Αναζήτηση



Η άποψή σας
Πιστεύετε ότι λέει την αλήθεια η κυβέρνηση για το ζήτημα των υποκλοπών;

Πιστεύετε ότι πρέπει να λειτουργήσουν τα χρυσωρυχεία στην περιοχή Περάματος Θράκης;





Μόνιμες Στήλες

Σύνδεση
Ψευδώνυμο

Συνθηματικό

Να με θυμάσαι
Υπενθύμιση Συνθηματικού;
Δεν έχετε λογαριασμό ακόμα; Εγγραφή

Συνδεδεμένοι
Έχουμε 33 επισκέπτες σε σύνδεση


Mailing List

Μείνετε ενημερωμένοι με τις τελευταίες ειδήσεις. Εγγραφείτε δωρεάν στο News Alert.








ΚΑΙΡΟΣ
Αλεξανδρούπολη
Σποραδικές Νεφώσεις, 7oC

Κομοτηνή
Σποραδικές Νεφώσεις, 7oC

Ξάνθη
Νεφώσεις, 10oC

Ορεστιάδα
Σποραδικές Νεφώσεις, 7oC

Σαμοθράκη
Σποραδικές Νεφώσεις, 7oC

Νίκος Λυγερός-Η Γενοκτονία της μνήμης κρύβει τη Γενοκτονία του μέλλοντος Εκτύπωση E-mail
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Συντάκτης Κειμένου: Μαίρη Τζεβελέκη   
Ημερομηνία Σύνταξης:  Τετάρτη, 28.11.2007 09:00:00
ΦΥΛΛΟ:  98

Η Γενοκτονία της μνήμης κρύβει τη Γενοκτονία του μέλλοντος

Συνέντευξη του Νίκου Λυγερού στη Μαίρη Τζεβελέκη

Πώς ν’ αγαπήσεις εκατομμύρια νεκρούς;

Πώς να θυμηθείς τα ονόματά τους;

Πώς να κλάψεις εκατομμύρια τραγωδίας;

Πώς να ξεχάσεις τις ζωές τους;

Όταν είσαι μόνο ένας άνθρωπος.

Όταν είσαι μόνος μέσα στην ερημιά.

Όταν σε βρίζει η αδιαφορία.

Όταν σε χλευάζει η κοινωνία.

Με την ανθρωπιά.

Ν. Λυγερός

Πρόσφατα, κεντρικό θέμα στα δελτία ειδήσεων, ήταν η προσπάθεια για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από το Αμερικανικό Κογκρέσο. Όλοι γνωρίζουμε τη γενοκτονία των Εβραίων και άλλων λαών από το ναζιστικό καθεστώς. Οι περισσότεροι μιλάμε για τη γενοκτονία των Ποντίων και των Ελληνικών πληθυσμών της Μ. Ασίας. Λιγότεροι έχουμε ακούσει για τη γενοκτονία των Ουκρανών το 1933, ή και άλλων λαών, πιο μακρινών από μας.

Ποια όμως είναι η σημασία της λέξης ‘γενοκτονία’ και ως προς  τι διαφέρει αυτή από μια μαζική σφαγή;

Γιατί κάποια κράτη έχουν προχωρήσει στην ποινικοποίηση της άρνησης της αναγνώρισης της γενοκτονίας;  Ενώ αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των κρατών που προχωρούν στην αναγνώριση της γενοκτονίας τόσο των Αρμενίων, όσο και των Ουκρανών.

Οφείλουμε να αναφέρουμε κατ’ αρχήν, ότι ο δημιουργός της έννοιας της λέξης γενοκτονία, είναι ο Ραφαέλ Λέμκιν (1900, 1959), Πολωνοεβραίος, ο οποίος διέφυγε στην Αμερική.  Τον απασχόλησε το Αρμενικό ζήτημα πριν από τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο και πολύ πριν χάσει στα ναζιστικά στρατόπεδα το σύνολο της οικογένειάς του.

Αυτός πρώτος εισάγει το 1943 τη διάσταση της διαχρονικότητας, αυτού του διαρκούς εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας. Δηλαδή, δεν πρόκειται μόνο για την απώλεια αυτών που αφανιστήκαν, αλλά για τις γενιές και γενιές των απογόνων τους, που δεν τους δόθηκε, ούτε θα τους δοθεί ποτέ η δυνατότητα  να γεννηθούν, να ζήσουν, να δημιουργήσουν!

Ένας δικός μας άνθρωπος, που αγωνίζεται ενάντια  στη γενοκτονία της μνήμης, ώστε να αποδοθεί  δικαιοσύνη,  να αναγνωρισθούν οι γενοκτονίες όπου γης, να ποινικοποιηθεί η άρνησή τους, είναι  ο καθηγητής κος Νίκος Λυγερός, ο οποίος διδάσκει μαθηματικά στο Παιδαγωγικό τμήμα του πανεπιστημίου στην πόλη μας. Είναι ο ευφυέστερος Έλληνας. Αν και αυτός ο χαρακτηρισμός δεν είναι αρκετός για να αποδώσει το εύρος του πολλαπλού έργου του στην Ελλάδα, την Κύπρο, τη Γαλλία.

