Η υπόθεση Riemann

Ν. Λυγερός




- Δάσκαλε, τι ήθελε ο Riemann;
- Να πεθάνει με τους γίγαντες.
- Ενώ οι άλλοι;
- Να ζήσουν με τα άτομα.
- Και η κοινωνία;
- Η κοινωνία δεν ήξερε ότι υπήρχε ο Riemann.
- Και πότε το έμαθε;
- Όταν άκουσε για τον ανύπαρκτο λαό.
- Τι έκανε τότε;
- Έψαξε για τον Riemann.
- Τον βρήκε;
- Όχι!
- Διότι ήταν ανύπαρκτος;
- Διότι την βρήκε αυτός.
- Απέδειξε ότι η ουσία ήταν αλλού.
- Πού;
- Στις ιδιομορφίες.
- Και ποια ήταν η αντίδραση της κοινωνίας;
- Δεν του το συγχώρησε.
- Μα, γιατί;
- Κατάλαβε ότι είχε διαβάσει τους νεκρούς.
- Πότε και πού;
- Όταν ήταν μικρός στη βιβλιοθήκη.
- Ποια βιβλιοθήκη;
- Εκείνη του γυμνασιάρχη του.
- Και ποιον νεκρό διάβασε;
- Τον Legendre.
- Το γάλλο γίγαντα;
- Το γίγαντα της θεωρίας αριθμών.
- Άρα έμαθε και για τους πρώτους.
- Ακριβώς.
- Και για την κατανομή;
- Ναι.
- Ήταν πλέον καταδικασμένος.
- Δεν μπορούσε πια να μην ανήκει στην ανθρωπότητα.
- Έτσι γεννήθηκε η εικασία;
- Δεν υπήρχε άλλος τρόπος.
- Και τώρα τι πρέπει να κάνουμε, δάσκαλε;
- Όχι, τι πρέπει!
- Ποιο είναι το πρέπον τότε;
- Να μην ξεχάσουμε το έργο του.
- Μα πώς είναι δυνατόν;
- Με την εργασία σου.
- Θα κάνω ό,τι μπορώ.
- Ό,τι ξεχάσεις, δεν θα υπάρχει.
- Αυτό πρέπει να ξέρω;
- Πριν ήσουν υπεύθυνος.
- Και τώρα;
- Τώρα θα είσαι ένοχος, αν ξεχάσεις.
- Θα το θυμάμαι, δάσκαλε.







free counters


Opus