N. LYGEROS PhD

Articles

3172 - In the music of the night

Little by little things were being set in place within his spirit. After all, wasn’t the entire world telling him that he was a scholar? He couldn’t refrain ...

3171 - The Master’s art

The master of time didn’t have a school strictly speaking. He wasn’t looking for disciples. It was the latter that were coming to him by necessity because ...

3171 - L’art du maître

Le maître du temps n’avait pas d’école à proprement parler. Il ne recherchait pas des disciples. C’étaient ces derniers qui venaient à lui par nécessité ...

3170 - La cheminée du scriptorium

Le guide avait retrouvé son calme après l’incident dans la crypte. Il était assis en face de la célèbre cheminée du nouveau manoir. Ce n’était pas une ...

3170 - Το τζάκι του γραφείου

Ο ξεναγός είχε ξαναβρεί την ηρεμία του μετά από αυτά που συνέβησαν στην κρύπτη. Ήταν καθισμένος απέναντι στο διάσημο τζάκι του καινούργιου κάστρου. Δεν ...

3169 - Éclats de mémoire

Il ne restait plus aucune trace du corps du maître. La pluie avait fait disparaître le sang. C’était comme s’il n’était pas mort. Pourtant des témoins ...

3169 - Fragments of memory

There no longer remained a trace of the master’s body. The rain had removed the blood. It was as if he hadn’t been dead. Yet witnesses had confirmed of ...

3169 - Θραύσματα μνήμης

Δεν υπήρχε πλέον κανένα ίχνος του σώματος του Δασκάλου. Η βροχή είχε εξαφανίσει το αίμα. Ήταν σαν να μην είχε πεθάνει. Ωστόσο, μάρτυρες επιβεβαίωσαν ότι ...

3168 - Τα στοιχεία του παρελθόντος

Όταν τα στοιχειά του παρελθόντος είναι τόσο σπάνια σε μια πόλη μόνο οι άνθρωποι μπορούν να τα σώσουν. Διότι ξέρουν ότι εκεί και μόνο εκεί βρίσκεται ...

3167 - Οι ευπρεπείς αυχενοκύπτες

Όταν κοίταζαν τα δέντρα είχαν το αίσθημα της ντροπής διότι δεν έβλεπαν τις κορυφές. Ο αυχένας τους έδειχνε μόνο τα πόδια των συμπολιτών τους. Ούτε ...

3166 - Les gisants et les codex

Le guide dirigea l'ensemble du groupe dans la crypte. Il attendit que tout le monde fût à ses côtés pour commencer la visite. - Nous nous trouvons ...

3165 - The knight without armor

The stones were tearing his feet but he didn’t stop walking. He had to find the sword with the strange hilt. He scrutinized the walls searching for the ...

3165 - Le chevalier sans armure

Les pierres lui déchiraient les pieds mais il ne cessa de marcher. Il devait trouver l’épée à l’étrange poignée. Il scrutait les murs à la recherche de ...

3165 - Ο ιππότης χωρίς πανοπλία

Οι πέτρες τού έσκιζαν τα πόδια, αλλά δεν σταμάτησε να περπατά. Έπρεπε να βρει το σπαθί με την παράξενη χειρολαβή. Κοιτούσε τους τοίχους αναζητώντας την ...

3163 - Ο γιος του δράκου

Κοίταζε τους ανθρώπους με λύπη. Έβλεπε τα βάσανά τους. Κάθε κοινωνία τους καταπίεζε για ν’ αφανίσει την ανθρωπιά. Τα ήξερε από τον πέτρινο δράκο που ...

3163 - Сын дракона

Он смотрел на людей с сожалением. Он видел их страдания. Каждое общество угнетало их, чтобы уничтожить человечность. Он знал об этом от каменного ...

3162 - Ανθρώπινη ερώτηση

Είδες ποτέ τον ήλιο δίχως γη; Έτσι είναι η ανθρωπιά δίχως θάλασσα. Κι όμως υπάρχει και αντέχει. Είδες ποτέ μάνα δίχως παιδί; Έτσι είναι το μοιρολόι ...

3161 - Ο μυστικός διάλογος

Εσύ που ακούς τα λόγια της θυσίας μας πώς αντέχεις αυτά που κάνουν οι δικοί μας; Δεν σε πικραίνει η προδοσία τους; Δεν σε πονά η καρδιά σου; Όχι! ...

3160 - Η ανηφορκά

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος μόνο ανηφορκά θα βρούμε αν θέλουμε τη λευτεριά. Οι περισσότεροι θα πεθάνουν άδικα και μάταια. Μα πάνω στα κορμιά τους ...

3158 - Η θυσία των αγνοουμένων

- Δεν πρέπει να πεθάνουμε. - Δεν γίνεται! - Κι όμως θα θυσιαστούμε για την μνήμη. - Τι θέλεις να κάνουμε; - Θα γίνουμε αγνοούμενοι! - Μα θα μας ξεχάσουν! ...

3157 - Η μάχη των αγνώστων

Πολλοί θα ήθελαν να λύσουν το κυπριακό. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Το πρόβλημα είναι με ποιον τρόπο. Βέβαια, υπάρχουν πάντα οι εύκολες λύσεις. Τις ακούμε ...

3156 - Sur la rhétorique turque

Nous savons tous que la Turquie est un pays civilisé puisqu’elle n’a pas commis de génocide, elle n’a pas détruit systématiquement des peuples. Nous savons ...

3155 - Les veilleurs d’avenir

Si certains tentent de réécrire l’histoire c’est qu’ils en ont oublié son contenu. Mais c’est aussi que la culpabilité les ronge. Ils revoient dans leurs ...

3155 - Oι παρατηρητές του μέλλοντος

Αν κάποιοι προσπαθούν να ξαναγράψουν την ιστορία είναι γιατί αυτοί έχουν ξεχάσει το περιεχόμενό της. Μα είν’ επίσης γιατί η ενοχή τούς κατατρώγει. Ξαναβλέπουν ...

3154 - Τα σημάδια της βαρβαρότητας

Μην κλαις, φίλε μου, αν τα σημάδια της βαρβαρότητας χτυπούν και πάλι τα πέτρινα φύλλα σου. Εσύ τα έφτιαξες κατ’ εικόνα του λαού μας και μπορούν να ...

3153 - Le jardin de pierre

Qui pouvait comprendre combien nous aimions la douceur du tuf sans toucher la fragilité de nos doigts? Nous voulions laisser une marque dans la pierre ...

3153 - Ο πέτρινος κήπος

Ποιος μπορεί να συλλάβει πόσο αγαπούσαμε την απαλότητα του πωρόλιθου δίχως ν’ αγγίξει την ευθραυστότητα των δακτύλων μας; Θέλαμε ν’ αφήσουμε ένα σημάδι ...

3152 - Mankind and Time XX

Access to Mankind is not possible but through work, because only incessant activity justifies the human existence. It is for this reason that society controls ...

3152 - Humanitas et Tempus XX

L’accès à l’humanité n’est possible qu’avec l’œuvre car seule l’activité incessante justifie l’existence humaine. C’est pour cette raison que la société ...

3152 - Ανθρωπότητα και Χρόνος XX

Η πρόσβαση στην ανθρωπότητα είναι εφικτή μόνο μέσω του έργου, διότι μόνο η αδιάκοπη δραστηριότητα δικαιώνει την ανθρώπινη ύπαρξη. Είναι γι’ αυτόν το λόγο ...

3150 - Humanitas et Tempus XIX

La société s’étonne de la facilité prodigieuse dont fait preuve Franz Schubert. Durant l’année 1815, il compose environ 140 Lieder ; en un seul jour, le ...

3150 - Ανθρωπότητα και Χρόνος ΧΙΧ

Η κοινωνία μένει κατάπληκτη μπροστά στην πρόδηλη ευχέρεια με την οποία αποδεικνύει την αξία του ο Franz Schubert. Κατά τη διάρκεια τού έτους 1815, συνθέτει ...

3150 - Humanitas et Tempus XIX

La società si meraviglia della facilità prodigiosa con la quale Franz Schubert dimostra il suo talento. Nell’anno 1815, compose 140 Lieder in un solo ...

3149 - Mankind and Time XVIII

If some still wonder about the notion of Mankind and its abstraction, contemplating on Vincent Van Gogh’s paintings is the only thing that can help them ...

3149 - Humanitas et Tempus XVIII

Si certains s’interrogent encore sur la notion d’humanité et son abstraction, la contemplation des tableaux de Vincent Van Gogh ne peut que les aider à ...

3149 - Ανθρωπότητα και Χρόνος XVIII

Εάν μερικοί διερωτώνται ακόμα για την έννοια της ανθρωπότητας και την αφαιρετικότητά της, η μελέτη των πινάκων του Vincent van Gogh σίγουρα θα τους βοηθήσει ...

3148 - Mankind and Time XVII

The Just by Albert Camus are not only insurgents nor rebellious. Above anything else they are humans experiencing the sense of justice. To grasp the depth ...

3148 - Humanitas et Tempus XVII

Les Justes d’Albert Camus ne sont pas seulement des insurgés ou des insoumis. Ce sont avant tout des hommes qui éprouvent le sentiment de justice. Pour ...

3148 - Ανθρωπότητα και Χρόνος XVII

Οι Δίκαιοι του Albert Camus δεν είναι μόνο επαναστατημένοι ή ανυπότακτοι. Είναι προπαντός άνθρωποι οι οποίοι βιώνουν το αίσθημα της δικαιοσύνης. Για να ...

3147 - Mankind and Time XVI

Society is based on the notions of state and violence. It is for this reason that Prometheus is condemned by these two entities following the judgment ...

3147 - Humanitas et Tempus XVI

La société se base sur les notions d’état et de violence. C’est pour cette raison que Prométhée est condamné par ces deux entités à la suite du jugement ...

3147 - Ανθρωπότητα και Χρόνος XVI

Η κοινωνία είναι βασισμένη στις έννοιες του κράτους και της βίας. Είναι γι’ αυτόν το λόγο που ο Προμηθέας καταδικάζεται από αυτές τις δύο οντότητες μετά ...

3146 - Человечность признания

- Почему ты так говоришь? - Я чувствую жертв вокруг себя. - Ты видишь их ? - Я защищаю их. - От забвения? - Ты знаешь их имена? - Я знаю их будущее. ...

3145 - The lesson of genocide

God doesn’t exist. Humanness doesn’t exist. Innocents don’t exist. Justs don’t exist. Piles exist. Crosses exist. Stigmata exist. Memory doesn’t ...

3145 - Το μάθημα της γενοκτονίας

Δεν υπάρχει θεός. Δεν υπάρχει ανθρωπιά. Δεν υπάρχουν αθώοι. Δεν υπάρχουν δίκαιοι. Υπάρχουν σωροί. Υπάρχουν σταυροί. Υπάρχουν στίγματα. Δεν υπάρχει ...

3144 - La estrella de Primo

Nadie supo por qué has muerto. Nadie pudo entender. Habías aguantado tanto. Viviste el Holocausto en tus carnes. Sin embargo, no pudiste hacer frente ...

3144 - Το αστέρι του Primo

Κανείς δεν έμαθε γιατί πέθανες. Κανείς δεν μπόρεσε να καταλάβει. Είχες αντέξει τόσα πολλά. Έζησες το ολοκαύτωμα μέσα στις σάρκες σου. Όμως δεν μπόρεσες ...

3144 - La stella di Primo

Nessuno ha saputo perché sei morto. Nessuno ha potuto capire. Avevi resistito a tante avversità. Hai vissuto l’olocausto dentro la tua carne. Eppure ...

3143 - Social risk

- Why do you take care of the children? - Because they are the next humans. - What if they become individuals ? - This happens when we don't take care ...

3143 - Κοινωνικός κίνδυνος

- Γιατί προσέχεις τα παιδιά;  - Γιατί είναι οι επόμενοι άνθρωποι.  - Κι αν γίνουν άτομα;  - Αυτό γίνεται όταν δεν τα προσέχουμε.  - Θέλουν προστάτες λοιπόν;  ...

3141 - H σχισμή της σιωπής

Ήταν ένας γδούπος κι ωστόσο έσκισε τη σιωπή διότι ήταν αφόρητο να βλέπεις αυτά τα τόσο εύθραυστα παιδιά με τις πρησμένες από την πείνα κοιλιές που ...

3140 - Encore un sourire

Dans le silence là-bas où existent les cinq mouvements j’ai encore vu un sourire. Après la fin du monde les hommes n’ont pas cessé la lutte. Parmi les ...

3140 - Ακόμα ένα χαμόγελο

Μέσα στη σιωπή εκεί που υπάρχουν οι πέντε κινήσεις είδα ακόμα ένα χαμόγελο. Μετά από το τέλος του κόσμου οι άνθρωποι δεν έπαψαν την πάλη. Ανάμεσα στους ...

3139 - Η φωτογραφία του μέλλοντος

Κοίταζες το παρελθόν πάνω σε μια φωτογραφία και δεν έβλεπες το μέλλον που έδειχνε με τα ίχνη της. Δεν μπορούσες ακόμα να φανταστείς τη δύναμη του ...

3138 - Le paradigme de l’Artsakh

L’apport d’Artsakh ne se résume pas à une simple libération de territoires occupés. L’importance stratégique est plus profonde car le paradigme de l’Artsakh ...

3138 - Το παράδειγμα του Αρτσάχ

Η συμβολή του Αρτσάχ δεν συνοψίζεται μόνο στην απελευθέρωση κατεχομένων εδαφών. Η στρατηγική σημασία είναι βαθύτερη, διότι το παράδειγμα του Αρτσάχ πραγματικά ...

3137 - Les gros amis

Nous étions gros, c’est vrai mais c’était pour être tendres. Nous étions lourds, c’est vrai aussi mais c’était pour ton bonheur. Nous chantions faux, comment ...

3137 - Οι χοντροί φίλοι

Ήμασταν χροντροί, είν’ αλήθεια μα ήταν για να είμαστε τρυφεροί. Ήμασταν βαρείς, είν’ επίσης αλήθεια μα ήτανε για το καλό σου. Τραγουδούσαμε φάλτσα, ...

3136 - Το τραίνο της ανθρωπιάς

Βλέποντας τη θλίψη στο βλέμμα σου αποφασίσαμε να δώσουμε την ψυχή μας προς θέασιν. Το τραίνο ήτανε πλήρες ανωνύμων κι εμείς δεν θέλαμε να σ’ αφήσουμε ...

3135 - Le lotus et la pierre

Dans le temps des caméléons, le lotus rencontra la pierre et l’éternité devint jour. Depuis la mer caresse la montagne comme le bleu et le blanc d’un ...

3135 - Ο λωτός και η πέτρα

Στον χρόνο των χαμαιλεόντων, ο λωτός αντάμωσε την πέτρα και η αιωνιότητα έγινε μέρα. Aφότου η θάλασσα χαϊδεύει το βουνό όπως το μπλε και το λευκό ενός ...

3133 - Η τρυφερότητα της θάλασσας

Το σκέφτηκες ποτέ γιατί η θάλασσα είναι τόσο τρυφερή με τους ανθρώπους; Έχει το γαλάζιο της πληγής και περιμένει το λευκό της ανθρωπιάς. Δεν είμαστε ...

3132 - La dernière énigme

Quand les pierres sont si belles comment les vivants osent-ils s’en approcher ? Peut-être savent-elles qu’elles mourront entre elles et elles reprennent ...

3132 - Το τελευταίο αίνιγμα

Όταν είναι τόσο όμορφες οι πέτρες πως τολμούν οι ζωντανοί να τις πλησιάσουν; Μάλλον ξέρουν ότι θα πεθάνουν ανάμεσα τους και παίρνουν θάρρος. Όμως ...

3131 - Τα βασικά στοιχεία

Στην πατρίδα μας ο ουρανός δεν έχει λευκά σημεία. Το λευκό είναι το μάρμαρο της γης που πελέκησε η ανθρωπιά μας. Μας έδωσαν το γαλάζιο για να ζήσουμε και ...

3129 - Imagination

Imagine une hirondelle au dessus des livres et cent éléphants sur un brin d’herbe car une poignée suffit pour ouvrir une porte même si celle-ci donne ...

3128 - Garde du corps

Au milieu des innocents morts le vishap se tient seul. Malgré sa mort il est aux côtés des survivants. Il avait promis de les protéger même si l’ombre ...

3127 - Le nouveau sacrifice

Je te donnerai toute ma lumière pour que tu n’aies plus à brûler. Je vivrai dans ton obscurité pour que tu aies la vision. Seulement ainsi nous pourrons ...

3126 - Mankind and Time XV

To comprehend Mankind’s temporal possibilities, it would be wise to move further into ramification theory created by Hugh Everett and founded on axioms ...

3126 - Humanitas et Tempus XV

Pour comprendre les possibilités temporelles de l’humanité, il serait judicieux d’avancer plus avant dans la théorie de la ramification créée par Hugh ...

3126 - Ανθρωπότητα και Χρόνος XV

Για να κατανοήσουμε τις χρονικές δυνατότητες της Ανθρωπότητας, θα ήταν συνετό να προχωρήσουμε ακόμα περισσότερο στη θεωρία των διακλαδώσεων η οποία δημιουργήθηκε ...

3125 - Mankind and Time XIV

The domination of space on time is not a fiction. It is one of society's characteristics. For, its components, i.e. people are incapable of visualizing ...

3125 - Humanitas et Tempus XIV

La domination de l’espace sur le temps n’est pas une fiction. C’est une caractéristique de la société. Car ses constituants, i.e. les gens, sont incapables ...

3125 - Ανθρωπότητα και Χρόνος XIV

Η κυριαρχία του χώρου επί του χρόνου δεν είναι μύθος. Είναι ένα χαρακτηριστικό της κοινωνίας. Διότι τα συνιστώντα στοιχεία της, δηλαδή τα άτομα, δεν είναι ...

3124 - Mankind and Time XIII

Is it possible to fight for the recognition of a genocide case without dealing with its survivors? Even though this is possible for a historian, it is ...

3124 - Humanitas et Tempus XIII

Est-il possible de lutter pour la reconnaissance d’un génocide sans se préoccuper des survivants? Même si cela est possible pour un historien, ce n’est ...

3124 - Ανθρωπότητα και Χρόνος ΧΙΙΙ

Είναι δυνατόν να αγωνιζόμαστε για την αναγνώριση μιας γενοκτονίας χωρίς να ασχολούμαστε με τους επιζήσαντες; Ακόμα και αν αυτό είναι δυνατόν για έναν ...

3123 - Recognizing morals

Why aren’t you crying on hearing the word genocide? Aren’t you sorry for the innocents? Do you prefer oblivion? Can’t you hear them waiting in the earth ...

3123 - El reconocimiento de la moral

¿Por qué no lloras al oír la palabra genocidio? ¿No te apenas por los inocentes? ¿Prefieres el olvido? ¿No los oyes esperar en el silencio de la tierra? ...

3123 - Η αναγνώριση του ήθους

Γιατί δεν κλαις όταν ακούς τη λέξη γενοκτονία; Δεν λυπάσαι τους αθώους; Προτιμάς τη λήθη; Δεν τους ακούς να περιμένουν μέσα στη σιωπή της γης; Τους ξέχασες ...

3122 - Ο χορός και τα χειρόγραφα

Οι μόνοι που μελέτησαν τα χειρόγραφα δεν ήξεραν να χορεύουν δεν ήταν λεβέντες δεν ήταν ήρωες όπως λέγαμε. Ήταν μόνο άνθρωποι, ήταν μόνο δίκαιοι, ...

3121 - Οι ενοχές των αθώων

Όταν ήμασταν αθώοι δεν μας το έλεγαν οι βάρβαροι. Μας είχαν καταδικάσει και οι ζωές μας ήταν οι ενοχές μας. Μας κατασπάραξαν ύπουλα με τα ίδια μας ...

3120 - Η επιμονή της γιαγιάς

Μας έκλεψαν τις σοδιές μας και δεν είπαμε τίποτα. Μας εγκλώβισαν μέσα στη γη μας και δεν είπαμε τίποτα. Μας ανάγκασαν να φάμε τις σάρκες μας για να ...

3117 - Mankind and Time XII

If Mankind is necessary, intelligence is a necessity. Unquestionably, our intelligence is nothing for the universe, but without this nothing we would not ...

3117 - Humanitas et Tempus XII

Si l’humanité est nécessaire, l’intelligence est une nécessité. Notre intelligence n’est sans doute rien pour l’univers, mais sans ce rien nous ne serions ...

3117 - Ανθρωπότητα και Χρόνος ΧΙΙ

Εάν η ανθρωπότητα είναι αναγκαία, η νοημοσύνη είναι μία ανάγκη. Η νοημοσύνη μας είναι αναμφίβολα ένα τίποτα μέσα στο σύμπαν, αλλά δίχως αυτό το τίποτα ...

3116 - Mankind and Time XI

To proceed with Mankind’s analysis, we have to examine the solitude of intelligence and rarity of resistance. To do this we have to comprehend that the ...

3116 - Humanitas et Tempus XI

Pour procéder à l’analyse de l’Humanité, il faut examiner la solitude de l’intelligence et la rareté de la résistance. Pour cela il faut comprendre combien ...

