Σπάνια κοίταζε τον καθρέπτη
αφού η ζωή του ήταν οι άλλοι
έτσι δεν εξέταζε λεπτομέρειες
που ήταν σημαντικές για τους άλλους.
Ακόμα κι όταν είχε γίνει
η πρώτη αναφορά
δεν ήταν προετοιμασμένος
για να δώσει σημασία
διότι θεωρούσε
ότι ήταν αυτονόητο.
Μόνο με τη ζωγραφική
και ειδικά με τις προσωπογραφίες
που μελέτησε τις διαφορές
που ήταν τόσο εμφανείς
και στο έργο
του Vincent van Gogh
αφού λόγω ανθρωπιάς
κατέγραφε την πραγματικότητα
ως ανθρώπινη ιστορία.
Έτσι είχε θυμηθεί τις διαφορές
κι είχε καταλάβει
το σπάνιο στοιχείο
της υπόθεσης.
Με αυτόν τον τρόπο
είχε καταλάβει
ότι το λεγόμενο φυσικό
ήταν τελικά σπανιότητα.