Ήταν ανάγκη;

Ν. Λυγερός




- Ήταν ανάγκη να ζωγραφίσεις το γέρο;
- Ποιος άλλος θα το έκανε;
- Έχει τόση σημασία;
- Δεν ήθελα να τον ξεχάσω.
- Γιατί;
- Του έδωσε σημασία ο Vincent...
- Κι αυτό αρκεί;
- Για μένα, ναι.
- Δηλαδή;
- Τον επέλεξε ο Vincent.
- Ήταν απλώς ένας ζωγράφος.
- Ήταν κι άνθρωπος.
- Έχει μεγαλύτερη σημασία;
- Οι άνθρωποι είναι σπάνιοι.
- Τι θες να πεις;
- Μην κοιτάς τη ζωγραφιά.
- Τι άλλο τότε;
- Πρέπει να δεις το διάλογο των ανθρώπων.
- Μα είναι και οι δύο νεκροί.
- Γι’ αυτό έχει τόση σημασία.
- Πώς πρέπει να τον κοιτάξω τότε;
- Με το χρώμα του αοράτου.
- Μα πώς;
- Κοίτα το φως και τις σκιές. Κοίτα το χρόνο και τις προθέσεις.
- Μέσα στον πίνακα;
- Μόνο εκεί ζουν.
- Έχεις καταγράψει τη ζωή τους;
- Όχι ακριβώς...
- Τι άλλο τότε;
- Την επαφή δύο πραγματικοτήτων.
- Μα δεν υπάρχουν πια.
- Παραμένει η σχέση.
- Κι αυτό αρκεί;
- Με αυτό μπορεί να γίνει η ανακατασκευή.
- Αλήθεια;
- Γιατί να σου πω ψέμα;
- Γιατί είναι πιο εύκολο.
- Πώς θα ξεπεράσεις τις δυσκολίες τότε;
- Σωστό κι αυτό!
- Κάπου, κάπου συμβαίνει...
- Τι πράγμα;
- Το σωστό να γίνεται αντιληπτό. Θα προσπαθήσεις;
- Όχι, θα το κάνω.
- Δεν θέλω τίποτα άλλο.
- Και το ποίημα;
- Είναι η ανθρωπιά.
- Γι’ αυτό το έγραψες.
- Μου το ζήτησε...
- Ποιος;
- Η ανάγκη του βλέμματος.







free counters


Opus