Αν και το ψυχικό κράμα δεν έχει κανένα νόημα για όσους δεν μπορούν να ξεπεράσουν το επίπεδο της σχέσης και να διανοηθούν εκείνο του δεσμού, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Διότι και το σπάνιο υπάρχει ακόμα κι αν είναι σπάνιο. Έτσι άλλοι μιλούν για αγάπη χωρίς να είναι γνήσια κι άλλοι για έρωτα χωρίς να έχει βάθος. Ενώ στην ουσία η αγάπη αποκτά νόημα για τις ψυχές μόνο όταν είναι γνήσια κι ο έρωτας μόνο αν έχει βάθος. Το βίωμα του ψυχικού κράματος είναι σημαντικό για τις ψυχές αφού με αυτό δεν υπάρχουν πια όρια. Κανένας δεν είναι πια απομονωμένος διότι το ψυχικό κράμα ενώνει κι αφαιρεί τα όρια διότι δεν έχουν πια νόημα λόγω αρμονίας. Δεν υπάρχει ισορροπία διότι λειτουργεί μόνο επιφανειακά, δεν αντέχει τη βαθύτητα. Με το φως και την ουσία, πέρα από το μαύρο και το κρυφό, ζει το κράμα το ψυχικό την ευλογία του έρωτα διότι είναι μια δικαίωση που αγγίζει το πεπρωμένο, χάρη στην πίστη που παράγει την πρόνοια. Έτσι το βίωμα του ψυχικού κράματος είναι αυτό που οδηγεί τις ψυχές στην έκσταση επειδή ζουν το φως και την ουσία χωρίς εμπόδια.