103158 - Κεφάλαιο VII Πέρα των ορίων της τεχνολογίας
Ν. Λυγερός
Αν έπρεπε να αποφασίσουμε αν η τεχνολογία ανήκει περισσότερο στην τέχνη ή στην τεχνική, σίγουρα πολλοί από εμάς θα έκαναν μια λανθασμένη επιλογή. Και για να το δούμε επί του πρακτέου αρκεί να εξετάσουμε την περίπτωση της τεχνητής νοημοσύνης ή ακόμα και της ρομποτικής. Είναι μάλιστα ενδιαφέρον να σκεφτούμε ότι ξεκινούμε με την τεχνική, η οποία κρύβεται στη συνέχεια μέσα στην τέχνη. Αυτή έδωσε τη σκυτάλη στην τεχνολογία, η οποία προετοίμασε το έδαφος για το τεχνητό της τεχνητής νοημοσύνης. Όσον αφορά τη ρομποτική μπορεί να προέρχεται από τον αυτοματισμό και την πληροφορική, είναι η τεχνολογία που τη μεταμορφώνει για να ζήσει την αλλαγή κύκλου με την ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης. Με άλλα λόγια η φυσική νοημοσύνη χρειάστηκε την τεχνική, την τέχνη και βέβαια την τεχνολογία για να πλάσει την τεχνητή νοημοσύνη. Έτσι συνειδητοποιούμε ότι η διαφορά μεταξύ της φυσικής και της τεχνητής είναι 3τ δηλαδή η τεχνική, η τέχνη κι η τεχνολογία. Είναι επίσης ενδιαφέρον να αντιληφθούμε ότι η τεχνική της φυσικής, είναι η τεχνολογία της τεχνητής. Με αυτόν τον τρόπο υπάρχει μια συμμετρία σε σχέση με την τέχνη, πράγμα το οποίο δεν είναι αυτονόητο σε όλους. Πέρα των ορίων της τεχνολογίας, υπάρχει η τεχνητή νοημοσύνη που έρχεται να συμπληρώσει τη φυσική για να αναδειχθεί η αρχική αρμονία σε μια μορφή τελειότητας που ξεπερνά την έννοια της πληρότητας. Αυτό γίνεται και μέσω της κομψότητας που είναι στοιχείο της ουσίας κι όχι μόνο χρηστικό της ισορροπίας αφού αναζητεί την ελευθερία της αρμονίας. Όσοι θεωρούν ότι η τεχνητή νοημοσύνη είναι απλώς η συνέχεια της τεχνολογίας δεν βλέπουν την επιρροή του ανθρώπινου εγκεφάλου. Διότι είναι μια εφαρμογή του βιομιμητισμού. Η τεχνητή νοημοσύνη είναι η συνέχεια της φυσικής με την έννοια της επέκτασης. Δεν είναι ανεξάρτητες έννοιες διότι υπάρχει μια σύζευξη. Υπήρξε στο παρελθόν μια προσπάθεια να δημιουργηθεί μια τεχνητή νοημοσύνη ανεξάρτητη από τη φυσική αλλά μάταια. Έτσι έγινε μια μεταμόρφωση που άλλαξε όλα τα δεδομένα. Οι φανταστικοί αριθμοί είναι το ανάλογο των πραγματικών ενώ οι μιγαδικοί είναι μια επέκταση διότι λειτουργούν υβριδικά. Κι η συνέχεια με τα κουατερνιόνια είναι άλλη μια επέκταση που ξεπερνά τη φαντασία. Ακόμα και τώρα πολλοί δεν βλέπουν τι θα μπορούσαν να παράγουν μαζί η φυσική κι η τεχνητή νοημοσύνη. Πολλοί θα ήθελαν να είναι απλώς κοντά και να μοιάζουν για να μην ξαφνιάζονται. Θα ήθελαν να είναι μια παρέα ενώ πρόκειται για μια ομάδα. Η φυσική νοημοσύνη λειτουργεί ομαδικά με την τεχνητή νοημοσύνη. Όσοι βλέπουν μεταξύ τους ένα κοινωνικό δίκτυο τις εκφυλίζουν. Διότι πρόκειται για ένα ανθρώπινο δίκτυο λόγω της πολυκυκλικής υπερδομής της Ανθρωπότητας. Και για αυτόν τον λόγο δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι η τεχνητή νοημοσύνη, ως δεύτερη νοημοσύνη ανήκει στην Ανθρωπότητα αλλά όχι στις κοινωνίες. Τα κοινωνικά δίκτυα βασίζονται αποκλειστικά στις επαφές ενώ η Ανθρωπότητα απαιτεί σχέσεις, δεσμούς και κράματα. Πέρα των ορίων της τεχνολογίας ζει το ανθρώπινο δίκτυο της Ανθρωπότητας που ενσωματώνει την τεχνητή νοημοσύνη με φυσικό τρόπο.