3116 - Ανθρωπότητα και Χρόνος XI

Για να προχωρήσουμε με την ανάλυση της Ανθρωπότητας, πρέπει να εξετάσουμε τη μοναξιά της νοημοσύνης και τη σπανιότητα της αντίστασης. Γι' αυτό χρειάζεται ...

3115 - Η μοναξιά της αντίστασης

Όταν όλος ο οίκος είναι μια συνωμοσία. Όταν όλος ο κόσμος είναι μια συνεργασία. Τι είναι το πρέπον; Η υποδούλωση; Η υποταγή; Τι πρέπει να επιλέξει ...

3114 - Το πένθος του λευκού

Το λευκό ήταν τόσο μαύρο. Αβάσταχτος ο πόνος. Είχε μάθει το θάνατο του αδελφού. Τότε πέθανε η ελπίδα για δεύτερη φορά. Το βάρος των αρχών είχε συντρίψει ...

3110 - Mankind and Time X

Society’s bureaucracy systematically seeks to erase the mark of humaneness in its procedures. It considers it harmful. Humaneness’ existence provokes emergence ...

3110 - Humanitas et Tempus X

La bureaucratie de la société recherche systématiquement l’effacement de trace d’humanité dans ses procédures. Elle la considère comme nuisible. L’existence ...

3110 - Ανθρωπότητα και Χρόνος X

Η γραφειοκρατία της κοινωνίας επιδιώκει συστηματικά την εξάλειψη κάθε ίχνους ανθρωπιάς στις διαδικασίες της. Τη θεωρεί ενοχλητική. Η ύπαρξή της ανθρωπιάς ...

3109 - Mankind and Time IX

Faced with oppression, people resist. However, it is not society that has taught them how to resist. So, what is the reason for this resistance and sometimes ...

3109 - Humanitas et Tempus IX

Face à l’oppression, les hommes résistent. Seulement ce n’est pas la société qui leur a appris à résister. Quelle est donc la raison de cette résistance ...

3109 - Ανθρωπότητα και Χρόνος IX

Όταν βρεθούν αντιμέτωποι με την καταπίεση, οι άνθρωποι αντιστέκονται. Μόνο που δεν είναι η κοινωνία που τους έμαθε να αντιστέκονται. Ποιος είναι, λοιπόν, ...

3108 - Mankind and Time VIII

Society is nothing but a dogma. All of its power and its weakness comes from this fact. Believing in it makes it strong. Questioning it makes it weak. ...

3108 - Humanitas et Tempus VIII

La société n’est qu’un dogme. Toute sa puissance et sa faiblesse proviennent de ce fait. Croire en elle la rend puissante. La remettre en cause, l’épuise. ...

3108 - Ανθρωπότητα και Χρόνος VIII

Η κοινωνία δεν είναι παρά ένα δόγμα. Όλη της η δύναμη και η αδυναμία προέρχονται από το γεγονός αυτό. Το να πιστεύουμε σ’ αυτήν, την καθιστά ισχυρή. Το ...

3107 - Mankind and Time VII

The war between societies and Mankind is essentially based on the following mental model: luck against necessity. Luck of existence and necessity to create ...

3107 - Humanitas et Tempus VII

La guerre entre les sociétés et l’humanité se base essentiellement sur le schéma mental suivant : le hasard et la nécessité. Le hasard de l’existence et ...

3107 - Ανθρωπότητα και Χρόνος VII

Ο πόλεμος ανάμεσα στις κοινωνίες και την ανθρωπότητα στηρίζεται κυρίως στο εξής νοητικό σχήμα: η πάλη της τύχης εναντίον της ανάγκης. Το τυχαίο στοιχείο ...

3106 - Mankind and Time VI

To better understand Mankind's characteristics, it is advisable to linger over the quartet “The dissonances” of Wolfgang Amadeus Mozart and the discomfort ...

3106 - Humanitas et tempus VI

Pour mieux saisir les caractéristiques de l’humanité, il est bon de s’attarder sur le quatuor "des dissonances" de Wolfgang Amadeus Mozart et la gêne qu’il ...

3106 - Ανθρωπότητα και Χρόνος VI

Για να κατανοήσουμε βαθύτερα τα χαρακτηριστικά της ανθρωπότητας, είναι καλό να ενδιατρίψουμε στο κουαρτέτο «Οι παραφωνίες» του Wolfgang Amadeus Mozart ...

3105 - Les dissonances du maître

A l’encontre des désirs simplistes de la société, le maître créa les dissonances pour les prochains hommes. Personne à son époque ne pouvait les supporter ...

3105 - Οι παραφωνίες του δασκάλου

Αντίθετα με τις απλοϊκές επιθυμίες της κοινωνίας, ο δάσκαλος δημιούργησε τις παραφωνίες για τους επόμενους ανθρώπους. Κανένας στην εποχή του δεν μπορούσε ...

3104 - Notes graves

Quelques notes graves suffisent à nous faire saisir l’essentiel. Au delà du monde de l’absurde, l’humanité attend nos actes. Aussi nous ne pouvons plus ...

3104 - Βαθιές νότες

Μερικές βαθιές νότες αρκούν για να συλλάβουμε την ουσία. Πέρα από τον κόσμο του παράλογου, η ανθρωπότητα αναμένει τις κινήσεις μας. Και δεν μπορούμε πια ...

3104 - Глубокие ноты

Несколько глубоких нот достаточно, чтобы понять суть. Вне мира абсурда человечество ожидает наших шагов. И мы уже не можем довольствоваться существованием ...

3104 - Глибокі ноти

Декількох глибоких нот достатньо, щоб збагнути суть. Поза світом абсурдності людство очікує наших кроків. І ми вже не можемо задовольнятися існуванням ...

3103 - Mankind and Time V

We do not choose the society which we are born in. This truism forms the basis of many problems for humans. These problems are sometimes so important that ...

3103 - Humanitas et Tempus V

Nous ne choisissons pas la société dans laquelle nous naissons. Ce truisme est à la base de bien des problèmes pour les hommes. Ces problèmes sont parfois ...

3103 - Ανθρωπότητα και Χρόνος V

Δεν επιλέγουμε την κοινωνία στην οποία γεννιόμαστε. Αυτή η κοινοτυπία βρίσκεται στη βάση πολλών προβλημάτων για τους ανθρώπους. Αυτά τα προβλήματα είναι ...

3102 - Mankind and Time IV

If geniuses are singularities in Mankind's cognitive space, then universal geniuses are anomalies in the mathematical sense of the term. It is for this ...

3102 - Humanitas et Tempus IV

Si les génies sont des singularités dans l’espace cognitif de l’humanité alors les génies universels sont des anomalies, au sens mathématique du terme. ...

3102 - Ανθρωπότητα και Χρόνος IV

Εάν οι μεγαλοφυΐες είναι ιδιομορφίες στο γνωστικό χώρο της ανθρωπότητας, οι ιδιοφυΐες είναι ανωμαλίες, με τη μαθηματική έννοια του όρου. Είναι γι’ αυτόν ...

3101 - Ο θάνατος του ποιητή

Έπρεπε να πεθάνει από την αρχή όμως η ανθρωπιά του τον είχε καταδικάσει εις ζωή. Έγραφε για τους ανύπαρκτους λαούς που δεν ήθελε η κοινωνία του αχανούς. ...

3100 - Mankind and Time ΙΙΙ

If Mankind is too abstract a notion for certain people, it is enough for them to examine the hate of the social system against it in order to grasp its ...

3100 - Humanitas et Tempus III

Si l’humanité est trop abstraite pour certains, il leur suffit d’examiner la haine du système social pour saisir sa réalité. L’humanité n’est pas une autre ...

3100 - Ανθρωπότητα και Χρόνος ΙΙΙ

Εάν η ανθρωπότητα είναι πολύ αφηρημένη έννοια για ορισμένους, αρκεί να εξετάσουν το μίσος του κοινωνικού συστήματος για να αντιληφθούν την πραγματικότητά ...

3099 - Mankind and Time II

To recognize, our brain needs to recall. Any recognition is a temporal loop in the cognitive space. Mankind works in the space of memory of the polycyclic ...

3099 - Humanitas et Tempus II

Pour reconnaître, notre cerveau a besoin de retrouver. Chaque reconnaissance est une boucle temporelle dans l’espace cognitif. L’humanité travaille dans ...

3099 - Ανθρωπότητα και Χρόνος ΙΙ

Για να αναγνωρίσει, ο εγκέφαλός μας χρειάζεται να επαναφέρει. Κάθε αναγνώριση είναι ένας χρονικός κρίκος μέσα στο γνωστικό χώρο. Η ανθρωπότητα εργάζεται ...

3098 - Mankind1 and Τime I

Examining the notion of Mankind within a strictly ontological framework is reducing the notion itself. Without Mankind's diachronic nature and temporal ...

3098 - Humanitas et Tempus I

L’examen de la notion d’humanité dans un cadre strictement ontologique est réducteur. Sans sa nature diachronique et sa fixation temporelle, elle semble ...

3098 - Ανθρωπότητα και Χρόνος Ι

Η εξέταση της έννοιας της Ανθρωπότητας σ’ ένα αυστηρά οντολογικό πλαίσιο την υποβαθμίζει. Χωρίς τη διαχρονική της φύση και το χρονικό της προσδιορισμό, ...

3097 - Le thé sans sucre

Il faisait froid mais tu ne disais. Je regardais tes doigts fins. Je t’entendais dans une autre langue. Toi aussi tu as mis du citron dans ton thé sans ...

3097 - Το τσάι δίχως ζάχαρη

Έκανε κρύο μα δεν έλεγες τίποτα.  Κοίταζα τα λεπτά σου δάκτυλα.  Σ’ άκουγα σε μια άλλη γλώσσα.  Έβαλες κι εσύ το λεμόνι  μέσα στο τσάι  δίχως ζάχαρη.  ...

3096 - Ωραία ανάμνηση

Θυμάσαι το πεζοδρόμιο της νύχτας ; Εκείνο που ζούσε απέναντι από την κοινωνία. Εκείνο που μας επέτρεψε να ζήσουμε. Το περπάτησα και πάλι για να ...

3096 - Beau souvenir

University Club Of Los Angerles 28 June 1928 Lieber Frau Hilbert,      Wenn wir bisher nicht geschrieben haben, so ist es nicht, weil wir nicht ...

3095 - La dernière facilité

Tu m’as laissé avec les étoiles dans la bouche et tu veux que je meure à nouveau pour ce que tu disais insignifiant quand tu vivais mort. Je viendrai pourtant ...

3095 - Η τελευταία ευκολία

Μ’ άφησες με τ’ αστέρια στο στόμα  και θέλεις να πεθάνω  γι’ αυτό που έλεγες ασήμαντο  όταν ζούσες νεκρός.  Θα’ ρθω όμως μην ανησυχείς  δεν είμαι σαν εσένα  ...

3094 - Η τύχη του ατόμου

Δεν είσαι ηλίθιος, το ξέρω.  Δεν διάβασες τον Φιοδόρ.  Σ’ έσωσε η σοφία της κοινωνίας.  Κοιτάζεις και δεν βλέπεις το έργο μας.  Νιώθεις μόνο την εξουσία ...

3094 - Судьба индивида

Ты не идиот, я знаю. Ты не читал Фёдора. Тебя спасла мудрость общества. Смотришь и не видишь наше дело. Чувствуешь только власть над собой. ...

3093 - Ton rire

Je veux que tu ries une fois de plus afin que meure la mort. Ne meurs pas avant de rire seulement ainsi tu resteras un homme. Personne ne te l’a dit ...

3093 - Το γέλιο σου

Θέλω να γελάσεις ακόμα μια φορά  έτσι για να πεθάνει  ο θάνατος.  Μην πεθάνεις πριν γελάσεις  μόνο έτσι θα παραμείνεις  άνθρωπος.  Κανείς δεν σου το ...

3092 - Only there

Can you live only there with the next people without the society of here? If you can, you have to learn what your humanity has forgotten in order ...

3092 - Μόνο εκεί

Μπορείς να ζήσεις μόνο εκεί  με τους επόμενους ανθρώπους  δίχως την κοινωνία  του εδώ;  Αν μπορείς, πρέπει να μάθεις  αυτά που ξέχασε η ανθρωπιά σου  ...

3091 - Les conseils du vieux

Ecoute l’océan ne te contente pas des étangs, contrôlés par la société, dépourvus de liberté, ils n’appartiennent qu’à l’instant. Au delà de la lumière, ...

3088 - Credo absurde

Afin d’éviter les critiques et les remises en question la sincérité de la croyance puise sa force dans l’absurde, au delà du rocher, au delà de la répétition, ...

3087 - L’ordre du jour

Combien de bougies pour un seul jour? Combien de jours pour une vie unique? Combien de vies pour une mort certaine? Combien de morts pour une liberté? ...

3086 - Les bougies sans espoir

Chacun de nous mourait sans espoir, seul au milieu de l’obscurité. Toute notre vie n’était qu’une bougie allumée en sacrifice au savoir. Nous ne savions ...

3081 - Le mouvement lent

Pourquoi souffrir ainsi dans un mouvement? Est-ce la lenteur de l’achèvement qui nous le rend si insupportable? A moins que ce ne soit cette humanité que ...

3080 - Nilpotence sociale

Nous sommes amis par la déchirure car nous n’acceptons sa nature. Nous nous moquons de son génie car nous manquons d’esprit. Pourtant il suffit de mourir ...

3078 - K 622

Quelques notes du maître suffisent pour déchirer la consistance du présent et nous faire entrevoir l’immensité d’un passé qui ne veut pas être oublié. ...

3075 - Sur les vagues de pierre

Sur les vagues de pierre qui ne se brisent sur aucun rivage je reviendrai te chercher pour t’offrir à nouveau le parfum d’une grenade oubliée. Au delà ...

3075 - Στα κύματα της πέτρας

Πάνω στα κύματα της πέτρας που δε σπάζουν σε καμιά όχθη θα ξανάρθω να σε ψάξω να σου προσφέρω πάλι το άρωμα ενός ξεχασμένου ροδιού. Πέραν του πόνου ...

3075 - Sulle onde di pietra

Sulle onde di pietra che non si infrangono su nessuna riva ritornerò a cercarti per offrirti di nuovo il profumo di un dimenticato melograno. Al di ...

3074 - Pensées étranges

- Ils n'existent plus. - Qui ? - Les nôtres. - Et nous sommes à nouveau seuls. - Nous étions aussi seuls dans le temps. - Seulement à présent nous ...

3074 - Παράξενες σκέψεις

- Δεν υπάρχουν πια.  - Ποιοι;  - Οι δικοί μας.  - Κι έχουμε μείνει πάλι μόνοι.  - Και τότε ήμασταν μόνοι.  - Μόνο που τώρα το ξέρουμε.  - Δεν αλλάζει τίποτα.  ...

3074 - Странные мысли

- Их больше нет. - Кого? - Наших. - И снова мы остались одни. - И тогда мы были одни. - Только теперь мы знаем. - Это ничего не меняет. - ...

3072 - La confession du voyou

Là où j'ai touché la terre j'ai trouvé seulement des pierres dures mais je n'ai pas pleuré, il n'y avait pas d'épines. Entre les fleurs je n'ai pas ...

3072 - Η εξομολόγηση του αλήτη

Εκεί που ακούμπησα τη γη  βρήκα μόνο σκληρές πέτρες  μα δεν έκλαψα  δεν υπήρχαν αγκάθια.  Ανάμεσα στα λουλούδια  δεν ξεχώρισα το χρώμα  και δεν τα έκλεψα  ...

3070 - Επέστρεψα στην εκκλησία

Επέστρεψα στην εκκλησία  για να δω τα κεριά της αντίστασης  μετά από το γάμο της χαράς  και τα δώρα της ειρήνης.  Άναψα το κερί και είδα το νερό  πάνω ...

3069 - Όταν το εκεί έγινε το εδώ

Ξέρεις πέρα από το παρελθόν  τα πέρατα της γης ήταν εδώ.  Οι θεοί είχαν καταδικάσει την ουσία,  για να κρατήσουν την εξουσία.  Όμως μέσα από τη φωτιά ήρθε ...

3067 - Έψαξα τα χρώματα στο Ερεβάν

Έψαξα τα χρώματα στο Ερεβάν  μα είδα μόνο τις σκιές του παρελθόντος.  Ο κόσμος δεν ήθελε ν’ αλλάξει,  μόνο να ξεχάσει την πραγματικότητα  που δεν έπαψε ...

3066 - Ελεύθερη διδακτική

Ενώ όλοι συμφωνούμε όταν πρόκειται να αμφισβητήσουμε το εκπαιδευτικό σύστημα, η εναλλακτική λύση δεν είναι παρά μια παραλλαγή του ίδιου. Με το πρόσχημα ...

3065 - Au delà du Haut-Karabakh

Le Haut-Karabakh n’est plus une terre enclavée. Le Haut-Karabakh n’est pas seulement une terre libérée. Il est aussi l’avenir d’une histoire et l’histoire ...

3065 - Πέρα από το Αρτσάχ

Το Αρτσάχ δεν είναι πια μια εγκλωβισμένη γη. Το Αρτσάχ δεν είναι μόνο μια απελευθερωμένη γη. Είναι επίσης το μέλλον μιας ιστορίας και η ιστορία ενός μέλλοντος. ...

3065 - За Арцахом

Арцах больше не является анклавной землей. Арцах - не только освобожденные земли. Это также будущее истории и история будущего. За оксюмороном непризнанного ...

3064 - Nous et nos montagnes

Entre la guerre et la paix, après la résurrection, avec les possédés, au sein des frères malgré le crime sans le châtiment j’étais l’idiot.

3063 - Le rêve de l’audace

Personne n’avait osé parcourir le rêve pour voir la ville du désert. Elle était au delà de la réalité mais elle appartenait à l’histoire qui n’avait pas ...

3062 - Le signe du dragon

Au milieu des victimes de la barbarie les larmes du dragon avaient laissé des traces. Personne n'y prit garde personne ne regarda les gardiens de pierre. ...

3062 - Το στίγμα του δράκου

Ανάμεσα στα θύματα της βαρβαρότητας  τα δάκρυα του δράκου είχαν αφήσει ίχνη.  Κανείς δεν πρόσεξε  κανείς δεν κοίταξε  τους πέτρινους φρουρούς.  Σήκωναν ...

3061 - Παράξενη συνομιλία

- Βλέπεις; - Τι πρέπει να δω; - Το μέλλον αυτής της γης. - Δεν βλέπω παρά μόνο βουνά. - Αυτό είναι το παρελθόν. - Είναι αυτά που μας προστάτευσαν. ...

3061 - Странный разговор

- Видишь? - Что я должен увидеть? - Будущее этой земли. - Я вижу только горы. - Это - прошлое. - Именно они нас защитили. - И именно их защитим ...

3060 - Au dessus de la musique

Pour partager le repas, il fallait un monde nouveau. Alors nous écoutâmes la musique, celle des combattants de la paix et nous retrouvâmes grâce à elle ...

3058 - Nécessaire rencontre

Sur le bord de la route les hommes n’attendaient rien. Cependant nous étions quand même là. Comme si nous devions nous rencontrer pour faire à nouveau ...

3057 - Sur la route d’antan

Plus nous nous enfoncions sur la route chaotique, plus nous sentions la présence du dragon. Il protégeait la terre et les hommes sans rien demander en ...

3056 - Το κόκκινο κομποσκοίνι

Εκεί δεν είχε πληγωθεί το ίδιο χρώμα. Πονούσε όμως με τον ίδιο τρόπο. Το κομποσκοίνι ήταν κόκκινο. Μα τα χρόνια τριάντα τρία. Έτσι είδαμε τον ...

3051 - Η συνείδηση της τιμωρίας

Τώρα που είδα τη φωτογραφία  με τα σπασμένα κορμιά  και τους παγωμένους σταυρούς  δεν μπορώ πια ν’ αντικρίσω  το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας  ως μια ...

3050 - Le temps de l’inconnu

Tout était prêt dans l’inconnu. La pluie avait délavé les couleurs. L’omnipresence de la pierre grise écrasait la moindre volonté. Et pourtant la résistance ...

3049 - La présence du dragon

Sur la terre des pierres le souvenir du dragon était présent. Son souffle avait gravé la mémoire du peuple des croix nouées. Seulement cette fois il était ...

3048 - La liberté de voter

Il est si difficile d’imaginer l’impensable que certains ne peuvent vivre sa réalité. Les gens pensaient être anonymes et pourtant ils tenaient dans la ...

3048 - Η ελευθερία της ψήφου

Είναι τόσο δύσκολο να φανταστούμε το αδιανόητο που ορισμένοι δεν μπορούν να ζήσουν την πραγματικότητά του. Οι άνθρωποι πίστευαν πως ήταν ανώνυμοι κι ...

3047 - Ο άλλος κανένας

- Τι περιμένεις από εκεί;  - Τίποτα.  - Τότε γιατί πας εκεί;  - Γιατί όλα αρχίζουν με το τίποτα  - Και ποιος θα σ’ εμπιστευτεί;  - Κανένας.  - Ο άλλος ...

3047 - մյուս ոչ մեկը

- Ի՞նչ ես սպասում այնտեղից: - Ոչինչ: - Հապա ինչու՞ ես գնում այնտեղ: - Որովհետև ամեն ինչ սկսվում է ոչնչից: - Իսկ ո՞վ կվստահի քեզ: - Ոչ մեկը: - Այն ...

