N. LYGEROS PhD

Articles

3438 - Мечта музы

У огромного монстра были закрыты глаза и маленькая муза думала, что он спал. Она обняла его нежно, чтобы не разбудить. Она не знала о том, что он никогда ...

3437 - La cicatriz del olivo

El olivo sabia solamente dar pero los hombres lo golpeaban. Solo el monstruo dejó golpearse por el olivo. De esta manera arribó el sol de la justicia ...

3437 - Το σημάδι της ελιάς

Η ελιά ήξερε μόνο να δίνει μα οι άνθρωποι τη χτυπούσαν. Μόνο το τέρας αποδέχτηκε να το χτυπήσει η ελιά. Έτσι ήρθε ο ήλιος της δικαιοσύνης μετά το σημάδι ...

3436 - Το ιερό του τέρατος

- Γιατί δεν έχεις χέρια; - Γιατί δεν παίρνω τίποτα. - Γιατί δεν έχεις πόδια; - Γιατί δεν φεύγω. - Τότε πώς θα μου φέρεις λουλούδια; - Το έχω ήδη σκεφτεί. ...

3436 - Священное монстра

- Почему у тебя нет рук? - Потому что я ничего не беру. - Почему у тебя нет ног? - Потому что я не ухожу. - Тогда как ты принесешь мне цветы? - Я ...

3435 - Πόσες φορές

Πόσες φορές πρέπει να πεθάνει κανείς για ν’ αποδείξει ότι μπορεί να ζήσει; Αν υπάρχει ανάγκη ας πεθάνουμε! Κι αν δεν υπάρχει ας πεθάνουμε για να μην ...

3431 - Dialogue sans espoir

Fiodor : Pourquoi réponds-tu toujours avec une telle franchise? Nikolaï : Car nous allons mourir… Fiodor : N’est-ce pas le cas de tout le monde? Nikolaï ...

3431 - Διάλογος δίχως ελπίδα

Fiodor: Γιατί απαντάς πάντα με τόση ειλικρίνεια; Nikolaï: Επειδή θα πεθάνουμε... Fiodor: Δεν είναι το ίδιο για τον καθένας μας; Nikolaï: Μόνο ποιος ...

3421 - Το γράμμα του άγνωστου στρατιώτη

Αγαπημένη μου Ροδόκλεια, Σήμερα ο εχθρός μας άφησε μερικές ώρες ήσυχους μέσα στο κρύο. Βρέχει πάνω μας αλλά τα ρούχα που μου έδωσες κρατούν ζεστή την καρδιά ...

3420 - Τότε γονατίσαμε

Δεν έσκυψε το κεφάλι μας. Δεν δείξαμε το φόβο μας. Δεχτήκαμε το μάθημα της βαρβαρότητας και της λήθης. Δίχως να υποκύψουμε ποτέ. Και μόνο όταν ελευθερώθηκε ...

3419 - Todos juntos

Después de tantos años de ocupación y de tortura diaria estuvimos juntos por fin. Los bárbaros entendieron lo intimo de nuestra relación cuando nos colgaron ...

3419 - Tous ensemble

Après toutes ces années d’occupation et de tortures quotidiennes nous étions enfin ensemble. Les barbares nous ont appris comme notre relation était ...

3419 - Όλοι μαζί

Μετά από τόσα χρόνια κατοχής και καθημερινά βάσανα ήμασταν επιτέλους μαζί. Οι βάρβαροι μας έμαθαν πόσο στενή ήταν η σχέση μας όταν μας κρέμασαν ...

3419 - Все вместе

После стольких лет оккупации и ежедневных мучений мы были наконец вместе. Варвары показали нам насколько близки наши отношения, когда повесили нас на одной ...

3418 - Le bruit des vivants

Les vivants font tant de bruit pour prouver leur existence que nous n’entendons plus le silence des morts. Alors que ce sont eux qui ont écrit notre avenir ...

3418 - Ο θόρυβος των ζωντανών

Οι ζωντανοί κάνουν τόσο θόρυβο για ν’ αποδείξουν ότι υπάρχουν που δεν ακούμε πια τη σιωπή των νεκρών. Ενώ είναι εκείνοι που έγραψαν το μέλλον μας, εκείνοι ...

3418 - Шум живых

Живые так шумят, чтобы доказать, что существуют, что мы не слышим молчания мертвых. В то время как именно они написали наше будущее, они пожертвовали ...

3416 - Μικρή διακοπή

- Γιατί γράφεις για τις γενοκτονίες; - Για να υποφέρω λιγότερο. - Δεν σε καταλαβαίνω. - Δεν πειράζει. - Όχι, ειλικρινά το λέω. - Όταν συνειδητοποιείς πόσο ...

3415 - Genocide’s contribution

Tout notre héritage culturel est le fruit des apports de toutes les nations. Nous comprenons ceci d’autant mieux lorsque nous pensons combien appauvrie ...

3415 - L’apport du génocide

Tout notre héritage culturel est le fruit des apports de toutes les nations. Nous comprenons ceci d’autant mieux lorsque nous pensons combien appauvrie ...

3415 - Вклад геноцида

Tout notre héritage culturel est le fruit des apports de toutes les nations. Nous comprenons ceci d’autant mieux lorsque nous pensons combien appauvrie ...

3415 - Вклад ґеноциду

Tout notre héritage culturel est le fruit des apports de toutes les nations. Nous comprenons ceci d’autant mieux lorsque nous pensons combien appauvrie ...

3413 - Lueurs nocturnes

Nous regardions les photographies comme si c’étaient des bougies qui mouraient dans le temps pour éclairer les événements qui avaient frappés notre terre. ...

3410 - Το μουσείο και τα μάρμαρα

Η δημιουργία του νέου Μουσείου της Ακρόπολης προκαλεί πολλές αντιδράσεις στους συμπολίτες μας και ο καθένας θεωρεί ότι ισχύει η άποψή του, δίχως να εξετάζει ...

3407 - Les larmes de l’olivier

Là-bas où tous ne voyaient que de l’huile qui s’égouttait la petite spartiate ressentait les larmes de l’olivier. Et quand elle grandit enfin elle enseigna ...

3407 - Τα δάκρυα της ελιάς

Εκεί που όλοι έβλεπαν μόνο λάδι που έσταζε η μικρή Σπαρτιάτισσα ένιωθε τα δάκρυα της ελιάς. Κι όταν μεγάλωσε πια έμαθε στην κόρη της την αξία της ελιάς ...

3407 - Слезы оливы

Там, где все видели только стекающее масло маленькая спартанка чувствовала слезы оливы. И когда она выросла уже она научила свою дочь о ценности ...

3406 - Κυπριακές κινήσεις στρατηγικής

Αν και δεν βρισκόμαστε ακόμα στην τελική φάση των εκλογών στην Κύπρο, οι προετοιμασίες του υποβάθρου έχουν αρχίσει. Και ο στόχος των εκλογών είναι ιδιόμορφος, ...

3405 - Παιδικές εξηγήσεις

- Γιατί η Φωτεινή δεν ένιωθε τον πόνο του δράκου; - Γιατί δεν ήταν δράκος! - Δεν το είχα σκεφτεί αυτό. - Τα σκέφτονται οι συγγραφείς για μας. - Πάλι ...

3405 - Детские объяснения

- Почему Светлана не чувствовала боль дракона? - Потому что он не был драконом! - Я не подумала об этом. - Писатели думают за нас. - И то хорошо. ...

3404 - Les bougies allumées

Qui donne de l’importance aux bougies quand elles ne brûlent pas ? Personne ! Seulement quand elles meurent devant nous, nous les regardons avec admiration. ...

3404 - Τ’ αναμμένα κεριά

Ποιος έδινε σημασία στα κεριά όταν δεν έκαιγαν; Κανείς! Όταν όμως πέθαιναν μπροστά μας τα κοιτάζαμε με θαυμασμό. Μα ποιος ξέρει ότι οι άνθρωποι είναι ...

3404 - Зажженные свечи

Кто придавал значение свечам, когда они не горели? Никто! Только, когда они умерли перед нами, мы смотрели на них с восхищением. Но кто знает, ...

3403 - Όταν τα κάστανα μιλούσαν

Πάνω στη σόμπα μερικά κάστανα μιλούσαν για το φθινόπωρο και η καρδιά των παιδιών μοσχοβολούσε. Περίμεναν να είναι ζεστά, ζεστά για να καούν τα δάχτυλά ...

3402 - Η μνήμη των παιδιών

Τα παιδιά δεν ήξεραν πολλά για την παράδοση. Όταν όμως η γιαγιά έριχνε το λάδι στο τηγάνι και τσιγάριζε τα κρεμμύδια κομμένα ροδέλες τότε δεν έκλαιγαν ...

3400 - L’interdit X

Grâce au chemin du vieux sage, l’interdit pénétra dans la citadelle. Tel était le paradoxe pour lutter contre l’absurde. Le vieux sage était mort pour ...

3400 - Ο απαγορευμένος Χ

Χάρις στο δρόμο του σοφού γέρου, ο απαγορευμένος διείσδυσε στην πολίχνη. Τέτοιο ήταν το παράδοξο στον αγώνα ενάντια στο παράλογο. Ο σοφός γέρος πέθανε ...

3399 - L’interdit IX

Le petit l’attendait dans la bibliothèque. Lorsqu’il aperçut le maître des livres, il ne put s’empêcher de verser une larme. Il savait que sa trahison ...

3399 - Ο απαγορευμένος ΙΧ

Ο μικρός περίμενε στη βιβλιοθήκη. Όταν αντιλήφθηκε το δάσκαλο των βιβλίων, δεν μπόρεσε να συγκρατηθεί κι έχυσε ένα δάκρυ. Ήξερε πως η προδοσία του πήγε ...

3398 - L’interdit VIII

- Tu es donc revenu ! - Ton petit ne m’a pas laissé le choix. - Ils l’ont donc utilisé pour te prendre... - Ils lui ont promis de te libérer s’il me ...

3398 - Ο απαγορευμένος VIII

- Επέστρεψες, λοιπόν; - Ο μικρός σου δεν μου άφησε επιλογή. - Τον χρησιμοποίησαν, λοιπόν, για να σε πιάσουν. - Του υποσχέθηκαν να σε ελευθερώσουν, αν με ...

3396 - L’interdit VII

Le système n’avait pas pu se débarrasser de la mémoire humaine, du moins pas complètement. Elle s’était nichée dans le noyau. Pour effacer de la mémoire, ...

3396 - Ο απαγορευμένος VII

Το σύστημα δεν μπορούσε να απαλλαχθεί από την ανθρώπινη μνήμη. Τουλάχιστον όχι εντελώς. Ήταν κρυμμένη μέσα στον πυρήνα. Για να χαθεί η μνήμη, απαραίτητη ...

3395 - L’interdit VI

L’interdit passa en jugement comme il l’avait prévu. De cette manière, il pourrait enfin rencontrer ceux qui avaient organisé la rafle des disciples. Le ...

3395 - Ο απαγορευμένος VI

Ο απαγορευμένος πέρασε από δίκη όπως το είχε προβλέψει. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε επιτέλους να συναντήσει εκείνους που είχαν οργανώσει τη σύλληψη ...

3392 - L’interdit V

La troisième rencontre de l’interdit fut sans aucun doute la plus dangereuse. Il s’était rapproché de ceux qui détenaient le pouvoir pour obtenir des informations ...

3392 - Ο απαγορευμένος V

Η τρίτη συνάντηση του απαγορευμένου ήταν σίγουρα η πιο επικίνδυνη. Πλησίασε τα άτομα της εξουσίας για να πάρει πληροφορίες για τους αγνοούμενους. Έπρεπε ...

3390 - Όταν ο βράχος έγινε πέτρα

Όταν το πρώτο πέταλο της τριανταφυλλιάς άγγιξε το βράχο, εκείνος έγινε πέτρα για να κρατήσει όλο το φως του ήλιου και να της δώσει την ουσία της ...

3389 - Περίπατος ονείρου

H Φωτεινή πάνω στους ώμους του δράκου δεν ένιωθε πόσο πλήγωναν τα πόδια του οι σκιές. Εκείνος χαμογελούσε στ’ όνειρό της για τη χαρά που ήθελε ...

3388 - L’interdit IV

La seconde rencontre de l’interdit se déroula dans un village de disparus. Cette fois, ce fut un vieil homme qui lui adressa la parole. - Quel bon ...

3388 - Ο απαγορευμένος IV

Η δεύτερη συνάντηση του απαγορευμένου έγινε σ’ ένα χωριό αγνοουμένων. Αυτή τη φορά ένας γέρος τού απηύθυνε το λόγο. - Ποιος καλός άνεμος σάς φέρνει ξένε; ...

3386 - L’interdit III

La première rencontre de l’interdit se fit dans un village reculé. L’humain trop humain buvait un thé au jasmin, seul, lorsqu’une petite fille s’approcha ...

3386 - Ο απαγορευμένος ΙΙI

Η πρώτη συνάντηση του απαγορευμένου έγινε σ’ ένα απομακρυσμένο χωριό. Ο ανθρώπινος πολύ ανθρώπινος έπινε τσάι με άρωμα γιασεμιού, μόνος, όταν τον πλησίασε ...

3385 - L’interdit II

L’imperfection n’avait pas été décelée. L’interdit était toujours vivant malgré la loi sociale et l’état de perfection. Il était un crime sans châtiment. ...

3385 - Ο απαγορευμένος ΙΙ

Η ατέλεια δεν είχε αποκαλυφθεί. Ο απαγορευμένος ήταν πάντα ζωντανός παρά τον κοινωνικό νόμο και την τάξη τελειότητας. Ήταν ένα έγκλημα χωρίς τιμωρία. Ο ...

3384 - L’interdit I

Il ne fallait pas beaucoup de réflexion pour se rendre compte de l’absurdité de la chose mais la société en avait décidé autrement. Son infinie sagesse ...

3384 - Ο απαγορευμένος Ι

Δεν χρειαζόταν πολύς συλλογισμός για να αντιληφθεί κάποιος το παράλογο της υπόθεσης, αλλά η κοινωνία είχε ήδη αποφασίσει αλλιώς. Η απεριόριστη σοφία του ...

3380 - Le refus de la grandeur

Épuisées par le combat contre l’oubli les pierres de la mémoire humaine n’attendaient qu’un simple regard. Seulement la société indifférente se gardait ...

3378 - En attendant les hommes

Après s’être gorgé de lumière dans les vignobles du soleil, le sang du peuple s’enterrait dans les caves de la nuit pour attendre les hommes qui viendraient ...

3377 - Culture versus Tradition

Paradoxalement le devoir de mémoire n’est pas seulement dirigé vers le passé. Sinon la culture et la tradition seraient synonymes. Il ne s’agit pas seulement ...

3377 - Κουλτούρα εναντίον Παράδοσης

Κατά παράδοξο τρόπο, το χρέος της μνήμης δεν κατευθύνεται μόνο προς το παρελθόν. Αλλιώς η κουλτούρα και η παράδοση θα ήταν συνώνυμα. Το θέμα δεν είναι ...

3376 - Γιατί δεν βλέπεις;

Γιατί δεν βλέπεις ότι και τα τέρατα είναι ιερά γιατί δεν νιώθεις πόσο κι εκείνα αγαπούν τα παιδιά; Οι άγγελοι δίχως φτερά προσέχουν και τα παιδιά ...

3376 - Почему ты не видишь

Почему ты не видишь, что и монстры священны, почему ты не чувствуешь, как и они любят детей? Ангелы без крыльев оберегают детей, потому что знают, ...

3375 - Το παιδί της χαράς

Όταν σ’ έχω στην αγκαλιά μου και μου σιγομιλάς γλυκά ακούω το παιδί μας να γελά και μέσα στην καρδιά μου. Κι όταν αγγίζω την καμπυλότητά σου ...

3373 - Η ιστορία της λήθης

- Γιατί δεν γράφεις ιστορίες για τους μικρούς; - Γιατί οι μεγάλοι νομίζουν ότι είναι παραμύθια. - Δηλαδή δεν υπάρχουν οι ιστορίες; - Όχι, οι μικροί! ...

3373 - История забвения

- Почему ты не пишешь истории для детей? - Потому что взрослые думают, что это сказки. - То есть нет историй? - Нет, малышей! - Что ты имеешь в виду? ...

3372 - Πάνω στο φτερό της ανθρωπιάς

Το ακίνητο ταξίδι είχε αρχίσει κοντά στη θάλασσα. Η άμμος ήταν ακόμα ζεστή αν και ο ήλιος είχε πέσει. Περίμενε τη συνάντηση των αγνώστων, την ομορφιά ...

3371 - Το δώρο της δασκάλας

Η μικρή δασκάλα δεν αναγνώρισε τον άγνωστο. Χαμογέλασε όμως και του είπε να περάσει. Ο μαθητής σεβάστηκε τη λήθη της και πέρασε στο σαλόνι με τα κάδρα. ...

3370 - Σε ποια ανήκει ο ήλιος;

Ανάμεσα στα δύο γαλάζια  στεκόταν ο ήλιος μόνος.  Δεν είχε άλλη θέση  η δικαιοσύνη του.  Κι όμως όταν είδε τη μυρσίνη  κατάλαβε σε ποια ανήκει. 

3369 - Τα νησιά του γαλάζιου

Τους έκαιγε το φως αλλά παρέμεναν ακίνητοι. Δεν ήθελαν ν’ αφήσουν τα χάδια του γαλάζιου. Ήξεραν ότι ήταν η πατρίδα τους και κανείς δεν θα τους έδινε ...

3368 - Ο γαλάζιος ήλιος

Δεν ήθελες πληγές, μόνο χάδια δεν ήθελες λόγια, μόνο φιλιά κι ο γαλάζιος ήλιος άρχισε να στάζει μέσα σου για να δεις το δώρο της ζωής και τη στιγμή. ...

3367 - Σπάνιες αγκαλιές

Αν ξέραμε πόσο σπάνιες είναι οι αγκαλιές δεν θ’ ανοίγαμε τα χέρια για να μην ξεφύγει ο κόσμος της ομορφιάς από την ανθρωπιά, το τριαντάφυλλο από ...

3366 - Τα χέρια του αλήτη

Όταν συνάντησες τον αλήτη δεν μίλησες, περίμενες. Κοίταζες τα χέρια του που έπλασαν όνειρα. Κι όταν σου έπιασε τα μαλλιά δεν τον άφησες να τα κόψει. ...

3365 - Η γεύση του πάθους

Πάνω στα χείλη νιώθω εκείνη την παράξενη θάλασσα που μου έδωσες εκείνη την ατελείωτη νύχτα. Και με τ’ αστέρια στο στόμα θέλω να σου δώσω κι εγώ την ...

3361 - Ο άνθρωπος που έμενε απέναντι

Ο άνθρωπος που έμενε απέναντι, καθόταν στο μπαλκόνι.  Δεν κοίταζε τον ουρανό.  Δεν υπήρχε ουρανός για τέτοιους ανθρώπους.  Η κοινωνία δεν τους το επέτρεπε.  ...

3358 - Le rêve bleu

- Pourquoi tant de bleu? - Pour que tous les hommes en aient. - C’est mieux ainsi. Moi aussi je veux un peu de bleu. Lumineuse se penche et prend une ...

3358 - Il sogno azzurro

-Perché tanto azzurro? -Perché ne abbiano tutti gli uomini. -E’ meglio così. Voglio anch’io un po’ d’azzurro. Lucilla si china per racchiudere fra le ...

3358 - Голубой сон

-Почему так много голубого? -Для всех людей. -Так лучше. Я тоже хочу немного голубого. Светлана нагинается и берёт горсть моря, но когда открывает ...

3357 - La défense du dragon

L’obscurité était retombée sur le village de Lumineuse. La demi-lune était différente cependant. Quelques ombres cherchaient des enfants. Elles voulaient ...

3357 - Η άμυνα του δράκου

Το σκοτάδι έπεσε και πάλι πάνω στο χωριό της Φωτεινής. Η ημισέληνος ήταν όμως διαφορετική. Κάποιες σκιές έψαχναν για τα παιδιά. Ήθελαν να σβήσουν το ...

3357 - La difesa del Drago

Era sceso di nuovo il buio nel paese di Lucilla. La mezzaluna però era diversa. Alcune ombre rincorrevano i bambini. Volevano che si cancellasse il futuro ...

3357 - Защита дракона

Тьма снова упала на деревню Светланы. Однако, полумесяц был иным. Некоторые тени искали детей. Они хотели стереть память будущего. И для того, чтобы ...

3356 - Железные буквы и тайна дракона

Светлана проснулась с солнцем и не заметила отсутствие дракона. Она чувствовала его только тогда, когда он был необходим ей. Она сделала все дела по ...

3354 - Lumineuse et le Dragon

Il était une fois une petite fille, si petite que personne ne lui prêtait attention. On l’appelait Lumineuse car dans l’obscurité la plus noire ses cheveux ...

3354 - Lucy and the Dragon

Once upon a time there was a little girl, so little, that nobody would notice her. Her name was Lucy because even in the darkest of darks her hair was ...

