N. LYGEROS PhD

Opus

4197 - Sur la symbolique de l’Artsakh

Papik et Tatik. Deux hommes ? Non, un couple. Deux jeunes ? Non, une vieillesse. Deux corps ? Non, un front. Quel est le sens de tout cela ? Le raisonnement ...

4197 - Περί συμβολικής του Αρτσάχ

Papik και Tatik. Δύο άντρες; Όχι, ένα ζευγάρι. Δύο νέοι; Όχι, δύο γέροι. Δύο σώματα; Όχι, ένα μέτωπο. Ποιο είναι το νόημα όλων αυτών; Η εις άτοπον ...

4196 - Sur l’importance de l’analogie dans l’œuvre de Leonardo da Vinci

Il n’est pas aisé d’expliquer l’importance de l’analogie dans l’œuvre de Leonardo da Vinci sans comprendre son approche de la beauté. Il nous faut l’analyser ...

4194 - L’apport du Holodomor dans la confrontation entre le léninisme et le stalinisme

Un des arguments principaux des adeptes de la négation du Holodomor, consiste à dire que la reconnaissance du génocide des Ukrainiens n’est qu’un moyen ...

4194 - Η συμβολή του Γολοντομόρ στην αντιπαράθεση μεταξύ λενινισμού και σταλινισμού

Ένα από τα βασικά επιχειρήματα των οπαδών της μη αναγνώρισης του Γολοντομόρ είναι ο ισχυρισμός ότι η αναγνώριση της γενοκτονίας των Ουκρανών συνιστά μόνο ...

4194 - Вклад Голодомору в протистояння ленінізму і сталінізму

Одним з головних арґументів прихильників невизнання Голодомору є твердження, що визнання ґеноциду проти українців заключається лише в замаскованому намаганні ...

4193 - L’ail et le Jurançon

Dans un berceau en écaille de tortue qui aurait osé mettre de l’ail et du Jurançon sur les lèvres d’un enfant de la couronne ? Pourtant la robe brillante ...

4192 - La téléologie en tant qu’exégèse de l’ontologie de la métaphysique

«Tout ce que les hommes font et inventent sert à satisfaire des besoins ou à calmer des souffrances. Il faut toujours avoir cela présent à l’esprit si ...

4191 - Sablé au citron

Au début, je n’avais pas fait attention à ce petit détail de la tradition. Et puis avec le temps des passions est venue la découverte du sablé au citron. ...

4190 - L’architecture du ciel

Il est difficile de penser le ciel sans le doter d’une structure capable de supporter la grande stratégie. Certes cela ne veut pas dire pour autant qu’il ...

4190 - The architecture of the sky

It is hard to think of the sky without endowing it with a structure capable of sustaining grand strategy. Admittedly this does not mean that it is deprived ...

4189 - Η απαγορευμένη απαγόρευση

- Γιατί να μην έχουμε το δικαίωμα να πεθάνουμε; - Γιατί αλλιώς θα υπήρχαν οι γενοκτονίες! - Μα δεν υπάρχουν; - Όχι βέβαια. - Δηλαδή είμαστε καταδικασμένοι ...

4189 - Запрещённый запрет

- Почему мы не имеем права умереть? - Иначе существовали бы геноциды! - Разве не существуют? - Нет, конечно. - То есть, мы обречены жить? - Это ...

4189 - Заборонена заборона

- Чому не маємо права померти? - Для чого тоді б існував ґеноцид! - Хіба не існують? - Ні, звичайно. - Тобто, ми приречені жити? - Це єдиний вид безсмертя, ...

4188 - Ο γαλλογερμανικός άξονας ως ευρωπαϊκός πυρήνας

Η φυσιολογική ανάλυση του γαλλογερμανικού άξονα εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η ενοποίηση δύο διαφορετικών δομών. Αυτή η προσέγγιση εξηγείται από το πρόσφατο ...

4187 - Μη ορατά νοητικά σχήματα

Το πλαίσιο της αντιπαράθεσης μεταξύ Αθήνας και Σπάρτης δεν είναι μόνο πελοποννησιακό. Το καταλυτικό στοιχείο είναι ο περσικός παράγοντας που προκάλεσε ...

4186 - Οι κόκκινες σκεπές

Γιατί κάτω από το γαλάζιο υπήρχαν κόκκινες σκεπές; Όλοι έλεγαν ότι ήταν η παράδοση. Κανείς όμως δεν την εξηγούσε. Κι όταν είδα τον πίνακά σου ένιωσα ότι ...

4186 - Красные крыши

Почему под голубым были красные крыши? Все говорили, что это традиция. Но никто не объяснял ее. И когда я увидел твою картину я почувствовал, что ...

4185 - Ανάμεσα στις αμυγδαλιές

Ο δρόμος ήταν άδειος αλλά όχι κενός. Ανάμεσα στις αμυγδαλιές το χρώμα της ανθρωπιάς είχε αφήσει τα ίχνη του όπως ο Χριστός το στίγμα του. Δεν υπήρχε αρχή ...

4184 - Ένα κομμάτι ανθρωπιάς

Εκείνο το σπίτι το θυμάσαι; Πρόσεξες τις λεύκες που περίμεναν ένα βλέμμα αθωότητας; Όλοι κοίταζαν τον κάμπο ενώ όλη η φτώχεια ήταν πάνω στους τοίχους. ...

4183 - Η έννοια της υψηλής στρατηγικής κατά Liddell Hart

Η υψηλή στρατηγική ως έννοια είναι τόσο αφαιρετική που η επινόησή της δυσκολεύει ακόμα και την κατανόησή της. Δεν αποτελεί μόνο ένα επιπλέον επίπεδο στα ...

