N. LYGEROS PhD

Articles

4485 - Ο άνθρωπος της γης

Κοίταζε σταθερά το πνεύμα του ζωγράφου χωρίς να μπορεί να το καταλάβει. Όλη αυτή η δουλειά φαινόταν περιττή τουλάχιστον για τη δική του πραγματικότητα. ...

4484 - Un violon Guarnerius

Malgré le temps ou peut-être grâce à lui, le son d’un violon Guarnerius se propageait dans l’esprit de l’humanité, infatigable. Chaque joueur ne jouait ...

4480 - Παράλογος διάλογος

- Πού ήσουνα αύριο; - Εδώ στο χθες. - Και τι θα κάνεις τώρα; - Θα επιστρέψω στο σήμερα. - Κι αν ξημερώσει ο κόσμος; - Θα έμενα φυλακισμένος. - Δεν φοβήθηκες; ...

4479 - Quatre sans un

Dans cette énigme humaine, il suffit de deux prénoms pour comprendre la patience d’une humanité en quête de maitres pour illuminer son avenir. De la réflexion ...

4478 - Les gendarmes sans voleur

Dans le jaune de l’ocre pur tu avais peint des harengs saurs comme pour te moquer des gens avides d’un pouvoir dénué de sens dans un monde de tableaux ...

4477 - Etude de Leonardo

Quelques figures mystérieuses à peine esquissées à la pointe d’argent suffisaient pour déconcentrer une société de la clarté. Il faut dire que le maître ...

4476 - Lueurs nocturnes

Immobiles comme l’absence du vent les lueurs nocturnes scrutaient le ciel pour imaginer un étrange inconnu capable de penser à elles dans la nuit. En attendant ...

4475 - Sur le bateau de sable

Qui n’a jamais traversé l’Arménie ne peut se rendre compte de son air marin. Certes l’Arménie est la terre des pierres et personne ne peut le contester. ...

4475 - Το καράβι της άμμου

Όποιος δεν έχει διασχίσει την Αρμενία δεν μπορεί να υποψιαστεί τη θαλασσινή της αύρα. Βέβαια, η Αρμενία είναι η γη της πέτρας και κανείς δεν μπορεί να ...

4474 - L’ivoire du noir

Sur le bord de tes chaussures qui aurait supporté l’ivoire du noir ? Voilà pourquoi l’oxyde montra enfin l’usure de l’humanité dans la lumière d’une ville ...

4473 - Sous la paille du chapeau

Malgré le rouge pourpre des murs, sous la paille du chapeau, la tendresse du regard caressait cette terre qui n’avait connu que la souffrance. Dans l’indifférence ...

4471 - Paradoxes terminaux

Il y avait dans cette lenteur du temps des paradoxes terminaux insoupçonnés car la scission du continuum n’était pas perceptible par les humains. Néanmoins ...

4470 - Το σπάνιο βιβλίο

Όλοι έψαχναν τα πλούτη και το χρυσό για να μπορέσουν να υπάρξουν δίχως να καταλάβουν ότι δεν ζούσαν. Είχαν γεννηθεί σε μία νεκρή κοινωνία όπου η μοναδική ...

4469 - Μάλλινα χέρια

Δεν άντεχα άλλο αυτό το κρύο πάνω στο κατάλευκό σου δέρμα. Δεν ήθελα να σπάσει την πορσελάνη που έπλασε την κούκλα των ονείρων. Έτσι έψαχνα μες στα ίχνη ...

4468 - La société de Vincent

- Était-ce vraiment impossible ? - Pour l’époque ? - Si tu veux… - Les impressionnistes n’étaient pas encore prêts. - Était-ce révolutionnaire ? - La misère ...

4468 - Η κοινωνία του Vincent

- Ήταν πραγματικά αδύνατο; - Για την εποχή; - Εάν θες ... - Οι ιμπρεσιονιστές δεν ήταν ακόμη έτοιμοι. - Ήταν επαναστατικό; - Η αθλιότητα δεν είναι ...

4467 - Αναρχικός κατάλογος

- Τι είπε ο δάσκαλος; - Να ετοιμάσουμε τον κατάλογο... - Τι είπε, λέει; - Τον κατάλογο της έκθεσης. - Μα θα πουλήσουμε τα έργα; - Όχι βέβαια! - Μπορείτε ...

4466 - Courbures secrètes

Vincent n’avait jamais été insensible aux courbures secrètes des femmes seulement dans les mines de charbon comment découvrir la pointe d’argent et croquer ...

4465 - Sur le violet de cobalt

À proximité des pinceaux et des soies rares et naturelles, une couleur demeurait cachée dans les précieuses boiseries que fixait l’étrange inconnu. Pourtant ...

4463 - Le chocolat de tes lèvres

Malgré le café du matin nocturne le chocolat de tes lèvres rouges attira le regard de la sensualité. Comme si le monde des voyelles était enfin parvenu ...

4462 - Désert de thym

Dans le dernier poème de l’enfance comment ne pas voir le désert de thym ? Quiconque a goûté à la liqueur du templier ne peut oublier cette rare essence. ...

4461 - Page d’écriture

Les illuminations bleu-outremer après le déluge et l’enfance prenaient un autre sens désormais. Comme si la demande amicale pouvait changer le monde écrit ...

4460 - Détails chromatiques

Au dessus d’un champ rouge écarlate, un paysan ouvrait des tranchées ocres dans une terre qui n’avait connu la paix. Il était seul avec son fidèle cheval ...

4455 - Réflexions mauves

Je me suis décidé à t’écrire malgré les affres. Il fallait que la pensée exulte C’était l’unique moyen. « Quant à Mauve, je ne puis pas bien t’en parler. ...

4454 - Peindre dans le vent

« J’ai beaucoup de mal en peignant à cause du vent, mais j’attache mon chevalet à des piquets plantés dans le terrain, et travaille quand même, c’est ...

4453 - Demande de nouvelles

« Que dis-tu de la nouvelle que l’empereur Guillaume est mort ? Est-ce que cela hâtera des événements en France, et est-ce que Paris va rester tranquille ...

4452 - En souvenir de Mauve

Je ne savais pas si je devais t’écrire toutes mes pensées aussi je te raconte d’abord les détails. « J’avais travaillé une toile de 20 en plein air dans ...

4451 - Sur l’après du génocide

Un génocide est un fait, un fait barbare, mais un fait tout de même. Seulement, qu'en est-il de l'après ? Existe-t-il vraiment ? A-t-il un sens ou est-ce ...

4451 - Μετά τη γενοκτονία

Μια γενοκτονία είναι ένα γεγονός, ένα βάρβαρο γεγονός, ωστόσο παραμένει ένα γεγονός. Μόνο που τι γίνεται μετά; Υπάρχει στ’ αλήθεια; Έχει κάποιο νόημα ή ...

4450 - Contrariété solaire

Vincent : Tu n’étais pas là ! Théo : Tu sais bien que... Vincent : C’est toujours la même chose avec toi ! Théo : Que s’est-t-il passé ? Vincent : « Ai ...

4441 - Les couleurs de Vincent

« Les eaux font des tâches d’un bel émeraude et d’un riche bleu dans les paysages ainsi que nous le voyons dans les crépons. Des couchers de soleil orangé ...

4437 - Dans le midi

« Ici je vois du neuf, j’apprends, et étant traité avec un peu de douceur, mon corps ne me refuse pas ses services. » Est-ce vraiment du renouveau ou plutôt ...

4430 - Le tisserand du temps

Les uns te prenaient pour un militaire d’antan les autres pour un ouvrier, nul ne voyait sous ta casquette que tu tissais le temps. Seul Vincent et ses ...

4430 - Ο υφαντής του χρόνου

Άλλοι σε πήραν για στρατιωτικό απ’ τα παλιά κι άλλοι για εργάτη, κανείς δεν έβλεπε κάτω από το κασκέτο ότι ύφαινες το χρόνο. Μόνο ο Vincent και τα πινέλα ...

4429 - Ο περίπατος στις Alyscamps

Κάτω από το βάρος των κίτρινων φύλλων περπατούσαμε μες στο φθινόπωρο για να συναντήσουμε την ανθρωπότητα που ήταν κρυμμένη στις Alyscamps. Πλάι στους ...

4427 - Sur la femme dans le bois

Dans ce bois rouge sans fruits où il était impossible pour un homme de discerner les feuilles d’automne, se trouvait une jeune femme semblable à une caresse ...

4427 - Για τη γυναίκα του δάσους

Σ’ αυτό το κόκκινο δάσος δίχως φρούτα όπου ήταν αδύνατον για έναν άνθρωπο να διακρίνει τα φύλλα τα φθινοπωρινά, βρισκόταν μια νέα γυναίκα που έμοιαζε με ...

4426 - À propos du pont-levis

« J’ai rapporté une toile de 15 aujourd’hui, c’est un pont-levis sur lequel passe une petite voiture, qui se profile sur un ciel bleu - la rivière bleue ...

4421 - Têtes de chevaux

« À Paris on est toujours navré comme un cheval de fiacre, et si on doit encore rester seul avec ça dans son étable ce serait trop fort. » Il fallait ...

4418 - Le plat pays d’Arles

« Ici à Arles le pays paraît plat. J’ai aperçu de magnifiques terrains vierges plantés de vignes, avec des fonds de montagnes du plus fin lilas. Et les ...

4416 - Samedi, La Haye

« J’ai aussi une provision de couleurs - de grands tubes (qui coûtent beaucoup moins cher que les petits), mais tu comprendras que je me suis borné aux ...

4415 - Mardi matin, La Haye

« Grâce à la mensualité que tu m’alloues, je deviendrai un bon peintre. » Tu ne pouvais être plus clair avec ton précieux frère. L’autre visite t’avait ...

4414 - Τα κρυφά σχήματα

Σιγά-σιγά μάθαμε τα κρυφά σχήματα που μας δίδαξε η αλληλογραφία του γέρου νέου και του νέου γέρου για να διαβάσουμε τα κείμενα που δεν έχουν λέξεις αλλά ...

4413 - Τα κοχύλια των υπερδομών

Στο περιγιάλι δεν ψάξαμε βότσαλα αλλά σπάνια κοχύλια υπερδομών για να δούμε επιτέλους τα σχήματα που σκάλισαν οι αιώνες της ζωής για να δείξουμε την ουσία ...