Είχα τη δυνατότητα να κάνω μαζί του μια πολύ ανθρώπινη συνομιλία, στην προσπάθεια ν’ απαντηθούν τα παραπάνω ερωτήματα, την οποία νιώθω την ανάγκη να παραθέσω.

Έχουμε τη χαρά να είναι κοντά μας, εδώ στην Αλεξανδρούπολη, ο κύριος Νίκος Λυγερός, ο οποίος δεν είναι πια καινούριος στην πόλη μας. Είναι αρκετά χρόνια που μας επισκέπτεται. Ο λόγος που είστε εδώ, κύριε Λυγερέ, είναι ότι διδάσκετε στο Πανεπιστήμιο της Θράκης και στο Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης. Άρα, ο λόγος που σας φέρνει εδώ, βασικά, είναι αυτός. Ωστόσο, η δραστηριότητά σας δεν περιορίζεται μόνο στη διδασκαλία.

(σημ. στο σημείο αυτό διευκρινίσθηκε ότι η εκτίμηση και ο σεβασμός, δεν έχουν να κάνουν με τον πληθυντικό)

Δουλεύω με τους πρόσφυγες και τις προσφυγές και συνήθως ο εκτιμητής δεν ασχολείται με τους πρόσφυγες, ασχολείται με το κτήμα. Τι να εκτιμήσεις; Πόσο κοινωνικοί είμαστε ή πόσο άνθρωποι; Η εκτίμηση και ο σεβασμός δεν μπορεί να είναι τυπικές έννοιες. Όταν είναι τυπικές έννοιες, είναι μόνο αρχές. Δεν είναι αξίες. Εγώ λειτουργώ μόνο με τις αξίες. Και πιστεύω στους ανθρώπους. Όχι στους θεσμούς.

Είναι πάρα πολύ τολμηρό αυτό να το βγάζεις προς τα έξω. Αυτή τη στιγμή εγώ νιώθω ότι μας ακούνε δέκα, εκατό, διακόσιοι άνθρωποι.

Ωραία. Ξέρεις, συνήθως  δουλεύω για τους ανθρώπους που δεν με ακούνε πια.

Αν δεν σ’ ακούνε, τότε δεν μιλάς για αυτούς.

Αντιθέτως!  Όταν ασχολείσαι με τις γενοκτονίες δεν σ’ ακούνε, ενώ μιλάς γι’ αυτούς. Γιατί κάποιος πρέπει να μιλήσει και γι’ αυτούς.

Υπάρχουν όμως κάποιοι λίγοι που ακούνε. Σε ενδιαφέρουν αυτοί που θα ακούσουν, σωστά;

Ναι. Για το θέμα της γενοκτονίας τι θέλεις να μάθεις;

Θα σε ρωτούσα γιατί ασχολείσαι, αν δεν είχα καταλάβει. Ωστόσο, θα ήθελα να μεταφέρεις τον λόγο για τον οποίο ασχολείσαι με τις γενοκτονίες, για να καταλάβει και κάποιος ο οποίος δεν ξέρει.

Ασχολούμαι για τον ίδιο λόγο. Στην ουσία, για μένα γενοκτονία είναι ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Όπως ασχολούμαι με την ανθρωπότητα, έπρεπε να ασχοληθώ και με τα εγκλήματα. Δεν έχει νόημα να ασχοληθείς με κάτι που το θεωρείς ζωντανό, όταν ο άλλος το σκοτώνει.

Και πιστεύω ότι δεν θεωρείς ότι υπάρχει διαγραφή αυτού του εγκλήματος. Δεν ξέρω τι ισχύει στο ποινικό δίκαιο, συνήθως μετά από κάποιο χρονικό διάστημα δεν ασχολούμαστε.

Αλλά εδώ είμαστε στο διεθνές δίκαιο: έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και έγκλημα πολέμου δεν διαγράφεται, δεν παραγράφεται.

Ωστόσο αυτός ο δρόμος πρέπει να  είναι μοναχικός.

Δεν είναι μοναχικός. Χάρη σε μερικούς ανθρώπους ή μάλλον σε πολλά άτομα δεν είναι μοναχικός. Όταν σε συνοδεύουν 353.000 άτομα και 1.5 εκατομμύριο δεν είσαι μόνος. Έχεις πολλές συντροφιές. Μάλλον δυσκολεύεσαι να θυμηθείς τα ονόματα.

Αφού είναι τόσα πολλά σίγουρα.

Πού είναι η μοναξιά;

Ο άνθρωπος δεν είναι το παρόν, δεν μπορούμε να δούμε τα στενά πλαίσια του παρόντος στον άνθρωπο.

Μόνο στα άτομα.

Συνεπώς, κάνουμε τον διαχωρισμό ανθρώπων και ατόμων.

Σωστά.

