Όλοι βλέπουμε και συνομιλούμε με μεγάλα γλωσσικά μοντέλα, αντιλαμβανόμαστε τι είναι η τεχνητή νοημοσύνη και οραματιζόμαστε για τη γενική τεχνητή νοημοσύνη. Όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι είμαστε προετοιμασμένοι να ζήσουμε με το τεχνητό διάστημα. Σίγουρα μπορούμε να κάνουμε προβολές για τις τροχιές γύρω από τη Γη. Σκεφτόμαστε ήδη για αυτήν την περιοχή και ως χώρο για τα data centers. Αλλά η Σελήνη, από τη στιγμή που υπολογίζουμε να την κατοικήσουμε, αποτελεί μια τεράστια αλλαγή. Διότι δεν είναι τόσο μακριά αφού είναι ο μοναδικός δορυφόρος της Γης και μπορεί να εξασφαλίσει την ύπαρξη και των ανθρώπων και των μηχανών αλλά και της φυσικής και της τεχνητής νοημοσύνης. Με αυτήν την έννοια αποτελεί μια αλλαγή φάσης ενώ ο Άρης θα αποτελεί μια αλλαγή κύκλου στην εξερεύνηση και την κατοίκηση του Ηλιακού Συστήματος. Κι όμως πολλοί έχουν ξεχάσει τα ατσάλινα σπήλαια που είχε επινοήσει ο Ισαάκ Ασίμωφ για να αρχίσει το έπος των ρομπότ και την αξιοποίηση των τριών αξιωμάτων της ρομποτικής. Έτσι δεν βλέπουν στοιχεία που θα υπάρξουν στο τεχνητό διάστημα και ειδικά στη Σελήνη. Δεν έχουν αρχίσει τη μελέτη της σεληνοστρατηγικής και της σεληνοπολιτικής. Αλλά δεν έχουν συνδυάσει αυτές τις έννοιες με την ύπαρξη της τεχνητής νοημοσύνης και ακόμα περισσότερο της γενικής τεχνητής νοημοσύνης. Ενώ υπάρχουν ήδη όλα τα θεμελιακά στοιχεία για να αρχίσει η επινόηση του μέλλοντος μέσω της μνημοσύνης. Δεν πρόκειται να γράψουμε το ανάλογο βιβλίο από εκείνο του John Steinbeck με τίτλο Άνθρωποι και ποντίκια με θέμα αυτή τη φορά Άνθρωποι και μηχανές αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι το πλαίσιο υπάρχει ήδη. Άλλωστε δεν μιλάμε πια για απλοϊκές μηχανές ή για απλά ρομπότ αλλά για τεχνητή νοημοσύνη του τύπου Grok μέσα σε ένα σώμα του τύπου Optimus. Δηλαδή ασχολούμαστε ήδη με προχωρημένα μοντέλα που έχουν ξεπεράσει πολλές από τις επιστημονικές φαντασίες που ήταν εξ αρχής περιορισμένες και στο επίπεδο της επιστήμης και της φαντασίας. Αυτό το τεχνητό διάστημα θα είναι κάτι παραπάνω από την ύπαρξη της τεχνητής νοημοσύνης στον κόσμο μας. Κατ’ αναλογία, η Σελήνη είναι κάτι παραπάνω από τον Νέο Κόσμο, δηλαδή την Αμερική ή τον Άλλον Νέο Κόσμο, δηλαδή  την Αυστραλία. Και αυτό το άλμα της Ανθρωπότητας δεν θα γίνει μόνο με φυσικό τρόπο αλλά και με τεχνητό τρόπο, πράγμα που σημαίνει ότι σταματά οποιαδήποτε σύγκριση. Διότι ήδη δεν μπορούμε να συγκρίνουμε την Ισλανδία με τη Γροιλανδία κι ακόμα λιγότερο με την Αμερική. Αλλά ακόμα κι έτσι είναι καλό να σκεφτούμε ότι το ανάλογο της Ισλανδίας είναι στην τροχιά της Γης, το ανάλογο της Γροιλανδίας είναι η Σελήνη και το ανάλογο της Αμερικής είναι ο Άρης. Ακόμα κι έτσι δεν μπορούμε να σκεφτούμε τι μας περιμένει επειδή δεν μας περιμένει κι είναι ήδη εδώ σαν σκέψη.