τη σκέψη του, γιατί τη σκέψη τη μαθαίνεις, ενώ τη νοημοσύνη τη φέρνεις μαζί σου. Τη σκέψη δεν την έχεις από την αρχή. Χρησιμοποιείς τον εξωτερικό κόσμο με τη νοημοσύνη που έχεις για να εξελιχθείς. Άρα, αυτή η σκέψη είναι που δημιουργεί. Ο Αϊστάιν δεν έχει σημασία πως είχε δείκτη νοημοσύνης 164. Σημασία έχει τι δημιούργησε με αυτά που είχε.

- Δηλαδή ένα μυαλό με υψηλό δείκτη νοημοσύνης, αν δεν καλλιεργηθεί, δεν αξίζει και τόσο;

- Είναι πολύ απλό. Η ιδέα είναι ότι ακόμα και αν είσαι στοχαστής, ιδιοφυΐα και είσαι στην ερημιά και δεν αξιοποιείς την ευφυΐα σου, δεν είσαι τίποτε για την ανθρωπότητα. Είναι, δηλαδή, σαν να είσαι ένας πολύ καλός ζωγράφος, αλλά δεν πουλάς πίνακες.

- Να κάνω έναν άλλο συλλογισμό. Αν σκεφτούμε ότι ο δείκτης νοημοσύνης του μέσου ανθρώπου είναι γύρω στο 100 κι εσείς έχετε 189, αυτό σημαίνει ότι έχετε 89 μονάδες μεγαλύτερο δείκτη νοημοσύνης από το μέσο άνθρωπο. Ενενήντα μονάδες διαφορά προς τα κάτω, και ακόμα λιγότερη, είναι η διαφορά που έχει ένας μέσος άνθρωπος με ένα άτομο με νοητική καθυστέρηση...

- Αυτό είναι πολύ σωστό.

- Δηλαδή ο μέσος άνθρωπος μπροστά σε ένα άτομο με πολύ υψηλό δείκτη νοημοσύνης, φαίνεται περίπου σαν άτομο με νοητική καθυστέρηση;...

- Όχι, αλλά φαίνεται σαν παιδί. Θέλω να πω ότι η νοημοσύνη, εφόσον είναι ένα εγκλωβισμένο μέλλον μες στο παρελθόν, που προβλέπει και βλέπει, είναι πιο κοντά στο θάνατο. Για τους άλλους, θεωρούν ότι είναι αθάνατοι και ότι είναι πολύ μακριά από το θάνατο. Άρα, ακριβώς, είναι όπως ένας ενήλικας που βρίσκεται σε μία παιδική χαρά και παίζει με τα παιδιά. Δεν τα υποτιμά επειδή είναι παιδιά, ούτε του φαίνονται καθυστερημένα.

- Η νοημοσύνη προβλέπει;

- Ναι, αυτό είναι η νοημοσύνη. Προβλέπει όπως τον Προμηθέα. Προμηθέας είναι αυτός που ξέρει τι θα γίνει μετά. Η νοημοσύνη σού επιτρέπει να ζεις το μέλλον μέσα στο παρόν.

- Δηλαδή, όσο ψηλότερο δείκτη νοημοσύνης έχει κανείς τόσο καλύτερα μπορεί να προβλέψει;

- Ναι, γιατί ο νοητικός ορίζοντάς του είναι πιο μακριά και άρα ξέρει πού πάει.

- Και αυτό γίνεται με βάση τα δεδομένα, τα οποία έχει μπροστά του και αναλύει με το σωστό τρόπο. Δεν μιλάμε για τη διαίσθηση...

- Σωστό. Αλλά δεν είναι μόνο ότι αναλύει δεδομένα. Βλέπει με τη λογική και τη σκέψη του. Θεωρεί τα πράγματα όπως είναι το αξίωμα και μετά μπορείς να κάνεις το θεώρημα. Είναι πολύ απλό. Ας πάρουμε ένα πρόβλημα. Ξέρουμε ότι υπάρχει ένα πρόβλημα και ότι υπάρχει μια λύση. Είναι διαφορετικό όταν βλέπεις το πρόβλημα για πρώτη φορά, ξέροντας τη λύση. Αυτός που ξέρει να το λύνει, όταν το βλέπει ακόμα και την πρώτη φορά, ξέρει ήδη ποια είναι η λύση. Άρα, δεν το βλέπει με τον ίδιο τρόπο με αυτόν που το βλέπει για πρώτη φορά. Είναι όπως αναγνωρίζουμε κάτι. Πάει ποιο μακριά.