4412 - Οι πελαργοί και οι βράχοι

Ως πελαργοί δεν είχαμε φτερά. Τα μετέωρα βήματα πάνω στους βράχους ήταν ένας τρόπος ν’ αγγίξουμε το αόρατο. Πάνω στα κομμάτια της αιωνιότητας δύο εφήμεροι ...

4411 - Η γη ως ον

Η θεωρία της Γαίας δεν είναι μόνο ένα γνωστικό εργαλείο, ούτε απλώς ένα αφαιρετικό νοητικό σχήμα αλλά μία μη συνειδητοποιημένη πραγματικότητα. Η δυσκολία ...

4410 - Όταν έλειπαν τα χρώματα

Ποιος μπορούσε να φανταστεί ένα ζωγράφο που του έλειπαν τα χρώματα; Κανείς μέσα στην κοινωνία της λήθης και της αδιαφορίας. Γι’ αυτούς, ένας ζωγράφος έχει ...

4409 - Το ζευγάρι της φωτογραφίας

Αν και η φωτογραφία ήταν παλιά το ζευγάρι που χαμογελούσε έλαμπε ακόμα και τώρα. Είχε πάνω όχι μόνο το χρώμα εκείνης της σπάνιας ανθρωπιάς αλλά ...

4408 - Η δύναμη του παπά

Όταν όλοι οι νέοι ζουν μόνο για το τέλος της ζωής αν και μόνο είναι μόνιμη πώς να καταλάβουν τη δύναμη ενός παπά που δημιούργησε τη μνήμη της πατρίδας ...

4407 - The spaghetti eaters

There was no painting but we all felt Vincent’s influence when we ate that spaghetti again in the red room. To our favor you didn’t break it so ...

4407 - Οι σπαγγετοφάγοι

Δεν υπήρχε πίνακας αλλά όλοι νιώσαμε την επιρροή του Vincent όταν φάγαμε και πάλι εκείνα τα σπαγγέτι στο κόκκινο δωμάτιο. Για χάρη μας δεν τα έσπασες για ...

4406 - Το κρασί της φιλίας

Όταν έφερες κρασί, κρυφά, έφερες και την ανθρωπιά του χρόνου. Και πάνω στο τραπέζι άφησες το στίγμα της ανθρωπότητας. Ήταν το δώρο της φιλίας που δεν ήθελε ...

4405 - Ο πίνακας της αναφοράς

Ανάμεσα στα χωρισμένα γράμματα υπήρχαν κρυφές δομές γραμμένες σε άλλη γλώσσα και σε άλλες διαστάσεις. Ο Γιάννης έγραφε όσο πιο τρυφερά μπορούσε τα στίγματα ...

4402 - Οι τέσσερεις άνθρωποι

Τέσσερεις άνθρωποι κοίταζαν μόνοι και μαζί πώς να μοιραστούν τη χαρά ενός κομματιού ψωμιού και τα πάθη ενός ποτηριού κρασιού. Έτσι, παρέμειναν σιωπηλοί ...

4399 - Τα δένδρα της πλατείας

Εκεί κοντά στο σιντριβάνι απέναντι από το μοναχικό ζωγράφο τα δέντρα της πλατείας άγγιζαν τρυφερά τον ουρανό. Κι εσύ σταμάτησες κοντά στο παγκάκι για ...

4398 - Το βλέμμα της γυναίκας

Ήταν τόσο έντονο το βλέμμα εκείνης της μυστηριώδους αγρότισσας που αποφάσισες να το κλέψεις με τις παράξενες πινελιές σου. Οι πατατοφάγοι δεν ήταν μαζί ...

4398 - Взгляд женщины

Был настолько напряженным взгляд той мистической крестьянки, что ты решил украсть его своими удивительными мазками. Едоки картофеля не были с ...

4398 - Погляд жінки

Був настільки напруженим погляд тої містичної селянки, що ти вирішив вкрасти своїми дивними мазками. Картоплеїди не були з нею тієї хвилини, і ...

4397 - Τραγούδι της τάβλας

Πάνω στο τραπέζι του καφενείου δύο φίλοι μοιράστηκαν τα όνειρά τους για να μην ξεχάσουν ότι υπήρξαν τα μοντέλα του Vincent σ’ ένα κόκκινο πίνακα. Έτσι ...

4391 - At night cafe

- Don’t talk so loudly! - Why? - They will hear us… - Who? - Them… - But they are like all the others…They’re sleeping at this moment. - What about ...

4391 - Dans le café de nuit

- Ne parle pas si fort ! - Pourquoi donc ? - Ils vont nous entendre... - Qui ? - Eux... - Ils sont comme tout le monde... Ils dorment à cette heure-là. ...

4391 - Στο νυχτερινό café

- Μη μιλάς τόσο δυνατά! - Μα γιατί; - Θα μας ακούσουν... - Ποιοι; - Αυτοί... - Μα είναι όπως όλοι... Κοιμούνται αυτή τη στιγμή. - Κι αυτός; ...

4391 - В ночном кафе

- Не говори так громко! - Но почему? - Нас услышат... - Кто? - Они... - Но они как все... Спят в это время. ...

4391 - В нічній кав’ярні

-Не говори так голосно! -Але чому? -Нас почують… -Хто? -Вони… -Вони як всі… Сплять в цю хвилину. -А оцей? Нагинається подивитися на когось, що ...

4389 - Sur le soldat inconnu

C’est en Artsakh que nous pouvons constater combien est concrète l’idée symbolique du soldat inconnu. Ailleurs cela semble dérisoire comme si cela n’avait ...

4389 - Περί του άγνωστου στρατιώτη

Στο Αρτσάχ, μπορούμε να διαπιστώσουμε πόσο πρακτική είναι η ιδέα του άγνωστου στρατιώτη. Αλλού, αυτό φαίνεται γελοίο λες και δεν έχει πια σημασία. Ένα ...

4387 - La lecture secrète

Ils lisaient les morceaux du passé et comprenaient enfin la marque de l’avenir. Chaque instant avait un autre sens comme si le monde vivait pour la première ...

4387 - Η μυστική ανάγνωση

Διάβαζαν τα κομμάτια του παρελθόντος και καταλάβαιναν επιτέλους το στίγμα της μνήμης μέλλοντος. Κάθε στιγμή είχε πια άλλη σημασία λες και ζούσε ο κόσμος ...

4387 - Тайное чтение

Читали отрывки из прошлого и понимали, наконец, клеймо в памяти будущего. Каждое мгновение имело уже другое значение, будто человечество жило впервые. ...

4387 - Таємне читання

Читали уривки з минулого і розуміли, нарешті, тавро в пам’яті майбутнього. Кожна мить мала вже інше значення, так немов людство жило вперше. Була ...

4386 - Η ταπεινοσύνη της ομορφιάς

Έπρεπε να το πάρεις απόφαση. Η κοινωνία δεν ήθελε την ανθρωπιά σου. Μόνο οι πίνακες μπορούσαν να τη σηκώσουν και ν’ αντέξουν αυτά που υπέφερες. Δεν ...

4386 - Скромность красоты

Ты должен был смириться, общество не хотело твоей человечности, только картины могли её поддержать, и выдержать то, что ты вынес. Все эти годы ...

4386 - Скромність краси

Ти би мав змиритися, суспільство не хотіло твоєї людяності, тільки картини могли її підійняти, і витримати те, що ти вистраждав. Ти стільки років не ...

4384 - Μέσα στα ανθρακωρυχεία

Εκεί μέσα στη μαύρη γη ξεχασμένη ακόμη κι από το θεό, έπλασες τους πρώτους ανθρώπους μιας καινούριας ζωής δίχως μέλλον. Έσκυψες τόσο ταπεινά πάνω στην ...

4384 - В шахтах

Там, в черной земле, забытой даже Богом, ты создал первых людей новой жизни без будущего. Склонился так скромно над человечностью, что ...

4384 - У вугільній шахті

Там, у чорному ґрунті, забутому самим Богом, ти виліпив перших людей нового життя без майбутнього. Ти схилився так смиренно над людяністю, здавалося, ...

4383 - Όταν ήμασταν μόνο τρεις

Όταν ήμασταν μόνο τρεις μακριά από την πατρίδα που δεν υπήρχε ακόμα, ποιος θα πίστευε στο μυστικό όρκο; Όταν ήμασταν μόνο τρεις σ’ εκείνο το χρόνο ...

4383 - Когда нас было только трое

Когда нас было только трое вдали от родины, которой еще не существовало, кто бы верил в тайную присягу? Когда нас было только трое в то время ...

4383 - Коли нас було тільки троє

Коли нас було тільки троє, далеко від батьківщини, якої ще не існувало, хто би вірив у таємну присягу? Коли нас було тільки троє, в той час потайний, ...

4382 - Ο μυστικός όρκος

Τώρα που άκουσες τα λόγια του παρελθόντος, τώρα που έζησες τον μυστικό όρκο ξέρεις ότι τίποτα πια δεν θα είναι όπως πριν διότι τώρα ανήκεις κι εσύ στην ...

4382 - Тайная присяга

Сейчас, когда ты услышал слова прошлого, сейчас, когда ты прожил тайную присягу, знаешь, что ничего уже не будет как прежде, потому что сейчас ...

4382 - Таємна присяга

Зараз, коли ти почув слова минулого, зараз, коли ти пережив таємну присягу, знаєш, що нічого вже не буде як раніше, тому що зараз відносишся і ти ...

4380 - Reflections on a Just

How do we understand a Just? Should we read the book of Albert Camus? Should we comprehend the complexity of the involvement when there is no other reason ...

4380 - Sur un juste

Comment comprendre un juste? Faut-il lire le livre d'Albert Camus? Faut-il saisir la complexité de l'implication lorsqu'il n'existe aucune autre raison ...

4380 - Περί ενός δίκαιου

Πώς καταλαβαίνουμε έναν δίκαιο; Πρέπει να διαβάσουμε το βιβλίο του Albert Camus; Πρέπει να κατανοήσουμε την πολυπλοκότητα της συμμετοχής όταν δεν υπάρχει ...

4376 - Η παρουσία μαρτύρων

Μέσω του χρόνου, έπρεπε ν’ αφήσεις ένα μήνυμα προερχόμενο από τους νεκρούς για τους αγέννητους. Ήταν για τούτο απαραίτητη η παρουσία μαρτύρων της καταδίκης ...

4375 - The man of Saint-Rémy

He was standing alone on the doorstep. He was no longer waiting for anyone except a tender caress by the pine bent by the wind and storm of pain. ...

