N. LYGEROS PhD

Articles

4641 - Sur le visage de Silence

Silence est le nom du personnage muet de la pièce de théâtre : Cinq mouvements pour un silence. Il n'apparaît que dans le cinquième mouvement en tant qu'alter ...

4641 - Περί προσώπου Σιωπής

Σιωπή είναι τ’ όνομα του βωβού προσώπου στο θεατρικό έργο: Πέντε κινήσεις για μια σιωπή. Δεν εμφανίζεται παρά μόνον στην πέμπτη κίνηση ως το alter ego ...

4639 - La terre de la mémoire

Sous la glèbe ensanglantée la terre de la mémoire attendait les justes pour vivre à nouveau la joie du monde. Tous pensaient qu’elle était morte définitivement. ...

4639 - Η γη της μνήμης

Κάτω από τα ματωμένα χώματα η γη της μνήμης περίμενε τους δίκαιους για να ζήσει και πάλι τη χαρά του κόσμου. Όλοι νόμιζαν ότι είχε πεθάνει οριστικά. Μα ...

4639 - Земля памяти

Под окровавленной нивой земля памяти ждала праведников чтобы прожить снова радость мира. Все думали что она умерла окончательно. Но жертвенность ...

4638 - Sur l’index du juste

Si nous imaginons les justes comme des gardes pages de l'histoire, il est naturel de se poser la question du statut de l'index du juste. Devons-nous y ...

4634 - Οι αξίες μας

Οι αξίες μας δεν είναι κρυφές κάθε σελιδοδείκτης τις γνωρίζει ακόμα κι αν ξεχνούν τα φύλλα. Ο καθένας είναι υπεύθυνος για ένα μοναδικό βιβλίο και ξέρει ...

4634 - Наши ценности

Наши ценности не являются тайными, каждой закладке они известны, даже когда забывают страницы. Каждый из нас несет ответственность за единую неповторимую ...

4634 - Наші цінності

Наші цінності не є тайними, кожній закладці вони відомі, навіть коли забувають сторінки. Кожен з нас відповідає за єдину неповторну книжку, і знає ...

4633 - Οι μηχανές του χρόνου

Αιώνες άντεξες τις ανόητες κατηγορίες των κοινωνιών της λήθης. Όλες έλεγαν ότι οι μηχανές σου δεν ήταν παρά μόνο σχέδια. Τα οράματά σου και τις εφευρέσεις ...

4632 - Sur le Petit Journal

Dans le cadre de la reconnaissance du génocide des Arméniens, les survivants et les justes se demandent sans cesse comment prouver non seulement l’existence ...

4631 - Το χωριό ανάμεσα στα βλέμματα

Είχαν βάλει το ψηφιδωτό των σκεπών ανάμεσα στα τρυφερά βλέμματα ενός σκούρου και μιας ώχρας. Τα έντονα χρώματα της παλέτας έδειχναν τον κόσμο του ζωγράφου ...

4630 - Αναφορά στον Vincent

Δεν υπήρχαν κενές καρέκλες και τα λάδια αγκάλιαζαν τους άγνωστους ανθρώπους. Δύο πορτραίτα για ένα τοπίο για την κομψότητα της μνήμης και την ανάγκη της ...

4629 - Με τους πίνακες στο χέρι

Σ’ εκείνο το κρυφό τοπίο δεν πήγες μόνο μία φορά για να κλέψεις τα χρώματα. Ήταν τα πράσινα λευκά και τα γαλάζια φωτεινά μα εσύ πρόσεξες τα κόκκινα. ...

4626 - L’apex du sextuple

Dans les états mentaux se trouve l’apex du sextuple. Car le mental est ce qui est lumineux et connaissant. Ainsi à travers le clair-obscur, il est possible ...

4626 - Η κορυφή του εξαπλάσιου

Στις νοητικές καταστάσεις βρίσκεται η κορυφή του εξαπλάσιου. Διότι το νοητικό είναι αυτό που είναι φωτεινό και γνώση. Έτσι μέσω του φωτεινού-σκοτεινού, ...

4623 - Понимание взаимозависимости

Так трудно понять это отношение, которое объединяет своеобразия многократного? Почему пальцы не видят уникальность руки? Мы - жертвы нашего же преступления? ...

4622 - The theory of emptiness

You are not a core. We are not your extensions. The world is not a solipsistic dream. The universe is unique in its diversity. We are only that unicity ...

4622 - Η θεωρία της κενότητας

Δεν είσαι ένας πυρήνας. Δεν είμαστε οι προεκτάσεις σου. Ο κόσμος δεν είναι ένα σολιψιστικό όνειρο. Το σύμπαν είναι ενιαίο μέσα στην πολλαπλότητά ...

4622 - Теория пустоты

Ты не ядро. Мы не являемся твоим продолжением. Мир не является солипсичной мечтой. Вселенная уникальна своим разнообразием . Мы и есть эта целостность, ...

4622 - Доктрина порожнечі

Ти не є ядро. Ми не є твоїм продовженням. Світ не є Соліпсичною мрією. Всесвіт є унікальним своєю різноманітністю. Ми і є ця цілісність, і ти є ...

4618 - Holistic vision

- How to explain complexity? - In simple terms. - Is this always possible? - No, certainly, not. - So, do we have to try? -Yes, of course. - Even ...

4618 - Vision holistique

- Comment expliquer le complexe ? - En termes simples. - Est-ce que cela est toujours possible ? - Non, certainement pas. - Faut-il alors essayer ? - Oui, ...

4618 - Ολιστικό όραμα

- Πώς εξηγείται η πολυπλοκότητα; - Με απλούς όρους. - Αυτό είναι πάντα δυνατόν; - Όχι, βέβαια. - Πρέπει λοιπόν να προσπαθούμε; - Ναι, βεβαίως. ...

4616 - L’illusion du langage

Nous traduisions le passé, si proche et lointain à la fois sans nous rendre compte que l’essence était dans le message et non le contenu. Nous transcrivions ...

4615 - Ερωτήσεις από το Σούνιο

- Θυμάσαι το Σούνιο; - Πώς να το ξεχάσω; - Το λευκό; - Και το γαλάζιο! - Οι στήλες όμως... - Τι έγινε; - Festa Mobile... - Τι σχέση έχει ο Hemingway; - Σκέψου ...

4614 - Ακούς τη μουσική;

Ακούς τη μουσική ή σ’ αγγίζει πλέον μόνο ο θόρυβος; Στους τοίχους βλέπεις τα λάδια του άγνωστου στρατιώτη που πέθανε δύο φορές για σένα. Δεν δακρύζεις ...

4614 - Слышишь музыку

Слышишь музыку или теперь тебя трогает лишь шум? На стенах ты видишь масла неизвестного солдата, который умер дважды ради тебя. Ты больше не плачешь. ...

4613 - Όταν έκλεψες τα χρώματα

Όταν έκλεψες τα χρώματα από τα άγνωστα τοπία, κανείς δεν προσπάθησε να μάθει για το παρελθόν. Ενώ εσύ ήξερες ότι είχαν μόνο μέλλον πλέον. Έτσι τα χρώματα ...

4613 - Когда ты украл цвета

Когда ты украл цвета у неизвестных пейзажeй, никто не попытался узнать о прошлом. Однако ты знал, что у них есть уже только будущее. Таким ...

4612 - Το ζώο και το ξύλο

Όταν πέθαναν το ζώο και το ξύλο κανείς δεν τα πρόσεχε πια. Δεν υπήρχαν για την κοινωνία της λήθης. Μόνο ο ζωγράφος τα έπιασε και πάλι για να μην ξεχάσει ...

4611 - Η ανθρωπιά του ζωγράφου

Οι πινελιές του είχαν το πάχος του κόσμου και κάθε στάχυ άντεχε εκατό ελέφαντες. Μόνο έτσι η γη θα γύριζε πάνω στον πίνακα. Μόνο έτσι θα υπήρχε η αλήθεια ...

4610 - Όταν άνοιξε ο τάφος

Όταν άνοιξε ο τάφος όλοι ήθελαν να δουν το πτώμα. Τόσα χρόνια κοίταζαν μόνο το σώμα δίχως να καταλάβουν το πνεύμα. Και τώρα, μπροστά στο κενό της γνώσης ...

4609 - Αόρατες γραμμές

Γράφουμε για την ανάγνωση που δεν υπάρχει ακόμα. Δεν κοιτάζουμε το πλήθος αλλά τον ανύπαρκτο λαό. Ούτε δεξιά, ούτε αριστερά μόνο μπρος και πίσω ζουν οι ...

4608 - Τα λευκά όρια

Μη μιλάς για χημεία όταν δεν ξέρεις τι σημαίνει άτομο. Μην παίζεις με τις σχέσεις αφού δεν έμαθες τη θεωρία. Διότι θέλεις δεν θέλεις τα λευκά όρια υπάρχουν. ...

4607 - Ο δάσκαλος στη Θράκη

Όλοι έλεγαν ότι ο ερχομός του δασκάλου στη Θράκη, ήταν τυχαίος. Οι περισσότεροι ήταν αθώοι κι έλεγαν ό,τι πίστευαν. Μερικοί όμως ήξεραν ότι ήταν ψέμα. ...

4606 - Sur le regard humain

L’histoire du génocide n'est pas une fin en soi, du moins pour le peuple des survivants et le processus de réparation en est la preuve vivante. Quant au ...

4606 - Το ανθρώπινο βλέμμα

Η ιστορία της γενοκτονίας δεν είναι αυτοσκοπός, τουλάχιστον για το λαό των επιζώντων, και η διαδικασία διόρθωσης αποτελεί τη ζωντανή απόδειξη περί τούτου. ...

4605 - Courbures fluides

Les courbures fluides s’attaquaient à la roche pour sculpter la mémoire des hommes qui n’existaient pas. Elles recherchaient dans le néant la voie mathématique ...

4605 - Ρευστές καμπυλότητες

Οι ρευστές καμπυλότητες χτυπούσαν πάνω στο βράχο για να χαράξουν τη μνήμη των ανθρώπων που δεν υπήρχαν. Αναζητούσαν μέσα στο κενό το μαθηματικό ...

4604 - Les sapins et la neige

Loin des hommes, les sapins et la neige couvraient la terre. L’étrange n’était pas le froid mais l’obstination de la vie à recouvrir. Ce n’était pas ...

4604 - Τα έλατα και το χιόνι

Μακριά από τους ανθρώπους, τα έλατα και το χιόνι σκέπαζαν τη γη. Το παράξενο δεν ήταν το κρύο αλλά η επιμονή της ζωής να ξανασκεπάζει. Δεν ήταν ...

4601 - Γιατί να είσαι σκλάβος;

Σου είχαν μάθει ότι η σκλαβιά είναι η μοναδική ζωή για το μαύρο και το πίστεψες για αιώνες. Όμως η ανθρωπότητα δεν ξέχασε τα δικαιώματά σου και τη θυσία ...

4600 - Ένα μαύρο χαμόγελο

Πόσα θα έδινες για ένα μαύρο χαμόγελο; Έναν πίνακα, ένα έργο ή μια ζωή; Εκεί που δεν υπάρχει τίποτα, γιατί να ζεις μόνο και μόνο για να πεθάνεις; Η γη ...

4598 - Το σπασμένο κομπολόι

Όταν είδαν το σπασμένο κομπολόι έκλαψαν από συμπόνια δίχως να καταλάβουν ότι ο παππούς μ’ αυτή την τελευταία κίνηση τούς έδειχνε το μονοπάτι της μυστικής ...

4591 - ¿Por qué tan azul?

¿Por qué tan azul el color del mar? ¿Quién puede verlo? ¿Y por qué razón? Todos miran a los acompañantes, al vecindario, a la sociedad. Entre tanto ...

4591 - Γιατί τόσο γαλάζιο;

Γιατί τόσο γαλάζιο το χρώμα της θάλασσας; Ποιος μπορεί να το δει; Και για ποιο λόγο; Όλοι κοιτάζουν την παρέα, τη γειτονιά, την κοινωνία. Και ο ουρανός ...

4590 - Étrange tempérance

Sur la mosaïque antique, une femme allongée se tenait. Obsédé par cette image le créateur découpait de fines tesselles. Il voulait parfaire l’image ...

4589 - Les dragons de fer

Ils n’étaient plus en pierre comme dans le passé afin d’être prêts à combattre le néant et l’oubli. ils se tenaient droits au milieu de la foule ...

4589 - Οι σιδερένιοι δράκοι

Δεν ήταν πια πέτρινοι όπως παλιά για να είναι έτοιμοι να πολεμήσουν το κενό και τη λήθη. Στέκονταν όρθιοι στη μέση του σκυμμένου πλήθους για να προστατεύσουν ...

4588 - Les visages tordus

Sur les tableaux les visages tordus nous dévisageaient comme pour mieux comprendre notre désarroi. Nous ne pouvions saisir leur joie d’exister ...

4588 - Τα στραβά πρόσωπα

Πάνω στους πίνακες, τα στραβά πρόσωπα μάς εξέταζαν για να καταλάβουν καλύτερα τη σύγχυσή μας. Δεν μπορούσαμε να αντιληφθούμε τη χαρά τους που υπήρχαν ...

4587 - Περίεργες εξηγήσεις

- Δηλαδή τώρα, τι τους είπατε; - Την αλήθεια! - Μα, δεν βλέπετε ότι θα σκάσουν από περιέργεια; - Είναι, λοιπόν, τόσο σοβαρό το θέμα; - Βεβαίως! ...

4586 - Απαντήσεις σε περίεργες

Μέσα στο θεατρικό έργο Η δύναμη του αδυνάτου δεν υπάρχει μόνο ένα πείραμα. Βέβαια, το πείραμα του Αρχιμήδη είναι ο πυρήνας του έργου το οποίο είναι και ...

4576 - Les larmes noires

Pourquoi les larmes noires comptent si peu dans l’océan de la misère humaine ? Combien de morts faut-il encore au Darfour pour que les hommes décident ...

4574 - Sur le regard arménien

Comment voir le regard arménien dans tout ce sang ? Comment percevoir la douleur de l'invisible ? Pourquoi souffrir pour l'inconnu ? Pourquoi plaindre ...

4574 - About the Armenian gaze

How to see the Armenian gaze in all this blood? How to perceive the pain of the invisible? Why to suffer for the unknown? These questions prove not only ...

4574 - Το αρμενικό βλέμμα

Πώς να δούμε το αρμενικό βλέμμα μέσα σ' όλο αυτό το αίμα; Πώς ν' αντιληφθούμε τον πόνο του αοράτου; Γιατί να υποφέρουμε για τον άγνωστο; Γιατί να λυπηθούμε ...

4572 - Η ανθεκτικότητα του Αιγαίου

Όταν εξετάζουμε το Αιγαίο, μας προβληματίζει και όχι μόνο γεωστρατηγικά. Έχει μία δυναμική που αντικρούει τις απλοϊκές μας απόψεις περί ξηράς. Ως χώρος ...

4570 - Armenian traces

On the painting’s deep red the Armenian traces could not be seen by everyone. How to see the victim in all this blood? And yet you looked silent ...

4570 - Rastros de Armenia

En el rojo profundo de la obra de pintura no veían todos los rastros de Armenia. En tanta sangre ¿cómo ver la víctima? No obstante, tú en silencio ...

4570 - Αρμενικά ίχνη

Πάνω στο βαθύ κόκκινο του πίνακα δεν έβλεπαν όλοι τα αρμενικά ίχνη. Μέσα σε τόσο αίμα πώς να δουν το θύμα; Κι όμως εσύ σιωπηλός κοίταξες την ανθρωπιά που ...

4570 - Армянские следы

На глубоко красной картине не все видели армянские следы. Во всей этой крови как увидеть жертву? И все же ты молча посмотрел на человечность которая ...

4569 - Las cabezas de Ponto

Estabamos todos juntos con las cabezas bien altas, sin cuerpo. Habíamos sido decapitados por los bárbaros del olvido pero teníamos todavía nuestra ...

4569 - Τα κεφάλια του Πόντου

Ήμασταν όλοι μαζί με τα κεφάλια ψηλά δίχως σώμα. Μας είχαν αποκεφαλίσει οι βάρβαροι της λήθης. αλλά είχαμε ακόμα τη γλώσσα μας. Κι εκείνη μετά από χρόνια ...

4569 - The heads of Pontus

We had been all together with our heads up with no body. We had been decapitated by the barbarians of oblivion; but we still had had our tongue; ...

4566 - Κεφτεδάκια και σουτζουκάκια

Σκηνή Κ΄   Χαρά Μα τι κάνουν τόση ώρα; Αλεξία Τηγανίζουν! Χαρά Τέτοια ώρα; Αλεξία Αυτοί είναι ικανοί για όλα! Χαρά Με το πείραμα του Αρχιμήδη, ...

4565 - Η νύχτα της ανθρωπιάς

Σκηνή ΙΘ΄   Χάρης Μη μου πείτε ότι θα φύγετε τώρα στο καλύτερο. Χρόνος. Προτείνω να μείνετε όλοι εδώ. Χαρά Να φέρουμε κεριά, τότε. Τέρας Κι εσύ θέλεις ...

4564 - Η δικαιοσύνη της νοημοσύνης

Σκηνή ΙΗ΄ Σιωπηλά. Χαρά Τι έχεις Αλεξία; Αλεξία Νομίζω ότι είμαι χαρούμενη... Χαρά Για ποιο πράγμα; Αλεξία Για το πείραμα, για το δάσκαλο, ... Χρόνος. ...

4563 - Στο παλάτι του Νέστορα

Σκηνή ΙΖ'   Αλέκος Πού σκέφτεστε να κάνουμε το πείραμα; Αλεξία Θα ’ρθεις κι εσύ μαζί μας; Αλέκος Μία ομάδα δεν είμαστε; Χάρης Και τι ομάδα! Αλεξία ...

4562 - Μελωδία και Αντίστιξη

Σκηνή ΙΣΤ'   Χάρης Ωραία τα σχέδια σου, Αλέκο. Αλέκος Αν δεν είχα τα προσχέδιά του... Χρόνος. Τι κάνει τώρα; Χάρης Σκέφτεται το μέλλον. Αλέκος ...

4561 - Ιερός Λόχος

Σκηνή ΙΕ'   Αλεξία Γιατί αντιδράς έτσι; Χαρά Δεν αντιδρώ, αντιμετωπίζω! Αλεξία Τι αντιμετωπίζεις; Χαρά Το μέτωπο... Αλεξία Και το βάθος; ...