Πρόβλεψη

- Θα επανέλθω στην πρόβλεψη.

- Δεν είναι μόνο πρόβλεψη ενός μέλλοντος που έχουν φτιάξει άλλοι. Δημιουργείς το μέλλον. Άλλο είναι να είσαι ένας θεατής ενός έργου που βλέπεις για πρώτη φορά. Υπάρχουν μερικοί που ξέρουν οι ίδιοι τι θα γίνει. Αν είναι αστυνομικό το έργο, ξέρουν κάπως πώς λειτουργεί. Αν αυτός που βλέπει το έργο είναι σκηνοθέτης, ξέρει περισσότερο τι θα γίνει. Δεν είναι όμως αυτός που το φτιάχνει. Με τη νοημοσύνη, όμως, φτιάχνεις κι εσύ το έργο σου. Δεν είναι το ον που δημιουργεί το έργο. Είναι το έργο που δημιουργεί το όν.

- Η νοημοσύνη είναι η μνήμη ή είναι αυτό που λέμε μαθηματικό μυαλό;

- Η μνήμη είναι ένα στοιχείο της νοημοσύνης. Δεν υπάρχει νοημοσύνη δίχως μνήμη. Η μνήμη είναι το υπόβαθρο της νοημοσύνης. Θα έλεγα ότι το ένα είναι ο κίονας και το άλλο ο στυλοβάτης.

- Η μεθοδικότητα;

- Η μεθοδικότητα είναι η δομή της σκέψης. Όταν όμως είναι πολύ σκληρή αυτή η μεθοδικότητα και δεν είναι ευλύγιστη, αλλά αλλάζει συχνά, προκαλεί ρουτίνα.

- Πόση ώρα χρειάζεστε να διαβάσετε μία σελίδα;

- Εξαρτάται από το περιεχόμενο. Δεν με ενδιαφέρει το μέγεθος, αλλά η ουσία.

- Δηλαδή ένα άρθρο εφημερίδας, για παράδειγμα, διαβάζεται πιο γρήγορα από ότι ένα αντίστοιχο επιστημονικό άρθρο;

- Ναι, πολύ πιο γρήγορα, διότι δεν διαβάζω τις λεπτομέρειες. Διαβάζω τη δομή, το σκελετό του άρθρου. Για να ξέρω πού βρίσκεσαι, με αρκεί να ξέρω πού βρίσκεται ο σκελετός σου. Δεν με ενδιαφέρει τι φοράς. Έτσι και στο διάβασμα. Συνηθίζω να λειτουργώ με νοητικά σχήματα. Αν δεν υπάρχει δομή, σημαίνει ότι δεν υπάρχει και περιεχόμενο. Άρα, δεν με ενδιαφέρει.

- Για να διαβάσετε ένα βιβλίο πόσο χρόνο χρειάζεστε;

- Όσο θέλω. Όταν είναι για παράδειγμα το «Γαλάζιο Τετράδιο», δεν θα πεις ότι είναι 250 σελίδες, άρα θέλω τόσο χρόνο. Το θέμα είναι ότι περιέχει συμπυκνωμένη σκέψη. Είναι σαν να με ρωτάς πόση ώρα χρειάζεσαι να διαβάσεις τέσσερις γραμμές μαθηματικά. Ε, δεν θα τις διαβάσεις με την ίδια ταχύτητα όπως ένα άρθρο.

Κύπρος

- Η επαφή σας με την Κύπρο βλέπουμε ότι είναι συχνή. Αρθρογραφείτε στην εφημερίδα μας και μέσα από τα γραφόμενά σας, δείχνετε σαν να είστε μέλος αυτής της κοινωνίας. Πώς υπήρξε αυτή η σύνδεση;