Εφ’ όσον μιλάμε για γενοκτονίες, κατατασσόμαστε στους ανθρώπους;

Αλλιώς, δεν θα ασχολούμασταν με τις γενοκτονίες.

Και θεωρούμε ότι από τη στιγμή που είμαστε άνθρωποι, έχουμε μία διαχρονικότητα.

Δεν θεωρούμε. Είμαστε. Είμαστε κομμάτια χρόνου.

Ας κοιτάξουμε την ουσία λοιπόν. Άρα, για σένα, για μένα, αυτοί οι 353.000 ή το 1,5 εκατομμύριο είτε σκοτώθηκαν πριν από 100 χρόνια είτε σήμερα…

… ή αύριο

Ή αύριο, είναι ακριβώς το ίδιο. Δεν έχει καμία διαφορά.

Ναι.

Ο πόνος από αυτήν την απώλεια, τη βαρβαρότητα, την εγκληματική πράξη, παραμένει ο ίδιος με το πέρασμα του χρόνου.

Παραμένει ο ίδιος, για να υπάρχει μέλλον. Γιατί κάποιος πρέπει να τον μάθει για να παράγει το μέλλον.

Άρα, για να ζουν αυτά τα κομμάτια χρόνου μέσα στην πορεία του χρόνου θα πρέπει να υπάρχει κάποιος που να τα ανακαλεί από κάπου;

Απλώς ζουν στη μνήμη μας.

Άρα, πρέπει να υπάρχει η μνήμη κάποιου.

Ναι, και να αντιστέκεται στη λήθη.

Αυτά τα κομμάτια χρόνου υπάρχουν. Ωστόσο, αν δεν υπάρξει κάποιος, εσύ, να τα ανακαλείς από τη λήθη, τότε είναι σαν να μην υπάρχουν.

Αυτό είναι το πρόβλημά μας.

Δηλαδή η ύπαρξη ή η μη ύπαρξη.

Η γενοκτονία υπάρχει, επειδή τη θυμόμαστε.

Ακριβώς. Αν δεν την θυμόμαστε…

Δεν υπάρχει. Γι’ αυτό οι βάρβαροι θέλουν να τις ξεχνάμε. Γιατί, εφόσον τις ξεχνάμε, δεν υπάρχει έγκλημα.

Για όλα τα πράγματα υπάρχει ένα κίνητρο. Για ένα τέτοιο τραγικό έγκλημα τι κίνητρο θα μπορούσε να υπάρχει;

Καθαρότητα.

Τίνος;

Ενός λαού.

Σε βάρος κάποιου άλλου. Ο θάνατός σου, η ζωή μου.

(Καθαρότητα) ενός συστήματος, (θάνατος) ενός ανθρώπου. Το σύστημα θέλει καθαρά πράγματα. Δεν θέλει ανθρώπους. Θέλει πολιτισμό. Δεν θέλει μνήμη. Θέλει χειραγώγηση του παρόντος, για να διαχειρίζεται τη λήθη. Έτσι, είναι όλα καινούρια, όλα καλά.

Μ’ αυτόν τον τρόπο το σύστημα δεν οδηγείται στο μηδέν;

Είναι μόδα το μηδέν.

Και μετά το μηδέν;

Η κοινωνία παράγει το επόμενο μηδέν. Μια άλλη μόδα…

Το μηδέν είτε το πολλαπλασιάζουμε είτε το αθροίζουμε πάλι μηδέν παράγει.

Αυτό είναι το καλό για μας, για την ανθρωπότητα. Γιατί δεν μας ενοχλούν στην ουσία.

Αλλά το μηδέν στην ουσία δεν υπάρχει ποτέ, γιατί δεν έχει πετύχει ποτέ σύστημα να επιβάλει το μηδέν.

Μπορεί να πετύχει, αν το ξεχάσουμε. Άμα ξεχάσουμε τους νεκρούς μας, δεν θα υπάρχουν. Άρα, δεν υπήρξε έγκλημα. Άρα, το μηδέν κυριαρχεί.

Η μάχη, δηλαδή, είναι μεταξύ ύπαρξης και ανυπαρξίας.

Όχι. Μεταξύ μνήμης και λήθης.

Εφόσον, όταν επικρατεί η λήθη, είναι σαν να μην υπάρχουν…

Σαν να μην υπάρχουν γι’ αυτούς που ξεχνάνε.

Αν σταματήσουν να υπάρχουν αυτοί που θυμούνται;

Μπορεί να θυμηθούν άλλοι πιο μετά. Τον Vivaldi  τον είχαμε ξεχάσει για πολλά χρόνια. Είναι οι ειδικοί που διάβασαν τον Bach που ανακάλυψαν ότι είχε επιρροές από έναν Ιταλό και έψαξαν να βρουν ποιος είναι. Τώρα ακόμα και τα καταστήματα ξέρουν ποιος είναι ο Vivaldi.

Ναι, έγινε και κάποιο διάστημα της μόδας.