4375 - L’homme de Saint-Rémy

Il se tenait seul devant le seuil. Il n’attendait plus personne sinon un geste tendre du pin qui s’était courbé sous le vent et la tempête de la souffrance. ...

4375 - Ο άνθρωπος της Saint-Rémy

Στεκόταν μόνος στο κατώφλι. Δεν περίμενε κανένα πια παρά μόνο ένα τρυφερό χάδι από τον πεύκο που είχε λυγίσει από τον άνεμο και την καταιγίδα του πόνου. ...

4375 - Человек Saint-Rémy

Стоял одиноко на пороге. Не ожидал уже никого, кроме нежного прикосновения сосны, что согнулась под ветром и бурей боли. И она стояла одиноко ...

4375 - Людина Saint-Rémy

Стояв самотньо на порозі. Не чекав уже ні на кого, хіба на ніжний дотик сосни, що зігнулася під вітром і бурею болю. І вона стояла самотня десятиліттями. ...

4374 - Elle allait à l’église

Tu l’as vue lorsqu’elle allait à l’église. Elle t’a rappelé les femmes d’antan : cette nostalgie impossible à oublier. Elle n’allait pas prier, tu le savais. ...

4374 - Πήγαινε στην εκκλησιά

Την είδες που πήγαινε στην εκκλησιά. Σου θύμισε τις γυναίκες απ’ τα παλιά: αυτή η νοσταλγία, αδύνατον να λησμονηθεί. Δεν πήγαινε να προσευχηθεί, το ήξερες. ...

4374 - Шла в церковь

Ты увидел ее как она шла в церковь. Напомнила тебе женщин из прошлого: эту ностальгию невозможно забыть. Она не шла молиться, ты это знал. Ты видел ...

4374 - Йшла до церкви

Ти бачив її як вона ішла до церкви. Нагадала тобі жінок з минулого: ця ностальгія не може забутися. Вона не йшла молитися, ти це знав. Ти бачив небо ...

4366 - Η δικαιοσύνη των χρωμάτων

Όταν έβαζες τα χρώματα πάνω στον πίνακα δεν έψαχνες ποτέ το καλύτερο. Ήξερες ότι δεν υπήρχε. Μόνο η σύνθεσή τους μπορούσε ν’ αντέξει τη σπάνια ανθρωπιά ...

4366 - Праведность цветов

Когда ты наносил цвета на картину, никогда не искал лучшего. Ты знал, что его не существовало. Только их композиция могла выдержать твою редкую ...

4366 - Справедливість кольорів

Коли ти наносив кольори на картину, ніколи не шукав кращого. Ти знав, що його не існувало. Тільки їх композиція могла витримати твою рідкісну людяність, ...

4365 - L’œuvre de l’amitié

Malgré le labeur de la condition humaine, Les deux ouvriers étaient heureux. Tu les avais peints ainsi Pour montrer l’heure de l’amitié. Ils n’étaient ...

4365 - Το έργο της φιλίας

Παρά το μόχθο της ανθρώπινης φύσης, οι δύο εργάτες ήταν ευτυχισμένοι. Τους ζωγράφισες έτσι για να δείξεις την ώρα της φιλίας. Δεν ήταν αυθάδεις όπως θα ...

4365 - Витвір дружби

Незважаючи на виснажливість людського існування, двоє робітників були щасливими. Ти намалював їх так, щоб показати хвилини дружби. Вони не були зухвалими, ...

4362 - Les limites de l’idiot

Je sais que tu as essayé de devenir un prince qui n’a jamais existé. Tu as partagé en deux tes vêtements mais tous t’ont accusé de comportement étrange. ...

4362 - Τα όρια του ηλίθιου

Ξέρω ότι προσπάθησες να γίνεις ένας πρίγκιπας που δεν υπήρξε ποτέ. Έκοψες τα ρούχα σου στα δυο αλλά σε κατηγόρησαν όλοι για την παράξενη συμπεριφορά ...

4362 - Пределы идиота

Я знаю, что ты попытался стать принцем, который никогда не существовал. Ты порвал на два свою одежду, но все тебя обвинили в странном поведении. ...

4361 - La souffrance des hommes

La souffrance des hommes existe. Mais qui est capable de la voir ? Qui oserait la dessiner ? Leonardo l’a étudiée et Vincent aimée. Mais personne n’y a ...

4361 - Η οδύνη των ανθρώπων

Η οδύνη των ανθρώπων υπάρχει. Όμως ποιος είναι ικανός να τη δει; Ποιος θα τολμήσει να τη ζωγραφίσει; Ο Leonardo τη μελέτησε κι ο Vincent την αγάπησε. ...

4361 - Страдание людей

Страдание людей существует. Но кто способен его увидеть? Кто бы осмелился нарисовать его? Леонардо изучил его и Винсент полюбил его. Но никто ...

4360 - On the survivor

How to imagine a woman who survived genocide without dying out of pain? It is enough see her deciding to eventually deliver a speech during a commemoration ...

4360 - Sur la survivante

Comment imaginer une survivante du génocide sans mourir de souffrance? Il suffit de la voir lorsqu'elle décide enfin de parler lors d'une cérémonie de ...

4360 - Περί της επιζήσασας

Πώς να φανταστούμε μια επιζήσασα της γενοκτονίας χωρίς να πεθαίνουμε από πόνο; Αρκεί να τη δούμε όταν αποφασίζει τελικά να μιλήσει κατά τη διάρκεια μιας ...

4355 - Éclaboussée de rouge

Dans cette robe éclaboussée de rouge une petite fille bien trop frêle priait secrètement et patiemment le peintre pour qu’il ne l’abandonnât pas aux mains ...

4355 - Πιτσιλισμένο με κόκκινο

Μ’ αυτό το φόρεμα το πιτσιλισμένο με κόκκινο, ένα κοριτσάκι ντελικάτο παρακαλούσε μυστικά και υπομονετικά το ζωγράφο να μην την εγκαταλείψει στα χέρια ...

4354 - Sous le bleu de Prusse

Pourquoi tant de rouge sous le bleu de Prusse ? Etait-ce pour lutter contre le temps ? Ou seulement un prétexte pour échapper au faux ? Car rien n’est ...

4354 - Κάτω από το μπλε της Πρωσίας

Γιατί τόσο κόκκινο κάτω από το μπλε της Πρωσίας; Ήταν για να παλέψουμε ενάντια στο χρόνο; Ή μόνο ένα πρόσχημα για ν’ αποφύγουμε το ψέμα; Διότι τίποτα ...

4352 - Dans la mer phtalo

Nous nous sommes rencontrés dans le parc des amoureux mais nous n’avions pas pu échanger notre souffrance car nous étions trop heureux pour parler de cela. ...

4352 - Στη γαλαζοπράσινη θάλασσα

Συναντηθήκαμε στο πάρκο των ερωτευμένων, μα δεν μπορέσαμε ν’ ανταλλάξουμε τον πόνο μας γιατί ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι για να μιλήσουμε γι’ αυτό. Μόνο ...

4352 - У голубо-зелёного моря

Мы встретились в парке влюбленных, однако не смогли поделиться болью потому что были очень счастливы, чтобы говорить об этом. Только на нашей второй ...

4349 - Όταν καίγαμε τα χόρτα

Όταν καίγαμε τα χόρτα νομίζαμε ότι καθαρίζαμε τη γη από το ανούσιο. Στην πραγματικότητα μόνο τις ψυχές μας καθαρίζαμε από την σκόνη του καθημερινού. ...

4348 - Πόσο ακριβό είναι το ξύλο

’Οταν βλέπαμε τα ξύλα πάνω στις περίεργες στοίβες δεν ξέραμε πόσο ακριβό είναι. Δεν είχαμε δει ακόμα τον πίνακα που τα εξηγούσε όλα με μερικές πινελιές. ...

4347 - Όταν διάβασες την ιστορία

Τι είδες όταν διάβασες την ιστορία; Αναγνώρισες το στίγμα του; Θυμήθηκες τα παραμύθια; Ή απλώς έζησες και πάλι; Η αντίσταση και η θυσία δεν είναι μόνο ...

4346 - Μεταμοντέρνο παίγνιο

- Πώς λέγεται η αντίδραση; - Επανάσταση! - Πώς λέγεται το έλατο; - Όργανο κατασταλτικού καθεστώτος! - Πώς λέγεται ο τραμπούκος; - Αναρχικός! - Πώς ...

4345 - Πόσο γρήγορα ξέχασες

Πόσο γρήγορα ξέχασες ότι κανείς δεν έχει δικαίωμα να ξεχάσει μια γενοκτονία. Κι εσύ που μου τα είπες όλα γιατί τώρα παραμένεις σιωπηλός, για να μην χάσεις ...

4345 - Как быстро ты забыл

Как быстро ты забыл, что никто не имеет право забыть геноцид. И ты, кто рассказал мне всё, почему сейчас ты остаешься молчаливым, чтобы не потерять ...

4344 - Le goût de ma mère

Dans mon innocence de jeune fille je caressais ma jeune mère sans savoir comme elle était bonne. Il m’aura fallu vivre la période de la rondeur des ventres ...

4344 - Η γεύση της μητέρας μου

Στην αθωότητά μου του νεαρού κοριτσιού χάιδευα τη νεαρή μου μητέρα χωρίς να ξέρω πόσο καλή ήταν. Έπρεπε να ζήσω την περίοδο των στρογγυλών κοιλιών για ...

4344 - Вкус моей матери

В моей невиновности юной девушки я ласкала мою молодую мать, не зная как она была хороша. Я должна была прожить период круглых животов, чтобы понять ...

4342 - Rouge de honte

Lorsque tu libérais la population de l’oppression de l’appareil nazi, était-il nécessaire de violer les femmes ? Lorsque chaque combat tuait des hommes ...

4337 - Ανύπαρκτος διάλογος

- Πότε του έγραψες; - Στις 21 Ιανουαρίου 1935. - Και πότε σου απάντησε; - Στις 18 Φεβρουαρίου 1935. - Άργησε; - Ήταν άρρωστος και ήθελε να βρει όλες τις ...

4333 - Η διάρκεια της ανάγκης

Μερικά πράγματα τα κάνουμε εξ ανάγκης, κάποια άλλα για να διαρκέσουν. Τι να πούμε γι’ αυτά που κάνουμε και για τους δύο λόγους; Τίποτα. Η σιωπή αρκεί ή ...

4328 - Monologue de fillette

Mars 1883 Je sais que tu dors. Mais je me demande si tu m’entends. Je veux être dans ton rêve. Cela ne me suffit pas d’être auprès du berceau. Je veux ...

