72949 - Καταγραφή – Podcast #30: Γαλλικές εκλογές και Ευρωπαϊκή Στρατηγική απεξάρτησης ρώσικου φυσικού αερίου

Ν. Λυγερός

  • Post Category:Articles

Η νίκη του Εμμανουέλ Μακρόν είναι κάτι που ήταν πολύ σημαντικό να γίνει, όχι μόνο για τη Γαλλία σε σχέση με την αντιπαράθεση με την ακροδεξιά, αλλά βέβαια και για την Ευρώπη, γιατί ξέρουμε ότι η Γαλλία έχει την Προεδρία έως τον Ιούλιο κι αυτό είναι σημαντικό, ειδικά μέσα στο Ουκρανικό και τις αποφάσεις που ακούμε από τη Ρωσία. Άρα ήταν καλό να υπάρχει μια συνέχεια, θα την έχουμε κι αυτή τη συνέχεια για πέντε χρόνια στη Γαλλία, δηλαδή θα έχουμε έναν Ευρωπαίο, αν θέλετε, ηγέτη της Γαλλίας και αυτό είναι πολύ σημαντικό για να παίξουμε πιο στρατηγικά όλοι μαζί, ειδικά αυτήν την περίοδο. Άρα το γεγονός ότι παρουσιάστηκε σαν ντέρμπι, φαντάζεστε τώρα ότι είναι λίγο τεχνητό, γιατί η διαφορά ήταν μεγάλη και είδαμε επίσης ότι ετοιμαζόμαστε ουσιαστικά και για τις επόμενες εκλογές που θα έχουμε πολύ σύντομα και θα είναι οι βουλευτικές. Άρα τα πράγματα πήγαν πολύ καλά, πήγαν όπως ήταν αναμενόμενα, δεν μπόρεσε να αντέξει η ακροδεξιά την ένωση των δημοκρατικών δυνάμεων και είχαμε αυτό το αποτέλεσμα.
Τώρα για να περάσουμε στο δεύτερο σκέλος και πώς συνδυάζονται. Το γεγονός ότι έχουμε ένα θέμα με το φυσικό αέριο και τη Ρωσίας αυτή την περίοδο γίνεται πια χειροπιαστό για το θέμα της Πολωνίας και της Βουλγαρίας ήδη ουσιαστικά από σήμερα, εφόσον σταματούν την πώληση του φυσικού αερίου οι Ρώσοι. Για να είμαστε ακριβείς δεν σταματούν την πώληση, σταματούν την πώληση αν δεν πληρώσουν σε ρούβλια, αυτό είναι το θέμα. Το γενικότερο πλαίσιο είναι ότι η Ρωσία έχει ανακοινώσει ότι οι εχθρικές χώρες είναι η Αμερική, το Ηνωμένο Βασίλειο και όλη η Ευρωπαϊκή Ένωση, άρα είμαστε στο ίδιο πλαίσιο. Η διαφορά γιατί ενεργοποιείται πρώτα με τη Βουλγαρία και με την Πολωνία, είναι επειδή είναι η μέρα λήξης των συμβολαίων και της ανανέωσης, βέβαια δηλώνει η Βουλγαρία ότι πλήρωσε εγκαίρως όλα τα συμβόλαια. Να ξέρετε επίσης ότι η Βουλγαρία είχε ήδη υποστεί τέτοιο θέμα και πάλι σε σχέση με το Ουκρανικό το 2009 κι είχε κρατήσει πέντε μέρες αυτή η κρίση. Δυστυχώς δεν άλλαξαν την πορεία τους και έχουν μια πολύ μεγάλη εξάρτηση και οι δύο χώρες σε σχέση με το ρωσικό φυσικό αέριο, αλλά ακόμα και με το πετρέλαιο. Βλέπετε η Πολωνία είναι στο 57% εξαρτημένη από τη Ρωσία σε φυσικό αέριο και 60% για το πετρέλαιο. Το λέω αυτό επειδή ακούω και μερικές διαφοροποιήσεις, ότι αντί να χρησιμοποιήσουμε φυσικό αέριο θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε πετρέλαιο. Μερικές φορές για τις χώρες είναι το ίδιο. Τώρα για τα δικά μας τα δεδομένα, ας το πούμε πιο πολύ για την Ελλάδα, εμείς έχουμε μια ανανέωση που πρέπει να λήγει στις 20 του Μάη, πάνω κάτω σ’ έναν μήνα και λιγότερο από έναν μήνα. Σίγουρα μερικοί σκέφτονται πώς θα το διαχειριστούμε. