Οι αιχμάλωτοι της λήθης

Ν. Λυγερός




Στον πόλεμο που δεν έχει όνομα για τους περισσότερους, στον πόλεμο που δεν είναι παρά μια μάχη για μερικούς, λίγοι ξέρουν πόσοι ήταν οι αιχμάλωτοι της λήθης. Όπως οι περισσότεροι ξεχάσανε τι σημαίνουν οι λέξεις πρόσφυγες, αγνοούμενοι και εγκλωβισμένοι, άλλοι ξεχάσανε και την έννοια της αιχμαλωσίας. Όχι μόνο επειδή υπάρχει μια γενική αδιαφορία αλλά και εξαιτίας μίζερων σκοπιμοτήτων.

Όμως οι Έλληνες αιχμάλωτοι δεν είναι ανώνυμοι. Δεν υπηρέτησαν σ’ ένα ανύπαρκτο πόλεμο. Μπορεί να μην τους αναγνώρισε ακόμα η κοινωνία μας, υπάρχουν όμως. Τα επισημα έγγραφα δεν τους ξέχασαν ακόμα και αν εμείς τα ξεχάσαμε. Ο μικρός κατάλογος του ξεχασμένου κόσμου υπάρχει.

 Greek Nationals-Prisoners of War released on 26th October, 1974

  1. Capt. Laliotis Spiridon Ioannis
  2. Lft. Kachelos Demetrios Antoniou
  3. 2nd Lft. Tanzides Athanassios
  4. Sgt. Dallas Demetrios
  5. Sgt. Yavroutas Christos
  6. Sdr. Karadreas Antonios
  7. Klapsis Georghios
  8. Vougioukas Angelos
  9. Zoidakis Demetrios

Ήταν και είναι μόνο εννέα άνθρωποι. Δεν είναι ούτε νούμερα, ούτε άτομα, είναι άνθρωποι που πόνεσαν και αγωνίστηκαν για την πατρίδα μας, είναι άνθρωποι που πονούν γιατί οι θεσμοί δεν τους αναγνωρίζουν.

Ο νόμος υπ’ αριθμόν 2643 περί προστατευόμενα πρόσωπα δεβ αναφέρεται σε αυτούς. Ενώ το άρθρο 1δ εξετάζει άλλες περιπτώσεις με νομικιστική ακρίβεια:

[…] Επίσης, προστατεύονται τα τέκνα και ο επιζών σύζυγος των προσώπων που φονεύθηκαν ή εξαφανίστηκαν στα πολεμικά γεγονότα της Κύπρου των ετών 1964, 1967 και 1974.

Αυτούς τους εννέα ανθρώπους τους ξέχασαν τα θεσμικά όργανα για διάφορους λόγους. Στην ουσία μια απλή τροποποίηση του νόμου είναι επαρκής για να αλλάξει τη μοίρα τους. μετά από τριάντα χρόνια μερικοί προσποιούνται ότι θέλουν να λύσουν το κυπριακό ενώ στην πραγματικότητα θέλουν να κλείσουν το φάκελό του. Πολλοί από εμάς πρέπει να αγωνιστούν για να δείξουν ότι όντως συμμετείχαν και αυτοί στον αγώνα της Κύπρου. Αυτοί οι εννέα άνθρωποι απέδειξαν με την ύπαρξή τους ότι αγαπούσαν την Κύπρο. Εμείς όμως τι κάναμε γι’ αυτούς;

Η περίπτωση του Άγγελου Βουγιούκα είναι ακόμα πιο τρομαχτική. Όπως το λέει το πιστοποιητικό του, όταν υπηρετούσε στην 182ΜΠΠ/ΓΕΕΦ αιχμαλωτίστηκε υπό των Τούρκων παρά τη θέση “Πέντε Μίλι” επί της οδού Καραβά-Κυρηνείας Κύπρου την 20η Ιούλη 1974, καθ’ ον χρόνον μετέφερε εις το Νοσοκομείον Κυρηνείας δια πολιτικού οχήματος (οδηγός τυγχάνων) και κατόπιν διαταγής του Διοικητού της Πυρ/χίας του, τον τραυματισθέντα σοβαρώς, εκ της προσβολής ην εδέχθη η Α’ Πυρ/χία της 182ΜΠΠ παρά την περιοχή Αγίου Παύλου Λαπήθου Κύπρου υπό της Τουρκικής αεροπορίας, στρατιώτην Κόκκινον Ιωάννην, μη γνωρίζων ότι οι Τούρκοι ενήργησαν απόβασιν παρά την θέσιν “Πέντε Μίλι”, διατελών εν διαταγμένη υπηρεσία και ένεκεν ταύτης.

Ούτως μεταφερθείς εις Τουρκίαν εκρατήθη ως αιχμάλωτος εις τα στρατόπεδα Αδανών, Αμασίας και Μερσίνης μέχρι την 26/10/74 καθ’ ην παρεδόθη υπό των Τούρκων εις τας Κυπριακάς Αρχάς κατά την ανταλλαγήν αιχμαλώτων εις Λευκωσίαν.

Ο Άγγελος ήταν αιχμάλωτος 99 μέρες και όμως κανείς δεν ήρθε να τον εξετάσει στην απελευθέρωσή του. Ο Άγγελος είναι αιχμάλωτος της λήθης εδώ και τριάντα χρόνια και όμως κανείς δεν προσπάθησε να δικαιωθούν τα αιτήματά του.

Αυτούς τους ανθρώπους πρέπει να θυμόμαστε όταν λέμε δεν ξεχνώ.







free counters


Opus