110116 - Πάνω στη γη
Ν. Λυγερός
Δεν είχε φανταστεί
πάνω στη γη
τη θάλασσα
κι όταν την είδε ενθουσιάστηκε.
Μετά το πρώτο ξάφνιασμα
θαύμασε τις τέσσερις βάσεις
που θύμιζαν τα πόδια του πύργου.
Όλη η θάλασσα στεκόταν ακίνητη.
Περίμενε το άγγιγμα του ουρανού.
Δεν υπήρχε καμία επαφή από κάτω.
Όλα έπρεπε να γίνουν από πάνω.
Λόγω του γαλάζιου κράματος
το σημείο επαφής ήταν μετέωρο.
Δεν υπήρχε ακόμα το περίφημο άνοιγμα.
Θα έπρεπε να ήταν μία υπέρβαση
για όλους τους άλλους
αλλά για αυτούς ήταν απλώς
η αρχή της απόλαυσης.
Δεν υπήρχε κανένα εμπόδιο
επειδή η υφή είχε αλλάξει
λόγω μιας σπάνιας αλοιφής
που ζούσε μαζί τους
από την αρχαιότητα
σε κάθε σημείο της γης
όπου υπήρχε ανάγκη.
Ήταν το κλειδί
που άνοιγε κάθε πέτρα
ακόμα και την πιο κρυφή
για να μεταμορφωθεί
σε πηγή ουσίας.