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι δεν είμαστε τόσο εξαρτημένοι όσο η Βουλγαρία ή ακόμα και η Πολωνία. Έχουμε κι άλλη τροφοδότηση που έχει σχέση πρώτα με το Αζερμπαϊτζάν, αλλά και με την Αλγερία και αυτό εξηγεί και την τροφοδότηση που έχουμε και στη Ρεβυθούσα με τα καράβια LNG και γι’ αυτό επιλέγουμε να έχουμε μια αύξηση για τις δυνατότητες και τη δυναμικότητα που θα έχει η Ρεβυθούσα. Αυτό είναι πολύ καλό, βλέπετε σαν μία ενδιάμεση λύση μπορεί να περάσουν σταθμοί από φυσικό αέριο στη χρήση ντήζελ τουλάχιστον για προσωρινούς λόγους, να γίνει κάτι και με τον λιγνίτη για να έχουμε μια διαφοροποίηση του πορτοφολίου, αλλά συγκεκριμένα σε γενικές γραμμές πρέπει να καταλάβουμε ότι αυτό που γίνεται τώρα πρέπει να το έχουμε στο μυαλό μας γιατί μπορεί να γίνει και πιο σκληρό. Θα μου πείτε, το γεγονός ότι γίνεται αυτή την περίοδο μας συμφέρει, γιατί δεν είμαστε σε μία περίοδο μεγάλης κατανάλωσης λόγω των καιρικών συνθηκών, δεν είμαστε μέσα στον χειμώνα, υπενθυμίζω απλώς για τους αναγνώστες σας ότι αυτό που είχε γίνει το 2009 στη Βουλγαρία ήταν μέσα στον χειμώνα. Άρα λέω απλώς ότι αυτό μας δίνει χρόνο να σκεφτούμε ένα στρατηγικό μείγμα και να χρησιμοποιήσουμε κι άλλες πηγές ενέργειας για να διαφοροποιηθούμε, αλλά νομίζω σε γενικές γραμμές πρέπει να καταλάβουμε ότι πρέπει να σταματήσει η εξάρτηση από τη Ρωσία, γιατί όπως το βλέπετε για οποιοδήποτε λόγο, εδώ είναι απλώς για να σηκώσει το ρούβλι, αναγκάζει τους Ευρωπαίους να πληρώσουν σε ρούβλια την κατανάλωσή τους. Μετά θα εμφανιστεί κάποιος άλλος λόγος που θα συμφέρει τη Ρωσία να το κάνει, γι’ αυτό νομίζω ότι έχει έρθει πλέον η ωριμότητα και για την Ελλάδα ότι δεν πρέπει να είμαστε τόσο εξαρτημένοι και να έχουμε διάφορες πηγές και για την παροχή του φυσικού αερίου, αλλά και για άλλες πηγές ενέργειας, όπως είναι βέβαια και οι ΑΠΕ, έτσι ώστε να μην είμαστε τόσο εξαρτημένοι μόνο και μόνο από έναν παίκτη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα επιβάλει ένα πλαφόν έτσι ώστε θα πρέπει να υποστεί την κρατική προβληματική του καθενός σ’ ένα γενικό πλαίσιο, γιατί είμαστε όλοι αλληλοεξαρτημένοι και νομίζω ότι αυτό που θα γίνει, είναι ότι θα βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον και θα δείτε ότι και εμείς ως Ελλάδα θα βοηθήσουμε και τη Βουλγαρία για ν’ αντεπεξέλθει σ’ αυτά τα δεδομένα τουλάχιστον στη φάση που δεν έχουμε πρόβλημα κι αυτό θα γίνει και μ’ όλους τους άλλους. Άρα είναι κανονικά μια στρατηγική όλης της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα πρέπει να τηρήσει ένα όριο ώστε να μην ξεπεραστεί για να μην έχουμε προβλήματα τοπικά και θα υπάρχει αυτή η υπεράσπιση σε επίπεδο στρατηγικής των οικονομικών δεδομένων. Αλλά αυτό που πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας, γιατί έδινα το παράδειγμα της Βουλγαρίας, δεν πρέπει, όπως κάνει η Βουλγαρία, μετά από 13 χρόνια να υποστεί ακριβώς το ίδιο θέμα. Άρα πρέπει κι εμείς να καταλάβουμε ότι θα πρέπει τις άλλες δυναμικές και τις άλλες ενέργειες που έχουμε και τις άλλες παροχές να τις διαφοροποιήσουμε, έτσι ώστε να είμαστε ελάχιστα εξαρτημένοι από τις αποφάσεις της Ρωσίας σε σχέση με το φυσικό αέριο, δηλαδή να κρατήσουμε ένα μικρό ποσοστό, δεν λέω να το σταματήσουμε, αλλά να κρατήσουμε ένα μικρό ποσοστό, το οποίο μπορεί να το διαχειριστούμε αλλιώς, αν υπάρχει κάποια ανάγκη σε κάποια κρίση.