4328 - Μονόλογος κοριτσιού

Μάρτιος 1883 Ξέρω ότι κοιμάσαι. Μα αναρωτιέμαι αν μ’ ακούς. Θέλω να είμαι μέσα στο όνειρό σου. Δεν μου αρκεί να είμαι πλάι στην κούνια. Θέλω να είμαι μαζί ...

4326 - Τα εργαλεία του χρόνου

Θυμάσαι που αγγίξαμε τα άγνωστα εργαλεία του ξεχασμένου παρελθόντος; Ένιωσες τότε την ανθρωπιά που τα κατείχε μες στο χρόνο; Ή απλώς είδες μόνο τη σκουριά; ...

4325 - Το παλιό γραμμόφωνο

Εκεί στο μουσείο του παπά ένα παλιό γραμμόφωνο μάς χτύπησε το χέρι για ν’ ακούσουμε και πάλι τα όνειρα μιας άλλης εποχής και να καταλάβουμε το λάθος μας. ...

4324 - Minute de silence

Tous attendaient d’entendre la minute de silence de l’homme mais les cloches n’ont pas sonné comme si la douleur de la résistance ne voulait pas se taire ...

4324 - Λεπτό σιγής

Όλοι περίμεναν ν’ ακούσουν το λεπτό σιγής του ανθρώπου αλλά δεν σήμανε η καμπάνα σαν να μην ήθελε να πάψει ο πόνος της αντίστασης σαν να μην έφυγες για ...

4323 - Sur Ararat et sa force

L’Ararat n’est pas seulement une montagne. C’est la montagne des Arméniens. Ce n’est donc pas un symbole mais le symbole. Tout cela est simple et connu. ...

4318 - Dans la chambre

Combien de non-dits dans cette chambre où le bleu dominait les anciens murs sans atteindre le bois jaune d’un lit double pour un seul homme qui avait caché ...

4316 - L’autoportrait de Paris

Le visage aurait pu être moins dur mais c’était tout simplement impossible. Devant la toile anéantie, seul le regard de Vincent pouvait soutenir le fardeau. ...

4315 - Τα καράβια στην ακτή

Τι ψάρευαν άραγε αυτά τα καράβια στην ακτή; Γιατί τα ζωγράφισε σ’ αυτή την κατάσταση; Χωρίς πανιά, δεν περίμεναν τον άνεμο. Δεν ήθελαν να εγκαταλείψουν ...

4314 - Sur la reconnaissance

La reconnaissance n’est pas juste un mot, pas même un symbole mais le commencement d’une procédure de réparation. Il ne s’agit donc pas d’un but mais d’une ...

4314 - Περί αναγνώρισης

Η αναγνώριση δεν είναι απλώς μια λέξη, ούτε βέβαια ένα σύμβολο, αλλά η αρχή μιας διαδικασίας διόρθωσης. Άρα, δεν πρόκειται για ένα στόχο, αλλά για ένα ...

4310 - Μέσα στη σιωπή της τύρφης

Δύο γυναικείες σκιές αγωνίζονταν για να χαρίσουν το δώρο της γης στα παιδιά που μεγάλωναν μέσα στην τύρφη. Έχοντας μόνο ένα καροτσάκι, κουβαλούσαν τον ...

4308 - L’homme au chevalet

Dans les ruelles sombres de la cité remplies de noyés sans naufrage, il portait sur son épaule droite un chevalet en hêtre pur comme l’on porte une croix. ...

4308 - Ο άνθρωπος με το καβαλέτο

Μέσα στα σκοτεινά δρομάκια της πόλης τα γεμάτα από πνιγμένους δίχως ναυάγιο, κρατούσε στον δεξί του ώμο ένα δρύινο καβαλέτο λες και κουβαλούσε σταυρό. ...

4307 - Περί Αρμένιου χωρίς Αρμενία

Πώς να φανταστούμε έναν άνθρωπο δυστυχισμένο χωρίς να τον βλέπουμε; Όταν τον σκεφτόμαστε. Πώς να φανταστούμε ένα φύλλο χωρίς δέντρο; Όταν κοιτάζουμε ...

4306 - Δεν είμαι ένας «van Gogh»

Πόσες φορές έπρεπε να υπογράψω τους καμβάδες μου για να δεχτεί ο κόσμος ότι δεν είμαι ένας «van Gogh»; Πάντα ήσουν ο Théo για μένα, κανείς άλλος! Γιατί ...

4306 - Я не є один «van Gogh»

Хто міг би побачити товщину кольору, дотик твого пензля, спостерігаючи за тобою в ту епоху? Але вже ...

4304 - Γιατί μιλά τόσο πολύ;

Γιατί μιλά τόσο πολύ η κοινωνία που δεν έχει τίποτα να πει; Γιατί φωνάζουν τα άτομα της λήθης μέσα στη σιωπή της ανθρωπιάς; Μήπως γιατί δεν έχει να ...

4303 - La tristesse des bruns

Pourquoi avais-tu mis tant de bruns dans ta tristesse ? Tu savais bien que personne d’autre que ton frère ne verrait l’immensité de cette désolation humaine. ...

4303 - Η θλίψη των καφέ χρωμάτων

Γιατί είχες βάλει τόσα καφέ μέσα στη θλίψη σου; Ήξερες καλά πως κανείς άλλος εκτός από τον αδελφό σου δεν θα έβλεπε την απεραντοσύνη αυτής της ανθρώπινης ...

4302 - Οι ώχρες της γης των σκιών

Δεν μαζεύαμε μόνο πατάτες μα αληθινές χούφτες ώχρας μέσα στη σκιά. Δεν ήταν πια θέμα επιβίωσης αλλά μνήμης γιατί σ’ αυτή τη γη τη στιγματισμένη με το ...

4301 - Les lettres perdues

Maintenant tu peux lire les lettres que la société de l’indifférence a oubliées et voir les idées cachées d’une autre époque de l’humanité. Ainsi tu vivras ...

4301 - Χαμένες επιστολές

Τώρα μπορείς να διαβάσεις τις επιστολές που ξέχασε η κοινωνία της αδιαφορίας και να βρεις τις κρυφές ιδέες μιας άλλης εποχής της ανθρωπότητας. Έτσι ...

4300 - Τα χρώματα του πόνου

Ποιος ξεχώριζε τον ουρανό από τη γη στη χώρα που πνίγονται τα κανάλια; Ποιος ένιωθε τα χρώματα του πόνου στην πατρίδα του λαού της ανάγκης; Μόνο ένας ζωγράφος ...

4299 - La récolte de l’ocre

Sous le ciel de bronze plus lourd que les épis de blé nous nous sommes inclinés pour embrasser la terre et ramasser son cadeau. Nous ne nous agenouillions ...

4299 - Η συγκομιδή της ώχρας

Κάτω από τον μπρούτζινο ουρανό πιο βαρύ κι από τα στάχυα σκύβαμε για να φιλήσουμε τη γη και να πιάσουμε τα δώρα της. Δεν γονατίζαμε παρά μόνο για την ...

4296 - Περί σφαγής αθώων

Είναι εξαιρετικά δύσκολο να φανταστούμε και κυρίως να συνειδητοποιήσουμε τι πραγματικά σημαίνει μια γενοκτονία διότι είναι απαραίτητο να έχουμε ένα όραμα ...

4296 - Sur le massacre des innocents

Il est extrêmement difficile d’imaginer et surtout de réaliser ce que signifie réellement un génocide car il est nécessaire d’avoir une vision globale ...

4296 - О резне невинных

Крайне трудно представить и особенно, осознать, что означает геноцид, так как для этого необходимо иметь сферическое видение и синтетическое мышление. ...

4296 - Про різню невинних

Дуже тяжко уявити і, особливо, усвідомити, що означає геноцид, тому що для цього потрібно мати сферичне видіння і синтетичну думку. Таким чином, більшість ...

4294 - La petite fille de bronze

Seule devant la bougie de la mémoire contre l’indifférence elle luttait immobile dans la neige de l’oubli pour que l’on n’oublie pas les épis du peuple ...

4294 - Το μπρούντζινο κοριτσάκι

Μόνο του, μπροστά στο κερί της μνήμης ενάντια στην αδιαφορία, το μπρούντζινο κοριτσάκι πάλευε ακίνητο μέσα στο χιόνι της λήθης για να μην ξεχάσουν τα στάχυα ...

4293 - Membres oubliés

Sous les neiges de l’oubli combien d’os craquent encore quand ils entendent l’indifférence des vivants quand ils voient la victoire de la barbarie et les ...

4293 - Ξεχασμένα μέλη

Κάτω από τα χιόνια της λήθης πόσα κόκκαλα τρίζουν ακόμα όταν ακούν ότι οι ζωντανοί αδιαφορούν όταν βλέπουν τη νίκη της βαρβαρότητας και καταδικάζονται ...

4292 - Το βραχιόλι των θυμάτων

Όταν σήκωσες το χέρι κι είδαμε το σύμβολο της γενοκτονίας της μνήμης, σου βάλαμε το βραχιόλι που δεν μπορούσε να ξεχάσει ούτε τη βαρβαρότητα ούτε τα θύματα. ...

4292 - Браслет жертв

Когда ты поднял руку и мы увидели символ геноцида памяти одели тебе браслет, который не мог забыть ни варварства, ни жертв. Помнишь?

4292 - Браслет жертв

Коли ти підняв руку і ми побачили символ геноциду пам’яті, одягли тобі браслет, що не міг забути ні варварства, ні жертв. Пам’ятаєш?

4291 - Ανθρώπινο είδος

Γιατί το ανθρώπινο είδος είναι τόσο σπάνιο στα διπλωματικά σώματα; Εκείνα επέλεξαν να δημιουργήσουν τη φρίκη στο όνομα του κράτους. Μα δεν αντιλήφθηκαν ...

4291 - Человеческий род

Почему человеческий род является таким редким в дипломатических органах? Они выбрали творить ужасы во имя государства. Но они не поняли, что преступления ...

4291 - Людський рід

Чому людський рід є таким рідкісним в дипломатичних органах? Це вони обрали Чинити жахи в ім’я держави. Але вони не збагнули, що злочини проти ...

4290 - Το κοριτσάκι κι ο Bach

Πόσο μεγάλο ήταν το πιάνο, πόσο πυκνή, η παρτιτούρα για το κοριτσάκι που δεν χαμογελούσε. Όλη η σκέψη του περπατούσε πάνω στα δάκτυλα διότι τα πόδια του ...

