Παράξενες σκέψεις

N. Lygeros




- Δεν υπάρχουν πια. 
- Ποιοι; 
- Οι δικοί μας. 
- Κι έχουμε μείνει πάλι μόνοι. 
- Και τότε ήμασταν μόνοι. 
- Μόνο που τώρα το ξέρουμε. 
- Δεν αλλάζει τίποτα. 
- Και τώρα ποιος θα πεθάνει για μένα; 
- Εγώ. 
- Μα εσύ έχεις ήδη πεθάνει. 
- Παραμένω όμως ο παλιός σου στρατιώτης. 
- Θα πέθαινες δύο φορές για μένα; 
- Δεν έχει άλλο σκοπό η ζωή μου. 
- Γι’ αυτό επέστρεψες; 
- Δεν μπορούσα να φύγω. 
- Μα γιατί; 
- Είσαι η πατρίδα μου. 
- Είμαι μόνο ένα σώμα. 
- Είσαι το μόνο χώμα που μου ανήκει. 
- Και δεν μπορείς να με ξεχάσεις; 
- Μόνο το θάνατό μου μπορώ να ξεχάσω. 
- Εγώ δεν μπόρεσα να τον ξεχάσω. 
- Δεν ήθελα να σε πληγώσω. 
- Εσύ πληγώθηκες, για να με σώσεις. 
- Δεν γινόταν αλλιώς. 
- Μα γιατί, γιατί; 
- Ήσουν μόνη. 
- Κι εσύ ήσουν μόνος. 
- Ήμουν μόνο για σένα. 
- Και τώρα; 
- Είμαι πάλι εδώ μόνο για σένα. 
- Η πατρίδα σου; 
- Τα βουνά μας. 
- Κι εμείς. 
- Όπως παλιά…. 
- Όπως πάντα. 
- Τότε ας πεθάνουμε μαζί. 
- Πρέπει να ζήσουμε πρώτα. 
- Ας ζήσουμε τότε. 
- Τώρα και μαζί. 







free counters


Opus