Νέα παράξενη συνομιλία

Ν. Λυγερός




- Γιατί να επιστρέψουμε;
- Για να μη χαθούμε μέσα στη λήθη.
- Τότε γιατί φύγαμε;
- Από ανάγκη.
- Και ποια ανάγκη επικαλούμαστε τώρα;
- Βρίσκεται στα βουνά.
- Είναι, λοιπόν, τόσο σημαντικά;
- Είναι η αρχή και το τέλος.
- Κι εμείς;
- Το εφήμερο ανάμεσα σε δύο αιωνιότητες.
- Για πόσο καιρό;
- Για μια στιγμή.
- Τόσο λίγο;
- Τόσο!
- Είναι απίστευτο...
- Όπως τα σπόρια ενός ροδιού!
- Πρέπει, λοιπόν, να τα τρώμε ένα-ένα.
- Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για μας.
- Είσαι σίγουρος γι’ αυτό;
- Όσο και για τη ζωή μου.
- Αυτό δεν αποδεικνύει τίποτα.
- Το θέμα δεν είναι ν’ αποδείξουμε οτιδήποτε.
- Ποιο είναι τότε;
- Η ανάγκη να υπάρχεις.
- Για να κάνεις τι;
- Να δημιουργείς!
- Μα, τι;
- Τον κόσμο μας!
- Μα δεν υπάρχει ήδη;
- Περιμένει τη θυσία μας.
- Ποια θυσία;
- Το τέλος των ονείρων για να δημιουργήσουμε το όραμα.
- Το όραμα;
- Αυτό του δράκου.
- Του Αραράτ;
- Είναι μέσα μας.
- Όχι ακόμα.
- Είναι απλώς θέμα χρόνου.
- Πόσες στιγμές;
- Όσες μπορεί να χωρέσει ένα ρόδι.
- Μα, γιατί;
- Έτσι είναι τα σύμβολα.
- Αυτή είναι, λοιπόν, η εξήγηση του δώρου.
- Τα δώρα δεν εξηγούνται, κατανοούνται.
- Αυτή τη φορά, πιστεύω ότι κατάλαβα.
- Χαίρομαι.
- Είμαστε έτοιμοι, λοιπόν;
- Ναι, είμαστε.
- Τότε θα ξανασυναντηθούμε.







free counters


Opus