2373 - Les premiers hommes
A Albert Camus Au commencement, nous écrivons pour nos proches puis nous comprenons que nous n’en avons pas. Ensuite, nous écrivons pour nos amis puis ...
N. LYGEROS PhD
Opus
2372 - Les droits de l’homme
Les condamnés à vivre ne lisent pas les morts pour comprendre mais pour que la mémoire transcende la mort. Les condamnés à vivre n’écrivent pas pour être ...
2371 - W. Lambrecht zu A. Karatheodory
Verbessert von Elena Panidou Sr. Exzellenz dem Herrn Karatheodory Pascha Erster Dragoman Sr. Majestät des Sultans ...
2370 - Που είναι ο κόσμος;
- Που είναι ο κόσμος, ρώτησε ο μικρός. - Μπροστά σου, παιδί μου. - Μα βλέπω μόνο το μέλλον και δεν υπάρχει ακόμα. - Ο κόσμος ...
2370 - Где мир?
- Где мир, спросил малыш. - Перед тобой, дитя мое. - Но я вижу только будущее и его все еще нет. - Твой мир будет нашим миром. И ничего больше бабушка ...
2369 - L’or des Thraces
A travers les salles obscures et les couloirs brisés, nous recherchions les traces d’un passé oublié mais fondu dans l’or des Thraces. Et c’est dans les ...
2368 - Le lendemain soir
En retrouvant les voûtes turinoises et le ciel bleu turquoise sur les mobiles métalliques du voyage d’une place, nous comprîmes le lendemain soir.
2367 - Blessure de pierre
Nous avions mal aux pieds sur les pavés du bord de Seine mais nous aimions cette terre de l’eau. Car près de la Cathédrale nous étions certains de retrouver ...
2366 - Mémoire humaine
Notre vie commença par un procès et elle s’évada d’un château pour affronter l’indicible le crime contre l’humanité. C’est ainsi que notre mémoire devint ...
2365 - The sails of earth
When I saw the sails without mast immersed into the blood of sky and the ocher of people I understood that upon them we would write our history ...
2365 - Τα πανιά της γης
Όταν είδα τα πανιά δίχως κατάρτι βυθισμένα μέσα στο αίμα του ουρανού και την ώχρα του λαού κατάλαβα ότι πάνω τους θα γράφαμε την ιστορία μας ακόμα ...
2365 - Паруса земли
Когда я увидел паруса без мачты погруженные в кровь неба и охру народа я понял что на них мы напишем свою историю даже забытую.
2364 - Raphaël Lemkin
Quelle est la valeur d’un juriste ? Quelle est la grandeur d’un polonais ? S’il fallait répondre par un seul mot, s’il fallait oublier le reste, alors ...
2364 - Raphaël Lemkin
Ποια είναι η αξία ενός νομικού; Ποιο είναι το μεγαλείο ενός Πολωνού; Εάν θα έπρεπε να απαντήσω με μία λέξη εάν θα έπρεπε να ξεχάσω τα υπόλοιπα, τότε ...
2364 - Рафаэль Лемкин
В чем ценность одного юриста? В чем величие одного поляка? Если бы я должен был ответить одним словом, если бы я должен был забыть остальное, тогда ...
2363 - Le petit dragon
Il était si petit qu’il n’aurait dû naître. Il était si vieux qu’il n’aurait dû mourir. Le petit dragon était un maître. Il avait parcouru la voie. Il ...
2363 - Στο μετέωρο σημείο
Εκεί στο Μοναστηράκι όπου η ανατολή αγγίζει τη γη μας θέλουμε ν’ ακούσουμε και πάλι τις χορδές του χρόνου. Τότε το λάδι θα γίνει χρώμα και οι πληγές, στιγμές ...
2362 - L’avenir du génocide
Un génocide n’est pas une simple lamentation du passé, il porte un avenir à travers ses survivants. Ces derniers comme l’intelligence, sont un futur enclavé ...
2361 - Οι εγκλωβισμένοι ως τέχνασμα τακτικής
Στο γενικό πλαίσιο της στρατηγικής, το πρόβλημα των εγκλωβισμένων είναι ένα τέχνασμα τακτικής. Πιο συγκεκριμένα, το διαχρονικό πρόβλημα της Κύπρου είναι ...
2360 - Les veines du marbre
Ses sculptures étaient si frêles et si fines qu’elles nous semblaient humaines. Aussi en voyant les veines du marbre nous ne pouvions nous empêcher de ...
2359 - Les malheureux comme les pierres
Ces êtres aussi rares que les pierres Existent. Dans la glèbe, ils se cachent Pour aimer. Dépourvus de couleurs, Ces caméléons de l’invisible Recherchent ...
2358 - L’esprit de la lettre
Je parcourais les lettres que tu n’as pas reçues. Elles étaient restées sans réponse. Comme un long monologue Devenu lamentation, Cette correspondance ...
2357 - Prise de conscience
Nous croyions que les nôtres avaient connu le pire avec le génocide de notre peuple. Nous en étions persuadés. Jusqu’au jour où nous comprîmes que cette ...
2356 - Ευρωπαϊκές μάχες και ανατολικές διαμάχες
Το ευρωπαϊκό παίγνιο παρουσιάζει τα πρώτα απτά αποτελέσματα και τις πρώτες επιπτώσεις. Ενώ όλοι οι ειδικοί μας εξηγούσαν ότι τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει ...
2355 - La déchirure du drapeau
Nous nous sommes battus pour garder un lambeau que tout le monde croyait perdu. Nous nous sommes sacrifiés pour sauver un drapeau que tout le monde ...