4560 - Το έργο και η πράξη

Σκηνή ΙΔ' Χαρά Θα κάνουμε πραγματικά το πείραμα; Αλεξία Και βέβαια! Χρόνος. Για όλα τα πρακτικά προβλήματα θα μας βοηθήσει ο Βασίλης. Χαρά Ποιος ...

4559 - Από το Δx στο dx

Σκηνή ΙΓ’   Αλεξία Ποια είναι η διαφορά μεταξύ Δx και dx; Δάσκαλος Σε πρώτη φάση, αιώνες. Αλεξία Γιατί τόσο πολύ; Δάσκαλος ...

4557 - Τέρας γνώσης

Σκηνή ΙΑ’   Χαρά Ποιος είναι; Αλεξία Αυτός! Χαρά Αυτός; Αλεξία Όχι αυτός, ο άλλος! Αλέκος Περιμένουμε δύο άτομα; ...

4556 - Sur l’insurgé arménien

Dans la mémoire collective, nous sommes sélectifs sans forcément nous rendre compte que ce sont les circonstances qui ont choisi et non les hommes. Nous ...

4556 - Ο επαναστατημένος Αρμένιος

Όσον αφορά στη συλλογική μνήμη, είμαστε επιλεκτικοί χωρίς αναγκαστικά να συνειδητοποιούμε ότι είναι οι περιστάσεις που επέλεξαν και όχι οι άνθρωποι. Αποδεχόμαστε ...

4555 - Δράση – Αντίδραση

Σκηνή Ι' Χαρά Οι δάσκαλοι της ανθρωπότητας; Χρόνος. Δεν πιστεύω στους δασκάλους! Αλέκος Μα, δεν είσαι… ...

4554 - Masters of humanity

Scene IX Harris What do you mean with the expression:  Masters of humanity? Master You are aware of course of the other expression: Masters of ...

4553 - Graeciae gremium

Σκηνή Η'   Χάρης Συνωμοσία; Αλεξία Δεν μπορούμε να πούμε τα δικά μας; Αλέκος Τα δικά μας είναι τα δικά σας. Αλεξία Αυτό ...

4551 - Θέμα χρόνου

Σκηνή ΣΤ'   Χαρά Συγγνώμη για την καθυστέρηση. Αλεξία Πού ήσουν; Τι έπαθες; Ανησυχήσαμε… Χαρά Πραγματικά, δεν ξέρω τι να πω… ...

4550 - Καινοτόμα σχήματα

Σκηνή Ε'   Χαρά Μήπως ξέρετε πού μπορώ να βρω τη μελέτη του Καραθεοδωρή για το τηλεσκόπιο του Schmidt; Αναγνώστης Βέβαια. Ελάτε να σας δείξω. Τη ...

4549 - Σημεία και τέρατα

Σκηνή Δ'   Χάρης Έλα, Αλέκο, πέρασε. Αλέκος Ελπίζω να μην άργησα. Χάρης Η Αλεξία σε περιμένει χιλιάδες χρόνια. Αλέκος ...

4548 - De machatis tractoriis

Σκηνή Γ’   Αλεξία Δεν ήρθαν οι άλλοι; Χάρης Όχι ακόμα! Αλεξία Ας αρχίσουμε, λοιπόν, με το κείμενο του αρχιτέκτονα. Χάρης Βρήκες την πηγή; Αλεξία ...

4547 - Ο άνθρωπος του Βιτρούβιου

Σκηνή Β’   Χαρά Τι σου είπε ο Χάρης; Αλέκος Ότι  πρόκειται για ένα πείραμα. Χαρά Πείραμα του Αρχιμήδη; Αλέκος Αυτό μου είπε μόνο. Χαρά Και ...

4546 - Η δύναμη του αδυνάτου

Σκηνή Α’   Αλεξία Δεν είναι δυνατόν! Χάρης Τι πράγμα; Αλεξία Να έχει κάνει λάθος! Χάρης Ποιος; Αλεξία  Ο  Αριστοτέλης! Χρόνος. Δεν είναι ...

4545 - Η παράξενη πινακοθήκη

Εκείνο το βράδυ του χειμώνα, η ανθρωπιά άνοιξε το μουσείο για να ζήσουν και πάλι οι πίνακες. Είχαν γεννηθεί στη Γαλλία πριν από δεκαετίες αλλά δεν είχαν ...

4545 - Странная галерея

В тот зимний вечер человечность открыло музей, чтобы картины снова ожили. Они родились во Франции десятилетия назад однако не потеряли свой ...

4544 - Όταν το αδύνατο έγινε δυνατό

Όλοι πίστευαν στο αδύνατο διότι ήταν το πιο εύκολο το είχε πει ο αλάνθαστος. Μόνο που ο Αρχιμήδης πίστευε στην ανθρωπότητα και στη νοημοσύνη μόνο. Έτσι ...

4543 - Το καβαλέτο πάνω στο τραπέζι

Σύμπλεγμα ξύλου περίμενε λεπτά πινέλα να σηκώσουν εκατό ελέφαντες πάνω σ’ ένα στάχυ και να δει τις τίγρεις να πηδούν έξω από τον πίνακα του πόθου. Το ...

4542 - «Der Tod und das Mädchen»

Με τα δάκρυα του ψέματος, τη δειλία του ατόμου και την αδιαφορία της κοινωνίας έπεσε και πάλι το κεφάλι του Γιάννη. Δεν ξέρει ακόμα για τη χαρά του ...

4541 - Το ίντιγκο της Αρμενίας

Ποια σημασία να δώσουμε στο ίντιγκο της Αρμενίας; Πρέπει να το δούμε ως εθνικό σύμβολο; Ως λογοτεχνικό αίνιγμα; Ή μήπως ο στόχος είναι ακόμα βαθύτερος; ...

4541 - Sur l’indigo d’Arménie

Quel sens donner à l’indigo d’Arménie ? Doit-on y trouver un symbole national ? Une énigme littéraire ? À moins que l’objectif ne soit plus profond encore. ...

4539 - Η γλωσσική εξαίρεση

Ποιος ήξερε ότι μετέφραζες τη Βίβλο στα αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά; Ποιος είχε την ικανότητα να δει στην εικόνα την αγιοσύνη της γραφής του παρελθόντος; ...

4538 - Œuvres humaines

Nous ne savions pas si elles étaient importantes cependant chacun donnait du sien pour qu’elles deviennent des œuvres humaines. Qui la toile, qui ...

4538 - Ανθρώπινα έργα

Δεν ξέραμε αν ήταν σημαντικά όμως ο καθένας έδινε τον εαυτό του για να γίνουν τα ανθρώπινα έργα. Ο ένας το τελάρο, ο άλλος τα χρώματα ένας άλλος ακόμα ...

4537 - Être au moins compris

« Être au moins compris par une âme de temps en temps. » Heinrich von Kleist avait touché l’essence des affres de Vincent. Il n’y avait donc ...

4536 - Δεν έχω τίποτα πια

«Δεν έχω τίποτα πια, κι είμαι άθλιος κι αποκρουστικός από καλοσύνη, κι αγαπώ την αθλιότητά μου, κι απεχθάνομαι ό,τι μου παριστάνει το ύψιστο.» Ο Clemens ...

4529 - La question crétoise

- Le siècle d’or de la Crète est donc si important dans l’histoire européenne ? - Peut-être pas en histoire, mais en art cela est certain. - Pourquoi ...

4529 - Κρητικό ερώτημα

- Ο χρυσός αιώνας της Κρήτης είναι λοιπόν τόσο σημαντικός στην ιστορία της Ευρώπης; - Ίσως όχι στην ιστορία, αλλά η τέχνη είναι βέβαιο. - Γιατί τέτοια ...

4528 - Μα δεν κατάλαβα

- Μα δεν κατάλαβα το κωμικό της υπόθεσης! - Δεν έχει σημασία. - Τι έχει σημασία τότε; - Η τραγικότητά της. - Μα δεν ήταν ασήμαντο; - Ήταν! - Και τότε ποιο ...

4527 - Κάθε άνθρωπος κι ένα βιβλίο

Ποιος διαβάζει τους άλλους; Μην κοιτάς μόνο τα αστυνομικά γιατί δεν ζουν μετά το τέλος. Δίνε σημασία στα δοκίμια γιατί κάτι έχουν να πουν. Μην σε μπερδεύει ...

4526 - Repas sans assiette

Dans le temps nous cherchions des assiettes pour manger même si certains les cassaient. Maintenant nous mangeons sans assiette pour rattraper la ...

4526 - Φαγητό δίχως πιάτο

Παλιά ψάχναμε πιάτα για να φάμε ακόμα κι αν τα έσπαζαν μερικοί. Τώρα τρώμε δίχως πιάτο για να προφτάσουμε το θάνατο. Τρώμε γρήγορα μόνοι μας για να προλάβουμε ...

4525 - Θυμάσαι τα χελιδόνια

Θυμάσαι τα χελιδόνια της σκοτεινής φυλακής; Ήταν σαν τις πεταλούδες στην άνοιξη της αθανασίας. Κανείς δεν πρόσεχε την ελπίδα τους γιατί δεν έβλεπε τη ...

4524 - Le sabre et le luth

Quand le luth se brisa tu pris le sabre. Tu ne voyais pas les soldats et tu chassas l’obscurité. Ton ami à tes côtés regardait l’éclair. Muet ...

4524 - Το σπαθί και το λαγούτο

Όταν έσπασε το λαγούτο, έπιασες το σπαθί. Δεν έβλεπες τους στρατιώτες κι έδιωξες το σκοτάδι. Ο φίλος σου στο πλευρό σου, κοίταξε τη λάμψη. Αμίλητος κι ...

4522 - Parfums d’amour

Nous nous procurions des parfums pour les porter sans les sentir comme si l’essence remplaçait le sens de l’existence humaine. Les parfums d’amour ...

4521 - Éclats d’humanité

-Toujours ce même regard … -Malgré la différence des portraits. -Toujours les mêmes pinceaux. -Malgré la diversité des couleurs. -Alors que devons-nous ...

4518 - Les temples du génie

Le Clézio avait habilement parlé des temples de la consommation où se perdaient des milliers de fidèles. Mais rien sur les bibliothèques du temps. ...

4518 - Οι ναοί της ιδιοφυΐας

Ο Clézio ορθά είχε μιλήσει περί των ναών της κατανάλωσης όπου χάνονταν χιλιάδες πιστοί. Αλλά τίποτα περί των βιβλιοθηκών του χρόνου. Κι όμως ήταν ...

4517 - Le carnet de dessin

Le carnet était totalement vierge, immaculé d’encre de Chine. Il attendait patiemment l’essentiel sous la plume de verre de Venise ou le pinceau ...

4516 - Le portrait de l’autre

Dans les recoins d’un tableau, nous avons vu le portrait de l’autre en train de créer. Etait-ce important ou essentiel? Etait-ce futile ou indispensable? ...

4514 - Paysages de lumière

Nous cherchions les ombres pour saisir la lumière d’un soleil omniprésent par son absence comme s’il avait oublié la présence humaine sur cette terre ...

4514 - Τοπία φωτός

Ψάχνουμε τις σκιές για να συλλάβουμε το φως ενός ήλιου πανταχού παρόντα με την απουσία του λες κι είχε ξεχάσει την ανθρώπινη παρουσία σ’ αυτή τη γη ...

4513 - Comment Vincent voit le monde

Il ne faut pas se contenter d’examiner l’élaboration des portraits pour découvrir comment Vincent voyait le monde. Il est nécessaire d’étudier ses paysages ...

4512 - Εν αρχή ην ο λόγος

Πόσες φορές δεν ακούσαμε ότι εν αρχή ην ο λόγος χωρίς ν’ αναρωτηθούμε γι’ αυτό που ακολουθεί; Είναι τόσο σημαντικό να είμαστε στην αρχή αν δεν είμαστε ...

4510 - Το δώρο του τυπογράφου

«Δια δε τους άλλους, οπού δια ψυχαγωγίαν και περιδιάβασιν αναγνώθουν κανένα απλούν βιβλίον, έκρινα με την συμβουλήν λογίων ανθρώπων να πρωτοτυπώσω εις ...

4509 - Icon without words

You, that you wrote in greek they didn't pay attention on you. While you, that you were drawing the people of other societies recognized you. So Humanity ...

4509 - Peinture sans paroles

Toi qui écrivais grec ils ne t’accordèrent pas d’importance et ne surent rien de toi. Tandis que toi qui dessinais les hommes des autres sociétés ...

4509 - Εικόνα δίχως λόγια

Εσένα που έγραφες ελληνικά δεν σου έδωσαν σημασία και δεν σε γνώρισαν. Ενώ εσένα που ζωγράφισες σ’ αναγνώρισαν οι άνθρωποι των άλλων κοινωνιών. Έτσι η ...

4508 - Ne t’inquiète pas

Ton texte a traversé les siècles pour être humilié, insulté et critiqué par les scolastiques incapables de créer l’esprit, impuissants devant l’exception. ...

4508 - Μην ανησυχείς

Το κείμενο σου διέσχισε τους αιώνες για να ταπεινωθεί, προσβληθεί και κατακριθεί από σχολαστικούς ανίκανους να δημιουργήσουν το πνεύμα ανίσχυρους μπροστά ...

4505 - Vincent et Dominique

Avec cette habitude de tout franciser pour absorber l’esprit des lumières nous perdons notre conscience dans cette nouvelle non science de l’art ...

4504 - Chanson de geste

Cinq mouvements pour un silence rappelèrent aux hommes oubliés la chanson de geste des ancêtres. En quelques vers, les exploits, les combats et ...

4503 - Nobile Veneto

Ποιος ήξερε εκείνη την εποχή ότι ο άδικος Nobile Veneto, κατά τα λεγόμενα των κατοίκων, αποτελούσε το μόνο εμπόδιο στην επέκταση των Οθωμανών; Μόνο ένας ...

4502 - « La colonia in maggior parte è fatta greca »

Ο Foscarini έλεγε την αλήθεια. Τέτοιο ήταν το πνεύμα της εποχής, μόνο που κανείς δεν το έθετε λες κι επρόκειτο για ταμπού. Οι Ενετοί ευγενείς σκέφτονταν ...

4501 - Ακαδημία των Stravaganti

Σ’ αυτό το ενετο-κρητικό φρούριο πλεκόταν η πιο παράξενη υπόθεση. Επίσημα επρόκειτο για ποίηση μα δεν ήταν καθόλου έτσι. Καθόλου! Η πραγματικότητα ήταν ...

4500 - Η δικαιοσύνη της ανθρωπιάς

Δεν πειράζει αν σε παρεξηγήσουν. Θα το αντέξεις κι αυτό. Η δικαιοσύνη της ανθρωπιάς δεν εξετάζει τα τυπικά, μόνο την ουσία. Μη φοβάσαι την κρίση διότι ...

4499 - Spiritual Testament

- I can't believe it! - What? - That he allowed him to manage his work carte blanche. - There was complete confidence. - I know. - But then, what ...

4499 - Πνευματική διαθήκη

- Δεν μπορώ να το πιστέψω! - Τι πράγμα; - Ότι του άφησε να διαχειριστεί το έργο του εν λευκώ. - Υπήρχε απόλυτη εμπιστοσύνη. - Το ξέρω. - Μα τότε τι σε ...

4498 - Οι οχτώ πύλες

Ποιος πρόσεξε το βάθος όταν κοίταξε τον πίνακα της μη αβελιανής ομάδας; Εκεί έκρυψε ο Hamilton τη δυνατότητα της πολλαπλότητας νέων φανταστικών αριθμών. ...

4496 - Οι δύο φίλοι στο Μουσείο

Χρόνια περίμεναν αυτή τη στιγμή όχι μόνο οι ξεχασμένες επιστολές αλλά και οι δύο φίλοι καθισμένοι πάνω στις κενές καρέκλες του μουσείου. Έτσι άκουσαν τους ...

4495 - Le livre de Darboux

Il était né en 1917 avec peine malgré la guerre et avant la révolution, juste avant la mort du mathématicien. Et puis nous avions retrouvé sa trace par ...

4489 - Histoire de vin

Sur la bouteille de vin écarlate trainait une vieille étiquette aux couleurs délavées par le temps. Cependant malgré l’abandon, elle avait conservé le ...

4489 - Ιστορία κρασιού

Πάνω στο μπουκάλι του κόκκινου κρασιού ήταν κολλημένη μια παλιά ετικέτα με χρώματα ξεθωριασμένα από το χρόνο. Όμως παρά την εγκατάλειψη, είχε διατηρήσει ...

4488 - Masse chromatique

Nous contemplions le labeur des hommes dans un champ de tourbe sépia, sans réaliser le poids de la masse chromatique qui assommait telle une bête humaine ...

4487 - Terre d’ocre

Sous l’épaisseur de la peinture se cachait la volonté de vivre dans la couleur de la terre d’ocre. Visiter Roussillon ne suffisait plus, il fallait de ...

4487 - Γη της ώχρας

Κάτω από το πάχος της ζωγραφικής ήταν κρυμμένη η θέληση να ζήσει μέσα στο χρώμα της γης της ώχρας. Οι επισκέψεις στη Roussillon δεν αρκούσαν πια, χρειαζόταν ...

4485 - The human of earth

He steadily starred at the spirit of the artist without being able to notice it. All this work seemed superfluous at least for his own reality. But ...

4485 - L’ homme de la terre

Il regardait fixement l’esprit du peintre sans pouvoir le pénétrer. Tout ce travail semblait superflu au moins pour sa réalité. Mais il aimait tellement ...

4485 - Ο άνθρωπος της γης

Κοίταζε σταθερά το πνεύμα του ζωγράφου χωρίς να μπορεί να το καταλάβει. Όλη αυτή η δουλειά φαινόταν περιττή τουλάχιστον για τη δική του πραγματικότητα. ...

4484 - Un violon Guarnerius

Malgré le temps ou peut-être grâce à lui, le son d’un violon Guarnerius se propageait dans l’esprit de l’humanité, infatigable. Chaque joueur ne jouait ...

4480 - Παράλογος διάλογος

- Πού ήσουνα αύριο; - Εδώ στο χθες. - Και τι θα κάνεις τώρα; - Θα επιστρέψω στο σήμερα. - Κι αν ξημερώσει ο κόσμος; - Θα έμενα φυλακισμένος. - Δεν φοβήθηκες; ...

4479 - Quatre sans un

Dans cette énigme humaine, il suffit de deux prénoms pour comprendre la patience d’une humanité en quête de maitres pour illuminer son avenir. De la réflexion ...