Αυτό είναι επικίνδυνο…

Αρχίζει και γίνεται επικίνδυνο. Ωστόσο, για να θυμηθούν οι επόμενες γενιές, θα πρέπει να βρουν κάποια στοιχεία.

Γι’ αυτό χρειαζόμαστε την αρχαιολογία της μνήμης.

Τα στοιχεία του παρελθόντος… Κατά συνέπεια, μετά είναι και η αναγκαιότητα ακόμα και αν δεν μπορέσουμε να διατηρήσουμε τη μνήμη, να κρατήσουμε αυτά τα στοιχεία του παρελθόντος, να μπορέσουμε να τα περάσουμε στους επόμενους.

Ναι. Είναι η κωδικοποίηση τη μνήμης, μέσα στη λήθη. Πρέπει να αφήσουμε στίγματα για τους επόμενους.

Ακόμα και αν δεν μπορούμε να τα αξιολογήσουμε εμείς σήμερα.

Ειδικά, όταν δεν μπορούμε πια! Δεν επιλέγουμε την κοινωνία. Αλλά επιλέγουμε να ανήκουμε στην ανθρωπότητα.

Όταν μπορούμε να έχουμε δικαίωμα επιλογής.

Έχουμε πάντα δικαίωμα επιλογής, γιατί η επιλογή είναι αφαίρεση ελευθερίας. Μπορείς πάντα να επιλέγεις αν είσαι ελεύθερος ή όχι. Αυτό έλεγαν οι στωικοί: θεώρησε τον εαυτό σου ως ελεύθερο άνθρωπο ή ως σκλάβο. Όλα εξαρτώνται από σένα.

Αρκεί να έχεις επίγνωση της δυνατότητας της επιλογής να είσαι ελεύθερος.

Η επιλογή είναι κόστος.

Και όλα είναι αρκετά κουραστικά.

Γι’ αυτό συνήθως επί δικτατορίας δεν σου δίνουν την επιλογή. Κι εσύ νιώθεις χαρούμενος, γιατί δεν έχεις κόστος. Σε καθοδηγούν.

Και είναι όλα ανώδυνα. Και ουδέτερα.

Και ανούσια.

Ωστόσο, πάντα υπάρχουν οι ιδιαιτερότητες μέσα στο σύστημα.

Οι ιδιομορφίες.

Οι ιδιομορφίες, λοιπόν, για να δημιουργούν την αναταραχή.

Δεν υπάρχουν πάντα. Πολύ συχνά πρέπει να τις δημιουργείς.

Έστω, να βρεθεί αυτός που θα τη δημιουργήσει. Δεν βρίσκεται πάντα όμως.

Αυτό είναι το πρόβλημά μας.

Και είναι θέμα τύχης, αν θα βρεθεί ή όχι;

Είναι θέμα αναγκαιότητας.

Η αναγκαιότητα από πού προέρχεται όμως;

Από την τελεολογία…

Της οντολογίας μας. Αρκεί να μην έχεις άγχος.

Γιατί να έχεις άγχος; Το 1,5 εκατομμύριο έχει πεθάνει.

Όταν έχεις ένα τόσο μεγάλο φορτίο, δεν σου δημιουργείται αυτή η αγωνία;

Δεν είναι αγωνία. Είναι υπευθυνότητα. Είσαι υπεύθυνος για τους άλλους. Μπροστά σε όλους.

Από τη στιγμή που έχεις ξεδιαλύνει μέσα σου τι πρέπει να κάνεις, όταν έχεις δρομολογήσει τις ενέργειές σου, μετά φεύγει και η αγωνία και το άγχος.

Αυτό ακριβώς.

Ίσως η αγωνία και το άγχος είναι μέχρις ότου πάρεις την απόφαση.

Μέχρι να καταλάβεις το πρόβλημα. Αλλά το θέμα δεν είναι μόνο οι νεκροί. Είναι αυτοί που δεν γεννήθηκαν. Δεν μπόρεσαν… Ποιος δεν γεννήθηκε; Η μάζα; Οι άνθρωποι; Συγκεκριμένοι άνθρωποι; Συγκεκριμένοι δημιουργοί; Αυτό είναι που μας απασχολεί.

Οι απόγονοι του 1,5 εκατομμυρίου Αρμενίων και των άλλων γενοκτονιών τι θα μας έδιναν, τι θα προερχόταν από αυτούς και πόσο θα ωφελούνταν η ανθρωπότητα από αυτούς.

Όλοι αυτοί δεν μπόρεσαν να υποφέρουν για μας.

Να υποφέρουν; Να δημιουργήσουν για μας.

Είναι το ενδιάμεσο του Ντοστογιέφσκι. Δεν είναι μόνο το Καρτεσιανό.

Έχει μία απόχρωση συμφέροντος αυτό το πράγμα.

Όχι, δεν είναι συμφέρον. Αντί να έχεις μόνο το σκέφτομαι, άρα υπάρχω, πρέπει να έχεις το σκέφτομαι, άρα υποφέρω, άρα υπάρχω. Αν δεν υποφέρεις, δεν υπάρχεις. Αυτοί δεν μπόρεσαν να υποφέρουν για μας.