4289 - Μικρομινιατούρα ανθρωπιάς

Όταν ξέρεις πώς να δέσεις τα κορδόνια μιας μύγας κι όταν παίζεις σκάκι πάνω σε μια καρφίτσα, νιώθεις πόσο κάθε ζωή είναι σημαντική για την ανθρωπότητα. ...

4289 - Мікромініатюра людяності

Коли ти вмієш зав’язати шнурки у мухи і граєш в шахи на головці шпильки, відчуваєш наскільки кожне життя є важливим для людства. Тому що кожна мікромініатюра ...

4287 - Terre de neige

Nous regardions les flocons de neige sans être capables d’en imaginer le nombre. Et pourtant ils avaient couvert toute la terre de nos ancêtres. Comme ...

4286 - Les parasols de la neige

Lorsque nous étions tout près du cierge nous recevions des éclats de blanc et seuls les parasols de la neige nous protégeaient du froid qu’avaient supporté ...

4285 - Πένθιμες λωρίδες

Όταν κόβαμε τις πένθιμες λωρίδες δεν ήταν για να μοιράσουμε τον πόνο αλλά για να δώσουμε στον καθένα μας το κομμάτι ανθρωπιάς που του ανήκει και να νιώσει ...

4284 - Ανώνυμα ονόματα

Πάνω στη σκηνή του θεάτρου βλέπαμε ανώνυμα ονόματα που δεν υπήρχαν πια παρά μόνο στη λαβωμένη μνήμη μας. Δεν έκλαιγαν, δεν πονούσαν είχαν δώσει όλη την ...

4283 - Τα μαύρα στάχυα

Ποιος τόλμησε να δει κατάματα τα μαύρα στάχυα δίχως να κλάψει πάνω στην πείνα ενός λαού. Έτσι τα τυλίξαμε γύρω από το λαιμό μας για να πνίξουμε τον πόνο ...

4282 - Όταν πέθανε το ατσάλι

Ατσάλινες φιγούρες ήρθαν ν’ αντικαταστήσουν σκουριασμένα πτώματα για να μην ξεχαστεί το έγκλημα. Μα δεν υπήρχε ακόμα τιμωρία κι οι βάρβαροι της λήθης ...

4281 - Κενές φωτογραφίες

Οι παραδοσιακές στολές δεν έκρυβαν τον πόνο και το ασπρόμαυρο, τα χρώματα. Κάθε οικογένεια κοίταζε το μέλλον μα ποιος έβλεπε το παρελθόν; Η γενοκτονία ...

4279 - Le regard de la mémoire

Elle titubait déjà comme l’histoire quand elle se répète, mais elle gravît les marches assistée de sa fille pour traverser la passerelle du temps et ...

4274 - Ut pictura poesis

Dans les lettres, le monde Dans le monde, la peinture. Aucune séparation artificielle. Tout était lié aux mouvements de la plume et des pinceaux. Les échanges ...

4272 - Sensual power

Why live despite death? Why love despite the wounds? Why sit down in order to leave? Why walk in order to stop? Because of the sensual power of the ...

4272 - Poder sensual

Por qué vivir a pesar de la muerte? Por qué amar a pesar de las heridas? Por qué sentarse para salir? Por qué caminar para pararse? Con motivo del ...

4272 - Puissance sensuelle

Pourquoi vivre malgré la mort ? Pourquoi aimer malgré les blessures ? Pourquoi s’asseoir pour partir ? Pourquoi marcher pour s’arrêter ? En raison de la ...

4272 - Αισθησιακή δύναμη

Γιατί να ζεις παρά τον θάνατο; Γιατί να αγαπάς παρά τις πληγές; Γιατί να κάθεσαι για να φύγεις; Γιατί να περπατάς για να σταματήσεις; Για την αισθησιακή ...

4272 - Potere sensuale

Perché vivere nonostante la morte? Perché amare nonostante le ferrite? Perché sedersi per partire? Perché andare per fermarsi? Per la ragione del potere ...

4271 - Les chaises vides

Obstination. Persistance. Non sans raison. Souvenirs d’antan. Traces d’existences. Arbres taillés. Pensées assises. Au dessus du néant. Sans espoir de ...

4270 - Memento movi

Sur la chaise, des souvenirs. Des livres. Les journaux de la veille. Un nécessaire à tabac. Héritage de la misère. Rien d’autre. Philosophie de vie.

4269 - La prière de la chaise

Une chaise vide. Une volonté du peintre. Ou une nécessité de l’humain face au vide. Monologue désemparé. Sans doute un cri silencieux. Formule de conjuration ...

4261 - La beauté des armes

La beauté des armes n’est visible que dans le tableau dont la patine n’a pas brisé l’éclat et le fracas. Nulle part ailleurs elle n’a de sens ...

4260 - Naufrage dans un miroir

Si l’océan est simple c’est en raison du naufrage dans le miroir des réflexions. Si la terre est pierre c’est en raison du feu dans l’antre des passions. ...

4259 - L’homme de l’histoire

Peu d’hommes naissent avec une histoire comme si elle était trop lourde à porter, à l’instar de l’armure de Don Quichotte. Peu d’hommes sont capables ...

4257 - Sur un conte arménien

À première lecture, les contes arméniens sont toujours surprenants. Ce n’est pas tellement la chute elle-même qui provoque cette surprise mais plutôt l’approche ...

4257 - Περί ενός αρμενικού παραμυθιού

Στην πρώτη ανάγνωση, τα αρμενικά παραμύθια πάντα μας εκπλήττουν. Δεν είναι τόσο το γεγονός ότι μας κυριεύουν που προκαλεί αυτή την έκπληξη, αλλά μάλλον ...

4252 - Nous sommes encore debout

Est-ce par erreur que nous sommes encore debout ? Ou par nécessité de créer l’impossible ? Alors pourquoi tant de douleur dans cette misère que les hommes ...

4252 - Είμαστε ακόμα όρθιοι

Είναι από λάθος που είμαστε ακόμα όρθιοι; Ή από ανάγκη να δημιουργήσουμε το αδύνατο; Έτσι γιατί τόσος πόνος μέσα σ’ αυτή την μιζέρια που οι πληγωμένοι ...

4251 - Mèche ou suif

Il fallait donc mourir dans le sud pour comprendre les gens du nord. Est-ce la raison pour laquelle en écoutant Jacques, on pense à Vincent ? Ou tout simplement, ...

4249 - Souvenir de Tarascon

À présent que je tiens dans les mains, le manuscrit d’Alphonse comment ne pas penser à Vincent et à son regard ébloui par la joie ? Car dans le texte ...

4249 - Ενθύμιο της Tarascon

Τώρα που κρατώ στα χέρια μου, το χειρόγραφο του Alphonse πώς να μην το σκεφτώ τον Vincent και το θαμπωμένο βλέμμα του από τη χαρά; Γιατί μέσα στο ...

4248 - Le fruit de la nuit

Pourquoi dans la nuit ne pas manger l’unique fruit capable de supporter la lumière? Tu n’as pas seulement dessiné des tournesols morts. Tu les as croqués ...

4248 - Το φρούτο της νύχτας

Γιατί μέσα στη νύχτα δεν έφαγες το μοναδικό φρούτο που είναι ικανό να αντέξει το φως; Δεν ζωγράφισες μόνο νεκρά ηλιοτρόπια. Τα ζωγράφισες με τα δόντια ...

4247 - Τα γραμματόσημα των άλλων

Ήταν τόσο μικρά που κανείς δεν τα πρόσεχε. Πάνω τους μερικά χρώματα του παρελθόντος, άντεχαν τα έργα της ανθρωπότητας. Τόσο λίγος χώρος για τόσο μεγάλο ...

4243 - Το κόκκινο τσάι

Πρώτα έπινες το άρωμα με το κόκκινο τσάι. Το μόνο που κρατούσε μια γυμνή γυναίκα. Ύστερα μόνο άγγιζες τη ζεστασιά του υγρού της φωτιάς. Και τότε μάθαινες ...

4242 - Όταν η σιωπή έγινε ήχος

Στην πάροδο του χρόνου, όλοι κοιτάζουμε τη φθορά και λίγοι βλέπουν τα ίχνη. Μόνο με τον χρόνο και την ανθρωπότητα υπάρχει δημιουργία, ποίηση. Μόνο που ...

4241 - Sur le Vishap en Artsakh

En Artsakh, il y a des traces qui ne trompent pas. Ce n’est pas qu’elles n’existent pas en Arménie, seulement elles sont plus présentes en Artsakh. Le ...

4241 - Περί Vishap στο Αρτσάχ

Στο Αρτσάχ, υπάρχουν ίχνη αδιάψευστα. Υπάρχουν, βέβαια, και στην Αρμενία, μόνο που στο Αρτσάχ είναι πιο έντονα. Μάλλον ο χρόνος είναι υπεύθυνος γι’ αυτό, ...

4240 - Μια διευκρίνιση

Μαθητής: Κύριε, κύριε! Δάσκαλος: Τι έγινε, παιδί μου; Μαθητής: Ξέχασα κάτι... Δάσκαλος: Τι πράγμα; Μαθητής: Το ακατανόητο! Δάσκαλος: Δηλαδή; Μαθητής: ...

4238 - L’enfant devenu tambour

Il n’y avait plus de petit prince dans les immenses champs de blé comme si la famine avait dévoré ce frêle épi d’humanité. Dans ce désert rempli de cadavres, ...

4238 - Το παιδί που έγινε τύμπανο

Δεν υπήρχε πια μικρός πρίγκιπας στους απέραντους κάμπους σιταριού, λες κι η πείνα είχε καταβροχθίσει αυτό το εύθραυστο στάχυ ανθρωπιάς. Σ’ αυτή τη γεμάτη ...

4238 - Дитя – барабан

Вже не було малого принца на безкраїх полях пшениці, так ніби голод поглинув це делікатне колосся людяності. В цій наповненій трупами пустелі, тільки ...

4237 - Η περόνη της φιλίας

Μέσα στον πάταγο των επίσημων διαταγών και τις εκρήξεις των χειροβομβίδων, με μάτια θολωμένα από τα δακρυγόνα και τυφλωμένα από τα καπνογόνα, μου άπλωσες ...

4235 - Περί των δικαίων και των αθώων

Στην Αρμενία, εάν οι δίκαιοι και οι αθώοι δεν είναι γνωστοί, δεν σημαίνει ότι έχουν εξαφανιστεί. Οι δίκαιοι είναι όπως τους δράκους, μένουν βουβοί και ...