4478 - Les gendarmes sans voleur

Dans le jaune de l’ocre pur tu avais peint des harengs saurs comme pour te moquer des gens avides d’un pouvoir dénué de sens dans un monde de tableaux ...

4477 - Etude de Leonardo

Quelques figures mystérieuses à peine esquissées à la pointe d’argent suffisaient pour déconcentrer une société de la clarté. Il faut dire que le maître ...

4476 - Lueurs nocturnes

Immobiles comme l’absence du vent les lueurs nocturnes scrutaient le ciel pour imaginer un étrange inconnu capable de penser à elles dans la nuit. En attendant ...

4475 - Sur le bateau de sable

Qui n’a jamais traversé l’Arménie ne peut se rendre compte de son air marin. Certes l’Arménie est la terre des pierres et personne ne peut le contester. ...

4475 - Το καράβι της άμμου

Όποιος δεν έχει διασχίσει την Αρμενία δεν μπορεί να υποψιαστεί τη θαλασσινή της αύρα. Βέβαια, η Αρμενία είναι η γη της πέτρας και κανείς δεν μπορεί να ...

4474 - L’ivoire du noir

Sur le bord de tes chaussures qui aurait supporté l’ivoire du noir ? Voilà pourquoi l’oxyde montra enfin l’usure de l’humanité dans la lumière d’une ville ...

4473 - Sous la paille du chapeau

Malgré le rouge pourpre des murs, sous la paille du chapeau, la tendresse du regard caressait cette terre qui n’avait connu que la souffrance. Dans l’indifférence ...

4471 - Paradoxes terminaux

Il y avait dans cette lenteur du temps des paradoxes terminaux insoupçonnés car la scission du continuum n’était pas perceptible par les humains. Néanmoins ...

4470 - Το σπάνιο βιβλίο

Όλοι έψαχναν τα πλούτη και το χρυσό για να μπορέσουν να υπάρξουν δίχως να καταλάβουν ότι δεν ζούσαν. Είχαν γεννηθεί σε μία νεκρή κοινωνία όπου η μοναδική ...

4469 - Μάλλινα χέρια

Δεν άντεχα άλλο αυτό το κρύο πάνω στο κατάλευκό σου δέρμα. Δεν ήθελα να σπάσει την πορσελάνη που έπλασε την κούκλα των ονείρων. Έτσι έψαχνα μες στα ίχνη ...

4468 - La société de Vincent

- Était-ce vraiment impossible ? - Pour l’époque ? - Si tu veux… - Les impressionnistes n’étaient pas encore prêts. - Était-ce révolutionnaire ? - La misère ...

4468 - Η κοινωνία του Vincent

- Ήταν πραγματικά αδύνατο; - Για την εποχή; - Εάν θες ... - Οι ιμπρεσιονιστές δεν ήταν ακόμη έτοιμοι. - Ήταν επαναστατικό; - Η αθλιότητα δεν είναι ...

4467 - Αναρχικός κατάλογος

- Τι είπε ο δάσκαλος; - Να ετοιμάσουμε τον κατάλογο... - Τι είπε, λέει; - Τον κατάλογο της έκθεσης. - Μα θα πουλήσουμε τα έργα; - Όχι βέβαια! - Μπορείτε ...

4466 - Courbures secrètes

Vincent n’avait jamais été insensible aux courbures secrètes des femmes seulement dans les mines de charbon comment découvrir la pointe d’argent et croquer ...

4465 - Sur le violet de cobalt

À proximité des pinceaux et des soies rares et naturelles, une couleur demeurait cachée dans les précieuses boiseries que fixait l’étrange inconnu. Pourtant ...

4463 - Le chocolat de tes lèvres

Malgré le café du matin nocturne le chocolat de tes lèvres rouges attira le regard de la sensualité. Comme si le monde des voyelles était enfin parvenu ...

4462 - Désert de thym

Dans le dernier poème de l’enfance comment ne pas voir le désert de thym ? Quiconque a goûté à la liqueur du templier ne peut oublier cette rare essence. ...

4461 - Page d’écriture

Les illuminations bleu-outremer après le déluge et l’enfance prenaient un autre sens désormais. Comme si la demande amicale pouvait changer le monde écrit ...

4460 - Détails chromatiques

Au dessus d’un champ rouge écarlate, un paysan ouvrait des tranchées ocres dans une terre qui n’avait connu la paix. Il était seul avec son fidèle cheval ...

4455 - Réflexions mauves

Je me suis décidé à t’écrire malgré les affres. Il fallait que la pensée exulte C’était l’unique moyen. « Quant à Mauve, je ne puis pas bien t’en parler. ...

4454 - Peindre dans le vent

« J’ai beaucoup de mal en peignant à cause du vent, mais j’attache mon chevalet à des piquets plantés dans le terrain, et travaille quand même, c’est ...

4453 - Demande de nouvelles

« Que dis-tu de la nouvelle que l’empereur Guillaume est mort ? Est-ce que cela hâtera des événements en France, et est-ce que Paris va rester tranquille ...

4452 - En souvenir de Mauve

Je ne savais pas si je devais t’écrire toutes mes pensées aussi je te raconte d’abord les détails. « J’avais travaillé une toile de 20 en plein air dans ...

4451 - Sur l’après du génocide

Un génocide est un fait, un fait barbare, mais un fait tout de même. Seulement, qu'en est-il de l'après ? Existe-t-il vraiment ? A-t-il un sens ou est-ce ...

4451 - Μετά τη γενοκτονία

Μια γενοκτονία είναι ένα γεγονός, ένα βάρβαρο γεγονός, ωστόσο παραμένει ένα γεγονός. Μόνο που τι γίνεται μετά; Υπάρχει στ’ αλήθεια; Έχει κάποιο νόημα ή ...

4450 - Contrariété solaire

Vincent : Tu n’étais pas là ! Théo : Tu sais bien que... Vincent : C’est toujours la même chose avec toi ! Théo : Que s’est-t-il passé ? Vincent : « Ai ...

4441 - Les couleurs de Vincent

« Les eaux font des tâches d’un bel émeraude et d’un riche bleu dans les paysages ainsi que nous le voyons dans les crépons. Des couchers de soleil orangé ...

4437 - Dans le midi

« Ici je vois du neuf, j’apprends, et étant traité avec un peu de douceur, mon corps ne me refuse pas ses services. » Est-ce vraiment du renouveau ou plutôt ...

4430 - Le tisserand du temps

Les uns te prenaient pour un militaire d’antan les autres pour un ouvrier, nul ne voyait sous ta casquette que tu tissais le temps. Seul Vincent et ses ...

4430 - Ο υφαντής του χρόνου

Άλλοι σε πήραν για στρατιωτικό απ’ τα παλιά κι άλλοι για εργάτη, κανείς δεν έβλεπε κάτω από το κασκέτο ότι ύφαινες το χρόνο. Μόνο ο Vincent και τα πινέλα ...

4429 - Ο περίπατος στις Alyscamps

Κάτω από το βάρος των κίτρινων φύλλων περπατούσαμε μες στο φθινόπωρο για να συναντήσουμε την ανθρωπότητα που ήταν κρυμμένη στις Alyscamps. Πλάι στους ...

4427 - Sur la femme dans le bois

Dans ce bois rouge sans fruits où il était impossible pour un homme de discerner les feuilles d’automne, se trouvait une jeune femme semblable à une caresse ...

4427 - Για τη γυναίκα του δάσους

Σ’ αυτό το κόκκινο δάσος δίχως φρούτα όπου ήταν αδύνατον για έναν άνθρωπο να διακρίνει τα φύλλα τα φθινοπωρινά, βρισκόταν μια νέα γυναίκα που έμοιαζε με ...

4426 - À propos du pont-levis

« J’ai rapporté une toile de 15 aujourd’hui, c’est un pont-levis sur lequel passe une petite voiture, qui se profile sur un ciel bleu - la rivière bleue ...

4421 - Têtes de chevaux

« À Paris on est toujours navré comme un cheval de fiacre, et si on doit encore rester seul avec ça dans son étable ce serait trop fort. » Il fallait ...

4418 - Le plat pays d’Arles

« Ici à Arles le pays paraît plat. J’ai aperçu de magnifiques terrains vierges plantés de vignes, avec des fonds de montagnes du plus fin lilas. Et les ...

4416 - Samedi, La Haye

« J’ai aussi une provision de couleurs - de grands tubes (qui coûtent beaucoup moins cher que les petits), mais tu comprendras que je me suis borné aux ...

4415 - Mardi matin, La Haye

« Grâce à la mensualité que tu m’alloues, je deviendrai un bon peintre. » Tu ne pouvais être plus clair avec ton précieux frère. L’autre visite t’avait ...

4414 - Τα κρυφά σχήματα

Σιγά-σιγά μάθαμε τα κρυφά σχήματα που μας δίδαξε η αλληλογραφία του γέρου νέου και του νέου γέρου για να διαβάσουμε τα κείμενα που δεν έχουν λέξεις αλλά ...

4413 - Τα κοχύλια των υπερδομών

Στο περιγιάλι δεν ψάξαμε βότσαλα αλλά σπάνια κοχύλια υπερδομών για να δούμε επιτέλους τα σχήματα που σκάλισαν οι αιώνες της ζωής για να δείξουμε την ουσία ...

4412 - Οι πελαργοί και οι βράχοι

Ως πελαργοί δεν είχαμε φτερά. Τα μετέωρα βήματα πάνω στους βράχους ήταν ένας τρόπος ν’ αγγίξουμε το αόρατο. Πάνω στα κομμάτια της αιωνιότητας δύο εφήμεροι ...

4411 - Η γη ως ον

Η θεωρία της Γαίας δεν είναι μόνο ένα γνωστικό εργαλείο, ούτε απλώς ένα αφαιρετικό νοητικό σχήμα αλλά μία μη συνειδητοποιημένη πραγματικότητα. Η δυσκολία ...

4410 - Όταν έλειπαν τα χρώματα

Ποιος μπορούσε να φανταστεί ένα ζωγράφο που του έλειπαν τα χρώματα; Κανείς μέσα στην κοινωνία της λήθης και της αδιαφορίας. Γι’ αυτούς, ένας ζωγράφος έχει ...

4409 - Το ζευγάρι της φωτογραφίας

Αν και η φωτογραφία ήταν παλιά το ζευγάρι που χαμογελούσε έλαμπε ακόμα και τώρα. Είχε πάνω όχι μόνο το χρώμα εκείνης της σπάνιας ανθρωπιάς αλλά ...

4408 - Η δύναμη του παπά

Όταν όλοι οι νέοι ζουν μόνο για το τέλος της ζωής αν και μόνο είναι μόνιμη πώς να καταλάβουν τη δύναμη ενός παπά που δημιούργησε τη μνήμη της πατρίδας ...

4407 - The spaghetti eaters

There was no painting but we all felt Vincent’s influence when we ate that spaghetti again in the red room. To our favor you didn’t break it so ...

4407 - Οι σπαγγετοφάγοι

Δεν υπήρχε πίνακας αλλά όλοι νιώσαμε την επιρροή του Vincent όταν φάγαμε και πάλι εκείνα τα σπαγγέτι στο κόκκινο δωμάτιο. Για χάρη μας δεν τα έσπασες για ...

4406 - Το κρασί της φιλίας

Όταν έφερες κρασί, κρυφά, έφερες και την ανθρωπιά του χρόνου. Και πάνω στο τραπέζι άφησες το στίγμα της ανθρωπότητας. Ήταν το δώρο της φιλίας που δεν ήθελε ...

4405 - Ο πίνακας της αναφοράς

Ανάμεσα στα χωρισμένα γράμματα υπήρχαν κρυφές δομές γραμμένες σε άλλη γλώσσα και σε άλλες διαστάσεις. Ο Γιάννης έγραφε όσο πιο τρυφερά μπορούσε τα στίγματα ...

4402 - Οι τέσσερεις άνθρωποι

Τέσσερεις άνθρωποι κοίταζαν μόνοι και μαζί πώς να μοιραστούν τη χαρά ενός κομματιού ψωμιού και τα πάθη ενός ποτηριού κρασιού. Έτσι, παρέμειναν σιωπηλοί ...

4399 - Τα δένδρα της πλατείας

Εκεί κοντά στο σιντριβάνι απέναντι από το μοναχικό ζωγράφο τα δέντρα της πλατείας άγγιζαν τρυφερά τον ουρανό. Κι εσύ σταμάτησες κοντά στο παγκάκι για ...

4398 - Το βλέμμα της γυναίκας

Ήταν τόσο έντονο το βλέμμα εκείνης της μυστηριώδους αγρότισσας που αποφάσισες να το κλέψεις με τις παράξενες πινελιές σου. Οι πατατοφάγοι δεν ήταν μαζί ...

4398 - Взгляд женщины

Был настолько напряженным взгляд той мистической крестьянки, что ты решил украсть его своими удивительными мазками. Едоки картофеля не были с ...

4398 - Погляд жінки

Був настільки напруженим погляд тої містичної селянки, що ти вирішив вкрасти своїми дивними мазками. Картоплеїди не були з нею тієї хвилини, і ...

4397 - Τραγούδι της τάβλας

Πάνω στο τραπέζι του καφενείου δύο φίλοι μοιράστηκαν τα όνειρά τους για να μην ξεχάσουν ότι υπήρξαν τα μοντέλα του Vincent σ’ ένα κόκκινο πίνακα. Έτσι ...

4391 - At night cafe

- Don’t talk so loudly! - Why? - They will hear us… - Who? - Them… - But they are like all the others…They’re sleeping at this moment. - What about ...

4391 - Dans le café de nuit

- Ne parle pas si fort ! - Pourquoi donc ? - Ils vont nous entendre... - Qui ? - Eux... - Ils sont comme tout le monde... Ils dorment à cette heure-là. ...

4391 - Στο νυχτερινό café

- Μη μιλάς τόσο δυνατά! - Μα γιατί; - Θα μας ακούσουν... - Ποιοι; - Αυτοί... - Μα είναι όπως όλοι... Κοιμούνται αυτή τη στιγμή. - Κι αυτός; ...

4391 - В ночном кафе

- Не говори так громко! - Но почему? - Нас услышат... - Кто? - Они... - Но они как все... Спят в это время. ...

4391 - В нічній кав’ярні

-Не говори так голосно! -Але чому? -Нас почують… -Хто? -Вони… -Вони як всі… Сплять в цю хвилину. -А оцей? Нагинається подивитися на когось, що ...

4389 - Sur le soldat inconnu

C’est en Artsakh que nous pouvons constater combien est concrète l’idée symbolique du soldat inconnu. Ailleurs cela semble dérisoire comme si cela n’avait ...

4389 - Περί του άγνωστου στρατιώτη

Στο Αρτσάχ, μπορούμε να διαπιστώσουμε πόσο πρακτική είναι η ιδέα του άγνωστου στρατιώτη. Αλλού, αυτό φαίνεται γελοίο λες και δεν έχει πια σημασία. Ένα ...

4387 - La lecture secrète

Ils lisaient les morceaux du passé et comprenaient enfin la marque de l’avenir. Chaque instant avait un autre sens comme si le monde vivait pour la première ...

4387 - Η μυστική ανάγνωση

Διάβαζαν τα κομμάτια του παρελθόντος και καταλάβαιναν επιτέλους το στίγμα της μνήμης μέλλοντος. Κάθε στιγμή είχε πια άλλη σημασία λες και ζούσε ο κόσμος ...

4387 - Тайное чтение

Читали отрывки из прошлого и понимали, наконец, клеймо в памяти будущего. Каждое мгновение имело уже другое значение, будто человечество жило впервые. ...

4387 - Таємне читання

Читали уривки з минулого і розуміли, нарешті, тавро в пам’яті майбутнього. Кожна мить мала вже інше значення, так немов людство жило вперше. Була ...

4386 - Η ταπεινοσύνη της ομορφιάς

Έπρεπε να το πάρεις απόφαση. Η κοινωνία δεν ήθελε την ανθρωπιά σου. Μόνο οι πίνακες μπορούσαν να τη σηκώσουν και ν’ αντέξουν αυτά που υπέφερες. Δεν ...

4386 - Скромность красоты

Ты должен был смириться, общество не хотело твоей человечности, только картины могли её поддержать, и выдержать то, что ты вынес. Все эти годы ...

4386 - Скромність краси

Ти би мав змиритися, суспільство не хотіло твоєї людяності, тільки картини могли її підійняти, і витримати те, що ти вистраждав. Ти стільки років не ...

4384 - Μέσα στα ανθρακωρυχεία

Εκεί μέσα στη μαύρη γη ξεχασμένη ακόμη κι από το θεό, έπλασες τους πρώτους ανθρώπους μιας καινούριας ζωής δίχως μέλλον. Έσκυψες τόσο ταπεινά πάνω στην ...

4384 - В шахтах

Там, в черной земле, забытой даже Богом, ты создал первых людей новой жизни без будущего. Склонился так скромно над человечностью, что ...

4384 - У вугільній шахті

Там, у чорному ґрунті, забутому самим Богом, ти виліпив перших людей нового життя без майбутнього. Ти схилився так смиренно над людяністю, здавалося, ...

4383 - Όταν ήμασταν μόνο τρεις

Όταν ήμασταν μόνο τρεις μακριά από την πατρίδα που δεν υπήρχε ακόμα, ποιος θα πίστευε στο μυστικό όρκο; Όταν ήμασταν μόνο τρεις σ’ εκείνο το χρόνο ...

4383 - Когда нас было только трое

Когда нас было только трое вдали от родины, которой еще не существовало, кто бы верил в тайную присягу? Когда нас было только трое в то время ...

4383 - Коли нас було тільки троє

Коли нас було тільки троє, далеко від батьківщини, якої ще не існувало, хто би вірив у таємну присягу? Коли нас було тільки троє, в той час потайний, ...

4382 - Ο μυστικός όρκος

Τώρα που άκουσες τα λόγια του παρελθόντος, τώρα που έζησες τον μυστικό όρκο ξέρεις ότι τίποτα πια δεν θα είναι όπως πριν διότι τώρα ανήκεις κι εσύ στην ...

4382 - Тайная присяга

Сейчас, когда ты услышал слова прошлого, сейчас, когда ты прожил тайную присягу, знаешь, что ничего уже не будет как прежде, потому что сейчас ...

4382 - Таємна присяга

Зараз, коли ти почув слова минулого, зараз, коли ти пережив таємну присягу, знаєш, що нічого вже не буде як раніше, тому що зараз відносишся і ти ...

