Από την αρχή η ψυχή είναι φτιαγμένη για να επιζήσει. Συνήθως λέμε πιο απλά ότι είναι αθάνατη χωρίς να μπαίνουμε σε λεπτομέρειες αλλά η πραγματικότητα είναι ότι επιζεί. Αυτό δεν σημαίνει ότι το ξέρει από την αρχή. Διότι στην ψυχή είναι η ζωή που λόγω άγνοιας θεωρεί ότι είναι αθάνατη. Μπερδεύει την ύπαρξη με τη ζωή και για να υπάρξει η διαφορά πρέπει να γίνει η αφύπνιση. Μόνο τότε ανακαλύπτει την ουσιαστική διαφορά ακόμα και για το μέλλον της. Διότι τότε συνειδητοποιεί ότι η ζωή είναι δώρο. Είναι στην πορεία που η ψυχή βλέπει ότι θα επιζήσει και είναι με το έργο που ξεπερνά τη διάρκεια της ζωής. Συνεχίζει όμως η ζωή να κυριαρχεί και δεν παύει να δημιουργεί τριβές πάνω στην ψυχή. Κι αυτή έχει την εντύπωση ότι πρέπει να υποστεί όλα τα προβλήματα που προκαλεί η ζωή που επιβιώνει μέσα στην κοινωνία πάντα σε αναζήτηση να έρθει σε επαφή με την Ανθρωπότητα για να υπάρξει επιτέλους η σχέση και ο δεσμός ή ακόμα και το ψυχικό κράμα. Τότε τα πράγματα αλλάζουν όλα διότι έχουν επιτέλους ένα βαθύ νόημα διότι εμφανίζεται η έννοια της πολυκυκλικότας για να δείξει το μέλλον της ψυχής την ώρα της ζωής αλλά μετά όταν θα επιζήσει. Από τη στιγμή που η ψυχή επιζεί κι είναι αυτή που θα είναι με το έργο δεν υπάρχει λόγος να αποδεχθεί τους συμβιβασμούς. Αυτό που θέλει η ψυχή είναι να οδηγηθεί από το μη πραγματικό στο πραγματικό, από το σκοτάδι στο φως, από τον θάνατο στην αθανασία. Πέρα από την ειρήνη μέσω της ελευθερίας. Διότι με τη σοφία και τη σκέψη θα μπορέσει χάρη σε αυτόν που έφτασε στο ανώτατο επίπεδο να ακολουθήσει αυτό το μονοπάτι για να απελευθερωθεί. Έτσι βλέπει στην πράξη και αυτά που γράφουν τα ιερά κείμενα εδώ και αιώνες που η Ανθρωπότητα ποτέ δεν ξέχασε διότι ξέρει ότι λειτουργούν σαν γέφυρες πέρα από κάθε εμπόδιο. Έτσι η ψυχή βλέπει τους δεσμούς που χτίζονται πάνω στις σχέσεις μέσω του Χρόνου για να μπορεί η ίδια η Ανθρωπότητα να συνεχίσει την πορεία της και την ανέλιξή της χωρίς να σβήσει το παρελθόν που έχει μέσα του κομμάτια του μέλλοντος. Η Διδασκαλία επιτρέπει στην ψυχή να συνδεθεί με αυτό που είναι αόρατο για να δει το φως του Χρόνου και να γευτεί την ουσία της Ανθρωπότητας. Με την ασπίδα προχωρά ακόμα πιο βαθιά και βλέπει ότι τα εμπόδια είναι πλαστά. Όταν μπαίνει σε αυτή τη νέα πραγματικότητα πέρα από τις αισθήσεις νιώθει μέσα της και τη δύναμη που περιέχει η Διδασκαλία του φωτός και της ουσίας.