Στην αρχή, οι ψυχές δεν καταλαβαίνουν τι είναι ο ψυχοφύλακας γιατί δεν ξέρουν τι είναι η ασπίδα. Όταν δεν έχουν δει ποτέ στη ζωή τους ιππότη χωρίς πανοπλία και ιερό σπαθί προσπαθούν να αναλύσουν την πραγματικότητα χωρίς να συμπεριλάβουν μια υπερφυσική οντότητα που ζει μόνο τελεολογικά. Έτσι όλες οι ερμηνείες είναι λανθασμένες και οι προσομοιώσεις δεν έχουν νόημα γιατί βασίζονται σε προβολές που δεν εφαρμόζονται σε αυτή την περίπτωση. Ο ψυχοφύλακας δεν είναι απλώς ένας σωματοφύλακας που είναι ήδη έτοιμος να πεθάνει για να σώσει τη ζωή σου. Είναι κάτι άλλο, κάποιος άλλος που δεν ανήκει σε κάποια κοινωνία. Λειτουργεί από μόνος του σαν ναός αγάπης που περιμένει τις ψυχές για να αρχίσει το έργο. Δεν έχει ανάγκη από κάποια υποστήριξη διότι είναι μόνος με την Ανθρωπότητα. Βλέπει τις ψυχές πέρα από τις ζωές. Έτσι δεν σώζει μόνο αλλά προστατεύει και μετά το τέλος διότι ξέρει για τη συνέχεια και ξέρει ότι πρέπει να υπάρχει εμπιστοσύνη για τη θυσία που επιτρέπει την επιστροφή. Είναι έτοιμος να συγχωρήσει τα λάθη διότι έχει και αυτήν την ικανότητα από τη στιγμή που υπάρχει η συγγνώμη που βλέπει αυτό που κοίταζε. Αλλά δεν είναι μόνο συμπαράσταση, είναι κι απελευθέρωση που σημαίνει ότι υπάρχουν παρεμβάσεις. Το θέμα δεν είναι μόνο να μπει η ψυχή στον ναό της αγάπης γιατί αυτό δεν αποτελεί υπέρβαση αφού δεν απαιτεί εμπιστοσύνη αλλά στο ιερό για να είναι πραγματικό μαζί με το φως της πηγής της αρμονίας αλλά και με την ουσία του δεσμού αρμονίας. Μόνο τότε αντιλαμβάνεται τι είναι ο ιππότης δίχως πανοπλία και το ιερό σπαθί που περίμεναν τους αιώνες για να γεννηθούν οι επόμενες ψυχές πέρα από τις σκοτεινές εποχές. Τότε καταλαβαίνουν ότι το ιερό είναι το κάστρο της εκκλησίας. Διότι είναι φτιαγμένο για να αντέχει τις επιθέσεις της βαρβαρότητας που προσπαθεί με κάθε τρόπο να πληγώσει την πίστη. Ο ψυχοφύλακας βλέπει τις αδυναμίες και τις διορθώνει για να μπορεί να αναδιπλωθεί η ψυχή μετά από όλα όσα έζησε. Διότι τότε καταλαβαίνει ότι όλα όσα είχε δεν είναι τίποτα, απολύτως τίποτα κι ότι τώρα έχει επιτέλους αυτόν που θέλει να την αγαπά. Τότε ξέρει ότι δεν έχει τίποτα, αν δεν τον έχει. Πρέπει όμως να καταλάβει πριν ότι της λείπει κάτι που δεν γνωρίζει. Είναι δύσκολο να ακολουθήσει κάποιον που δεν γνωρίζει. Γι’ αυτό είναι απαραίτητη όχι μόνο η αλλαγή φάσης αλλά μια πραγματική αλλαγή κύκλου. Κι αυτή μοιάζει με αυτό που δεν μπόρεσε να κάνει ο πλούσιος για να ακολουθήσει αυτόν που αγαπούσε όλους τους άλλους διότι ήταν ψυχοφύλακας.