4228 - Le regard indigo

Tandis que je ne savais pas ce que tu voulais exactement J’ai essayé d’apercevoir Le regard du caméléon Pour comprendre enfin Ce qu’est la couleur de l’invisible. ...

4228 - Το ίντιγκο βλέμμα

Ενώ δεν ήξερα τι ακριβώς ήθελες προσπαθούσα ν’ αντικρίσω το βλέμμα του χαμαιλέοντα για να καταλάβω επιτέλους ποιο είναι το χρώμα του αοράτου. Μόνο τότε ...

4228 - Індиго погляд

Хоча я не знав, чого саме ти хотіла, намагався протистояти погляду хамелеона, щоб зрозуміти, нарешті, яким є колір невидимого. Тільки тоді побачив ...

4227 - Κάτω από το κίτρινο καπέλο

Δεν υπήρχε βλέμμα μόνο ένα κίτρινο καπέλο. Δεν έκρυβε τίποτα παρά μόνο την ύπαρξή σου. Και πίσω από την πλάτη, πάνω από τους ώμους σου κοιτάζαμε τον επόμενο ...

4227 - Под желтой шляпой

Не было взгляда лишь одна желтая шляпа. Не скрывала ничего кроме твоего существования. И за спиной, над твоими плечами мы смотрели на следующую ...

4227 - Під жовтим капелюхом

Не було погляду лише жовтий капелюх. Не приховував нічого окрім твого існування. І за спиною, над твоїми плечима ми роздивлялися наступну картину. ...

4217 - Η αποδοχή της ανθρωπιάς

- Γιατί δεν είπες τίποτα για το τελάρο; - Το μαύρο; - Ποιο άλλο; - Πώς θα το άντεχε; - Δεν πρέπει να τ’ αντέχει όλα; - Σωστά. - Στο κάτω κάτω ...

4216 - Les rayons de la route

Nul ne voyait les rayons de la route car ils ne brillaient pas pour les yeux. seul le cœur des hommes qui pleuraient pouvait voir l’invisible de ...

4216 - Οι ακτίνες του δρόμου

Κανείς δεν έβλεπε τις ακτίνες του δρόμου διότι δεν έλαμπαν για τα μάτια. Μόνο η καρδιά των ανθρώπων που έκλαψαν μπορούσε να δει το αόρατο της σκακιέρας. ...

4214 - Μια βιόλα με όνομα παπά

Έπρεπε να παρατηρήσουμε μέσα από τις οπές για ν’ ανακαλύψουμε το κρυφό όνομα αυτής της βιόλας. Τόσο μοναχικό δίχως ράσα, το όργανο θα έμενε δίχως ...

4212 - Sublata benevolentia amicitiae nomen tollitur

Οι αρχές απαγορεύουν αξίες διότι είναι ανθρώπινες και λένε ότι δεν υπάρχει ανθρώπινο σύστημα. Γι’ αυτές μόνο το λάθος μπορεί να είναι ανθρώπινο, ...

4210 - Sur les murs d’Arménie

Même si nous savons tous que l’Arménie est la terre des pierres, nous écoutons rarement ses murs. Pourtant sans eux, les églises n’existeraient pas. Même ...

4210 - Περί τειχών της Αρμενίας

Ακόμα κι αν όλοι μας ξέρουμε ότι η Αρμενία είναι η γη της πέτρας, σπάνια ακούμε τα τείχη της. Κι όμως χωρίς αυτά, οι εκκλησίες δεν θα υπήρχαν. Ακόμα κι ...

4210 - Հայաստանի պատերի վերաբերյալ

Թեև բոլորս գիտենք, որ Հայաստանը քարի երկիրն է, հազվադեպ ենք լսում նրա պատերին: Եվ սակայն առանց դրանց, եկեղեցիները գոյություն չէին ունենա: Եկեղեցին մարդկային ...

4206 - Одно замечание о Тартарене

Ты родился после Mistral и Daudet, но умер задолго до них. Ты едва успел нарисовать то, что они написали в ту эпоху, но и найти, что Тартарен ...

4203 - Confidence révélée

« Eh bien moi, je le continue ici, comme si j’étais son fils ou son frère ». C’est avec ces mots que tu décrivis l’évolution de ton écriture picturale ...

4203 - Αποκαλυπτική ομολογία

«Ε, καλά εγώ, το συνεχίζω εδώ, σαν να ήμουν ο γιος του ή ο αδελφός του». Με αυτά τα λόγια περιέγραψες την εξέλιξη της εικαστικής σου γραφής μόνο ...

4201 - Correspondance cachée

En parcourant les livres sur Vincent comment ne pas lire ses lettres remplies d’espoir et d’amertume mais aussi de joie et d’enthousiasme. La aussi ...

4201 - Κρυμμένη αλληλογραφία

Ανατρέχοντας στα βιβλία για τον Vincent, πώς να μη διαβάσουμε τα γράμματά του τα γεμάτα ελπίδα και πίκρα αλλά συνάμα χαρά κι ενθουσιασμό. Ήταν ...

4197 - Περί συμβολικής του Αρτσάχ

Papik και Tatik. Δύο άντρες; Όχι, ένα ζευγάρι. Δύο νέοι; Όχι, δύο γέροι. Δύο σώματα; Όχι, ένα μέτωπο. Ποιο είναι το νόημα όλων αυτών; Η εις άτοπον ...

4197 - О символике Арцаха

Папик и Татик. Двое мужчин? Нет, пара. Двое молодых? Нет, два старика. Два тела? Нет, фронт. В чем смысл всего этого? Доведение до абсурда. В чем ...

4193 - L’ail et le Jurançon

Dans un berceau en écaille de tortue qui aurait osé mettre de l’ail et du Jurançon sur les lèvres d’un enfant de la couronne ? Pourtant la robe brillante ...

4191 - Sablé au citron

Au début, je n’avais pas fait attention à ce petit détail de la tradition. Et puis avec le temps des passions est venue la découverte du sablé au citron. ...

4190 - The architecture of the sky

It is hard to think of the sky without endowing it with a structure capable of sustaining grand strategy. Admittedly this does not mean that it is deprived ...

4190 - L’architecture du ciel

Il est difficile de penser le ciel sans le doter d’une structure capable de supporter la grande stratégie. Certes cela ne veut pas dire pour autant qu’il ...

4189 - Η απαγορευμένη απαγόρευση

- Γιατί να μην έχουμε το δικαίωμα να πεθάνουμε; - Γιατί αλλιώς θα υπήρχαν οι γενοκτονίες! - Μα δεν υπάρχουν; - Όχι βέβαια. - Δηλαδή είμαστε καταδικασμένοι ...

4189 - Запрещённый запрет

- Почему мы не имеем права умереть? - Иначе существовали бы геноциды! - Разве не существуют? - Нет, конечно. - То есть, мы обречены жить? - Это ...

4189 - Заборонена заборона

- Чому не маємо права померти? - Для чого тоді б існував ґеноцид! - Хіба не існують? - Ні, звичайно. - Тобто, ми приречені жити? - Це єдиний вид безсмертя, ...

4187 - Μη ορατά νοητικά σχήματα

Το πλαίσιο της αντιπαράθεσης μεταξύ Αθήνας και Σπάρτης δεν είναι μόνο πελοποννησιακό. Το καταλυτικό στοιχείο είναι ο περσικός παράγοντας που προκάλεσε ...

4186 - Οι κόκκινες σκεπές

Γιατί κάτω από το γαλάζιο υπήρχαν κόκκινες σκεπές; Όλοι έλεγαν ότι ήταν η παράδοση. Κανείς όμως δεν την εξηγούσε. Κι όταν είδα τον πίνακά σου ένιωσα ότι ...

4186 - Красные крыши

Почему под голубым были красные крыши? Все говорили, что это традиция. Но никто не объяснял ее. И когда я увидел твою картину я почувствовал, что ...

4185 - Ανάμεσα στις αμυγδαλιές

Ο δρόμος ήταν άδειος αλλά όχι κενός. Ανάμεσα στις αμυγδαλιές το χρώμα της ανθρωπιάς είχε αφήσει τα ίχνη του όπως ο Χριστός το στίγμα του. Δεν υπήρχε αρχή ...

4184 - Ένα κομμάτι ανθρωπιάς

Εκείνο το σπίτι το θυμάσαι; Πρόσεξες τις λεύκες που περίμεναν ένα βλέμμα αθωότητας; Όλοι κοίταζαν τον κάμπο ενώ όλη η φτώχεια ήταν πάνω στους τοίχους. ...

4180 - Под солнцем Парфенона

Под солнцем Парфенона пока не пахло жарой синие мраморы были холодны как обломки моря, что касаются неба размывая горизонт. И неизвестный ...

4180 - Під сонцем Парфенону

Під сонцем Парфенону ще не пахло спекою голубий мармур був холодним як уламки моря, що торкаються неба розмиваючи горизонт. І невідомий солдат ...

4176 - Τα καρφιά της γης

Μιλάμε συνεχώς, ενώ η σιωπή αρκεί για να περιγράψει τα όρια που άλλοι ονόμασαν σύνορα. Ας καταγράψουμε, λοιπόν, αυτή τη σιωπή που δένει με τον κάμπο της ...

4174 - Τρεις λεπτομέρειες

Εκεί που δεν υπήρχαν όρια, τρεις ανθρώπινες λεπτομέρειες έσπασαν το χώρο της κοινωνίας για να ζήσει ο χρόνος της ανθρωπιάς. Ήταν βράδυ κι οι λεπτομέρειες ...

4171 - H αθωότητα της Αναστασίας

Ήταν τόσο τρυφερή η μνήμη σου που δεν ένιωθες πια την αδικία. Η βαρβαρότητα είχε σαπίσει τον πόνο σου και δεν ήθελες να τον προδώσεις με λόγια. Μιλούσες ...

4169 - Les grains de grenade

Les grains étaient innombrables et pourtant si rares car dans une seule grenade accrochée à un unique arbre planté dans la terre des pierres qui avait ...

4169 - Οι κόκκοι του ροδιού

Οι κόκκοι ήταν αμέτρητοι κι όμως τόσο σπάνιοι διότι ήταν μέσα σ’ ένα και μόνο ρόδι κρεμασμένο σ’ ένα μοναδικό δέντρο φυτεμένο στη γη της πέτρας που είχε ...