4180 - Sous le soleil du Parthénon

Sous le soleil du Parthénon on ne sentait pas encore la chaleur les marbres bleu ciel étaient froids comme des morceaux de mer qui effleuraient le ciel ...

4180 - Κάτω από τον ήλιο του Παρθενώνα

Κάτω από τον ήλιο του Παρθενώνα δεν μύριζε ακόμα η ζέστη τα γαλάζια μάρμαρα ήταν κρύα σαν τα κομμάτια της θάλασσας που αγγίζουν τον ουρανό για να σπάσουν ...

4180 - Под солнцем Парфенона

Под солнцем Парфенона пока не пахло жарой синие мраморы были холодны как обломки моря, что касаются неба размывая горизонт. И неизвестный ...

4180 - Під сонцем Парфенону

Під сонцем Парфенону ще не пахло спекою голубий мармур був холодним як уламки моря, що торкаються неба розмиваючи горизонт. І невідомий солдат ...

4179 - Les petits oiseaux du stade

Dans la cage du gardien d’antan un homme en pleine révolte contre la misère de la condition humaine contemplait les petits oiseaux du stade. Il lançait ...

4178 - Sans les Préludes de Liszt

Pourrais-tu imaginer ta vie sans les Préludes de Liszt ? Sans ce commencement de l’enfance la musique n’aurait pu être cadeau. Pourtant à cette époque ...

4176 - Τα καρφιά της γης

Μιλάμε συνεχώς, ενώ η σιωπή αρκεί για να περιγράψει τα όρια που άλλοι ονόμασαν σύνορα. Ας καταγράψουμε, λοιπόν, αυτή τη σιωπή που δένει με τον κάμπο της ...

4175 - Εxtract from the Testament of Taras

Bury me, don't kneel and break your restraints...

4175 - Απόσπασμα της Διαθήκης του Ταράς

Θάψτε με, μη γονατίσετε και σπάστε τα δεσμά σας. Πάρτε με κοντά σας στη νέα μας λευτεριά. Και με τα λόγια σας τα γλυκά τη μνημοσύνη μου, μη λησμονήσετε. ...

4174 - Τρεις λεπτομέρειες

Εκεί που δεν υπήρχαν όρια, τρεις ανθρώπινες λεπτομέρειες έσπασαν το χώρο της κοινωνίας για να ζήσει ο χρόνος της ανθρωπιάς. Ήταν βράδυ κι οι λεπτομέρειες ...

4171 - H αθωότητα της Αναστασίας

Ήταν τόσο τρυφερή η μνήμη σου που δεν ένιωθες πια την αδικία. Η βαρβαρότητα είχε σαπίσει τον πόνο σου και δεν ήθελες να τον προδώσεις με λόγια. Μιλούσες ...

4169 - Зёрнышки граната

Зёрнышек было не счесть однако столь редкие потому что были в единой гранате свисающей с единого дерева посаженного в земле камня что видела свой ...

4169 - Зернятка гранати

Зерняток було безліч проте такі рідкісні тому що були в єдиній гранаті що звисала з єдиного дерева посадженого в кам’яній землі що бачила свій народ ...

4169 - Les grains de grenade

Les grains étaient innombrables et pourtant si rares car dans une seule grenade accrochée à un unique arbre planté dans la terre des pierres qui avait ...

4169 - Οι κόκκοι του ροδιού

Οι κόκκοι ήταν αμέτρητοι κι όμως τόσο σπάνιοι διότι ήταν μέσα σ’ ένα και μόνο ρόδι κρεμασμένο σ’ ένα μοναδικό δέντρο φυτεμένο στη γη της πέτρας που είχε ...

4168 - Οι φιλίες της αναγνώρισης

Παλιά, τα θύματα βρίσκονταν κοντά μόνο όταν είχαν πεθάνει, στα πόδια της βαρβαρότητας. Τώρα, με τον αγώνα της αναγνώρισης οι φιλίες έχουν μεγαλύτερο νόημα ...

4168 - Дружба признания

Раньше жертвы были вместе лишь после смерти, у ног варварства. Теперь,в борьбе за признание Дружба имеет большое значение потому что выдерживает ...

4168 - Дружба визнання

Колись, жертви об’єднувалися лише після смерті, затоптані варварством. Зараз, у боротьбі за визнання, дружба стає ціннішою, дивлячись в очі катів. ...

4167 - Απρόσωπα πρόσωπα

Περίμεναν μόνα τους μέσα στο πλήθος της ανωνυμίας τα απρόσωπα πρόσωπα μιας ξεχασμένης τραγωδίας για να παίξουν επιτέλους το ρόλο του θανάτου τους. Η αναγνώριση ...

4167 - Безлиці лиця

Чекали самі серед натовпу анонімності безлиці лиця забутої трагедії, щоб зіграти, нарешті, роль своєї смерті. Визнання спізнилося, щоб не ранити ...

4166 - Dialogue de survivants

- Il est mort. - Je sais. - Vous arrivez trop tard. - Je ne suis pas venu pour lui. - Pour qui alors ? - Pour toi. Un temps. Son heure était venue. - Le ...

4166 - Διάλογος επιζώντων

- Πέθανε. - Ξέρω. - Φθάσατε πολύ αργά. - Δεν ήρθα γι’ αυτόν. - Για ποιον, τότε; - Για σένα. Χρόνος. Είχε έρθει η ώρα του. - Ο χρόνος δεν έπρεπε να είχε ...