15684 - Το θεώρημα μικρών κόσμων και αιμοδοσία

Ν. Λυγερός

  • Post Category:Articles

Αν καταλάβουμε μια μέρα πραγματικά όλοι μας, πόσο σημαντικό είναι αυτό το αίμα της αιμοδοσίας, τότε θα ήμασταν χαρούμενοι που το κάνουμε. Γιατί είναι αυτό που μας λείπει σε αυτόν τον τομέα, είναι η πρόσβαση στην χαρά. Να θυμάστε στην φάση της Ανάστασης πόσο χαρούμενα είναι τα παιδιά που παίζουν με τα κεριά. Γιατί ξαφνικά όλα αυτά φωτίζονται. Δεν είναι κανένας που ρωτάει εκείνη την στιγμή «πότε θα βγει το φως από το τούνελ». Ο καθένας μας είναι ένας μικρός φάρος, όπως είναι το κερί. Άρα στον τομέα της αιμοδοσίας είναι πολύ απλά τα πράγματα, αν ακολουθούσαμε το θεώρημα των μικρών κόσμων, το οποίο είναι πάρα πολύ απλό, μετράμε τις σχέσεις που έχουμε. Έχουμε τις σχέσεις. Και μετά κοιτάζετε τις σχέσεις των σχέσεων, και μετά τις σχέσεις των σχέσεων των σχέσεων. Να ξέρετε ότι για να καλύψετε μια χώρα π.χ. την Αμερική χρειάζονται τέσσερα στάδια. Άμα αρχίσετε από τον πρόεδρο της Αμερικής χρειάζεστε τρία στάδια. Το ερώτημα που θέτουμε είναι: όλοι χρησιμοποιούν πια το διαδίκτυο, θα είχε ενδιαφέρον αν συστηματικά όλοι με τις σχέσεις και τις γνωριμίες που έχουν ρωτούσαν συστηματικά στους άλλους «ποια ομάδα αίματος είσαι». Τόσο απλά. Πρέπει να ξέρετε ότι σε τρία ή τέσσερα στάδια θα είχαμε καλύψει την χώρα. Είναι το θεώρημα των μικρών κόσμων του Erdös. Υπάρχει το υπόβαθρο, υπάρχει η γνώση η μαθηματική, υπάρχει η τεχνογνωσία όσον αφορά στην πληροφορική, υπάρχει τεχνολογία που μπορεί να το υποστηρίξει και εμείς αναρωτιόμαστε ακόμα πώς θα αλλάξουμε τα πράγματα. Σας συστήνουμε αν πρώτον ξέρετε την ομάδα αίματός σας, δεύτερον αν έχετε ρωτήσει σε όλους τους γνωστούς σας αν ξέρουν την ομάδα αίματός τους. Μόνο αυτό. Αυτός είναι ο πρώτος συνδετικός κρίκος. Ο ένας και ο άλλος. Τα δύο βασικά στοιχεία της Ανθρωπότητας. Άρα μετά ο άλλος νιώθει ότι είναι ο άλλος άλλος, θα κάνει το ίδιο στον επόμενο και σιγά-σιγά θα δημιουργηθούν όχι μόνο αλυσίδες αλλά υπερχορδές, όπου οι άνθρωποι θα έχουν αποκτήσει αυτήν την γνώση. Και μέσα από αυτό το πράγμα μπορούν μετά να αναρωτηθούν «και τι κάνω τώρα που έχω αυτή τη γνώση». Είναι η μοιρασιά. Και άλλο το μοιράζομαι, άλλο το μοιράζω.