3354 - Η Φωτεινή και ο Δράκος

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια μικρή, τόσο μικρή, που κανείς δεν την πρόσεχε. Τη ’λέγαν Φωτεινή, γιατί ακόμα και μέσα στο πιο μαύρο σκοτάδι έλαμπαν ...

3354 - Լուսազարդն ու Վիշապը

Լինում է  չի  լինում մի փոքրիկ աղջիկ է լինում, այնքան փոքր, որ ոչ ոք նրա վրա ուշադրություն չէր դարձնում : Նրա անունը Լուսազարդ էր, որովհետեւ մթության մեջ ...

3354 - Lucilla ed il Drago

C’era una volta una piccola bambina, ma così piccola che nessuno la notava. Si chiamava Lucilla, perché anche nel buio più oscuro risplendevano i suoi ...

3354 - Светлана и Дракон

Когда-то, давным-давно, жила была маленькая девочка, настолько маленькая, что никто её не замечал. Звали её Светлана, потому что даже в темноте её волосы ...

3354 - Світлана і дракон

Колись давно, в старі часи, була маленька дівчинка, настільки маленька, що ніхто її не помічав. Звали її Світлана, тому що навіть у цілковитій пітьмі волосся ...

3350 - Une question d’honneur

Peu importaient les tourments et les insultes des autres. Tu devais être prêt à tout même si pour cela il te fallait perdre la vie. Mais la tête tranchée ...

3347 - Ο άλλος άγνωστος

Όταν οι άλλοι παρέδωσαν τα όπλα ήσουν ήδη νεκρός εδώ και αιώνες όμως ένιωσες ότι έκαιγαν το φως και πέθανες και πάλι για την πατρίδα σου.

3347 - Другой неизвестный

Когда другие сдали оружие ты уже был мертв на протяжении веков, но ты почувствовал, что они жгли свет и умер снова за свою родину.

3346 - Courbures assemblées

Aucune séparation ne subsistait dans les courbures assemblées pour résister au choc du présent. Ils étaient l’un. Καμπυλότητες - Courbures

3344 - Courbure agenouillée

Quand tu vis l’Homme tu saisis la profondeur de la courbure agenouillée. Sans être à tes pieds, il te montra l’humanité de la mémoire du sacrifié. ...

3339 - Ο λαβωμένος νεκρός

«Εγεννήθηκα εις τα 1770, Απριλίου 3, την δευτέραν της Λαμπρής. Η αποστασία της Πελοποννήσου έγινε εις τα 1769. Εγεννήθηκα εις ένα βουνό, εις ένα δένδρο ...

3338 - Les femmes arméniennes

Elles étaient présentes pour la dernière heure de leur vieille amie murées dans le silence de celles qui savent que même la mort peut être assassinée ...

3331 - Το σκίτσο της ελευθερίας

Έβαλα το γαλάζιο της πληγής και το κόκκινο του πάθους για να δεις το χορό του πόθου και το ζευγάρι της γης. Είχα την ελευθερία του χρώματος και την ...

3330 - Θα σε περιμένω

Ακόμα και το βράδυ βλέπω το άδειο δωμάτιο με τα λάδια στους τοίχους. Το μπαλκόνι παραμένει ανοιχτό στον κόσμο με τα λουλούδια του καφέ. Θα σε περιμένω ...

3328 - Η αναγέννηση της ιστορίας

Εκείνοι που νόμιζαν ότι πέθανε η ιστορία κι ότι μπορούμε να την αντικαταστήσουμε με μια μεταμοντέρνα προσέγγιση, βλέπουν τώρα πρακτικά τα όρια της μεθοδολογίας ...

3327 - Οι αποκεφαλισμένοι

- Δεν ακούς το θόρυβο της κοινωνίας;  - Γιατί;  - Δεν σ’ ενοχλεί το ανούσιο;  - Γιατί;  - Δεν απαντάς;  - Όχι.  - Μα γιατί;  - Δεν υπάρχει λόγος.  - Θα ...

3327 - Обезглавленные

- Ты не слышишь шум общества? - Почему? - Тебя не беспокоит бессмысленное? - Почему? - Ты не отвечаешь? - Нет. - Но почему? - Нет смысла. - Мы ...

3326 - Κι εγώ

Γιατί ν’ αδειάσει το σπίτι; Ξέρω, θέλεις να φύγεις! Μα δεν έχει νόημα. Είμαι εδώ για σένα. Για να σ’ ακούω όταν πονάς. Για να σ’ αγκαλιάσω όταν κλαις. ...

3326 - И я

Почему опустел дом? Я знаю, ты хочешь уйти! Но это не имеет смысла. Я здесь для тебя. Чтобы услышать тебя, когда тебе больно. Чтобы обнять тебя, когда ...

3325 - Δεν ήθελα

Δεν ήθελα να μιλήσω. Τι να πω εξάλλου. Ποιος ακούει τον πόνο; Δεν ήθελα να πονέσω. Γιατί εξάλλου; Ποιος θέλει τον πόνο; Δεν ήθελα να πληγώσω. Και ...

3324 - Η προτελευταία αποστολή

Δεν είχε πολύ χρόνο ακόμα κι έπρεπε να διαβάσει το κείμενο δίχως να πάρει ανάσα. Η γραφή ήταν απλή αλλά οι λέξεις πλήγωναν. Έπεσε μόνο μετά.

3323 - Les douces tortures

Nous pensions la vie remplie de souffrances et nos doléances amères. Passés les nuages, quand nous ne ressentons plus ces souffrances nous voyons combien ...

3323 - Τα γλυκά βάσανα

Νομίζαμε ότι η ζωή είναι γεμάτη βάσανα και τα παράπονά μας πίκρα. Μα όταν περνούν τα σύννεφα και δεν νιώθουμε πια εκείνα τα βάσανα βλέπουμε πόσο ...

3322 - Idées Bleues

Pourquoi tomber Pour se relever Si ce n’est pour résister A nouveau Contre la barbarie Et l’oubli Malgre la mort Et le sacrifice.

3320 - Η απάντηση στα ερωτήματα

Γιατί τα παιδιά ζωγραφίζουν βόες και εμείς βλέπουμε μόνο καπέλα; Γιατί τα μικρά θέλουν την ιστορία και εμείς μόνο τους μαθαίνουμε παραμύθια; Γιατί ...

3320 - Ответ на вопросы

Почему дети рисуют удавов, а мы видим только шляпы? Почему малыши просят историю, а мы учим их только сказкaм? Почему невинные думают обо всем, ...

3319 - Messages temporels

Nous recherchons des traces dans l’oubli comme si nous savions que les hommes du passé avaient codé la mémoire. Alors, à notre tour, nous faisons de ...

3318 - Le secret des gisants

Comment imaginer le secret des gisants sans avoir traversé le temps pour rejoindre l’humanité dans une société des masques? Il suffit d’un verre d’Armagnac ...

3317 - Dialogue imaginaire

- Pourquoi avoir écrit le roman du chevalier sans armure? - Pour montrer la force de la nudité dans la société des masques. - Une critique sociale n’aurait-elle ...

3317 - Φανταστικός διάλογος

- Γιατί να γράψετε το μυθιστόρημα του ιππότη χωρίς πανοπλία;  - Για να δείξω τη δύναμη της γύμνιας μέσα στην κοινωνία των μασκών.  ...

3316 - Η ιστορική ώρα

Το πολιτικό πλαίσιο είναι πλέον ξεκάθαρο. Η κυβέρνηση, όχι μόνο ξέρει πόσο σημαντική είναι η ιστορία για το λαό μας, αλλά γνωρίζει και το κόστος της καθυστέρησης ...

3315 - Το τέλος της κοινωνίας

Δεν είχαμε προφθάσει να ζήσουμε και μας είχαν καταδικάσει. Η κοινωνία μας είχε εντοπίσει κι ήξερε τι κίνδυνο αποτελούσαμε. Γι’ αυτό αποφασίσαμε ...

3313 - La force de la solitude

Nous sommes nés seuls sans le savoir. Il nous a fallu attendre la barbarie pour comprendre l’ampleur de notre solitude. Maintenant en tant que survivants ...

3311 - Το παιδί δίχως όνειρα

Κανείς δεν ήξερε γιατί εκείνο το παιδί δεν ονειρευόταν. Κανείς δεν γνώριζε το πώς μα μόνο το γιατί ζούσε. Εκείνο το είχε πει από μόνο του όταν μια ...

3311 - Ребёнок без мечтаний

Никто не знал, почему тот ребенок не мечтал. Никто не знал, как; но только, почему жил. Он уже сказал это сам, когда однажды у него попросили объяснения. ...

3309 - Le regard de la patrie

Tu ne dis rien. Tu restas immobile. Tu ne changeas pas d’attitude. Tu demeuras inflexible. Ils ont brûlé tes rêves. Mais tu ne t’es pas mis à genoux. ...

3309 - Το βλέμμα της πατρίδας

Δεν είπες τίποτα. Ακίνητος παρέμεινες. Δεν άλλαξες στάση. Αλύγιστος στάθηκες. Έκαψαν τα όνειρά σου. Μα δεν γονάτισες. Βούρκωσαν τα μάτια ...

3308 - Οι μελλοθάνατοι…

Μέσα στην αίθουσα της συναυλίας. Άγγελος: Καλώ τους παλιούς μου φίλους να καθίσουν. Χρόνος. Όπως ξέρετε αυτή η βραδιά είναι αφιερωμένη στο Δημήτρη ...

3306 - Οι νέοι δίκαιοι

Στο σπίτι με το πιάνο Αγαθή: Δεν σας φανταζόμουν έτσι… Μιχάλης: Η προσπάθεια είναι ήδη σημαντική. Μυρσίνη: Πώς τον φανταζόσουνα; Άγγελος:  ...

3305 - Η ουσία του ανούσιου

Στην αγορά.  Αγαθή: Τα κατάφερες.  Μυρσίνη: Με κομμένη την ανάσα. Στο τσακ...  Αγαθή: Ακόμα δεν ξέρω τι να βάλω.  Μυρσίνη: Θέλεις κάτι επίσημο;  Αγαθή: ...

3304 - Μόνιμος ή νεκρός

Σ’ ένα στούντιο.  Luis: Έπιασα δουλειά!  Luz: Μπράβο, αγάπη μου! Χρόνος. Σε πήραν στο σχολείο;  Luis: Όχι... Σιωπή.  Luz: Τι δουλειά είναι τότε;  Luis: ...

3303 - Ο ήλιος κι η μυρσίνη

Σε μια ταβέρνα στο Μοναστηράκι. Μιχάλης: Έτρεξες; Μυρσίνη: Με κομμένη την ανάσα. Όχι, όχι. Μιχάλης: Ήξερες ότι περίμενα και… Μυρσίνη: ...

3302 - Ανθρώπινες επαφές

Στο τηλέφωνο. Luis: Κυρία Μυρσίνη; Μυρσίνη: Μάλιστα. Luis: Δεν ήξερα ότι ο άνδρα σας είναι ο Μιχάλης… Μυρσίνη: Τον γνωρίζετε; ...

3301 - Η άλλη απολογία

Στο δωμάτιο με το πιάνο. Άγγελος: Τι της ζήτησες, λέει; Αγαθή: Χαράς το πράγμα… Άγγελος: Αστειεύεσαι; Αγαθή: Αφού το δέχτηκε, σου ...

3300 - Η μυστική συμφωνία

Στο σαλόνι του σπιτιού. Μυρσίνη: Πώς πάει το δοκίμιο; Μιχάλης: Μην ανησυχείς, όπου να ‘ναι το τελειώνω. Μυρσίνη: Το τελειώνεις; Μιχάλης: ...

3299 - Μάθημα πάθους

Στο δωμάτιο με το πιάνο. Μιχάλης:  Σας διέκοψα; Άγγελος: Μελετούσα το τέταρτο μέρος… Μιχάλης:  Maestoso, Allegro. Άγγελος: Non troppo! Μιχάλης:  ...

3298 - Société amicale

Au téléphone. Myrsini : Allo ? Agathe : C’est moi. Myrsini : Agathe? Agathe : Myrsini... Myrsini : Qu’est-ce qu’il arrive? Agathe : Je suis embêtée. ...

3298 - Φιλική εταιρεία

Στο τηλέφωνο. Μυρσίνη: Παρακαλώ; Αγαθή: Εγώ είμαι. Μυρσίνη: Αγαθή; Αγαθή: Μυρσίνη μου… Μυρσίνη: Τι τρέχει; Αγαθή: Είμαι χάλια. Μυρσίνη: ...

3298 - Филики Этериа

По телефону. Мирсини: Пожалуйста? Агата: Это я. Мирсини: Агата? Агата: Мирсини... Мирсини: Что случилось? Агата: Мне плохо. Мирсини: ...

3297 - Παράξενη συζήτηση

Σ’ ένα σχολείο. Αγαθή: Θέλετε να διδάξετε εδώ; Luis: Βεβαίως! Αγαθή: Ισπανικά; Luis: Τι άλλο; Αγαθή: Ασφαλώς, τι άλλο; Luis: ...

3297 - Странная беседа

В школе. Агата: Хотите преподавать здесь? Луис: Конечно! Агата: Испанский? Луис: Что еще? Агата: Конечно, что еще? Луис: Есть какая- ...

3296 - Η χαρούμενη έκπληξη

Στο Σύνταγμα. Μυρσίνη: Συνάντησα τη φίλη του πιανίστα…. Χρόνος. Είδες; Μιχάλης: Είναι πανέμορφο το καπέλο σου. Μυρσίνη: Αλήθεια, σου αρέσει; ...

3296 - Радостный сюрприз

На площади Конституции. Мирсини: Я встретила подругу пианиста... Пауза.  Видишь? Михалий: Твоя шляпа великолепна. Мирсини: Правда, нравится? Михалий: ...

3295 - Η ανακάλυψη του ήλιου

Αγαθή: Δεν υπάρχει το βιβλίο. Άγγελος: Δεν πειράζει. Αγαθή: Όμως χάρη σε μια όμορφη κοπέλα, θα έχουμε τη μετάφραση. Άγγελος: Τη μετάφραση; Αγαθή: ...

3295 - Обнаружение солнца

Агата: Не существует книги. Ангел: Ничего страшного. Агата: Но благодаря одной красивой девушке, у нас будет перевод. Ангел: Перевод? Агата: У Мирсини ...

3294 - Le livre qui n’existait pas

                                                                       Dans une librairie, deux femmes Myrsini : Il n’existe pas de version ...

3294 - Το βιβλίο που δεν υπήρχε

Σ’ ένα βιβλιοπωλείο, δύο γυναίκες. Μυρσίνη: Δεν υπάρχει ελληνική έκδοση του βιβλίου. Αγαθή: Συγνώμη; Μυρσίνη: Σας άκουσα που ζητούσατε τους Δίκαιους ...

3293 - Allegretto

 Au port, certains jouent aux échecs sur un grand échiquier Luis : Monsieur, monsieur. Michel : Oui, je vous en prie. ...

3293 - Allegretto

Στο λιμάνι, κάποιοι παίζουν σκάκι σε μια μεγάλη σκακιέρα. Luis: Κύριε, κύριε. Μιχάλης: Ναι, παρακαλώ. Luis: Κάπου σας έχω δει. Μιχάλης: Δεν ...

3293 - Allegretto

В порту, играют в шахматы на большой шахматной доске. Луис: Господин, господин. Михалий: Да, пожалуйста. Луис: Я где-то вас видел. ...

3292 - Ελληνική σονάτα

Σ’ ένα δωμάτιο μ’ ένα πιάνο. Αγαθή: Τι έχεις; Άγγελος: Σκέφτομαι. Αγαθή: Αυτό το βλέπω. Χρόνος. Τι σκέφτεσαι; Άγγελος: Τη συνάντηση με ...

3292 - Греческая соната

В комнате с пианино. Агата: Что с тобой? Ангел: Я думаю. Агата: Это я вижу. Пауза. О чём думаешь? Ангел: О встрече с будущим. Агата: ...

3291 - Παράδοξος ύπνος

Σ’ ένα παλιό καφενείο. Μια συνάντηση με το μέλλον. Ο Άγγελος πίνει ένα ελληνικό. Εκείνη τη στιγμή μπαίνει ένας άγνωστος. Μιχάλης: Δείχνει μια καρέκλα. ...

3291 - Странный сон

В старом кафе. Встреча с будущим. Ангел пьёт греческий кофе. В это время заходит незнакомец. Михалий: Показывает на стул. Можно? Ангел: ...

3290 - À côté du pourquoi

Près des fleurs de fer du lac, un couple. Myrsini : Je t’ai blessé ? Michel : Ca ne fait rien… Myrsini : Je sais que je t’ai blessé. Ne mens pas. ...

3290 - Δίπλα στο γιατί

Κοντά στα σιδερένια λουλούδια της λίμνης, ένα ζευγάρι. Μυρσίνη: Σε πλήγωσα; Μιχάλης: Δεν πειράζει… Μυρσίνη: Το ξέρω ότι σε πλήγωσα. Μη λες ψέματα. ...

3290 - Рядом с почему

Рядом с железными цветами озера, пара. Мирсини: Я причинила тебе боль? Михалий: Ничего срашного... Мирсини: Я знаю, что причинила тебе боль. Не ...

3289 - L’homme sans rêves

                                                                   Au bord de la mer, un couple discute. Agathe : Qu’est-il arrivé hier ? ...

3289 - Ο άνθρωπος χωρίς όνειρα

Κοντά στη θάλασσα, ένα ζευγάρι συζητά. Αγαθή: Τι έγινε χθες; Άγγελος: Συνάντησα το μέλλον. Αγαθή: Άγγελε, άσε τα αστεία. Δεν έχω καμιά όρεξη. ...

3289 - Человек без мечты

У моря, пара разговаривает. Агата: Что произошло вчера? Ангел: Я встретил будущее. Агата: Ангел, не шути. У меня нет настроения. ...

3288 - Σημείωση στην Iστορία των Σφαγών για τον ειδικό ανταποκριτήτης Morning Post (Κωνσταντινούπολη, 5 Δεκεμβρίου 1918)

Οι σφαγές των Ελλήνων που οργανώθηκαν από τους Τούρκους και τους Γερμανούς όπως και εκείνες των Αρμενίων, είχαν στόχο την εξολόθρευση μιας φυλής. Με την ...

3280 - The need of scriptum

They broke your fingers one by one so that you don’t write any more. Then you stooped for the first time and you surprised the barbarians. They thought ...

3280 - Η ανάγκη της γραφής

Ένα ένα σου έσπαζαν τα δάκτυλα για να μη γράφεις πια. Τότε εσύ έσκυψες για πρώτη φορά και ξάφνιασες τους βαρβάρους. Νόμισαν ότι υπέκυψες ενώ εσύ υπέγραψες ...

3280 - Потребность писания

Они сломали тебе пальцы один за другим так, чтобы ты не писал более. Тогда ты наклонился впервые и удивил варваров. Они думали, что ты покорился но ...

3279 - L’évangile des justes

Avec l’écriture carrée, les lettres de fer, la grammaire latine, l’alphabet d’antan et le cyrillique, nous écrirons l’acte qui accusera la barbarie d’avoir ...

3278 - H αλλαγή αρμενο-εβραϊκής φάσης

Η αλλαγή θέσης της εβραϊκής διασποράς των Ηνωμένων Εθνών δεν παρέλειψε να προκαλέσει επιπτώσεις στο ιστορικό σχέδιο. Πράγματι, ως συνέχεια τούτης της ...

3277 - Γλυκές αναμνήσεις

Εκεί κάτω από τα σπασμένα σου φτερά μεγάλωσε η μικρή παπαρούνα για να σου θυμίζει το κόκκινο που τρύπησε το πλευρό σου. Την πότισες με το αίμα σου για ...

3276 - Ξεχασμένες σκέψεις

Πάνω στα χώματα που χόρεψες και στα τραγούδια της λευτεριάς πέθανες για τους αιώνες και για τα παιδιά της μοναξιάς. Δεν έσκυψες και δεν μπόρεσες να δεις ...

3275 - Οι μετέωροι άνθρωποι

Κοίταζαν πια τη ζωή με ελαφρότητα οι μετέωροι άνθρωποι κάτω από το βάρος μιας γέφυρας δίχως αναστεναγμούς κι έβλεπαν το θάνατο δίχως σταυρό και καρφιά ...

3274 - Le survivant du temps

Le survivant du temps attendait calmement son tour. Personne ne lui laissa sa place mais il ne se plaignit pas. Il regardait son cahier car il ne ...

3273 - Grains de folie

Nous ne sommes pas morts pour une bouchée de pain. L’acier sanglant ne la voulait pas pour lui. Il voulait nettoyer la terre de l’ivraie. Et nous étions ...

3272 - Le silence de la faim

Assis dans le silence, la faim dans les entrailles, l’enfant recherchait le rêve d’antan pour manger une tartine et ne pas partir dans l’ailleurs le ventre ...

3271 - Les condamnés vous saluent

Les gens croient que personne ne voudrait vivre sa vie s’il connaissait sa mort. Pourtant les innocents et les justes le savent. Les uns sont condamnés ...

