Οι πληγές της πέτρας

Ν. Λυγερός




Οι πληγές της πέτρας δεν πονούσαν.
Ήταν γεμάτες μνήμες του μέλλοντος.
Δεν έσταζαν παρά μόνο χρώμα
λες και το αόρατο μιλούσε.
Τις έκαιγε ο ήλιος, τις έβρεχε η θάλασσα
μα ο άνθρωπος τις χάραζε.
Ένα κομμάτι εφήμερου
έδειχνε τη μεγαλοσύνη του πνεύματος.
Κι οι αιωνιότητες περίμεναν
το επόμενο έργο.







free counters


Opus