3046 - Η αναμονή των βουνών.

Πάνω από τα βουνά δεν υπήρχαν σκιές. Τα είχε σκεπάσει ο ήλιος της μνημοσύνης. Περίμεναν και πάλι τον άγνωστο της δικαιοσύνης. Έπρεπε να βρει ...

3046 - Ожидание гор

Над горами не было теней. Солнце мнемосины покрыло их. Они снова ждали незнакомца праведности. Он должен был найти потерянные тени. Те, которые ...

3045 - Η ανακάλυψη της συνείδησης.

Ανάμεσα στους αγνώστους αναγνωρίζουμε την αξία της μάχης και της θυσίας. Κανείς άλλος δεν μπορεί να αναδείξει την αλήθεια που δεν ξέχασε τον θάνατο. Τώρα ...

3044 - Against oblivion

For years now we’ve been fighting the barbarians and still we do not dare to face the past. But there, in the black garden, they are waiting for ...

3044 - Εναντίον της λήθης

Χρόνια παλεύουμε με τους βαρβάρους  κι ακόμα δεν τολμάμε  ν’ αντικρίσουμε  το παρελθόν.  Εκεί στον μαύρο κήπο όμως  περιμένουν το παραμικρό  για να κατασπαράξουν  ...

3044 - Против забвения

Уже много лет мы боремся с варварами и до сих пор не смеем увидеть прошлое. Но там, в черном саду, они ждут малейшего, чтобы растерзать настоящее. ...

3043 - Εσωτερικές τριβές.

Κάθε σύστημα, ειδικά σε φάση πολέμου, έχει εσωτερικές τριβές, όπως το ανέδειξε ο στρατηγιστής Clausewitz. Το πρόβλημα δεν είναι να τις απαλείψει αλλά να ...

3042 - Το πρόβλημα της λύσης.

Η επιρροή της ειρήνης είναι τόσο μεγάλη στη σύγχρονη κοινωνία που δεν γίνεται κατανοητό ότι πρέπει να δοθούν μάχες για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος. Η ...

3041 - The dead friend

I heard you words and saw your limits. You were innocent and pure but you didn't know that you were dead. I had to hurt you to see what life means. ...

3041 - Amigo muerto

Escuchaba tus palabras y veía tus limites. Eras inocente y puro pero no sabías que estabas muerto. Debía herirte para que entendieras lo que significa ...

3041 - L’ami mort

J’écoutais tes paroles et je voyais tes limites. Tu étais innocent et pur mais tu ne savais pas que tu étais mort. Il me fallait te blesser pour que ...

3041 - Ο νεκρός φίλος

Άκουγα τα λόγια σου κι έβλεπα τα όριά σου. Ήσουν αθώος και αγνός αλλά δεν ήξερες ότι ήσουν νεκρός. Έπρεπε να σε πληγώσω για να δεις τι σημαίνει ...

3041 - Мёртвый друг

Я слушал твои слова и видел твои пределы. Ты был ни в чем неповинен и чист, но ты не знал, что был мертв. Мне пришлось причинить тебе боль, чтобы ...

3040 - The black woods

Who had seen the ocean of fire? The black woods did not answer. They were waiting for the unknown who was born in the genocide. He was the one to ...

3040 - Les bois noirs

Qui a vu l’océan de feu ? Les bois noirs ne répondirent pas. Ils attendaient l’inconnu qui était né pendant le génocide. Lui se souvenait de tout. C’était ...

3040 - Τα μαύρα ξύλα

Ποιος είχε δει τον ωκεανό της φωτιάς;  Τα μαύρα ξύλα δεν απάντησαν.  Περίμεναν τον άγνωστο  που γεννήθηκε  μέσα στη γενοκτονία.  Αυτός θυμόταν τα πάντα.  ...

3040 - Черные древесины

Кто видел океан огня? Черные древесины не ответили. Они ждали неизвестного, родившегося в геноциде. Он помнил все. Он был памятью мира. Так огонь ...

3039 - Les bois du jardin noir

Pendant des siècles les bois du jardin noir attendaient la liberté des hommes. Il fallut d’abord traverser le désert du génocide pour découvrir enfin la ...

3035 - Le vieux et l’enfant

Comme le vieux était aveugle il ne regardait pas la société et ne voyait que l’humanité de l’enfant qui levait le doigt. Il examinait les mouvements d’une ...

3035 - Ο γέρος και το παιδί

Όπως ο γέρος ήταν τυφλός δεν κοίταζε την κοινωνία κι έβλεπε μόνο την ανθρωπιά του παιδιού που σήκωνε το δάκτυλο. Εξέταζε τις κινήσεις μιας αόρατης παρτίδας ...

3034 - The second sacrifice

Upon the white wall I felt the wound of stone. The memory had fallen so that we wouldn’t forget the unknown soldier. He said nothing, when he saw ...

3034 - Le second sacrifice

Sur le mur blanc je ressentis la blessure de la pierre. La mémoire était tombée pour que nous n’oubliions pas le soldat inconnu. Il n’a rien dit quand ...

3034 - Η δεύτερη θυσία

Πάνω στο λευκό τείχος  ένιωσα την πληγή της πέτρας.  Η μνήμη είχε πέσει  για να μην ξεχάσουμε  τον άγνωστο στρατιώτη.  Δεν είπε τίποτα όταν είδε  το παιδί ...

3033 - Το χαμόγελο της ανθρωπιάς

Διάβαζα το κείμενο του γέρου που είχε χάσει το γιο του μα δεν έκλαιγα όπως τότε χαμογελούσα όπως ήθελε εκείνος που δεν γνώριζε πια το γέλιο ...

3033 - Улыбка человечности

Я читал текст старика, который потерял сына, но я не плакал, как тогда, я улыбался, как он хотел, тот, кто не знал больше смеха и рабства. Я снова ...

3032 - The exhausted comrade

Tiredness had brought him to his knees, and the man of earth had to have rest. And we started dancing and we put him in the middle of the cycle in ...

3032 - Ο κουρασμένος σύντροφος

Τον είχε γονατίσει η κούραση  κι έπρεπε να ξαποστάσει  ο άνθρωπος της γης.  Κι εμείς στήσαμε χορό  και τον βάλαμε στη μέση του κύκλου  για να τον προστατέψουμε.  ...

3031 - Human uniforms

For so many years, we used to wear uniforms, without knowing their real value. It had to happen to one of ours something that penetrates the uniforms, ...

3031 - Οι ανθρώπινες στολές

Τόσα χρόνια φορούσαμε στολές  δίχως να ξέρουμε την πραγματική τους αξία.  Έπρεπε να πάθει ένας δικός μας  κάτι που διαπερνά τις στολές  για να καταλάβουμε ...

3027 - Ο γέρος και τα μαθηματικά

Ο γέρος κοίταζε την πόρτα. Περίμενε τον άγνωστο. Έπρεπε να μιλήσει για τα μαθηματικά του. Η πόρτα άνοιξε. Δεν κουνήθηκε από την καρέκλα του. ...

3026 - Η τελευταία προετοιμασία

Βάνια: Έγραψε και πάλι...  Σόνια: Θα μου το διαβάσεις;  Βάνια: Όχι, δεν μπορώ. Πρέπει να το διαβάσεις μόνη σου.  Σόνια: Έχεις τα φύλλα μαζί σου.  Βάνια: ...

3025 - Une image, mille morts

- Je voudrais te montrer une photographie mais je n’ose pas… - Pourquoi donc ? - J’ai peur de ta réaction… - Cette photographie est donc si terrible ...

3020 - Το μνημόσυνο και η αντίσταση

Όλοι θεωρούμε ότι το μνημόσυνο είναι μια εσωτερική ανάγκη που υπάγεται αποκλειστικά στο θρησκευτικό χώρο. Ακόμα και αν αυτό ισχύει για τους περισσότερους ...

3019 - El hambre de Mnemósine

Puede que hubieran muerto los niños, pero Mnemósine tenía hambre. Quería comerse el olvido de la sociedad, que no sabía de dolores, y murió hinchada. ...

3019 - Η πείνα της μνημοσύνης

Μπορεί να είχαν πεθάνει τα παιδιά  όμως η μνημοσύνη  πεινούσε.  Ήθελε να φάει τη λήθη της κοινωνίας  που δεν ήξερε από πόνους  και πέθανε σκασμένη.  Είχες ...

3019 - Голод поминання

Може померли діти, але поминання прагло. Хотіло з’їсти забуття суспільства, що не відчувало болю і померло, луснувши. Мав в утробі малих, що народили ...

3018 - Οι μικρές στρόγγυλες κοιλιές

Νόμιζες ότι δεν μπορούσες να κάνεις τίποτα  και δεν έκανες τίποτα  όμως οι στρογγυλές κοιλιές  υπήρχαν.  Τις είχες θάψει μέσα στη λήθη σου  για να μην ...

3018 - Маленькие круглые животы

Думал, что не смог бы ничего сделать и не сделал ничего, но круглые животы существовали. Ты похоронил их в забвении, чтобы не видеть, но круглые ...

3018 - Маленькі круглі животи

Думав, що не зміг би нічого вдіяти і не зробив нічого, але круглі животи існували. Ти поховав їх у забутті, щоб не бачити, але круглі животи існували. ...

3015 - Η παρατήρηση της ιστορίας

Στα εδάφη της ελευθερίας, έπρεπε να γραφεί η ιστορία από την αρχή, όχι για να σβηστεί το παρελθόν, αλλά για να μη λησμονηθεί το μέλλον. Οι άνθρωποι ...

3014 - Initiation au génocide

Ne courbe pas la tête, regarde l’ennemi en face, ne quitte pas ses yeux même s’il te tranche la tête. Ta mort n’est qu’une condamnation, son sort, une ...

3013 - Le regard du tigre

Au delà de la cage de la captivité, le regard du tigre blessait la forêt. Il ne savait pleurer sur son sort, il se contentait de dépecer la mort. Prêt ...

3012 - Ο άλλος δρόμος

Σταυρούλα: Θα μου μιλήσεις για τους Πομάκους; Ιάκωβος: Τι θέλεις να σου πω; Σταυρούλα: Είναι και αυτοί άνθρωποι; Ιάκωβος: Και βέβαια. Σταυρούλα: Μα στο ...

3012 - Другой путь

Ставрула: Ты расскажешь мне о помаках? Яковос: Что ты хочешь узнать? Ставрула: Они тоже люди? Яковос: Конечно. Ставрула: Но в школе... Яковос: Что ...

3011 - Τα δάκτυλα της χαρουπιάς

Τα δάχτυλα της χαρουπιάς έδειχναν την πονεμένη γη όμως ο ουρανός, κρατούσε μια χούφτα φωτός πάνω από την εγκλωβισμένη για να μην ξεχάσουμε την εκκλησία ...

3010 - Δύο φορές περάσαμε

Δύο φορές περάσαμε από το μονοπάτι της μνήμης που περίμενε ν’ανοίξουν τα τείχη της πόλης για να φανεί το λιμάνι με το ακίνητο καράβι, τότε άρχισε το πρώτο ...

3009 - Under the pines

There, under the pines we were waiting for the world of passion. We had learnt about the cypress and we turned our gaze. Each moment was one death ...

3009 - Κάτω από τα πεύκα

Εκεί κάτω από τα πεύκα περιμέναμε τον κόσμο του πάθους. Είχαμε μάθει για τo κυπαρίσσι και στρίψαμε το βλέμμα μας. Κάθε στιγμή ήταν κι ένας θάνατος της ...

3008 - Κατεχόμενα ταξίδια

Βάνια: Είδες τον άγιο; Κάτια: Τον τυφλό; Χρόνος. Ναι, βέβαια. Χρόνος. Εκείνος όμως... Βάνια: Τον φίλησε ο δάσκαλος. Κάτια: Πάνω στις πληγές του; ...

3008 - Оккупированные поездки

Ванья: Видела святого? Катя: Слепого? Пауза. Да, конечно. Пауза. Но он... Ванья: Учитель поцеловал его. Катя: Его раны? Ванья: Только их. Катя: ...

3007 - Ещё ближе к морю

Соня : Расскажи мне обо всём. Катя : Ничего не скрывать? Соня : Даже движения хочу услышать. Катя : Пять движений для молчания. Соня : Что это? Катя ...

3003 - Η αντίσταση των βιβλίων

Την ώρα που γράφαμε τα βιβλία της ιστορίας  με το βλέμμα του μέλλοντος  άλλοι έσβησαν το παρελθόν  για να κυριαρχήσει το παρόν.  Δεν το βάλαμε κάτω όμως  ...

3000 - Alone but together

Many thought that we were unhappy because we had no hope. Few saw our joy when we were together. Because we knew how rare that moment was.

3000 - Seuls mais ensemble

Beaucoup de gens pensaient que nous étions malheureux parce que nous n’avions pas d’espoirs. Mais peu voyaient notre joie lorsque nous étions ensemble. ...

3000 - Μόνοι αλλά μαζί

Πολλοί νόμιζαν ότι ήμασταν δυστυχισμένοι γιατί δεν είχαμε ελπίδες. Λίγοι έβλεπαν τη χαρά μας όταν ήμασταν μαζί. Διότι ξέραμε πόσο σπάνια ήταν ...

3000 - Одни, но вместе

Многие думали, что мы были несчастны, потому что у нас не было надежд. Мало кто видел нашу радость, когда мы были вместе. Ибо мы знали насколько ...

2998 - Ακόμα και τότε

Ακόμα και όταν δεν άκουγε την ανθρωπιά του τέρατος, εκείνο δεν έπαυε να εξηγεί το τελευταίο νόημα της ζωής όχι όμως την κοινωνία μα τους ...

2997 - Le feu de l’océan

Là-bas où est mort le soleil sous la pluie de l’oubli nous vîmes pour la première fois la terre brûlée par l’océan. N'existaient plus les hommes ...

2997 - Η φωτιά του ωκεανού

Εκεί που πέθανε ο ήλιος  κάτω από τη βροχή της λήθης  είδαμε για πρώτη φορά  τη γη να καίγεται από τον ωκεανό.  Δεν υπήρχαν πια οι άνθρωποι  που δεν ξεχνούσαν ...

2996 - Η ομορφιά του δένδρου

Εκεί στον απέραντο κάμπο  ένα δένδρο κοίταζε τη γη.  Eίχε χώσει της ρίζες του  για να μην τις κλέψουν  οι βάρβαροι της λήθης.  Μα όταν ήρθαν οι κατακτητές  ...

2995 - Το δάσος του χρόνου

- Γιατί δεν κοίταξες το σπίτι;  - Έβλεπα μόνο τον τάφο.  - Μα δεν πήγαμε στο νεκροταφείο.  - Το σπίτι.  - Τι θες να πεις με το σπίτι;  - Ήταν μια ανώνυμη ...

2994 - Η σελίδα δεν τέλειωσε

Δεν ξεφύλλισες όλες τις σελίδες του βιβλίου της ιστορίας για να μάθεις ότι η σελίδα που δεν τέλειωσε δεν είναι η δική σου ούτε η δική μας. ανήκει ...

2993 - Ένα ποτήρι ζωής

Δεν μέθυσες μ’ ένα ποτήρι ζωής και θέλησες να πεθάνεις και πάλι για να ζήσουν οι άλλοι που δεν πρόφτασαν να προδώσουν τις αξίες που δεν γνώρισαν. ...

2992 - The offer and discounts

The whole life was an offer But society only knew about discounts. As he couldn’t sale something they told him that he didn’t know about market. The ...

2991 - Όταν ο τάφος έγινε θησαυρός

Τα σπάνια χειρόγραφα ήταν πολλά. Και η αξία δεν είχε νόημα. Δεν έστειλε πια το μελάνι. Το χαρτί δεν έπινε πια τη ζωή. Μα οι νεκρές γλώσσες έπρεπε ...

2990 - Τα φύλλα μιας άλλης εποχής

Διαβάζαμε με τις ώρες τα περασμένα χρόνια δίχως τα δάκρυα της σιωπής. Όμως η συγκίνηση δεν ήρθε παρά μόνο με την άνοιξη. Ήταν λίγο μετά το τέλος ...

2989 - Μα και οι κάρτες μιλούσαν

Ανάμεσα στα μολυβένια έγγραφα κλέψαμε τις κάρτες που μιλούσαν. Έλεγαν για κείνους που δεν έζησαν για κείνους που δεν πάλεψαν με τους σπασμένους ...

2988 - Η κλούβα της ανθρωπιάς

Μέσα στην άγνωστη βιβλιοθήκη, μια κλούβα περίμενε άδεια. Οι άγνωστοι την πλησίασαν σιωπηλά. Κι έκλεισαν την πόρτα. Τότε ο τάφος έγινε ...

2987 - Εσωτερική ανάγκη

Έλεγες για την ανθρωπιά που δεν ήξερε από κοινωνία κι έκλαιγες για τα παιδιά που αντιμετώπιζαν την αδιαφορία. Ζήτησες συγγνώμη αλλά δεν πέθανες ...

2986 - Η άγνωστη γνώση

Δίνουμε αξία μόνο στις γνώσεις μας κι όχι στη γνώση. Γι’ αυτό το λόγο μάς ενοχλούν τόσο πολύ οι άγνωστοι που ξέρουν. Διότι μ’ αυτούς καταλαβαίνουμε ...

2985 - Ένας Προμηθέας δεσμώτης

Κάθε άτομο της κοινωνίας ένιωθε λύπη για τον Προμηθέα δεσμώτη. Έβλεπε τις αλυσίδες και ράγιζε η καρδιά του γιατί δεν ήξερε ότι εκείνος δέχτηκε ...

2984 - Μάθημα πάθημα

Στα κατεχόμενα της ζωής, η ζωή δεν είναι εγκλωβισμένη μα μόνο αγνοούμενη. Δεν υπάρχει εξήγηση για εκείνον που δεν αναζητά μα μόνο ήττα. Η ουσία ...

2983 - Du rire, sans blague

- Tu ris à nouveau ? - Non bien sur. - Mais tes lèvres ? - C’est pour qu’elle croie que je ris. - Qui ? - Mais la mort ! -Tu te moques de moi ? - Parce ...

2983 - Γέλιο, όχι αστεία

- Πολύ γελάς;  - Όχι βέβαια.  - Μα τα χείλη σου;  - Είναι για να νομίζει ότι γελάω.  - Ποιός;  - Μα ο θάνατος!  - Με δουλεύεις;  - Επειδή τον ξεγελάω δίχως ...

2982 - La risa inmortal

- ¿Porqué te ries? - Para no morirme. - ¿Quién te dijo que la muerte le tiene miedo a la risa? - Angustiado. ¿Quieres decir que no le tiene miedo? ...

2982 - Le rire immortel

- Pourquoi ris-tu ? - Pour ne pas mourir. - Qui t’a dit que la mort avait peur du rire ? - Angoissé. Tu penses qu’elle ne le craint pas ? - Non, ...

2982 - Το αθάνατο γέλιο

- Γιατί γελάς;  - Για να μην πεθάνω.  - Ποιός σου είπε ότι ο θάνατος φοβάται το γέλιο;  - (Αγχωμένος) Εννοείς ότι δεν το φοβάται;  - Όχι, δεν ξέρω.  - ...

2982 - Бессмертный смех

- Почему ты смеёшься? - Чтобы не умереть. - Кто тебе сказал, что смерть боится смеха? - (Взволнованный) Ты имеешь в виду что не боится? - Нет, ...

2981 - Εκατό χρόνια πέρασαν

- Εκατό χρόνια πέρασαν... - Τα χειρόγραφα δεν ξέχασαν.  - Όμως ποιος τα θυμόταν;  - Κανείς. Μα τώρα...  - Τα διαβάζουμε και πάλι.  - Ένας ολόκληρος κατάλογος.  ...

2980 - Η κραυγή του πάθους

Η αίθουσα δεν ήταν άδεια.  Υπήρχαν άνθρωποι.  Σε κοίταζαν σιωπηλά.  Δεν ήξεραν για την επανάσταση.  Τους είχαμε πει μόνο για θέατρο.  Έτσι όταν σηκώθηκες ...

2979 - Δεν ξέχασες, το ξέρω

Όταν έπεσε ο γιος  νεκρός  δεν τόλμησες να μιλήσεις  φοβήθηκες  μην τον ξυπνήσεις.  Δεν έκλαψες  για να μην στάξουν  πάνω του τα δάκρυά σου.  Λυπάμαι  ...

2978 - Το δωμάτιο χωρίς μπαλκόνι

Μου λείπει ήδη το δωμάτιο  με την παλιά γκραβούρα  και τα κινέζικα αγαλματάκια.  Οι μαύρες φιγούρες,  ελεύθερες πια  προσέχουν την ιστορία.  Ακόμα και ...

2977 - Οι κόμβοι και το καλάμι

Κοντά στη λίμνη  ανάμεσα στα καλάμια  μετρούσες τους κόμβους.  Δεν υπήρχαν άλλοι  ήσουν ο μόνος υπεύθυνος  της τελευταίας επιλογής.  Τα χάδια σου  ήταν ...

2976 - Ο άνθρωπος με το καλάμι

Δεν μπόρεσες να πεις τίποτα  εκείνη τη στιγμή.  Σ’ εμπόδισε το όνειρο  που δεν ξέχασε.  Έτσι δεν είναι;  Το καλάμι δεν έπαιζε ακόμη.  Τα χείλη σου δεν ...