3270 - Η τεχνητή δυναμική των εκλογών

Ο μετασχηματισμός των εκλογών σε αποτέλεσμα αλλάζει την πολιτική στρατηγική. Ενώ ο στόχος ανήκει μόνο στη μεταστρατηγική, η ενσωμάτωσή του στη στρατηγική ...

3266 - Le luxe de la beauté

- Pourquoi les tables sont-elles si inconfortables ? - Pour que ceux qui sont fâchés s’y mettent - Faut-il que les autres s’y mettent aussi ? - C’est ...

3266 - Η πολυτέλεια της ομορφιάς

- Γιατί είναι τόσο άβολα τα τραπέζια; - Για να κάθονται οι μαλωμένοι... - Πρέπει να κάθονται κι αυτοί; - Μόνο έτσι μπορούν να δοκιμάσουν την πολυτέλεια. ...

3265 - Ο κορτάκης και το σαμοβάρι

Διάβαζε τον ηλίθιο του Φιοδόρ κι αναρωτιόταν τι θα έκανε στη θέση του. Θα κερνούσε την κυρία; Θα της άνοιγε την πόρτα; Ή θα έχανε την παρτίδα; Ήπιε το ...

3264 - Οι γραμμές της καλοσύνης

Δεν έσταζε τίποτα από μέσα της όλη η αγάπη της είχε γίνει ανθρωπιά για να αντέξει τη φωτιά που δεν είχε φως και δάκρυα. Η νύχτα ήταν γλυκιά και τρυφερή ...

3262 - Die Freunde des Moments

Wir suchen die Freunde von immer aber wir finden nur jene des Moments. Dann stellen wir uns vor, dass der Moment immer dauern wird, um glücklich ...

3262 - Les amis de l’instant

Nous recherchons les amis de toujours mais nous ne trouvons que ceux de l’instant. Alors nous imaginons que l’instant durera toujours pour être heureux. ...

3262 - Οι φίλοι της στιγμής

Αναζητούμε παντοτινούς φίλους αλλά βρίσκουμε μόνο εκείνους της στιγμής. Μετά φανταζόμαστε ότι η στιγμή θα διαρκέσει για πάντα για να νιώθουμε ευτυχείς. ...

3261 - Стволы – Тела

- Даже после огня они показывают нам небо. - Деревья умирают стоя. - В обществе, где все сгибаются. - Не все! - Что ты хочешь сказать? - Есть те, ...

3261 - Κορμοί – Κορμιά

- Ακόμα και μετά τη φωτιά δείχνουν τον ουρανό. - Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια. - Μέσα σε μια κοινωνία όπου όλοι σκύβουν. - Όχι όλοι! - Τι θες να πεις; ...

3260 - The beautiful victims

When everybody was pointing at us with their gaze we had not yet known what racism meant. We thought we were ugly. When they grabbed us by the hair ...

3260 - Τα ωραία θύματα

Όταν μας έδειχναν με το βλέμμα δεν ξέραμε ακόμα τι σημαίνει ρατσισμός. Νομίζαμε ότι ήμασταν άσχημες. Όταν μας έπιασαν από τα μαλλιά δεν ξέραμε ακόμα ...

3259 - La question arméno-juive

La question arméno-juive en ce qui concerne la reconnaissance du génocide des Arméniens est tout à fait révélatrice de l’affrontement qui existe entre ...

3254 - Les gâteaux de la vie

- Viens avec moi ! - Où veux-tu aller ? - Tu ne t’en souviens pas ? Un temps. Les gâteaux ! - Les gâteaux de la vie ? - Oui ! - D’accord. C’est près ...

3254 - Τα γλυκά της ζωής

- Έλα μαζί μου! - Πού θες να πας; - Δεν θυμάσαι; Χρόνος. Τα γλυκά! - Τα γλυκά της ζωής; - Ναι! - Εντάξει. Κοντά δεν είναι; - Πάντα κοντά είμαι. ...

3253 - Τα χοντρά κουμπιά

Τα χοντρά κουμπιά ήταν απαίσια όμως τ’ αγαπούσαμε γιατί αυτά είχε η γιαγιά μας πάνω στην ποδιά της για να φανεί πλούσια η φτώχεια της, έτσι δεν είναι; ...

3252 - Το καράβι και το παιδί

Πάνω στο γλυκό, ένα καράβι βούλιαζε για τη χαρά ενός τυφλού παιδιού. Και τα κεριά περίμεναν την αναπνοή του μυστικού. Ήθελε να ζήσει.

3251 - Η κρυφή απόφαση

Εκεί που το μάρμαρο έλεγε γιατί, τα λουλούδια ήταν σιδερένια κι ο ωκεανός μια λίμνη. Εκεί δε μας ξέχασε ο ήλιος που δεν κοίταζε την κοινωνία ...

3251 - Тайное решение

Там, где мрамор говорил почему, цветы были железные и океан - озеро. Там нас не забыло солнце, которое не смотрело на общество и видело человечность. ...

3248 - Το τριαντάφυλλο και ο βράχος

Ο βράχος περίμενε χίλια χρόνια για να δει την ημέρα μετά την αιωνιότητα. Είχε διαβάσει για τη μυθολογία των λουλουδιών του φωτός και βαστούσε τη νύχτα. ...

3244 - The cry of Humanity

Humans listening to the cry of Humanity are too rare that society wants to say to us that it doesn’t exist and if it does it always remains silent. ...

3244 - Le cri de l’humanité

Ils sont si rares les hommes qui entendent le cri de l’humanité que la société veut nous convaincre qu’il n’existe pas et que s’il existe il est toujours ...

3244 - Η κραυγή της ανθρωπότητας

Είναι τόσο σπάνιοι οι άνθρωποι που ακούν την κραυγή της ανθρωπότητας που η κοινωνία θέλει να μας πείσει ότι δεν υπάρχει κι αν υπάρχει είναι πάντα σιωπηλή. ...

3244 - Крик Человечества

Настолько редки люди, которые слышат крик Человечества что общество хочет убедить нас, что его нет, а если есть, то всегда молчаливый. Из моих ...

3243 - The humanity’s child

You’ve asked me not to concern anymore with the problems of the humanity. You are right life is more important and the humanity is so deductive. It’s ...

3243 - L’enfant de l’humanité

Tu m’as demandé de ne plus m’occuper des problèmes de l’humanité. Tu as raison, la vie est plus importante et l’humanité si abstraite. Seulement quand ...

3243 - Το παιδί της ανθρωπότητας

Μου ζήτησες να μην ασχοληθώ πια με τα προβλήματα της ανθρωπότητας. Έχεις δίκιο η ζωή είναι πιο σημαντική και η ανθρωπότητα τόσο αφαιρετική. Μόνο που ...

3243 - Дитина людськості

Ти попросив мене не займатися більше проблемами людськості. Маєш рацію, життя є важливіше і людськість втрачається. Тільки як бачу цю дитину, оцю, ...

3240 - Artsakh et transport routier

La configuration géographique de l’Artsakh rend sa population extrêmement dépendante du transport routier. Certes ce dernier dépend directement du réseau ...

3240 - Αρτσάχ και οδικές συγκοινωνίες

Λόγω της μορφολογίας του εδάφους του Αρτσάχ, ο πληθυσμός του εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις οδικές συγκοινωνίες. Βέβαια, αυτές εξαρτώνται άμεσα ...

3239 - Le cauchemar sans fin

Nous jouions de la musique pour la mort et pour étouffer les cris des nôtres. Nous survivions en coupant les cheveux des victimes qui ne savaient pas ...

3238 - La condamnation des victimes

Nous étions coupables d’exister. Nous étions coupables d’avoir faim. Nos bourreaux découpaient notre vie en fines tranches pour mieux nous la servir. ...

3236 - Torturing and Genocides

Every system which has committed a genocide has used tortures both as a tool and as a weapon. Genocide does not by itself secure the intended result. For, ...

3236 - Torturas y genocidios

Todo sistema que ha cometido un genocidio ha utilizado la tortura como herramienta y como arma. El genocidio por sí solo no asegura el resultado deseado, ...

3236 - Βασανιστήρια και Γενοκτονίες

Κάθε σύστημα που διέπραξε μια γενοκτονία, χρησιμοποίησε τα βασανιστήρια ως εργαλείο και ως όπλο. Η γενοκτονία δεν εξασφαλίζει από μόνη της το αποτέλεσμα ...

3233 - Το παιδί με τα στραβά χέρια

- Πονάω. Γιατί με χτυπάς;  - Μη λες ψέματα! Δεν μπορεί να πονάς, αφού είσαι ηλίθιος. Τον ξαναχτυπά.  - Κι όμως πονάω.  - Σε χτυπώ, για να ισιώσουν τα χέρια ...

3233 - Ребенок с кривыми руками

- Мне больно. Почему ты меня бьешь? - Не лги! Тебе не может быть больно, ты - идиот. Она бьет его снова. - И все же мне больно. - Я бью тебя, чтобы ...

3231 - Ασύρματο δίκτυο και φωτιά

Το ηλεκτρικό ρεύμα δεν είναι μόνο ένα παθητικό σύστημα και δεν παράγει μόνο κινδύνους, όπως νομίζουν μερικοί. Επιπλέον, η ασύρματη μορφή του προσφέρει ...

3230 - Ελαιόδεντρα και Φωτιά

Ο πόλεμος της φωτιάς και η ειρήνη της ελιάς είναι το οξύμωρο σχήμα που αποκαλύπτει η εθνική μας τραγωδίας. Έχουν καεί πάνω από τρία εκατομμύρια ελαιόδεντρα ...

3229 - Ολυμπιακά έργα και Φωτιά

Οι πρωτοβουλίες ανθρωπιάς δεν επαρκούν αν δεν υποστηριχθούν με μια στρατηγική ανάπτυξης. Η καταγραφή του ζωικού κεφαλαίου και του φυτικού κεφαλαίου είναι ...

3228 - Προετοιμασία και Φωτιά

Ένα αναπτυξιακό σχέδιο ανασυγκρότησης μιας περιοχής πρέπει να βασίζεται στην ιδέα ότι η φωτιά μπορεί να επανέλθει. Η δομή του θα έχει ως υπόβαθρο μέτρα ...

3227 - Στρατηγική και Φωτιά

Η φωτιά δεν είναι ένας μοναδικός εχθρός που έχει τα χαρακτηριστικά του μονολιθικού. Η αντιμετώπισή της ως ένα ολικό φαινόμενο δεν είναι αποτελεσματική. ...

3226 - Piège temporel

La bête immonde était tombée dans le piège temporel du chevalier sans armure et de ses disciples. Elle avait succombé à la messe des morts. Plus rien ne ...

3224 - La bataille du temps

La terre sentait la mort des hommes. La barbarie voulait occuper l’espace à l’aide du cadavre des innocents. Peu lui importait le temps. L’invasion devait ...

3223 - Le retour de la bête immonde

Ils travaillaient depuis des mois ensemble. La jeune fille admirait l’érudition du savant. Il parvenait à regrouper des éléments épars et en déduire des ...

3222 - Le combat des jardins

La tactique des barbares était constante. Ils exploitaient les réfugiés des villages massacrés ou incendiés pour augmenter artificiellement la population ...

3220 - Το πένθος της φωτιάς

Όταν άκουγες το ρέκβιεμ δεν είχες τις εικόνες δεν έβλεπες το πάθος παρά μόνο τις νότες. Τώρα περπατάς ανάμεσα στα καμένα δέντρα και πληγώνεις τα ...

3219 - Ακόμα και το τόξο

Ακόμα και το τόξο της πέτρας όταν πια δεν υπάρχει ουρανός άντεξε το βάρος της φωτιάς για να μη σβήσει το φως. Η πέτρινη μνήμη δεν θα ξεχάσει το έγκλημα ...

3218 - Η αντίσταση του αγάλματος

Δεν κοίταξες πίσω σου ακόμα και όταν κινδύνευες. Έβλεπες μόνο το μέλλον μας πέρα από τον ορίζοντα της φωτιάς . Δεν σε φόβισε η ύπουλη μάχη ήσουν έτοιμο ...

3217 - Mourir au nom de Dieu

Le maître du temps et ses disciples entrèrent dans la ville ancienne près du lac. Ils étaient en ordre dispersé pour ne pas se faire remarquer par la population ...

3216 - Les larmes des pierres

Personne ne s'intéressait au massacre du siècle précédent. Pourtant tout était mentionné dans la thèse de l'avocat François Surbezy soutenue en 1911. Seulement ...

3216 - Τα δάκρυα της πέτρας

Κανείς δεν ενδιαφέρονταν για τη σφαγή του προηγούμενου αιώνα. Παρόλ’αυτά όλα ήταν αναφερόμενα στη διατριβή του δικηγόρου François Surbezy υποστηριγμένη ...

3215 - Μην κλαις τη νύχτα

Ό,τι και να σου έχουν κάνει την ημέρα μην κλαις τη νύχτα. Ακόμα και το κλάμα σου θα είναι χρήσιμο την επόμενη. Θυμήσου τη θάλασσα και τον ουρανό και ...

3215 - Не плачь ночью

Что бы тебе не сделали днём, не плачь ночью. Даже твои слёзы будут полезны на следующий день. Помни море и небо И знай, что и их сожгли, если бы ...

3214 - Η αμαρτία της φωτιάς

Πόσους χειμώνες άντεξες για ένα μόνο καλοκαίρι; Πόσους αιώνες έσβησες μια μόνο στιγμή; Ήθελες να πλήξεις την ανθρωπιά της μνήμης. Όμως θα σε ξεχάσω ...

3213 - Ο θαμμένος μάγος

Περίμενε τους αιώνες ο θαμμένος μάγος μέσα στα βάθη της θάλασσας. Έκαιγαν την πατρίδα του αλλά εκείνος ακούραστος περίμενε τους αιώνες. Θα πότιζε ...

3212 - Le sourire de l’hirondelle

Le chevalier sans armure se demanda si ses disciples étaient prêts à se sacrifier pour une hirondelle mais en les voyant tous les cinq dans la croisée ...

3210 - Le massacre des innocents

Il avait raccompagné chez elle la petite fille. Sans vraiment le réaliser, il s’était attaché à elle. Néanmoins, il devait rester seul pour les recherches ...

3208 - Le matin du monde

- Grand-père, pourquoi es-tu si jeune ? - Car je choisis les morceaux de temps dans lesquels je veux vivre. - Ils sont donc si rares ? - Ce sont ...

3208 - Το πρωί του κόσμου

- Παππού, γιατί είσαι τόσο νέος; - Επειδή διαλέγω τα κομμάτια του χρόνου στα οποία θέλω να ζω. - Είναι λοιπόν τόσο σπάνια; - ...

3207 - L’appel du temps

Le maître du temps comprit que c’était urgent. Il devait prévenir ses disciples. Désormais, il fallait se retrouver le plus tôt possible. Il quitta son ...

3206 - Exégèses polyglottes

Lorsque le vieil érudit reprit ses esprits, son cerveau ne fut pas plus capable d'analyser la scène qu'il avait devant ses yeux. Il était couché sur son ...

3205 - Η φωτιά και η ανθρωπιά

Μπορεί κάποιοι να θέλουν να καταστρέψουν την πατρίδα μας, για λόγους που δεν γνωρίζουμε ή που δήθεν δεν γνωρίζουμε, δεν έχει σημασία. Δεν είναι με αυτόν ...

3204 - Le troubadour aveugle

Son ami avait gardé sa tête en dehors afin que l’ennemi ne pût oublier le crime commis. Le troubadour aveugle était désormais un dragon qui contemplait ...

3203 - Encore un geste

Devant le désarroi que faire ? Aimer, aider ou consoler ? Peut-on encore faire un geste ? Comment être sûr que c’est le bon ? Faut-il le commettre sans ...

3202 - Storm of fire

So it would be in the XXth that absolute war would take place. The Master of Time was already there. He had placed his temporal traps. History would not ...

3202 - Tempête de feu

Ce serait donc dans le XXe siècle qu’aurait lieu la guerre totale. Le maître du temps était déjà sur place. Il avait mis ses pièges temporels. L’histoire ...

3201 - Νεκρά δάση

Κανείς δεν ήθελε την ιστορία σου. Έλεγαν ότι είχε πολλές πληγές. Και τώρα που είναι νεκρά τα δάση ποιος θα σε θέλει, αγάπη μου; Σου έκλεψαν την ιστορία, ...

3201 - Мертвые леса

Никто не хотел твоей истории. Говорили, что у неё было много ран. И теперь, когда мертвы леса, кто захочет тебя, любовь моя? Они похитили твою историю, ...

3200 - Ένα κομμάτι φωτός

Δεν μας έδωσαν τίποτα παρά μόνο ένα κομμάτι φωτός και δεν καταλάβαμε τον πλούτο μας. Θέλαμε χρυσό και κάψαμε το φως. Τότε έκλαψε και πάλι ο Προμηθέας. ...

3200 - Одна часть света

Нам ничего не дали кроме одной части света и мы не осознали наше богатство. Мы хотели золото и сожгли свет. Тогда заплакал вновь Прометей. Память ...

3199 - Η τραγωδία της φωτιάς

Στην σύγχρονη εποχή όπου ακόμα και μια τραγωδία είναι απλά ένα γεγονός, η φωτιά είναι μία είδηση και τίποτα άλλο. Όπως δίνουμε μεγαλύτερη αξία στις αρχές ...

3198 - L’impromptu du passé

La lecture des codex rappelait au vieil érudit les suites de Bach. Il entendait ce violoncelle qui luttait seul dans le néant et qui ne cessait de reprendre ...

3197 - Η παράξενη γραφή

Έψαχνα μόνο ένα γράμμα με μια παράξενη γραφή. Αιώνες περίμενε το χέρι του περίεργου αναγνώστη. Δεν έλεγε τίποτα το μυστικό παρά μόνο οι άνθρωποι ...

3196 - Μία σπάνια μουσική

Άκουγες μια σπάνια μουσική. Τα όργανα δεν υπήρχαν πια. Οι οργανοπαίκτες δεν φυσούσαν πια. Μόνο ο άνεμος ζούσε με σένα. Περίμενες κάτι από μέσα. Μα ...

3195 - Τόσο κοντά και η θάλασσα

Ήμασταν τόσο κοντά και η θάλασσα περίμενε. Κοιτάζαμε τον ορίζοντα και δεν βλέπαμε τον γιαλό. Είχαμε ξεχάσει ότι κάθε ταξίδι αρχίζει μ’ ένα βήμα, ένα μόνο ...

3194 - Θυμάσαι, πατριώτη;

Πάντα ήσουν έτοιμος να πεθάνεις για τον ξεχασμένο σου λαό. Μα όταν ήρθε η ώρα της πληγής προτίμησες να ζήσεις. Δεν ήθελες πια να υποστείς το κόστος ...

3193 - Les indications du maître

Dieu seul savait combien de partitions il avait étudiées dans sa longue vie. Mais cette fois, c’était vraiment différent. Cette écriture de la partition ...

3192 - Le sang du chêne

Finalement ce n'était pas grand chose. C'était du moins ce qu'avaient pensé les visiteurs en sortant de la crypte. Le bruit qui les avait surpris, c'était ...

3192 - The blood of the oak tree

In the end it was not much. At least that was what the visitors thought when they left the crypt. The noise that had surprised them was that of the fall ...

3192 - Το αίμα της βελανιδιάς

Τελικά δεν ήταν μεγάλο πράγμα. Ήταν τουλάχιστον αυτό που είχαν σκεφτεί οι επισκέπτες βγαίνοντας από τη κρύπτη. Ο θόρυβος που τους είχε εκπλήξει, ήταν ...

3191 - Manifestation séculaire

Le vieil érudit se réveilla de bonheur, décidé à prendre les choses en main. Il avait passé une nuit quasiment blanche mais il n’était pas mécontent de ...

3191 - Secular Manifestation

The old scholar awoke in bliss, determined to take matters into his own hands. He had spent a night almost white but he was not discontented with him because ...

3190 - Σιωπηλά

Δεν ήθελε να κάνει θόρυβο την ώρα που θα έπεφτε. Έτσι αποφάσισε να μείνει όρθιος μέσα στο πέρασμα του χρόνου κι εκείνος τον σεβάστηκε. Τα ανθρώπινα ...

3189 - Οι εκτελεσμένοι μήνες

Για να παραμείνει αθάνατη η κοινωνία εκτέλεσε τους μήνες. Κανείς πια δεν ξεπερνούσε την εβδομάδα. Όλοι ζούσαν την ίδια μέρα για να μην ενοχλήσουν το ...

3188 - Το γράμμα του αλήτη

Ήθελες να γεράσουμε μαζί σε μια κοινωνία που αδιαφορούσε για μας. Ήθελες να πεθάνουμε μαζί αλλά σε φόβισε η ανθρωπιά μου. Τώρα είσαι ελεύθερη να γεράσεις ...

3188 - Письмо бродяги

Ты хотела, чтобы мы вместе старели в обществе, безразличном к нам. Ты хотела умереть вместе, но тебя испугало моя человечность. Теперь ты свободна ...