4380 - Reflections on a Just

How do we understand a Just? Should we read the book of Albert Camus? Should we comprehend the complexity of the involvement when there is no other reason ...

4380 - Sur un juste

Comment comprendre un juste? Faut-il lire le livre d'Albert Camus? Faut-il saisir la complexité de l'implication lorsqu'il n'existe aucune autre raison ...

4380 - Περί ενός δίκαιου

Πώς καταλαβαίνουμε έναν δίκαιο; Πρέπει να διαβάσουμε το βιβλίο του Albert Camus; Πρέπει να κατανοήσουμε την πολυπλοκότητα της συμμετοχής όταν δεν υπάρχει ...

4376 - Η παρουσία μαρτύρων

Μέσω του χρόνου, έπρεπε ν’ αφήσεις ένα μήνυμα προερχόμενο από τους νεκρούς για τους αγέννητους. Ήταν για τούτο απαραίτητη η παρουσία μαρτύρων της καταδίκης ...

4375 - The man of Saint-Rémy

He was standing alone on the doorstep. He was no longer waiting for anyone except a tender caress by the pine bent by the wind and storm of pain. ...

4375 - L’homme de Saint-Rémy

Il se tenait seul devant le seuil. Il n’attendait plus personne sinon un geste tendre du pin qui s’était courbé sous le vent et la tempête de la souffrance. ...

4375 - Ο άνθρωπος της Saint-Rémy

Στεκόταν μόνος στο κατώφλι. Δεν περίμενε κανένα πια παρά μόνο ένα τρυφερό χάδι από τον πεύκο που είχε λυγίσει από τον άνεμο και την καταιγίδα του πόνου. ...

4375 - Человек Saint-Rémy

Стоял одиноко на пороге. Не ожидал уже никого, кроме нежного прикосновения сосны, что согнулась под ветром и бурей боли. И она стояла одиноко ...

4375 - Людина Saint-Rémy

Стояв самотньо на порозі. Не чекав уже ні на кого, хіба на ніжний дотик сосни, що зігнулася під вітром і бурею болю. І вона стояла самотня десятиліттями. ...

4374 - Elle allait à l’église

Tu l’as vue lorsqu’elle allait à l’église. Elle t’a rappelé les femmes d’antan : cette nostalgie impossible à oublier. Elle n’allait pas prier, tu le savais. ...

4374 - Πήγαινε στην εκκλησιά

Την είδες που πήγαινε στην εκκλησιά. Σου θύμισε τις γυναίκες απ’ τα παλιά: αυτή η νοσταλγία, αδύνατον να λησμονηθεί. Δεν πήγαινε να προσευχηθεί, το ήξερες. ...

4374 - Шла в церковь

Ты увидел ее как она шла в церковь. Напомнила тебе женщин из прошлого: эту ностальгию невозможно забыть. Она не шла молиться, ты это знал. Ты видел ...

4374 - Йшла до церкви

Ти бачив її як вона ішла до церкви. Нагадала тобі жінок з минулого: ця ностальгія не може забутися. Вона не йшла молитися, ти це знав. Ти бачив небо ...

4366 - Η δικαιοσύνη των χρωμάτων

Όταν έβαζες τα χρώματα πάνω στον πίνακα δεν έψαχνες ποτέ το καλύτερο. Ήξερες ότι δεν υπήρχε. Μόνο η σύνθεσή τους μπορούσε ν’ αντέξει τη σπάνια ανθρωπιά ...

4366 - Праведность цветов

Когда ты наносил цвета на картину, никогда не искал лучшего. Ты знал, что его не существовало. Только их композиция могла выдержать твою редкую ...

4366 - Справедливість кольорів

Коли ти наносив кольори на картину, ніколи не шукав кращого. Ти знав, що його не існувало. Тільки їх композиція могла витримати твою рідкісну людяність, ...

4365 - L’œuvre de l’amitié

Malgré le labeur de la condition humaine, Les deux ouvriers étaient heureux. Tu les avais peints ainsi Pour montrer l’heure de l’amitié. Ils n’étaient ...

4365 - Το έργο της φιλίας

Παρά το μόχθο της ανθρώπινης φύσης, οι δύο εργάτες ήταν ευτυχισμένοι. Τους ζωγράφισες έτσι για να δείξεις την ώρα της φιλίας. Δεν ήταν αυθάδεις όπως θα ...

4365 - Витвір дружби

Незважаючи на виснажливість людського існування, двоє робітників були щасливими. Ти намалював їх так, щоб показати хвилини дружби. Вони не були зухвалими, ...

4362 - Les limites de l’idiot

Je sais que tu as essayé de devenir un prince qui n’a jamais existé. Tu as partagé en deux tes vêtements mais tous t’ont accusé de comportement étrange. ...

4362 - Τα όρια του ηλίθιου

Ξέρω ότι προσπάθησες να γίνεις ένας πρίγκιπας που δεν υπήρξε ποτέ. Έκοψες τα ρούχα σου στα δυο αλλά σε κατηγόρησαν όλοι για την παράξενη συμπεριφορά ...

4362 - Пределы идиота

Я знаю, что ты попытался стать принцем, который никогда не существовал. Ты порвал на два свою одежду, но все тебя обвинили в странном поведении. ...

4361 - La souffrance des hommes

La souffrance des hommes existe. Mais qui est capable de la voir ? Qui oserait la dessiner ? Leonardo l’a étudiée et Vincent aimée. Mais personne n’y a ...

4361 - Η οδύνη των ανθρώπων

Η οδύνη των ανθρώπων υπάρχει. Όμως ποιος είναι ικανός να τη δει; Ποιος θα τολμήσει να τη ζωγραφίσει; Ο Leonardo τη μελέτησε κι ο Vincent την αγάπησε. ...

4361 - Страдание людей

Страдание людей существует. Но кто способен его увидеть? Кто бы осмелился нарисовать его? Леонардо изучил его и Винсент полюбил его. Но никто ...

4360 - On the survivor

How to imagine a woman who survived genocide without dying out of pain? It is enough see her deciding to eventually deliver a speech during a commemoration ...

4360 - Sur la survivante

Comment imaginer une survivante du génocide sans mourir de souffrance? Il suffit de la voir lorsqu'elle décide enfin de parler lors d'une cérémonie de ...

4360 - Περί της επιζήσασας

Πώς να φανταστούμε μια επιζήσασα της γενοκτονίας χωρίς να πεθαίνουμε από πόνο; Αρκεί να τη δούμε όταν αποφασίζει τελικά να μιλήσει κατά τη διάρκεια μιας ...

4355 - Éclaboussée de rouge

Dans cette robe éclaboussée de rouge une petite fille bien trop frêle priait secrètement et patiemment le peintre pour qu’il ne l’abandonnât pas aux mains ...

4355 - Πιτσιλισμένο με κόκκινο

Μ’ αυτό το φόρεμα το πιτσιλισμένο με κόκκινο, ένα κοριτσάκι ντελικάτο παρακαλούσε μυστικά και υπομονετικά το ζωγράφο να μην την εγκαταλείψει στα χέρια ...

4354 - Sous le bleu de Prusse

Pourquoi tant de rouge sous le bleu de Prusse ? Etait-ce pour lutter contre le temps ? Ou seulement un prétexte pour échapper au faux ? Car rien n’est ...

4354 - Κάτω από το μπλε της Πρωσίας

Γιατί τόσο κόκκινο κάτω από το μπλε της Πρωσίας; Ήταν για να παλέψουμε ενάντια στο χρόνο; Ή μόνο ένα πρόσχημα για ν’ αποφύγουμε το ψέμα; Διότι τίποτα ...

4352 - Dans la mer phtalo

Nous nous sommes rencontrés dans le parc des amoureux mais nous n’avions pas pu échanger notre souffrance car nous étions trop heureux pour parler de cela. ...

4352 - Στη γαλαζοπράσινη θάλασσα

Συναντηθήκαμε στο πάρκο των ερωτευμένων, μα δεν μπορέσαμε ν’ ανταλλάξουμε τον πόνο μας γιατί ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι για να μιλήσουμε γι’ αυτό. Μόνο ...

4352 - У голубо-зелёного моря

Мы встретились в парке влюбленных, однако не смогли поделиться болью потому что были очень счастливы, чтобы говорить об этом. Только на нашей второй ...

4349 - Όταν καίγαμε τα χόρτα

Όταν καίγαμε τα χόρτα νομίζαμε ότι καθαρίζαμε τη γη από το ανούσιο. Στην πραγματικότητα μόνο τις ψυχές μας καθαρίζαμε από την σκόνη του καθημερινού. ...

4348 - Πόσο ακριβό είναι το ξύλο

’Οταν βλέπαμε τα ξύλα πάνω στις περίεργες στοίβες δεν ξέραμε πόσο ακριβό είναι. Δεν είχαμε δει ακόμα τον πίνακα που τα εξηγούσε όλα με μερικές πινελιές. ...

4347 - Όταν διάβασες την ιστορία

Τι είδες όταν διάβασες την ιστορία; Αναγνώρισες το στίγμα του; Θυμήθηκες τα παραμύθια; Ή απλώς έζησες και πάλι; Η αντίσταση και η θυσία δεν είναι μόνο ...

4346 - Μεταμοντέρνο παίγνιο

- Πώς λέγεται η αντίδραση; - Επανάσταση! - Πώς λέγεται το έλατο; - Όργανο κατασταλτικού καθεστώτος! - Πώς λέγεται ο τραμπούκος; - Αναρχικός! - Πώς ...

4345 - Πόσο γρήγορα ξέχασες

Πόσο γρήγορα ξέχασες ότι κανείς δεν έχει δικαίωμα να ξεχάσει μια γενοκτονία. Κι εσύ που μου τα είπες όλα γιατί τώρα παραμένεις σιωπηλός, για να μην χάσεις ...

4345 - Как быстро ты забыл

Как быстро ты забыл, что никто не имеет право забыть геноцид. И ты, кто рассказал мне всё, почему сейчас ты остаешься молчаливым, чтобы не потерять ...

4344 - Le goût de ma mère

Dans mon innocence de jeune fille je caressais ma jeune mère sans savoir comme elle était bonne. Il m’aura fallu vivre la période de la rondeur des ventres ...

4344 - Η γεύση της μητέρας μου

Στην αθωότητά μου του νεαρού κοριτσιού χάιδευα τη νεαρή μου μητέρα χωρίς να ξέρω πόσο καλή ήταν. Έπρεπε να ζήσω την περίοδο των στρογγυλών κοιλιών για ...

4344 - Вкус моей матери

В моей невиновности юной девушки я ласкала мою молодую мать, не зная как она была хороша. Я должна была прожить период круглых животов, чтобы понять ...

4342 - Rouge de honte

Lorsque tu libérais la population de l’oppression de l’appareil nazi, était-il nécessaire de violer les femmes ? Lorsque chaque combat tuait des hommes ...

4337 - Ανύπαρκτος διάλογος

- Πότε του έγραψες; - Στις 21 Ιανουαρίου 1935. - Και πότε σου απάντησε; - Στις 18 Φεβρουαρίου 1935. - Άργησε; - Ήταν άρρωστος και ήθελε να βρει όλες τις ...

4333 - Η διάρκεια της ανάγκης

Μερικά πράγματα τα κάνουμε εξ ανάγκης, κάποια άλλα για να διαρκέσουν. Τι να πούμε γι’ αυτά που κάνουμε και για τους δύο λόγους; Τίποτα. Η σιωπή αρκεί ή ...

4328 - Monologue de fillette

Mars 1883 Je sais que tu dors. Mais je me demande si tu m’entends. Je veux être dans ton rêve. Cela ne me suffit pas d’être auprès du berceau. Je veux ...

4328 - Μονόλογος κοριτσιού

Μάρτιος 1883 Ξέρω ότι κοιμάσαι. Μα αναρωτιέμαι αν μ’ ακούς. Θέλω να είμαι μέσα στο όνειρό σου. Δεν μου αρκεί να είμαι πλάι στην κούνια. Θέλω να είμαι μαζί ...

4326 - Τα εργαλεία του χρόνου

Θυμάσαι που αγγίξαμε τα άγνωστα εργαλεία του ξεχασμένου παρελθόντος; Ένιωσες τότε την ανθρωπιά που τα κατείχε μες στο χρόνο; Ή απλώς είδες μόνο τη σκουριά; ...

4325 - Το παλιό γραμμόφωνο

Εκεί στο μουσείο του παπά ένα παλιό γραμμόφωνο μάς χτύπησε το χέρι για ν’ ακούσουμε και πάλι τα όνειρα μιας άλλης εποχής και να καταλάβουμε το λάθος μας. ...

4324 - Minute de silence

Tous attendaient d’entendre la minute de silence de l’homme mais les cloches n’ont pas sonné comme si la douleur de la résistance ne voulait pas se taire ...

4324 - Λεπτό σιγής

Όλοι περίμεναν ν’ ακούσουν το λεπτό σιγής του ανθρώπου αλλά δεν σήμανε η καμπάνα σαν να μην ήθελε να πάψει ο πόνος της αντίστασης σαν να μην έφυγες για ...

4323 - Sur Ararat et sa force

L’Ararat n’est pas seulement une montagne. C’est la montagne des Arméniens. Ce n’est donc pas un symbole mais le symbole. Tout cela est simple et connu. ...

4318 - Dans la chambre

Combien de non-dits dans cette chambre où le bleu dominait les anciens murs sans atteindre le bois jaune d’un lit double pour un seul homme qui avait caché ...

4316 - L’autoportrait de Paris

Le visage aurait pu être moins dur mais c’était tout simplement impossible. Devant la toile anéantie, seul le regard de Vincent pouvait soutenir le fardeau. ...

4315 - Τα καράβια στην ακτή

Τι ψάρευαν άραγε αυτά τα καράβια στην ακτή; Γιατί τα ζωγράφισε σ’ αυτή την κατάσταση; Χωρίς πανιά, δεν περίμεναν τον άνεμο. Δεν ήθελαν να εγκαταλείψουν ...

4314 - Sur la reconnaissance

La reconnaissance n’est pas juste un mot, pas même un symbole mais le commencement d’une procédure de réparation. Il ne s’agit donc pas d’un but mais d’une ...

4314 - Περί αναγνώρισης

Η αναγνώριση δεν είναι απλώς μια λέξη, ούτε βέβαια ένα σύμβολο, αλλά η αρχή μιας διαδικασίας διόρθωσης. Άρα, δεν πρόκειται για ένα στόχο, αλλά για ένα ...

4310 - Μέσα στη σιωπή της τύρφης

Δύο γυναικείες σκιές αγωνίζονταν για να χαρίσουν το δώρο της γης στα παιδιά που μεγάλωναν μέσα στην τύρφη. Έχοντας μόνο ένα καροτσάκι, κουβαλούσαν τον ...

4308 - L’homme au chevalet

Dans les ruelles sombres de la cité remplies de noyés sans naufrage, il portait sur son épaule droite un chevalet en hêtre pur comme l’on porte une croix. ...

4308 - Ο άνθρωπος με το καβαλέτο

Μέσα στα σκοτεινά δρομάκια της πόλης τα γεμάτα από πνιγμένους δίχως ναυάγιο, κρατούσε στον δεξί του ώμο ένα δρύινο καβαλέτο λες και κουβαλούσε σταυρό. ...

4307 - Περί Αρμένιου χωρίς Αρμενία

Πώς να φανταστούμε έναν άνθρωπο δυστυχισμένο χωρίς να τον βλέπουμε; Όταν τον σκεφτόμαστε. Πώς να φανταστούμε ένα φύλλο χωρίς δέντρο; Όταν κοιτάζουμε ...

4306 - Δεν είμαι ένας «van Gogh»

Πόσες φορές έπρεπε να υπογράψω τους καμβάδες μου για να δεχτεί ο κόσμος ότι δεν είμαι ένας «van Gogh»; Πάντα ήσουν ο Théo για μένα, κανείς άλλος! Γιατί ...

4306 - Я не є один «van Gogh»

Хто міг би побачити товщину кольору, дотик твого пензля, спостерігаючи за тобою в ту епоху? Але вже ...

4304 - Γιατί μιλά τόσο πολύ;

Γιατί μιλά τόσο πολύ η κοινωνία που δεν έχει τίποτα να πει; Γιατί φωνάζουν τα άτομα της λήθης μέσα στη σιωπή της ανθρωπιάς; Μήπως γιατί δεν έχει να ...

4303 - La tristesse des bruns

Pourquoi avais-tu mis tant de bruns dans ta tristesse ? Tu savais bien que personne d’autre que ton frère ne verrait l’immensité de cette désolation humaine. ...

4303 - Η θλίψη των καφέ χρωμάτων

Γιατί είχες βάλει τόσα καφέ μέσα στη θλίψη σου; Ήξερες καλά πως κανείς άλλος εκτός από τον αδελφό σου δεν θα έβλεπε την απεραντοσύνη αυτής της ανθρώπινης ...

4302 - Οι ώχρες της γης των σκιών

Δεν μαζεύαμε μόνο πατάτες μα αληθινές χούφτες ώχρας μέσα στη σκιά. Δεν ήταν πια θέμα επιβίωσης αλλά μνήμης γιατί σ’ αυτή τη γη τη στιγματισμένη με το ...

4301 - Les lettres perdues

Maintenant tu peux lire les lettres que la société de l’indifférence a oubliées et voir les idées cachées d’une autre époque de l’humanité. Ainsi tu vivras ...

4301 - Χαμένες επιστολές

Τώρα μπορείς να διαβάσεις τις επιστολές που ξέχασε η κοινωνία της αδιαφορίας και να βρεις τις κρυφές ιδέες μιας άλλης εποχής της ανθρωπότητας. Έτσι ...

4300 - Τα χρώματα του πόνου

Ποιος ξεχώριζε τον ουρανό από τη γη στη χώρα που πνίγονται τα κανάλια; Ποιος ένιωθε τα χρώματα του πόνου στην πατρίδα του λαού της ανάγκης; Μόνο ένας ζωγράφος ...

4299 - La récolte de l’ocre

Sous le ciel de bronze plus lourd que les épis de blé nous nous sommes inclinés pour embrasser la terre et ramasser son cadeau. Nous ne nous agenouillions ...

4299 - Η συγκομιδή της ώχρας

Κάτω από τον μπρούτζινο ουρανό πιο βαρύ κι από τα στάχυα σκύβαμε για να φιλήσουμε τη γη και να πιάσουμε τα δώρα της. Δεν γονατίζαμε παρά μόνο για την ...