2975 - Όταν άνοιξαν τα φύλλα

Ποιος αντιλήφθηκε τι έγινε  όταν άνοιξαν τα φύλλα  και διαβάσαμε τα γράμματα  που κανείς δεν κοίταζε πια;  Ο ανύπαρκτος λαός ράγισε  ακόμα μία φορά το ...

2974 - Λίγες επιλογές

Λίγες είναι οι επιλογές  όπως και οι άνθρωποι  μα επαρκούν για τον κόσμο  που δεν γνωρίζει αρχές  παρά μόνο αξίες.  Ο ξένος επέλεξε τον ήλιο,  ο άγνωστος ...

2973 - Τα νεκρά δένδρα

Ανάσαινα παλιά βιβλία  για να θυμηθώ το άρωμα  της ξεχασμένης μνήμης,  όταν είδα για πρώτη φορά  το μυστικό φύλλο που δεν λύγισε  ανάμεσα στα κλειστά ανοίγματα.  ...

2972 - Ο ανθρωπάκος με το άρωμα

Ανάμεσα στα ρούχα  ένα κρυφό άρωμα  Ποιος το έβαλε άραγε;  Το κρατούσε μέσα του  ένας ανθρωπάκος  που δεν περίμενε  παρά μόνο το άνοιγμα.  Ο κλειστός κόσμος ...

2971 - Two moments and one life

Two dates, two moments but only one life. We are not paying attention at the first because we don't know about the second. Too many facts, few decisions ...

2971 - Δύο στιγμές και μία ζωή

Οι δύο ημερομηνίες,  δύο στιγμές  η ζωή όμως μία.  Δεν προσέχουμε την πρώτη  διότι δεν γνωρίζουμε τη δεύτερη.  Τα γεγονότα πολλά,  οι αποφάσεις λίγες  ...

2970 - Histoire d’un mythe

Dans le salon des immortelles le tableau du sable pénétrait dans le passé de notre histoire. Sans se contenter d’exister comme un simple élément du décor, ...

2968 - Ambiguïtés révélatrices

Les combattants de la cause arménienne se sentent bien souvent seuls. Il faut dire que la reconnaissance du génocide des Arméniens semble soit aller de ...

2964 - Η σιωπή του Πέτρου

Δεν ήταν ανάγκη να πεθάνεις.  Δεν νομίζεις;  Γιατί δεν απαντάς;  Δεν ξέρεις τι να πεις;  Δεν ήθελες να ζήσεις;  Γιατί δεν με κοιτάς πια;  Δεν ζήτησες τίποτα.  ...

2963 - The road of humanity

Stavroula: Why do the gypsies don’t have a house? Jacob: The world is their home. Stavroula: And where do they live? Jacob: On the road. Stavroula: ...

2963 - El camino de la compasión

Stavrula: ¿Por qué no tienen casa los gitanos? Santiago: El mundo es su casa. Stavrula: ¿Y dónde viven? Santiago: En la calle. Stavrula: ¡Pero si allí ...

2963 - Ο δρόμος της ανθρωπιάς

Σταυρούλα: Γιατί δεν έχουν σπίτι οι Τσιγγάνοι;  Ιάκωβος: Ο κόσμος είναι το σπίτι τους.  Σταυρούλα: Και πού μένουν;  Ιάκωβος: Στο δρόμο.  Σταυρούλα: Μα ...

2963 - Путь человечности

Ставрула: Почему нет дома у цыган? Яковос: Мир является их домом. Ставрула: А где они живут? Яковос: На улице. Ставрула: Но там ничего нет! Яковос: ...

2960 - Tout pour rien

Combien de personnes connaissaient la valeur du rien ? La société avait décidé. Le rien serait l’humanité. Elle serait condamnée à vivre pour que ...

2960 - Τα πάντα για το τίποτα

Πόσοι ήξεραν την αξία του τίποτα;  Η κοινωνία είχε αποφασίσει.  Το τίποτα θα ήταν η ανθρωπιά.  Και θα ήταν καταδικασμένη να ζήσει  για να ξέρουν όλοι τι ...

2959 - Μία χούφτα φωτός

Εκεί δεν υπήρχε σκιά  μόνο ήλιος και άμμος.  Υπήρχε όμως ανθρωπιά,  μία χούφτα φωτός  που δεν ήθελε να σβήσει  ανάμεσα στις πέτρες  μιας ξεχασμένης μνήμης.  ...

2959 - Горсть света

Там не было тени, только солнце и песок. Однако существовала человечность, горсть света , что не хотела гаснуть между камнями забытой памяти. Дети ...

2958 - Πώς αντέχεις;

Τώρα που γέρασαν ακόμα και τα όνειρα  πώς αντέχεις;  Θυμάσαι τότε που έκλαιγες με τη μουσική  που δεν άκουγα;  Δεν μπορούσες να ξεχάσεις τα χρώματα  που ...

2956 - Από το χρέος στην απελευθέρωση

Κάθε πρόσφυγας που δεν έκανε ακόμα μια προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, βοηθά την Τουρκία διότι δεν αμφισβητεί την εισβολή. Κάθε ...

2949 - Négociations utopiques

Certains Arméniens sont tellement persuadés de n’être que des victimes qu’ils ne peuvent réaliser leur propre victoire. L’existence des territoires libérés ...

2948 - Η μικρή κιβωτός

Σ’ αυτήν την βιβλιοθήκη δεν υπήρχουν τείχη μόνο βιβλία. Ήταν ένας κλειστός κόσμος που προστάτευε το παρελθόν από τη βαρβαρότητα της κοινωνίας. Τα βιβλία ...

2947 - La négation de face

Il est rare de voir la négation de face. Sournoise, elle louvoie à travers les esprits sans se montrer. Alors quand nous avons la chance de la voir il ...

2947 - Η άρνηση κατά πρόσωπο

Είναι σπάνιο να βλέπουμε την άρνηση κατά πρόσωπο. Ύπουλα, λοξοδρομεί ανάμεσα στα πνεύματα χωρίς να φαίνεται. Έτσι όταν την βλέπουμε πρέπει να επωφελούμαστε ...

2947 - La negazione frontale

È raro vedere la negazione frontale. Subdolamente, si raggira attraverso gli spiriti senza apparire. Così quando abbiamo la fortuna di vederla occorre ...

2946 - Le premier poing

Dans la salle du congrès régnait un étrange silence les hommes muets attendaient un geste de la part du passé pour lutter contre l’infamie, la trahison ...

2946 - Η πρώτη πυγμή

Μέσα στην αίθουσα του συνεδρίου βασίλευε μια παράξενη σιωπή βουβοί άνθρωποι περίμεναν μία χειρονομία από το παρελθόν για να αγωνιστούν ενάντια στη ...

2946 - Il primo pugno

Nell'aula del congresso regnava un silenzio strano muti gli uomini attendevano un gesto dal passato per lottare contro l’infamia, il tradimento e ...

2945 - La grandeur d’Eugénie

Elle n’avait jamais eu le ventre rond. Elle était née trop tard pour cela. Pourtant ses souvenirs avaient été blessés. Née après la mort, elle devait vivre, ...

2945 - Το μεγαλείο της Ευγενίας

Ποτέ δεν είχε στρογγυλή κοιλιά. Γεννήθηκε πάρα πολύ αργά για κάτι τέτοιο. Ωστόσο οι αναμνήσεις της ήταν πληγωμένες. Γεννημένη μετά το θάνατο, όφειλε ...

2945 - Величие Евгении

У нее никогда не было круглого живота. Она родилась слишком поздно для этого. Однако ее воспоминания были ранены. Родившаяся после смерти, она должна ...

2944 - Dans la paix de la guerre

C’était la guerre dans notre pays mais lorsque j’ai entendu ta voix dans le lointain d’une époque révolue, je me suis dit que tout était possible encore ...

2944 - Μέσα στην ειρήνη του πολέμου

Ήταν ο πόλεμος στη χώρα μας αλλά όταν άκουσα τη φωνή σου στο βάθος μιας άλλης εποχής, νόμιζα ότι όλα ήταν πιθανά ακόμα και τώρα, ακόμα και μετά από ...

2944 - Nella pace della guerra

C’era la guerra nel nostro paese ma quando ho sentito la tua voce dal profondo di un’epoca passata, mi son detto che tutto era possibile anche adesso, ...

2941 - Η κοινωνία της δειλίας

Δεχόμαστε την ύπαρξη των γενοκτονιών αλλά είμαστε το ίδιο ρατσιστές με τους ίδιους τους λαούς με το ίδιο μίσος επειδή η κοινωνία της λήθης μας διδάσκει ...

2941 - Общество трусости

Мы принимаем существование геноцидов, но мы такие же расисты по отношению к тем же народам с той же ненавистью , так как общество забвения учит нас ...

2939 - Les petites choses

Dans la vie quotidienne de l’oubli, nous n’accordons guère d’importance aux petites choses qui nous rendent humains. Nous sommes persuadés de faire l’essentiel ...

2934 - Ωκεανός μνημοσύνης

Γιατί δεν είπες τίποτα  όταν σε πλήγωσε  η αδικία της στιγμής;  Κοίταζες το γιο σου  που είχε γίνει ένα με τη γη  και δεν σήκωσες το βλέμμα.  Όμως πέρα ...

2933 - Η πέτρινη πόλη

Τα τείχη του χρόνου  είχαν το χρώμα  της πέτρινης πόλης.  Οι ασπρόμαυρες σκιές  γελούσαν ανάμεσα  στους αιώνες της σιωπής.  Και πάνω στον ωκεανό  περίμεναν ...

2932 - Τα σπασμένα γόνατα

Κανείς δεν μπορούσε ν’ αντισταθεί  στην πέτρα του πάθους  και με τα γόνατα σπασμένα  προσπαθούσε να ζήσει το θάνατο.  Εκείνοι που σε κατηγόρησαν  ευγνωμονούσαν ...

2930 - Ψηλά τα χέρια

Οι αθώοι είχαν ψηλά τα χέρια.  Οι βάρβαροι τούς είχαν σταυρώσει  πάνω στο αόρατο ξύλο  και κανείς δεν έβλεπε  το μαρτύριο της γενοκτονίας.  Έπεφταν νεκροί ...

2929 - Αναγκαία ερωτήματα

Πού πήγαινες πάνω στις πέτρες του ήλιου;  Πώς έκλαιγες μπροστά στη θάλασσα;  Ποιος ουρανός ήταν μαζί σου;  Πόσο άντεξες την τύχη;  Ήσουν ήδη η ζωή μου ...

2928 - Les quartiers de pierre

Lorsque je marchais seul Dans les quartiers de pierre Je te sentais à côté de moi. J’avais au dessus de moi ton passé Et je regardais chaque instant De ...

2928 - Τα πέτρινα σοκάκια

Όταν περπατούσες μόνος  μέσα στα πέτρινα σοκάκια  σ’ ένιωθα δίπλα μου.  Είχα πάνω μου το παρελθόν σου  και κοίταζα κάθε στιγμή  του μέλλοντος.  Κι έτσι ...

2927 - La préférence

Tu ne cherchais pas à voir L’invisible Tu ne croyais pas à la pensée De la couleur Tu ne voulais pas enlacer L’impénétrable Tu ne pleurais pas la tombe ...

2927 - Η προτίμηση

Δεν έψαξες να δεις  το αόρατο.  Δεν πίστεψες τη σκέψη  του χρώματος.  Δεν ήθελες ν’ αγγίξεις  το άβατο.  Δεν έκλαψες τον τάφο  της πέτρας.  Προτίμησες ...

2926 - Ο θησαυρός της βιβλιοθήκης

Πάνω στο τραπέζι  ένα κλειστό κουτί περίμενε  το άγγιγμα,  το άνοιγμα,  το αίνιγμα.  Είχαν χαράξει το βλέμμα  που δεν περίμενε  το πνεύμα,  το στέμμα,  ...

2925 - Ιερό τέρας

Κάτω από την πέτρα τη βαριά  ένα κεφάλι σήκωσε το φως.  Είχε τα μάτια του κλειστά  ο ξένος, ο άγνωστος, ο γυμνός.  Πατούσε πάνω στα νεκρά νερά  μα τα βήματά ...

2924 - Δομικά στοιχεία της γεωπολιτικής

Η γεωπολιτική που προσφέρει το γενικότερο πλαίσιο για την ανάπτυξη στρατηγικών θεωριών που εμπεριέχουν προβληματισμούς της γεωστρατηγικής, δεν αντιμετωπίζεται ...

2921 - Tour guide of passion

At that time when oblivion no longer had a name some should guide the passion around. Humans no longer knew what pain means, they were dead. ...

2921 - Guide de la passion

À cette époque Où l’oubli n’avait plus de nom Il fallut que certains guident la passion. Les hommes ne savaient plus Ce que signifiait douleur Ils étaient ...

2921 - Ξεναγός πάθους

Εκείνη την εποχή  όπου η λήθη δεν είχε πια όνομα  κάποιοι έπρεπε να ξεναγήσουν το πάθος.  Οι άνθρωποι δεν ήξεραν πια  τι σημαίνει πόνος  ήταν νεκροί.  ...

2919 - Η αντίσταση της σιωπής

Ακόμα και η σιωπή δεν άντεξε  τη μιζέρια της κοινωνίας  κι έσπασε σε λυγμούς.  Ήταν η πρώτη φορά που άκουγα  τα δάκρυα της αγανάκτησης  μα δεν έσκυψα όπως ...

2918 - Les fleurs rouges

Tu craignais la trahison D’une simple photographie De fleurs rouges. Les territoires occupés ne t’effrayaient pas, La nature t’attendait Mais tu ne pouvais ...

2918 - Τα κόκκινα λουλούδια

Φοβήθηκες την προδοσία  μιας απλής φωτογραφίας  με κόκκινα λουλούδια.  Τα κατεχόμενα δεν σε τρόμαζαν,  η φύση σε περίμενε  αλλά δεν μπορούσες  ν’ αντέξεις ...

2918 - Красные цветы

Испугался предательства простой фотографии с красными цветами. Оккупированные территории, не пугали тебя, природа ждала но ты не мог вытерпеть ...

2917 - Malgré tout !

Même si j’avais voulu oublier combien il est difficile d’être humain dans le désert de la foule, la mort d’un ami m’aurait sauvé. Il m’aurait dit avec ...

2917 - Παρόλα αυτά!

Ακόμα κι αν ήθελα να ξεχάσω πόσο δύσκολο είναι να είσαι άνθρωπος μέσα σε αυτή την έρημο της μάζας ο θάνατος ενός φίλου θα με είχε σώσει. Θα μου έλεγε ...

2917 - Malgrado tutto

Anche se avessi voluto dimenticare quanto è difficile essere umano nel deserto della folla la morte di un amico mi avrebbe salvato. Mi avrebbe detto ...

2916 - Το βλέμμα του νεκρού παιδιού

Είδα στα μάτια του  το βλέμμα του νεκρού παιδιού  που δεν θέλει πια να πεθάνει  για μία ξεχασμένη γενοκτονία.  Δεν είπα περισσότερα  γιατί έβλεπες μόνο ...

2914 - Το πρέπον και το πρέπει

Μέσα στην κοινωνία της μόδας  και στη μόδα της κοινωνίας  όλοι ξέρουν τι πρέπει  να κάνουν και να μην κάνουν.  Οι αρχές είναι το παν.  Λίγοι γνωρίζουν ...

2913 - Εγκλωβισμένες σκέψεις

Γιατί μας ξεχάσατε στα κατεχόμενα  και μας αφήσατε να πεθάνουμε ζωντανούς;  Δεν ήμασταν κι εμείς ένα κομμάτι πατρίδας;  Δεν ήμασταν τ’ αδέλφια σας κάποτε;  ...

2911 - L’épée jetée

Là-bas où il n’y a pas eu de combat, Là-bas où ne sont pas tombées des victimes, Là-bas où n’ont pas pleuré des cadavres, Là-bas où ne sont pas morts des ...

2911 - Το πεταμένο σπαθί

Εκεί που δεν υπήρξε μάχη,  εκεί που δεν έπεσαν θύματα,  εκεί που δεν έκλαψαν πτώματα,  εκεί που δεν πέθαναν άντρες  βρήκαμε το πεταμένο σπαθί.  Περίμενε ...

2910 - Γενοκτονώ άρα υπάρχω

Κάθε κράτος έχει ένα μότο  που δείχνει στα άλλα τι εστί.  Διαβάσαμε για αρχαίους λαούς  και ξεχασμένους πολιτισμούς  όμως ποτέ δεν βρήκαμε  εκείνες τις ...

2909 - Τα τραγούδια του λαού

Κάποτε όταν ήμασταν φτωχοί  ακούγαμε τα τραγούδια του λαού  για να διαβάσουμε τη ζωή  και να ζήσουμε το θάνατο.  Τώρα μέσα στις παλιές αναμνήσεις  μία ...

2908 - Δύο δάκτυλα στο αριστερό χέρι

Έσφιγγες το χέρι μου με δύο δάκτυλα  που δεν σου ανήκαν ακόμα.  Δεν είχαν μάθει την ύπαρξή σου  αλλά με πρόσεχαν ήδη για να μη χαθώ.  Έτσι ένιωσα για πρώτη ...

2907 - Κοινωνική προτίμηση

Ένα ακόμα βήμα προς τα έξω  και δεν βλέπουμε το κέντρο.  Ένα ακόμα πείραμα για σένα  και δεν κοίταξες τον άλλο.  Δεν ήθελες να δεις την αλήθεια  και προτίμησες ...

2906 - Συνοριακές σκέψεις

Ήμασταν λίγοι στα σύνορα μιας χαμένης πατρίδας  και δεν ξέραμε πού ήταν τα θύματά μας.  Ψάχναμε με τα δάκτυλά μας τα κορμιά τους  για να μην ξεχάσουμε ...

2905 - Les portes ouvertes

Les portes ouvertes ne parlent pas. Elles attendent le passant inconnu. Pourtant nous n’y prêtons guère attention. Et nous nous rendons compte qu’elles ...

2905 - Οι ανοιχτές πόρτες

Οι ανοιχτές πόρτες δεν μιλούν. Περιμένουν τον άγνωστο διαβάτη. Ωστόσο δεν τους δίνουμε προσοχή. Κι αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχουν μόνο εφόσον κλείσουν. ...

2905 - Le porte aperte

Le porte aperte non parlano. Attendono il passante sconosciuto. Eppure non gli diamo per nulla importanza. E ce ne rendiamo conto che esistono solo ...

2905 - Открытые двери

Открытые двери не говорят. Они ждут неизвестного прохожего. Однако мы не обращаем на них внимания. И мы осознаем, что они существуют только, когда ...

2904 - Η ουσία του ανθρώπου

- Δεν λες τίποτα; - Η ουσία έχει ειπωθεί. - Πότε; Πώς; - Μέσα στο μέλλον, μέσα στη σιωπή. - Και εσύ, ποιος είσαι; - Το ξεχασμένο παρελθόν. - Ωστόσο, ...

2904 - Сущность человека

- Ты ничего не говоришь? - Сущность была сказана. - Когда? Как? - В будущем, в молчании. - А ты, кто ты? - Забытое прошлое. - Однако, я слышу ...

2903 - Η τελευταία ανθρωπιά

- Παππού, γιατί η ζωή είναι τόσο δύσκολη;  - Γιατί είναι ένα δώρο που δεν ζήτησες.  - Κι αν το είχα ζητήσει;  - Μπορεί να μη ζητούσες αυτό το δώρο...  ...

2903 - Последняя человечность

- Дедушка, почему жизнь такая сложная? - Потому что это подарок, который ты не просил. - А если бы я попросил? - Возможно, ты бы не попросил этот ...

2900 - Τάξη και ανθρωπιά

Ακόμα και εκεί όπου όλα είναι αρχές και όρια, υπάρχουν άνθρωποι με αξίες. Ακόμα και μέσα στην ασφάλεια υπάρχει ο κίνδυνος της ανθρωπιάς. Οι ανθρώπινες ...

2899 - Τα δάκρυα της μνημοσύνης

Πάνω στο πρόσωπό μας  η σκόνη της Ανατολής  δεν ήθελε να φύγει  και μας πλήγωνε.  Μόνο όταν δακρύσαμε  είδαμε τι έπρεπε  και το δημιουργήσαμε.

2898 - Γιατί δεν είπες τίποτα;

Γιατί δεν είπες τίποτα όταν σε πλήγωσαν;  Δεν έβλεπες ότι ήμουν δίπλα σου;  Δεν ένιωθες το βλέμμα μου;  Γιατί κρύβεις το δέρμα σου;  Δεν βρίσκεις τα λόγια;  ...

2898 - Почему ты ничего не сказала?

Почему ты ничего не сказала, когда тебе сделали больно? Ты не видела, что я рядом? Ты не чувствовала моего взгляда? Почему ты прячешь свою кожу? ...

2897 - Η φυσική ως πειραματική επιστήμη

Με τα θεωρητικά της εκπαίδευσης, η φυσική θεωρείται όλο και λιγότερο πειραματική επιστήμη. Δεν δίνεται έμφαση στις πρακτικές εργασίες και οι μαθητές έχουν ...