Δεν μπορούμε να πούμε ότι γλίτωσαν το να υποφέρουν;

Γλίτωσαν το κόστος της ζωής, της κοινωνίας της ελευθερίας.

Και χωρίς να το επιλέξουν οι ίδιοι. Τους το επέβαλαν κάποιοι άλλοι. Ίσως εκεί είναι το …

…έγκλημα.

Τους στερήσανε ο δικαίωμα…

…του κόστους. Το δικαίωμα του κόστους.

Αυτό συμβαίνει όταν είσαι ενήλικας: μπορείς και πληρώνεις για κάποια πράγματα.

Αν δεν έχεις κόστος, δεν έχεις αξία. Ενώ, πολλοί κοιτάζουν μόνο την τιμή. Και μάλιστα, συχνά έχουν ανάγκη από ετικέτες.

Η αξία των πραγμάτων είναι πολύ σχετική.

Όχι, δεν είναι. Η τιμή είναι.

Εννοούσα την ετικέτα. Ο καθένας μπορεί να βάλει σε οτιδήποτε, όποια ετικέτα θέλει.

Ποια είναι η αξία της Αντιγόνης;

Της τραγωδίας του Σοφοκλή;

Της κοπέλας.

Της ηρωίδας.

Ναι. Η τραγωδία είχε μία τιμή. Αγοράστηκε για να παιχτεί. Δεν μίλησα για την τραγωδία.

Μίλησες για την τιμή της ηρωίδας.

Την τιμή της ουσίας.

Δεν μπορεί να την εκτιμήσει κανείς. Για κάποιους μπορεί να είναι ελάχιστη και για κάποιους ανεκτίμητη.

Ναι, αλλά υπάρχει πάντοτε το κόστος. Πέθανε γι’ αυτό.

Αυτό είναι από την εσωτερική ανάγκη που έχει ο καθένας…

Γιατί ο καθένας;

Ο άνθρωπος.

Οι άνθρωποι.

Ναι. Το «ο καθένας» πήγαινε στους ανθρώπους.

Θα υποθέσουμε αυτό.

Θα κυριολεκτούμε. Από την εσωτερική ανάγκη που πηγάζει από τον καθένα…

Γιατί να είναι εσωτερική;

Τι άλλο μπορεί να είναι;

Η ανθρωπότητα είναι εσωτερική ανάγκη;

Εσωτερική ανάγκη είναι η προσπάθεια του καθενός να ανήκει στην ανθρωπότητα και να έχει συναίσθηση αυτής της επαφής.

Την ψάχνει αυτήν την επαφή ή συνειδητοποιεί ότι υπάρχει;

Συνειδητοποιεί. Για τους ανθρώπους η γενοκτονία υπάρχει, για τα άτομα δεν υπάρχει.

Τα θύματα είναι άνθρωποι ή άτομα;

Για μένα είναι άνθρωποι.

Συνεπώς, τους σκότωσαν επειδή ήταν άνθρωποι;

Όχι. Επειδή τους σκότωσαν, γίνανε άνθρωποι.

Αυτό είναι πιο σωστό.

Δεν τους άφησαν τα περιθώρια καν να αποδείξουν αν είναι ή αν δεν είναι άνθρωποι. Επομένως, εγώ τους θεωρώ ανθρώπους.

Τους θεωρείς ή έγιναν;

Έγιναν για μένα.

Άρα, τώρα ξέρεις γιατί ασχολούμαι με γενοκτονίες.

Επομένως, το δέχεσαι. Έτσι, το κατάλαβα όταν το συζητήσαμε ξανά. Για μένα, δεν είναι μόνο οι κορυφές του τετραγώνου. Σαφώς και τα τέσσερα σημεία ορίζουν το σχήμα και δεν πάω στον κύκλο, γιατί αυτός είναι σχήμα που η περιφέρειά του έχει άπειρα σημεία, ωστόσο έχει άπειρα σημεία και στο εσωτερικό του.

Και το τετράγωνο έχει άπειρα σημεία, σαν περιφέρεια.

Ωστόσο ορίζεται από τέσσερα. Ενώ ο κύκλος;

Από δύο.

Σωστά!

Άρα τι; Πρέπει να ασχοληθούμε με τις κορυφές ή όχι; Αυτός που είναι εγκληματίας και δρα κατά της ανθρωπότητας τι προσπαθεί να εξουδετερώσει; Τα άτομα ή τους ανθρώπους;

Τους ανθρώπους.

Πώς ξέρεις ότι είναι άνθρωποι;

Δεν το ξέρεις.

Τότε πώς το κάνεις;

Τους εξαφανίζεις όλους οπότε μέσα στο σύνολο θα εξαφανίσεις και τους ανθρώπους.

Ναι. Το θέμα είναι ο στόχος ήταν οι άνθρωποι ή τα άτομα;

Οι άνθρωποι.