4296 - Περί σφαγής αθώων

Είναι εξαιρετικά δύσκολο να φανταστούμε και κυρίως να συνειδητοποιήσουμε τι πραγματικά σημαίνει μια γενοκτονία διότι είναι απαραίτητο να έχουμε ένα όραμα ...

4296 - Sur le massacre des innocents

Il est extrêmement difficile d’imaginer et surtout de réaliser ce que signifie réellement un génocide car il est nécessaire d’avoir une vision globale ...

4296 - О резне невинных

Крайне трудно представить и особенно, осознать, что означает геноцид, так как для этого необходимо иметь сферическое видение и синтетическое мышление. ...

4296 - Про різню невинних

Дуже тяжко уявити і, особливо, усвідомити, що означає геноцид, тому що для цього потрібно мати сферичне видіння і синтетичну думку. Таким чином, більшість ...

4294 - La petite fille de bronze

Seule devant la bougie de la mémoire contre l’indifférence elle luttait immobile dans la neige de l’oubli pour que l’on n’oublie pas les épis du peuple ...

4294 - Το μπρούντζινο κοριτσάκι

Μόνο του, μπροστά στο κερί της μνήμης ενάντια στην αδιαφορία, το μπρούντζινο κοριτσάκι πάλευε ακίνητο μέσα στο χιόνι της λήθης για να μην ξεχάσουν τα στάχυα ...

4293 - Membres oubliés

Sous les neiges de l’oubli combien d’os craquent encore quand ils entendent l’indifférence des vivants quand ils voient la victoire de la barbarie et les ...

4293 - Ξεχασμένα μέλη

Κάτω από τα χιόνια της λήθης πόσα κόκκαλα τρίζουν ακόμα όταν ακούν ότι οι ζωντανοί αδιαφορούν όταν βλέπουν τη νίκη της βαρβαρότητας και καταδικάζονται ...

4292 - Το βραχιόλι των θυμάτων

Όταν σήκωσες το χέρι κι είδαμε το σύμβολο της γενοκτονίας της μνήμης, σου βάλαμε το βραχιόλι που δεν μπορούσε να ξεχάσει ούτε τη βαρβαρότητα ούτε τα θύματα. ...

4292 - Браслет жертв

Когда ты поднял руку и мы увидели символ геноцида памяти одели тебе браслет, который не мог забыть ни варварства, ни жертв. Помнишь?

4292 - Браслет жертв

Коли ти підняв руку і ми побачили символ геноциду пам’яті, одягли тобі браслет, що не міг забути ні варварства, ні жертв. Пам’ятаєш?

4291 - Ανθρώπινο είδος

Γιατί το ανθρώπινο είδος είναι τόσο σπάνιο στα διπλωματικά σώματα; Εκείνα επέλεξαν να δημιουργήσουν τη φρίκη στο όνομα του κράτους. Μα δεν αντιλήφθηκαν ...

4291 - Человеческий род

Почему человеческий род является таким редким в дипломатических органах? Они выбрали творить ужасы во имя государства. Но они не поняли, что преступления ...

4291 - Людський рід

Чому людський рід є таким рідкісним в дипломатичних органах? Це вони обрали Чинити жахи в ім’я держави. Але вони не збагнули, що злочини проти ...

4290 - Το κοριτσάκι κι ο Bach

Πόσο μεγάλο ήταν το πιάνο, πόσο πυκνή, η παρτιτούρα για το κοριτσάκι που δεν χαμογελούσε. Όλη η σκέψη του περπατούσε πάνω στα δάκτυλα διότι τα πόδια του ...

4289 - Μικρομινιατούρα ανθρωπιάς

Όταν ξέρεις πώς να δέσεις τα κορδόνια μιας μύγας κι όταν παίζεις σκάκι πάνω σε μια καρφίτσα, νιώθεις πόσο κάθε ζωή είναι σημαντική για την ανθρωπότητα. ...

4289 - Мікромініатюра людяності

Коли ти вмієш зав’язати шнурки у мухи і граєш в шахи на головці шпильки, відчуваєш наскільки кожне життя є важливим для людства. Тому що кожна мікромініатюра ...

4287 - Terre de neige

Nous regardions les flocons de neige sans être capables d’en imaginer le nombre. Et pourtant ils avaient couvert toute la terre de nos ancêtres. Comme ...

4286 - Les parasols de la neige

Lorsque nous étions tout près du cierge nous recevions des éclats de blanc et seuls les parasols de la neige nous protégeaient du froid qu’avaient supporté ...

4285 - Πένθιμες λωρίδες

Όταν κόβαμε τις πένθιμες λωρίδες δεν ήταν για να μοιράσουμε τον πόνο αλλά για να δώσουμε στον καθένα μας το κομμάτι ανθρωπιάς που του ανήκει και να νιώσει ...

4284 - Ανώνυμα ονόματα

Πάνω στη σκηνή του θεάτρου βλέπαμε ανώνυμα ονόματα που δεν υπήρχαν πια παρά μόνο στη λαβωμένη μνήμη μας. Δεν έκλαιγαν, δεν πονούσαν είχαν δώσει όλη την ...

4283 - Τα μαύρα στάχυα

Ποιος τόλμησε να δει κατάματα τα μαύρα στάχυα δίχως να κλάψει πάνω στην πείνα ενός λαού. Έτσι τα τυλίξαμε γύρω από το λαιμό μας για να πνίξουμε τον πόνο ...

4282 - Όταν πέθανε το ατσάλι

Ατσάλινες φιγούρες ήρθαν ν’ αντικαταστήσουν σκουριασμένα πτώματα για να μην ξεχαστεί το έγκλημα. Μα δεν υπήρχε ακόμα τιμωρία κι οι βάρβαροι της λήθης ...

4281 - Κενές φωτογραφίες

Οι παραδοσιακές στολές δεν έκρυβαν τον πόνο και το ασπρόμαυρο, τα χρώματα. Κάθε οικογένεια κοίταζε το μέλλον μα ποιος έβλεπε το παρελθόν; Η γενοκτονία ...

4279 - Le regard de la mémoire

Elle titubait déjà comme l’histoire quand elle se répète, mais elle gravît les marches assistée de sa fille pour traverser la passerelle du temps et ...

4274 - Ut pictura poesis

Dans les lettres, le monde Dans le monde, la peinture. Aucune séparation artificielle. Tout était lié aux mouvements de la plume et des pinceaux. Les échanges ...

4272 - Sensual power

Why live despite death? Why love despite the wounds? Why sit down in order to leave? Why walk in order to stop? Because of the sensual power of the ...

4272 - Poder sensual

Por qué vivir a pesar de la muerte? Por qué amar a pesar de las heridas? Por qué sentarse para salir? Por qué caminar para pararse? Con motivo del ...

4272 - Puissance sensuelle

Pourquoi vivre malgré la mort ? Pourquoi aimer malgré les blessures ? Pourquoi s’asseoir pour partir ? Pourquoi marcher pour s’arrêter ? En raison de la ...

4272 - Αισθησιακή δύναμη

Γιατί να ζεις παρά τον θάνατο; Γιατί να αγαπάς παρά τις πληγές; Γιατί να κάθεσαι για να φύγεις; Γιατί να περπατάς για να σταματήσεις; Για την αισθησιακή ...

4272 - Potere sensuale

Perché vivere nonostante la morte? Perché amare nonostante le ferrite? Perché sedersi per partire? Perché andare per fermarsi? Per la ragione del potere ...

4271 - Les chaises vides

Obstination. Persistance. Non sans raison. Souvenirs d’antan. Traces d’existences. Arbres taillés. Pensées assises. Au dessus du néant. Sans espoir de ...

4270 - Memento movi

Sur la chaise, des souvenirs. Des livres. Les journaux de la veille. Un nécessaire à tabac. Héritage de la misère. Rien d’autre. Philosophie de vie.

4269 - La prière de la chaise

Une chaise vide. Une volonté du peintre. Ou une nécessité de l’humain face au vide. Monologue désemparé. Sans doute un cri silencieux. Formule de conjuration ...

4261 - La beauté des armes

La beauté des armes n’est visible que dans le tableau dont la patine n’a pas brisé l’éclat et le fracas. Nulle part ailleurs elle n’a de sens ...

4260 - Naufrage dans un miroir

Si l’océan est simple c’est en raison du naufrage dans le miroir des réflexions. Si la terre est pierre c’est en raison du feu dans l’antre des passions. ...

4259 - L’homme de l’histoire

Peu d’hommes naissent avec une histoire comme si elle était trop lourde à porter, à l’instar de l’armure de Don Quichotte. Peu d’hommes sont capables ...

4257 - Sur un conte arménien

À première lecture, les contes arméniens sont toujours surprenants. Ce n’est pas tellement la chute elle-même qui provoque cette surprise mais plutôt l’approche ...

4257 - Περί ενός αρμενικού παραμυθιού

Στην πρώτη ανάγνωση, τα αρμενικά παραμύθια πάντα μας εκπλήττουν. Δεν είναι τόσο το γεγονός ότι μας κυριεύουν που προκαλεί αυτή την έκπληξη, αλλά μάλλον ...

4252 - Nous sommes encore debout

Est-ce par erreur que nous sommes encore debout ? Ou par nécessité de créer l’impossible ? Alors pourquoi tant de douleur dans cette misère que les hommes ...

4252 - Είμαστε ακόμα όρθιοι

Είναι από λάθος που είμαστε ακόμα όρθιοι; Ή από ανάγκη να δημιουργήσουμε το αδύνατο; Έτσι γιατί τόσος πόνος μέσα σ’ αυτή την μιζέρια που οι πληγωμένοι ...

4251 - Mèche ou suif

Il fallait donc mourir dans le sud pour comprendre les gens du nord. Est-ce la raison pour laquelle en écoutant Jacques, on pense à Vincent ? Ou tout simplement, ...

4249 - Souvenir de Tarascon

À présent que je tiens dans les mains, le manuscrit d’Alphonse comment ne pas penser à Vincent et à son regard ébloui par la joie ? Car dans le texte ...

4249 - Ενθύμιο της Tarascon

Τώρα που κρατώ στα χέρια μου, το χειρόγραφο του Alphonse πώς να μην το σκεφτώ τον Vincent και το θαμπωμένο βλέμμα του από τη χαρά; Γιατί μέσα στο ...

4248 - Le fruit de la nuit

Pourquoi dans la nuit ne pas manger l’unique fruit capable de supporter la lumière? Tu n’as pas seulement dessiné des tournesols morts. Tu les as croqués ...

4248 - Το φρούτο της νύχτας

Γιατί μέσα στη νύχτα δεν έφαγες το μοναδικό φρούτο που είναι ικανό να αντέξει το φως; Δεν ζωγράφισες μόνο νεκρά ηλιοτρόπια. Τα ζωγράφισες με τα δόντια ...

4247 - Τα γραμματόσημα των άλλων

Ήταν τόσο μικρά που κανείς δεν τα πρόσεχε. Πάνω τους μερικά χρώματα του παρελθόντος, άντεχαν τα έργα της ανθρωπότητας. Τόσο λίγος χώρος για τόσο μεγάλο ...

4243 - Το κόκκινο τσάι

Πρώτα έπινες το άρωμα με το κόκκινο τσάι. Το μόνο που κρατούσε μια γυμνή γυναίκα. Ύστερα μόνο άγγιζες τη ζεστασιά του υγρού της φωτιάς. Και τότε μάθαινες ...

4242 - Όταν η σιωπή έγινε ήχος

Στην πάροδο του χρόνου, όλοι κοιτάζουμε τη φθορά και λίγοι βλέπουν τα ίχνη. Μόνο με τον χρόνο και την ανθρωπότητα υπάρχει δημιουργία, ποίηση. Μόνο που ...

4241 - Sur le Vishap en Artsakh

En Artsakh, il y a des traces qui ne trompent pas. Ce n’est pas qu’elles n’existent pas en Arménie, seulement elles sont plus présentes en Artsakh. Le ...

4241 - Περί Vishap στο Αρτσάχ

Στο Αρτσάχ, υπάρχουν ίχνη αδιάψευστα. Υπάρχουν, βέβαια, και στην Αρμενία, μόνο που στο Αρτσάχ είναι πιο έντονα. Μάλλον ο χρόνος είναι υπεύθυνος γι’ αυτό, ...

4240 - Μια διευκρίνιση

Μαθητής: Κύριε, κύριε! Δάσκαλος: Τι έγινε, παιδί μου; Μαθητής: Ξέχασα κάτι... Δάσκαλος: Τι πράγμα; Μαθητής: Το ακατανόητο! Δάσκαλος: Δηλαδή; Μαθητής: ...

4238 - L’enfant devenu tambour

Il n’y avait plus de petit prince dans les immenses champs de blé comme si la famine avait dévoré ce frêle épi d’humanité. Dans ce désert rempli de cadavres, ...

4238 - Το παιδί που έγινε τύμπανο

Δεν υπήρχε πια μικρός πρίγκιπας στους απέραντους κάμπους σιταριού, λες κι η πείνα είχε καταβροχθίσει αυτό το εύθραυστο στάχυ ανθρωπιάς. Σ’ αυτή τη γεμάτη ...

4238 - Дитя – барабан

Вже не було малого принца на безкраїх полях пшениці, так ніби голод поглинув це делікатне колосся людяності. В цій наповненій трупами пустелі, тільки ...

4237 - Η περόνη της φιλίας

Μέσα στον πάταγο των επίσημων διαταγών και τις εκρήξεις των χειροβομβίδων, με μάτια θολωμένα από τα δακρυγόνα και τυφλωμένα από τα καπνογόνα, μου άπλωσες ...

4235 - Περί των δικαίων και των αθώων

Στην Αρμενία, εάν οι δίκαιοι και οι αθώοι δεν είναι γνωστοί, δεν σημαίνει ότι έχουν εξαφανιστεί. Οι δίκαιοι είναι όπως τους δράκους, μένουν βουβοί και ...

4228 - Le regard indigo

Tandis que je ne savais pas ce que tu voulais exactement J’ai essayé d’apercevoir Le regard du caméléon Pour comprendre enfin Ce qu’est la couleur de l’invisible. ...

4228 - Το ίντιγκο βλέμμα

Ενώ δεν ήξερα τι ακριβώς ήθελες προσπαθούσα ν’ αντικρίσω το βλέμμα του χαμαιλέοντα για να καταλάβω επιτέλους ποιο είναι το χρώμα του αοράτου. Μόνο τότε ...

4228 - Індиго погляд

Хоча я не знав, чого саме ти хотіла, намагався протистояти погляду хамелеона, щоб зрозуміти, нарешті, яким є колір невидимого. Тільки тоді побачив ...

4227 - Κάτω από το κίτρινο καπέλο

Δεν υπήρχε βλέμμα μόνο ένα κίτρινο καπέλο. Δεν έκρυβε τίποτα παρά μόνο την ύπαρξή σου. Και πίσω από την πλάτη, πάνω από τους ώμους σου κοιτάζαμε τον επόμενο ...

4227 - Под желтой шляпой

Не было взгляда лишь одна желтая шляпа. Не скрывала ничего кроме твоего существования. И за спиной, над твоими плечами мы смотрели на следующую ...

4227 - Під жовтим капелюхом

Не було погляду лише жовтий капелюх. Не приховував нічого окрім твого існування. І за спиною, над твоїми плечима ми роздивлялися наступну картину. ...

4217 - Η αποδοχή της ανθρωπιάς

- Γιατί δεν είπες τίποτα για το τελάρο; - Το μαύρο; - Ποιο άλλο; - Πώς θα το άντεχε; - Δεν πρέπει να τ’ αντέχει όλα; - Σωστά. - Στο κάτω κάτω ...

4216 - Les rayons de la route

Nul ne voyait les rayons de la route car ils ne brillaient pas pour les yeux. seul le cœur des hommes qui pleuraient pouvait voir l’invisible de ...

4216 - Οι ακτίνες του δρόμου

Κανείς δεν έβλεπε τις ακτίνες του δρόμου διότι δεν έλαμπαν για τα μάτια. Μόνο η καρδιά των ανθρώπων που έκλαψαν μπορούσε να δει το αόρατο της σκακιέρας. ...

4214 - Μια βιόλα με όνομα παπά

Έπρεπε να παρατηρήσουμε μέσα από τις οπές για ν’ ανακαλύψουμε το κρυφό όνομα αυτής της βιόλας. Τόσο μοναχικό δίχως ράσα, το όργανο θα έμενε δίχως ...

4212 - Sublata benevolentia amicitiae nomen tollitur

Οι αρχές απαγορεύουν αξίες διότι είναι ανθρώπινες και λένε ότι δεν υπάρχει ανθρώπινο σύστημα. Γι’ αυτές μόνο το λάθος μπορεί να είναι ανθρώπινο, ...

4210 - Sur les murs d’Arménie

Même si nous savons tous que l’Arménie est la terre des pierres, nous écoutons rarement ses murs. Pourtant sans eux, les églises n’existeraient pas. Même ...

4210 - Περί τειχών της Αρμενίας

Ακόμα κι αν όλοι μας ξέρουμε ότι η Αρμενία είναι η γη της πέτρας, σπάνια ακούμε τα τείχη της. Κι όμως χωρίς αυτά, οι εκκλησίες δεν θα υπήρχαν. Ακόμα κι ...

4210 - Հայաստանի պատերի վերաբերյալ

Թեև բոլորս գիտենք, որ Հայաստանը քարի երկիրն է, հազվադեպ ենք լսում նրա պատերին: Եվ սակայն առանց դրանց, եկեղեցիները գոյություն չէին ունենա: Եկեղեցին մարդկային ...

4206 - Одно замечание о Тартарене

Ты родился после Mistral и Daudet, но умер задолго до них. Ты едва успел нарисовать то, что они написали в ту эпоху, но и найти, что Тартарен ...

4203 - Confidence révélée

« Eh bien moi, je le continue ici, comme si j’étais son fils ou son frère ». C’est avec ces mots que tu décrivis l’évolution de ton écriture picturale ...

4203 - Αποκαλυπτική ομολογία

«Ε, καλά εγώ, το συνεχίζω εδώ, σαν να ήμουν ο γιος του ή ο αδελφός του». Με αυτά τα λόγια περιέγραψες την εξέλιξη της εικαστικής σου γραφής μόνο ...