2894 - Μάνα και γιος

Πριν γεννηθείς δεν ήξερα πώς να πεθάνω.  Σ’ έψαχνα μέσα μου γιατί δεν υπήρχες ακόμα.  Ο κόσμος ήταν άδειος, κενός, δίχως ζωή.  Κι εσύ δεν μιλούσες.  Σε ...

2894 - Мать и сын

До твоего рождения, не знала, как умереть. Я искала тебя в себе, потому что тебя ещё не было. Мир был пустой, праздный, без жизни. И ты не разговаривал. ...

2894 - Мати та син

До твого народження, не знала, як померти. Я шукала тебе в собі, тому що тебе ще не було. Світ був пустим, марним, без життя. І ти не розмовляв. Я ...

2892 - Το νόημα της θυσίας

Τι σημαίνει άλωση δίχως αναγέννηση;  Και ανάσταση χωρίς σταύρωση;  Άνθρωποι μέσα σε μια κοινωνία;  Αντίσταση μέσα στην προδοσία;  Το νόημα της θυσίας;  ...

2892 - Смысл жертвенности

Что значит падение без возрождения? И воскресение без распятия? Люди в обществе? Сопротивление в предательстве? Смысл жертвенности? Человечность.

2891 - Το κόστος της μνήμης

Ποιος πιστεύει στην αξία της μνήμης  σε μια κοινωνία της λήθης;  Μόνο οι άνθρωποι.  Ποιος έχει τη δύναμη του παρελθόντος  σε μία κοινωνία που δεν έχει ...

2888 - Η γνώση της άγνοιας

Ανήκουμε στον ίδιο λαό αλλά ψάχνουμε εχθρούς. Εξετάζουμε με προσοχή τους γείτονες Χωρίς να συνειδητοποιούμε ότι είναι ξαδέλφια μας. Έχουμε την ίδια ...

2886 - Τα χαμαιλεοντικά αρχεία

Η μνήμη ήταν στα θεμέλια. Τα χαμαιλεοντικά αρχεία ήταν η απόδειξη. Αόρατα για κάποιους, άχρηστα για άλλους, συγκέντρωναν την ουσία της γνώσης για να ...

2886 - Хамелеонские архивы

Память была в основах. Хамелеонские архивы были доказательством. Невидимые для некоторых, бесполезные для других они объединяли сущность знаний чтобы ...

2885 - La mission

Elle était courbée comme les ouvrières d’antan. Elle avait mal aux doigts mais aussi aux épaules. Elle ne savait pas combien de temps elle tiendrait. Chaque ...

2880 - Ανθρώπινα ερωτήματα

Γιατί δεν ψάχνουμε την ουσία; Ποιος ξέρει; Οι φίλοι μας δεν ζουν πια. Οι εχθροί μας έχουν στόχο το εφήμερο της ζωής. Για ποιο λόγο; Για την ασφάλεια της ...

2880 - Человеческие вопросы

Почему мы не ищем сути? Кто знает? Наши друзья не живут больше. Цель наших врагов эфемерная жизнь. По какой причине? Для безопасности общества? Для безопасности ...

2879 - Η μάταιη προσπάθεια

Ο σκλάβος ήθελε μόνο την ελευθερία  και γνώρισε μόνο τους σταυρούς  ο λαός που δεν πρόλαβε να ζήσει  μαζί του.  Ο αθώος ήθελε μόνο την αγάπη  και γνώρισε ...

2878 - Ο αδιάλλακτος

Τίποτα δεν έχει νόημα  αν δεν μπορεί ν’ αλλάξει.  Κάθε άνθρωπος το ξέρει.  Κι όμως η κοινωνία επιμένει  και αφοπλίζει κάθε ανθρωπιά  που θα ενοχλούσε το ...

2877 - Nulla dies sine linea

Κάθε μέρα η πληγή άνοιγε όλο και πιο βαθιά το βιβλίο της ανάγκης που δεν έπρεπε να ξεχάσει το νόημα της ανθρωπιάς ανάμεσα στους νεκρούς. Το φως ήταν η ...

2872 - The forgotten album

When he was studying the complete works of Euler, he listened to his favorite album. In that way he felt that the lieder of the unhappy composer helped ...

2872 - Ο ξεχασμένος δίσκος

Όταν μελετούσε τα Άπαντα του Euler, άκουγε τον αγαπημένο του δίσκο. Έτσι ένιωθε ότι τα lieder του δυστυχισμένου συνθέτη τον βοηθούσαν να κατανοήσει τις ...

2871 - Ένας κάβουρας μες στο κεφάλι

Εσύ που έμαθες στη Σχολή  τα τεχνάσματα του πολέμου  πρέπει να δώσεις μία νέα μάχη.  Ένας κάβουρας μες στο κεφάλι  σε βασανίζει για να σου πάρει  την ανθρωπιά ...

2868 - Frictions géostratégiques

Même si l’aphorisme de Napoléon à savoir « la politique des Etats est dans leur géographie » a le mérite d’être clair, il n’en demeure pas moins que la ...

2868 - Γεωστρατηγικές τριβές

Ακόμα και αν η ρήση του Ναπολέοντα ότι «η πολιτική των κρατών βρίσκεται εντός των γεωγραφικών τους συνόρων» έχει το πλεονέκτημα να είναι σαφής, είναι εξίσου ...

2866 - La vallée des larmes

Combien de détails nous échappent dans les profondeurs de l’œil ? Si nous savions combien il souffre de ne pouvoir prononcer un mot. Si nous comprenions ...

2865 - L’épuisement humain

Dans la recherche du courage nous perdons notre âme sociale et dans l’épuisement humain nous vivons nos rares instants de liberté. Au milieu de la lâcheté ...

2863 - L’humour du caporal

Espace vital. Tel était le principe. Guerre éclair. Tel était le moyen. Ligne de démarcation. Tel était le but. Seulement c’était sans compter sur les ...

2862 - Dialogue asocial

- Quand cesseras-tu d’écouter ces chansons ? - Quand le monde deviendra réel. - Il ne changera pas. - Nous continuerons néanmoins à créer. - La société ...

2862 - Ακοινωνικός διάλογος

- Πότε θα σταματήσεις να ακούς αυτά τα τραγούδια; - Όταν ο κόσμος θα γίνει πραγματικός. - Δεν θα αλλάξει. - Θα συνεχίσουμε ωστόσο να δημιουργούμε. ...

2861 - L’heure du thé

Jadis l’heure du thé ne durait pas seulement un instant. Il avait un autre sens plus profond et sans doute plus intime. Sans nuage, sans sucre le goût ...

2861 - Η ώρα για το τσάι

Παλαιότερα η ώρα για το τσάι δεν κρατούσε μόνο μια στιγμή. Είχε ένα άλλο νόημα πιο βαθύ και αναμφίβολα πιο οικείο. Χωρίς σύννεφα, χωρίς ζάχαρη η καπνιστή ...

2860 - Existence interdite

Nous ne disions rien car il fallait se taire. Ils ne devaient pas nous entendre. Notre existence avait été interdite. Nous étions des bougies qui ne pouvaient ...

2860 - Ύπαρξη απαγορευμένη

Δεν είπαμε τίποτα γιατί έπρεπε να σωπάσουμε. Δεν έπρεπε να μας ακούσουν. Η ύπαρξή μας ήταν απαγορευμένη. Ήμασταν κεριά που δεν μπορούσαν ν’ ανάψουν. ...

2860 - Существование запрещенное

Мы ничего не говорили так как надо было молчать. Они не должны были нас услышать. Наше существование было запрещено. Мы были свечами которые ...

2859 - Examen de conscience

A travers la chambre du soleil, à l’ombre des évènements, nous examinions des dossiers du passé pour déceler le moindre indice capable de condamner la ...

2858 - Οι φουσκωμένες κοιλιές

Στον Οδυσσέα Σ. Όταν ήμουν μικρός άκουγα τις ιστορίες του παππού και νόμιζα πως μου έλεγε παραμύθια. Μόνο αυτός ήξερε για τις φουσκωμένες κοιλιές. Η γιαγιά ...

2858 - Вздутые животы

Одиссею С. Когда я был маленьким, я слушал рассказы дедушки и думал, что он рассказывает мне сказки. Только он знал о вздутых животах. Бабушка умерла ...

2858 - Здуті животи

Одисею С. Коли я був маленьким, я слухав оповіді дідуся і думав, що він розповідає мені казки. Лише він знав про здуті животи. Бабуся ...

2857 - Vision interne du Holodomor

« Plein de gens crèvent de faim chez nous. Il se passe bien cinq jours avant qu’on les enterre. Les gens sont affamés. Ils arrivent pas à creuser des tombes, ...

2856 - Οι σκλάβοι των αρχών

- Τι ήθελες;  - Να ζήσει.  - Μα ζει!  - Σκλάβος!  - Γιατί το λες αυτό;  - Πέθαναν οι αξίες μας.  - Έχουμε όμως αρχές.  - Γι’ αυτό πέθανε.  - Κάναμε ό,τι ...

2856 - Рабы принципов

- Чего ты хотел? - Чтобы он жил. - Но он живет! - Раб! - Почему ты так говоришь? - Умерли наши ценности. - Но у нас есть принципы. - Вот почему ...

2855 - Our cemetery

Our homeland was like they knew it. It continued giving to the indifferent and the traitors, its memory. It didn't cry. It didn't hurt. It was only ...

2855 - Το νεκροταφείο μας

Η πατρίδα τους ήταν όπως την ήξεραν.  Συνέχιζε να δίνει στους αδιάφορους  και στους προδότες, τη μνήμη της.  Δεν έκλαιγε. Δεν πονούσε.  Αργοπέθαινε μόνο.  ...

2854 - Ο μπεκρής της κοινωνίας

Περπατούσε τύφλα στο μεθύσι  για να μη δει τη ζωή  και μέσα στους τάφους  έψαχνε το δρόμο του.  Ήθελε να ησυχάσει πια.  Όχι άλλες μνήμες που πληγώνουν.  ...

2853 - The red of the black

Who’s touched the black to feel the red? Who cried about the black when the red hurted him? Who wanted the blacks to give life to the reds? Only ...

2853 - Το κόκκινο του μαύρου

Ποιος άγγιξε το μαύρο  για να νιώσει το κόκκινο;  Ποιος έκλαψε τον μαύρο  όταν τον πλήγωσε το κόκκινο;  Ποιος θέλησε τα μαύρα  για να δώσει ζωή στα κόκκινα;  ...

2852 - Noir écartelé

Nous parlons des hommes de couleur dans le monde terne des délicats pour oublier que même le gris n’était qu’un noir écartelé. Comme si le rouge ne pouvait ...

2851 - L’oubli écarlate

Sur la tempe qui ne touchait pas le sol l’oubli écarlate avait laissé son stigmate. Et la pensée se déversait pour colorer enfin le sol trop gris. Alors, ...

2850 - La mort de l’illusion

Tout le monde voulait vivre longtemps pour découvrir tous les plaisirs du temps. Seulement après la mort des premiers amis, nous nous rendons compte que ...

2849 - Ocre rose

Derrière le vieux rose des murs, des âmes seules contemplaient les rues comme si le monde s’arrêtait au carrefour. Les fenêtres jadis ouvertes pour déverser ...

2848 - Génocide et guerre totale

Même si les notions de génocide et de guerre totale sont clairement définies dans les domaines, respectivement, des droits de l’homme et de la stratégie, ...

2846 - Sans interrogation

Dis-moi pourquoi je devrais te croire lorsque tu me dis que tu as résisté à l’envahisseur, à l’occupant, à la terreur lorsque je sais que tu as tranquillement ...

2846 - Χωρίς ερώτηση

Πες μου γιατί έπρεπε να σε πιστέψω όταν μου είπες ότι αντιστάθηκες στον κατακτητή, στον κυρίαρχο, στον τρόμο όταν ξέρω ότι ήρεμα έζησες υπό την προστασία ...

2844 - La bataille des livres

Ils étaient vieux et blessés par le temps. Leur cuir telle une cuirasse avait épargné les précieuses feuilles du récit de la bataille. Ils avaient conservé ...

2843 - Ανθρώπινο πολύσπαστον

Κουβαλούσε τόσους θανάτους  σε μία μόνο ζωή  που ακόμα και ο άτλαντας  λυπήθηκε τον άνθρωπο.  Δεν μπορούσε να κατανοήσει  πώς δεν λύγιζε  κάτω από τέτοιο ...

2842 - Η λευκή μνημοσύνη

Ανάμεσα στις ιστορίες της γιαγιάς  υπήρχε μία μικρή σφήνα.  Δεν την είχε προσέξει  ο μικρός που δεν μιλούσε  τη μαύρη γλώσσα της θάλασσας.  Και με την ...

2841 - Η κρυφή αναζήτηση

Σηκωθήκαμε με τη μέρα και τον ήλιο της δικαιοσύνης. Οι δρόμοι ήταν ανοιχτοί και άδειοι. Μόνοι μας περπατούσαμε με το ρυθμό του πόνου. Δεν ξέραμε τι αναζητούσαμε ...

2839 - Της ώρας

-    Δεν σ’ αρέσει το άδικο.  -    Γιατί να μ’ αρέσει;  -    Διότι θα είναι πάντα μαζί σου.  -    Και πρέπει να το συνηθίσω;  -    Είναι θέμα αντοχής.  ...

2838 - Στο παρά πέντε

- Πέντε όπως πέντε... - Δεν το είχα σκεφτεί πριν. - Ούτε εγώ. - Τότε πώς θα το σκεφτόμουνα εγώ; - Δεν υπήρχε η ανάγκη. - Και ...

2837 - Η ομορφιά του γέλιου

Μίλησα και πάλι με τον αλήτη.  Έβριζε στο τηλέφωνο  και το χάρηκα.  Ήξερε το κόστος της ζωής  αλλά και την αξία της.  Ένιωθε ότι γελούσα δίχως να με βλέπει  ...

2836 - Το γέλιο πάνω από όλα

Θυμάσαι τι έλεγες όταν πέθαινα κοντά σου;  Ξέρω ξέχασες.  Είναι το μόνο πράγμα που μου έμεινε  τώρα που όλα είναι μακριά.  Δεν πειράζει θα μου πεις  αφού ...

2835 - Έπρεπε

Δεν ήταν σημαντικό κάθε κείμενο για μας,  νομίζαμε απλώς ότι δεν είχε τίποτα  το ιδιαίτερο που έπρεπε να καταλάβουμε.  Μόνο όταν έπαψε πια να γράφει  διαβάσαμε ...

2835 - Мы должны были

Не был столь важен каждый текст для нас, мы просто думали, что в нем не было ничего особенного, что мы должны были понять. Только когда он перестал ...

2830 - Les ennemis immortels

Le maître était sur le point de mourir. Il contemplait ses tableaux et ses carnets une dernière fois avant de s’éteindre. Il n’était pas inquiet pour lui, ...

2829 - La solitude du maître

Il était seul au milieu de ses livres et pourtant les critiques fusaient de toutes parts. Les adversaires du maître ne pouvaient supporter son génie. Aussi ...

2825 - L’imagination du savoir

Le Maître voulait comprendre les passions humaines, alors au-delà des inhibitions scolastiques il examina chaque fonction des organes, il explora les parties ...

2823 - Le juste et l’innocent

Victor – Était-ce nécessaire d’aller à Lyon ? Piotr – Comment aurais-je pu être condamné autrement ? Victor – Mais vous saviez que la police secrète vous ...

2823 - Ο Δίκαιος και ο αθώος

Victor - Ήταν απαραίτητο να πάτε στη Lyon; Piotr - Πώς θα μπορούσα να είμαι καταδικασμένος διαφορετικά; Victor - Αλλά ξέρετε ότι η μυστική αστυνομία ...

2821 - Le mutisme du dialogue

– Nous prétendons parler pour communiquer. – Ce n’est pas le cas ? – Nous communiquons notre néant. – Car nous n’avons rien à dire ? – Qu’importe la parole ...

2821 - Το βουβό του διαλόγου

- Έχουμε την πρόθεση να μιλάμε για να επικοινωνήσουμε. - Έτσι δεν είναι; - Επικοινωνούμε το κενό μας. - Επειδή δεν έχουμε τίποτα να πούμε; - Τι σημασία ...

2819 - Le drapeau noir

Aucune couleur ne pouvait soulever la peine de Louise aussi elle s’empara d’un vieux jupon noir qu’elle fixa sur un manche à balais. Elle décida ainsi ...

2818 - Traces de résistance

Dans la recherche des détails du monde, nous trouvons des indices, des traces humaines qui ont traversé le temps pour communiquer ou plutôt pour transmettre ...

2817 - La misère des victimes

Il n’y avait aucune révolte parmi nous tout au plus une résignation. Nous n’avions pas choisi de vivre alors pourquoi choisir de mourir ? Dans l’attente ...

2815 - Sur la notion de stratégiste

Cette note veut combler un manque dans le vocabulaire français courant. En effet, même si la notion de stratégiste est clairement définie par les spécialistes, ...

2814 - Interrogations musicales

Disciple – Je n’entends rien à la musique. Maître – Il faut l’écouter, pas l’entendre. Disciple – J’ai l’impression que mon oreille y est insensible. ...

2814 - Μουσικά ερωτήματα

Μαθητής - Δεν αντιλαμβάνομαι τίποτα από μουσική. Δάσκαλος - Θα πρέπει να ακούς, όχι ν’ αντιλαμβάνεσαι. Μαθητής - Νομίζω ότι το αυτί μου είναι αναίσθητο. ...

2814 - Музыкальные вопросы

Ученик - Я ничего не понимаю в музыке. Учитель - Ты должен слышать, а не понимать. Ученик - Я думаю, что у меня ухо нечувствительно. Учитель - Сначала ...

2813 - Interrogations picturales

Disciple – Je ne comprends pas l’art. Maître – Car il n’est pas expliqué. Disciple – Alors pourquoi j’aime certains tableaux. Maître – Car la société ...

2813 - Εικαστικά ερωτήματα

Μαθητής - Δεν καταλαβαίνω την τέχνη. Δάσκαλος - Επειδή δεν εξηγείται. Μαθητής – Τότε γιατί μου αρέσουν κάποιοι πίνακες; Δάσκαλος – Γιατί η κοινωνία ...

2811 - A mon tour !

Un jour, j’ai rendu visite à un célèbre médecin. - Docteur, je suis inquiète, je perds mes rondeurs ! Il n’en croyait pas ses yeux. Alors il me demanda ...

2810 - Piècette

Pile : Où est la pièce? Face : Tu dois la trouver ? Pile : Jouons à pile ou face ? Face : D’accord ! Pile tu gagnes, face je gagne. Face lance la pièce. ...

2808 - Le pain sec

Il n’était plus sur la table car le gens avaient honte de le servir. Ils ne savaient pas que le pain sec n’avait rien perdu de son âme. Il résistait au ...

2807 - Le dernier tian

Dans le pays à la langue interdite, les hommes se contentaient d’un repas maigre comme le thym, dru comme le romarin pour se souvenir des oliviers arrachés ...

2806 - Pensée extrême

Seul au milieu du néant à la recherche de la lumière d’antan, l’homme pensait le monde comme si l’acteur pouvait réaliser la mise en scène d’une improvisation ...

2805 - Sonate perplexe

Le piano répondait au toucher comme un ami à une blessure, sans se préoccuper des manières, pour atteindre l’essentiel des notes et transcrire les pensées ...

2804 - Mort partagée

Même lorsque je vois mon ami lutter pour son peuple je ne peux saisir ses sentiments du passé. Il appartient à ceux qui ont survécu car il n’était pas ...

2800 - Le regard des portraits

Nous regardons les étranges portraits Sans comprendre leurs regards. Nous n’avons pas conscience de leur réalité Dans l’espace mental du peintre. Nous ...

2799 - La mort des monstres

Pour nous tout était difficile car nous étions des monstres. Alors nous décidâmes de créer des livres rares Afin que les hommes lisent sans craindre les ...

2793 - Dans la boîte

Nous aimons placé nos souvenirs dans la boîte comme si elle pouvait les protéger de l’oubli, comme si nous n’étions pas responsables de la résistance du ...

2792 - Le réseau floral

La clématite ne cessait de s’étendre tel un homme qui désirait se pendre et sous la caresse du vent tendre personne ne pouvait comprendre car il aurait ...

2791 - L’herbe aux gueux

Les condamnés à vivre s’étaient placés le dos au mur. Ils n’attendaient plus rien du monde des miséreux. Ils contemplaient le ciel comme l’herbe aux gueux. ...

2788 - Margouline et maritorne

Nous entendons une margouline vanter les mérites d’une maritorne sans nous révolter le moins du monde car nous avons oublié le goût du croissant, car nous ...

2787 - Le portrait d’un homme

Il était simple, si simple que des traits suffisaient à le décrire, quelques traits à peine. Car il ne s’agissait pas de surcharger son visage de blessures ...

2785 - L’impatience du monde

Nous savons bien que cela ne suffit pas et pourtant nous continuons d’exister sans pour autant vivre, juste par habitude alors que le devoir de mémoire ...

2782 - La rencontre de la nécessité

A l’occasion de la conférence intitulée Après le génocide que nous avons donnée à Marseille le 15 Mars 2007 devant les membres des communautés arménienne ...