Δεν είναι αυτό που πίστευες πριν. Οι άνθρωποι είναι τα κρίσιμα σημεία. Πρέπει να προστατέψουμε τα κρίσιμα σημεία.

Γιατί από αυτά θα κρατήσουμε και θα οριοθετήσουμε την ύπαρξη των υπολοίπων.

Γιατί κατηγορούμε τους εγκληματίες κατά της ανθρωπότητας;  Επειδή προσπαθούν συστηματικά να αποδομήσουν αυτό το σύστημα.

Για να μπορέσουν να το διαλύσουν.

Ναι.

Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα ισοπεδώνουμε όλα. Μια ύπαρξη έχει την ίδια    σημασία. Την αξία μιας ύπαρξης δεν μπορώ να την ιεραρχήσω.

Γιατί; Άλλο ύπαρξη, άλλο ζωή. Ένα ποτήρι υπάρχει. Δε ζει.

Μιλάμε για ανθρώπινη ύπαρξη.

Μιλάμε για όντα. Και το ον δεν είναι άνθρωπος. Γίνεσαι άνθρωπος, δεν γεννιέσαι.

Ένα βρέφος νεογέννητο τι είναι;

Δεν είναι ακόμα άνθρωπος.

Αλλά είναι εξίσου αποτρόπαιο και απάνθρωπο να σκοτώνεις ένα βρέφος με το να σκοτώνεις έναν Αϊνστάιν.

Γιατί όμως είναι εξίσου;

Γιατί θα μπορούσε δυνητικά να γίνει άνθρωπος.

Αλλά δεν είναι το ίδιο. Δεν είναι εξίσου.

Οποιοδήποτε άτομο δεν θα μπορούσε να γίνει άνθρωπος;

Όχι, γιατί αν κάνεις αυτόν τον μη διαχωρισμό, δεν μπορείς να ξεχωρίσεις τη γενοκτονία από τη σφαγή.

Δεν μπορώ ακόμα να την ξεχωρίσω.

Ναι, αλλά ο Ραφαήλ Λέμκιν κατάφερε να τα ξεχωρίσει, χρησιμοποιώντας ένα επιχείρημα που δεν έχεις αποδεχτεί: τα κρίσιμα σημεία.

Εγώ αναβαθμίζω τη σφαγή σε γενοκτονία. Δεν μπορώ να καταλάβω την ειδοποιό διαφορά.

Δεν αντιλαμβάνεσαι ότι στην ουσία κάνεις ακριβώς το ίδιο που θέλουν οι εγκληματίες, όταν υποβαθμίζουν μια γενοκτονία σε σφαγή. Γιατί στο τέλος έχεις μια ισότητα. Άρα, μπορεί να θεωρείς ότι παλεύεις για την αναγνώριση και κάνοντας αυτήν την εξίσωση στο τέλος να έχεις αποδείξει ότι δεν υπάρχουν γενοκτονίες γιατί ακολούθησες αυτόν τον συνειρμό.

Εγώ πάω ανάποδα.

Ανάποδα ή όχι, αν είναι εξίσωση δεν αλλάζει τίποτα. Εξισώνεις, κατά συνέπεια, ισοπεδώνεις.

Όταν μιλάμε όμως για γενοκτονία των Αρμενίων μιλάμε για το 1,5 εκατομμύριο ψυχών που χάθηκε.

Δεν μιλάμε για ψυχές. Δεν έχουμε αυτήν την πρόσβαση. Το θέμα είναι πως αποφάσισε ο Λέμκιν να ονομάσει γενοκτονία κάτι που εσύ θεωρείς ότι είναι μια μεγάλη σφαγή. Γιατί ήθελε να υπάρχει μια διαφοροποίηση. Υπάρχουν διάφορα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Η γενοκτονία είναι μία ειδική περίπτωση.

Μας προτρέπει να σκεφτούμε τι θα είχαμε αν η ανθρωπότητα έχανε… αν γινόταν γενοκτονία σε διάφορα έθνη και χάναμε… αναφέρει μια σειρά από ονόματα.

Ποια ονόματα; Θυμάσαι μερικά;

Αναφέρει τον Αϊνστάιν, τον Σπινόζα, τον Κίρκεργκαρντ, μια σειρά από μουσικούς, φιλοσόφους, τον Πλάτωνα τον Σωκράτη.

Άρα, πού το πάει για σένα; Τι θέλει να πει; Είναι μια έμμεση έκφραση ελιτισμού;

Μπορεί να φαίνεται έτσι.

Από την κοινωνία.

Ναι. Και εγώ ως μέλος της, που προσπαθεί να ξεφύγει από το κοινωνικό πλαίσιο, η πρώτη μου προσέγγιση μπορεί να είναι αυτή. Ότι κάνει μια ελιτίστικη προσέγγιση του πράγματος.