4201 - Correspondance cachée

En parcourant les livres sur Vincent comment ne pas lire ses lettres remplies d’espoir et d’amertume mais aussi de joie et d’enthousiasme. La aussi ...

4201 - Κρυμμένη αλληλογραφία

Ανατρέχοντας στα βιβλία για τον Vincent, πώς να μη διαβάσουμε τα γράμματά του τα γεμάτα ελπίδα και πίκρα αλλά συνάμα χαρά κι ενθουσιασμό. Ήταν ...

4197 - Περί συμβολικής του Αρτσάχ

Papik και Tatik. Δύο άντρες; Όχι, ένα ζευγάρι. Δύο νέοι; Όχι, δύο γέροι. Δύο σώματα; Όχι, ένα μέτωπο. Ποιο είναι το νόημα όλων αυτών; Η εις άτοπον ...

4197 - О символике Арцаха

Папик и Татик. Двое мужчин? Нет, пара. Двое молодых? Нет, два старика. Два тела? Нет, фронт. В чем смысл всего этого? Доведение до абсурда. В чем ...

4193 - L’ail et le Jurançon

Dans un berceau en écaille de tortue qui aurait osé mettre de l’ail et du Jurançon sur les lèvres d’un enfant de la couronne ? Pourtant la robe brillante ...

4191 - Sablé au citron

Au début, je n’avais pas fait attention à ce petit détail de la tradition. Et puis avec le temps des passions est venue la découverte du sablé au citron. ...

4190 - The architecture of the sky

It is hard to think of the sky without endowing it with a structure capable of sustaining grand strategy. Admittedly this does not mean that it is deprived ...

4190 - L’architecture du ciel

Il est difficile de penser le ciel sans le doter d’une structure capable de supporter la grande stratégie. Certes cela ne veut pas dire pour autant qu’il ...

4189 - Η απαγορευμένη απαγόρευση

- Γιατί να μην έχουμε το δικαίωμα να πεθάνουμε; - Γιατί αλλιώς θα υπήρχαν οι γενοκτονίες! - Μα δεν υπάρχουν; - Όχι βέβαια. - Δηλαδή είμαστε καταδικασμένοι ...

4189 - Запрещённый запрет

- Почему мы не имеем права умереть? - Иначе существовали бы геноциды! - Разве не существуют? - Нет, конечно. - То есть, мы обречены жить? - Это ...

4189 - Заборонена заборона

- Чому не маємо права померти? - Для чого тоді б існував ґеноцид! - Хіба не існують? - Ні, звичайно. - Тобто, ми приречені жити? - Це єдиний вид безсмертя, ...

4187 - Μη ορατά νοητικά σχήματα

Το πλαίσιο της αντιπαράθεσης μεταξύ Αθήνας και Σπάρτης δεν είναι μόνο πελοποννησιακό. Το καταλυτικό στοιχείο είναι ο περσικός παράγοντας που προκάλεσε ...

4186 - Οι κόκκινες σκεπές

Γιατί κάτω από το γαλάζιο υπήρχαν κόκκινες σκεπές; Όλοι έλεγαν ότι ήταν η παράδοση. Κανείς όμως δεν την εξηγούσε. Κι όταν είδα τον πίνακά σου ένιωσα ότι ...

4186 - Красные крыши

Почему под голубым были красные крыши? Все говорили, что это традиция. Но никто не объяснял ее. И когда я увидел твою картину я почувствовал, что ...

4185 - Ανάμεσα στις αμυγδαλιές

Ο δρόμος ήταν άδειος αλλά όχι κενός. Ανάμεσα στις αμυγδαλιές το χρώμα της ανθρωπιάς είχε αφήσει τα ίχνη του όπως ο Χριστός το στίγμα του. Δεν υπήρχε αρχή ...

4184 - Ένα κομμάτι ανθρωπιάς

Εκείνο το σπίτι το θυμάσαι; Πρόσεξες τις λεύκες που περίμεναν ένα βλέμμα αθωότητας; Όλοι κοίταζαν τον κάμπο ενώ όλη η φτώχεια ήταν πάνω στους τοίχους. ...

4180 - Под солнцем Парфенона

Под солнцем Парфенона пока не пахло жарой синие мраморы были холодны как обломки моря, что касаются неба размывая горизонт. И неизвестный ...

4180 - Під сонцем Парфенону

Під сонцем Парфенону ще не пахло спекою голубий мармур був холодним як уламки моря, що торкаються неба розмиваючи горизонт. І невідомий солдат ...

4176 - Τα καρφιά της γης

Μιλάμε συνεχώς, ενώ η σιωπή αρκεί για να περιγράψει τα όρια που άλλοι ονόμασαν σύνορα. Ας καταγράψουμε, λοιπόν, αυτή τη σιωπή που δένει με τον κάμπο της ...

4174 - Τρεις λεπτομέρειες

Εκεί που δεν υπήρχαν όρια, τρεις ανθρώπινες λεπτομέρειες έσπασαν το χώρο της κοινωνίας για να ζήσει ο χρόνος της ανθρωπιάς. Ήταν βράδυ κι οι λεπτομέρειες ...

4171 - H αθωότητα της Αναστασίας

Ήταν τόσο τρυφερή η μνήμη σου που δεν ένιωθες πια την αδικία. Η βαρβαρότητα είχε σαπίσει τον πόνο σου και δεν ήθελες να τον προδώσεις με λόγια. Μιλούσες ...

4169 - Les grains de grenade

Les grains étaient innombrables et pourtant si rares car dans une seule grenade accrochée à un unique arbre planté dans la terre des pierres qui avait ...

4169 - Οι κόκκοι του ροδιού

Οι κόκκοι ήταν αμέτρητοι κι όμως τόσο σπάνιοι διότι ήταν μέσα σ’ ένα και μόνο ρόδι κρεμασμένο σ’ ένα μοναδικό δέντρο φυτεμένο στη γη της πέτρας που είχε ...

4169 - Зёрнышки граната

Зёрнышек было не счесть однако столь редкие потому что были в единой гранате свисающей с единого дерева посаженного в земле камня что видела свой ...

4169 - Зернятка гранати

Зерняток було безліч проте такі рідкісні тому що були в єдиній гранаті що звисала з єдиного дерева посадженого в кам’яній землі що бачила свій народ ...

4168 - Οι φιλίες της αναγνώρισης

Παλιά, τα θύματα βρίσκονταν κοντά μόνο όταν είχαν πεθάνει, στα πόδια της βαρβαρότητας. Τώρα, με τον αγώνα της αναγνώρισης οι φιλίες έχουν μεγαλύτερο νόημα ...

4168 - Дружба признания

Раньше жертвы были вместе лишь после смерти, у ног варварства. Теперь,в борьбе за признание Дружба имеет большое значение потому что выдерживает ...

4168 - Дружба визнання

Колись, жертви об’єднувалися лише після смерті, затоптані варварством. Зараз, у боротьбі за визнання, дружба стає ціннішою, дивлячись в очі катів. ...

4167 - Απρόσωπα πρόσωπα

Περίμεναν μόνα τους μέσα στο πλήθος της ανωνυμίας τα απρόσωπα πρόσωπα μιας ξεχασμένης τραγωδίας για να παίξουν επιτέλους το ρόλο του θανάτου τους. Η αναγνώριση ...

4167 - Безлиці лиця

Чекали самі серед натовпу анонімності безлиці лиця забутої трагедії, щоб зіграти, нарешті, роль своєї смерті. Визнання спізнилося, щоб не ранити ...

4166 - Διάλογος επιζώντων

- Πέθανε. - Ξέρω. - Φθάσατε πολύ αργά. - Δεν ήρθα γι’ αυτόν. - Για ποιον, τότε; - Για σένα. Χρόνος. Είχε έρθει η ώρα του. - Ο χρόνος δεν έπρεπε να είχε ...

4166 - Диалог выживших

- Он умер. - Я знаю. - Вы прибыли слишком поздно. - Я пришел не для него. - Для кого тогда? - Для тебя. Время. Его час настал. - Время не должно ...

4163 - Pourquoi la flamme ?

Pourquoi la flamme continue-t-elle à brûler ? Est-ce vraiment pour le souvenir ? Ou plutôt par devoir de mémoire ? Qui peut le savoir ? Seulement est-ce ...

4160 - Le mort libre

Lorsqu’il comprit que Dieu fermerait les yeux devant la barbarie de la famine et la brutalité du système, celui qui était encore un homme décida de se ...

4159 - Όταν η Πράβδα ήταν η αλήθεια

- Γιατί δίνεις τόση σημασία σ’ αυτά που τρως; - Γιατί δεν μπορώ να ξεχάσω τους ανθρώπους που δεν έφαγαν. - Ποιοι δεν έφαγαν; - Οι Ουκρανοί! - Μη λες ψέματα! ...

4159 - Коли Правда була правдою

- Чому ти надаєш такого значення тому, що їси? - Бо не можу забути людей, що не мали їсти. - Хто не мав їсти? - Українці! - Не бреши! Не існує ґеноциду! ...

4158 - The black bread

When we were given black bread, who cried for the children who couldn't eat it? Who realized the second advent of an inhuman sacrifice? Who bended ...

4158 - Le pain noir

Quand ils nous donnèrent le pain noir, qui pleura pour les enfants qui ne pouvaient le manger ? Qui comprit le jugement dernier d’un sacrifice inhumain ...

4158 - Το μαύρο ψωμί

Όταν μας έδωσαν το μαύρο ψωμί, ποιος έκλαψε για τα παιδιά που δεν μπόρεσαν να το φάνε; Ποιος κατάλαβε τη δευτέρα παρουσία μιας απάνθρωπης θυσίας; Ποιος ...

4158 - Чёрный хлеб

Когда нам дали чёрный хлеб, кто заплакал о детях, которые не смогли его поесть? Кто понял второе пришествие этой бесчеловечной жертвы? Кто согнулся ...

4158 - Чорний хліб

Коли нам передали чорний хліб, Хто заплакав за дітьми, Що не змогли його скуштувати? Хто відчув друге пришестя Цієї надлюдської жертви? Хто зламався ...

4157 - I couldn’t cry

While you were reading the poem on Holodomor I couldn’t cry. I had to read the translation to understand your words. Otherwise that black tears of ...

4157 - Δεν μπόρεσα να κλάψω

Όταν διάβαζες το ποίημα του Γολοντομόρ δεν μπόρεσα να κλάψω. Έπρεπε να διαβάσω τη μετάφραση για να καταλάβουν τα λόγια σου. Αλλιώς εκείνα τα μαύρα σου ...

4157 - Я не смог заплакать

Когда ты читал стихотворение Голодомора я не смог заплакать. Я должен был прочитать перевод, чтобы поняли твои слова. Иначе те черные слезы твои растворились ...

4157 - Я не міг плакати

Коли слухав твій вірш Голодомор Не міг заплакати. Мусів прочитати грецькою переклад, Щоб всі зрозуміли. Інакше оті чорні сльози твої Розчинилися б ...

4156 - Kindness of soul

Since you could not have died with your own and can’t forget their death, there’s nothing left for you but to become ridiculous to the indifferent society, ...

4156 - La politesse de l’âme

Comme tu n’as pas pu mourir avec les tiens et que tu ne peux oublier leur mort, il ne te reste plus que le ridicule pour une société indifférente qui lorsque ...

4156 - Η ευγένεια της ψυχής

Όταν δεν μπόρεσες να πεθάνεις με τους δικούς σου κι όταν δεν μπορείς να ξεχάσεις το θάνατό τους, δεν σου μένει παρά να γίνεις γελοίος για την αδιάφορη ...

4156 - Евгенія (благородство) душі

Якщо ти не зміг померти разом з ними, І якщо ти не можеш забути про їх смерть, Тобі не залишається нічого іншого як стати посміховиськом Цього байдужого ...

4155 - When fairytales died

Earlier Babtsia used to tell fairy tales just before us falling asleep. But now that we're all dead she doesn't want to tell nothing but the truth. ...

4155 - Όταν πέθαναν τα παραμύθια

Παλιά η Μπάμπτσια έλεγε παραμύθια λίγο πριν μας πάρει ο ύπνος. Τώρα όμως που είμαστε όλοι νεκροί δεν θέλει να πει παρά μόνο την αλήθεια. Αλλά δεν υπάρχει ...

4155 - Когда умерли сказки

Раньше бабушка рассказывала сказки перед сном. Сейчас однако, когда мы все мертвы, не хочет говорить ничего, только правду. Но нет никого, кто ...

4155 - Коли померли казки

Колись бабця розповідала казки Перед сном. Зараз однак, коли ми всі мертві Не хоче казати, тільки правду. Але немає нікого, хто б вірив, Що колись ...

4154 - Why don’t we know ?

- Who talks with victims? - He who reads the dead. - Who blames the crime? - He who writes for the unborn. - Who resists oblivion? - He who dies ...

4154 - Γιατί δεν ξέρουμε;

- Ποιος μιλά με τα θύματα; - Αυτός που διαβάζει τους νεκρούς. - Ποιος κατηγορεί το έγκλημα; - Αυτός που γράφει για τους αγέννητους. - Ποιος αντιστέκεται ...

4154 - Почему мы не знаем?

- Кто говорит с жертвами? - Тот, кто читает мертвых. - Кто обвиняет преступление? - Тот, кто пишет о неродившихся. - Кто противостоит забвению? ...

4154 - Чому ми не знаємо?

- Хто говорить з жертвами? - Той, хто відчуває мертвих. - Хто звинувачує злочин? - Той, хто пише про ненароджених. - Хто противиться забуттю? - Той, ...

4153 - Tato who didn’t talk

Tato, for so many years I couldn't understand why you didn't talk about that time. I didn't know what horror is, I had not lived death. Mother didn't ...

4153 - Ο Τάτο που δεν μιλούσε

Τάτο, τόσα χρόνια δεν είχα καταλάβει γιατί δεν μιλούσες για τότε. Δεν ήξερα τι σημαίνει φρίκη, δεν είχα ζήσει το θάνατο. Η μάνα δεν με γέννησε νεκρό ...

4153 - Тато, що мовчав

Тато, стільки років я не міг зрозуміти чому не говорив про тоді. Я не знав, що означає жах, я не пережив Смерть. Я не народився мертвим, як інші діти ...

4151 - ΛΙΜΟΣ – FAMINE

Μέρα, νύχτα, μέρα ή νύχτα δεν έχει σημασία, η βρώμικη κίτρινη λάμψη μπορεί να είναι το τέλος της χαραυγής ...

4151 - Голод

Евгенія Степанівна Кузен (французькою) Переклад грецькою Н. Лігероса Переклад українською Г. Маслюк День, ніч, день чи ніч не має значенння, брудний ...

4150 - Chez les gardians

Le ciel était bas et sombre non pour cacher la misère mais pour montrer la chaleur des petites maisons de gardians. Je ne savais pas que peindre en premier ...

4150 - Στα σπίτια των βοσκών

Ο ουρανός ήταν χαμηλός και σκοτεινός όχι για να κρύβει τη μιζέρια μα για να δείχνει τη ζεστασιά των μικρών σπιτιών των βοσκών. Δεν ήξερα τι να πρωτοζωγραφίσω, ...

4149 - Κάποτε ήμασταν παιδιά

Όταν πέθανα μ’ έβαλαν σε ομαδικό τάφο. Όταν πέθανα δεν ήθελαν να με θάψουν. Όταν αυτοκτόνησα με κατηγόρησαν. Όταν έκοψα το αυτί μου τρελλάθηκαν. ...

4148 - Θέλω κι εγώ να χορέψω

Γιατί να μην έχω το δικαίωμα να χορέψω; Επειδή η κοινωνία θεωρεί ότι δεν είναι σωστό για τα παιδιά; Τόσους αιώνες ο χορός ήταν η μνήμη της κίνησης ...

4148 - Я тоже хочу танцевать

Почему я не имею права танцевать? Потому что общество считает что это неправильно для детей? Столетия танец был памятью движения первыми шагами человечности. ...

4144 - L’hiver trop blanc

Je me souviens encore malgré les années passées de cet hiver trop blanc où les hommes et les femmes malgré les éclats du rouge décidèrent de lutter ensemble ...

4144 - Ο πολύ λευκός χειμώνας

Θυμάμαι ακόμα, παρά τα χρόνια που πέρασαν, αυτόν τον πολύ λευκό χειμώνα όταν άντρες και γυναίκες παρά τα θραύσματα του κόκκινου αποφάσισαν να αγωνιστούν ...

4143 - Le destin bleu

C’était trop difficile de se révolter dans ce pays gorgé de lumière, il valait mieux se sacrifier pour réaliser l’impossible sans être absurde et rester ...

4143 - Το γαλάζιο πεπρωμένο

Ήταν τόσο δύσκολο να επαναστατήσεις σ’ αυτή τη χώρα την πλημμυρισμένη από φως, άξιζε περισσότερο να θυσιαστείς για να πραγματοποιηθεί το αδύνατον χωρίς ...

4142 - La place et le désert

Ce n’était pas une simple manifestation car nous n’avions plus rien à perdre si ce n’était la dernière dignité des hommes qui ne connaissaient que le désert, ...

4140 - La flamme du génocide

Aucune bougie n’avait éclairé l’obscurité du génocide de la famine. Seule une flamme parvint jusqu’à nos jours pour témoigner de l’absence de lumière. ...

4140 - Η φλόγα της γενοκτονίας

Κανένα κερί δεν φώτιζε το σκοτάδι της γενοκτονίας του λιμού. Μόνο μια φλόγα έφτασε στις μέρες μας για να μαρτυρεί την απουσία φωτός. Και τώρα που ανάβει ...

4139 - Assiette de sardines

Quelques sardines dans l’assiette blanche témoignaient de la misère du maître qui manquait cruellement de couleurs. Il décida de lutter contre la société ...

4139 - Σαρδέλες στο πιάτο

Λίγες σαρδέλες στο λευκό πιάτο μαρτυρούσαν τη μιζέρια του δασκάλου που είχε έλλειψη σκληρή χρωμάτων. Αποφάσισε ν’ αγωνιστεί εναντίον της κοινωνίας ...

4138 - La chambre à louer

Ils se retrouvaient dans la chambre à louer sans savoir combien cela durerait. Mais cela n’avait aucune importance puisque le café de Maxence était ouvert ...

4138 - Το ενοικιαζόμενο δωμάτιο

Ξανασυναντιόντουσαν στο ενοικιαζόμενο δωμάτιο δίχως να ξέρουν πόσο θα διαρκούσε. Όμως αυτό δεν είχε καμία σημασία μιας και το café de Maxence ήταν ...