3187 - Avec un baglama à la main

Dans le café personne ne prêtait attention à l’homme avec le baglama à la main. Il était futile pour la société. Il connaissait le passé Mais qui pouvait ...

3187 - Μ’ ένα μπαγλαμά στο χέρι

Μέσα στο καφενείο κανείς δεν πρόσεχε τον άνθρωπο με τον μπαγλαμά στο χέρι. Ήταν ανούσιος για την κοινωνία. Ήξερε για το παρελθόν μα ποιος μπορούσε ...

3186 - Πέρα από τα σκουπίδια

Ποιος θα προφθάσει να πεθάνει πριν πετάξει πάνω του τα σκουπίδια της η κοινωνία; Κοιμόμαστε για να μην ξεχάσουμε το ενδεχόμενο Και περιμένουμε μέσα ...

3185 - Ένα μόνο δωμάτιο

Σ’ ένα μόνο δωμάτιο ζούμε όλη τη ζωή μας. Και περιμένουμε τους επισκέπτες ενός άλλου δωματίου. Κανείς δεν βλέπει το νεκροταφείο και δεν ονομάζει τάφο ...

3185 - Одна лишь комната

В одной лишь комнате мы живем всю свою жизнь. И ждём посетителей другой комнаты. Никто не видит кладбище и не называет могилой свою комнату.

3184 - État de siège

La rencontre avec le Juif et le Russe s’était produite au cours de l’une de ces nuits blanches que l’humanité avait fini par nommer pogrom. Ils étaient ...

3184 - State of Siege

The encounter with the Jew and the Russian had occurred during one of those sleepless nights that humanity had eventually named pogrom. They were friends ...

3183 - La révélation des gisants

Il était persuadé d’avoir entendu une voix ou plutôt une voix multiple. Mais il expliqua cela par la fatigue provoquée par l’intensité de son travail sur ...

3182 - Le premier choc

L’imprévu devait arriver et il arriva. Rien ne l’avait laissé présager. Son arrivée n’avait pas été annoncée mais il était là en chair et en os. C’était ...

3182 - The first shock

The unexpected had to happen and it happened. Nothing had predicted it. His arrival had not been announced but he was there in flesh and blood. It was ...

3181 - Genocide and humanness

Why does genocide of the Ukrainians remain unknown to Greece and Cyprus? Recently it has been recognized by Spain and Argentina. More than 10 states have ...

3181 - Genocidio y compasión

¿Por qué el genocidio de los ucranianos permanece desconocido en Grecia y en Chipre? Recientemente ha sido reconocido por España y Argentina. Ya ha sido ...

3181 - Γενοκτονία και ανθρωπιά

Γιατί η γενοκτονία των Ουκρανών παραμένει άγνωστη στην Ελλάδα και στην Κύπρο; Πρόσφατα την αναγνώρισε η Ισπανία και η Αργεντινή. Την έχουν ήδη αναγνωρίσει ...

3180 - Point d’orgue

Le spectacle dans la crypte ne manquait pas de piquant. Un érudit spécialiste du code de la chevalerie s’apprêtait à examiner des chevaliers sans monture ...

3180 - High point

The spectacle in the crypt didn’t lack spiciness. A scholar expert of the code of knighthood started examining the knights without mount and without armor. ...

3179 - Les doigts et le thym

Qui fait attention au thym ? Nous le regardons seulement quand nous en avons besoin. Il n’est pas joli, il n’est pas beau seulement bon pour nos ventres. ...

3179 - Τα δάχτυλα και το θυμάρι

Ποιος προσέχει το θυμάρι; Το κοιτάζουμε μόνο όταν υπάρχει ανάγκη. Δεν είναι όμορφο, δεν είναι ωραίο μόνο νόστιμο για τις κοιλιές μας. Μοιάζει με την ...

3178 - Δεν θέλω πια μόνο τη ζωή

Τι νόημα έχει η ζωή αν δεν ξέρουμε ότι θα είμαστε θνητοί; Ξέρεις ότι θα πεθάνω αλλά δεν έχει σημασία. Τίποτα δεν θα ξεχάσω ακόμα κι αν το θελήσει ...

3177 - Αποσπασματικά τραύματα

Πότε θα πεθάνουμε δίχως χρώματα εμείς που δεν έχουμε πια χώματα. Οι δικοί μας δεν άντεξαν ούτε τα σώματά μας άκουγαν μόνο την ασφάλεια και τα στόματά ...

3176 - Τα καρφωμένα φιλιά

Το ξέρω αν κάρφωσες τα φιλιά σου πάνω στο πρόσωπό μου είναι γιατί δεν άντεχες την ασχήμια μου. Τώρα ξέρω πόσο πληγώνει η ομορφιά ενός ανθρώπου ...

3175 - Η παρηγοριά μας

Θυμάσαι τον τάφο μου εκεί στα κατεχόμενα; Τον ξέχασες βέβαια για να ζήσεις καλύτερα. Δεν σου κρατώ κακία. Θα ξανάρθω να πεθάνω όταν δεν θα είμαι ...

3174 - The waiting of the dead

The world wouldn’t dawn and the five dead waited for the black centuries to pass so they’d be touched again by the knight without armor. They wouldn’t ...

3174 - Η αναμονή των νεκρών

Ο κόσμος δεν ξημέρωνε και οι πέντε νεκροί περίμεναν να περάσουν οι μαύροι αιώνες για να τους αγγίξει και πάλι ο ιππότης δίχως πανοπλία. Δεν άκουγαν ...

3173 - Voix fascinantes

Qui pouvait entendre l’œuvre du maître ? Telle était la question que se posaient les gisants pendant la traversée des siècles. Ils avaient ressenti la ...

3173 - Fascinating voices

Who could hear the work of the Master? That was the question that the effigies asked themselves during the crossing of the centuries. They had felt the ...

3172 - Dans la musique de la nuit

Peu à peu les choses se mettaient en place dans son esprit. Après tout, le monde entier ne disait-il pas qu’il était un érudit ? In ne put s’empêcher de ...

3172 - In the music of the night

Little by little things were being set in place within his spirit. After all, wasn’t the entire world telling him that he was a scholar? He couldn’t refrain ...

3171 - The Master’s art

The master of time didn’t have a school strictly speaking. He wasn’t looking for disciples. It was the latter that were coming to him by necessity because ...

3171 - L’art du maître

Le maître du temps n’avait pas d’école à proprement parler. Il ne recherchait pas des disciples. C’étaient ces derniers qui venaient à lui par nécessité ...

3170 - La cheminée du scriptorium

Le guide avait retrouvé son calme après l’incident dans la crypte. Il était assis en face de la célèbre cheminée du nouveau manoir. Ce n’était pas une ...

3170 - Το τζάκι του γραφείου

Ο ξεναγός είχε ξαναβρεί την ηρεμία του μετά από αυτά που συνέβησαν στην κρύπτη. Ήταν καθισμένος απέναντι στο διάσημο τζάκι του καινούργιου κάστρου. Δεν ...

3169 - Éclats de mémoire

Il ne restait plus aucune trace du corps du maître. La pluie avait fait disparaître le sang. C’était comme s’il n’était pas mort. Pourtant des témoins ...

3169 - Fragments of memory

There no longer remained a trace of the master’s body. The rain had removed the blood. It was as if he hadn’t been dead. Yet witnesses had confirmed of ...

3169 - Θραύσματα μνήμης

Δεν υπήρχε πλέον κανένα ίχνος του σώματος του Δασκάλου. Η βροχή είχε εξαφανίσει το αίμα. Ήταν σαν να μην είχε πεθάνει. Ωστόσο, μάρτυρες επιβεβαίωσαν ότι ...

3168 - Τα στοιχεία του παρελθόντος

Όταν τα στοιχειά του παρελθόντος είναι τόσο σπάνια σε μια πόλη μόνο οι άνθρωποι μπορούν να τα σώσουν. Διότι ξέρουν ότι εκεί και μόνο εκεί βρίσκεται ...

3167 - Οι ευπρεπείς αυχενοκύπτες

Όταν κοίταζαν τα δέντρα είχαν το αίσθημα της ντροπής διότι δεν έβλεπαν τις κορυφές. Ο αυχένας τους έδειχνε μόνο τα πόδια των συμπολιτών τους. Ούτε ...

3166 - Les gisants et les codex

Le guide dirigea l'ensemble du groupe dans la crypte. Il attendit que tout le monde fût à ses côtés pour commencer la visite. - Nous nous trouvons ...

3165 - The knight without armor

The stones were tearing his feet but he didn’t stop walking. He had to find the sword with the strange hilt. He scrutinized the walls searching for the ...

3165 - Le chevalier sans armure

Les pierres lui déchiraient les pieds mais il ne cessa de marcher. Il devait trouver l’épée à l’étrange poignée. Il scrutait les murs à la recherche de ...

3165 - Ο ιππότης χωρίς πανοπλία

Οι πέτρες τού έσκιζαν τα πόδια, αλλά δεν σταμάτησε να περπατά. Έπρεπε να βρει το σπαθί με την παράξενη χειρολαβή. Κοιτούσε τους τοίχους αναζητώντας την ...

3163 - Ο γιος του δράκου

Κοίταζε τους ανθρώπους με λύπη. Έβλεπε τα βάσανά τους. Κάθε κοινωνία τους καταπίεζε για ν’ αφανίσει την ανθρωπιά. Τα ήξερε από τον πέτρινο δράκο που ...

3163 - Сын дракона

Он смотрел на людей с сожалением. Он видел их страдания. Каждое общество угнетало их, чтобы уничтожить человечность. Он знал об этом от каменного ...

3162 - Ανθρώπινη ερώτηση

Είδες ποτέ τον ήλιο δίχως γη; Έτσι είναι η ανθρωπιά δίχως θάλασσα. Κι όμως υπάρχει και αντέχει. Είδες ποτέ μάνα δίχως παιδί; Έτσι είναι το μοιρολόι ...

3161 - Ο μυστικός διάλογος

Εσύ που ακούς τα λόγια της θυσίας μας πώς αντέχεις αυτά που κάνουν οι δικοί μας; Δεν σε πικραίνει η προδοσία τους; Δεν σε πονά η καρδιά σου; Όχι! ...

3160 - Η ανηφορκά

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος μόνο ανηφορκά θα βρούμε αν θέλουμε τη λευτεριά. Οι περισσότεροι θα πεθάνουν άδικα και μάταια. Μα πάνω στα κορμιά τους ...

3158 - Η θυσία των αγνοουμένων

- Δεν πρέπει να πεθάνουμε. - Δεν γίνεται! - Κι όμως θα θυσιαστούμε για την μνήμη. - Τι θέλεις να κάνουμε; - Θα γίνουμε αγνοούμενοι! - Μα θα μας ξεχάσουν! ...

3157 - Η μάχη των αγνώστων

Πολλοί θα ήθελαν να λύσουν το κυπριακό. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Το πρόβλημα είναι με ποιον τρόπο. Βέβαια, υπάρχουν πάντα οι εύκολες λύσεις. Τις ακούμε ...

3156 - Sur la rhétorique turque

Nous savons tous que la Turquie est un pays civilisé puisqu’elle n’a pas commis de génocide, elle n’a pas détruit systématiquement des peuples. Nous savons ...

3155 - Les veilleurs d’avenir

Si certains tentent de réécrire l’histoire c’est qu’ils en ont oublié son contenu. Mais c’est aussi que la culpabilité les ronge. Ils revoient dans leurs ...

3155 - Oι παρατηρητές του μέλλοντος

Αν κάποιοι προσπαθούν να ξαναγράψουν την ιστορία είναι γιατί αυτοί έχουν ξεχάσει το περιεχόμενό της. Μα είν’ επίσης γιατί η ενοχή τούς κατατρώγει. Ξαναβλέπουν ...

3154 - Τα σημάδια της βαρβαρότητας

Μην κλαις, φίλε μου, αν τα σημάδια της βαρβαρότητας χτυπούν και πάλι τα πέτρινα φύλλα σου. Εσύ τα έφτιαξες κατ’ εικόνα του λαού μας και μπορούν να ...

3153 - Le jardin de pierre

Qui pouvait comprendre combien nous aimions la douceur du tuf sans toucher la fragilité de nos doigts? Nous voulions laisser une marque dans la pierre ...

3153 - Ο πέτρινος κήπος

Ποιος μπορεί να συλλάβει πόσο αγαπούσαμε την απαλότητα του πωρόλιθου δίχως ν’ αγγίξει την ευθραυστότητα των δακτύλων μας; Θέλαμε ν’ αφήσουμε ένα σημάδι ...

3152 - Mankind and Time XX

Access to Mankind is not possible but through work, because only incessant activity justifies the human existence. It is for this reason that society controls ...

3152 - Humanitas et Tempus XX

L’accès à l’humanité n’est possible qu’avec l’œuvre car seule l’activité incessante justifie l’existence humaine. C’est pour cette raison que la société ...

3152 - Ανθρωπότητα και Χρόνος XX

Η πρόσβαση στην ανθρωπότητα είναι εφικτή μόνο μέσω του έργου, διότι μόνο η αδιάκοπη δραστηριότητα δικαιώνει την ανθρώπινη ύπαρξη. Είναι γι’ αυτόν το λόγο ...

3150 - Humanitas et Tempus XIX

La société s’étonne de la facilité prodigieuse dont fait preuve Franz Schubert. Durant l’année 1815, il compose environ 140 Lieder ; en un seul jour, le ...

3150 - Ανθρωπότητα και Χρόνος ΧΙΧ

Η κοινωνία μένει κατάπληκτη μπροστά στην πρόδηλη ευχέρεια με την οποία αποδεικνύει την αξία του ο Franz Schubert. Κατά τη διάρκεια τού έτους 1815, συνθέτει ...

3150 - Humanitas et Tempus XIX

La società si meraviglia della facilità prodigiosa con la quale Franz Schubert dimostra il suo talento. Nell’anno 1815, compose 140 Lieder in un solo ...

3149 - Mankind and Time XVIII

If some still wonder about the notion of Mankind and its abstraction, contemplating on Vincent Van Gogh’s paintings is the only thing that can help them ...

3149 - Humanitas et Tempus XVIII

Si certains s’interrogent encore sur la notion d’humanité et son abstraction, la contemplation des tableaux de Vincent Van Gogh ne peut que les aider à ...

3149 - Ανθρωπότητα και Χρόνος XVIII

Εάν μερικοί διερωτώνται ακόμα για την έννοια της ανθρωπότητας και την αφαιρετικότητά της, η μελέτη των πινάκων του Vincent van Gogh σίγουρα θα τους βοηθήσει ...

3148 - Mankind and Time XVII

The Just by Albert Camus are not only insurgents nor rebellious. Above anything else they are humans experiencing the sense of justice. To grasp the depth ...

3148 - Humanitas et Tempus XVII

Les Justes d’Albert Camus ne sont pas seulement des insurgés ou des insoumis. Ce sont avant tout des hommes qui éprouvent le sentiment de justice. Pour ...

3148 - Ανθρωπότητα και Χρόνος XVII

Οι Δίκαιοι του Albert Camus δεν είναι μόνο επαναστατημένοι ή ανυπότακτοι. Είναι προπαντός άνθρωποι οι οποίοι βιώνουν το αίσθημα της δικαιοσύνης. Για να ...

3147 - Mankind and Time XVI

Society is based on the notions of state and violence. It is for this reason that Prometheus is condemned by these two entities following the judgment ...

3147 - Humanitas et Tempus XVI

La société se base sur les notions d’état et de violence. C’est pour cette raison que Prométhée est condamné par ces deux entités à la suite du jugement ...

3147 - Ανθρωπότητα και Χρόνος XVI

Η κοινωνία είναι βασισμένη στις έννοιες του κράτους και της βίας. Είναι γι’ αυτόν το λόγο που ο Προμηθέας καταδικάζεται από αυτές τις δύο οντότητες μετά ...

3146 - Человечность признания

- Почему ты так говоришь? - Я чувствую жертв вокруг себя. - Ты видишь их ? - Я защищаю их. - От забвения? - Ты знаешь их имена? - Я знаю их будущее. ...

3145 - The lesson of genocide

God doesn’t exist. Humanness doesn’t exist. Innocents don’t exist. Justs don’t exist. Piles exist. Crosses exist. Stigmata exist. Memory doesn’t ...

3145 - Το μάθημα της γενοκτονίας

Δεν υπάρχει θεός. Δεν υπάρχει ανθρωπιά. Δεν υπάρχουν αθώοι. Δεν υπάρχουν δίκαιοι. Υπάρχουν σωροί. Υπάρχουν σταυροί. Υπάρχουν στίγματα. Δεν υπάρχει ...

3144 - La estrella de Primo

Nadie supo por qué has muerto. Nadie pudo entender. Habías aguantado tanto. Viviste el Holocausto en tus carnes. Sin embargo, no pudiste hacer frente ...

3144 - Το αστέρι του Primo

Κανείς δεν έμαθε γιατί πέθανες. Κανείς δεν μπόρεσε να καταλάβει. Είχες αντέξει τόσα πολλά. Έζησες το ολοκαύτωμα μέσα στις σάρκες σου. Όμως δεν μπόρεσες ...

3144 - La stella di Primo

Nessuno ha saputo perché sei morto. Nessuno ha potuto capire. Avevi resistito a tante avversità. Hai vissuto l’olocausto dentro la tua carne. Eppure ...

3143 - Social risk

- Why do you take care of the children? - Because they are the next humans. - What if they become individuals ? - This happens when we don't take care ...

3143 - Κοινωνικός κίνδυνος

- Γιατί προσέχεις τα παιδιά;  - Γιατί είναι οι επόμενοι άνθρωποι.  - Κι αν γίνουν άτομα;  - Αυτό γίνεται όταν δεν τα προσέχουμε.  - Θέλουν προστάτες λοιπόν;  ...

3141 - H σχισμή της σιωπής

Ήταν ένας γδούπος κι ωστόσο έσκισε τη σιωπή διότι ήταν αφόρητο να βλέπεις αυτά τα τόσο εύθραυστα παιδιά με τις πρησμένες από την πείνα κοιλιές που ...

3140 - Encore un sourire

Dans le silence là-bas où existent les cinq mouvements j’ai encore vu un sourire. Après la fin du monde les hommes n’ont pas cessé la lutte. Parmi les ...

3140 - Ακόμα ένα χαμόγελο

Μέσα στη σιωπή εκεί που υπάρχουν οι πέντε κινήσεις είδα ακόμα ένα χαμόγελο. Μετά από το τέλος του κόσμου οι άνθρωποι δεν έπαψαν την πάλη. Ανάμεσα στους ...

3139 - Η φωτογραφία του μέλλοντος

Κοίταζες το παρελθόν πάνω σε μια φωτογραφία και δεν έβλεπες το μέλλον που έδειχνε με τα ίχνη της. Δεν μπορούσες ακόμα να φανταστείς τη δύναμη του ...

3138 - Le paradigme de l’Artsakh

L’apport d’Artsakh ne se résume pas à une simple libération de territoires occupés. L’importance stratégique est plus profonde car le paradigme de l’Artsakh ...

3138 - Το παράδειγμα του Αρτσάχ

Η συμβολή του Αρτσάχ δεν συνοψίζεται μόνο στην απελευθέρωση κατεχομένων εδαφών. Η στρατηγική σημασία είναι βαθύτερη, διότι το παράδειγμα του Αρτσάχ πραγματικά ...

3137 - Les gros amis

Nous étions gros, c’est vrai mais c’était pour être tendres. Nous étions lourds, c’est vrai aussi mais c’était pour ton bonheur. Nous chantions faux, comment ...

3137 - Οι χοντροί φίλοι

Ήμασταν χροντροί, είν’ αλήθεια μα ήταν για να είμαστε τρυφεροί. Ήμασταν βαρείς, είν’ επίσης αλήθεια μα ήτανε για το καλό σου. Τραγουδούσαμε φάλτσα, ...

3136 - Το τραίνο της ανθρωπιάς

Βλέποντας τη θλίψη στο βλέμμα σου αποφασίσαμε να δώσουμε την ψυχή μας προς θέασιν. Το τραίνο ήτανε πλήρες ανωνύμων κι εμείς δεν θέλαμε να σ’ αφήσουμε ...

3135 - Le lotus et la pierre

Dans le temps des caméléons, le lotus rencontra la pierre et l’éternité devint jour. Depuis la mer caresse la montagne comme le bleu et le blanc d’un ...

3135 - Ο λωτός και η πέτρα

Στον χρόνο των χαμαιλεόντων, ο λωτός αντάμωσε την πέτρα και η αιωνιότητα έγινε μέρα. Aφότου η θάλασσα χαϊδεύει το βουνό όπως το μπλε και το λευκό ενός ...

3133 - Η τρυφερότητα της θάλασσας

Το σκέφτηκες ποτέ γιατί η θάλασσα είναι τόσο τρυφερή με τους ανθρώπους; Έχει το γαλάζιο της πληγής και περιμένει το λευκό της ανθρωπιάς. Δεν είμαστε ...

3132 - La dernière énigme

Quand les pierres sont si belles comment les vivants osent-ils s’en approcher ? Peut-être savent-elles qu’elles mourront entre elles et elles reprennent ...