4169 - Зёрнышки граната

Зёрнышек было не счесть однако столь редкие потому что были в единой гранате свисающей с единого дерева посаженного в земле камня что видела свой ...

4169 - Зернятка гранати

Зерняток було безліч проте такі рідкісні тому що були в єдиній гранаті що звисала з єдиного дерева посадженого в кам’яній землі що бачила свій народ ...

4168 - Οι φιλίες της αναγνώρισης

Παλιά, τα θύματα βρίσκονταν κοντά μόνο όταν είχαν πεθάνει, στα πόδια της βαρβαρότητας. Τώρα, με τον αγώνα της αναγνώρισης οι φιλίες έχουν μεγαλύτερο νόημα ...

4168 - Дружба признания

Раньше жертвы были вместе лишь после смерти, у ног варварства. Теперь,в борьбе за признание Дружба имеет большое значение потому что выдерживает ...

4168 - Дружба визнання

Колись, жертви об’єднувалися лише після смерті, затоптані варварством. Зараз, у боротьбі за визнання, дружба стає ціннішою, дивлячись в очі катів. ...

4167 - Απρόσωπα πρόσωπα

Περίμεναν μόνα τους μέσα στο πλήθος της ανωνυμίας τα απρόσωπα πρόσωπα μιας ξεχασμένης τραγωδίας για να παίξουν επιτέλους το ρόλο του θανάτου τους. Η αναγνώριση ...

4167 - Безлиці лиця

Чекали самі серед натовпу анонімності безлиці лиця забутої трагедії, щоб зіграти, нарешті, роль своєї смерті. Визнання спізнилося, щоб не ранити ...

4166 - Διάλογος επιζώντων

- Πέθανε. - Ξέρω. - Φθάσατε πολύ αργά. - Δεν ήρθα γι’ αυτόν. - Για ποιον, τότε; - Για σένα. Χρόνος. Είχε έρθει η ώρα του. - Ο χρόνος δεν έπρεπε να είχε ...

4166 - Диалог выживших

- Он умер. - Я знаю. - Вы прибыли слишком поздно. - Я пришел не для него. - Для кого тогда? - Для тебя. Время. Его час настал. - Время не должно ...

4163 - Pourquoi la flamme ?

Pourquoi la flamme continue-t-elle à brûler ? Est-ce vraiment pour le souvenir ? Ou plutôt par devoir de mémoire ? Qui peut le savoir ? Seulement est-ce ...

4160 - Le mort libre

Lorsqu’il comprit que Dieu fermerait les yeux devant la barbarie de la famine et la brutalité du système, celui qui était encore un homme décida de se ...

4159 - Όταν η Πράβδα ήταν η αλήθεια

- Γιατί δίνεις τόση σημασία σ’ αυτά που τρως; - Γιατί δεν μπορώ να ξεχάσω τους ανθρώπους που δεν έφαγαν. - Ποιοι δεν έφαγαν; - Οι Ουκρανοί! - Μη λες ψέματα! ...

4159 - Коли Правда була правдою

- Чому ти надаєш такого значення тому, що їси? - Бо не можу забути людей, що не мали їсти. - Хто не мав їсти? - Українці! - Не бреши! Не існує ґеноциду! ...

4158 - The black bread

When we were given black bread, who cried for the children who couldn't eat it? Who realized the second advent of an inhuman sacrifice? Who bended ...

4158 - Le pain noir

Quand ils nous donnèrent le pain noir, qui pleura pour les enfants qui ne pouvaient le manger ? Qui comprit le jugement dernier d’un sacrifice inhumain ...

4158 - Το μαύρο ψωμί

Όταν μας έδωσαν το μαύρο ψωμί, ποιος έκλαψε για τα παιδιά που δεν μπόρεσαν να το φάνε; Ποιος κατάλαβε τη δευτέρα παρουσία μιας απάνθρωπης θυσίας; Ποιος ...

4158 - Чёрный хлеб

Когда нам дали чёрный хлеб, кто заплакал о детях, которые не смогли его поесть? Кто понял второе пришествие этой бесчеловечной жертвы? Кто согнулся ...

4158 - Чорний хліб

Коли нам передали чорний хліб, Хто заплакав за дітьми, Що не змогли його скуштувати? Хто відчув друге пришестя Цієї надлюдської жертви? Хто зламався ...

4157 - I couldn’t cry

While you were reading the poem on Holodomor I couldn’t cry. I had to read the translation to understand your words. Otherwise that black tears of ...

4157 - Δεν μπόρεσα να κλάψω

Όταν διάβαζες το ποίημα του Γολοντομόρ δεν μπόρεσα να κλάψω. Έπρεπε να διαβάσω τη μετάφραση για να καταλάβουν τα λόγια σου. Αλλιώς εκείνα τα μαύρα σου ...

4157 - Я не смог заплакать

Когда ты читал стихотворение Голодомора я не смог заплакать. Я должен был прочитать перевод, чтобы поняли твои слова. Иначе те черные слезы твои растворились ...

4157 - Я не міг плакати

Коли слухав твій вірш Голодомор Не міг заплакати. Мусів прочитати грецькою переклад, Щоб всі зрозуміли. Інакше оті чорні сльози твої Розчинилися б ...

4156 - Kindness of soul

Since you could not have died with your own and can’t forget their death, there’s nothing left for you but to become ridiculous to the indifferent society, ...

4156 - La politesse de l’âme

Comme tu n’as pas pu mourir avec les tiens et que tu ne peux oublier leur mort, il ne te reste plus que le ridicule pour une société indifférente qui lorsque ...

4156 - Η ευγένεια της ψυχής

Όταν δεν μπόρεσες να πεθάνεις με τους δικούς σου κι όταν δεν μπορείς να ξεχάσεις το θάνατό τους, δεν σου μένει παρά να γίνεις γελοίος για την αδιάφορη ...

4156 - Евгенія (благородство) душі

Якщо ти не зміг померти разом з ними, І якщо ти не можеш забути про їх смерть, Тобі не залишається нічого іншого як стати посміховиськом Цього байдужого ...

4155 - When fairytales died

Earlier Babtsia used to tell fairy tales just before us falling asleep. But now that we're all dead she doesn't want to tell nothing but the truth. ...

4155 - Όταν πέθαναν τα παραμύθια

Παλιά η Μπάμπτσια έλεγε παραμύθια λίγο πριν μας πάρει ο ύπνος. Τώρα όμως που είμαστε όλοι νεκροί δεν θέλει να πει παρά μόνο την αλήθεια. Αλλά δεν υπάρχει ...

4155 - Когда умерли сказки

Раньше бабушка рассказывала сказки перед сном. Сейчас однако, когда мы все мертвы, не хочет говорить ничего, только правду. Но нет никого, кто ...

4155 - Коли померли казки

Колись бабця розповідала казки Перед сном. Зараз однак, коли ми всі мертві Не хоче казати, тільки правду. Але немає нікого, хто б вірив, Що колись ...

4154 - Why don’t we know ?

- Who talks with victims? - He who reads the dead. - Who blames the crime? - He who writes for the unborn. - Who resists oblivion? - He who dies ...

4154 - Γιατί δεν ξέρουμε;

- Ποιος μιλά με τα θύματα; - Αυτός που διαβάζει τους νεκρούς. - Ποιος κατηγορεί το έγκλημα; - Αυτός που γράφει για τους αγέννητους. - Ποιος αντιστέκεται ...

4154 - Почему мы не знаем?

- Кто говорит с жертвами? - Тот, кто читает мертвых. - Кто обвиняет преступление? - Тот, кто пишет о неродившихся. - Кто противостоит забвению? ...

4154 - Чому ми не знаємо?

- Хто говорить з жертвами? - Той, хто відчуває мертвих. - Хто звинувачує злочин? - Той, хто пише про ненароджених. - Хто противиться забуттю? - Той, ...

4153 - Tato who didn’t talk

Tato, for so many years I couldn't understand why you didn't talk about that time. I didn't know what horror is, I had not lived death. Mother didn't ...

4153 - Ο Τάτο που δεν μιλούσε

Τάτο, τόσα χρόνια δεν είχα καταλάβει γιατί δεν μιλούσες για τότε. Δεν ήξερα τι σημαίνει φρίκη, δεν είχα ζήσει το θάνατο. Η μάνα δεν με γέννησε νεκρό ...

4153 - Тато, що мовчав

Тато, стільки років я не міг зрозуміти чому не говорив про тоді. Я не знав, що означає жах, я не пережив Смерть. Я не народився мертвим, як інші діти ...

4151 - ΛΙΜΟΣ – FAMINE

Μέρα, νύχτα, μέρα ή νύχτα δεν έχει σημασία, η βρώμικη κίτρινη λάμψη μπορεί να είναι το τέλος της χαραυγής ...

4151 - Голод

Евгенія Степанівна Кузен (французькою) Переклад грецькою Н. Лігероса Переклад українською Г. Маслюк День, ніч, день чи ніч не має значенння, брудний ...

4150 - Chez les gardians

Le ciel était bas et sombre non pour cacher la misère mais pour montrer la chaleur des petites maisons de gardians. Je ne savais pas que peindre en premier ...

4150 - Στα σπίτια των βοσκών

Ο ουρανός ήταν χαμηλός και σκοτεινός όχι για να κρύβει τη μιζέρια μα για να δείχνει τη ζεστασιά των μικρών σπιτιών των βοσκών. Δεν ήξερα τι να πρωτοζωγραφίσω, ...

4149 - Κάποτε ήμασταν παιδιά

Όταν πέθανα μ’ έβαλαν σε ομαδικό τάφο. Όταν πέθανα δεν ήθελαν να με θάψουν. Όταν αυτοκτόνησα με κατηγόρησαν. Όταν έκοψα το αυτί μου τρελλάθηκαν. ...

4148 - Θέλω κι εγώ να χορέψω

Γιατί να μην έχω το δικαίωμα να χορέψω; Επειδή η κοινωνία θεωρεί ότι δεν είναι σωστό για τα παιδιά; Τόσους αιώνες ο χορός ήταν η μνήμη της κίνησης ...

4148 - Я тоже хочу танцевать

Почему я не имею права танцевать? Потому что общество считает что это неправильно для детей? Столетия танец был памятью движения первыми шагами человечности. ...

4144 - L’hiver trop blanc

Je me souviens encore malgré les années passées de cet hiver trop blanc où les hommes et les femmes malgré les éclats du rouge décidèrent de lutter ensemble ...

