N. LYGEROS PhD

Opus

4326 - Τα εργαλεία του χρόνου

Θυμάσαι που αγγίξαμε τα άγνωστα εργαλεία του ξεχασμένου παρελθόντος; Ένιωσες τότε την ανθρωπιά που τα κατείχε μες στο χρόνο; Ή απλώς είδες μόνο τη σκουριά; ...

4325 - Το παλιό γραμμόφωνο

Εκεί στο μουσείο του παπά ένα παλιό γραμμόφωνο μάς χτύπησε το χέρι για ν’ ακούσουμε και πάλι τα όνειρα μιας άλλης εποχής και να καταλάβουμε το λάθος μας. ...

4324 - Minute de silence

Tous attendaient d’entendre la minute de silence de l’homme mais les cloches n’ont pas sonné comme si la douleur de la résistance ne voulait pas se taire ...

4324 - Λεπτό σιγής

Όλοι περίμεναν ν’ ακούσουν το λεπτό σιγής του ανθρώπου αλλά δεν σήμανε η καμπάνα σαν να μην ήθελε να πάψει ο πόνος της αντίστασης σαν να μην έφυγες για ...

4323 - Περί Αραράτ και της δύναμης του

Το Αραράτ δεν είναι απλώς ένα βουνό. Είναι το βουνό των Αρμενίων. Δεν είναι, λοιπόν, ένα σύμβολο, αλλά το σύμβολο. Όλα αυτά είναι απλά και γνωστά. Μόνο ...

4323 - Sur Ararat et sa force

L’Ararat n’est pas seulement une montagne. C’est la montagne des Arméniens. Ce n’est donc pas un symbole mais le symbole. Tout cela est simple et connu. ...

4318 - Dans la chambre

Combien de non-dits dans cette chambre où le bleu dominait les anciens murs sans atteindre le bois jaune d’un lit double pour un seul homme qui avait caché ...

4317 - Dans la rue, la maison jaune

Il avait fallu la quitter pour la dessiner comme s’il était indispensable qu’elle soit vide pour la remplir de couleurs que les autres malgré toute leur ...

4316 - L’autoportrait de Paris

Le visage aurait pu être moins dur mais c’était tout simplement impossible. Devant la toile anéantie, seul le regard de Vincent pouvait soutenir le fardeau. ...

4315 - Les bateaux sur le rivage

Que pêchaient donc ces bateaux sur le rivage ? Pourquoi les avoir peints dans cet état ? Sans voiles, ils n’attendaient rien du vent. Ils ne voulaient ...

4315 - Τα καράβια στην ακτή

Τι ψάρευαν άραγε αυτά τα καράβια στην ακτή; Γιατί τα ζωγράφισε σ’ αυτή την κατάσταση; Χωρίς πανιά, δεν περίμεναν τον άνεμο. Δεν ήθελαν να εγκαταλείψουν ...

4314 - Περί αναγνώρισης

Η αναγνώριση δεν είναι απλώς μια λέξη, ούτε βέβαια ένα σύμβολο, αλλά η αρχή μιας διαδικασίας διόρθωσης. Άρα, δεν πρόκειται για ένα στόχο, αλλά για ένα ...

4314 - Sur la reconnaissance

La reconnaissance n’est pas juste un mot, pas même un symbole mais le commencement d’une procédure de réparation. Il ne s’agit donc pas d’un but mais d’une ...

4310 - Dans le silence de la tourbe

Deux ombres féminines menaient leur combat afin de transmettre le cadeau de la terre aux enfants qui grandissaient dans la tourbe. À l’aide d’une seule ...

4310 - Μέσα στη σιωπή της τύρφης

Δύο γυναικείες σκιές αγωνίζονταν για να χαρίσουν το δώρο της γης στα παιδιά που μεγάλωναν μέσα στην τύρφη. Έχοντας μόνο ένα καροτσάκι, κουβαλούσαν τον ...

4308 - The human with the easel

Through the dark streets of city, filled with drowned, without shipwreck, he held in his right shoulder an oak easel as if he was carrying a cross. ...

4308 - L’homme au chevalet

Dans les ruelles sombres de la cité remplies de noyés sans naufrage, il portait sur son épaule droite un chevalet en hêtre pur comme l’on porte une croix. ...

4308 - Ο άνθρωπος με το καβαλέτο

Μέσα στα σκοτεινά δρομάκια της πόλης τα γεμάτα από πνιγμένους δίχως ναυάγιο, κρατούσε στον δεξί του ώμο ένα δρύινο καβαλέτο λες και κουβαλούσε σταυρό. ...

4307 - Sur l’Arménien sans Arménie

Comment imaginer un homme malheureux sans le voir ! En pensant à lui. Comment imaginer une feuille sans arbre ? En regardant un papier d’Arménie. ...

