Αυγοκομμένη κοτόσουπα

Ν. Λυγερός




- Θυμάσαι την κοτόσουπα;
- Την αυγοκομμένη;
- Της Ανάστασης.
- Πώς να την ξεχάσω; Ήταν τόσο νόστιμη.
- Σκέφτηκα να ξανακάνω.
- Πότε;
- Όποτε το θελήσεις.
- Ωραία.
- Λοιπόν;
- Θα το κάνουμε μαζί;
- Αν θέλεις;
- Αν θέλω... Και βέβαια το θέλω.
- Πρόσεχε!
- Τι πράγμα;
- Τις παρεξηγήσεις...
- Μα μιλούσα μόνο για την κοτόσουπα...
- Τα ξέρω τα κόλπα σου!
- Ποια κόλπα;
- Τα ερωτικά.
- Ποτέ δεν εξέτασα μία κοτόσουπα ερωτικά.
- Και μία κότα;
- Άλλο κότα!
- Είσαι εσύ μία αλεπού!
- Κοίτα πώς καταντήσαμε: από την κοτόσουπα της Ανάστασης στη σταύρωση της αλεπούς.
- Μην προσπαθείς να μπερδέψεις τα πράγματα με τα φιλοσοφικά σου.
- Μα η φιλοσοφία θέτει ερωτήματα, ανοίγει δρόμους.
- Κι ένας θεός ξέρει πού πάνε.
- Η πορεία δεν είναι ήδη στόχος;
- Αυτό εξηγεί κι άλλα...
- Δηλαδή;
- Δεν μπορώ να σου πω τώρα...
- Πότε τότε;
- Το βράδυ πιο αργά.
- Ενδιαφέρον!
- Εσύ το βιολί σου...
- Μ’ αρέσει το βιολί, πώς να το κάνουμε;
- Αναρωτιέμαι τώρα που το λες!
- Σ’ έπιασα!
- Καλά, καλά... Λοιπόν; Χρόνος. Εντάξει για την κοτόσουπα;
- Βέβαια. Θέλω και πιπέρι...
- Πιπέρι στη γλώσσα θέλεις.
- Δεν είναι αρκετά πικάντικη;
- Τη γλώσσα σού έδωσαν ελληνική... Ξέρω...
- Τίποτα δεν μπορώ να σου κρύψω.
- Γιατί προσπάθησες;
- Όχι.
- Είσαι σίγουρος;
- Στάσου να το σκεφτώ.
- Είδες!
- Τι γλυκιά που είσαι!







free counters


Opus