2777 - La petite veilleuse

Dans la nuit noire et dans le froid d’antan personne ne savait où aller, où vivre pas le moindre signe pour aider. Alors un homme décida d’allumer la plus ...

2776 - Les mots arméniens

S’il fallait expliquer l’importance de la langue arménienne quelques mots à peine suffiraient. Il faudrait dire que l’emploi de sept mots était un blasphème, ...

2775 - Barbarie turque

La barbarie turque s’est abattue sur trois hommes car elle s’est sentie menacée par l’évangile. Heureusement pour la survie de la laïcité les chrétiens ...

2773 - Bras levés

Bras levés, mains ouvertes, la dignité humaine criait dans le silence. Loin du ciel, à peine sur terre, l’homme n’était plus qu’un linceul. Privé de ...

2770 - Le partage de la solitude

Dans la société où le savoir n’a pas le pouvoir, nous ne connaissons que la misère de l’espoir. Nous prétendons vivre pour le partage alors que nous ne ...

2769 - La lenteur de la famine

Nous ne savions pas mourir. Ainsi notre bourreau a choisi la famine pour améliorer le rendement de la machine barbare. Seulement la famine est une mort ...

2767 - Les fruits confits

Nous étions bien trop sucrés pour les autres. Ils préféraient l’amertume et le salé. Aussi ils nous enfermaient dans une pâte, neutre comme l’indifférence, ...

2764 - Το κόστος της επιλογής

Κοιτάζουμε όλοι τις επιλογές  και κανείς δεν βλέπει το κόστος.  Ξεχνάμε ότι κάθε επιλογή  είναι και μία απόρριψη.  Ξεχνάμε ότι κάθε μνήμη  είναι επιλεγμένη ...

2763 - Η ελευθερία της γλώσσας

Εσύ που έγραφες για την ελευθερία και τη γλώσσα,  μπορούσες να φανταστείς το μέλλον της πατρίδας σου  δίχως ιστορία, δίχως αντίσταση, δίχως ήρωες;  Εκείνοι ...

2762 - Η μυστική κυρία

Σπάνια μιλούσε. Δεν το επέτρεπε ο κανόνας.  Κατέγραφε τα πάντα. Το ήθελε η ιστορία.  Δεν έπρεπε να ξεχάσει τίποτα μέσα στη λήθη.  Στην αρχή δεν ήταν αυτός ...

2752 - Ο δάσκαλος του λαού

Ο δικρανός,  ο λιγουδερός,  ο φωτερός,  ο μυρμηγκιάρης,  ο μακαρονάς,  ο κοντυλιάρης,  ο μαυρουδής,  ο μουρμουριχτής,  δεν είναι πια δάσκαλος για τους ...

2751 - Ένα παλιό έθιμο

Όταν έφευγε το βουβό μπουλούκι,  ο πρωτομάστορας, οι μαστόροι,  τα ζώα και τα παιδόπουλα  κοίταζαν τους συγγενείς που γύριζαν.  Κανείς δεν έλεγε τίποτα ...

2748 - Τα γερμανικά χειρόγραφα

Ανάμεσα στα γράμματα και στις σειρές  τα γερμανικά χειρόγραφα  έλεγαν για έναν κρυμμένο πόνο.  Δεν ήταν μόνο ο θάνατος του πατέρα,  ο γιος του σεβασμού ...

2741 - Οι καταδικασμένες επαναστάσεις

Κανείς δεν ήξερε γιατί υπήρχαν καταδικασμένες επαναστάσεις. Κανείς δεν ήθελε να μάθει για τους καταδικασμένους εις ζωήν. Κανείς. Άχρηστες και άχρηστοι ...

2740 - Instants de silence

Quoi que tu dises, quoi que tu montres, Chacun ne voit que ce qu’il comprend. Les instants de silence enseignent La valeur de la mémoire après la mort. ...

2740 - Στιγμές σιωπής

Ό,τι και να πεις, ό,τι και να δείξεις  ο καθένας βλέπει μόνο ό,τι καταλαβαίνει.  Οι στιγμές της σιωπής διδάσκουν  την αξία της μνήμης μετά το θάνατο.  ...

2740 - Мгновения молчания

Что бы ты ни сказал, что бы ты ни показал, каждый видит только то, что понимает. Мгновения молчания учат о ценности памяти после смерти. В молчании ...

2739 - Les pétales de pierre

Sur la mystérieuse échelle de la montagne Un invisible destrier avait laissé ses empreintes. Il a donné au peuple les pétales de pierre Pour qu’il pense ...

2739 - Τα πέτρινα πέταλα

Πάνω στη μυστική σκάλα του βουνού  ένα αόρατο φαρί είχε αφήσει τα στίγματά του.  Έδωσε στο λαό του τα πέτρινα πέταλα  για να θυμάται τα δύσκολα χρόνια  ...

2738 - Interdiction de pénaliser

Certains ont du mal à rendre la justice, ils préfèrent l’instauration de l’injustice. Ils ne parlent que de pénalisation pour créer une nouvelle confusion. ...

2737 - Les sociaux

Nous recherchons les gens et non les hommes pour ne pas entendre la pensée du silence. Nous avons besoin de bruit pour supporter la musique de la mémoire ...

2736 - Les fils de l’inutile

Enfermés dans les idées reçues et l’indifférence sociale, nous recherchons le bonheur dans un monde qui ne nous appartient pas. Nous faisons semblant de ...

2736 - Τα τέκνα της ματαιότητας

Έγκλειστοι μέσα σε προκατασκευασμένες ιδέες και στην κοινωνική αδιαφορία, ψάχνουμε την ευδαιμονία μέσα σ' ένα κόσμο που δεν μας ανήκει. Κάνουμε ότι ζούμε, ...

2736 - I figli della vanità

Chiusi dentro le idee prefabbricate e nella società dell’indifferenza, cerchiamo la beatitudine in un mondo che non ci appartiene. Facciamo finta di vivere, ...

2735 - Un vieux est mort

Un vieux est mort sur une petite table Mais personne n’a pleuré dans le troquet. Il chantait pour les hommes Qu’il avait perdus pendant l’occupation. Il ...

2735 - Ένας γέρος πέθανε

Ένας γέρος πέθανε σ’ ένα τραπεζάκι  μα κανείς δεν έκλαψε μες στο μαγαζί.  Τραγουδούσε για τους ανθρώπους  που είχε χάσει στην κατοχή.  Είχε μείνει μόνος ...

2734 - Το μαγικό κουτί

Η μικρή μάγισσα θέλησε να προστατέψει τον άνεμο.  Πήρε πέντε τρύπια καλάμια  και τα έβαλε πάνω στο γλυπτό ύφασμα.  Δεν τα κάλυψε για να φυσούν την ομορφιά.  ...

2734 - La boite magique

La petite magicienne voulait protéger le vent. Elle a pris cinq roseaux troués Et les a mis sur un tissu sculpté. Elle ne les a pas couverts pour qu’ils ...

2733 - Lait au miel

Il était chaud et tendre comme un baiser blanc. Il laissait lui aussi les marques de l’amour Sur les lèvres de la passion. Il avait le goût du sucré Qui ...

2733 - Γάλα με μέλι

Ήταν ζεστό και τρυφερό σαν λευκό φιλί.  Άφηνε κι αυτό τα σημάδια της αγάπης  πάνω στα χείλη του πάθους.  Είχε τη γεύση του γλυκού  που έλειπε στη ζωή  ...

2732 - L’âne et la lumière

Il marchait lentement et de pied ferme. Il ne voulait pas que tombe sa charge. Il supportait difficilement la lumière. Il regardait seulement devant lui. ...

2732 - Ο γάιδαρος και το φως

Περπατούσε αργά και σταθερά.  Δεν ήθελε να πέσει το βάρος του.  Με δυσκολία άντεχε το φως.  Κοίταζε μόνο μπροστά του.  Δεν ήξερε πού πήγαινε.  Ήξερε όμως ...

2731 - Τα κεφάλια που δεν έσκυβαν

Εξετάζαμε προσεχτικά τα χειρόγραφα.  Ο μυστικοφύλακας δεν μιλούσε ανοιχτά.  Τα έγγραφα αφορούσαν τη Βιέννη.  Εκεί ετοιμαζόταν ο πρώτος θρύλος.  Ή μάλλον ...

2730 - La chambre d’à côté

La chambre d’à côté n’était pas vide. Quelqu’un écoutait ce que disaient Les inconnus du futur. Il attendait l’ouverture de la porte Mais cela ne se produisit ...

2730 - Το διπλανό δωμάτιο

Δεν ήταν άδειο το διπλανό δωμάτιο.  Κάποιος άκουγε τι έλεγαν  οι άγνωστοι του μέλλοντος.  Περίμενε το άνοιγμα της πόρτας.  Όμως δεν έγινε τότε.  Η πόρτα ...

2729 - Les deux idiots

Deux hommes, deux instruments du monde, Une épée et un morceau de bois Se battaient contre l’oubli. Deux mots, deux larmes du monde Une croix et une tombe ...

2729 - Δύο ηλίθιοι

Δύο άνθρωποι, δύο όργανα του κόσμου,  ένα σπαθί και ένα ξύλο  πάλευαν εναντίον της λήθης.  Δύο νεκροί, δύο κλάματα του κόσμου,  ένας σταυρός και ένας τάφος  ...

2728 - Τα χάδια της ανάστασης

Τα χάδια πάνω στις χορδές  έβγαζαν έναν παλιό πόνο  που δεν ήθελε να σβήσει.  Δεν ήταν ανοιχτή η πληγή  ήταν κλειστή η ξερή γη.  Και οι ήχοι έσμιγαν και ...

2727 - Le roi solitaire

Il s’était battu soixante–quatre ans avec son corps en bois. Il était couvert de blessures des coups des chevaux, Des stratagèmes des tours et des astuces ...

2727 - Ο μοναχικός βασιλιάς

Εξήντα τέσσερα χρόνια πάλευε με το ξύλινο κορμί του.  Είχε γεμίσει πληγές από τα χτυπήματα των ίππων,  τα τεχνάσματα των πύργων και τα κόλπα των τρελών.  ...

2726 - La dame secrète

Elle parlait rarement. La règle ne le permettait pas. Elle écrivait tout. L’histoire le voulait. Il fallait que rien ne sombre dans l’oubli. Au début ce ...

2726 - Η μυστική κυρία

Σπάνια μιλούσε. Δεν το επέτρεπε ο κανόνας. Κατέγραφε τα πάντα. Το ήθελε η ιστορία. Δεν έπρεπε να ξεχάσει τίποτα μέσα στη λήθη. Στην αρχή δεν ήταν αυτός ...

2723 - Expédition nocturne

Nous avancions dans la nuit, à travers le silence. Nous étions en territoires occupés mais nous étions les seuls à le savoir. Au milieu de l’oubli général ...

2720 - Histoire imprescriptible

Dans la lutte pour la reconnaissance d’un génocide, les défenseurs des droits de l’homme se basent sur la notion de crime imprescriptible. Ce sont les ...

2719 - Οι πληγές του ωκεανού

Γιατί δεν ήθελες να πέσεις πάνω στο γαλάζιο χώμα;  Δεν έβλεπες το βάθος του πάθους;  Δεν έβλεπες τις στιγμές του λάθους;  Γιατί θέλησες και πάλι να πληγώσεις ...

2718 - Ο αγώνας της ήττας

Κάθε εφημερίδα έγραφε για το τίποτα,  καμία για την ουσία.  Όλες ήθελαν την ελευθερία του τύπου  αλλά δεν ήξεραν πια για ποιο λόγο.  Δίχως σημεία τριβής, ...

2717 - Curved swords

The curved swords were still slaughtering but no one had noticed the blades. They all had hidden hopes within them while the last ones fell to the ...

2717 - Κυρτά σπαθιά

Τα κυρτά σπαθιά έσφαζαν ακόμα  μα κανείς δεν πρόσεχε τις λεπίδες.  Όλοι είχαν μέσα τους κρυφές ελπίδες  ενώ έπεφταν οι τελευταίοι στο χώμα.  Τα ονόματα ...

2716 - Le survivant de l’oubli

Personne n’avait jamais vu un survivant de l’oubli. Tout le monde pensait qu’il n’existait pas. Aussi lorsqu’il a surgi des entrailles de la terre, inflexible ...

2714 - Τα μαύρα μάτια

Μαύρα μάτια ήταν το όνομά του. Κανείς δεν ήθελε να κοιτάξει το βλέμμα του. Δεν τολμούσαν. Όλοι έλεγαν ότι είχε χάσει κάθε ανθρωπιά μετά από τα τραγικά ...

2713 - Τα κρυφά σημάδια

Κοντά στην ακρογιαλιά αργοπέθαινες σιωπηλά. Κανείς δεν πρόσεχε το βλέμμα της ανάγκης. Κάπου έβλεπες τις ιστορίες της κατοχής. Κάποιο σημάδι έκλεψες ...

2712 - Παράδοξα χρόνου

Δεν έψαχνες τα δάκρυα της κοιλάδας  κοίταζες μόνο τις πληγές των εχθρών  μα οι δικοί μας δεν πέθαιναν πια.  Με τ’ αστέρια στο στόμα δεν έσκυβες  για να ...

2711 - Τα γαλάζια γράμματα

Τα γαλάζια γράμματα δεν έγραφαν για το μέλλον,  μιλούσαν μόνο για το παρελθόν του ωκεανού.  Ήταν η ανθρωπιά της μικρής μάγισσας  πάνω στο μαύρο μελάνι ...

2710 - A weird grandfather

One grandfather with his grandson, walking in a small harbor. Grandson: Grandfather! Grandfather: What do you want my child? Grandson: What are you ...

2710 - Ο παράξενος παππούς

Ένας παππούς με τον εγγονό του, περπατά σ’ ένα μικρό λιμάνι.  Εγγονός: Παππού!  Παππούς: Τι θέλεις, παιδί μου;  Εγγονός: Τι κοιτάς;  Παππούς: Τη θάλασσά ...

2709 - Голодомор і сталінські методи

Голодомор не треба розуміти тільки як безпосереднє винищення. Необхідно, власне, збагнути все це явище вцілому. Дехто опирався і не хотів визнавати факт ...

2707 - Ararat ne suffit pas

Il ne suffit pas d’un symbole pour lutter contre la barbarie du régime turc car il sait qu’un symbole peut devenir symbolique et n’avoir en fin de compte ...

2706 - Le cénotaphe barbare

Ils ne se contentent plus de souiller les églises, Ils veulent s’approprier notre mémoire. Ils ne se contentent pas de commettre un génocide, Ils veulent ...

2700 - Λίγο πριν το τέλος

-       Πυκνή φάλαγγα !  -       Σώμα με σώμα.  -       Μακριά δόρατα.  -       Οι ύπουλοι τοξότες θα εξαπολύσουν τα βέλη τους τώρα.  -       Κλείσιμο.  ...

2699 - Reference to Aeschylus

When Aeschylus wanted to write our memory he didn't choose a history book he didn't rely on the state he created a tragedy The Persians. Now the ...

2699 - Αναφορά στον Αισχύλο

Όταν ο Αισχύλος θέλησε να γράψει τη μνήμη μας δεν επέλεξε ένα βιβλίο ιστορίας δεν περίμενε τον κρατικό φορέα δημιούργησε μια τραγωδία τους Πέρσες. ...

2697 - Ο πρώτος ηλίθιος

Ο ηλίθιος δεν μιλούσε πολύ. Μόνο οι άλλοι το έκαναν γι’ αυτόν. Ο ηλίθιος άκουγε. Άκουγε όλους τους άλλους. Ο καθένας είχε να του πει την ιστορία του, τον ...

2696 - Το ανθισμένο σώμα

Δεν είχαμε πια ούτε πληγή μάς είχαν αφήσει μόνους δίχως γη. Δεν είχαμε χώρο για τους τάφους μας μάς είχαν κλέψει και το θάνατό μας. Μα τα λουλούδια ...

2696 - Цветущее тело

У нас не было больше даже раны, нас оставили одних, без земли. У нас не было места для наших могил, они похитили даже нашу смерть. Но цветы не забыли ...

2695 - L’essence du peuple

Chaque peuple n’a que la valeur qu’il mérite. Il ne sera jamais à l’abri des traîtres, pas même des lâches ou des vils mais cela ne remet rien en cause ...

2694 - Les larmes du dragon

Notre peuple était dans le temps un immense champ de fleurs. Trop belles pour la barbarie. Aussi elle faucha les magnifiques pour ne laisser que les sauvages. ...

2693 - Η εγκλωβισμένη φωνή

Φοβόμαστε την αναγνώριση, για την ασφάλειά μας και το αυτοκίνητο. Θέλουμε μια λύση δίχως προβλήματα. Οι αγνοούμενοι δεν πρέπει να είναι αιχμάλωτοι. ...

2692 - Toujours là !

Lorsque les barbares nous accusent nous savons que nous sommes innocents mais que devons-nous répondre aux critiques de nos propres enfants ? Ils pensent ...

2691 - Et nunc et semper

Dead since our birth, we survive barbarity for the future of humanity. In the middle of innocents and victims we engrave inside the light the memory ...

2691 - Et nunc et semper

Morts depuis notre naissance, nous survivons à la barbarie pour l’avenir de l’humanité. Au milieu des innocents et des victimes nous gravons dans la lumière ...

2691 - Et nunc et semper

Από τη γέννησή μας νεκροί, επιζούμε στη βαρβαρότητα για το μέλλον της ανθρωπότητας. Εν μέσω αθώων και θυμάτων χαράζουμε στο φως τη μνήμη του λαού ...

2691 - Et nunc et semper

Умершие с рождения, мы выживаем в варварстве для будущего Человечества. Среди невинных и жертв мы вырезаем в свете память нашего народа. Мы были ...

2690 - Le syndrome du survivant

Avant de caractériser les peuples qui ont subi un génocide, il serait bon d’analyser le syndrome du survivant. Cela permettrait de comprendre le suicide ...

2689 - Ακόμα και δίχως φτερά

Χωρίς αγάπη και χαρά  τα τέρατα δεν πεθαίνουν  για ν’ αντέξουν τις φωτιές  και τις πληγές της κοινωνίας  που φτύνει τα νεκρά περιστέρια.  Ακόμα και δίχως ...

2689 - Даже без крыльев

Без любви и радости монстры не умирают, чтобы выдержать огни и раны общества, которое плюет на мёртвых голубей. Даже без крыльев, будут бороться, ...

2688 - Άτοπες σκέψεις

Ηλιοβασίλεμα δίχως βασιλιά,  ανθρωπότητα δίχως κοινωνία,  ρεμπέτικα δίχως μπουζούκια,  αντάρτες δίχως προδότες,  μνήμη δίχως λάθη,  ον δίχως ζειν.

2687 - Το παιδί των ανέμων

Ο κόσμος είχε γεμίσει πληγές  και δεν άκουγε πια τις κραυγές.  Τότε γεννήθηκε το παιδί των ανέμων  για να ζήσει μέσα στο αύριο των αιώνων.  Μα η κοινωνία ...

2687 - Дитя ветров

Мир был полон ран и не слышал больше криков. Тогда родилось дитя ветров, чтобы жить в завтрашнем веков. Но общество настоящего не дало ему прошлого. ...

2686 - Η σβησμένη γραφή

Αιώνες ο ωκεανός έγραφε τ’ ακρογιάλι  όμως ποιος το πρόσεχε;  Χειμώνες περνούσε η ρωμιοσύνη της φωτιάς  όμως ποιος την έκλαιγε;  Μέσα στους ελαιώνες πέθαινε ...

2685 - Ο αλήτης που πέθανε

Ο γέρος αγαπούσε τα ρεμπέτικα. Του θύμιζαν τα χρόνια της κατοχής. Μα τα κουτούκια έκλειναν και οι άνθρωποι πέθαιναν. Και δεν ήξερε πια πού να βάλει τον ...

2684 - Η μοναξιά του πάθους

Πάνω στον σταυρό νόμιζε ότι τα είχε αντέξει όλα  την καταδίκη της κοινωνίας,  την αδιαφορία των ατόμων,  την προδοσία των φίλων,  τη λήθη του λαού  όμως ...

2684 - Одиночество страсти

На кресте он думал, что вытерпел все осуждение общества, равнодушие людей, предательство друзей, забвение народа, но когда он услышал, что крест ...

2683 - Τα ίδια δάκρυα

Έψαχνες μαζί μου τον τάφο της γιαγιάς  μα δεν κατάλαβες την αξία σου.  Κρατούσες τα λουλούδια της μυθολογίας  μα δεν έμαθες για τα πάθη μου.  Κι ήσουν ...

2682 - 33

Le Christ n’est pas seulement mort sur la croix. Il est aussi mort de faim en Ukraine. La barbarie l’avait cloué au sol pour qu’il voie l’absence du ...

2680 - Le secret de la serrure

La barbarie avait crucifié l’église pour condamner les hommes libres des territoires occupés seulement la serrure avait gardé le secret. L’église aux ...

2679 - Le fenouil et les croix

Au milieu des croix brisées par les fanatiques de l’oubli le fenouil redonnait de la couleur au cimetière de la mémoire. Aussi nous avons décidé de ...

2678 - Les blessures du Christ

Tu étais depuis des siècles sur la croix par amour de l’humanité mais les barbares de l’oubli t’ont retrouvé dans un petit village maronite à Chypre. ...

