xronos.gr // News

Τετάρτη, 28.6.2006
«Τα τριάντα φιλιά του ήλιου»

Σε κάθε σελίδα ξεδιπλώνει εικαστικά το πνεύμα του με ένα έργο και η Σύνη Αναστασιάδη.
Μέσα από το βιβλίο αυτό θέλω να μιλήσω για έναν κόσμο όπου η καθημερινότητα απουσιάζει. Η ιστορία μιας αναμενόμενης λήθης και η μνήμη μιας συλλογικής θυσίας. Δεν υπάρχουν ημερομηνίες, χρονολογίες, επώνυμοι ή ανώνυμοι, μόνο ήρωες και άνθρωποι…


«Τα τριάντα φιλιά του ήλιου»«…Δεν θέλω να βλέπω την Θράκη σαν μία περιοχή που είναι στο περιθώριο, την βλέπω σαν ένα κεντρικό κόμβο για τα Βαλκάνια και θα ήθελα και στα εικαστικά, αλλά γενικά στα πολιτιστικά, να υπάρχει ένας πυρήνας που να είναι αρκετά δυνατός για να ελκύει και ανθρώπους από άλλες περιοχές και να θέλουν να κάνουν κάτι εδώ…», είναι τα λόγια του Νίκου Λυγερού που μας επαναλαμβάνει κάθε φορά με διαφορετικό τρόπο, εννοώντας αυτό το πράγμα και κάνοντάς το πράξη με κάθε τρόπο, όπως και ξεχωριστό βιβλίο που παρουσιάστηκε στην Ξάνθη «Τα τριάντα φιλιά του ήλιου». Στην παρουσίαση διαβάστηκαν χαρακτηριστικά αποσπάσματα του βιβλίου από τους ηθοποιούς Θοδωρή Βρουζέλη και Μαρία Παπαδοπούλου, τα οποία ανέλυσε ο συγγραφέας και παρουσίασε την δική του ερμηνεία.

"Μέσα από το βιβλίο αυτό θέλω να μιλήσω για έναν κόσμο όπου η καθημερινότητα απουσιάζει. "Τα τριάντα φιλιά του ήλιου" είναι ένα βιβλίο μύθου που αποτελεί την ουσία της ιστορίας. Η ιστορία μιας αναμενόμενης λήθης και η μνήμη μιας συλλογικής θυσίας. Δεν υπάρχουν ημερομηνίες, χρονολογίες, επώνυμοι ή ανώνυμοι, μόνο ήρωες και άνθρωποι.

Οι άνθρωποι - πρωταγωνιστές του βιβλίου, έχουν στη διάθεση τους μόνο μια ημέρα ζωής, ζούνε λοιπόν τον χρόνο χωρίς ν' αφήσουν στιγμή να πάει χαμένη. Κάθε πρόσωπο του βιβλίου είναι ένα κομμάτι ενός ανύπαρκτου λαού στον οποίο χρωστάμε την ελευθερία της σκέψης μας. Η ιδέα του βιβλίου στηρίχθηκε στην ανάγκη να θυμηθούμε ξεχασμένους ανθρώπους για να μπορέσουμε να ζήσουμε το μέλλον.

Η κοινωνία στηρίζεται στη λήθη, κωδικοποιεί τη μνήμη μέσα στη λήθη. Μιλώντας για την εμπειρία της κωδικοποίησης του βιβλίου και της εικαστικής απόδοσης των κειμένων, η ζωγράφος Σύνη Αναστασιάδη μίλησε για την "ευδαιμονία" που κέρδισε συνεργαζόμενη μ' έναν συγγραφέα και δάσκαλο που την βοήθησε ν' αντιληφθεί το μεγαλείο του απλού.

Χρόνος: Είστε ο συγγραφέας του βιβλίου «Τα τριάντα φιλιά του ήλιου», μία καινούρια εκδοτική προσπάθεια, η οποία έχει να καταδείξει πάρα πολλά μηνύματα. Θα ήθελα να αποκρυπτογραφήσουμε την σκέψη, τον λόγο, την ματιά σας κ. Λυγερέ απέναντι στο καινούριο αυτό εκδοτικό πόνημα.

