110121 - Ατομική εξομολόγηση
Ν. Λυγερός
Δεν ήθελε να το πει στον εαυτό της
αλλά κατά βάθος το αντιλαμβανόταν
απλώς δεν ήθελε να το ακούσει από άλλους
αυτό που έβλεπε για τον εαυτό της.
Ήθελε να ζήσει
αυτή την επιστροφή
αλλά χωρίς να έχει ενοχές και τύψεις.
Ήθελε να γίνονται όλα
σαν να μην είχε γίνει τίποτα.
Ενώ είχαν γίνει πολλά.
Απλώς δεν μπορούσε να δεχτεί
το μέγεθος που είχε πάρει
το ασήμαντο μιας πραγματικότητας
και πόσο λίγο χώρο
είχε αφήσει στην ουσία
ίσα ίσα για να μην κατηγορηθεί
κι ακόμα χειρότερο
να καταδικαστεί.
Διότι έβλεπε την πραγματικότητα
δεν ήταν ηλίθια
ή τουλάχιστον όχι ακόμα.
Προσπαθούσε
μέσα στην καθημερινότητα
να πνίξει τις τύψεις και τις ενοχές.
Μάταια.
Διότι κάθε φορά επανερχόταν.
Δεν ήταν καν η δίκη
ούτε η βραδύτητα.
Είχε καταδικαστεί μόνη της
χωρίς δικαστήριο.