Μόνο κάποιος που παίζει πιάνο ή άλλο ανάλογο μουσικό όργανο ξέρει ποια είναι η δυσκολία της ταυτόχρονης ανάγνωσης των δύο κλειδιών διότι το καθένα έχει τα χαρακτηριστικά του και δεν είναι απλώς το ένα πάνω από το άλλο. Άλλωστε αυτό ισχύει και για τα χέρια αφού οι δακτυλισμοί είναι εκ φύσης διαφορετικοί. Κάθε κλειδί θέλει τα δικά του δάκτυλα και την ειδική αφοσίωση για να εκφράσει απόλυτα τη χαρά του. Όμως το γεγονός ότι λειτουργούν ταυτόχρονα στο πλαίσιο της αρμονίας, κάθε κλειδί επηρεάζει το άλλο. Έτσι πολλαπλασιάζεται η αίσθηση του αγγίγματος αφού παράγει έναν συμπληρωματικό συντονισμό που εκφράζεται διαφορετικά αφού κανένα δεν μπορεί να ζήσει το ανάλογο ξεχωριστά. Οι κινήσεις των κλειδιών αλληλοεπηρεάζονται εκθετικά διότι κάθε άγγιγμα, κάθε ήχος, κάθε ανάσα προκαλεί μια βαθύτερη αίσθηση που δεν είναι αντιληπτή από αυτούς που δεν την έζησαν. Η μουσική που ακούγεται είναι αυτή μιας ταυτόχρονης απόλαυσης που ξεπερνά τα κλασικά όρια αφού είναι εκ φύσης υπερβατική. Και για αυτό αγγίζει τις ψυχές και επιφανειακά και βαθιά διότι κάθε μοτίβο που επανέρχεται πολυκυκλικά προκαλεί μια βαθύτητα που ζει λόγω serendipity.