Περί χρωμάτων και πινάκων

Ν. Λυγερός





- Δεν θέλω!
- Τι πράγμα; Χρόνος. Τι έγινε;
- Δεν γίνεται!
- Μα ποιο πράγμα;
- Τα έργα.
- Τι έχουν τα έργα;
- Ανήκουν στην ανθρωπότητα!
- Το ξέρω.
- Δεν ανήκουν στην κοινωνία!
- Σωστά.
- Μα τότε, δεν σας καταλαβαίνω!
- Δηλαδή;
- Γιατί να τα πουλήσετε;
- Για να βοηθήσουν...
- Ποιον; Ποιους;
- Τους ανθρώπους.
- Μα δεν θα τα αγοράσουν αυτοί!
- Ποιος άλλος;
- Οι ισχυροί της κοινωνίας.
- Αυτοί αδιαφορούν για τέτοιου είδους έργα.
- Δεν κοιτάζουν τα έργα, βλέπουν την επένδυση.
- Κοιτάζεις τα έργα και δεν βλέπεις την επένδυση.
- Ποια επένδυση;
- Την επένδυση της ανθρωπιάς.
- Σ’ αυτόν τον κόσμο;
- Όχι, στην ανθρωπότητα και το χρόνο.
- Πάλι δεν σας καταλαβαίνω.
- Γιατί γνωρίζουμε τον Leonardo da Vinci από τους πίνακές του;
- Διότι ήταν το πιο σημαντικό του έργο.
- Όχι, η ουσία του έργου του είναι τα τετράδιά του.
- Μα αυτά παρέμειναν άγνωστα για αιώνες.
- Καταλαβαίνεις τώρα το ρόλο του Francois I;
- Όχι!
- Δεν ήταν μόνο ένας βασιλιάς, όπως νομίζουμε.
- Τι άλλο ήταν;
- Ένας μαθητής.
- Του δασκάλου;
- Ναι, του δασκάλου.
- Νόμιζα ότι οι δάσκαλοι κι οι μαθητές ήταν του ίδιου τύπου.
- Όχι, αλλά έχουν τον ίδιο στόχο.
- Τώρα κατάλαβα.







free counters


Opus