110119 - Η κούφια ζωή
Ν. Λυγερός
Έλεγε συνεχώς ότι ήξερε τα πάντα
διότι ήταν από την αρχή ένα ψώνιο.
Κανένας δεν την είχε βάλει ποτέ
στη θέση που της άξιζε
και ζούσε με την ψευδαίσθηση
ότι έκανε κάτι.
Τα πράγματα άλλαξαν θεμελιακά
όταν αντίκρισε για πρώτη φορά
ένα πραγματικό έργο.
Όλα όσα είχε πει πριν
ήταν πραγματικά ανούσια
και μόνο τώρα το έβλεπε.
Τόσα χρόνια ζούσε
σε μία πλαστή ιστορία
που είχε πλάσει με τα ψέματά της.
Ήταν ο μόνος τρόπος που είχε βρει
για να αντιμετωπίσει
τη μιζέρια της ζωής
που ήταν μόνο μία ύπαρξη.
Ζούσε σε έναν αυτοσχεδιασμό
που δεν ακολουθούσε
κανένα σενάριο.
Ήταν μόνο αυτά που έλεγε
και τίποτα άλλο.
Αλλά τώρα αντιλαμβανόταν
τι ήταν πραγματικά η ουσία.
Για πρώτη φορά στη ζωή της
ήθελε να συμμετέχει
σε ένα ουσιαστικό έργο
αλλά φοβόταν
διότι ήταν πλέον γυμνή.