Ας υποθέσουμε ότι είναι μια ελιτίστικη προσέγγιση. Αν αυτή λοιπόν, η προσέγγιση κατάφερε να δημιουργήσει μια έννοια, όπως είναι η γενοκτονία, η οποία αφορά όλη την ανθρωπότητα, κατά πόσο είναι ελιτίστικη; Ενώ αυτή που δεν είναι ελιτίστικη, όπως η δική σου, που καταφέρνει τελικά να αποδείξει ότι μια γενοκτονία είναι μια μεγάλη σφαγή, κατά πόσο ανθρώπινη είναι;

Δεν ξέρω.

Είναι απλό. Δεν είναι. Είσαι κοινωνική γιατί ισοπεδώνεις. Τους έχεις βάλει όλους στην ίδια μοίρα. Ενώ, οι ίδιοι οι εγκληματίες δεν το κάνουν. Γι’ αυτό χρησιμοποιούν αυτόν τον συστηματικό τρόπο να εξολοθρεύσουν ένα έθνος.

Γιατί να μπουν σ’ αυτόν τον κόπο οι βάρβαροι; Δεν θα μπορούσαν να εντοπίζουν τους ανθρώπους και να…

Αυτό κάνουν. Τους εντοπίζουν αυτούς που υπάρχουν.

Τότε γιατί να εξολοθρεύσουν και 6 εκατομμύρια Εβραίων και 1.5 εκατομμύριο Αρμενίων αν μπορούσαν να βρουν τους 50, 100, 200 ανθρώπους;

Γιατί πάλι ξέχασες κάτι. Εξολοθρεύουν τους ανθρώπους που υπάρχουν και τους ανθρώπους που θα υπάρξουν.

Άρα, επειδή δεν ξέρουν από πού θα προκύψει…

< Προηγ.   Επόμ. >
Πολίτης με άποψη
Η διαπλοκή, η σήψη και η ενημέρωση
Αυξήσεις τιμών, μειώσεις μισθών
Η χώρα στάσιμη και οι φτωχοί φτωχότεροι
100 φύλλα, ΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
Στον αγώνα ο πολίτης είναι δεδομένος, με τους άλλους τι γίνεται
 
Ανθρώπινα
Οι μάσκες έπεσαν
Η τηλεόραση στην Ελλάδα
All for Peace Radio, η συχνότητα της ειρήνης
Μουσικές Γωνιές του Κόσμου:Ali Farka Toure, ο βασιλιάς των blues της ερήμου
Μουσικές Γωνιές του Κόσμου:Sierra Leone's Refugee All Star, η Φωνή των Προσφύγων
   
Κατα-Θέσεις
Χρήστος Ζαχόπουλος: Ο αντίποδας ενός «Οιδίποδα»
Το «αδειανό πουκάμισο» του πολιτικού συστήματος
«Το Βατερλό του δικομματισμού» σύντομα κοντά σας
Οι μετανάστες......
Η «τυραννία» της μειοψηφίας
Άδηλα και κρύφια
Άδηλα και κρύφια Φύλλο 103
Άδηλα και κρύφια Φύλλο 102
Άδηλα και κρύφια Φύλλο 101
Άδηλα και κρύφια Φύλλο 100
Άδηλα και κρύφια Φύλλο 99
   
Κιβωτός Ιδεών
Ζητήματα πατριαρχικής εκλογής από το 1923 μέχρι σήμερα
Χρόνος κοσμικός και χρόνος λειτουργικός
Δώρημα ψυχής
Μήπως ήρθε η ώρα για πραγματικές αλλαγές;
Γη Θρακική - Γη Πατριαρχική
Επί Παντός...
Δημοτική Δημοκρατική Αγωνιστική Συνεργασία - Θράσος ...λιμανίσιο
Προς μια νέα κατάκτηση της ανθρωπότητας: την κατάργηση της θανατικής ποινής
Τα ντοκουμέντα της ασυδοσίας
Νίκος Ζαμπουνίδης-Θράκη: Η πύλη της διασυνοριακής ανάπτυξης
«Η «ασύμμετρη απειλή» πλήττει και το νομό Έβρου
   
Περιδιαβαίνοντας
Νέα χρονιά
Γράμμα στον Άγιο Βασίλη
Ο ρατσισμός της μόδας
Θεωρίες συνωμοσίας
Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία
Τάδε έφη
19 Δεκεμβρίου 2007. Πανελλήνια απεργία υγειονομικών
Τραπεζάκια... μέσα
Διαπαιδαγώγηση προβληματικής συμπεριφοράς-Μέρος Δ΄
Διαπαιδαγώγηση προβληματικής συμπεριφοράς-Μέρος Γ΄
Διαπαιδαγώγηση προβληματικής συμπεριφοράς- Μέρος Β΄
   
Τουφεκιές
Τουφεκιές Φύλλο 101
Τουφεκιές Φύλλο 100
Τουφεκιές Φύλλο 99
Τουφεκές Φύλλο 97
Τουφεκές Φύλλο 96
Αγροτικός κόσμος
Ξεκινά το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2007-2013
Εγκαινιάστηκε το Τοπικό Κέντρο Αγροτικής Ανάπτυξης στην Κομοτηνή
Οι αλλαγές φορολογίας στο αγροτικό πετρέλαιο
Στις 13 Δεκεμβρίου οι κοινοτικές ενισχύσεις
Εννέα αντιπλημμυρικά φράγματα στον Εβρο
   
