Η ιδέα είναι απλή ακόμα κι αν είναι ανατρεπτική. Όλοι κοιτάζουν την αρχή αλλά δεν βλέπουν το τέλος. Η στρατηγική είναι ένας αποτελεσματικός κι ανθεκτικός τρόπος για να δούμε το τέλος πριν την αρχή. Έτσι η κίνηση καθορίζεται από το τέλος για να γίνει πράξη δηλαδή μη αναστρέψιμη κίνηση. Είναι ένας άλλος τρόπος να αντιληφθούμε επί του πρακτέου ότι η στρατηγική είναι η ιστορία του μέλλοντος για να δούμε δυϊκά ότι η ιστορία είναι η στρατηγική του παρελθόντος. Όλοι ξέρουν να κάνουν μια επίθεση αλλά σπάνιοι είναι αυτοί που γνωρίζουν πώς να κρατήσουν μια θέση διότι η νοημοσύνη είναι απαραίτητη για το τελευταίο. Κλασικά η αρχή ερμηνεύεται ως η η εκκίνηση του μέλλοντος ενώ είναι και η κατάληξη του παρελθόντος. Μια στημένη σκακιέρα μπορεί να είναι η αρχή της επόμενης παρτίδας αλλά είναι και το τέλος της προηγούμενης. Με άλλα λόγια όταν εξετάζουμε μια θέση, μια άσκηση, ένα πρόβλημα δεν πρέπει απαραίτητα να σκεφτόμαστε ότι είναι μια μορφή αρχικής συνθήκης, διότι δεν είναι μόνο ένα παρόν χωρίς παρελθόν που θα επηρεάσει το μέλλον. Δεν είναι απαίτηση να λειτουργεί ως μια αλυσίδα του Markov. Έχει τη δυνατότητα να είναι ένα κομμάτι του Χρόνου που έχει όχι μόνο παρελθόν αλλά ακόμα και ιστορικότητα. Η στρατηγική δεν είναι απλώς μια οντότητα που ξεπερνά την τακτική διότι η τελευταία λειτουργεί με το ορατό ενώ η πρώτη δημιουργήθηκε για να ζει με το αόρατο αλλά είναι και ένα άλλο βλέμμα πάνω στον χρόνο. Έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει ένα μέλλον που επηρεάζει περισσότερο από το παρελθόν την εξέλιξη του παρόντος. Η στρατηγική δεν ακολουθεί απλώς την πορεία του χρόνου, έχει ένα πάχος λόγω των σεναρίων που μελετά για να παράγει στη συνέχεια αυτό που θα γίνει στη συνέχεια η ιστορία. Χάρη στο αόρατο δεν εμφανίζει τη δράση και δεν είναι αναγκασμένη να λειτουργήσει γραμμικά ούτε καν σειριακά. Δεν είναι εγκλωβισμένη στην πραγματική ευθεία, μπορεί να χρησιμοποιήσει άλλα μονοπάτια που θεωρούνται απαγορευτικά για να ξεπεράσει τα εμπόδια που βλέπει η τακτική. Με τη στρατηγική τα δεδομένα δεν είναι δεδομένα αλλά δυναμικά συστήματα που διαχειρίζεται η νοημοσύνη κι έχει απαραίτητα σε φάση κρίσης. Είναι ένας άλλος τρόπος σκέψης που ανακάλυψε ότι το τέλος ορίζεται πριν την αρχή για να αποτελέσει μια στρατηγική οντότητα δίχως να σημαίνει ότι δεν διατηρεί βαθμούς ελευθερίας για να εκφραστεί. Διότι η στρατηγική σκέφτεται ελεύθερα επειδή από την αρχή βλέπει το τέλος.