2677 - Ο μικρός πρόσφυγας

Ο μικρός πρόσφυγας δεν είχε ζήσει την εισβολή και δεν ήξερε τους εγκλωβισμένους. Η ιστορία της οικογένειάς του δεν του το είχε επιτρέψει. Μεγάλωνε ελεύθερος ...

2676 - Το εγκλωβισμένο πρόσωπο

Πάνω στο πρόσωπό σου διάβαζα τα λάθη  κι έβλεπα το βάθος και τα πάθη.  Δεν έκλαψες, δεν λύγισες όταν πάλευες  με την ανθρωπιά των λέξεων  ενάντια στη λήθη ...

2675 - Τα χάδια της μνημοσύνης

Οι λέξεις ήταν σκληρές για σένα.  Δεν είχες δει ποτέ τα βότσαλα.  Κι όταν αντίκρισες τον ωκεανό,  τον γαλάζιο γίγαντα της ανθρωπιάς,  κατάλαβες ότι μπορούσες ...

2674 - Μελλοντικός διάλογος

- Κι εσύ πρέπει να πας στα μέρη σου!  - Δεν μπορώ να ξεχάσω.  - Έτσι θα γράψεις την ιστορία της μνήμης.  - Της αγνοούμενης μνήμης.  - Δεν είναι αγνοούμενη, ...

2673 - Οι πέτρες της ξενιτιάς

Οι δύο πέτρες ήταν μία.  Και είχε μία κρυφή πληγή.  Η ανθρωπιά είχε χαράξει τα σύμβολά της  για να μη χαθεί η ύπαρξή της.  Η πέτρα άνοιγε μόνο με φιλιά  ...

2672 - Η πρόβα των ανθρώπων

Το θέατρο δεν είναι μόνο τέχνη. Και οι ηθοποιοί δεν έχουν μόνο έναν ρόλο. Συνεπώς, είναι φυσιολογικό το παράλογο του σκηνοθέτη που διαχειρίζεται ανθρώπους ...

2671 - Το νερό του νεκροταφείου

Όταν βρεθήκαμε ζωντανοί ανάμεσα στους σταυρούς  σαν τα λουλούδια που θα ξεραθούν  ψάξαμε για το αθάνατο νερό  και βρήκαμε την πηγή της μνημοσύνης.  Δεν ...

2670 - Τα στίγματα της κατοχής

Πάνω στη βυζαντινή εικόνα τα στίγματα της κατοχής δεν είχαν σβήσει. Κάθε μέρα πλήγωναν τον Άγιο με το τσεκούρι της ημισελήνου και τις κορυφές ...

2669 - Ο κουρασμένος σταυρός

Όταν σηκώσαμε τον σταυρό δεν μπορούσε να σταθεί όρθιος είχε λυγίσει από τα βάσανα και για να μην σπάσει τον ξαπλώσαμε στην πλαγιά των νεκρών για ...

2668 - 33 χρόνια σταύρωσης

Τριαντατρία χρόνια μία γυναίκα μόνο μία κρατά πάνω στους ώμους της τον σταυρωμένο Χριστό σαν το μικρό κοτσάνι που κρατά τα πέταλα του λουλουδιού. ...

2667 - Απόφαση και εφαρμογή

Η μελέτη του βιβλίου της Στ΄ Δημοτικού από την Ακαδημία Αθηνών αποτελεί ένα νέο βήμα για τον αγώνα της μνήμης και της ιστορίας. Οι κριτικές του βιβλίου ...

2666 - Κατά βάθος

Δεν ήξερα τι ήξερες  για να πεθάνω για σένα.  Δεν ήθελες ό,τι ήθελα  για να ζήσεις σαν εμένα.  Και οι δύο μόνοι αλλά μαζί  γράφαμε τα άγραφα  της ιστορίας.  ...

2665 - Η πατρίδα του βιβλίου

Το τραγικό της ιστορίας με το κωμικό της αμαρτίας βρέθηκαν μέσα στο ίδιο βιβλίο για να ξεχάσει η μνήμη για να θυμηθεί η λήθη την αξία της προδοσίας, ...

2665 - Родина книги

Трагическое истории с комическим греха встретились в одной и той же книге, чтобы память забыла, забвение вспомнило ценность предательства, стоимость ...

2664 - Εκείνη την ημέρα

Εκείνη την ημέρα βρεθήκαμε ξανά  όπως την προηγούμενη και την επόμενη.  Δύο μνήμες μέσα στη λήθη,  δύο σελιδοδείκτες μέσα σ’ ένα χαμένο βιβλίο.  Δεν θέλαμε ...

2664 - В тот день

В тот день мы встретились снова как в предыдущий и следующий. Две памяти в забвении, две закладки в потерянной книге. Мы не хотели забыть будущее ...

2663 - Le petit dragon

Il était si petit qu’il n’aurait dû naître. Il était si vieux qu’il n’aurait dû mourir. Le petit dragon était un maître. Il avait parcouru la voie. Il ...

2662 - Le présent du dragon

Les hommes ne comprenaient pas son existence. Les gens refusaient sa résistance. Les enfants aimaient sa patience. Il n’était qu’un présent pour eux. Mais ...

2661 - Le dragon sans griffes

Le dragon ne pouvait blesser les enfants des pierres, il était sans griffes. Le dragon n’avait pu supporter leur massacre, il n’avait pas vécu. Le dragon ...

2659 - Μία στάλα πόνου

Το παιδί δεν έλεγε τίποτα. Ήταν η πρώτη στάλα πόνου. Δεν ήξερε πώς να λυπηθεί. Μέσα στη σιωπή έκλεψε μια στιγμή από το πάθος. Ήθελε να κλάψει ...

2658 - Σύγχρονα ερωτήματα

Εσύ που δεν ήθελες να ζήσεις σκλάβος  γιατί έγινες δούλος;  Εσύ που δεν έμαθες τη γλώσσα του κατακτητή  γιατί θέλεις την ιστορία του;  Δεν λυπάσαι τους ...

2657 - Deux histoires, un avenir

Dans ce pays où la langue avait un son étrange, nous cherchions vainement des mots familiers. Empire d’autrefois, peuple d’antan, nous avons tout de même ...

2656 - Le serment des hommes

Sur le sommet des montagnes et sur le toit des églises nous ne contemplons pas notre passé, nous préparons l’avenir d’un peuple qui ne veut plus s’agenouiller ...

2654 - Ο βασιλικός και η πέτρα

Δεν ήταν ένα παραδοσιακό κουτούκι, είχε μόνο τα γλυκά της ζωής χωρίς τις πίκρες. Εκεί μπήκαν τέσσερις χαμένες ψυχές, τέσσερις ξεχασμένοι άνθρωποι, ορφανά ...

2653 - Mémoire mathématique

L’apprentissage de mathématiques comme l’indique André Weil n’est pas linéaire. Il s’appuie sur la mémoire structurelle. Il ne s’agit pas d’apprendre une ...

2652 - Ο άγνωστος ήρωας

Όπως έλεγαν τα βιβλία της ιστορίας, ο άγνωστος ήρωας δεν γεννήθηκε ποτέ. Εμείς όμως ξέραμε ότι είχε πεθάνει. Στην αρχή δεν κατανοήσαμε ότι ήταν ένα μοναδικό ...

2651 - Μέσα στο μπουντρούμι

Ακόμα και με τρία σπασμένα δάκτυλα συνέχισε να γράφει την άγνωστη ιστορία. Η πέτρα ήταν σκληρή σαν τη μνήμη του, όμως σκάλιζε αδιάκοπα το κείμενο του οράματος. ...

2650 - L’Eglise restaurée

-L’église a été restaurée. -Quelle église ? -Celle de la Sainte Trinité. -En territoires occupé ? Un temps. C’est impossible. -C’est pourtant la réalité. ...

2650 - Η αναστηλωμένη Εκκλησία

-Η Εκκλησία αναστηλώθηκε. -Ποια Εκκλησία; -Η Εκκλησία της Αγίας Τριάδας. -Στα κατεχόμενα; Χρόνος. Είναι αδύνατο. -Κι όμως είναι η πραγματικότητα. ...

2649 - System’s supplies

In 1933 in Ukraine there were children without parents born. Those were the death children. They had no future. There was no longer any need. Need was ...

2649 - Suministros del sistema

En 1933 en Ucrania nacieron niños sin padres. Eran los niños de la muerte. No tenían futuro. Ya no había necesidad. La necesidad eran los propios niños. ...

2649 - Οι παροχές του συστήματος

Στην Ουκρανία το 1933 γεννήθηκαν παιδιά δίχως γονείς. Ήταν τα παιδιά του θανάτου. Δεν είχαν μέλλον. Δεν υπήρχε πια ανάγκη. Η ανάγκη ήταν τα ίδια τα παιδιά. ...

2647 - Le monstre blessé

Il ne voulait pas perdre le goût de la source Et gardait en lui cette blessure. Le monstre était de nouveau seul Condamné par les instances des liaisons. ...

2647 - Το λαβωμένο τέρας

Δεν ήθελε να χάσει τη γεύση της πηγής και κράτησε μέσα του εκείνη της πληγής. Το τέρας ήταν και πάλι μόνο του καταδικασμένο από τους θεσμούς των ...

2646 - Le poème oublié.

Sur le silence d’une nuit sans lune nous écrivions l’histoire des enfants du soleil pour ne pas oublier le combat d’antan de la mémoire et du sacrifice ...

2645 - Η ασχήμια της ανθρωπιάς

Κανείς δεν ήξερε γιατί το τέρας  ήταν τόσο άσχημο.  Κανείς δεν ήξερε γιατί ο γίγαντας  ήταν τόσο γαλάζιος.  Μόνο η μικρή μάγισσα ήξερε  το μυστικό της ...

2645 - Уродство человечности

Никто не знал, почему монстр был таким уродливым. Никто не знал, почему гигант был таким голубым. Только маленькая ведьма знала тайну его уродства. ...

2644 - Social offer

On an iron chair society had crucified a child. Its four extremities immobile, dead like nails of pain were holding it disabled. It was only its ...

2644 - Ofrenda social

Sobre una silla de hierro la sociedad había crucificado a un niño. Sus cuatro extremidades, inmóviles, muertas como los clavos del dolor lo mantenían ...

2644 - Offre sociale

Sur une chaise en fer La société avait cloué un enfant. Ses quatre membres Immobiles, morts, Comme les clous de la souffrance Le maintenaient handicapé. ...

2644 - Κοινωνική προσφορά

Πάνω σε μία σιδερένια καρέκλα  η κοινωνία είχε σταυρώσει ένα παιδί.  Τα τέσσερά του άκρα  ακίνητα, νεκρά  σαν τα καρφιά του πόνου  το κρατούσαν ανάπηρο.  ...

2644 - Offerta sociale

Su una seggiola di ferro la società aveva messo in croce un bambino I quattro arti immobili, morti come chiodi del dolore lo tenevano infermo. ...

2644 - Социальное предложение

На железном стуле общество распяло ребенка. Его четыре конечности неподвижны, мертвы, как гвозди боли держали его инвалидом. Только его сердце ...

2642 - The ripped off guts

Our bellies were neither happy nor unhappy, they were only round, outstretched like the leather of drums which were unable to play music. While waiting ...

2642 - Τα ξεσχισμένα σπλάχνα

Οι κοιλιές μας δεν ήταν ούτε ευτυχισμένες ούτε δυστυχισμένες, ήταν απλά και μόνο στρογγυλές, τεντωμένες όπως τα δέρματα των τυμπάνων που δεν μπορούσαν ...

2642 - Разорванные внутренности

Наши животы не были ни счастливы, ни несчастные, были просто и только круглые, натянутые, как кожа на барабанах, что не могут играть музыку. И ожидая ...

2642 - Розірвані нутрощі

Наші животи не були ні щасливі, ні нещасні, були просто і тільки круглі натягнуті як шкіра на барабанах, що не можуть грати музику. Очікуючи розриву ...

2641 - Бесовые люди

Все умирали в поисках смысла жизни. Мы жили с понятием смерти. Все оплакивали потерянных друзей. Мы не забывали их историю. Общество осудило нас, потому ...

2640 - Οι κοινωνικές αρχές

Η κοινωνία σού έμαθε αρχές  και κρατούσες τους τύπους.  Το κοινωνικό ον έγινε μέσα σου θεσμός.  Δίχως τιμή, δίχως αξία  δεν ήξερες τι σημαίνει κόστος.  ...

2639 - L’attente de la terre

Notre terre n’a jamais oublié ses souffrances malgré la barbarie turque. Mais elle n’a pas oublié non plus la liberté. Sur les vastes étendues de pierres ...

2638 - Το στίγμα της ακαδημίας

Όταν αντέδρασε ο λαός  οι ειδικοί τον αποκάλεσαν ηλίθιο.  Όταν αντέδρασε ο πρόεδρος  οι ειδικοί τον αποκάλεσαν γραφικό.  Όταν αντέδρασαν οι δάσκαλοι  οι ...

2637 - Геополітичний вклад Голодомору

Загальна проблема захисників прав людини в плані боротьби за визнання ґеноциду, є підтвердження геополітичних обмежень. Ці обмеження є завжди присутніми, ...

2635 - Το τελευταίο μάθημα

Για να μην ενοχληθεί η ησυχία του εγωισμού  η κοινωνία επέβαλε στην ανθρωπιά  να προδώσει τη φιλία.  Δεν ήξερε ότι αυτή η σκέψη  είναι μια χυδαιότητα  ...

2635 - Последний урок

Для того, чтобы не беспокоить тишь эгоизма общество заставило человечность предать дружбу. Оно не знало, что эта мысль - есть пошлость, не принадлежащая ...

2634 - Η κοινωνική βρισιά

Η κοινωνική βρισιά δεν χρησιμοποιεί χυδαίες λέξεις  μόνο χυδαίες σκέψεις.  Η κοινωνική βρισιά δεν εκφράζεται μπροστά στους φίλους  αλλά πάντα πίσω.  Η ...

2634 - Социальное оскорбление

Социальное оскорбление не пользуется пошлыми словами, только пошлыми мыслями. Социальное оскорбление выражается не перед друзьями, а всегда за ними. ...

2633 - Η δεύτερη προδοσία

Η πρώτη προδοσία ήταν κρυφή  και δεν φάνηκε με την αναγνώριση.  Η γενοκτονία ανήκε στο παρελθόν  και το σύμβολο ήταν συμβολικό.  Ενώ η δεύτερη ανακαλύφθηκε  ...

2632 - Маленькая ведьма и голубой гигант

Когда-то, давным-давно, жила-была малышка, которая играла на виолончели. Ее никто не слышал. Она умела играть только молчание. Сломанные струны не беспокоили ...

2631 - La visite de l’autre

Ils attendaient celui qu’ils attendaient, Mais c’est l’autre qui arriva, l’homme. Il ne parlait pas de la même façon, N’abordait pas les mêmes thèmes. ...

2631 - Η επίσκεψη του άλλου

Περίμεναν αυτόν που περίμεναν,  όμως ήρθε ο άλλος, ο άνθρωπος.  Δεν μιλούσε με τον ίδιο τρόπο,  δεν άγγιζε τα ίδια θέματα.  Κοιτούσε μόνο τα παιδιά  και ...

2631 - Визит другого

Они ждали того, кого они ждали, Но прибыл другой, человек. Он не говорил таким же образом, он не касался тех же тем. Он смотрел только на детей ...

2630 - Point final

Le monde opprimait son monde Et elle ne savait plus si elle existait. Chacune de ses pensées était une blessure Aussi chacune de ses réponses était un ...

2630 - Τελεία και παύλα

Ο κόσμος καταπίεζε τον κόσμο της  και δεν ήξερε πια αν υπήρχε.  Κάθε σκέψη της ήταν και μία πληγή  έτσι κάθε της απάντηση ήταν μία παύλα  δίχως να υπάρχει ...

2629 - Τα παιδιά της ανάγκης

Κανένας δεν τα υπολόγιζε.  Δεν είχαν δυνατότητες για την κοινωνία.  Και τους είχαν αφαιρέσει την ανθρωπιά.  Δεν έπρεπε να τα κουράσουμε με ερωτήσεις,  ...

2629 - Дети необходимости

Никто не не считался с ними. Для общества, у них не было возможностей. И они были лишены человечности. Нельзя было утомлять их вопросами, Они хотели ...

2627 - Sens dessus dessous

- Où est l’ennemi ? - Pas ici. Nous l’avons repoussé. - Cette terre est la nôtre à nouveau ? - Tout ce que tu vois c’est le présent du passé. - Et notre ...

2626 - Sous la carte, la terre

- Où se trouve cette petite bande de terre ? - Seulement sur la carte. - Alors à qui appartient la carte ? - A la mentalité de l’inertie. - Que pouvons-nous ...

2625 - Nouvelle mission

Nous avons libéré nos terres mais personne ne le sait pas même les cartes d’état major. Nos églises ne sont plus séquestrées mais personne ne veut le ...

2624 - La culpabilité du rien

Quand l’histoire ne transcrit rien De l’oeuvre de la neutralité On se sent coupable. Alors en tant que coupable Pour le sauvetage de la neutralité On efface ...

2624 - Οι ενοχές του τίποτα

Όταν η ιστορία δεν κατέγραψε τίποτα  από το έργο της ουδετερότητας  έχεις ενοχές.  Τότε ως ένοχος  για τη διάσωση της ουδετερότητας  σβήνεις την ιστορία ...

2622 - The history of nothing

When our own were buried upright in our soil, what were the neutrals saying? Nothing! When our own were the victims innocent in our land, what did ...

2622 - Η ιστορία του τίποτα

Όταν οι δικοί μας ήταν θαμμένοι  όρθιοι μέσα στο χώμα μας,  τι έλεγαν οι ουδέτεροι;  Τίποτα!  Όταν οι δικοί μας ήταν θύματα  αθώα μέσα στη χώρα μας,  τι ...

2621 - Les promeneurs solitaires

Nous marchions, comme à notre habitude, le long d’un chemin de terre, au bord de l’eau. Nous n’entendions que le bruit sur notre petit parapluie qui nous ...

2616 - Το τέλος της σιωπής

Όταν πήγα σπίτι μου  ήσουν ήδη εκεί.  Δεν μπόρεσα να μιλήσω,  τόσα χρόνια  μού μάθαιναν μόνο τη σιωπή.  Γελούσες  με τη σιγουριά του καταπατητή.  ...

2613 - La mort dans l’âme

Dans la pièce s’est engouffré le drame d’une nuit sur le mont chauve. La musique du génie qui n’avait été reconnu qu’après sa mort, dominait désormais ...

2612 - Prise en passant

Sur l’échiquier politique français, de nombreuses personnalités gèrent la problématique européenne comme une contrainte secondaire. Ils en oublient sa ...

2611 - Les ventres ronds

Dans ce pays d’où l’on ne partait jamais, la vie avait abandonné les femmes. Elles n’enfantaient plus. Ce n’était plus nécessaire. C’était même dangereux. ...

2611 - Οι στρογγυλές κοιλιές

Σε τούτη τη χώρα την οποία κανείς δεν εγκατέλειπε ποτέ, η ζωή είχε εγκαταλείψει τις γυναίκες. Δεν γεννούσαν πια. Δεν ήταν πια αναγκαίο. Ίσως μάλιστα να ...

2609 - Les corps labourés

La terre avait donné son dernier souffle. Dans l’immensité des étendues régnait le néant. Le soc n’avait plus rien à labourer. Ainsi vint le tour des hommes ...

2606 - Το στραβό χαμόγελο

Νόμιζε πως όλοι τον αγαπούσαν.  Όλοι τον πρόσεχαν,  ειδικά τα κορίτσια.  Του έλεγαν αστεία  κι αυτός χαμογελούσε.  Τότε όλοι γελούσαν.  Κι ένιωθε υπέροχα  ...

2606 - Кривая улыбка

Он думал, что все любили его. Все уделяли ему внимание, особенно девочки. Они шутили с ним и он улыбался. Тогда все смеялись. И он чувствовал себя ...

2605 - The life of Peter

To the other Peter Peter did not play. He was watching the others. He helped them when they didn't know how to play. He was staring at the table ...

2605 - Η ζωή του Πέτρου

Στον άλλο Πέτρο Ο Πέτρος δεν έπαιζε. Πρόσεχε τους άλλους. Τους βοηθούσε όταν δεν ήξεραν. Κοιτούσε το τραπέζι με τα αλογάκια. Μετρούσε τα βήματα με τα ...

2604 - Ο ποιητής της φωτιάς

Παλιές τραγωδίες έκαιγαν  τα βλέμματα της μνήμης  μα δεν σταμάτησαν την έρευνα.  Έπρεπε να μάθουν τα ξεχασμένα  για να ζήσει και πάλι  ένας ολόκληρος λαός  ...

2603 - Οι λέξεις των γραμμάτων

Πάνω στα χειρόγραφα  έτρεχαν ανύπαρκτα βλέμματα.  Όμως είχαν αφήσει τα ίχνη τους  δίπλα από τα γράμματα.  Ακολουθούσα τα σχήματά τους  κι ένιωθα την ιστορία ...