-Το βιβλίο είναι μία αναφορά θα έλεγα, ένας φόρος τιμής για την ελληνική επανάσταση, όχι όμως αυτή που γνωρίζουμε, δηλαδή τις προηγούμενες που έχουμε ξεχάσει. Γι’ αυτό μέσα στο βιβλίο δεν υπάρχουν ημερομηνίες και ονόματα, για να καταλάβει ο αναγνώστης ότι όντως όλα αυτή ανήκουν στην λήθη και το βιβλίο είναι ένας σελιδοδείκτης μέσα στην λήθη που αναδεικνύει τα στοιχεία της μνήμης, δηλαδή τι πρέπει να θυμόμαστε. Είναι λοιπόν ένα μυθιστόρημα από το οποίο έχουν μείνει μόνο 30 σελίδες και το κάθε κείμενο συνοδεύεται από ένα εικαστικό της Σύνης Αναστασιάδη και αν προσέξεις κάθε ένα έχει ένα κόσμημα.

Το κόσμημα είναι το τυπογραφικό, είναι προσεγμένη δουλειά, δηλαδή το κόσμημα αντιπροσωπεύει τον τίτλο και αυτό το κείμενο. Και είναι με μία γραφή που θέλαμε να παραπέμπει σε χειρόγραφο, γιατί όπως είναι ο 18ος αιώνας. Θέλαμε να είναι δυσανάγνωστο εκ πρώτης όψης, έτσι ώστε ο αναγνώστης να αναγκάζεται, να δυσκολεύεται, να προσπαθεί να το προσεγγίσει.

Είναι μία ανοικτή – κλειστή δομή, δηλαδή φαινομενικά είναι λευκό, άρα δεν ενοχλεί κανένα και πρέπει ο άλλος να δει, μα τι θέλουν να πουν, γιατί το έκαναν έτσι, γιατί υπάρχει αυτή η δυσκολία, γιατί ήθελα να μην ξεχάσουν οι αναγνώστες την δυσκολία να διαβάζει κάποιος και χειρόγραφα και μετά την χαρά που έχεις όταν κατάφερες να διαβάσεις 2-3 γραμμές και μετά ένα ολόκληρο κείμενο. Γιατί μετά συνηθίζει το μάτι και το διαβάζουμε όλο και πιο εύκολα. Αυτή η δυσκολία δηλαδή, η δυσκολία της μνήμης μέσα στην ευκολία της λήθης.

Και ξέρουμε ότι αυτό το βιβλίο θα βγει και σε μία συλλεκτική έκδοση με περιορισμένη αρίθμηση.

-Ναι, μία συλλεκτική έκδοση με 100 κομμάτια, ένα εξώφυλλο διαφορετικό, πιο εμπλουτισμένο όσον αφορά το χαρτικό, με νούμερα και εδώ όπως προσέχετε δεν υπάρχει καν σελιδοποίηση, το ίδιο θα είναι και για το συλλεκτικό και θα βγει και το συλλεκτικό σε γαλλική μορφή, 50 κομμάτια το οποίο θα είναι έτοιμο αυτή την εβδομάδα.

Και μάλιστα θα μας απασχολήσει το βιβλίο μέσα από την έκθεση που θα γίνει στην Αθήνα

-Σωστά, στην γκαλερί Ζυγός στην Αθήνα, τέλη Σεπτεμβρίου, γιατί η Σύνη επιπλέον από τα σκίτσα που βλέπουμε στο έργο, εφόσον υπάρχουν 30 σκίτσα, τα έχει ξανακάνει σε λάδι και μουσαμά, άρα θα υπάρχουν 30 έργα συν 1 που αντιπροσωπεύει όλο το έργο, που θα εκτεθούν και θα διαβάζουμε και το κείμενο από ηθοποιούς. Αυτή είναι η ιδέα, δηλαδή κάτι το σφαιρικό που αποτελεί από μόνο του ένα έργο τέχνης, πριν καν το διαβάσεις.


