Όσο η ζωή αναζητά μόνο την ισορροπία λειτουργεί ενάντια στην αρμονία. Προσπαθεί να επιβάλλει μια εξίσωση που ελέγχει αυτή την ισορροπία για να μην υπάρξει αρμονία. Είναι μια ισότητα που απαγορεύει την ανισότητα ενώ είναι αυτή που είναι συμβατή με την εξέλιξη λόγω της διαφοράς. Όμως η ισότητα είναι πολύ σκληρή και οι απαιτήσεις της καταπατούν τις ψυχές διότι κάνει σαν να μην υπάρχει το πλαίσιο της αρμονίας Η ισορροπία δεν είναι το ίδιο με την ισότητα. Και η ισότητα δεν είναι το ίδιο με την ταυτότητα. Ακόμα κι αν τα θεωρεί με αυτόν τον τρόπο η βαρβαρότητα. Η αρμονία αν είναι της Ανθρωπότητας είναι γιατί είναι συμβατή με την ανέλιξη διότι μακράν της ισορροπίας όπως το είδε και ο Prigogine υπάρχει δημιουργικότητα. Επίσης η αρμονία επιτρέπει την αγάπη που είναι αναγκαία για την Ανθρωπότητα. Είναι λίγοι αυτοί που δεν βλέπουν ότι η αρμονία είναι ανθεκτική. Η ισορροπία μπορεί να φαίνεται βέλτιστη αλλά δεν αντέχει  τις πιέσεις. Δεν βλέπουν επίσης ότι το γιν γιαν δεν μπορεί να ενσωματωθεί στο πλαίσιο με αυτό της αρμονίας. Δεν είναι ταυτότητα, ούτε ισότητα διότι ο καθένας ξέρει ότι δεν υπάρχει χωρίς τον άλλον. Η φύση της αρμονίας λειτουργεί ενάντια της ισορροπίας. Είναι το ανάλογο που υπάρχει για την ελευθερία και την ειρήνη. Η αρμονία δεν σταματά στο τέρμα της ισορροπίας. Η αρμονία θέλει ροή για να ζήσει η συνέχεια. Είναι ο μόνος τρόπος για να υπάρχει και παραγωγή του αναγκαίου έργου. Εκ φύσης, η καινοτομία δεν μπορεί να είναι μια ισορροπία, το ίδιο και για την συνάρτηση βήματος. Η αρμονία βρίσκει τη δική της συμμετρία πέρα από τη συμβατική και χρειάζεται βαθμούς ελευθερίας κι άλλες διαστάσεις για να εκφραστεί πραγματικά. Έτσι η ψυχή βλέπει ότι η ισορροπία είναι ένα φράγμα, ένα εμπόδιο επειδή είναι στατική και δεν έχει μέσα της μια δυναμική που επιτρέπει την αλλαγή και την ενσωμάτωση του Χρόνου. Η ισορροπία είναι του χώρου κι όχι του Χρόνου. Αποτελεί μια στάση και δεν αντέχει την παύση όταν αυτή λήγει για να προκαλέσει ένα νέο γεγονός  μετά τη σκέψη της. Η αρμονία έχει βαθύτητα και λειτουργεί με την πολυκυκλικότητα. Δεν φοβάται τον θάνατο της ύπαρξης γιατί ξέρει για τη συνέχεια της ψυχής. Το πλαίσιο της αρμονίας υποστηρίζει την αλήθεια που προκαλεί διακλαδώσεις, την ομορφιά που είναι παγκόσμια, αλλά βέβαια και την έρευνα για να ζήσει ο νέος κόσμος μετά την ανακάλυψη.