Καλως ήρθατε στην ιστοσελίδα της  Εφημερίδα  Μακεδονία της Θεσσαλονίκης
Τρίτη 24 Μαρτίου 2009
Αναζήτηση
ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΡΕΠΟΡΤΑΖ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
ΚΟΣΜΟΣ
ΤΕΧΝΕΣ
ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ
MEDIA



Επικοινωνία





http://www.makthes.gr/blog/
Ο χωροχρόνος του Βαν Γκογκ Εκτυπώσιμη σελίδα
Στον “Κόσμο του Vincent” μας ταξιδεύει με τη νέα του έκθεση ο ζωγράφος Νίκος Λυγερός. Ένας φόρος τιμής στο έργο του Βίνσεντ Βαν Γκογκ και συνάμα η εικαστική συνέχεια του γαλλικού βιβλίου του κ. Λυγερού “Le monde de Vincent” και της μελέτης “Le Sud de van Gogh”.

Τα έργα, αφού εκτέθηκαν στην Καλαμάτα, φιλοξενούνται από χθες -και μέχρι τα τέλη Μαρτίου- στο Ιστορικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης, ενώ αναμένεται να συνεχίσουν το ταξίδι τους και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. Μέσα από είκοσι πίνακες ο κ. Λυγερός αναδεικνύει τις ουσιαστικές λεπτομέρειες της ζωγραφικής του διάσημου ολλανδού ζωγράφου, δίνοντας έμφαση στις δημιουργίες του όταν ζούσε στη Γαλλία και ειδικά στο Νότο της χώρας. Μελετά τη συγκίνηση που προκαλεί το έντονο μείγμα των χρωμάτων και με καθαρές γραμμές καθορίζει αποτελεσματικά τα όρια των ανθρώπων που δεν ξέχασε ο Βίνσεντ.

 
Ως φόρος τιμής και όχι ως αναφορά, αναπτύσσεται ένας διάλογος “μεταξύ νεκρών και αγέννητων για να ξεπεραστούν τα στενά κοινωνικά πλαίσια που απαγόρευσαν την ύπαρξη του Βίνσεντ. Μόνο οι πίνακές του άντεξαν την ανθρωπιά του”, σημειώνει ο ζωγράφος. Και για να μην ξεχαστεί η ουσία του δασκάλου, ο κ. Λυγερός δρα μέσω της ανθρωπότητας και του χρόνου.


Έτσι ο θεατής συμμετέχει σε ένα θεατρικό σκηνικό, όπου είκοσι πρωταγωνιστές παίζουν με το σκηνοθέτη το ρόλο της ζωής τους. Καθώς μάλιστα ο ζωγράφος θεωρεί ότι τα έργα αυτά “ανήκουν μόνο και μόνο στην ανθρωπότητα”, κανένα δεν είναι προς πώληση.

ΕΙΚΟΣΙ ΕΙΚΟΝΕΣ


Αυτό που επιχειρεί ο κ. Λυγερός είναι να ρίξει ένα νέο βλέμμα πάνω στο έργο “ενός ασθενούς της κοινωνίας που δεν μπορούσε νΆ αντέξει την ύπαρξη ενός δεύτερου ηλίθιου, την ώρα που δεν τολμούσε να κοιτάξει τον πρώτο στη λογοτεχνία. Η αγνότητα του φανταστικού ήρωα υπάρχει στο έργο του ολλανδού δημιουργού που δεν άντεχε πια τους χειμώνες και προσπαθούσε να ζήσει στην έρημο του θυμαριού”.


Ο εικαστικός αναπτύσσει έναν φιλοσοφικό προβληματισμό που έχει προεκτάσεις στους Μποντλέρ και Ρεμπό, στο Λεονάρντο ντα Βίντσι, στη μεθοδολογία του Κούντερα στη λογοτεχνία και του Κισλόφσκι στον κινηματογράφο. Σκηνοθετεί έναν εικοσάλογο, περιμένοντας έναν Μπέκετ “για να δούμε τον Βίνσεντ και τον αδελφό του -alter ego- Τεό επιτέλους ανθρώπινα. Δύο ιδιομορφίες που με την ανθρωπιά τους ενίσχυσαν την ανθρωπότητα” σημειώνει ο καλλιτέχνης.


Ε.Σ.