3132 - Το τελευταίο αίνιγμα

Όταν είναι τόσο όμορφες οι πέτρες πως τολμούν οι ζωντανοί να τις πλησιάσουν; Μάλλον ξέρουν ότι θα πεθάνουν ανάμεσα τους και παίρνουν θάρρος. Όμως ...

3131 - Τα βασικά στοιχεία

Στην πατρίδα μας ο ουρανός δεν έχει λευκά σημεία. Το λευκό είναι το μάρμαρο της γης που πελέκησε η ανθρωπιά μας. Μας έδωσαν το γαλάζιο για να ζήσουμε και ...

3129 - Imagination

Imagine une hirondelle au dessus des livres et cent éléphants sur un brin d’herbe car une poignée suffit pour ouvrir une porte même si celle-ci donne ...

3128 - Garde du corps

Au milieu des innocents morts le vishap se tient seul. Malgré sa mort il est aux côtés des survivants. Il avait promis de les protéger même si l’ombre ...

3127 - Le nouveau sacrifice

Je te donnerai toute ma lumière pour que tu n’aies plus à brûler. Je vivrai dans ton obscurité pour que tu aies la vision. Seulement ainsi nous pourrons ...

3126 - Mankind and Time XV

To comprehend Mankind’s temporal possibilities, it would be wise to move further into ramification theory created by Hugh Everett and founded on axioms ...

3126 - Humanitas et Tempus XV

Pour comprendre les possibilités temporelles de l’humanité, il serait judicieux d’avancer plus avant dans la théorie de la ramification créée par Hugh ...

3126 - Ανθρωπότητα και Χρόνος XV

Για να κατανοήσουμε τις χρονικές δυνατότητες της Ανθρωπότητας, θα ήταν συνετό να προχωρήσουμε ακόμα περισσότερο στη θεωρία των διακλαδώσεων η οποία δημιουργήθηκε ...

3125 - Mankind and Time XIV

The domination of space on time is not a fiction. It is one of society's characteristics. For, its components, i.e. people are incapable of visualizing ...

3125 - Humanitas et Tempus XIV

La domination de l’espace sur le temps n’est pas une fiction. C’est une caractéristique de la société. Car ses constituants, i.e. les gens, sont incapables ...

3125 - Ανθρωπότητα και Χρόνος XIV

Η κυριαρχία του χώρου επί του χρόνου δεν είναι μύθος. Είναι ένα χαρακτηριστικό της κοινωνίας. Διότι τα συνιστώντα στοιχεία της, δηλαδή τα άτομα, δεν είναι ...

3124 - Mankind and Time XIII

Is it possible to fight for the recognition of a genocide case without dealing with its survivors? Even though this is possible for a historian, it is ...

3124 - Humanitas et Tempus XIII

Est-il possible de lutter pour la reconnaissance d’un génocide sans se préoccuper des survivants? Même si cela est possible pour un historien, ce n’est ...

3124 - Ανθρωπότητα και Χρόνος ΧΙΙΙ

Είναι δυνατόν να αγωνιζόμαστε για την αναγνώριση μιας γενοκτονίας χωρίς να ασχολούμαστε με τους επιζήσαντες; Ακόμα και αν αυτό είναι δυνατόν για έναν ...

3123 - Recognizing morals

Why aren’t you crying on hearing the word genocide? Aren’t you sorry for the innocents? Do you prefer oblivion? Can’t you hear them waiting in the earth ...

3123 - El reconocimiento de la moral

¿Por qué no lloras al oír la palabra genocidio? ¿No te apenas por los inocentes? ¿Prefieres el olvido? ¿No los oyes esperar en el silencio de la tierra? ...

3123 - Η αναγνώριση του ήθους

Γιατί δεν κλαις όταν ακούς τη λέξη γενοκτονία; Δεν λυπάσαι τους αθώους; Προτιμάς τη λήθη; Δεν τους ακούς να περιμένουν μέσα στη σιωπή της γης; Τους ξέχασες ...

3122 - Ο χορός και τα χειρόγραφα

Οι μόνοι που μελέτησαν τα χειρόγραφα δεν ήξεραν να χορεύουν δεν ήταν λεβέντες δεν ήταν ήρωες όπως λέγαμε. Ήταν μόνο άνθρωποι, ήταν μόνο δίκαιοι, ...

3121 - Οι ενοχές των αθώων

Όταν ήμασταν αθώοι δεν μας το έλεγαν οι βάρβαροι. Μας είχαν καταδικάσει και οι ζωές μας ήταν οι ενοχές μας. Μας κατασπάραξαν ύπουλα με τα ίδια μας ...

3120 - Η επιμονή της γιαγιάς

Μας έκλεψαν τις σοδιές μας και δεν είπαμε τίποτα. Μας εγκλώβισαν μέσα στη γη μας και δεν είπαμε τίποτα. Μας ανάγκασαν να φάμε τις σάρκες μας για να ...

3117 - Mankind and Time XII

If Mankind is necessary, intelligence is a necessity. Unquestionably, our intelligence is nothing for the universe, but without this nothing we would not ...

3117 - Humanitas et Tempus XII

Si l’humanité est nécessaire, l’intelligence est une nécessité. Notre intelligence n’est sans doute rien pour l’univers, mais sans ce rien nous ne serions ...

3117 - Ανθρωπότητα και Χρόνος ΧΙΙ

Εάν η ανθρωπότητα είναι αναγκαία, η νοημοσύνη είναι μία ανάγκη. Η νοημοσύνη μας είναι αναμφίβολα ένα τίποτα μέσα στο σύμπαν, αλλά δίχως αυτό το τίποτα ...

3116 - Mankind and Time XI

To proceed with Mankind’s analysis, we have to examine the solitude of intelligence and rarity of resistance. To do this we have to comprehend that the ...

3116 - Humanitas et Tempus XI

Pour procéder à l’analyse de l’Humanité, il faut examiner la solitude de l’intelligence et la rareté de la résistance. Pour cela il faut comprendre combien ...

3116 - Ανθρωπότητα και Χρόνος XI

Για να προχωρήσουμε με την ανάλυση της Ανθρωπότητας, πρέπει να εξετάσουμε τη μοναξιά της νοημοσύνης και τη σπανιότητα της αντίστασης. Γι' αυτό χρειάζεται ...

3115 - Η μοναξιά της αντίστασης

Όταν όλος ο οίκος είναι μια συνωμοσία. Όταν όλος ο κόσμος είναι μια συνεργασία. Τι είναι το πρέπον; Η υποδούλωση; Η υποταγή; Τι πρέπει να επιλέξει ...

3114 - Το πένθος του λευκού

Το λευκό ήταν τόσο μαύρο. Αβάσταχτος ο πόνος. Είχε μάθει το θάνατο του αδελφού. Τότε πέθανε η ελπίδα για δεύτερη φορά. Το βάρος των αρχών είχε συντρίψει ...

3110 - Mankind and Time X

Society’s bureaucracy systematically seeks to erase the mark of humaneness in its procedures. It considers it harmful. Humaneness’ existence provokes emergence ...

3110 - Humanitas et Tempus X

La bureaucratie de la société recherche systématiquement l’effacement de trace d’humanité dans ses procédures. Elle la considère comme nuisible. L’existence ...

3110 - Ανθρωπότητα και Χρόνος X

Η γραφειοκρατία της κοινωνίας επιδιώκει συστηματικά την εξάλειψη κάθε ίχνους ανθρωπιάς στις διαδικασίες της. Τη θεωρεί ενοχλητική. Η ύπαρξή της ανθρωπιάς ...

3109 - Mankind and Time IX

Faced with oppression, people resist. However, it is not society that has taught them how to resist. So, what is the reason for this resistance and sometimes ...

3109 - Humanitas et Tempus IX

Face à l’oppression, les hommes résistent. Seulement ce n’est pas la société qui leur a appris à résister. Quelle est donc la raison de cette résistance ...

3109 - Ανθρωπότητα και Χρόνος IX

Όταν βρεθούν αντιμέτωποι με την καταπίεση, οι άνθρωποι αντιστέκονται. Μόνο που δεν είναι η κοινωνία που τους έμαθε να αντιστέκονται. Ποιος είναι, λοιπόν, ...

3108 - Mankind and Time VIII

Society is nothing but a dogma. All of its power and its weakness comes from this fact. Believing in it makes it strong. Questioning it makes it weak. ...

3108 - Humanitas et Tempus VIII

La société n’est qu’un dogme. Toute sa puissance et sa faiblesse proviennent de ce fait. Croire en elle la rend puissante. La remettre en cause, l’épuise. ...

3108 - Ανθρωπότητα και Χρόνος VIII

Η κοινωνία δεν είναι παρά ένα δόγμα. Όλη της η δύναμη και η αδυναμία προέρχονται από το γεγονός αυτό. Το να πιστεύουμε σ’ αυτήν, την καθιστά ισχυρή. Το ...

3107 - Mankind and Time VII

The war between societies and Mankind is essentially based on the following mental model: luck against necessity. Luck of existence and necessity to create ...

3107 - Humanitas et Tempus VII

La guerre entre les sociétés et l’humanité se base essentiellement sur le schéma mental suivant : le hasard et la nécessité. Le hasard de l’existence et ...

3107 - Ανθρωπότητα και Χρόνος VII

Ο πόλεμος ανάμεσα στις κοινωνίες και την ανθρωπότητα στηρίζεται κυρίως στο εξής νοητικό σχήμα: η πάλη της τύχης εναντίον της ανάγκης. Το τυχαίο στοιχείο ...

3106 - Mankind and Time VI

To better understand Mankind's characteristics, it is advisable to linger over the quartet “The dissonances” of Wolfgang Amadeus Mozart and the discomfort ...

3106 - Humanitas et tempus VI

Pour mieux saisir les caractéristiques de l’humanité, il est bon de s’attarder sur le quatuor "des dissonances" de Wolfgang Amadeus Mozart et la gêne qu’il ...

3106 - Ανθρωπότητα και Χρόνος VI

Για να κατανοήσουμε βαθύτερα τα χαρακτηριστικά της ανθρωπότητας, είναι καλό να ενδιατρίψουμε στο κουαρτέτο «Οι παραφωνίες» του Wolfgang Amadeus Mozart ...

3105 - Les dissonances du maître

A l’encontre des désirs simplistes de la société, le maître créa les dissonances pour les prochains hommes. Personne à son époque ne pouvait les supporter ...

3105 - Οι παραφωνίες του δασκάλου

Αντίθετα με τις απλοϊκές επιθυμίες της κοινωνίας, ο δάσκαλος δημιούργησε τις παραφωνίες για τους επόμενους ανθρώπους. Κανένας στην εποχή του δεν μπορούσε ...

3104 - Notes graves

Quelques notes graves suffisent à nous faire saisir l’essentiel. Au delà du monde de l’absurde, l’humanité attend nos actes. Aussi nous ne pouvons plus ...

3104 - Βαθιές νότες

Μερικές βαθιές νότες αρκούν για να συλλάβουμε την ουσία. Πέρα από τον κόσμο του παράλογου, η ανθρωπότητα αναμένει τις κινήσεις μας. Και δεν μπορούμε πια ...

3104 - Глубокие ноты

Несколько глубоких нот достаточно, чтобы понять суть. Вне мира абсурда человечество ожидает наших шагов. И мы уже не можем довольствоваться существованием ...

3104 - Глибокі ноти

Декількох глибоких нот достатньо, щоб збагнути суть. Поза світом абсурдності людство очікує наших кроків. І ми вже не можемо задовольнятися існуванням ...

3103 - Mankind and Time V

We do not choose the society which we are born in. This truism forms the basis of many problems for humans. These problems are sometimes so important that ...

3103 - Humanitas et Tempus V

Nous ne choisissons pas la société dans laquelle nous naissons. Ce truisme est à la base de bien des problèmes pour les hommes. Ces problèmes sont parfois ...

3103 - Ανθρωπότητα και Χρόνος V

Δεν επιλέγουμε την κοινωνία στην οποία γεννιόμαστε. Αυτή η κοινοτυπία βρίσκεται στη βάση πολλών προβλημάτων για τους ανθρώπους. Αυτά τα προβλήματα είναι ...

3102 - Mankind and Time IV

If geniuses are singularities in Mankind's cognitive space, then universal geniuses are anomalies in the mathematical sense of the term. It is for this ...

3102 - Humanitas et Tempus IV

Si les génies sont des singularités dans l’espace cognitif de l’humanité alors les génies universels sont des anomalies, au sens mathématique du terme. ...

3102 - Ανθρωπότητα και Χρόνος IV

Εάν οι μεγαλοφυΐες είναι ιδιομορφίες στο γνωστικό χώρο της ανθρωπότητας, οι ιδιοφυΐες είναι ανωμαλίες, με τη μαθηματική έννοια του όρου. Είναι γι’ αυτόν ...

3101 - Ο θάνατος του ποιητή

Έπρεπε να πεθάνει από την αρχή όμως η ανθρωπιά του τον είχε καταδικάσει εις ζωή. Έγραφε για τους ανύπαρκτους λαούς που δεν ήθελε η κοινωνία του αχανούς. ...

3100 - Mankind and Time ΙΙΙ

If Mankind is too abstract a notion for certain people, it is enough for them to examine the hate of the social system against it in order to grasp its ...

3100 - Humanitas et Tempus III

Si l’humanité est trop abstraite pour certains, il leur suffit d’examiner la haine du système social pour saisir sa réalité. L’humanité n’est pas une autre ...

3100 - Ανθρωπότητα και Χρόνος ΙΙΙ

Εάν η ανθρωπότητα είναι πολύ αφηρημένη έννοια για ορισμένους, αρκεί να εξετάσουν το μίσος του κοινωνικού συστήματος για να αντιληφθούν την πραγματικότητά ...

3099 - Mankind and Time II

To recognize, our brain needs to recall. Any recognition is a temporal loop in the cognitive space. Mankind works in the space of memory of the polycyclic ...

3099 - Humanitas et Tempus II

Pour reconnaître, notre cerveau a besoin de retrouver. Chaque reconnaissance est une boucle temporelle dans l’espace cognitif. L’humanité travaille dans ...

3099 - Ανθρωπότητα και Χρόνος ΙΙ

Για να αναγνωρίσει, ο εγκέφαλός μας χρειάζεται να επαναφέρει. Κάθε αναγνώριση είναι ένας χρονικός κρίκος μέσα στο γνωστικό χώρο. Η ανθρωπότητα εργάζεται ...

3098 - Mankind1 and Τime I

Examining the notion of Mankind within a strictly ontological framework is reducing the notion itself. Without Mankind's diachronic nature and temporal ...

3098 - Humanitas et Tempus I

L’examen de la notion d’humanité dans un cadre strictement ontologique est réducteur. Sans sa nature diachronique et sa fixation temporelle, elle semble ...

3098 - Ανθρωπότητα και Χρόνος Ι

Η εξέταση της έννοιας της Ανθρωπότητας σ’ ένα αυστηρά οντολογικό πλαίσιο την υποβαθμίζει. Χωρίς τη διαχρονική της φύση και το χρονικό της προσδιορισμό, ...

3097 - Le thé sans sucre

Il faisait froid mais tu ne disais. Je regardais tes doigts fins. Je t’entendais dans une autre langue. Toi aussi tu as mis du citron dans ton thé sans ...

3097 - Το τσάι δίχως ζάχαρη

Έκανε κρύο μα δεν έλεγες τίποτα.  Κοίταζα τα λεπτά σου δάκτυλα.  Σ’ άκουγα σε μια άλλη γλώσσα.  Έβαλες κι εσύ το λεμόνι  μέσα στο τσάι  δίχως ζάχαρη.  ...

3096 - Ωραία ανάμνηση

Θυμάσαι το πεζοδρόμιο της νύχτας ; Εκείνο που ζούσε απέναντι από την κοινωνία. Εκείνο που μας επέτρεψε να ζήσουμε. Το περπάτησα και πάλι για να ...

3096 - Beau souvenir

University Club Of Los Angerles 28 June 1928 Lieber Frau Hilbert,      Wenn wir bisher nicht geschrieben haben, so ist es nicht, weil wir nicht ...

3095 - La dernière facilité

Tu m’as laissé avec les étoiles dans la bouche et tu veux que je meure à nouveau pour ce que tu disais insignifiant quand tu vivais mort. Je viendrai pourtant ...

3095 - Η τελευταία ευκολία

Μ’ άφησες με τ’ αστέρια στο στόμα  και θέλεις να πεθάνω  γι’ αυτό που έλεγες ασήμαντο  όταν ζούσες νεκρός.  Θα’ ρθω όμως μην ανησυχείς  δεν είμαι σαν εσένα  ...

3094 - Η τύχη του ατόμου

Δεν είσαι ηλίθιος, το ξέρω.  Δεν διάβασες τον Φιοδόρ.  Σ’ έσωσε η σοφία της κοινωνίας.  Κοιτάζεις και δεν βλέπεις το έργο μας.  Νιώθεις μόνο την εξουσία ...

3094 - Судьба индивида

Ты не идиот, я знаю. Ты не читал Фёдора. Тебя спасла мудрость общества. Смотришь и не видишь наше дело. Чувствуешь только власть над собой. ...

3093 - Ton rire

Je veux que tu ries une fois de plus afin que meure la mort. Ne meurs pas avant de rire seulement ainsi tu resteras un homme. Personne ne te l’a dit ...

3093 - Το γέλιο σου

Θέλω να γελάσεις ακόμα μια φορά  έτσι για να πεθάνει  ο θάνατος.  Μην πεθάνεις πριν γελάσεις  μόνο έτσι θα παραμείνεις  άνθρωπος.  Κανείς δεν σου το ...

3092 - Only there

Can you live only there with the next people without the society of here? If you can, you have to learn what your humanity has forgotten in order ...

3092 - Μόνο εκεί

Μπορείς να ζήσεις μόνο εκεί  με τους επόμενους ανθρώπους  δίχως την κοινωνία  του εδώ;  Αν μπορείς, πρέπει να μάθεις  αυτά που ξέχασε η ανθρωπιά σου  ...

3091 - Les conseils du vieux

Ecoute l’océan ne te contente pas des étangs, contrôlés par la société, dépourvus de liberté, ils n’appartiennent qu’à l’instant. Au delà de la lumière, ...

3088 - Credo absurde

Afin d’éviter les critiques et les remises en question la sincérité de la croyance puise sa force dans l’absurde, au delà du rocher, au delà de la répétition, ...

3087 - L’ordre du jour

Combien de bougies pour un seul jour? Combien de jours pour une vie unique? Combien de vies pour une mort certaine? Combien de morts pour une liberté? ...

3086 - Les bougies sans espoir

Chacun de nous mourait sans espoir, seul au milieu de l’obscurité. Toute notre vie n’était qu’une bougie allumée en sacrifice au savoir. Nous ne savions ...

3081 - Le mouvement lent

Pourquoi souffrir ainsi dans un mouvement? Est-ce la lenteur de l’achèvement qui nous le rend si insupportable? A moins que ce ne soit cette humanité que ...

3080 - Nilpotence sociale

Nous sommes amis par la déchirure car nous n’acceptons sa nature. Nous nous moquons de son génie car nous manquons d’esprit. Pourtant il suffit de mourir ...

3078 - K 622

Quelques notes du maître suffisent pour déchirer la consistance du présent et nous faire entrevoir l’immensité d’un passé qui ne veut pas être oublié. ...

3075 - Sur les vagues de pierre

Sur les vagues de pierre qui ne se brisent sur aucun rivage je reviendrai te chercher pour t’offrir à nouveau le parfum d’une grenade oubliée. Au delà ...

3075 - Στα κύματα της πέτρας

Πάνω στα κύματα της πέτρας που δε σπάζουν σε καμιά όχθη θα ξανάρθω να σε ψάξω να σου προσφέρω πάλι το άρωμα ενός ξεχασμένου ροδιού. Πέραν του πόνου ...

3075 - Sulle onde di pietra

Sulle onde di pietra che non si infrangono su nessuna riva ritornerò a cercarti per offrirti di nuovo il profumo di un dimenticato melograno. Al di ...

3074 - Pensées étranges

- Ils n'existent plus. - Qui ? - Les nôtres. - Et nous sommes à nouveau seuls. - Nous étions aussi seuls dans le temps. - Seulement à présent nous ...

3074 - Παράξενες σκέψεις

- Δεν υπάρχουν πια.  - Ποιοι;  - Οι δικοί μας.  - Κι έχουμε μείνει πάλι μόνοι.  - Και τότε ήμασταν μόνοι.  - Μόνο που τώρα το ξέρουμε.  - Δεν αλλάζει τίποτα.  ...

3074 - Странные мысли

- Их больше нет. - Кого? - Наших. - И снова мы остались одни. - И тогда мы были одни. - Только теперь мы знаем. - Это ничего не меняет. - ...

3072 - La confession du voyou

Là où j'ai touché la terre j'ai trouvé seulement des pierres dures mais je n'ai pas pleuré, il n'y avait pas d'épines. Entre les fleurs je n'ai pas ...