2602 - Ο πόνος της γιαγιάς

Όταν μιλούσες για τον πόλεμο  έμοιαζε με ιστορία.  Όταν έλεγες ιστορίες  έμοιαζαν με παραμύθια.  Όταν μάς πρόσεχες  έμοιαζες με μάνα.  Ήσουν όμως η γιαγιά ...

2602 - Боль бабушки

Когда ты говорила о войне это было похоже на историю. Когда ты рассказывала истории это было похоже на сказки. Когда ты заботилась о нас, была похожа ...

2601 - Οι δυσκολίες μας

Δεν μας αρέσουν οι δυσκολίες,  ενώ είναι οι μόνες που αξίζουν  να τις ξεπεράσουμε.  Οι ευκολίες δεν επιτρέπουν  την εξέλιξη του ανθρώπου,  αλλά μόνο τη ...

2600 - The order of society

The order of society doesn't want human elements. It finds them revolutionary. As a trend, society gets involved with time only to see how much it can ...

2600 - Η τάξη της κοινωνίας

Η τάξη της κοινωνίας δεν θέλει ανθρώπινα στοιχεία. Τα βρίσκει επαναστατικά. Ως μόδα, η κοινωνία ασχολείται με τον χρόνο μόνο για να δει πόσο θα τον αντέξει. ...

2596 - Génocide et mix stratégique

Chaque peuple qui a subi un génocide considère que sa tragédie est unique. Pourtant l’histoire montre non seulement que les génocides ne sont pas un phénomène ...

2594 - Η παράξενη εξήγηση

Κανένας θεσμός δεν είναι ικανός  να δημιουργήσει τη ζωή  μόνο ο άνθρωπος.  Κανένα κράτος δεν είναι ικανό  να αναπτύξει νοημοσύνη  μόνο ο άνθρωπος.  Γι’ ...

2593 - Rare notions

How to explain the Great Famine to individuals who do not know what hunger is ? How to explain a Genocide to individuals who do not know what ...

2593 - Notions rares

Comment expliquer la Grande Famine A des personnes qui ne savent pas Ce que veut dire la faim ? Comment expliquer un Génocide A des gens qui ne savent ...

2593 - Σπάνιες έννοιες

Πώς να εξηγήσεις τη Μεγάλη Πείνα  σε άτομα που δεν ξέρουν  τι σημαίνει πείνα;  Πώς να εξηγήσεις μια Γενοκτονία  σε άτομα που δεν ξέρουν  τι σημαίνει θάνατος;  ...

2593 - Редкие понятия

Как объяснить Великий Голод людям, которые не знают, что означает голод? Как объяснить Геноцид людям, которые не знают, что означает смерть? ...

2590 - Η ανθρωπιά του καθενός

Ο καθένας νομίζει ότι είναι μόνος.  Όμως όλοι το πιστεύουμε.  Ο καθένας δίνει έναν αγώνα.  Όμως όλοι τα αποδεχόμαστε όλα.  Δεν υπάρχει θεωρία,  μόνο θυσία  ...

2589 - Con la compasión

¿Cómo amar a miles de muertos? ¿Cómo recordar sus nombres? ¿Cómo llorar miles de tragedias? ¿Cómo olvidarte de sus vidas? Cuando eres sólo un hombre. ...

2589 - Avec l’humanité

Comment aimer des millions de morts ? Comment se souvenir de leurs noms ? Comment pleurer des millions de tragédies ? Comment oublier leurs vies ? ...

2589 - Με την ανθρωπιά

Πώς ν’ αγαπήσεις εκατομμύρια νεκρούς;  Πώς να θυμηθείς τα ονόματά τους;  Πώς να κλάψεις εκατομμύρια τραγωδίας;  Πώς να ξεχάσεις τις ζωές τους;  Όταν ...

2589 - С человечностью

Как полюбить миллионы мертвых? Как запомнить их имена? Как оплакивать миллионы трагедий? Как забыть их жизнь? Когда ты только один человек. ...

2588 - La silenciosa

Buscaba en una lengua que desconocía huellas de muertos desaparecidos. Por entre las palabras del pasado estaban también las condenas del futuro. Debía ...

2588 - La silencieuse

Elle cherchait dans une langue qu’elle ne connaissait pas Les traces des morts disparus. Parmi ces mots du passé Il y avait les condamnations de l’avenir. ...

2588 - Η σιωπηλή

Έψαχνε μέσα σε μία γλώσσα που δεν γνώριζε  τα ίχνη των αγνοούμενων νεκρών.  Ανάμεσα στις λέξεις του παρελθόντος  υπήρχαν και οι καταδίκες του μέλλοντος.  ...

2588 - Молчаливая

Она искала в языке, которого не знала, следы пропавших без вести Среди слов прошлого были и осуждения будущего. Надо было поддержать очевидность ...

2586 - L’exemple arménien

Malgré la grandeur du combat de la reconnaissance du génocide des Arméniens, rares sont les membres de la diaspora qui en ont conscience. Certes tout le ...

2583 - Η περιουσιακή αξία των προσφυγών

Όπως υπάρχει όλο και μεγαλύτερη ενημέρωση στην Κύπρο όσον αφορά στις προσφυγές που γίνονται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, είναι αναμενόμενο ...

2582 - Curses of society

Society explains us that Jews are to blamed for everything, that Armenians are coward, that Pontiacs are jokes and that Ukrainians are streetwalkers. ...

2582 - Les insultes de la société

La société nous explique Que les Juifs sont responsables de tout, Que les Arméniens sont pleutres, Que les Pontiques sont anecdotiques Et les Ukrainiens ...

2582 - Οι βρισιές της κοινωνίας

Η κοινωνία μας εξηγεί  ότι οι Εβραίοι φταίνε για όλα,  ότι οι Αρμένιοι είναι δειλοί,  ότι οι Πόντιοι είναι ανέκδοτα  κι ότι οι Ουκρανοί είναι του δρόμου.  ...

2582 - Оскорбления общества

Общество объясняет нам о том, что евреи виноваты во всём, что армяне - трусливые, что понтийцы - анекдоты и что украинцы - уличные. Об одном, ...

2581 - Les combattants arméniens

Certains pensent qu’ils n’ont jamais existé. D’autres croient qu’ils ne doivent pas exister. D’autres encore les ont oubliés pour ne pas s’inquiéter. Cependant ...

2580 - Голос умершего дедушки

Поле дедушки было памятью народа, Знал каждую зернинку, знал каждый бой. Он родился потом, когда было уже поздно. Но преступление против человечества ...

2580 - Голос померлого дідуся

Поле мого дідуся було пам’яттю народу, Знав кожну зернинку, знав кожен бій. Він народився опісля, коли було вже пізно. Але злочин проти людськості ...

2579 - La conscience de Fiodor

« …une lutte sans merci, une lutte à mort, se livre en ce moment entre le Gouvernement et les paysans. L’année qui s’écoule (1933) nous a permis de donner ...

2578 - Sous le poids du blé

Un peuple tout entier n’a pu soutenir le poids du blé. Des millions de victimes fauchées en plein été pour effacer toute trace de résistance. Seulement ...

2577 - Beginning of resistance

We fell altogether on the wheat color so that our land’s death couldn’t separate us. We grasped soil of stone shortly before embracing our homeland’s ...

2577 - Η αρχή της αντίστασης

Πάνω στο χρώμα του σιταριού  πέσαμε όλοι μαζί  για να μη μας χωρίσει  ο θάνατος της γης μας.  Πιάσαμε το χώμα της πέτρας  λίγο πριν αγκαλιάσουμε  για ...

2577 - Начало неповиновения

На цвет пшеницы упали все вместе чтобы нас не разлучила смерть нашей земли. Затисли в горсти каменную грудку перед тем как обнять в последний раз ...

2577 - Початок непокори

На колір пшениці Впали всі разом Щоб нас не роз’єднала Смерть нашої землі. Затисли в жмені кам’яну грудку Перед тим як обійняти В останній раз ...

2576 - Hanna

aux ancêtres de K. Onisenko Tes caresses me faisaient souffrir Je ne sentais que tes os Fins comme l’épi inexistant. Je ne pouvais supporter ton ...

2576 - HANNA

Предкам К. Онисенко Твои ласки причиняли мне боль я чувствовала только твои кости тонкие как несуществующие колосья. Я не могла выдержать твоей ...

2576 - Ганна

Твої пестощі мене боліли, Відчував лише твої кістки Тонкі як неіснуюче колосся. Не міг витримати твоєї любові, Мій біль був значно більший. Закрив ...

2576 - HANNA

Your caresses caused me pain I could only feel your bones slim like the non-existent cob. I could not endure your love, my pain was bigger. I closed ...

2576 - HANNA

Στους προγόνους του Κ. Ονισένκο Τα χάδια σου με πονούσαν  ένιωθα μόνο τα κόκκαλά σου  λεπτά σαν το ανύπαρκτο στάχυ.  Δεν μπορούσα ν’ αντέξω την αγάπη ...

2575 - Η προσφυγή

Στον Δικαστή μας τον κ. Σαρτζετάκη  με σεβασμό και θαυμασμό Σκηνή V Ο δικαστής: Διάβασα τη δικογραφία.  Ο ψεύτης: Και ποιο είναι το συμπέρασμά ...

2574 - Η δίκη

Σκηνή IV Ο ψεύτης : Δεν υπάρχεις!  Ο ηλίθιος : Ποιος; Εγώ;  Ο ψεύτης : Ναι, εσύ!  Ο ηλίθιος : Τότε σε ποιον μιλάτε;  Ο ψεύτης : Σε αυτόν που δεν υπάρχει.  ...

2573 - Η ουσία

Σκηνή ΙΙΙ Ο άλλος : Πώς πάνε τα πράγματα;  Ο ένας : Χάλια! Μαύρα χάλια!  Ο άλλος : Δεν εκδόθηκε το βιβλίο σου;  Ο ένας : Εκδόθηκε και σε καλή τιμή μάλιστα. ...

2572 - Η θεραπεία

Σκηνή ΙΙ Ο άλλος : Πού ήσουν τόσες μέρες;  Ο ένας : Δούλευα...  Ο άλλος : Με δουλεύεις.  Ο ένας : Κι εγώ δουλεύω!  Ο άλλος : Εσύ δεν μου έλεγες ότι δεν ...

2571 - Η καταδίκη

Σκηνή Ι Ο ένας : Σήμερα πήρα μία οριστική απόφαση! [Με αποφασιστικό ύφος]  Ο άλλος : Για πες...  Ο ένας : Σήμερα αποφάσισα να μην ξεχνώ τίποτα πια.  ...

2571 - Приговор (театральная сцена)

Сцена I Один: Сегодня я принял окончательное решение! [Решительным тоном] Другой: Рассказывай ... Один: Сегодня я решил больше ничего не забывать. ...

2570 - Η κυριαρχία της ουδετερότητας

Με το πρόσχημα της απόλυτης ουδετερότητας, το βιβλίο της ιστορίας της Στ΄ Δημοτικού έχει αφαιρέσει την ύπαρξη κάθε ρεύματος από την ιστορία. Δεν έχει εξουδετερώσει ...

2569 - Sur les pavés

Lorsque nous marchions dans Saint-Jean et nous arrivions à la croisée de l’horizon là où le bœuf nous attendait au coin, je ne pouvais m’empêcher de penser ...

2568 - Parenthésage correct

Il avait toujours été grand sans doute beaucoup trop grand. Mais c’était justement pour cela que j’éprouvais pour lui une tendre sympathie en voyant sa ...

2561 - Antique renaissance

Dans les rues de la ville S’enflait un bruit insolite Et avec lui un mythe. Dionysos était à nouveau parmi nous. Celui qu’avaient oublié même les anciens ...

2561 - Αρχαία αναγέννηση

Στους δρόμους της πόλης  απλώθηκε ένας πρωτάκουστος θόρυβος  και μαζί του ένας μύθος.  Ο Διόνυσος ήταν και πάλι ανάμεσά μας.  Αυτός που ξέχασαν ακόμα και ...

2560 - Après le génocide

A l’homme de Lilith Après le génocide tout semblait vain même le simple fait d’exister. Pourtant en voyant mon ami danser un tango avec sa femme j’ai dû ...

2557 - La petite carte

Dans la classe, la petite arménienne n’était pas à sa place. Elle regardait non pas le maître qui parlait une autre langue mais une petite carte qui ressemblait ...

2557 - Ο μικρός χάρτης

Μέσα στην τάξη, η μικρή αρμένισσα δεν ήταν στη θέση της. Κοίταζε όχι τον δάσκαλο που μιλούσε μία άλλη γλώσσα αλλά έναν μικρό χάρτη που έμοιαζε με ...

2556 - Το παιδί με τις δύσκολες λέξεις

Κοίταζες την τάξη και δεν έβλεπες τη μοναξιά.  Δεν πρόσεχες τις ανθρώπινες λεπτομέρειες.  Νόμιζες πως δεν υπήρχε καμία ανάγκη.  Διότι τα παιδιά δεν έκλαιγαν.  ...

2553 - Μαθήματα αντίστασης

Στον Κυριάκο Κ. Δάσκαλε, μη σταματήσεις τον αγώνα.  Ακόμα κι αν σε πληγώσουν  οι φανατικοί της λήθης και οι κυρίαρχοι του κενού,  πρέπει ν’ αντισταθείς.  ...

2553 - Leçons de résistance

A Kiriakos K. Maître, n’arrête pas le combat. Même si les fanatiques de l’oubli et les souverains du vide Te blessent Il faut résister ! Nous, nous n’avons ...

2550 - Illégalité légale

Quand on te force à oublier, Quand on te force à lire Et à apprendre le livre de l’oubli, Alors l’illégalité devient légale Car seule la résistance est ...

2550 - Νόμιμη παρανομία

Όταν σε αναγκάζουν να ξεχάσεις,  όταν σε αναγκάζουν να διαβάζεις  και να μαθαίνεις το βιβλίο της λήθης,  τότε η παρανομία γίνεται νόμιμη  διότι μόνο η ...

2548 - Ο αγώνας των προσφυγών στο ΕΔΑΔ

Όλοι ξέρουμε ότι η απόφαση του ΕΔΑΔ για την προσφυγή της Μεγάλης Σχολής του Γένους εναντίον της Τουρκίας δεν αφορά άμεσα την Κύπρο. Όμως το θέμα δεν είναι ...

2547 - Ο γνωστικός χωροχρόνος

Τα κλασικά μοντέλα της γνώσης έχουν την τάση να προωθούν μία απλοϊκή εικόνα της γνώσης. Συνήθως την παρουσιάζουν σαν μία συνεχή οντότητα μέσα στον χωροχρόνο. ...

2546 - Le grand pardon

On nous demande d’oublier. On nous demande de nous taire. On nous demande de ne pas condamner. On nous demande de donner le grand pardon. Seulement nous ...

2546 - Η μεγάλη συγχώρεση

Μας ζητούν να ξεχάσουμε. Μας ζητούν να σωπάσουμε. Μας ζητούν να μην καταδικάζουμε. Μας ζητούν να δώσουμε την μεγάλη συγχώρεση. Όμως εμείς που δεν ...

2546 - Великое прощение

Нас просят забыть. Нас просят замолчать. Нас просят не осуждать. Нас просят дать великое прощение. Но мы, умеющие только давать, не можем дать то, ...

2545 - Crime de paix

Comme il n’y a pas eu de guerre, Il n’y eut pas de résistance. Comme il n’y a pas eu de combats, Il n’y eut pas de sacrifices. Mais il y a eu des collaborations ...

2545 - Έγκλημα ειρήνης

Όπως δεν υπήρχε πόλεμος,  δεν υπήρχε αντίσταση.  Όπως δεν υπήρχαν μάχες,  δεν υπήρχαν θυσίες.  Όμως υπήρχαν συνεργασίες  ακόμα και προδοσίες.  Όμως υπήρχαν ...

2545 - Мирное преступление

Так как не была войны, не было сопротивления. Так как не было боев, не было жертв. Однако были сотрудничества и даже предательства.. Однако ...

2543 - Nuages d’océan

Là-bas où n’existait pas encore la terre Là-bas où s’ouvrait la blessure Se trouvaient les nuages d’océan. Ils cachaient les passions de l’histoire Ils ...

2543 - Σύννεφα ωκεανού

Εκεί που δεν υπήρχε ακόμα γη,  εκεί που άνοιγε η πληγή,  ήταν τα σύννεφα του ωκεανού.  Έκρυβαν τα πάθη της ιστορίας,  έκλεβαν το φως της δημιουργίας  για ...

2543 - Облака океана

Там, где еще не было земли, там, где открывалась рана, там были облака океана. Они скрывали страсти истории, похищали свет творения для любви Человечества. ...

2541 - C’était un 24 Avril

Ce jour-là un homme plein de tendresse a enfin élevé sa voix au dessus du silence. Il regardait les gens et il voyait les hommes. Il récitait des mots ...

2541 - Ήταν μια 24 Απριλίου

Εκείνη την ημέρα ένας άνθρωπος γεμάτος τρυφερότητα ύψωσε επιτέλους τη φωνή του πάνω στη σιωπή. Κοιτούσε τα άτομα κι έβλεπε τους ανθρώπους. Απήγγελνε ...

2540 - Avant de mourir

à Photis K. Quand nous étions petits nous avions un maître Et lui n’avait que nous. Alors avec lui nous menâmes notre premier combat. C’était le combat ...

2540 - Πριν πεθάνουμε

Στον Φώτη Κ. Όταν ήμασταν μικροί είχαμε έναν δάσκαλο  και αυτός είχε μόνο εμάς.  Τότε μαζί του δώσαμε την πρώτη μάχη.  Ήταν η μάχη της ιστορίας μας.  ...

2539 - Les maîtres de la lumière

Quand les réformes post-modernes de l’histoire Ont tenté d’éliminer les maîtres des origines Sont apparus dans la classe les premiers irréguliers, C’étaient ...

2539 - Οι δάσκαλοι του φωτός

Στον Φώτη Κ. Όταν οι μεταμοντέρνες μεταρρυθμίσεις της ιστορίας  προσπάθησαν να εξοντώσουν τους δασκάλους του γένους,  εμφανίστηκαν οι πρώτοι άτακτοι ...

2538 - Το πανεπιστήμιο της ζωής

Κατηγορούμε τους πάντες και τα πάντα δίχως να διαβάζουμε τις συνθήκες και τα συντάγματα. Θεωρούμε ότι όλα μάς είναι γνωστά και οι πράξεις αποδεικνύουν ...

2537 - Dialogue muet

      -     Quelle est la raison de votre silence ?       -     Ne voulez-vous pas vous expliquer ?       -     Au moins nous dire le sens de votre action ...

2537 - Βουβός διάλογος

- Ποιος είναι ο λόγος της σιωπής σας; - Δεν θέλετε να σας εξηγήσουμε; - Τουλάχιστον πείτε μας το νόημα της δράσης σας; - Χωρίς να ...

2537 - Немой диалог

- В чём причина вашего молчания? - Разве вы не хотите, чтобы мы объяснили вам? - По крайней мере, скажите нам смысл вашего действия? ...

2536 - Sens interdit

Nous nous enfermons dans nos sens sans rechercher la quintessence. Nous nous emmurons dans le silence sans comprendre son essence. C’est ainsi que nous ...

2535 - Eschatologie

Certains ont cru à la révolution de Freud alors qu’il ne s’agissait que d’un rêve. D’autres ont cru à l’analyse de Marx alors qu’il ne s’agissait que d’une ...

2535 - Εσχατολογία

Μερικοί πίστευαν στην επανάσταση του Freud ενώ ήταν μόνο ένα όνειρο. Άλλοι πίστευαν στην ανάλυση του Marx μόνο που ήταν απλά μια ουτοπία. Τέλος όλος ...

2530 - Cuando todo es posible

Cuando olvidamos nuestra historia, cuando la palabra genocidio ya no tiene ningún significado, deja entonces de haber límites, y todo es ya posible; ...

2530 - Όταν όλα είναι εφικτά

Όταν ξεχνάμε την ιστορία μας,  όταν η λέξη γενοκτονία  δεν έχει πια κανένα νόημα  τότε δεν υπάρχει κανένα όριο,  όλα είναι πια εφικτά  ακόμα και το σύμβολο ...

2530 - Когда все возможно

Когда мы забываем свою историю, когда слово геноцид не имеет уже никакого значения, тогда нет предела все возможно даже символ варварства может ...

2528 - Musique mentale

La musique ne cesse de mourir pour nous. Seulement les gens n’écoutent que le bruit. Rares sont les hommes qui n’oublient pas la mort. Grâce à eux, la ...

2528 - Νοητική μουσική

Η μουσική δεν σταματά να πεθαίνει για εμάς. Μόνο που οι άνθρωποι δεν ακούν παρά το θόρυβο. Σπάνιοι είναι οι άνθρωποι που δεν ξεχνούν το θάνατο. Χάρη ...

2528 - Умственная музыка

Музыка не перестает умирать ради нас. Однако люди слышат лишь шум. Редки люди, которые не забывают смерть. Благодаря им, музыка становится памятью. ...

2526 - Ο ήχος που σκέφτεται

- Δάσκαλε, γιατί σας αρέσει τόσο πολύ η μουσική; - Γιατί πεθαίνει την στιγμή που ζει. - Αυτό δεν σας κάνει να λυπάστε. - Για ποιο λόγο; - Έχει μόλις ...