- Η σύνδεση έγινε από χρόνια. Πρώτα από εικόνες. Για μένα η Κύπρος ήταν πρώτα η τηλεόραση. Δεν ήξερα ακριβώς τι ήταν. Είδα αυτή την πληγή, τη λύπη από την τουρκική εισβολή και σιγά - σιγά εξελίχθηκαν τα πράγματα. Όταν βρισκόμουν στη Γαλλία ασχολήθηκα με το Κυπριακό μέσα από διάφορα λόμπι. Μετά ήταν τα γεγονότα του 1996, με τη θυσία του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού, και άρχισα να γράφω ποιήματα, όχι για να με ξέρει κανένας στην Κύπρο. Και πρόσφατα, τον περασμένο Μάρτιο, με κάλεσαν σε ένα συνέδριο. Εγώ είπα «όταν είναι στην Κύπρο, ό,τι και να ’ναι θα έλθω. Έτσι, ήλθα και αυτή η εικόνα, σαν αφηρημένη που είχα σαν «καλαμαράς», έγινε μια πραγματικότητα με βιώματα. Είδα ανθρώπους, γνώρισα φίλους. Αυτό το αφηρημένο μετετράπη σε βιώματα. Το πρόβλημα που έχουμε εμείς στην Ελλάδα είναι ότι πολλοί δεν έχουν έλθει ακόμα ποτέ στην Κύπρο. Άλλο ν’ ακούς από την Ελλάδα τι γίνεται στην Κύπρο, και άλλο να πας εσύ, με φίλους που σε ξεναγούν σε διάφορους τάφους, στα Φυλακισμένα Μνήματα, να δεις την πληγή που έχει ο Πενταδάκτυλος πάνω του, να δεις την Πράσινη Γραμμή, να δεις τις μάνες των αγνοουμένων! Όλα αυτά δεν είναι απλώς μία εικόνα, αλλά μια πηγή άμεση. Όμως, δεν είναι μόνο αυτή η Κύπρος για μένα. Μ’ αρέσει η παράδοση που υπάρχει εδώ. Οι άνθρωποι είναι, γενικά, πολύ κοντά στη γη, όχι όλοι. Εδώ βρήκα μια φιλία, μια ειλικρίνεια. Δεν με ενδιαφέρει το κράτος, με ενδιαφέρει ο λαός.

- Όμως, τώρα θα σας ρωτήσω για το κράτος, με την έννοια ότι ο λαός αυτός ζει μέσα σε αυτό το κράτος, το οποίο έχει όλα αυτά τα προβλήματα. Θα πιαστώ από κάτι που έχετε πει προηγουμένως, από την πρόβλεψη που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος με υψηλό δείκτη νοημοσύνης. Το ερώτημα είναι πού πάμε, με βάση αυτά τα δεδομένα που έχουμε μπροστά μας. Άλλοι λένε ότι καταστρεφόμαστε, άλλοι ότι πάμε σε λύση. Υπάρχει, όμως, και το πάρα πέρα.

- Σωστό. Είναι το φαινόμενο του ορίζοντα. Εγώ το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι οτιδήποτε και να είναι η λύση, θα είναι μέσω της Ευρώπης. Και όταν λέω λύση, δεν εννοώ την οποιαδήποτε διευθέτηση. Για μένα η λύση πρέπει να είναι κανονική, δηλαδή καλή, αλλιώς δεν λέγεται λύση. Άρα για μένα, το ευρωπαϊκό στοιχείο στην πορεία μας είναι όντως ένα βήμα, όχι προς την καταστροφή, αλλά προς την επίτευξη στόχων, που πριν από μερικά χρόνια ήταν αφάνταστα.

Ευρωπαϊκή λύση

- Όπως μας τα λέτε, το μυαλό μου πηγαίνει βεβαίως σε μια λύση που να προνοεί ένα κράτος με βάση τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν ανήκει στη σφαίρα του φανταστικού;

- Μα γιατί;

- Απλούστατα πρόκειται για μια διάχυτη εντύπωση. Αυτές είναι θέσεις που εκφράζονται και από τα κόμματα.

- Τα κόμματα είναι πολλά, άρα οι απόψεις είναι πολλές, άρα υπάρχουν πολλές απόψεις που είναι λανθασμένες. Γιατί το λάθος είναι πολλαπλό, αλλά η αλήθεια είναι μία. Άρα, εφόσον υπάρχουν πολλές απόψεις, κάποιες είναι λανθασμένες. Να πω κάτι σαν ερώτημα. Αν ήμασταν ήδη στην Ευρώπη το 1974, θα είχαμε την τουρκική εισβολή;

- Όχι, διότι η Τουρκία δεν θα εισέβαλλε σε ευρωπαϊκό έδαφος.