4137 - Sous la tempête

Nous nous promenions dans le champ vert où des pissenlits en fleurs attendaient l’orage, sans regarder les épais nuages du tonnerre comme si le monde entier ...

4137 - Κάτω από τη θύελλα

Βαδίζαμε μέσα στο πράσινο λιβάδι όπου ανθισμένες πικραλίδες ανέμεναν την καταιγίδα, χωρίς να κοιτούν τα πυκνά σύννεφα του κεραυνού λες κι ο κόσμος ολόκληρος ...

4131 - La relation choisie

- Je voudrais moi aussi être dans votre groupe. - Tu y es déjà ! - Mais comment est-ce possible ? - Tu fais partie de l’humanité. - Et cela suffit ? - ...

4131 - Η επιλεκτική σχέση

- Θα ήθελα κι εγώ να είμαι στην ομάδα σας. - Είσαι ήδη! - Μα πώς είναι δυνατόν; - Ανήκεις στην ανθρωπότητα. - Κι αυτό επαρκεί; - Για να είσαι μέσα βεβαίως. ...

4131 - Выбранные отношения

- Я тоже хотел бы быть в вашей команде. - Ты уже в ней! - Но как это возможно? - Ты принадлежишь Человечеству. - И этого достаточно? - Чтобы быть ...

4130 - Cognac arménien

La pièce n’était pas vide. Quelques objets ornaient les espaces du temps. Ce n’étaient pas des éléments du décor. Ils témoignaient pour le passé. C’étaient ...

4128 - Les couleurs de la neige

Que recherchais-tu dans la neige si ce ne sont les couleurs du temps ? Était-ce si important pour vivre ? Les ocres ne suffisaient-ils pas ? Il te fallait ...

4128 - Τα χρώματα του χιονιού

Τι έψαχνες μέσα στο χιόνι αν δεν είναι τα χρώματα του χρόνου; Ήταν κάτι τόσο σημαντικό για να ζήσεις; Οι ώχρες δεν αρκούσαν; Έπρεπε ακόμα να μελετήσεις ...

4127 - What if God was a gypsy?

Who knew where he lives? Who learned what he wants? Isn’t god unpredictable and uncompromising? Then why shouldn’t it be that which the whole society ...

4127 - ¿Y si Dios fuera gitano?

¿Quién sabría dónde viviría? ¿Quién aprendió lo que quería? ¿No es Dios impredecible y sin compromisos? Entonces, ¿por qué no sería, lo que toda la ...

4127 - Κι αν ο θεός ήταν τσιγγάνος;

Ποιος ήξερε πού μένει; Ποιος έμαθε τι θέλει; Απρόβλεπτος κι ασυμβίβαστος δεν είναι ο θεός; Μα τότε γιατί να μην είναι αυτό που κατακρίνει όλη η κοινωνία ...

4127 - А если бы Бог был цыганом?

Кто знал, где он жил? Кто узнал, чего он хотел? Бог не непредсказуемый и бескомпромиссный? Но тогда почему он не тот, кого осуждает всё общество ...

4125 - Life that became smoke

I was born petit I never had weight and my health was a disease. They said to me that I should thank God that made me and my mother that gave birth ...

4125 - La vie devenue fumée

Je suis né petit je n’ai jamais pesé lourd et ma santé était une maladie. On m’a dit qu’il me fallait remercier le dieu qui m’avait modelé et la mère ...

4125 - Η ζωή που έγινε καπνός

Γεννήθηκα μικρόσωμος δεν είχα ποτέ βάρος και η υγεία μου ήταν μία ασθένεια. Μου είπαν ότι πρέπει να ευχαριστώ το θεό που μ’ έπλασε και τη μάνα που με γέννησε. ...

4125 - Жизнь, ставшая дымом

Я родился маленьким я никогда много не весил и мое здоровье было болезнью. Мне сказали, что я должен благодарить бога, сотворившего меня и мать, ...

4124 - Για την καλοσύνη σου

Πάνω στα σύννεφα του παστέλ πρόσθεσες μία πινελιά λάδι για να είναι πιο αγνό το χρώμα τους και πιο τρυφερή η βροχή που θα πέσει στους ώμους των ανθρώπων. ...

4124 - За твою доброту

На пастельні хмари ти додав мазок олії, щоб їх колір став ще чистішим, і ніжнішим дощ, що впаде на плечі людей. Так, вони, щоб віддячити тобі доторкнулися ...

4124 - Pour ta bonté

Sur les nuages du pastel tu ajoutas une touche de peinture à l’huile pour que soient plus pure leur couleur et plus tendre la pluie qui tombe sur les épaules ...

4117 - Ήταν ακριβώς στη γωνία

Θυμάσαι αυτό το café στην Arles που σχεδίασε ο Vincent. Ήταν ακριβώς στη γωνία κοντά στο θέατρο της αρχαιότητας. Θα μπορούσαμε να καθίσουμε για να μελετήσουμε ...

4116 - Sur le chemin de l’ombre

Dans cette forêt bleue sans fin, il n’y avait qu’un seul chemin pour l’ombre humaine lointaine. Elle tentait de se dérober mais c’était sans compter sur ...

4116 - Στο δρόμο της σκιάς

Σ’ αυτό το δίχως τέλος γαλάζιο δάσος, υπήρχε ένας μόνο δρόμος για την ανθρώπινη σκιά την απόμακρη. Προσπαθούσε να ξεφύγει αλλά δεν λογάριασε τα δέντρα ...

4113 - Έφυγε κι ο Cartan

- Έλεγες ότι θα θυμάσαι τις κενές καρέκλες… - Ναι, έτσι είπα. - Άλλη μία είναι κενή τώρα. - Ποιος πέθανε; - Ο Henri Cartan. - Του Bourbaki; - Ο ίδιος! ...

4111 - La marmelade de Naxos

Quand tu lisais en silence les passions oubliées de la mémoire du futur tu voulais parler, pour dire quelque chose au moins. Mais ta douleur ne pouvait ...

4111 - Η μαρμελάδα της Νάξου

Όταν διάβαζες σιωπηλά τα ξεχασμένα πάθη της μνήμης του μέλλοντος ήθελες να μιλήσεις, να πεις κάτι τουλάχιστον. Αλλά δεν μπόρεσε ο πόνος σου να εκφράσει ...

4108 - Sur les Grands Jeux

- As-tu écouté les dialogues sur les Grands Jeux ? - De Louis-Nicolas ? - Oui, de Clérambault... - Comment faire autrement ? - Que veux-tu dire ? - N’est-ce ...

4103 - Η ελευθερία δεν είναι σπατάλη

Τα νέα κοινωνικά σχήματα έχουν την τάση να μετατρέπουν την ελευθερία σε σπατάλη. Έχουν πείσει τα άτομα ότι υπάρχει μια αγορά ελευθερίας, διότι υπάρχει ...

4100 - Η αλυσίδα που έπεφτε

Ποιος θα πίστευε ότι μια μέρα, η αλυσίδα που έδεσε πάνω στα μαθηματικά θα έπεφτε για να δημιουργήσει το μέλλον της καινοτομίας. Όμως εκείνο το χθες έφτασε ...

4099 - Ακατανόητος ήχος

Στην αρχή δεν υπήρχε νόημα. Δεν υπήρχε λόγος. Μα όταν γεννήθηκε η ανθρωπιά δημιουργήθηκε και η ανάγκη. Έπρεπε ν’ ακουστεί ο ήχος ακόμα κι αν ήταν ακατανόητος. ...

4099 - Непонятный звук

В начале не было смысла. Не было никакой причины. Но когда родилась человечность, появилась и необходимость. Звук нужно было услышать, даже если он ...

4096 - Φωτεινά ερωτήματα

Μέσα στο απόλυτο σκοτάδι το παραμικρό φως είναι επικίνδυνο, όχι γιατί φωτίζει το άγνωστο αλλά γιατί σκιάζει το γνωστό. Γι’ αυτό το λόγο και μόνο η κοινωνία ...

4096 - Светлые вопросы

В абсолютной темноте малейший свет опасен, не потому, что освещает неизвестное а потому, что бросает тень на известное. По этой единственной ...

4094 - Η αιωνιότητα του εφήμερου

Γιατί να ζήσεις για το εφήμερο; Γιατί να πεθάνεις για την αιωνιότητα; Εκτός αν το εφήμερο είναι αιώνιο και η αιωνιότητα εφήμερη... Τότε μόνο ο θεός θα ...

4091 - Mosaïque nouée

Elle était encore présente dans cette mémoire brisée pour résister au vandalisme des sociétés de l’oubli. Elle avait été nouée par un maître qui ...

4091 - Δεμένο ψηφιδωτό

Έδινε ακόμα το παρόν του σ’ αυτή τη σπασμένη μνήμη για ν’ αντισταθεί στους βανδαλισμούς των κοινωνιών της λήθης. Το είχε δέσει ένας δάσκαλος που ...

4089 - Misérabilisme à l’heure

Tu t’es battu tant d’années pour l’immortalité de la permanence et tu n’as pas compris que tu vivais le misérabilisme à l’heure. Le paradis n’existe pas ...

4089 - Ωρομίσθια μιζέρια

Τόσα χρόνια παλεύεις για την αθανασία της μονιμότητας και δεν έχεις καταλάβει ότι ζεις στην ωρομίσθια μιζέρια. Δεν υπάρχει παράδεισος μετά τη θυσία της ...

4088 - Les vieux cuivres

Les vieux cuivres jouaient encore même si personne ne les écoutait plus. C’était comme s’ils savaient qu’existeraient les hommes qui ne flancheraient pas. ...

4088 - Τα παλιά χάλκινα

Τα παλιά χάλκινα έπαιζαν ακόμα κι αν κανένας δεν τα άκουγε πια. Ήταν σαν ήξεραν ότι θα υπάρξουν οι άνθρωποι που δεν θα σκύψουν. Όλα όρθια, όπως παλιά, ...

4087 - L’art de Vincent

« L’art est si riche, si une personne peut seulement se souvenir de ce qu’elle a vu elle ne manquera jamais d’alimenter ses pensées et ne sera plus vraiment ...

4087 - Η τέχνη του Vincent

«Η τέχνη είναι τόσο πλούσια, εάν κάποιος μπορεί απλώς να θυμάται όσα έχει δει, δεν θα παραλείψει ποτέ να τρέφει τις σκέψεις του και δεν θα είναι πια πραγματικά ...

4085 - Η μικρή της Γεωργίας

Δεν ήξερε για τη γλώσσα μας μόνο για τραγούδια ξεχασμένα. Όλη της η μικρή ζωή στα ξένα μιας χώρας που οι πρόγονοί της ονόμαζαν γη τους. Δεν ήξερε για ...

4085 - Малышка из Грузии

Она не знала о нашем языке только о забытых песнях. Вся её маленькая жизнь на чужбине, в стране, которую ее предки называли своей землей. Она ...

4084 - Οι μίζεροι

Οι μίζεροι δεν ήξεραν τίποτα από τα θρανία της ανάγκης. Το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν οι καρέκλες της κοινωνίας. Κι ο μοναδικός τους φόβος ήταν η περίεργη ...

4082 - Για τη Μαρία ρε, γαμώ το

Δεν ήταν ανάγκη να πας εκεί για να σ’ αγαπήσουμε. Δεν ήταν ανάγκη να είσαι μόνη για να είμαστε πολλοί. Δεν είσαι μόνο η Μαρία πια ό,τι και να κάνεις. ...

4081 - Ο Abel ο 5ος άγνωστος

Ποιος ήθελε να μάθει για τον Abel; Οι μαθηματικοί μπορεί… Οι άνθρωποι σίγουρα… Και οι μαθηματικοί είναι άνθρωποι όπως έλεγε ο 5ος άγνωστος. Δεν πρέπει ...

4078 - Η εργατιά και τα πλούτη.

Ανάμεσα στους θορύβους του πλούτου η μικρή πάλευε με την εργατιά της σιωπής. Κανείς δεν άκουγε αυτά που δακτυλογραφούσε γιατί κανείς δεν διάβαζε πια την ...

4075 - Στη μάνα Ρωσοπόντια

Στη Ρωσία ήσουν Πόντια, στην Ελλάδα, Ρωσίδα, πήρες τα καλύτερα κομμάτια της αντοχής και του πόνου για να μας θυμίσεις την αδικία που έζησαν παλιά οι δικοί ...

4075 - Матери Понтийке

В России ты была понтийкой, в Греции, русской, взяла лучшие примеры терпения и боли, чтобы напомнить нам о несправедливости, которую пережили наши ...

4074 - Το γιασεμί και το τσάι

Πρόσεξε, είναι ζεστό το γιασεμί! Το πότισα με τσάι της πατρίδας. Πιες πρώτα το άρωμά του πριν αγγίξεις τη γεύση αλλιώς θα κλάψεις. Έχει μέσα του όλα τα ...

4073 - Τα πρώτα λόγια

Δεν ήξερε να πει τα πρώτα λόγια, ένιωθε όμως την ανάγκη. Ήταν, λοιπόν, τόσο δύσκολη η ανθρωπιά; Ή τόσο απλή; Πάντως ζούσε για κάποιον τώρα! Έπρεπε να ζήσει. ...

4072 - La rencontre

Il écoutait en silence les mouvements de l’esprit. Il discutait avec le maître pour comprendre la lumière. Aucune autre présence à cette étrange rencontre. ...

4072 - Η συνάντηση

Άκουγε σιωπηλά τις κινήσεις του πνεύματος. Συζητούσε με το δάσκαλο για να δει το φως. Καμία άλλη παρουσία σ’ αυτή την παράξενη συνάντηση. Ως εάν ...

4072 - Встреча

Он слушал молча движения духа. Беседовал с учителем, чтобы увидеть свет. Никакое другое присутствие на этой странной встрече. Будто сущность ...

4070 - Τα μυστικά τηλεγραφήματα

Ποιος μπορεί να φανταστεί το υποκείμενο του κειμένου όταν δεν έχει διαβάσει τα μυστικά τηλεγραφήματα; Ποιος μπορεί να κλάψει για την ξεχασμένη πατρίδα ...

4069 - Τα ίχνη του πνεύματος

Ανάμεσα στα χειρόγραφα που ξέχασε η κοινωνία μάθαμε πώς ζούσε η ανθρωπιά! Μοναχική και κρυφή ανάμεσα στα πλούτη και τους τίτλους που δεν ήξεραν για την ...

4068 - Κάτω από τη σκιά

Δεν βρήκαμε άλλο μέρος για να ζήσουμε τις στιγμές του ήλιου της δικαιοσύνης παρά μόνο κάτω από τη σκιά ενός δέντρου με γαλάζια φύλλα. Και τώρα που πεθάναμε ...

4068 - Под тенью

Мы не нашли другого места чтобы прожить моменты солнца правосудия только в тени дерева с голубыми листьями. И теперь, уже умирая ищем отчаянно ...

4067 - Οι πράσινες σκακιέρες

Χαμένες μέσα στην ώχρα οι πράσινες σκακιέρες περίμεναν σιωπηλά αόρατους παίχτες παρελθόντος αλλά δεν είδαν παρά τον εξόριστο που έπιανε τα πινέλα του για ...

4066 - Τα κενά σπίτια

Δεν ήταν άδεια, μα κενά. Ποιος καταλάβαινε τη διαφορά; Όλη η κοινωνία βασιζόταν πάνω σ’ αυτό το παράλογο λογοπαίγνιο. Έτσι ξεγελούσε τα άτομα που έμεναν ...

4065 - Ανθρώπινη ροή

Μέσα στο ποτάμι της κοινωνίας προσπαθούσαν τα πνιγμένα άτομα να πάρουν μια τελευταία ανάσα. Μόνο τότε συνειδητοποίησαν το κενό της ανούσιας ύπαρξης που ...

4064 - Ανύπαρκτη ανάμνηση

Θυμάσαι τη μέρα που σταμάτησε η μουσική ποιος άλλος μπορούσε ν’ ακούσει τη διαχρονική κραυγή της ανθρωπιάς; Γιατί δεν αντιστάθηκες τότε; Δεν ήταν η κατάλληλη ...

4062 - Το δένδρο της σκλαβιάς

Σε μια μικρή πέτρινη πλατεία που είχε ζήσει τους μαύρους αιώνες υπήρχε ένα δένδρο που άντεχε τη σκλαβιά της αδιαφορίας. Βουβό σαν τους σοφούς άλλων εποχών ...

4061 - Η επόμενη απόφαση

- Θα είσαι κι εσύ μαζί μου; - Γίνεται αλλιώς; - Για μένα, όχι. - Το ίδιο ισχύει και για μένα. - Τότε θα το παλέψουμε. - Μα, δεν ξέρεις τίποτα για τον αγώνα. ...

4060 - On assassine la mort

Tu sens cette odeur nauséabonde, ce n’est pas celle de la mort. Non, la société de l’oubli tue encore une fois, une fois de trop, nos morts. Et toi, passant, ...

4060 - Δολοφονούν το θάνατο

Οσφραίνεσαι αυτή την αηδιαστική οσμή, δεν είναι η οσμή του θανάτου. Όχι, η κοινωνία της λήθης σκοτώνει ακόμα μια φορά, μια φορά παραπάνω, τους θανάτους ...

4059 - Le récit des morts

Nous pensions qu’ils ne souffraient plus après le massacre de leur vie. Cependant notre ennemi continuait sa tâche immonde et les assassinait encore. ...

4059 - Η διήγηση των θανάτων

Νομίζαμε πως δεν υπέφεραν πια μετά το σφαγιασμό της ζωής τους. Όμως ο εχθρός μας συνέχιζε το απαίσιο έργο του και τους δολοφονούσε ακόμα. Ανάμεσα στα αίσχη ...

4058 - Επιλογές και κόστος

Θα έρθεις κι εσύ να δεις εκείνο το ανύπαρκτο τοπίο ή θα μας αφήσεις πάλι μόνους; Δεν είναι θέμα χρόνου διότι κανείς δεν μας περιμένει εκτός από τη συνείδησή ...

4057 - Δύο μικρές κασέτες

Δεν ήταν χάρτινο το φεγγαράκι. Έλεγε ψέμα το τραγούδι. Γι’ αυτό δεν είπες τίποτα όταν το έκαψε ο ήλιος της δικαιοσύνης; Για τι άλλο θα πρέπει να πεθάνουμε; ...

