Από την αρχή τα δάκτυλα είχαν
σπουδαία σημασία
αλλά θεωρούσε ότι ήταν κάτι κοινό
σε όλους τους ανθρώπους
ακόμα κι αν έβλεπε διαφορές.
Δεν ήταν όμως μόνο
το θέμα της όψης
αλλά και της αποτελεσματικότητας
κι αυτό το αντιλήφθηκε
ακόμα περισσότερο με τη μουσική
όπου οι δακτυλισμοί
πάνω στο όργανο
είχαν πια μια τεράστια αξία.
Έπρεπε όμως
να γίνει η αποκάλυψη
σε ψυχικό επίπεδο
για να συνειδητοποιήσει
την κρυφή ιδιότητα
που είχαν τα δάκτυλα
του ανθρώπου που ήθελε
τη χαρά των ψυχών
διότι ήταν απαραίτητη
όχι μόνο στην πηγαία αγάπη
αλλά και στην αγάπη
της Ανθρωπότητας
για την εξέλιξη
και ακόμα περισσότερο για την ανέλιξη.
Και τότε μόνο είδε τα δάκτυλά του,
όπως τα έβλεπαν οι άλλοι.