- Ακριβώς. Δηλαδή, η ένταξή μας στην Ε.Ε. δημιουργεί μιαν αλλαγή φάσης. Προς το παρόν είμαστε μια Κύπρος που θέλει να μπει στην Ευρώπη. Τείνουμε, δηλαδή, σιγά - σιγά προς μία ευρωπαϊκή Κύπρο. Όταν όμως θα είμαστε μέσα εντελώς, εδώ θα είναι η Ευρώπη, και ο τόπος αυτός θα έχει την ιδιότητα να λέγεται Κύπρος. Άρα, το πρόβλημά δεν θα είναι η αντιπαράθεση Κύπρου – Τουρκίας, αλλά Ευρώπης – Τουρκίας.

Οι ξένοι

- Γιατί όλη αυτή η αδημονία των ξένων να επιλύσουν το Κυπριακό;

- Η κύρια προσπάθεια των ξένων δεν έχει άμεση σχέση με την Κύπρο, αλλά στο κατά πόσο η Ευρώπη πρέπει να είναι ηπειρωτική ή υπερατλαντική. Έτσι έχουμε τη θέση κλειδί, που είναι η Γερμανία και η Γαλλία, που προτιμούν μιαν Ευρώπη ισχυρή στην ήπειρο και έχουμε τη θέση της Αγγλίας, που προτιμά μια σχέση της Ευρώπης με την Αμερική, θάλεγα ΝATOϊκή και που αλλάζει το βαρύκεντρο της Ευρώπης. Άρα τοπικά, εδώ στην Κύπρο αυτές οι δύο απόψεις είναι εντελώς αντίθετες. Δηλαδή, η ένταξή μας στην Ευρώπη και η μη απόδοση ημερομηνίας ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία οφείλεται στον άξονα Γαλλίας - Γερμανίας, γιατί είχαμε εναντίον μας και την Αγγλία και την Ολλανδία, και φυσικά την Αμερική, που έχει γεωστρατηγικά δεδομένα που δεν αφορούν την Κύπρο. Η Κύπρος έχει μεγάλη σημασία ήδη ως τοποθεσία. Όχι, όμως, επειδή είναι η Κύπρος, αλλά επειδή είναι κοντά στην Ανατολή. Αν η Κύπρος βρισκόταν στην Κορσική δεν θα υπήρχαν αυτά τα πράγματα, έστω κι αν είχε τον ίδιο λαό, τους ίδιους ανθρώπους και τους ίδιους πολιτικούς. Άρα οι ξένοι θέλουν την Κύπρο για να ακούν την Ανατολή. Γι’ αυτό βάζουν «Έσελον» εδώ. Άρα, η γεωστρατηγική τοποθεσία μας καθορίζει την ύπαρξή μας εδώ. Αλλά αυτό που ζούμε κανονικά με μία παθητική στάση, ότι είμαστε ακριτικός λαός, άρα έχουμε προβλήματα και μας πληγώνουν, πρέπει τώρα να το θεωρήσουμε ότι όταν είμαστε σε ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο, η θέση μας θα είναι ισχυρότερη και ακόμα καλύτερη για το ότι είμαστε στις άκρες.

- Άρα, η αδημονία των ξένων να λύσουν το Κυπριακό είναι για να ικανοποιήσουν τα συμφέροντά τους, τα οποία δεν θα μπορούσαν να ικανοποιηθούν στον ίδιο βαθμό, όταν η Κυπρος ενταχθεί στην Ε.Ε.

- Σωστό, γιατί όταν η Κυπρος ενταχθεί στην Ε.Ε. εφόσον η θέση της θα είναι ισχυρότερη, η δυναμική θα είναι δική μας και όχι των άλλων. Άρα, γι’ αυτό ασκούν πιέσεις τώρα που είμαστε μόνο στο κατώφλι της Ευρώπης, γιατί προς το παρόν κτυπήσαμε την πόρτα και άνοιξε. Εγώ νομίζω ότι πρέπει να μπούμε μέσα, και να κλείσουμε την πόρτα, και μετά μιλάμε. Προς το παρόν δεν είμαστε πραγματική Ευρώπη, γι’ αυτό μας έθεσαν το πλαίσιο όχι μόνο της 28ης Φεβρουαρίου, αλλά και των 16 μηνών. Δεν είναι τυχαία αυτά τα νούμερα.