3072 - Η εξομολόγηση του αλήτη

Εκεί που ακούμπησα τη γη  βρήκα μόνο σκληρές πέτρες  μα δεν έκλαψα  δεν υπήρχαν αγκάθια.  Ανάμεσα στα λουλούδια  δεν ξεχώρισα το χρώμα  και δεν τα έκλεψα  ...

3070 - Επέστρεψα στην εκκλησία

Επέστρεψα στην εκκλησία  για να δω τα κεριά της αντίστασης  μετά από το γάμο της χαράς  και τα δώρα της ειρήνης.  Άναψα το κερί και είδα το νερό  πάνω ...

3069 - Όταν το εκεί έγινε το εδώ

Ξέρεις πέρα από το παρελθόν  τα πέρατα της γης ήταν εδώ.  Οι θεοί είχαν καταδικάσει την ουσία,  για να κρατήσουν την εξουσία.  Όμως μέσα από τη φωτιά ήρθε ...

3067 - Έψαξα τα χρώματα στο Ερεβάν

Έψαξα τα χρώματα στο Ερεβάν  μα είδα μόνο τις σκιές του παρελθόντος.  Ο κόσμος δεν ήθελε ν’ αλλάξει,  μόνο να ξεχάσει την πραγματικότητα  που δεν έπαψε ...

3066 - Ελεύθερη διδακτική

Ενώ όλοι συμφωνούμε όταν πρόκειται να αμφισβητήσουμε το εκπαιδευτικό σύστημα, η εναλλακτική λύση δεν είναι παρά μια παραλλαγή του ίδιου. Με το πρόσχημα ...

3065 - Au delà du Haut-Karabakh

Le Haut-Karabakh n’est plus une terre enclavée. Le Haut-Karabakh n’est pas seulement une terre libérée. Il est aussi l’avenir d’une histoire et l’histoire ...

3065 - Πέρα από το Αρτσάχ

Το Αρτσάχ δεν είναι πια μια εγκλωβισμένη γη. Το Αρτσάχ δεν είναι μόνο μια απελευθερωμένη γη. Είναι επίσης το μέλλον μιας ιστορίας και η ιστορία ενός μέλλοντος. ...

3065 - За Арцахом

Арцах больше не является анклавной землей. Арцах - не только освобожденные земли. Это также будущее истории и история будущего. За оксюмороном непризнанного ...

3064 - Nous et nos montagnes

Entre la guerre et la paix, après la résurrection, avec les possédés, au sein des frères malgré le crime sans le châtiment j’étais l’idiot.

3063 - Le rêve de l’audace

Personne n’avait osé parcourir le rêve pour voir la ville du désert. Elle était au delà de la réalité mais elle appartenait à l’histoire qui n’avait pas ...

3062 - Le signe du dragon

Au milieu des victimes de la barbarie les larmes du dragon avaient laissé des traces. Personne n'y prit garde personne ne regarda les gardiens de pierre. ...

3062 - Το στίγμα του δράκου

Ανάμεσα στα θύματα της βαρβαρότητας  τα δάκρυα του δράκου είχαν αφήσει ίχνη.  Κανείς δεν πρόσεξε  κανείς δεν κοίταξε  τους πέτρινους φρουρούς.  Σήκωναν ...

3061 - Παράξενη συνομιλία

- Βλέπεις; - Τι πρέπει να δω; - Το μέλλον αυτής της γης. - Δεν βλέπω παρά μόνο βουνά. - Αυτό είναι το παρελθόν. - Είναι αυτά που μας προστάτευσαν. ...

3061 - Странный разговор

- Видишь? - Что я должен увидеть? - Будущее этой земли. - Я вижу только горы. - Это - прошлое. - Именно они нас защитили. - И именно их защитим ...

3060 - Au dessus de la musique

Pour partager le repas, il fallait un monde nouveau. Alors nous écoutâmes la musique, celle des combattants de la paix et nous retrouvâmes grâce à elle ...

3058 - Nécessaire rencontre

Sur le bord de la route les hommes n’attendaient rien. Cependant nous étions quand même là. Comme si nous devions nous rencontrer pour faire à nouveau ...

3057 - Sur la route d’antan

Plus nous nous enfoncions sur la route chaotique, plus nous sentions la présence du dragon. Il protégeait la terre et les hommes sans rien demander en ...

3056 - Το κόκκινο κομποσκοίνι

Εκεί δεν είχε πληγωθεί το ίδιο χρώμα. Πονούσε όμως με τον ίδιο τρόπο. Το κομποσκοίνι ήταν κόκκινο. Μα τα χρόνια τριάντα τρία. Έτσι είδαμε τον ...

3051 - Η συνείδηση της τιμωρίας

Τώρα που είδα τη φωτογραφία  με τα σπασμένα κορμιά  και τους παγωμένους σταυρούς  δεν μπορώ πια ν’ αντικρίσω  το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας  ως μια ...

3050 - Le temps de l’inconnu

Tout était prêt dans l’inconnu. La pluie avait délavé les couleurs. L’omnipresence de la pierre grise écrasait la moindre volonté. Et pourtant la résistance ...

3049 - La présence du dragon

Sur la terre des pierres le souvenir du dragon était présent. Son souffle avait gravé la mémoire du peuple des croix nouées. Seulement cette fois il était ...

3048 - La liberté de voter

Il est si difficile d’imaginer l’impensable que certains ne peuvent vivre sa réalité. Les gens pensaient être anonymes et pourtant ils tenaient dans la ...

3048 - Η ελευθερία της ψήφου

Είναι τόσο δύσκολο να φανταστούμε το αδιανόητο που ορισμένοι δεν μπορούν να ζήσουν την πραγματικότητά του. Οι άνθρωποι πίστευαν πως ήταν ανώνυμοι κι ...

3047 - Ο άλλος κανένας

- Τι περιμένεις από εκεί;  - Τίποτα.  - Τότε γιατί πας εκεί;  - Γιατί όλα αρχίζουν με το τίποτα  - Και ποιος θα σ’ εμπιστευτεί;  - Κανένας.  - Ο άλλος ...

3047 - մյուս ոչ մեկը

- Ի՞նչ ես սպասում այնտեղից: - Ոչինչ: - Հապա ինչու՞ ես գնում այնտեղ: - Որովհետև ամեն ինչ սկսվում է ոչնչից: - Իսկ ո՞վ կվստահի քեզ: - Ոչ մեկը: - Այն ...

3046 - Η αναμονή των βουνών.

Πάνω από τα βουνά δεν υπήρχαν σκιές. Τα είχε σκεπάσει ο ήλιος της μνημοσύνης. Περίμεναν και πάλι τον άγνωστο της δικαιοσύνης. Έπρεπε να βρει ...

3046 - Ожидание гор

Над горами не было теней. Солнце мнемосины покрыло их. Они снова ждали незнакомца праведности. Он должен был найти потерянные тени. Те, которые ...

3045 - Η ανακάλυψη της συνείδησης.

Ανάμεσα στους αγνώστους αναγνωρίζουμε την αξία της μάχης και της θυσίας. Κανείς άλλος δεν μπορεί να αναδείξει την αλήθεια που δεν ξέχασε τον θάνατο. Τώρα ...

3044 - Against oblivion

For years now we’ve been fighting the barbarians and still we do not dare to face the past. But there, in the black garden, they are waiting for ...

3044 - Εναντίον της λήθης

Χρόνια παλεύουμε με τους βαρβάρους  κι ακόμα δεν τολμάμε  ν’ αντικρίσουμε  το παρελθόν.  Εκεί στον μαύρο κήπο όμως  περιμένουν το παραμικρό  για να κατασπαράξουν  ...

3044 - Против забвения

Уже много лет мы боремся с варварами и до сих пор не смеем увидеть прошлое. Но там, в черном саду, они ждут малейшего, чтобы растерзать настоящее. ...

3043 - Εσωτερικές τριβές.

Κάθε σύστημα, ειδικά σε φάση πολέμου, έχει εσωτερικές τριβές, όπως το ανέδειξε ο στρατηγιστής Clausewitz. Το πρόβλημα δεν είναι να τις απαλείψει αλλά να ...

3042 - Το πρόβλημα της λύσης.

Η επιρροή της ειρήνης είναι τόσο μεγάλη στη σύγχρονη κοινωνία που δεν γίνεται κατανοητό ότι πρέπει να δοθούν μάχες για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος. Η ...

3041 - The dead friend

I heard you words and saw your limits. You were innocent and pure but you didn't know that you were dead. I had to hurt you to see what life means. ...

3041 - Amigo muerto

Escuchaba tus palabras y veía tus limites. Eras inocente y puro pero no sabías que estabas muerto. Debía herirte para que entendieras lo que significa ...

3041 - L’ami mort

J’écoutais tes paroles et je voyais tes limites. Tu étais innocent et pur mais tu ne savais pas que tu étais mort. Il me fallait te blesser pour que ...

3041 - Ο νεκρός φίλος

Άκουγα τα λόγια σου κι έβλεπα τα όριά σου. Ήσουν αθώος και αγνός αλλά δεν ήξερες ότι ήσουν νεκρός. Έπρεπε να σε πληγώσω για να δεις τι σημαίνει ...

3041 - Мёртвый друг

Я слушал твои слова и видел твои пределы. Ты был ни в чем неповинен и чист, но ты не знал, что был мертв. Мне пришлось причинить тебе боль, чтобы ...

3040 - The black woods

Who had seen the ocean of fire? The black woods did not answer. They were waiting for the unknown who was born in the genocide. He was the one to ...

3040 - Les bois noirs

Qui a vu l’océan de feu ? Les bois noirs ne répondirent pas. Ils attendaient l’inconnu qui était né pendant le génocide. Lui se souvenait de tout. C’était ...

3040 - Τα μαύρα ξύλα

Ποιος είχε δει τον ωκεανό της φωτιάς;  Τα μαύρα ξύλα δεν απάντησαν.  Περίμεναν τον άγνωστο  που γεννήθηκε  μέσα στη γενοκτονία.  Αυτός θυμόταν τα πάντα.  ...

3040 - Черные древесины

Кто видел океан огня? Черные древесины не ответили. Они ждали неизвестного, родившегося в геноциде. Он помнил все. Он был памятью мира. Так огонь ...

3039 - Les bois du jardin noir

Pendant des siècles les bois du jardin noir attendaient la liberté des hommes. Il fallut d’abord traverser le désert du génocide pour découvrir enfin la ...

3035 - Le vieux et l’enfant

Comme le vieux était aveugle il ne regardait pas la société et ne voyait que l’humanité de l’enfant qui levait le doigt. Il examinait les mouvements d’une ...

3035 - Ο γέρος και το παιδί

Όπως ο γέρος ήταν τυφλός δεν κοίταζε την κοινωνία κι έβλεπε μόνο την ανθρωπιά του παιδιού που σήκωνε το δάκτυλο. Εξέταζε τις κινήσεις μιας αόρατης παρτίδας ...

3034 - The second sacrifice

Upon the white wall I felt the wound of stone. The memory had fallen so that we wouldn’t forget the unknown soldier. He said nothing, when he saw ...

3034 - Le second sacrifice

Sur le mur blanc je ressentis la blessure de la pierre. La mémoire était tombée pour que nous n’oubliions pas le soldat inconnu. Il n’a rien dit quand ...

3034 - Η δεύτερη θυσία

Πάνω στο λευκό τείχος  ένιωσα την πληγή της πέτρας.  Η μνήμη είχε πέσει  για να μην ξεχάσουμε  τον άγνωστο στρατιώτη.  Δεν είπε τίποτα όταν είδε  το παιδί ...

3033 - Το χαμόγελο της ανθρωπιάς

Διάβαζα το κείμενο του γέρου που είχε χάσει το γιο του μα δεν έκλαιγα όπως τότε χαμογελούσα όπως ήθελε εκείνος που δεν γνώριζε πια το γέλιο ...

3033 - Улыбка человечности

Я читал текст старика, который потерял сына, но я не плакал, как тогда, я улыбался, как он хотел, тот, кто не знал больше смеха и рабства. Я снова ...

3032 - The exhausted comrade

Tiredness had brought him to his knees, and the man of earth had to have rest. And we started dancing and we put him in the middle of the cycle in ...

3032 - Ο κουρασμένος σύντροφος

Τον είχε γονατίσει η κούραση  κι έπρεπε να ξαποστάσει  ο άνθρωπος της γης.  Κι εμείς στήσαμε χορό  και τον βάλαμε στη μέση του κύκλου  για να τον προστατέψουμε.  ...

3031 - Human uniforms

For so many years, we used to wear uniforms, without knowing their real value. It had to happen to one of ours something that penetrates the uniforms, ...

3031 - Οι ανθρώπινες στολές

Τόσα χρόνια φορούσαμε στολές  δίχως να ξέρουμε την πραγματική τους αξία.  Έπρεπε να πάθει ένας δικός μας  κάτι που διαπερνά τις στολές  για να καταλάβουμε ...

3027 - Ο γέρος και τα μαθηματικά

Ο γέρος κοίταζε την πόρτα. Περίμενε τον άγνωστο. Έπρεπε να μιλήσει για τα μαθηματικά του. Η πόρτα άνοιξε. Δεν κουνήθηκε από την καρέκλα του. ...

3026 - Η τελευταία προετοιμασία

Βάνια: Έγραψε και πάλι...  Σόνια: Θα μου το διαβάσεις;  Βάνια: Όχι, δεν μπορώ. Πρέπει να το διαβάσεις μόνη σου.  Σόνια: Έχεις τα φύλλα μαζί σου.  Βάνια: ...

3025 - Une image, mille morts

- Je voudrais te montrer une photographie mais je n’ose pas… - Pourquoi donc ? - J’ai peur de ta réaction… - Cette photographie est donc si terrible ...

3020 - Το μνημόσυνο και η αντίσταση

Όλοι θεωρούμε ότι το μνημόσυνο είναι μια εσωτερική ανάγκη που υπάγεται αποκλειστικά στο θρησκευτικό χώρο. Ακόμα και αν αυτό ισχύει για τους περισσότερους ...

3019 - El hambre de Mnemósine

Puede que hubieran muerto los niños, pero Mnemósine tenía hambre. Quería comerse el olvido de la sociedad, que no sabía de dolores, y murió hinchada. ...

3019 - Η πείνα της μνημοσύνης

Μπορεί να είχαν πεθάνει τα παιδιά  όμως η μνημοσύνη  πεινούσε.  Ήθελε να φάει τη λήθη της κοινωνίας  που δεν ήξερε από πόνους  και πέθανε σκασμένη.  Είχες ...

3019 - Голод поминання

Може померли діти, але поминання прагло. Хотіло з’їсти забуття суспільства, що не відчувало болю і померло, луснувши. Мав в утробі малих, що народили ...

3018 - Οι μικρές στρόγγυλες κοιλιές

Νόμιζες ότι δεν μπορούσες να κάνεις τίποτα  και δεν έκανες τίποτα  όμως οι στρογγυλές κοιλιές  υπήρχαν.  Τις είχες θάψει μέσα στη λήθη σου  για να μην ...

3018 - Маленькие круглые животы

Думал, что не смог бы ничего сделать и не сделал ничего, но круглые животы существовали. Ты похоронил их в забвении, чтобы не видеть, но круглые ...

3018 - Маленькі круглі животи

Думав, що не зміг би нічого вдіяти і не зробив нічого, але круглі животи існували. Ти поховав їх у забутті, щоб не бачити, але круглі животи існували. ...

3015 - Η παρατήρηση της ιστορίας

Στα εδάφη της ελευθερίας, έπρεπε να γραφεί η ιστορία από την αρχή, όχι για να σβηστεί το παρελθόν, αλλά για να μη λησμονηθεί το μέλλον. Οι άνθρωποι ...

3014 - Initiation au génocide

Ne courbe pas la tête, regarde l’ennemi en face, ne quitte pas ses yeux même s’il te tranche la tête. Ta mort n’est qu’une condamnation, son sort, une ...

3013 - Le regard du tigre

Au delà de la cage de la captivité, le regard du tigre blessait la forêt. Il ne savait pleurer sur son sort, il se contentait de dépecer la mort. Prêt ...

3012 - Ο άλλος δρόμος

Σταυρούλα: Θα μου μιλήσεις για τους Πομάκους; Ιάκωβος: Τι θέλεις να σου πω; Σταυρούλα: Είναι και αυτοί άνθρωποι; Ιάκωβος: Και βέβαια. Σταυρούλα: Μα στο ...

3012 - Другой путь

Ставрула: Ты расскажешь мне о помаках? Яковос: Что ты хочешь узнать? Ставрула: Они тоже люди? Яковос: Конечно. Ставрула: Но в школе... Яковос: Что ...

3011 - Τα δάκτυλα της χαρουπιάς

Τα δάχτυλα της χαρουπιάς έδειχναν την πονεμένη γη όμως ο ουρανός, κρατούσε μια χούφτα φωτός πάνω από την εγκλωβισμένη για να μην ξεχάσουμε την εκκλησία ...

3010 - Δύο φορές περάσαμε

Δύο φορές περάσαμε από το μονοπάτι της μνήμης που περίμενε ν’ανοίξουν τα τείχη της πόλης για να φανεί το λιμάνι με το ακίνητο καράβι, τότε άρχισε το πρώτο ...

3009 - Under the pines

There, under the pines we were waiting for the world of passion. We had learnt about the cypress and we turned our gaze. Each moment was one death ...

3009 - Κάτω από τα πεύκα

Εκεί κάτω από τα πεύκα περιμέναμε τον κόσμο του πάθους. Είχαμε μάθει για τo κυπαρίσσι και στρίψαμε το βλέμμα μας. Κάθε στιγμή ήταν κι ένας θάνατος της ...

3008 - Κατεχόμενα ταξίδια

Βάνια: Είδες τον άγιο; Κάτια: Τον τυφλό; Χρόνος. Ναι, βέβαια. Χρόνος. Εκείνος όμως... Βάνια: Τον φίλησε ο δάσκαλος. Κάτια: Πάνω στις πληγές του; ...

3008 - Оккупированные поездки

Ванья: Видела святого? Катя: Слепого? Пауза. Да, конечно. Пауза. Но он... Ванья: Учитель поцеловал его. Катя: Его раны? Ванья: Только их. Катя: ...

3007 - Ещё ближе к морю

Соня : Расскажи мне обо всём. Катя : Ничего не скрывать? Соня : Даже движения хочу услышать. Катя : Пять движений для молчания. Соня : Что это? Катя ...

3003 - Η αντίσταση των βιβλίων

Την ώρα που γράφαμε τα βιβλία της ιστορίας  με το βλέμμα του μέλλοντος  άλλοι έσβησαν το παρελθόν  για να κυριαρχήσει το παρόν.  Δεν το βάλαμε κάτω όμως  ...

3000 - Alone but together

Many thought that we were unhappy because we had no hope. Few saw our joy when we were together. Because we knew how rare that moment was.

3000 - Seuls mais ensemble

Beaucoup de gens pensaient que nous étions malheureux parce que nous n’avions pas d’espoirs. Mais peu voyaient notre joie lorsque nous étions ensemble. ...

3000 - Μόνοι αλλά μαζί

Πολλοί νόμιζαν ότι ήμασταν δυστυχισμένοι γιατί δεν είχαμε ελπίδες. Λίγοι έβλεπαν τη χαρά μας όταν ήμασταν μαζί. Διότι ξέραμε πόσο σπάνια ήταν ...

3000 - Одни, но вместе

Многие думали, что мы были несчастны, потому что у нас не было надежд. Мало кто видел нашу радость, когда мы были вместе. Ибо мы знали насколько ...

2998 - Ακόμα και τότε

Ακόμα και όταν δεν άκουγε την ανθρωπιά του τέρατος, εκείνο δεν έπαυε να εξηγεί το τελευταίο νόημα της ζωής όχι όμως την κοινωνία μα τους ...

2997 - Le feu de l’océan

Là-bas où est mort le soleil sous la pluie de l’oubli nous vîmes pour la première fois la terre brûlée par l’océan. N'existaient plus les hommes ...

2997 - Η φωτιά του ωκεανού

Εκεί που πέθανε ο ήλιος  κάτω από τη βροχή της λήθης  είδαμε για πρώτη φορά  τη γη να καίγεται από τον ωκεανό.  Δεν υπήρχαν πια οι άνθρωποι  που δεν ξεχνούσαν ...

2996 - Η ομορφιά του δένδρου

Εκεί στον απέραντο κάμπο  ένα δένδρο κοίταζε τη γη.  Eίχε χώσει της ρίζες του  για να μην τις κλέψουν  οι βάρβαροι της λήθης.  Μα όταν ήρθαν οι κατακτητές  ...

2995 - Το δάσος του χρόνου

- Γιατί δεν κοίταξες το σπίτι;  - Έβλεπα μόνο τον τάφο.  - Μα δεν πήγαμε στο νεκροταφείο.  - Το σπίτι.  - Τι θες να πεις με το σπίτι;  - Ήταν μια ανώνυμη ...

2994 - Η σελίδα δεν τέλειωσε

Δεν ξεφύλλισες όλες τις σελίδες του βιβλίου της ιστορίας για να μάθεις ότι η σελίδα που δεν τέλειωσε δεν είναι η δική σου ούτε η δική μας. ανήκει ...

