Ενώ η λογική είναι απίστευτο εργαλείο για την επίλυση προβλημάτων είναι ευαίσθητη στις κριτικές που της ασκεί η κοινωνία, η οποία δεν λειτουργεί καν με την κοινή λογική. Έτσι η λογική βρίσκεται πάντα σε μία δύσκολη θέση για να πείσει τους άλλους ότι έχει νόημα και αξία ακόμη και στις ανθρώπινες σχέσεις για την αντιμετώπιση των παρερμηνειών. Πολλά προβλήματα δημιουργούνται λόγω έλλειψης λογικής αλλά πάντα συνειδητοποιούν ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τη λογική για να λύσουν τις διαφορές που υπάρχουν. Η λογική είναι αυτή κατά παράδοξο τρόπο που πρέπει να προσαρμοστεί στα κοινωνικά λάθη κι είναι μόνο όταν είναι ισχυρή που θα μπορέσει να ξεπεράσει τα εμπόδια που προκαλούν τα κοινωνικά εμπόδια. Για αυτόν τον λόγο πρέπει να είναι θεμελιωμένη πάνω σε βαθιές γνώσεις που δεν είναι ευάλωτες στις κοινωνικές επιθέσεις που κοιτάζουν μόνο την επιφάνεια. Αν η λογική δεν εμπεριέχει αυτά τα στοιχεία δίνει την εντύπωση ότι αποτελεί στη χειρότερη περίπτωση ένα τέχνασμα και στην καλύτερη ένα στρατήγημα. Αλλά η πραγματική της αξία προέρχεται από τη ρευστή νοημοσύνη που αξιοποιεί με κάθε τρόπο την κρυσταλλική νοημοσύνη. Κι είναι μόνο αυτός ο συνδυασμός που λειτουργεί αποτρεπτικά. Η ρευστή νοημοσύνη δεν επαρκεί από μόνη της διότι ερμηνεύεται ως ένα παίγνιο που δεν έχει εμβέλεια εκτός από το δικό του πλαίσιο. Ενώ με την κρυσταλλική αναπτύσσεται στρατηγική και καταφέρνει το αδιανόητο για την κοινωνία αφού ξεπερνά όλα τα όρια για να εμφανιστεί επιτέλους η αλήθεια και να εξαφανιστούν τελείως επικίνδυνες ψευδαισθήσεις με τις οποίες ζει η κοινωνία. Η κοινή λογική είναι ήδη σπάνια αλλά η λογική είναι ακόμα πιο σπάνια. Όμως ακόμα κι αν αποτελεί ένα απειροελάχιστο σε σχέση με αυτά που αποφασίζουν οι κοινωνίες, επί της ουσίας είναι ο πυρήνας της σκέψης της Ανθρωπότητας. Αν εξετάζουμε τη λογική συγχρονικά έχουμε την εντύπωση ότι έχει μηδενική προσφορά αλλά αυτό οφείλεται αποκλειστικά στην κυριαρχία των κοινωνιών. Ενώ η διαχρονική μελέτη του έργου τους αποδεικνύει ότι η συμβολή της είναι ουσιαστική. Ο Χρόνος λειτουργεί καταλυτικά για τη συνεισφορά της λογικής αλλά αυτή πρέπει να αντέξει και τις πιέσεις της αδιαφορίας και της άγνοιας που δεν θέλουν να την ακολουθήσουν επειδή έχουν βολευτεί με ένα αφήγημα που μπορεί να μην έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Αυτό όμως τους υποστηρίζει έμπρακτα ενώ η λογική τους αμφισβητεί διότι είναι πάντα με το μέρος της αλήθειας ακόμα κι αν αυτή δεν επικρατεί. Η λογική λειτουργεί με τη μοναδικότητα της αλήθειας ενώ οι κοινωνίες παίζουν με την πολλαπλότητα του ψέματος για να ξεφύγουν από τις παγίδες του ορθολογισμού που απορρίπτει τις θέσεις τους. Έτσι η λογική πρέπει να ξεπεράσει την ευαισθησία της, να αξιοποιήσει τον χρόνο ως χώρο αντίστασης για να παραμείνει το έργο της που θα συμβάλει στην εξέλιξη του μέλλοντος πέρα από τα κοινωνικά εμπόδια.