2354 - L’odeur chaude
La tasse brûlait Mais les doigts couraient joyeusement Sur sa mémoire. L’odeur chaude Embaumait Et nous revoyions grand-mère Nous préparer le chocolat. ...
2354 - Η ζεστή μυρωδιά
Έκαιγε το φλυτζάνι μα τα δάκτυλα έτρεχαν χαρούμενα πάνω στη μνήμη του. Η ζεστή μυρωδιά μας έσπαζε τη μύτη και ξαναβλέπαμε τη γιαγιά που μας ετοίμαζε ...
2353 - Pardon grand-père
A l’école on me lisait Les combats que tu livras. A l’école on me dit Les sacrifices que tu vécus. A l’école on me parla De tes amis morts. Toi, tu étais ...
2353 - Συγγνώμη παππού
Στο σχολείο μού διάβασαν για τις μάχες που έδωσες. Στο σχολείο μού είπαν για τις θυσίες που έζησες. Στο σχολείο μού μίλησαν για τους πεθαμένους φίλους ...
2352 - Εν αρχή, τα βάσανα
Ήμασταν χαμένοι εξ αρχής κι ήμασταν ευτυχισμένοι. Η Πόλη ήταν ο κόσμος μας. Και ο κόσμος ήταν η Πόλη μας. Έτσι νομίζαμε τουλάχιστον. Κοιτάζαμε την ...
2351 - Το μέλλον του ελληνισμού
Ο καθένας βλέπει πάνω από την πατρίδα μας τον ήλιο της δικαιοσύνης. Πόσοι όμως πιστεύουν ότι υπάρχει η δικαιοσύνη για μας; Ζούμε με τις ημερομηνίες του ...
2350 - Εμείς
Δεν προλάβαμε να δούμε τον ήλιο της ζωής κι ήρθε πάνω μας η σκιά της κατοχής. Γεννηθήκαμε αργά, μα πεθάναμε νωρίς. Ζήσαμε μόνο το πεπρωμένο της στιγμής ...
2350 - Мы
Мы не успели увидеть солнце жизни и над нами оказалась тень оккупации. Родились поздно, но умираем рано. Мы прожили только судьбу момента и бессмертие ...
2349 - The question of the innocents
You, who were not here, when we were there, you, who were not alive, when we were dying, you, who did not forget what you did not see, you, who did ...
2349 - Η ερώτηση των αθώων
Εσύ που δεν ήσουν εδώ όταν ήμασταν εκεί, εσύ που δεν ζούσες όταν πεθαίναμε, εσύ που δεν ξέχασες αυτά που δεν είδες, εσύ που δεν έφαγες τις αναμνήσεις ...
2349 - Вопрос ни в чём не повинных
Ты, кто не был здесь, когда мы были там, ты, кто не жил, когда мы умирали, ты, кто не забыл, то что не увидел, ты, кто не поел наши воспоминания, ...
2348 - Pontiac joke
Wasn’t it enough that I lost all my own people? Wasn’t it enough that I forgot my mountains? Wasn’t it enough that I was sacrificed in vain? Wasn’t ...
2348 - Anecdote pontique
Ne suffisait-il pas que je perde tous les miens ? Ne suffisait-il pas que j’oublie ma montagne ? Ne suffisait-il pas que je me sacrifie vainement ? Ne ...
2348 - Ποντιακό ανέκδοτο
Δεν έφτανε που έχασα όλους τους δικούς μου; Δεν έφτανε που ξέχασα τα βουνά μου; Δεν έφτανε που θυσιάστηκα μάταια; Δεν έφτανε που έζησα τον θάνατο μου; ...
2348 - Понтийский анекдот
Мало того, что я потерял всех своих? Мало того, что я забыл свои горы? Мало того, что я пожертвовал собой напрасно? Мало того, что я прожил свою ...
2347 - Κι όμως
Όταν ήμασταν μικροί όλοι μας έλεγαν πόσο μεγάλοι ήμασταν. Όταν μείναμε μόνοι μετά τη γενοκτονία των αθώων τότε καταλάβαμε πόσο μικροί ήμασταν. Ζούσαμε ...
2347 - Однако
Когда мы были маленькими все говорили нам, какие мы взрослые. Когда мы остались одни после геноцида невинных тогда мы поняли, насколько мы малы. ...
2346 - Συσχετισμοί και συγκρίσεις
Στον τομέα της πολιτικής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων υπάρχουν συσχετισμοί και συγκρίσεις. Το γενικό πρόβλημα, όμως, είναι ότι παραμένουν ουσιαστικά αόρατοι ...
2345 - La perspective linéaire et la critique de Leonardo da Vinci
Dans le contexte de la Renaissance, la perspective représente un problème fondamental. Nous sommes désormais tellement habitués à la représentation de ...
2344 - Η νέα απόφαση του ΕΔΑΔ
Η νέα απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ενισχύει δυναμικά και αποτελεσματικά τις ευρωπαϊκές προσφυγές. Το κέρδος βρίσκεται σε πολλαπλό ...
2343 - Nécessité d’écrire
Je regardais la carte de l’horreur et je voyais disparaître nos terres sous les pioches de l’oubli. Nos morts ne suffisaient donc pas il fallait aussi ...
2342 - Attente
Toi qui es sourd aux cris des victimes lis les maux de Hugo. Toi qui es aveugle aux blessures des innocents regarde les massacrés de Delacroix. Toi ...
2341 - Le renforcement des recours européens
Le nouveau cas d’un réfugié chypriote à l’encontre de la Turquie montre la voie à l’ensemble des réfugiés qui possèdent des actes de propriété. L’affaire ...