2993 - Ένα ποτήρι ζωής

Δεν μέθυσες μ’ ένα ποτήρι ζωής και θέλησες να πεθάνεις και πάλι για να ζήσουν οι άλλοι που δεν πρόφτασαν να προδώσουν τις αξίες που δεν γνώρισαν. ...

2992 - The offer and discounts

The whole life was an offer But society only knew about discounts. As he couldn’t sale something they told him that he didn’t know about market. The ...

2991 - Όταν ο τάφος έγινε θησαυρός

Τα σπάνια χειρόγραφα ήταν πολλά. Και η αξία δεν είχε νόημα. Δεν έστειλε πια το μελάνι. Το χαρτί δεν έπινε πια τη ζωή. Μα οι νεκρές γλώσσες έπρεπε ...

2990 - Τα φύλλα μιας άλλης εποχής

Διαβάζαμε με τις ώρες τα περασμένα χρόνια δίχως τα δάκρυα της σιωπής. Όμως η συγκίνηση δεν ήρθε παρά μόνο με την άνοιξη. Ήταν λίγο μετά το τέλος ...

2989 - Μα και οι κάρτες μιλούσαν

Ανάμεσα στα μολυβένια έγγραφα κλέψαμε τις κάρτες που μιλούσαν. Έλεγαν για κείνους που δεν έζησαν για κείνους που δεν πάλεψαν με τους σπασμένους ...

2988 - Η κλούβα της ανθρωπιάς

Μέσα στην άγνωστη βιβλιοθήκη, μια κλούβα περίμενε άδεια. Οι άγνωστοι την πλησίασαν σιωπηλά. Κι έκλεισαν την πόρτα. Τότε ο τάφος έγινε ...

2987 - Εσωτερική ανάγκη

Έλεγες για την ανθρωπιά που δεν ήξερε από κοινωνία κι έκλαιγες για τα παιδιά που αντιμετώπιζαν την αδιαφορία. Ζήτησες συγγνώμη αλλά δεν πέθανες ...

2986 - Η άγνωστη γνώση

Δίνουμε αξία μόνο στις γνώσεις μας κι όχι στη γνώση. Γι’ αυτό το λόγο μάς ενοχλούν τόσο πολύ οι άγνωστοι που ξέρουν. Διότι μ’ αυτούς καταλαβαίνουμε ...

2985 - Ένας Προμηθέας δεσμώτης

Κάθε άτομο της κοινωνίας ένιωθε λύπη για τον Προμηθέα δεσμώτη. Έβλεπε τις αλυσίδες και ράγιζε η καρδιά του γιατί δεν ήξερε ότι εκείνος δέχτηκε ...

2984 - Μάθημα πάθημα

Στα κατεχόμενα της ζωής, η ζωή δεν είναι εγκλωβισμένη μα μόνο αγνοούμενη. Δεν υπάρχει εξήγηση για εκείνον που δεν αναζητά μα μόνο ήττα. Η ουσία ...

2983 - Du rire, sans blague

- Tu ris à nouveau ? - Non bien sur. - Mais tes lèvres ? - C’est pour qu’elle croie que je ris. - Qui ? - Mais la mort ! -Tu te moques de moi ? - Parce ...

2983 - Γέλιο, όχι αστεία

- Πολύ γελάς;  - Όχι βέβαια.  - Μα τα χείλη σου;  - Είναι για να νομίζει ότι γελάω.  - Ποιός;  - Μα ο θάνατος!  - Με δουλεύεις;  - Επειδή τον ξεγελάω δίχως ...

2982 - La risa inmortal

- ¿Porqué te ries? - Para no morirme. - ¿Quién te dijo que la muerte le tiene miedo a la risa? - Angustiado. ¿Quieres decir que no le tiene miedo? ...

2982 - Le rire immortel

- Pourquoi ris-tu ? - Pour ne pas mourir. - Qui t’a dit que la mort avait peur du rire ? - Angoissé. Tu penses qu’elle ne le craint pas ? - Non, ...

2982 - Το αθάνατο γέλιο

- Γιατί γελάς;  - Για να μην πεθάνω.  - Ποιός σου είπε ότι ο θάνατος φοβάται το γέλιο;  - (Αγχωμένος) Εννοείς ότι δεν το φοβάται;  - Όχι, δεν ξέρω.  - ...

2982 - Бессмертный смех

- Почему ты смеёшься? - Чтобы не умереть. - Кто тебе сказал, что смерть боится смеха? - (Взволнованный) Ты имеешь в виду что не боится? - Нет, ...

2981 - Εκατό χρόνια πέρασαν

- Εκατό χρόνια πέρασαν... - Τα χειρόγραφα δεν ξέχασαν.  - Όμως ποιος τα θυμόταν;  - Κανείς. Μα τώρα...  - Τα διαβάζουμε και πάλι.  - Ένας ολόκληρος κατάλογος.  ...

2980 - Η κραυγή του πάθους

Η αίθουσα δεν ήταν άδεια.  Υπήρχαν άνθρωποι.  Σε κοίταζαν σιωπηλά.  Δεν ήξεραν για την επανάσταση.  Τους είχαμε πει μόνο για θέατρο.  Έτσι όταν σηκώθηκες ...

2979 - Δεν ξέχασες, το ξέρω

Όταν έπεσε ο γιος  νεκρός  δεν τόλμησες να μιλήσεις  φοβήθηκες  μην τον ξυπνήσεις.  Δεν έκλαψες  για να μην στάξουν  πάνω του τα δάκρυά σου.  Λυπάμαι  ...

2978 - Το δωμάτιο χωρίς μπαλκόνι

Μου λείπει ήδη το δωμάτιο  με την παλιά γκραβούρα  και τα κινέζικα αγαλματάκια.  Οι μαύρες φιγούρες,  ελεύθερες πια  προσέχουν την ιστορία.  Ακόμα και ...

2977 - Οι κόμβοι και το καλάμι

Κοντά στη λίμνη  ανάμεσα στα καλάμια  μετρούσες τους κόμβους.  Δεν υπήρχαν άλλοι  ήσουν ο μόνος υπεύθυνος  της τελευταίας επιλογής.  Τα χάδια σου  ήταν ...

2976 - Ο άνθρωπος με το καλάμι

Δεν μπόρεσες να πεις τίποτα  εκείνη τη στιγμή.  Σ’ εμπόδισε το όνειρο  που δεν ξέχασε.  Έτσι δεν είναι;  Το καλάμι δεν έπαιζε ακόμη.  Τα χείλη σου δεν ...

2975 - Όταν άνοιξαν τα φύλλα

Ποιος αντιλήφθηκε τι έγινε  όταν άνοιξαν τα φύλλα  και διαβάσαμε τα γράμματα  που κανείς δεν κοίταζε πια;  Ο ανύπαρκτος λαός ράγισε  ακόμα μία φορά το ...

2974 - Λίγες επιλογές

Λίγες είναι οι επιλογές  όπως και οι άνθρωποι  μα επαρκούν για τον κόσμο  που δεν γνωρίζει αρχές  παρά μόνο αξίες.  Ο ξένος επέλεξε τον ήλιο,  ο άγνωστος ...

2973 - Τα νεκρά δένδρα

Ανάσαινα παλιά βιβλία  για να θυμηθώ το άρωμα  της ξεχασμένης μνήμης,  όταν είδα για πρώτη φορά  το μυστικό φύλλο που δεν λύγισε  ανάμεσα στα κλειστά ανοίγματα.  ...

2972 - Ο ανθρωπάκος με το άρωμα

Ανάμεσα στα ρούχα  ένα κρυφό άρωμα  Ποιος το έβαλε άραγε;  Το κρατούσε μέσα του  ένας ανθρωπάκος  που δεν περίμενε  παρά μόνο το άνοιγμα.  Ο κλειστός κόσμος ...

2971 - Two moments and one life

Two dates, two moments but only one life. We are not paying attention at the first because we don't know about the second. Too many facts, few decisions ...

2971 - Δύο στιγμές και μία ζωή

Οι δύο ημερομηνίες,  δύο στιγμές  η ζωή όμως μία.  Δεν προσέχουμε την πρώτη  διότι δεν γνωρίζουμε τη δεύτερη.  Τα γεγονότα πολλά,  οι αποφάσεις λίγες  ...

2970 - Histoire d’un mythe

Dans le salon des immortelles le tableau du sable pénétrait dans le passé de notre histoire. Sans se contenter d’exister comme un simple élément du décor, ...

2968 - Ambiguïtés révélatrices

Les combattants de la cause arménienne se sentent bien souvent seuls. Il faut dire que la reconnaissance du génocide des Arméniens semble soit aller de ...

2964 - Η σιωπή του Πέτρου

Δεν ήταν ανάγκη να πεθάνεις.  Δεν νομίζεις;  Γιατί δεν απαντάς;  Δεν ξέρεις τι να πεις;  Δεν ήθελες να ζήσεις;  Γιατί δεν με κοιτάς πια;  Δεν ζήτησες τίποτα.  ...

2963 - The road of humanity

Stavroula: Why do the gypsies don’t have a house? Jacob: The world is their home. Stavroula: And where do they live? Jacob: On the road. Stavroula: ...

2963 - El camino de la compasión

Stavrula: ¿Por qué no tienen casa los gitanos? Santiago: El mundo es su casa. Stavrula: ¿Y dónde viven? Santiago: En la calle. Stavrula: ¡Pero si allí ...

2963 - Ο δρόμος της ανθρωπιάς

Σταυρούλα: Γιατί δεν έχουν σπίτι οι Τσιγγάνοι;  Ιάκωβος: Ο κόσμος είναι το σπίτι τους.  Σταυρούλα: Και πού μένουν;  Ιάκωβος: Στο δρόμο.  Σταυρούλα: Μα ...

2963 - Путь человечности

Ставрула: Почему нет дома у цыган? Яковос: Мир является их домом. Ставрула: А где они живут? Яковос: На улице. Ставрула: Но там ничего нет! Яковос: ...

2960 - Tout pour rien

Combien de personnes connaissaient la valeur du rien ? La société avait décidé. Le rien serait l’humanité. Elle serait condamnée à vivre pour que ...

2960 - Τα πάντα για το τίποτα

Πόσοι ήξεραν την αξία του τίποτα;  Η κοινωνία είχε αποφασίσει.  Το τίποτα θα ήταν η ανθρωπιά.  Και θα ήταν καταδικασμένη να ζήσει  για να ξέρουν όλοι τι ...

2959 - Μία χούφτα φωτός

Εκεί δεν υπήρχε σκιά  μόνο ήλιος και άμμος.  Υπήρχε όμως ανθρωπιά,  μία χούφτα φωτός  που δεν ήθελε να σβήσει  ανάμεσα στις πέτρες  μιας ξεχασμένης μνήμης.  ...

2959 - Горсть света

Там не было тени, только солнце и песок. Однако существовала человечность, горсть света , что не хотела гаснуть между камнями забытой памяти. Дети ...

2958 - Πώς αντέχεις;

Τώρα που γέρασαν ακόμα και τα όνειρα  πώς αντέχεις;  Θυμάσαι τότε που έκλαιγες με τη μουσική  που δεν άκουγα;  Δεν μπορούσες να ξεχάσεις τα χρώματα  που ...

2956 - Από το χρέος στην απελευθέρωση

Κάθε πρόσφυγας που δεν έκανε ακόμα μια προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, βοηθά την Τουρκία διότι δεν αμφισβητεί την εισβολή. Κάθε ...

2949 - Négociations utopiques

Certains Arméniens sont tellement persuadés de n’être que des victimes qu’ils ne peuvent réaliser leur propre victoire. L’existence des territoires libérés ...

2948 - Η μικρή κιβωτός

Σ’ αυτήν την βιβλιοθήκη δεν υπήρχουν τείχη μόνο βιβλία. Ήταν ένας κλειστός κόσμος που προστάτευε το παρελθόν από τη βαρβαρότητα της κοινωνίας. Τα βιβλία ...

2947 - La négation de face

Il est rare de voir la négation de face. Sournoise, elle louvoie à travers les esprits sans se montrer. Alors quand nous avons la chance de la voir il ...

2947 - Η άρνηση κατά πρόσωπο

Είναι σπάνιο να βλέπουμε την άρνηση κατά πρόσωπο. Ύπουλα, λοξοδρομεί ανάμεσα στα πνεύματα χωρίς να φαίνεται. Έτσι όταν την βλέπουμε πρέπει να επωφελούμαστε ...

2947 - La negazione frontale

È raro vedere la negazione frontale. Subdolamente, si raggira attraverso gli spiriti senza apparire. Così quando abbiamo la fortuna di vederla occorre ...

2946 - Le premier poing

Dans la salle du congrès régnait un étrange silence les hommes muets attendaient un geste de la part du passé pour lutter contre l’infamie, la trahison ...

2946 - Η πρώτη πυγμή

Μέσα στην αίθουσα του συνεδρίου βασίλευε μια παράξενη σιωπή βουβοί άνθρωποι περίμεναν μία χειρονομία από το παρελθόν για να αγωνιστούν ενάντια στη ...

2946 - Il primo pugno

Nell'aula del congresso regnava un silenzio strano muti gli uomini attendevano un gesto dal passato per lottare contro l’infamia, il tradimento e ...

2945 - La grandeur d’Eugénie

Elle n’avait jamais eu le ventre rond. Elle était née trop tard pour cela. Pourtant ses souvenirs avaient été blessés. Née après la mort, elle devait vivre, ...

2945 - Το μεγαλείο της Ευγενίας

Ποτέ δεν είχε στρογγυλή κοιλιά. Γεννήθηκε πάρα πολύ αργά για κάτι τέτοιο. Ωστόσο οι αναμνήσεις της ήταν πληγωμένες. Γεννημένη μετά το θάνατο, όφειλε ...

2945 - Величие Евгении

У нее никогда не было круглого живота. Она родилась слишком поздно для этого. Однако ее воспоминания были ранены. Родившаяся после смерти, она должна ...

2944 - Dans la paix de la guerre

C’était la guerre dans notre pays mais lorsque j’ai entendu ta voix dans le lointain d’une époque révolue, je me suis dit que tout était possible encore ...

2944 - Μέσα στην ειρήνη του πολέμου

Ήταν ο πόλεμος στη χώρα μας αλλά όταν άκουσα τη φωνή σου στο βάθος μιας άλλης εποχής, νόμιζα ότι όλα ήταν πιθανά ακόμα και τώρα, ακόμα και μετά από ...

2944 - Nella pace della guerra

C’era la guerra nel nostro paese ma quando ho sentito la tua voce dal profondo di un’epoca passata, mi son detto che tutto era possibile anche adesso, ...

2941 - Η κοινωνία της δειλίας

Δεχόμαστε την ύπαρξη των γενοκτονιών αλλά είμαστε το ίδιο ρατσιστές με τους ίδιους τους λαούς με το ίδιο μίσος επειδή η κοινωνία της λήθης μας διδάσκει ...

2941 - Общество трусости

Мы принимаем существование геноцидов, но мы такие же расисты по отношению к тем же народам с той же ненавистью , так как общество забвения учит нас ...

2939 - Les petites choses

Dans la vie quotidienne de l’oubli, nous n’accordons guère d’importance aux petites choses qui nous rendent humains. Nous sommes persuadés de faire l’essentiel ...

2934 - Ωκεανός μνημοσύνης

Γιατί δεν είπες τίποτα  όταν σε πλήγωσε  η αδικία της στιγμής;  Κοίταζες το γιο σου  που είχε γίνει ένα με τη γη  και δεν σήκωσες το βλέμμα.  Όμως πέρα ...

2933 - Η πέτρινη πόλη

Τα τείχη του χρόνου  είχαν το χρώμα  της πέτρινης πόλης.  Οι ασπρόμαυρες σκιές  γελούσαν ανάμεσα  στους αιώνες της σιωπής.  Και πάνω στον ωκεανό  περίμεναν ...

2932 - Τα σπασμένα γόνατα

Κανείς δεν μπορούσε ν’ αντισταθεί  στην πέτρα του πάθους  και με τα γόνατα σπασμένα  προσπαθούσε να ζήσει το θάνατο.  Εκείνοι που σε κατηγόρησαν  ευγνωμονούσαν ...

2930 - Ψηλά τα χέρια

Οι αθώοι είχαν ψηλά τα χέρια.  Οι βάρβαροι τούς είχαν σταυρώσει  πάνω στο αόρατο ξύλο  και κανείς δεν έβλεπε  το μαρτύριο της γενοκτονίας.  Έπεφταν νεκροί ...

2929 - Αναγκαία ερωτήματα

Πού πήγαινες πάνω στις πέτρες του ήλιου;  Πώς έκλαιγες μπροστά στη θάλασσα;  Ποιος ουρανός ήταν μαζί σου;  Πόσο άντεξες την τύχη;  Ήσουν ήδη η ζωή μου ...

2928 - Les quartiers de pierre

Lorsque je marchais seul Dans les quartiers de pierre Je te sentais à côté de moi. J’avais au dessus de moi ton passé Et je regardais chaque instant De ...

2928 - Τα πέτρινα σοκάκια

Όταν περπατούσες μόνος  μέσα στα πέτρινα σοκάκια  σ’ ένιωθα δίπλα μου.  Είχα πάνω μου το παρελθόν σου  και κοίταζα κάθε στιγμή  του μέλλοντος.  Κι έτσι ...

2927 - La préférence

Tu ne cherchais pas à voir L’invisible Tu ne croyais pas à la pensée De la couleur Tu ne voulais pas enlacer L’impénétrable Tu ne pleurais pas la tombe ...

2927 - Η προτίμηση

Δεν έψαξες να δεις  το αόρατο.  Δεν πίστεψες τη σκέψη  του χρώματος.  Δεν ήθελες ν’ αγγίξεις  το άβατο.  Δεν έκλαψες τον τάφο  της πέτρας.  Προτίμησες ...

2926 - Ο θησαυρός της βιβλιοθήκης

Πάνω στο τραπέζι  ένα κλειστό κουτί περίμενε  το άγγιγμα,  το άνοιγμα,  το αίνιγμα.  Είχαν χαράξει το βλέμμα  που δεν περίμενε  το πνεύμα,  το στέμμα,  ...

2925 - Ιερό τέρας

Κάτω από την πέτρα τη βαριά  ένα κεφάλι σήκωσε το φως.  Είχε τα μάτια του κλειστά  ο ξένος, ο άγνωστος, ο γυμνός.  Πατούσε πάνω στα νεκρά νερά  μα τα βήματά ...

2924 - Δομικά στοιχεία της γεωπολιτικής

Η γεωπολιτική που προσφέρει το γενικότερο πλαίσιο για την ανάπτυξη στρατηγικών θεωριών που εμπεριέχουν προβληματισμούς της γεωστρατηγικής, δεν αντιμετωπίζεται ...

2921 - Tour guide of passion

At that time when oblivion no longer had a name some should guide the passion around. Humans no longer knew what pain means, they were dead. ...

2921 - Guide de la passion

À cette époque Où l’oubli n’avait plus de nom Il fallut que certains guident la passion. Les hommes ne savaient plus Ce que signifiait douleur Ils étaient ...

2921 - Ξεναγός πάθους

Εκείνη την εποχή  όπου η λήθη δεν είχε πια όνομα  κάποιοι έπρεπε να ξεναγήσουν το πάθος.  Οι άνθρωποι δεν ήξεραν πια  τι σημαίνει πόνος  ήταν νεκροί.  ...

2919 - Η αντίσταση της σιωπής

Ακόμα και η σιωπή δεν άντεξε  τη μιζέρια της κοινωνίας  κι έσπασε σε λυγμούς.  Ήταν η πρώτη φορά που άκουγα  τα δάκρυα της αγανάκτησης  μα δεν έσκυψα όπως ...

2918 - Les fleurs rouges

Tu craignais la trahison D’une simple photographie De fleurs rouges. Les territoires occupés ne t’effrayaient pas, La nature t’attendait Mais tu ne pouvais ...

2918 - Τα κόκκινα λουλούδια

Φοβήθηκες την προδοσία  μιας απλής φωτογραφίας  με κόκκινα λουλούδια.  Τα κατεχόμενα δεν σε τρόμαζαν,  η φύση σε περίμενε  αλλά δεν μπορούσες  ν’ αντέξεις ...

2918 - Красные цветы

Испугался предательства простой фотографии с красными цветами. Оккупированные территории, не пугали тебя, природа ждала но ты не мог вытерпеть ...

2917 - Malgré tout !

Même si j’avais voulu oublier combien il est difficile d’être humain dans le désert de la foule, la mort d’un ami m’aurait sauvé. Il m’aurait dit avec ...

2917 - Παρόλα αυτά!

Ακόμα κι αν ήθελα να ξεχάσω πόσο δύσκολο είναι να είσαι άνθρωπος μέσα σε αυτή την έρημο της μάζας ο θάνατος ενός φίλου θα με είχε σώσει. Θα μου έλεγε ...

2917 - Malgrado tutto

Anche se avessi voluto dimenticare quanto è difficile essere umano nel deserto della folla la morte di un amico mi avrebbe salvato. Mi avrebbe detto ...

