Σιγά-σιγά γίνεται κατανοητό από την πλευρά της μαθητείας ότι οι υπερβάσεις, παρόλο που ο στόχος είναι όλο και πιο δύσκολος, γίνονται όλο και πιο εύκολα και μάλιστα υπάρχει αυτή η χαρά, η οποία ενσωματώνεται μέσα στον αγώνα για να μπορεί να τον ενισχύσει.

Όταν δεν υπάρχει χαρά, υπάρχει κόπωση, υπάρχει κούραση, ακόμα και κορεσμός.

Για να παράγουμε ένα έργο διαρκείας δεν μπορεί να γίνει  μόνο με την υπέρβαση, γιατί αλλιώς βλέπουμε μόνο τις δυσκολίες.

Η απόλαυση, η χαρά και η άνεση είναι αυτές που επιτρέπουν στις υπερβάσεις να γίνονται πιο φυσιολογικά ή μάλλον το σπάνιο να μετατρέπεται σε κάτι φυσιολογικό.

Post to X