Στην αρχή δεν είχαν καταλάβει τη δομή του αόρατου γερακιού και δεν μπόρεσαν βέβαια ούτε να φανταστούν τις ιδιότητές του. Ήταν τελικά αναγκαία η Διδασκαλία σε αυτό το επίπεδο. Αλλά γιατί να υπήρχε μια διαφορά αφού το πλαίσιο της αρμονίας ήταν το ίδιο. Έτσι μετά τις εξηγήσεις άρχισαν να το μελετούν και συνειδητοποίησαν ότι αυτό αποτελούσε ήδη μια ευχαρίστηση. Ήταν άλλη μια απόδειξη ότι η γνώση δεν ήταν απλώς συσσώρευση πληροφοριών διότι άλλαζε τα πάντα. Έβλεπαν το αόρατο γεράκι και προσπαθούσαν να το φανταστούν σε συνδυασμό με τον αετό. Αλλά έπρεπε να το πιάσουν με τα χέρια τους για να αντιληφθούν πραγματικά την έκταση και το βεληνεκές του. Ήταν ασύλληπτη η διαφορά με όλα όσα ήξεραν κι είχαν δοκιμάσει ήδη. Όλη του η δομή ήταν αφιερωμένη σ’ έναν μοναδικό στόχο ακόμα κι αν αυτός ήταν πολλαπλός. Αλλά προσπαθούσαν να φανταστούν πώς θα λειτουργούσε η μοιρασιά διότι ξεπερνούσε αυτά που μπορούσαν να σκεφτούν. Ήταν άλλο ένα μουσικό όργανο για τις ψυχές που ήταν εντυπωσιακό ακόμα κι από τις διαστάσεις του. Αυτή ήταν όντως η λέξη που καρφώθηκε στο μυαλό τους όταν ανακάλυψαν πως θα συμμετείχε ενεργά στο ουσιαστικό έργο. Διότι αυτός ήταν ο στόχος του αόρατου γερακιού, να δείξει το φως στο σκοτάδι και την ουσία στην πράξη.