Ο δρόμος της ανθρωπιάς

N. Lygeros




Σταυρούλα: Γιατί δεν έχουν σπίτι οι Τσιγγάνοι; 
Ιάκωβος: Ο κόσμος είναι το σπίτι τους. 
Σταυρούλα: Και πού μένουν; 
Ιάκωβος: Στο δρόμο. 
Σταυρούλα: Μα δεν υπάρχει τίποτα εκεί!
Ιάκωβος: Μόνο από εκεί μπορείς να βρεις αυτό που δεν ψάχνεις.
Σταυρούλα: Τι δεν ψάχνω; 
Ιάκωβος: Το νόημα της ζωής. 
Σταυρούλα: Ποιο το νόημα της ζωής; 
Ιάκωβος: Το ταξίδι... 
Σταυρούλα: Το ταξίδι προς πού; 
Ιάκωβος: Εσύ θα το επιλέξεις. 
Σταυρούλα: Τί πρέπει να διαλέξω; 
Ιάκωβος: Τη ζωή σου. 
Σταυρούλα: Δεν θέλω να πεθάνω. 
Ιάκωβος: Πεθαίνεις κάθε μέρα για να ζήσεις την επόμενη. Οι αθάνατοι δεν έχουν μέλλον... 
Σταυρούλα: Εμένα μ’ αρέσει το μέλλον! 
Ιάκωβος: Τότε πρέπει να μάθεις πως πεθαίνουν. 
Σταυρούλα: Οι Τσιγγάνοι; 
Ιάκωβος: Όλοι οι άνθρωποι. 
Σταυρούλα: Δηλαδή και οι Τσιγγάνοι είναι άνθρωποι; 
Ιάκωβος: Εσύ τι νόμιζες; 
Σταυρούλα: Στο σχολείο, είναι αυτοί που βρίζουν. 
Ιάκωβος: Τι είναι βρισιά για σένα; 
Σταυρούλα: Κακές λέξεις. 
Ιάκωβος: Ποιος αποφάσισε ότι είναι κακές; 
Σταυρούλα: Δεν ξέρω. Η κοινωνία νομίζω... 
Ιάκωβος: Γιατί η κοινωνία απαγορεύει να λένε λέξεις; 
Σταυρούλα: Επειδή έχει δίκιο. 
Ιάκωβος: Αν ήταν έτσι και εμείς θα ήμασταν Τσιγγάνοι. 
Σταυρούλα: Εγώ, τσιγγανάκι; Δεν γίνεται! 
Ιάκωβος: Γιατί; Δεν είσαι ελεύθερη; 
Σταυρούλα: Έχω σπίτι. 
Ιάκωβος: Κόσμο έχεις; 
Σταυρούλα: Το σπίτι μου είναι ο κόσμος μου. 
Ιάκωβος: Όμως ο κόσμος δεν είναι το σπίτι σου. 
Σταυρούλα: Μα γιατί; 
Ιάκωβος: Η ανθρωπιά δεν μένει στα σπίτια. Ταξιδεύει... 
Σταυρούλα: Είναι και αυτή τσιγγάνα; 
Ιάκωβος: Οι Τσιγγάνοι δείχνουν τον δρόμο της ανθρωπιάς, κι εμείς βλέπουμε μόνο το δρόμο. 







free counters


Opus