2916 - Το βλέμμα του νεκρού παιδιού

Είδα στα μάτια του  το βλέμμα του νεκρού παιδιού  που δεν θέλει πια να πεθάνει  για μία ξεχασμένη γενοκτονία.  Δεν είπα περισσότερα  γιατί έβλεπες μόνο ...

2914 - Το πρέπον και το πρέπει

Μέσα στην κοινωνία της μόδας  και στη μόδα της κοινωνίας  όλοι ξέρουν τι πρέπει  να κάνουν και να μην κάνουν.  Οι αρχές είναι το παν.  Λίγοι γνωρίζουν ...

2913 - Εγκλωβισμένες σκέψεις

Γιατί μας ξεχάσατε στα κατεχόμενα  και μας αφήσατε να πεθάνουμε ζωντανούς;  Δεν ήμασταν κι εμείς ένα κομμάτι πατρίδας;  Δεν ήμασταν τ’ αδέλφια σας κάποτε;  ...

2911 - L’épée jetée

Là-bas où il n’y a pas eu de combat, Là-bas où ne sont pas tombées des victimes, Là-bas où n’ont pas pleuré des cadavres, Là-bas où ne sont pas morts des ...

2911 - Το πεταμένο σπαθί

Εκεί που δεν υπήρξε μάχη,  εκεί που δεν έπεσαν θύματα,  εκεί που δεν έκλαψαν πτώματα,  εκεί που δεν πέθαναν άντρες  βρήκαμε το πεταμένο σπαθί.  Περίμενε ...

2910 - Γενοκτονώ άρα υπάρχω

Κάθε κράτος έχει ένα μότο  που δείχνει στα άλλα τι εστί.  Διαβάσαμε για αρχαίους λαούς  και ξεχασμένους πολιτισμούς  όμως ποτέ δεν βρήκαμε  εκείνες τις ...

2909 - Τα τραγούδια του λαού

Κάποτε όταν ήμασταν φτωχοί  ακούγαμε τα τραγούδια του λαού  για να διαβάσουμε τη ζωή  και να ζήσουμε το θάνατο.  Τώρα μέσα στις παλιές αναμνήσεις  μία ...

2908 - Δύο δάκτυλα στο αριστερό χέρι

Έσφιγγες το χέρι μου με δύο δάκτυλα  που δεν σου ανήκαν ακόμα.  Δεν είχαν μάθει την ύπαρξή σου  αλλά με πρόσεχαν ήδη για να μη χαθώ.  Έτσι ένιωσα για πρώτη ...

2907 - Κοινωνική προτίμηση

Ένα ακόμα βήμα προς τα έξω  και δεν βλέπουμε το κέντρο.  Ένα ακόμα πείραμα για σένα  και δεν κοίταξες τον άλλο.  Δεν ήθελες να δεις την αλήθεια  και προτίμησες ...

2906 - Συνοριακές σκέψεις

Ήμασταν λίγοι στα σύνορα μιας χαμένης πατρίδας  και δεν ξέραμε πού ήταν τα θύματά μας.  Ψάχναμε με τα δάκτυλά μας τα κορμιά τους  για να μην ξεχάσουμε ...

2905 - Les portes ouvertes

Les portes ouvertes ne parlent pas. Elles attendent le passant inconnu. Pourtant nous n’y prêtons guère attention. Et nous nous rendons compte qu’elles ...

2905 - Οι ανοιχτές πόρτες

Οι ανοιχτές πόρτες δεν μιλούν. Περιμένουν τον άγνωστο διαβάτη. Ωστόσο δεν τους δίνουμε προσοχή. Κι αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχουν μόνο εφόσον κλείσουν. ...

2905 - Le porte aperte

Le porte aperte non parlano. Attendono il passante sconosciuto. Eppure non gli diamo per nulla importanza. E ce ne rendiamo conto che esistono solo ...

2905 - Открытые двери

Открытые двери не говорят. Они ждут неизвестного прохожего. Однако мы не обращаем на них внимания. И мы осознаем, что они существуют только, когда ...

2904 - Η ουσία του ανθρώπου

- Δεν λες τίποτα; - Η ουσία έχει ειπωθεί. - Πότε; Πώς; - Μέσα στο μέλλον, μέσα στη σιωπή. - Και εσύ, ποιος είσαι; - Το ξεχασμένο παρελθόν. - Ωστόσο, ...

2904 - Сущность человека

- Ты ничего не говоришь? - Сущность была сказана. - Когда? Как? - В будущем, в молчании. - А ты, кто ты? - Забытое прошлое. - Однако, я слышу ...

2903 - Η τελευταία ανθρωπιά

- Παππού, γιατί η ζωή είναι τόσο δύσκολη;  - Γιατί είναι ένα δώρο που δεν ζήτησες.  - Κι αν το είχα ζητήσει;  - Μπορεί να μη ζητούσες αυτό το δώρο...  ...

2903 - Последняя человечность

- Дедушка, почему жизнь такая сложная? - Потому что это подарок, который ты не просил. - А если бы я попросил? - Возможно, ты бы не попросил этот ...

2900 - Τάξη και ανθρωπιά

Ακόμα και εκεί όπου όλα είναι αρχές και όρια, υπάρχουν άνθρωποι με αξίες. Ακόμα και μέσα στην ασφάλεια υπάρχει ο κίνδυνος της ανθρωπιάς. Οι ανθρώπινες ...

2899 - Τα δάκρυα της μνημοσύνης

Πάνω στο πρόσωπό μας  η σκόνη της Ανατολής  δεν ήθελε να φύγει  και μας πλήγωνε.  Μόνο όταν δακρύσαμε  είδαμε τι έπρεπε  και το δημιουργήσαμε.

2898 - Γιατί δεν είπες τίποτα;

Γιατί δεν είπες τίποτα όταν σε πλήγωσαν;  Δεν έβλεπες ότι ήμουν δίπλα σου;  Δεν ένιωθες το βλέμμα μου;  Γιατί κρύβεις το δέρμα σου;  Δεν βρίσκεις τα λόγια;  ...

2898 - Почему ты ничего не сказала?

Почему ты ничего не сказала, когда тебе сделали больно? Ты не видела, что я рядом? Ты не чувствовала моего взгляда? Почему ты прячешь свою кожу? ...

2897 - Η φυσική ως πειραματική επιστήμη

Με τα θεωρητικά της εκπαίδευσης, η φυσική θεωρείται όλο και λιγότερο πειραματική επιστήμη. Δεν δίνεται έμφαση στις πρακτικές εργασίες και οι μαθητές έχουν ...

2894 - Μάνα και γιος

Πριν γεννηθείς δεν ήξερα πώς να πεθάνω.  Σ’ έψαχνα μέσα μου γιατί δεν υπήρχες ακόμα.  Ο κόσμος ήταν άδειος, κενός, δίχως ζωή.  Κι εσύ δεν μιλούσες.  Σε ...

2894 - Мать и сын

До твоего рождения, не знала, как умереть. Я искала тебя в себе, потому что тебя ещё не было. Мир был пустой, праздный, без жизни. И ты не разговаривал. ...

2894 - Мати та син

До твого народження, не знала, як померти. Я шукала тебе в собі, тому що тебе ще не було. Світ був пустим, марним, без життя. І ти не розмовляв. Я ...

2892 - Το νόημα της θυσίας

Τι σημαίνει άλωση δίχως αναγέννηση;  Και ανάσταση χωρίς σταύρωση;  Άνθρωποι μέσα σε μια κοινωνία;  Αντίσταση μέσα στην προδοσία;  Το νόημα της θυσίας;  ...

2892 - Смысл жертвенности

Что значит падение без возрождения? И воскресение без распятия? Люди в обществе? Сопротивление в предательстве? Смысл жертвенности? Человечность.

2891 - Το κόστος της μνήμης

Ποιος πιστεύει στην αξία της μνήμης  σε μια κοινωνία της λήθης;  Μόνο οι άνθρωποι.  Ποιος έχει τη δύναμη του παρελθόντος  σε μία κοινωνία που δεν έχει ...

2888 - Η γνώση της άγνοιας

Ανήκουμε στον ίδιο λαό αλλά ψάχνουμε εχθρούς. Εξετάζουμε με προσοχή τους γείτονες Χωρίς να συνειδητοποιούμε ότι είναι ξαδέλφια μας. Έχουμε την ίδια ...

2886 - Τα χαμαιλεοντικά αρχεία

Η μνήμη ήταν στα θεμέλια. Τα χαμαιλεοντικά αρχεία ήταν η απόδειξη. Αόρατα για κάποιους, άχρηστα για άλλους, συγκέντρωναν την ουσία της γνώσης για να ...

2886 - Хамелеонские архивы

Память была в основах. Хамелеонские архивы были доказательством. Невидимые для некоторых, бесполезные для других они объединяли сущность знаний чтобы ...

2885 - La mission

Elle était courbée comme les ouvrières d’antan. Elle avait mal aux doigts mais aussi aux épaules. Elle ne savait pas combien de temps elle tiendrait. Chaque ...

2880 - Ανθρώπινα ερωτήματα

Γιατί δεν ψάχνουμε την ουσία; Ποιος ξέρει; Οι φίλοι μας δεν ζουν πια. Οι εχθροί μας έχουν στόχο το εφήμερο της ζωής. Για ποιο λόγο; Για την ασφάλεια της ...

2880 - Человеческие вопросы

Почему мы не ищем сути? Кто знает? Наши друзья не живут больше. Цель наших врагов эфемерная жизнь. По какой причине? Для безопасности общества? Для безопасности ...

2879 - Η μάταιη προσπάθεια

Ο σκλάβος ήθελε μόνο την ελευθερία  και γνώρισε μόνο τους σταυρούς  ο λαός που δεν πρόλαβε να ζήσει  μαζί του.  Ο αθώος ήθελε μόνο την αγάπη  και γνώρισε ...

2878 - Ο αδιάλλακτος

Τίποτα δεν έχει νόημα  αν δεν μπορεί ν’ αλλάξει.  Κάθε άνθρωπος το ξέρει.  Κι όμως η κοινωνία επιμένει  και αφοπλίζει κάθε ανθρωπιά  που θα ενοχλούσε το ...

2877 - Nulla dies sine linea

Κάθε μέρα η πληγή άνοιγε όλο και πιο βαθιά το βιβλίο της ανάγκης που δεν έπρεπε να ξεχάσει το νόημα της ανθρωπιάς ανάμεσα στους νεκρούς. Το φως ήταν η ...

2872 - The forgotten album

When he was studying the complete works of Euler, he listened to his favorite album. In that way he felt that the lieder of the unhappy composer helped ...

2872 - Ο ξεχασμένος δίσκος

Όταν μελετούσε τα Άπαντα του Euler, άκουγε τον αγαπημένο του δίσκο. Έτσι ένιωθε ότι τα lieder του δυστυχισμένου συνθέτη τον βοηθούσαν να κατανοήσει τις ...

2871 - Ένας κάβουρας μες στο κεφάλι

Εσύ που έμαθες στη Σχολή  τα τεχνάσματα του πολέμου  πρέπει να δώσεις μία νέα μάχη.  Ένας κάβουρας μες στο κεφάλι  σε βασανίζει για να σου πάρει  την ανθρωπιά ...

2868 - Frictions géostratégiques

Même si l’aphorisme de Napoléon à savoir « la politique des Etats est dans leur géographie » a le mérite d’être clair, il n’en demeure pas moins que la ...

2868 - Γεωστρατηγικές τριβές

Ακόμα και αν η ρήση του Ναπολέοντα ότι «η πολιτική των κρατών βρίσκεται εντός των γεωγραφικών τους συνόρων» έχει το πλεονέκτημα να είναι σαφής, είναι εξίσου ...

2866 - La vallée des larmes

Combien de détails nous échappent dans les profondeurs de l’œil ? Si nous savions combien il souffre de ne pouvoir prononcer un mot. Si nous comprenions ...

2865 - L’épuisement humain

Dans la recherche du courage nous perdons notre âme sociale et dans l’épuisement humain nous vivons nos rares instants de liberté. Au milieu de la lâcheté ...

2863 - L’humour du caporal

Espace vital. Tel était le principe. Guerre éclair. Tel était le moyen. Ligne de démarcation. Tel était le but. Seulement c’était sans compter sur les ...

2862 - Dialogue asocial

- Quand cesseras-tu d’écouter ces chansons ? - Quand le monde deviendra réel. - Il ne changera pas. - Nous continuerons néanmoins à créer. - La société ...

2862 - Ακοινωνικός διάλογος

- Πότε θα σταματήσεις να ακούς αυτά τα τραγούδια; - Όταν ο κόσμος θα γίνει πραγματικός. - Δεν θα αλλάξει. - Θα συνεχίσουμε ωστόσο να δημιουργούμε. ...

2861 - L’heure du thé

Jadis l’heure du thé ne durait pas seulement un instant. Il avait un autre sens plus profond et sans doute plus intime. Sans nuage, sans sucre le goût ...

2861 - Η ώρα για το τσάι

Παλαιότερα η ώρα για το τσάι δεν κρατούσε μόνο μια στιγμή. Είχε ένα άλλο νόημα πιο βαθύ και αναμφίβολα πιο οικείο. Χωρίς σύννεφα, χωρίς ζάχαρη η καπνιστή ...

2860 - Existence interdite

Nous ne disions rien car il fallait se taire. Ils ne devaient pas nous entendre. Notre existence avait été interdite. Nous étions des bougies qui ne pouvaient ...

2860 - Ύπαρξη απαγορευμένη

Δεν είπαμε τίποτα γιατί έπρεπε να σωπάσουμε. Δεν έπρεπε να μας ακούσουν. Η ύπαρξή μας ήταν απαγορευμένη. Ήμασταν κεριά που δεν μπορούσαν ν’ ανάψουν. ...

2860 - Существование запрещенное

Мы ничего не говорили так как надо было молчать. Они не должны были нас услышать. Наше существование было запрещено. Мы были свечами которые ...

2859 - Examen de conscience

A travers la chambre du soleil, à l’ombre des évènements, nous examinions des dossiers du passé pour déceler le moindre indice capable de condamner la ...

2858 - Οι φουσκωμένες κοιλιές

Στον Οδυσσέα Σ. Όταν ήμουν μικρός άκουγα τις ιστορίες του παππού και νόμιζα πως μου έλεγε παραμύθια. Μόνο αυτός ήξερε για τις φουσκωμένες κοιλιές. Η γιαγιά ...

2858 - Вздутые животы

Одиссею С. Когда я был маленьким, я слушал рассказы дедушки и думал, что он рассказывает мне сказки. Только он знал о вздутых животах. Бабушка умерла ...

2858 - Здуті животи

Одисею С. Коли я був маленьким, я слухав оповіді дідуся і думав, що він розповідає мені казки. Лише він знав про здуті животи. Бабуся ...

2857 - Vision interne du Holodomor

« Plein de gens crèvent de faim chez nous. Il se passe bien cinq jours avant qu’on les enterre. Les gens sont affamés. Ils arrivent pas à creuser des tombes, ...

2856 - Οι σκλάβοι των αρχών

- Τι ήθελες;  - Να ζήσει.  - Μα ζει!  - Σκλάβος!  - Γιατί το λες αυτό;  - Πέθαναν οι αξίες μας.  - Έχουμε όμως αρχές.  - Γι’ αυτό πέθανε.  - Κάναμε ό,τι ...

2856 - Рабы принципов

- Чего ты хотел? - Чтобы он жил. - Но он живет! - Раб! - Почему ты так говоришь? - Умерли наши ценности. - Но у нас есть принципы. - Вот почему ...

2855 - Our cemetery

Our homeland was like they knew it. It continued giving to the indifferent and the traitors, its memory. It didn't cry. It didn't hurt. It was only ...

2855 - Το νεκροταφείο μας

Η πατρίδα τους ήταν όπως την ήξεραν.  Συνέχιζε να δίνει στους αδιάφορους  και στους προδότες, τη μνήμη της.  Δεν έκλαιγε. Δεν πονούσε.  Αργοπέθαινε μόνο.  ...

2854 - Ο μπεκρής της κοινωνίας

Περπατούσε τύφλα στο μεθύσι  για να μη δει τη ζωή  και μέσα στους τάφους  έψαχνε το δρόμο του.  Ήθελε να ησυχάσει πια.  Όχι άλλες μνήμες που πληγώνουν.  ...

2853 - The red of the black

Who’s touched the black to feel the red? Who cried about the black when the red hurted him? Who wanted the blacks to give life to the reds? Only ...

2853 - Το κόκκινο του μαύρου

Ποιος άγγιξε το μαύρο  για να νιώσει το κόκκινο;  Ποιος έκλαψε τον μαύρο  όταν τον πλήγωσε το κόκκινο;  Ποιος θέλησε τα μαύρα  για να δώσει ζωή στα κόκκινα;  ...

2852 - Noir écartelé

Nous parlons des hommes de couleur dans le monde terne des délicats pour oublier que même le gris n’était qu’un noir écartelé. Comme si le rouge ne pouvait ...

2851 - L’oubli écarlate

Sur la tempe qui ne touchait pas le sol l’oubli écarlate avait laissé son stigmate. Et la pensée se déversait pour colorer enfin le sol trop gris. Alors, ...

2850 - La mort de l’illusion

Tout le monde voulait vivre longtemps pour découvrir tous les plaisirs du temps. Seulement après la mort des premiers amis, nous nous rendons compte que ...

2849 - Ocre rose

Derrière le vieux rose des murs, des âmes seules contemplaient les rues comme si le monde s’arrêtait au carrefour. Les fenêtres jadis ouvertes pour déverser ...

2848 - Génocide et guerre totale

Même si les notions de génocide et de guerre totale sont clairement définies dans les domaines, respectivement, des droits de l’homme et de la stratégie, ...

2846 - Sans interrogation

Dis-moi pourquoi je devrais te croire lorsque tu me dis que tu as résisté à l’envahisseur, à l’occupant, à la terreur lorsque je sais que tu as tranquillement ...

2846 - Χωρίς ερώτηση

Πες μου γιατί έπρεπε να σε πιστέψω όταν μου είπες ότι αντιστάθηκες στον κατακτητή, στον κυρίαρχο, στον τρόμο όταν ξέρω ότι ήρεμα έζησες υπό την προστασία ...

2844 - La bataille des livres

Ils étaient vieux et blessés par le temps. Leur cuir telle une cuirasse avait épargné les précieuses feuilles du récit de la bataille. Ils avaient conservé ...

2843 - Ανθρώπινο πολύσπαστον

Κουβαλούσε τόσους θανάτους  σε μία μόνο ζωή  που ακόμα και ο άτλαντας  λυπήθηκε τον άνθρωπο.  Δεν μπορούσε να κατανοήσει  πώς δεν λύγιζε  κάτω από τέτοιο ...

2842 - Η λευκή μνημοσύνη

Ανάμεσα στις ιστορίες της γιαγιάς  υπήρχε μία μικρή σφήνα.  Δεν την είχε προσέξει  ο μικρός που δεν μιλούσε  τη μαύρη γλώσσα της θάλασσας.  Και με την ...

2841 - Η κρυφή αναζήτηση

Σηκωθήκαμε με τη μέρα και τον ήλιο της δικαιοσύνης. Οι δρόμοι ήταν ανοιχτοί και άδειοι. Μόνοι μας περπατούσαμε με το ρυθμό του πόνου. Δεν ξέραμε τι αναζητούσαμε ...

2839 - Της ώρας

-    Δεν σ’ αρέσει το άδικο.  -    Γιατί να μ’ αρέσει;  -    Διότι θα είναι πάντα μαζί σου.  -    Και πρέπει να το συνηθίσω;  -    Είναι θέμα αντοχής.  ...

2838 - Στο παρά πέντε

- Πέντε όπως πέντε... - Δεν το είχα σκεφτεί πριν. - Ούτε εγώ. - Τότε πώς θα το σκεφτόμουνα εγώ; - Δεν υπήρχε η ανάγκη. - Και ...

2837 - Η ομορφιά του γέλιου

Μίλησα και πάλι με τον αλήτη.  Έβριζε στο τηλέφωνο  και το χάρηκα.  Ήξερε το κόστος της ζωής  αλλά και την αξία της.  Ένιωθε ότι γελούσα δίχως να με βλέπει  ...

2836 - Το γέλιο πάνω από όλα

Θυμάσαι τι έλεγες όταν πέθαινα κοντά σου;  Ξέρω ξέχασες.  Είναι το μόνο πράγμα που μου έμεινε  τώρα που όλα είναι μακριά.  Δεν πειράζει θα μου πεις  αφού ...

2835 - Έπρεπε

Δεν ήταν σημαντικό κάθε κείμενο για μας,  νομίζαμε απλώς ότι δεν είχε τίποτα  το ιδιαίτερο που έπρεπε να καταλάβουμε.  Μόνο όταν έπαψε πια να γράφει  διαβάσαμε ...

2835 - Мы должны были

Не был столь важен каждый текст для нас, мы просто думали, что в нем не было ничего особенного, что мы должны были понять. Только когда он перестал ...