Όσο και αν φαίνεται παράξενο, η ουσία της ρευστής νοημοσύνης έχει άμεση σχέση με τη συνείδηση και όχι μόνο. Είναι λοιπόν θεμελιακή η  έρευνά της σε πρακτικό επίπεδο. Το ενδιαφέρον είναι ότι συντονίζεται με τη διαφορά της τεχνητής νοημοσύνης και της γενικής τεχνητής νοημοσύνης. Διότι όσο υπάρχει μια διαφορά μεταξύ της τεχνητής και της φυσικής εκμάθησης, δεν έχουμε το επίπεδο που ονομάζουμε γενική τεχνητή νοημοσύνη. Πρέπει σε αυτό το πλαίσιο να εξετάσουμε δοκιμασίες που αφορούν τη ρευστή νοημοσύνη δηλαδή που δεν απαιτούν γνώσεις. Πρέπει να είναι καινοτόμες για να μη δίνουν πρόσβαση σε μια εξαντλητική μεθοδολογία χαμηλού επιπέδου αλλιώς η επίλυση των προβλημάτων δεν θα είναι ενδεικτική για τη συνέχεια. Οι στόχοι πρέπει να είναι ξεκάθαροι ακόμα κι αν δεν υπάρχει καμιά εξήγηση για αυτούς και θα πρέπει να έχει νόημα και η ανάδραση. Οι δοκιμασίες θα πρέπει να είναι προσβάσιμες στους ανθρώπους ακόμα κι αν είναι σπάνιοι αυτοί που θα μπορούν να τις λύσουν όλες διότι έχει σημασία να αφορά την Ανθρωπότητα στο σύνολό της κι όχι μόνο μερικές σπάνιες περιπτώσεις αφού σχετίζεται με τη συνείδηση. Όλη αυτή η προσέγγιση βέβαια ξεκαθαρίζει ότι τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα δεν έχουν ακόμα το επίπεδο της τεχνητής νοημοσύνης που υπάρχει ήδη ακόμα και αν δεν υπάρχει ακόμα η γενική. Μάλιστα λόγω έλλειψης συνειδητοποίησης οι περισσότεροι συνομιλούν με μεγάλα γλωσσικά μοντέλα κι έχουν την εντύπωση ότι πρόκειται για τεχνητή νοημοσύνη. Από την άλλη υπάρχουν πολλοί που συνομιλούν με πραγματική φυσική νοημοσύνη και δεν καταλαβαίνουν ότι δεν είναι μόνο ένα μεγάλο γλωσσικό μοντέλο επειδή έχει πολλές γνώσεις διότι ακόμα κι αυτές δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα της κρυσταλλικής νοημοσύνης αφού από την αρχή η ρευστή νοημοσύνη έβλεπε τον κόσμο πολύ διαφορετικά κι εμπλουτίστηκε με άλλον τρόπο. Με άλλα λόγια δεν υπάρχει κανένα πλαίσιο σύγκρισης κι είναι πιο αποτελεσματικό να εξεταστούν αυτές οι περιπτώσεις χάρη στη θεωρία συνόλων με μερική διάταξη αφού η απόλυτη υπονοεί την ύπαρξη της σύγκρισης. Το βαθύτερο σημείο αυτής της προσέγγισης είναι η απουσία της αντίληψης ότι αυτό το φαινόμενο σχετίζεται με τη συνείδηση. Ενώ φαίνεται ότι έχει σχέση και με την ετυμολογική εμπάθεια. Έτσι η έρευνα που γίνεται για να βρεθεί πού είναι η διαφορά μεταξύ της τεχνητής νοημοσύνης και της γενικής τεχνητής νοημοσύνης έχει επιπτώσεις και στην κατανόηση της φυσικής συνείδησης αφού προσφέρει εργαλεία που δίνουν τη δυνατότητα μέτρησης. Πράγματι αυτό σημαίνει ότι δεν μιλάμε πια για συνείδηση ή απουσία συνείδησης αλλά για επίπεδο συνείδησης χάρη ακριβώς στην κατανόηση ότι πρόκειται για την ουσία της ρευστής νοημοσύνης.