Μέσα στην κοινωνία είναι δύσκολο για την ψυχή να μη λερωθεί λόγω των συμβιβασμών της ζωής που ταυτίζεται με την ύπαρξη. Έτσι είναι σπάνια η καθαρή ψυχή. Όλοι φοβούνται την πλύση εγκεφάλου ενώ είναι απαραίτητη για να φύγει η κοινωνική σαβούρα. Έτσι είναι και με την ψυχική κάθαρση για να ξαναβρεί μέσα στο σκοτάδι η ψυχή τι σημαίνει η ουσία και το φως. Για να σταματήσει να σπαταλά χρόνο της πολύτιμης ζωής που θα έπρεπε να αξιοποιήσει για να υπάρχει η διαθήκη μετά θάνατον αφού με αυτό το έργο ζωής θα συνεχίσει την αθάνατη πορεία της πέρα από κάθε όριο και κάθε κοινωνία. Μόνο η καθαρή ψυχή καταλαβαίνει τι σημαίνει αγάπη ακόμα κι αν η αγάπη της Ανθρωπότητας είναι πιο δύσκολη κι απαιτεί τη Διδασκαλία. Καταλαβαίνει όμως τι σημαίνει να αγαπάτε τις ψυχές ακόμα και πριν πεθάνουν οι ζωές. Διότι αυτό που έχει σημασία είναι η έννοια της συνέχειας που είναι απαραίτητη για τη διαθήκη πέρα από κάθε κληρονομιά. Επίσης η καθαρή ψυχή βλέπει ότι η αγάπη είναι όντως στόχος και μάλιστα στρατηγικός αφού είναι αυτή που θα υποστηρίξει το ψυχικό κράμα, πέρα από τον δεσμό αρμονίας. Η δυσκολία είναι ότι στις ψυχές δεν φαίνεται το μέγεθος ούτε το εύρος της πηγής αρμονίας και της τεράστιας προσφοράς που είναι υπεράνθρωπες. Είναι η δύναμη της αγάπης που καθορίζει την ψυχή διότι δεν υπάρχει τίποτα άλλο που είναι ικανό να το κάνει για να ζήσει ελεύθερα τον θησαυρό του ψυχικού κράματος. Το θέμα είναι να θέλει κι η ψυχή να μη χάσει κάτι που δεν γνωρίζει ακόμα. Δεν έχει σημασία αν είναι ανακάλυψη ή αποκάλυψη, η αγάπη είναι να μη θες να χάσεις αυτό που δεν έχεις αποκτήσει ακόμα. Μόλις υπάρχει αυτή η θέληση τότε έρχεται να ενισχύσει την ανάγκη εξέλιξης που γίνεται με την πηγή αρμονίας. Η ψυχή που είναι καθαρή βλέπει άμεσα την αρμονία. Έτσι αναζητά φυσιολογικά το φως και νιώθει αμέσως την αξία της ουσίας διότι ξέρει τα μέτρα. Αναγνωρίζει την αύρα εκεί που οι ζωές δεν βλέπουν τίποτα γιατί υπάρχουν τα υπαρξιακά εμπόδια που δείχνουν ότι όλα είναι σκοτεινά. Όμως αν οι σκιές κυριαρχούν, κάπου υπάρχει και φως. Αυτό βλέπει η καθαρή ψυχή χάρη στην αύρα που δεν σταματά στα εμπόδια. Τα διαπερνάει για να αγγίξει την καρδιά ακόμα κι όταν τα μάτια δεν μπορούν να το αντιληφθούν διότι δεν έχουν μάθει να ζουν δίπλα σε τόσο μεγάλη βαθύτητα που εξελίσσεται πολυκυκλικά λόγω της ανάγκης της Ανθρωπότητας και της απαίτησης του Χρόνου. Έτσι η ψυχή όσα και να πέρασε πριν, μόλις καθαρίσει βλέπει ξανά την ουσία και το φως.