Τέχνη και πολιτισμός
Τότα Καραβαριώτου - Με μετάξι κεντά την ιστορία της Θράκης...
15 & 16 Δεκεμβρίου Χριστουγεννιάτικο παζάρι στη Σαμοθράκη
Οδοιπορικό στη Συρία
Ημερίδα στο Δημοτικό Θέατρο-Η συνεισφορά των πολιτιστικών φορέων του τόπου
«Ο ρόλος και η πολιτιστική προσφορά της θρακικής διασποράς»
Συνεντεύξεις
Γιώργος Ντόλιος: «Πρέπει να μεταφέρουμε τις αντιδράσεις στο κέντρο, στην Αθήνα»
«Ανατρεπτικές» εκδηλώσεις για τον έρωτα, το θάνατο και τους μετανάστες στόχος της οργάνωσης
Νίκος Λυγερός-Η Γενοκτονία της μνήμης κρύβει τη Γενοκτονία του μέλλοντος
Δ.Κιτιτσικούδης-Άνεμος ποιότητας και πολιτισμού με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου στην πόλη μας
Ελένη Τσιαούση-"Διαμορφώνουμε πρόταση για τον τουρισμό, ο καθένας να αναλάβει την ευθύνη του"
   
Σχολιά-ζωντας στη Θράκη
Σχολιά-ζωντας στη Θράκη Φύλλο 73
Σχολιά-ζωντας στη Θράκη Φύλλο 72
Σχολιά-ζωντας στη Θράκη Φύλλο 71
Σχολιά-ζωντας στη Θράκη Φύλλο 70
Σχολιά-ζωντας στη Θράκη Φύλλο 69
Λόγου χάριν...
Οι διαδικασίες επιλογής στελεχών στην Εκπαίδευση ή εξ όνυχος τον λέοντα
Στο φως και στη σκιά μιας εξέγερσης
Η συμμετοχή άργησε μια μέρα
Για τις νίκες του ΠΑΣΟΚ και για το μέλλον της κοινωνίας
«Η εξόρυξη χρυσού, δεν θα σώσει την περιοχή μας-Ο τόπος έχει ανάγκη άλλων επιλογών»
   
Aρωμα ζωής
Καλοκαίρι, θάλασσα, ήλιος-Προστατέψτε τα μαλλιά σας
Ιδιαίτερες μπίρες...σιταρένιες και φρουτένιες...
Λαχανικά στο λαδόξιδο
Μπίρα Πόσα ξέρετε, αλήθεια, για αυτή;
Επαναχρησιμοποίηση προϊόντων-Μια έμμεση ανακύκλωση
Χρονολόγιο
Χρονολόγιο Μέρος Β΄-Φύλλο 75
Χρονολόγιο Μέρος Α΄-Φύλλο 75
Χρονολόγιο Μέρος Β΄-Φύλλο 74
Χρονολόγιο Μέρος Α΄-Φύλλο 74
Χρονολόγιο Μέρος Β΄-Φύλλο 73
   
Του λόγου το αληθές
Φαρισαϊσμός εκ μέρους της Ρωσίας στο θέμα του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης
Η αποκαθήλωση των «άστρων»
"Habemus Papa"
Η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών (Μελέτη των Γενοκτονιών) αναγνωρίζει τη Γενοκτονία Ασσυρίων και Ελλήνων
Οι γενναίοι κυνηγοί επί τω έργω
Αθλητικές Προσεγγίσεις
Μια κοινή υπόθεση - ντόπινγκ και ναρκωτικά
Αθλητική δραστηριότητα, έφηβοι, βία και επιθετικότητα
Αθλητισμός, παιχνίδι και σχολείο
Φαρμακοδιέγερση, η μάστιγα της εποχής μας.
Η σημασία του παιχνιδιού
   
Ειδήσεις
Καλή δουλειά
Προληπτική Ιατρική - Υγειονομική Ενημέρωση του πληθυσμού του Ν. Έβρου
Έλληνας, Πολίτης της Ευρώπης-Έλληνας, Πολίτης του Κόσμου
Φυσικό Αέριο
Ευρωπαϊκή Στρατηγική για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία 2007-2012
Λαογραφία-Παράδοση-Ιστορία
Τα κουρμπάνια
Δήμος Τριγώνου - Μηλέα
Δήμος Τριγώνου-Σύλλογοι και δραστηριότητες τους-ΔΙΚΑΙΑ (Β΄ ΜΕΡΟΣ)
Ιερός Ναός της Κοιμήσης της Θεοτόκου Πετράδων Διδυμοτείχου
Δήμος Τριγώνου - Σύλλογοι και Δραστηριότητες τους ΔΙΚΑΙΑ