Ήταν βράδυ
εκείνη την ημέρα
που είχε νιώσει για πρώτη φορά
αυτό το άγγιγμα.
Δεν ήταν κάτι το συνηθισμένο
και τον ξάφνιασε.
Ήταν μια πραγματική ανίχνευση
που ήταν εκτός σεναρίου.
Δεν ήταν σπάνιο
να βάλει πλάτη
για να βοηθήσει ανθρώπους
να ξεπεράσουν τις δυσκολίες τους.
Αλλά αυτή τη φορά
ο στόχος
ήταν η ίδια η πλάτη του.
Και κάθε μυς έπαιρνε
μια νέα σημασία.
Δεν ήταν μόνο τα δάκτυλα
που μίλησαν
αλλά και το στόμα
που άγγιξε μια αλήθεια
που δεν είχε υποψιαστεί
ενώ αφορούσε
την ίδια του τη φύση
και μάλιστα
ήταν αυτή που θα εξηγούσε
στη συνέχεια βέβαια
τις ικανότητες
που θαύμαζε ο καθρέφτης.