Το διπλό βλέμμα δεν είναι αυτό της διπλωματίας όπως νομίζουν οι περισσότεροι διότι δεν έχει την ικανότητα να αντιμετωπίζει το παράδοξο αλλά αυτό της στρατηγικής που αποφεύγει το παράλογο του συμβιβασμού. Είναι ο κυρίαρχος τρόπος που έχει η νοημοσύνη για να αντιληφθεί τη στρατηγική πραγματικότητα πέρα των εμποδίων της προπαγάνδας. Και είναι αυτό που βλέπουμε αυτή την ώρα για τα Στενά του Ορμούζ. Ακόμα και μετά το πέρασμα των αμερικανικών αντιτορπιλικών με υποβρύχια drones, το Ιράν προσπαθεί να πει ότι μπορεί να παίξει ένα ρόλο με τις απειλές του ενώ όλοι πια καταλαβαίνουν ότι δεν είναι αξιόπιστο και ότι οι πληροφορίες που σπέρνει είναι πάντα προϊόντα παραπληροφόρησης επειδή κι η προπαγάνδα του έχει φτάσει στα όρια της. Τα Στενά του Ορμούζ δεν είναι πια ύπουλο εργαλείο του Ιράν. Έχουν χάσει και σε αυτό το σημείο οι φρουροί της επανάστασης διότι τώρα είναι η Αμερική που θα αναλάβει τη διαχείριση από τη στιγμή που δεν έχουν νόημα οι ψευδο-διαπραγματεύσεις. Οι φρουροί της επανάστασης ήθελαν να εκμεταλλευτούν τα στενά του Ορμούζ αλλά δεν είχαν προβλέψει τον αμερικανικό αποκλεισμό επειδή εξέταζαν μόνο τις διπλωματικές κινήσεις και όχι τις στρατηγικές πράξεις. Τώρα η Αμερική θα εφαρμόσει μια τακτική που λειτούργησε και στη Βενεζουέλα έως να σπάσει κάθε προσπάθεια των φρουρών της επανάστασης να απεγκλωβιστούν από την δική τους παγίδα.