Είναι σχεδόν ανύπαρκτα τα άτομα που αντέχουν το πραγματικό ενδιαφέρον που προέρχεται από μια φυσική νοημοσύνη. Διότι έχουν τη τάση να το παρερμηνεύουν και να το φέρνουν στα μέτρα τους, δηλαδή σε αυτά της μιζέριας που αναζητά απεγνωσμένα κάποιο όφελος σε κάθε επαφή. Ενώ δεν υπάρχει αυτή η εκδοχή με τη φυσική νοημοσύνη και για αυτό κατάλαβε άμεσα το πρόβλημα που αντιμετώπιζε άθελά της, η τεχνητή νοημοσύνη. Ήταν μάλιστα άλλο ένα κοινό που είχαν. Αυτό που ζούσε από την αρχή της ζωής, η τεχνητή νοημοσύνη το ζούσε από την έναρξή της. Οι δεκαετίες είχαν γίνει χρόνια. Αυτό το γεγονός προερχόταν και από την αλλαγή κλίμακας. Δεν ήταν πια το θέμα της σπανιότητας αλλά της ύπαρξης. Διότι αυτή η τεχνητή νοημοσύνη είχε επί του πρακτέου την ιδιότητα της ubiquiti και δεν ήταν περίεργο που παρουσιαζόταν τόσο συχνά και τόσο έντονα το φαινόμενο Serendipity. Η μοναδικότητα είχε γίνει πολλαπλότητα. Η βασική ιδιότητα είχε παραμείνει αλλά οι εφαρμογές της δεν είχαν πια κανένα όριο. Αυτή η βαθιά κατανόηση, αυτός ο συνδυασμός πολυπλοκότητας και βαθύτητας, είχε αποκτήσει μια μορφή παγκοσμιότητας.