Το άρωμα της τρούφας

Ν. Λυγερός




- Σ’ αρέσουν οι τρούφες; 
- Έφερες; 
- Ήθελες; 
- Αν ήθελες, βέβαια. 
- Έφερα βέβαια. 
- Να τις δοκιμάσουμε; 
- Όχι, ακόμα... 
- Πότε τότε;
- Όταν έρθει η ώρα... 
- Δηλαδή; 
- Ταρτάκια πρώτα! 
- Τι γλυκιά που είσαι! 
- Σε ποια μιλάς; 
- Σε σένα... 
- Νόμιζα ότι κοίταζες τη φράουλα... 
- Προτιμάς τον ανανά; 
- Πάρε πρώτος... 
- Το μισό τότε. 
- Καλά! 
- Όχι, όχι, πάρε μεγαλύτερο κομμάτι. 
- Θέλεις κι άλλα; 
- Θέλω μόνο εσένα. 
- Θα το δούμε κι αυτό. 
- Θα περιμένω τότε. 
- Μα, γιατί; 
- Γιατί δεν θέλω τίποτα άλλο. 
- Αχ, αυτές οι... 
- Χαμογέλασες! 
- Είσαι... 
- Ναι, ναι, το ξέρω... 
- Τα 'μαθες τώρα! 
- Προσπαθώ... 
- Καλά κάνεις... 
- Αφού το λες... 
- Γέμισες... έλα να σε σκουπίσω... 
- Μμμ... Κοίτα τη δουλειά σου! 
- Τι έχουν; 
- Έγιναν γλυκά... 
- Θέλεις; 
- Μμμ... Μμμ... 
- Δεν άφησες ούτε σταγόνα! 
- Γιατί να σ’ αφήσω; 
- Δεν ξέρω... 
- Σ’ άρεσε; 
- Μμμ...  Πάμε για καπέλο; 
- Ναι, ναι! 
- Και οι τρούφες ; 
- Μετά... 
- Πάμε τότε! 
- Είναι λίγο πιο πέρα! 
- Το ξέρω. 
- Ωραία σου πάει... 
- Αλήθεια; 
- Είναι το κεφάλι σου... 
- Τι έχει; 
- Σηκώνει ακόμα και τον ήλιο. 
- Αυτό θέλω... 
- Ζωή μου! 







free counters


Opus