4056 - Για την Κύπρια μάνα

Λες να το πίστεψαν ότι δεν υπάρχεις πια; Ή θα μας κυνηγήσουν όπως έκαναν και πριν; Γιατί να μην μπορούμε να πεθάνουμε κι εμείς; Ποιος άραγε ψάχνει ακόμα ...

4055 - Ο πέτρινος δρόμος

Δύσκολα περπατούσες πάνω στον πέτρινο δρόμο δίχως να σκοντάψεις. Κι όμως αυτό δεν εμπόδιζε τα όνειρα του παρελθόντος να γίνουν τα οράματα του μέλλοντος. ...

4054 - La rocaille et le thym

La rocaille nous blessait les pieds et pourtant nous poursuivions notre chemin. Il nous fallait accomplir notre mission et trouver le secret des arômes. ...

4054 - Η πέτρα και το θυμάρι

Η πέτρα μάς πλήγωνε τα πόδια κι όμως εμείς συνεχίζαμε το δρόμο μας. Έπρεπε να εκτελέσουμε την αποστολή μας και να βρούμε το μυστικό των αρωμάτων. Κανείς ...

4052 - Ο πράσινος ουρανός

- Είδες το χρώμα του ουρανού; - Το πράσινο; - Ναι. Δεν είναι περίεργο; - Γιατί; Είναι τα άλλα κανονικά; - Εννοείς τα ξεχασμένα σπίτια; - Ναι εκεί, ανάμεσα ...

4052 - Зелёное небо

- Ты видел цвет неба? - Зелёный? - Да. Разве не странный? - Почему? Другие обычные? - Ты имеешь в виду забытые дома? - Да, там, между голубыми ...

4052 - Зелене небо

- Ти бачив колір неба? - Зелений? - Так. Чи не дивно? - Чому? Інші здаються звичайні? - Маєш на увазі забуті хати? - Так, отам, між голубими та фіолетовими ...

4046 - Το κυπαρίσσι και η λεβάντα

Τα ρούχα δεν είναι τόσο γυμνά με το άρωμα της λεβάντας. Ποιος όμως σκέφτεται το κυπαρίσσι; Εσύ το ήθελες κοντά σου ακόμα κι εκεί που δεν υπήρχαμε. Δεν ...

4045 - Τα δέντρα δεν ήταν νεκρά

Όλοι νόμιζαν ότι ήταν νεκρά. Ενώ περίμεναν την ημέρα. Δεν έκαιγαν πια τη μοίρα. Δεν ήθελαν τίποτα από μας. Και μόνο ο ήλιος μπορούσε ν’ αγαπήσει και πάλι ...

4044 - Γιατί τόσο πράσινο;

Ποιος ήξερε γιατί γέμισες με τόσο πράσινο την πληγωμένη γη, ενώ το μωβ του ορίζοντα άντεχε με δυσκολία το βάρος ενός συννεφιασμένου ουρανού. Μόνο ο θεός. ...

4043 - Τα σπίτια στους λόφους

Πάνω από τη γαλάζια γραμμή λίγο πιο κάτω από τους λόφους, θυμάσαι το χρώμα των σπιτιών; Μπορεί να μην έδωσες τόση σημασία σ’ εκείνο το λυπητερό μωβ, αλλά ...

4024 - Alphonse et Frédéric

Dans les secrets de la langue du midi se cache la présence des amis qui à travers la multitude des écrits, ont su redonner son sens à la vie. Ils auraient ...

4023 - Μέσα στη σοφίτα του Vincent

Μέσα στην πιο μεγάλη αθλιότητα στη σοφίτα της ανάγκης, κανείς δεν ήθελε να μένει εκτός από την ψυχή των εφήμερων. Ήταν για σένα ο μοναδικός τρόπος να ...

4023 - В мансарді Вінсента

Серед найстрашніших злиднів, в мансарді потреби, ніхто не хотів жити окрім душ ефемерних. Був це для тебе єдиний спосіб творити? Був твій вибір ...

4018 - Επίσκεψη στο μουσείο

Μετά από πολλά χρόνια μνήμης όταν πλέον όλοι είχαν ξεχάσει τα πάντα αποφασίσαμε να επισκεφτούμε το μουσείο μας. Όχι μόνοι μας βέβαια αλλά με τα παιδιά ...

4016 - Στο μουσείο της ανάγκης

- Πρέπει να τελειώσουμε την αίθουσα του Κωνσταντίνου. - Μα, δεν έχουμε ακόμα τις επιστολές που πήραμε. - Πρώτα η ανάγκη, μετά η ομορφιά. - Μα, η ομορφιά ...

4014 - Albert Camus, le premier homme

Albert Camus n’était pas seulement un écrivain. C’était un juste. Il n’était pas seulement un intellectuel engagé. C’était un homme. Il aurait pu être ...

4014 - Albert Camus, ο πρώτος άνθρωπος

Ο Albert Camus δεν ήταν μόνο ένας συγγραφέας. Ήταν ένας δίκαιος. Δεν ήταν μόνο ένας ταγμένος διανοούμενος. Ήταν ένας άνθρωπος. Μπορούσε να ήταν ένας ήρωας. ...

4013 - Repas frugal

Je me souviens de la galette, des dattes et du lait de l’instituteur. Ceci malgré le temps et le désarroi, malgré la colère et l’injustice. Tout homme ...

4013 - Λιτό γεύμα

Θυμάμαι τη φρυγανιά, τους χουρμάδες και το γάλα του δασκάλου. Και τούτο, παρά το χρόνο και την απελπισία, παρά την οργή και την αδικία. Κάθε άνθρωπος έχει ...

4012 - Η απλή ευτυχία ενός βιολιού

Το βιολί δεν ζητούσε τόσα πολλά, του αρκούσε να μοιράζεται μια στιγμή μ’ ένα βιολονσέλλο μιας άλλης εποχής για να ξαναζήσει την γεύση της πρώτης έντασης ...

4010 - Περίπατος κάτω από τα δέντρα

Βαδίζαμε μέσα στα χρώματα κάτω απ’ τις σκιές των δέντρων σαν να θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον ήλιο που είχε βγάλει από τη γη τις ώχρες από τα παλιά και ...

4010 - Прогулянка під деревами

Гуляли серед кольорів під тінями дерев, наче хотіли віддячитись сонцю, яке витягло із землі вохру з минулого і миттєвості осяяні сонцем. Природа ...

4007 - Τα πυκνά βουνά

Εκεί στα πυκνά βουνά έβλεπες άδεια χωράφια. Κανείς δεν ήθελε τη γη λες κι ήταν μόνο πληγή. Κι εσύ, περίμενες μόνος την ανύπαρκτη αντίσταση. Δεν μπορούσες ...

4006 - Ποιος κλέβει ποιον;

Ποιος κλέβει ποιον; Η θάλασσα ή το χώμα; Ποιος θέλει ποιον; Η άνοιξη ή το σώμα; Ο φάρος δεν απάντησε. Μα ούτε κι ο τάφος. Έτσι επέλεξαν οι άνθρωποι.

4002 - Οι πληγές της πέτρας

Οι πληγές της πέτρας δεν πονούσαν. Ήταν γεμάτες μνήμες του μέλλοντος. Δεν έσταζαν παρά μόνο χρώμα λες και το αόρατο μιλούσε. Τις έκαιγε ο ήλιος, τις έβρεχε ...

4000 - Un pas plus loin encore

Elle était suspendue. La cigogne. Elle lui manquait. La patrie. Elle attendait. Les prochaines. Elles n’arrivaient pas. Cependant il le fallait. Partir. ...

4000 - Ένα βήμα ακόμα πιο πέρα

Ήταν μετέωρος. Ο πελαργός. Του έλειπε. Η πατρίδα. Περίμενε. Τους επόμενους. Δεν ήρθαν. Κι όμως έπρεπε. Να φύγουν. Ήταν ο τελευταίος. Το πρέπον. Αναγκαίο. ...

3999 - Le chevalier inconnu

Tu le connaissais cet inconnu ? Pourquoi est-il mort avec nous ? Tu en connais la raison ? Ou simplement n’avait-il pas d’armure ? Pourquoi tant de questions ...

3998 - Le corps à l’huile

Le corps à l’huile ne pleurait pas, Il ne savait pas. Son corps ne souffrait pas. Il n’avait pas appris. Il n’est pas mort avec les couleurs. Il ne voulait ...

3998 - Το κορμί με το λάδι

Δεν δάκρυζε το κορμί με το λάδι. Δεν ήξερε. Δεν πονούσε το σώμα του. Δεν έμαθε. Δεν πέθανε με τα χρώματα. Δεν ήθελε.

3997 - Juste au dessous des flèches

À l’intérieur de l’église personne ne voyait les flèches. Le ciel n’existait pas. Cependant toute l’église n’était qu’une forêt d’arcs qui avait pour cible ...

3997 - Λίγο πιο κάτω από τα τόξα

Μέσα στην εκκλησία κανείς δεν έβλεπε τα τόξα. Δεν υπήρχε ουρανός κι όμως όλη η εκκλησία δεν ήταν παρά ένα δάσος τόξου που είχε στόχο τον ουρανό. Έτσι ...

3994 - Το γυμνό κορμί του Vincent

Γιατί το έβαλες εκεί; Δεν υπήρχε χώρος αλλού; Δεν ήθελες; Εκτός αν το ήθελε εκείνο. Το γυμνό κορμί του Vincent δεν μπορούσε να σ’ αγκαλιάσει μόνο να δοθεί. ...

3993 - Ο μύλος κι ο καφές

Μοσχοβολούσε ο μύλος ακόμα κι όταν τελείωσε ο καφές και μάθαμε τι σημαίνει ανάμνηση. Ποιος μύλος θα μας μάθει τι σημαίνει ανθρωπιά. Πάνω στον πίνακα ...

3993 - Млинок і кав

Духмяніє млинок навіть коли кава скінчилася, і ми зрозуміли, що означають спогади. Який млинок навчить нас, що означає людяність. Картиною ти показав ...

3989 - Η μόνη επιλογή

Η κοινωνική πίεση παράγει πάνω στον άνθρωπο το άγχος. Δεν μπορεί να ζήσει ως ελεύθερο άτομο. Είναι αναγκασμένος να πεθάνει απαγορευμένος ή να υποστεί τη ...

3988 - Γάμπες για ταγκό

Τα βήματα ήταν απλά για έναν χορευτή και μια χορεύτρια. Όλη η δυσκολία ήταν οι γάμπες κι εκείνες ήταν για ταγκό. Πάνω στον πίνακα ένα ακίνητο ζευγάρι χόρευε ...

3987 - Η κραυγή της μουσικής

Όταν άκουγες την κραυγή της μουσικής Δεν ήξερες πόσα θύματα ήταν. Όταν πέθαναν οι πρώτες χιλιάδες η μουσική δεν μπόρεσε να παίξει. Τα φαινόμενα έπρεπε ...

3986 - Το φως του αοράτου

Το αόρατο δεν είχε νόημα σ’ εκείνον τον κόσμο γιατί κανείς δεν ήθελε το φως που δεν έβλεπε. Ο καθένας νόμιζε ότι ήταν φωτιά η νύχτα. Ενώ εσύ ξέρεις ...

3986 - Свет невидимого

Невидимое не имело смысла в том мире, потому что никто не хотел света, которого не видел. Каждый думал, что ночь была огнём. Но ты умеешь жить с ...

3985 - Το θεϊκό άγγιγμα

Δεν ήταν μουσική μόνο η σιωπή μιας άλλης ανθρωπιάς που δεν υπήρξε. Δεν ήθελε το στίγμα για να μην αγγίξει την παλαιά αθωότητα που δεν έζησε. Όλα ήταν ...

3984 - Κύριε

Ποιος άκουγε τον πόνο τους όταν πέθαιναν οι αθώοι; Ποιος έκλαιγε το θάνατο των απαγορευμένων ψυχών; Κύριε, γιατί δεν λέτε τίποτα; Υπάρχει λόγος ή δεν ...

3984 - Signore

Chi ascoltava il loro dolore quando morirono gli innocenti. Chi piangeva la morte delle anime vietate? Signore, perché non dite nulla? C’è un motivo ...

3983 - Οι μικρές αντοχές

Οι μικρές αντοχές δεν είναι για την επανάσταση. Ζουν μέσα στην κοινωνική πραγματικότητα διότι δεν υπάρχουν ουτοπίες για την κοινωνία του παρόντος. Αυτό ...

3981 - Οι εικόνες κι η αναπαράσταση

Οι εικόνες δεν είχαν καντήλια γιατί κανείς δεν πίστευε σ’ αυτές. Περίμενε την αναπαράσταση αλλά δεν υπήρχαν θεοί. Έτσι όπως ήρθαν οι άνθρωποι δεν κατάλαβαν ...

3980 - Οι κακόμοιροι μολυσμένοι

Μετέφεραν σπασμένους κώδικες που δεν μπορούσαν να διαβάσουν γιατί δεν πρόσεχαν την ουσία. Οι κακόμοιροι μολυσμένοι ήθελαν να πείσουν τον κόσμο αλλά η ...

3979 - Ξύλινα βήματα στο αόρατο

Ένα ένα ανεβάζαμε τα έγγραφα που δεν υπήρχαν πια για να ζήσουν και πάλι οι ξεχασμένοι. Κοιτάζαμε τις άδειες καρέκλες και νιώθαμε την ανάγκη να πεθάνουμε ...

3978 - Ανθρώπινη μέρα

- Θα τη ζήσουμε και πάλι; - Δεν ξέρω. - Δεν ξέρεις; - Εννοώ ότι εξαρτάται από εμάς. - Μόνο από εμάς; - Μόνο! - Είναι απίστευτο... - Το ξέρω. - Μα, γιατί; ...

3977 - Έντεκα χέρια κι ένας πίνακας

Ποιος θα πίστευε τα έντεκα χέρια αν δεν έβλεπε τον πίνακα του ανύπαρκτου λαού; Ποιος θα έβλεπε το κρυφό χέρι αν δεν πίστευε τον πίνακα των αγέννητων ...

3976 - Η μαύρη αλήθεια

- Σωστά! - Τότε γιατί μίλησες; - Έπρεπε... - Μα, δεν υπήρχε λόγος! - Κι όμως... - Μα, γίνεσαι γελοίος! - Δεν το κάνω επίτηδες... - Αλήθεια; - Ναι. - Είσαι ...

3976 - Чёрная правда

- Правильно! - Тогда почему ты заговорил? - Надо было... - Но, не было причины! - И всё же... - Но, ты становишься посмешищем! - Я не намеренно... ...

3975 - Κάτω η μιζέρια

- Κάτω η μιζέρια! - Τι είπες, ρε; - Κάτω η μιζέρια! - Πώς τόλμησες; - Με το θράσος της ανθρωπιάς. - Μα, η μιζέρια είναι η ζωή μας. - Τότε δεν είναι ζωή... ...

3974 - Το θυμάσαι το ρολόι;

Το θυμάσαι το ρολόι; Εκείνο που δεν λειτούργησε ποτέ. Το έχω ακόμα στο νου μου. Και βλέπω τα σπαθιά του χρόνου. Μετρούσε με τις ώρες την καλοσύνη της ...

3973 - Ακόμα μία χάρη

Λίγο πριν πεθάνει του ζητούσαν ακόμα μία χάρη. Πίστευαν ότι σαν τον παπά θα διάβαζε τα ονόματά τους. Έτσι κανείς δεν πρόσεξε το τελευταίο του δάκρυ. ...

3972 - Ένα τριαντάφυλλο στο χέρι

Τον ξεγέλασε η κοινωνία για να βγάλει τα μίζερα λεφτά της μα εκείνος επέμενε για σένα διότι δεν είχε τίποτα άλλο πια. Έτσι ήρθε μ’ ένα τριαντάφυλλο στο ...

3970 - Άλλες δύο επιστολές

Ποιος θα έδινε σημασία στις δύο επιστολές αν δεν υπήρχε το στίγμα του ανύπαρκτου που δεν έπαψε να ζει μέσα στη λήθη; Κι όμως υπήρχαν ήδη οι αγέννητοι ...

3969 - Η δύναμη της φιλίας

Ήμασταν δύο μέσα στο κρύο της αίθουσας για δύο επιστολές του ανύπαρκτου λαού και περίμενε ο τρίτος μόνος μέσα στην εμπιστοσύνη της ανθρωπιάς. Κανείς ...

3965 - Le thé était servi

Le thé était servi depuis longtemps. Seulement personne n’osait le toucher. La scène ressemblait à un tableau, une nature morte de Vincent. Il ne manquait ...

3965 - Το σερβιρισμένο τσάι

Το τσάι είχε σερβιριστεί από ώρα. Μα κανείς δεν τολμούσε να τ’ αγγίξει. Η σκηνή έμοιαζε με πίνακα, μία νεκρή φύση του Vincent. Δεν έλειπε πινελιά μέσα ...

3965 - Чай на столе

Чай был давно подан. Но никто не осмеливался прикоснуться. Сцена была похожа на картину, натюрморт Винсента. Не отсутствовало ни единого мазка ...

3965 - Чай на столі

Чай відколи був на столі. Але жоден не наважувався доторкнутися. Сцена було схожа на картину, мертва природа Вінсента. Не бракувало ні мазка в кольорі ...

3964 - Les maisons chaudes

Les maisons chaudes fumaient encore le long du chemin de notre enfance. Elles réchauffaient le ciel ocre pour nous tenir bien au chaud. Nous n’avions alors ...

3964 - Τα ζεστά σπίτια

Τα ζεστά σπίτια ξεκάπνιζαν ακόμα στο δρόμο της παιδικής μας ηλικίας. Ζέσταιναν τον ωχρό ουρανό για να μας κρατά ζεστούς. Όμως είχαμε μόνο τα μάτια της ...

3964 - Теплі хати

Теплі хати ще овіяні серпанком на шляху нашого дитинства. Зігрівали бліде небо, щоб тримати нас в теплі. Але ми мали лише очі невинності, тому що ...

3963 - Δεν πρόλαβες να πεθάνεις;

- Δεν πρόλαβες να πεθάνεις; - Όχι δεν μπόρεσα. - Μα γιατί; - Δεν μ’ άφησαν να ζήσω... - Ποιος; - Η κοινωνία της αδιαφορίας. - Για ποιο λόγο; - Δεν ήθελε ...

3963 - Ты не успел умереть?

- Ты не успел умереть? - Нет, я не смог. - Но почему? - Мне не позволили жить ... - Кто? - Общество равнодушия . - Почему? - Оно не хотело изменить. ...