«Ηττημένοι»

- Πώς σχολιάζετε το επιχείρημα που προβάλλουν μερικά κόμματα, ότι είμαστε οι ηττημένοι, άρα θα πρέπει να υποχωρήσουμε.

- Για να ηττηθείς πρέπει να έχεις πολεμήσει.

- Είμαστε οι ηττημένοι του 1974.

- Πρέπει να καθορίσουμε την έννοια ήττα. Ήττα, θέλει να πει ότι έχασες μετά από ένα παιγνίδι ή έναν πόλεμο. Ποιος το έπαιξε; Θελω να πω ότι υπάρχουν αυτές οι πιέσεις και τα ψηφίσματα που είναι θετικά για μας, δεν μπορούμε να έχουμε πάντοτε αυτή την παθητική στάση, ότι εμείς είμαστε ένας μικρός λαός, ένα μικρό νησί, και άρα δεν μπορούμε να καθορίσουμε το μέλλον μας και άρα αυτό θα το καθορίζουν οι ξένοι. Εφόσον για τους ξένους είναι σημαντικό αυτό το νησί, πρέπει εμείς να το χρησιμοποιήσουμε ανάποδα. Δηλαδή, να έχουμε μιαν ισχυρή εσωτερική πολιτική, που να λέει ότι εγώ δεν θα δεχθώ τις εξωτερικές πιέσεις, αλλά εγώ θα προκαλέσω πιέσεις στο εξωτερικό. Και τώρα αυτές οι πιέσεις που δεχόμαστε, όσοι ασχολούμαστε με την πολιτική, ξέρουμε ότι όταν ένα κράτος βρίσκεται σε εκλογική περίοδο, χάνει λίγο από τη σταθερότητά του. Άρα, κανονικά όλοι αυτοί που δήθεν εργάζονται προς το καλό μας θα έπρεπε να περιμένουν να σταθεροποιηθεί η εσωτερική μας πολιτική, για να κάνουν τις προσπάθειές τους αυτές. Γιατί επιμένουν τώρα; Δεν θα μπορούσε αυτό να γίνει μετά από δύο μήνες; Γιατί να έχουμε πιέσεις λίγο πριν; Γιατί να είμαστε υποχρεωμένοι να δώσουμε τη θέση μας, εφόσον δεν είμαστε ακόμα δυνατοί;

- Ποια η γνώμη σας για την επίσκεψη Ανάν στην Κύπρο και τα εκβιαστικά χρονοδιαγράμματα που θέτει για τη λύση;

- Ήταν αναμενόμενη, εφόσον ακολουθεί τη στραγηγική της Κοπεγχάγης. Ο κίνδυνος στη στραγηγική προέρχεται από το απρόβλεπτο. Η κίνηση των Άγγλων, σε σχέση με τις βάσεις τους, ήταν πολύ πιο ανατρεπτική, αν και ξέρουμε σε ποιο πλαίσιο διαμορφώθηκε. Μα σταθερή πίεση, αν την κατανοήσουμε σωστά, μπορεί να να είναι και ωφέλιμη.

- Πώς σχολιάζετε το αποτέλεσμα των εκλογών;

- Το αποτέλεσμα είναι μία βάση, την οποία θεωρώ ως μέσον. Οι εσωτερικές πολιτικές διαμάχες δεν μ’ απασχολούν ιδιαίτερα. Σημασία έχει το έργο που θα παραγάγει αυτή η Kυβέρνηση σ’ ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο και σε μια κρίσιμη περίοδο για το Κυπριακό. Δεν είναι η θέση που δίνει την αξία, είναι ο άνθρωπος. Το ίδιο ισχύει και στη γεωπολιτική.



Μόνιμη διεύθυνση άρθρου: http://www.simerini.com.cy/nqcontent.cfm?a_id=84612


Τα πνευματικά δικαιώματα της Ιστοσελίδας καθώς και του περιεχομένου ανήκουν στον Εκδοτικό Οίκο "ΔΙΑΣ" ΛΤΔ
Copyright © 2000 - 2004. All Rights Reserved

Design by NetQuest