Κύριε Λυγερέ, βλέπουμε ότι η σχέση σας και η επαφή σας με την τέχνη είναι διαρκής και μάλιστα καταφέρατε να έχετε κερδίσει αυτό τον ομφάλιο λώρο με την Θράκη μέσα από δικούς της καλλιτέχνες, όπως είναι η Σύνη Αναστασιάδη και φαντάζομαι ότι ανιχνεύσετε και άλλες μορφές.

-Θέλω πολύ. Τώρα πρόσφατα με τίμησε και η Ξάνθη και μου πρότεινε να κάνω και ένα θεατρικό έργο σε ένα χώρο ιδιαίτερα ενδιαφέροντα την. Θα είναι κάτι σαν κάθετο θέατρο, γιατί είναι ένα παλιό κτίριο που μπορούμε να ανεβαίνουμε και να κατεβαίνουμε από διπλές σκάλες. Πρώτα ήταν δύο σπίτια που ανήκαν σε δύο αδελφές και γκρεμίστηκε ένας τοίχος και τώρα έχουμε κάτι το παράξενο.

Έχουμε ένα κεντρικό χώρο με δύο σκάλες και θέλω να κάνω ένα έργο που οι ηθοποιοί θα είναι στο κέντρο και σε κάθε αίθουσα θα κοιτάζει γύρω – γύρω το κοινό. Άρα εγώ δεν θέλω να βλέπω την Θράκη σαν μία περιοχή που είναι στο περιθώριο, την βλέπω σαν ένα κεντρικό κόμβο για τα Βαλκάνια και θα ήθελα και στα εικαστικά, αλλά γενικά στα πολιτιστικά, να υπάρχει ένας πυρήνας που να είναι αρκετά δυνατός για να ελκύει και ανθρώπους από άλλες περιοχές και να θέλουν να κάνουν κάτι εδώ.

Το έργο που θα γράψω θα αφορά ειδικά την Θράκη. Αυτό συγκεκριμένα αφορά πιο πολύ την Ήπειρο, εκεί ήταν ο αγώνας, για λόγους ιστορικούς όπως ξέρουμε, αλλά θέλω όντως να υπάρχουν αυτά τα δεσμά στην Θράκη που μου επιτρέπουν να δημιουργώ ένα έργο και με σύγχρονους καλλιτέχνες που το δουλεύουν πραγματικά. Γιατί όταν κάνουν μία συνεργασία μαζί μου ξέρουν ότι θα είναι δύσκολα τα πράγματα.

Εκεί είναι η πρόκληση όμως αυτή η δημιουργική συνύπαρξη.

-Ναι, μπορεί να είναι αυτό, αλλά πράγματι εγώ λειτουργώ μέσα στο πλαίσιο των φίλων. Δηλαδή πρέπει να υπάρχει μία απόλυτη ειλικρίνεια. Για να βγουν αυτά τα 30 έργα, η Σύνη μπορεί να ζωγράφισε 70 και περισσότερα. Άρα νομίζω καταλαβαίνετε την δουλειά που έγινε για να φτάσουμε στο τελικό αποτέλεσμα».

Το βιβλίο εκδόθηκε με την φροντίδα και υπογραφή του οίκου Σπανίδη στην Ξάνθη και κυκλοφορεί ήδη στα βιβλιοπωλεία. Ο Νίκος Λυγερός έχει να μας πει πολλά ακόμη είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο της σύγχρονης Θράκης και τον ευχαριστούμε για ό,τι κάνει.

Μελαχροινή Μαρτίδου

Μόνιμη διεύθυνση άρθρου: http://www.xronos.gr/view.cgi?newsid1151467200,27,


Νικ. Ζωίδου 22-24, 69100 Κομοτηνή. Τηλ: 25310 22791, 25310 33255, Fax: 25310 31302. Email: xronos@xronos.gr
Copyright © «Ο ΧΡΟΝΟΣ» Καθημερινή Εφημερίδα της Κομοτηνής, 2001 - 2003. Κατασκευή: Komotini On-Line