4307 - Περί Αρμένιου χωρίς Αρμενία

Πώς να φανταστούμε έναν άνθρωπο δυστυχισμένο χωρίς να τον βλέπουμε; Όταν τον σκεφτόμαστε. Πώς να φανταστούμε ένα φύλλο χωρίς δέντρο; Όταν κοιτάζουμε ...

4306 - Я не є один «van Gogh»

Хто міг би побачити товщину кольору, дотик твого пензля, спостерігаючи за тобою в ту епоху? Але вже ...

4306 - Je ne suis pas un « van Gogh »

Combien de fois faudra-t-il que je signe mes toiles pour que le monde accepte que je ne suis pas un « van Gogh » ? Tu as toujours été Théo pour moi, personne ...

4306 - Δεν είμαι ένας «van Gogh»

Πόσες φορές έπρεπε να υπογράψω τους καμβάδες μου για να δεχτεί ο κόσμος ότι δεν είμαι ένας «van Gogh»; Πάντα ήσουν ο Théo για μένα, κανείς άλλος! Γιατί ...

4305 - Αδυναμίες Διεθνούς Δικαίου και Αποτελεσματικές Στρατηγικές

Η θεωρία του Διεθνούς Δικαίου βασίζεται πάνω στα θεμέλια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και κατά συνέπεια φλερτάρει εύκολα με την ουτοπία όταν αντιμετωπίζει ...

4304 - Pourquoi parle-t-elle tant ?

Pourquoi la société parle-t-elle tant Alors qu’elle n’a rien à dire ? Pourquoi les individus de l’oubli crient-ils Dans le silence de l’humanité ? Peut-être ...

4304 - Γιατί μιλά τόσο πολύ;

Γιατί μιλά τόσο πολύ η κοινωνία που δεν έχει τίποτα να πει; Γιατί φωνάζουν τα άτομα της λήθης μέσα στη σιωπή της ανθρωπιάς; Μήπως γιατί δεν έχει να ...

4303 - Sadness of the brown colors

Why did you put so much brown inside your sadness? You knew well that no one but your brother wouldn't see the vastness of this human sadness. But you ...

4303 - La tristesse des bruns

Pourquoi avais-tu mis tant de bruns dans ta tristesse ? Tu savais bien que personne d’autre que ton frère ne verrait l’immensité de cette désolation humaine. ...

4303 - Η θλίψη των καφέ χρωμάτων

Γιατί είχες βάλει τόσα καφέ μέσα στη θλίψη σου; Ήξερες καλά πως κανείς άλλος εκτός από τον αδελφό σου δεν θα έβλεπε την απεραντοσύνη αυτής της ανθρώπινης ...

4302 - Les ocres de la terre des ombres

Nous ne récoltions pas seulement des pommes de terre mais de véritables poignées d’ocre dans l’ombre. Ce n’était plus une question de survie mais de mémoire ...

4302 - Οι ώχρες της γης των σκιών

Δεν μαζεύαμε μόνο πατάτες μα αληθινές χούφτες ώχρας μέσα στη σκιά. Δεν ήταν πια θέμα επιβίωσης αλλά μνήμης γιατί σ’ αυτή τη γη τη στιγματισμένη με το ...

4301 - Les lettres perdues

Maintenant tu peux lire les lettres que la société de l’indifférence a oubliées et voir les idées cachées d’une autre époque de l’humanité. Ainsi tu vivras ...

4301 - Χαμένες επιστολές

Τώρα μπορείς να διαβάσεις τις επιστολές που ξέχασε η κοινωνία της αδιαφορίας και να βρεις τις κρυφές ιδέες μιας άλλης εποχής της ανθρωπότητας. Έτσι ...

4300 - Les couleurs de la douleur

Qui distinguait le ciel de la terre dans le pays où se noient les canaux ? Qui ressentait les couleurs de la douleur dans la patrie du peuple de la nécessité ...

4300 - Τα χρώματα του πόνου

Ποιος ξεχώριζε τον ουρανό από τη γη στη χώρα που πνίγονται τα κανάλια; Ποιος ένιωθε τα χρώματα του πόνου στην πατρίδα του λαού της ανάγκης; Μόνο ένας ζωγράφος ...

4299 - La récolte de l’ocre

Sous le ciel de bronze plus lourd que les épis de blé nous nous sommes inclinés pour embrasser la terre et ramasser son cadeau. Nous ne nous agenouillions ...

4299 - Η συγκομιδή της ώχρας

Κάτω από τον μπρούτζινο ουρανό πιο βαρύ κι από τα στάχυα σκύβαμε για να φιλήσουμε τη γη και να πιάσουμε τα δώρα της. Δεν γονατίζαμε παρά μόνο για την ...

4296 - Περί σφαγής αθώων

Είναι εξαιρετικά δύσκολο να φανταστούμε και κυρίως να συνειδητοποιήσουμε τι πραγματικά σημαίνει μια γενοκτονία διότι είναι απαραίτητο να έχουμε ένα όραμα ...