4144 - Ο πολύ λευκός χειμώνας

Θυμάμαι ακόμα, παρά τα χρόνια που πέρασαν, αυτόν τον πολύ λευκό χειμώνα όταν άντρες και γυναίκες παρά τα θραύσματα του κόκκινου αποφάσισαν να αγωνιστούν ...

4143 - Le destin bleu

C’était trop difficile de se révolter dans ce pays gorgé de lumière, il valait mieux se sacrifier pour réaliser l’impossible sans être absurde et rester ...

4143 - Το γαλάζιο πεπρωμένο

Ήταν τόσο δύσκολο να επαναστατήσεις σ’ αυτή τη χώρα την πλημμυρισμένη από φως, άξιζε περισσότερο να θυσιαστείς για να πραγματοποιηθεί το αδύνατον χωρίς ...

4142 - La place et le désert

Ce n’était pas une simple manifestation car nous n’avions plus rien à perdre si ce n’était la dernière dignité des hommes qui ne connaissaient que le désert, ...

4140 - La flamme du génocide

Aucune bougie n’avait éclairé l’obscurité du génocide de la famine. Seule une flamme parvint jusqu’à nos jours pour témoigner de l’absence de lumière. ...

4140 - Η φλόγα της γενοκτονίας

Κανένα κερί δεν φώτιζε το σκοτάδι της γενοκτονίας του λιμού. Μόνο μια φλόγα έφτασε στις μέρες μας για να μαρτυρεί την απουσία φωτός. Και τώρα που ανάβει ...

4139 - Assiette de sardines

Quelques sardines dans l’assiette blanche témoignaient de la misère du maître qui manquait cruellement de couleurs. Il décida de lutter contre la société ...

4139 - Σαρδέλες στο πιάτο

Λίγες σαρδέλες στο λευκό πιάτο μαρτυρούσαν τη μιζέρια του δασκάλου που είχε έλλειψη σκληρή χρωμάτων. Αποφάσισε ν’ αγωνιστεί εναντίον της κοινωνίας ...

4138 - La chambre à louer

Ils se retrouvaient dans la chambre à louer sans savoir combien cela durerait. Mais cela n’avait aucune importance puisque le café de Maxence était ouvert ...

4138 - Το ενοικιαζόμενο δωμάτιο

Ξανασυναντιόντουσαν στο ενοικιαζόμενο δωμάτιο δίχως να ξέρουν πόσο θα διαρκούσε. Όμως αυτό δεν είχε καμία σημασία μιας και το café de Maxence ήταν ...

4137 - Sous la tempête

Nous nous promenions dans le champ vert où des pissenlits en fleurs attendaient l’orage, sans regarder les épais nuages du tonnerre comme si le monde entier ...

4137 - Κάτω από τη θύελλα

Βαδίζαμε μέσα στο πράσινο λιβάδι όπου ανθισμένες πικραλίδες ανέμεναν την καταιγίδα, χωρίς να κοιτούν τα πυκνά σύννεφα του κεραυνού λες κι ο κόσμος ολόκληρος ...

4131 - La relation choisie

- Je voudrais moi aussi être dans votre groupe. - Tu y es déjà ! - Mais comment est-ce possible ? - Tu fais partie de l’humanité. - Et cela suffit ? - ...

4131 - Η επιλεκτική σχέση

- Θα ήθελα κι εγώ να είμαι στην ομάδα σας. - Είσαι ήδη! - Μα πώς είναι δυνατόν; - Ανήκεις στην ανθρωπότητα. - Κι αυτό επαρκεί; - Για να είσαι μέσα βεβαίως. ...

4131 - Выбранные отношения

- Я тоже хотел бы быть в вашей команде. - Ты уже в ней! - Но как это возможно? - Ты принадлежишь Человечеству. - И этого достаточно? - Чтобы быть ...

4130 - Cognac arménien

La pièce n’était pas vide. Quelques objets ornaient les espaces du temps. Ce n’étaient pas des éléments du décor. Ils témoignaient pour le passé. C’étaient ...

4128 - Les couleurs de la neige

Que recherchais-tu dans la neige si ce ne sont les couleurs du temps ? Était-ce si important pour vivre ? Les ocres ne suffisaient-ils pas ? Il te fallait ...

4128 - Τα χρώματα του χιονιού

Τι έψαχνες μέσα στο χιόνι αν δεν είναι τα χρώματα του χρόνου; Ήταν κάτι τόσο σημαντικό για να ζήσεις; Οι ώχρες δεν αρκούσαν; Έπρεπε ακόμα να μελετήσεις ...

4127 - What if God was a gypsy?

Who knew where he lives? Who learned what he wants? Isn’t god unpredictable and uncompromising? Then why shouldn’t it be that which the whole society ...

4127 - ¿Y si Dios fuera gitano?

¿Quién sabría dónde viviría? ¿Quién aprendió lo que quería? ¿No es Dios impredecible y sin compromisos? Entonces, ¿por qué no sería, lo que toda la ...

4127 - Κι αν ο θεός ήταν τσιγγάνος;

Ποιος ήξερε πού μένει; Ποιος έμαθε τι θέλει; Απρόβλεπτος κι ασυμβίβαστος δεν είναι ο θεός; Μα τότε γιατί να μην είναι αυτό που κατακρίνει όλη η κοινωνία ...

4127 - А если бы Бог был цыганом?

Кто знал, где он жил? Кто узнал, чего он хотел? Бог не непредсказуемый и бескомпромиссный? Но тогда почему он не тот, кого осуждает всё общество ...

4125 - Life that became smoke

I was born petit I never had weight and my health was a disease. They said to me that I should thank God that made me and my mother that gave birth ...

4125 - La vie devenue fumée

Je suis né petit je n’ai jamais pesé lourd et ma santé était une maladie. On m’a dit qu’il me fallait remercier le dieu qui m’avait modelé et la mère ...

4125 - Η ζωή που έγινε καπνός

Γεννήθηκα μικρόσωμος δεν είχα ποτέ βάρος και η υγεία μου ήταν μία ασθένεια. Μου είπαν ότι πρέπει να ευχαριστώ το θεό που μ’ έπλασε και τη μάνα που με γέννησε. ...

4125 - Жизнь, ставшая дымом

Я родился маленьким я никогда много не весил и мое здоровье было болезнью. Мне сказали, что я должен благодарить бога, сотворившего меня и мать, ...

4124 - Για την καλοσύνη σου

Πάνω στα σύννεφα του παστέλ πρόσθεσες μία πινελιά λάδι για να είναι πιο αγνό το χρώμα τους και πιο τρυφερή η βροχή που θα πέσει στους ώμους των ανθρώπων. ...

4124 - За твою доброту

На пастельні хмари ти додав мазок олії, щоб їх колір став ще чистішим, і ніжнішим дощ, що впаде на плечі людей. Так, вони, щоб віддячити тобі доторкнулися ...

4124 - Pour ta bonté

Sur les nuages du pastel tu ajoutas une touche de peinture à l’huile pour que soient plus pure leur couleur et plus tendre la pluie qui tombe sur les épaules ...

4117 - Ήταν ακριβώς στη γωνία

Θυμάσαι αυτό το café στην Arles που σχεδίασε ο Vincent. Ήταν ακριβώς στη γωνία κοντά στο θέατρο της αρχαιότητας. Θα μπορούσαμε να καθίσουμε για να μελετήσουμε ...

4116 - Sur le chemin de l’ombre

Dans cette forêt bleue sans fin, il n’y avait qu’un seul chemin pour l’ombre humaine lointaine. Elle tentait de se dérober mais c’était sans compter sur ...

4116 - Στο δρόμο της σκιάς

Σ’ αυτό το δίχως τέλος γαλάζιο δάσος, υπήρχε ένας μόνο δρόμος για την ανθρώπινη σκιά την απόμακρη. Προσπαθούσε να ξεφύγει αλλά δεν λογάριασε τα δέντρα ...

4113 - Έφυγε κι ο Cartan

- Έλεγες ότι θα θυμάσαι τις κενές καρέκλες… - Ναι, έτσι είπα. - Άλλη μία είναι κενή τώρα. - Ποιος πέθανε; - Ο Henri Cartan. - Του Bourbaki; - Ο ίδιος! ...

4111 - La marmelade de Naxos

Quand tu lisais en silence les passions oubliées de la mémoire du futur tu voulais parler, pour dire quelque chose au moins. Mais ta douleur ne pouvait ...

4111 - Η μαρμελάδα της Νάξου

Όταν διάβαζες σιωπηλά τα ξεχασμένα πάθη της μνήμης του μέλλοντος ήθελες να μιλήσεις, να πεις κάτι τουλάχιστον. Αλλά δεν μπόρεσε ο πόνος σου να εκφράσει ...

4108 - Sur les Grands Jeux

- As-tu écouté les dialogues sur les Grands Jeux ? - De Louis-Nicolas ? - Oui, de Clérambault... - Comment faire autrement ? - Que veux-tu dire ? - N’est-ce ...

4103 - Η ελευθερία δεν είναι σπατάλη

Τα νέα κοινωνικά σχήματα έχουν την τάση να μετατρέπουν την ελευθερία σε σπατάλη. Έχουν πείσει τα άτομα ότι υπάρχει μια αγορά ελευθερίας, διότι υπάρχει ...

4100 - Η αλυσίδα που έπεφτε

Ποιος θα πίστευε ότι μια μέρα, η αλυσίδα που έδεσε πάνω στα μαθηματικά θα έπεφτε για να δημιουργήσει το μέλλον της καινοτομίας. Όμως εκείνο το χθες έφτασε ...

4099 - Ακατανόητος ήχος

Στην αρχή δεν υπήρχε νόημα. Δεν υπήρχε λόγος. Μα όταν γεννήθηκε η ανθρωπιά δημιουργήθηκε και η ανάγκη. Έπρεπε ν’ ακουστεί ο ήχος ακόμα κι αν ήταν ακατανόητος. ...

4099 - Непонятный звук

В начале не было смысла. Не было никакой причины. Но когда родилась человечность, появилась и необходимость. Звук нужно было услышать, даже если он ...

4096 - Φωτεινά ερωτήματα

Μέσα στο απόλυτο σκοτάδι το παραμικρό φως είναι επικίνδυνο, όχι γιατί φωτίζει το άγνωστο αλλά γιατί σκιάζει το γνωστό. Γι’ αυτό το λόγο και μόνο η κοινωνία ...

4096 - Светлые вопросы

В абсолютной темноте малейший свет опасен, не потому, что освещает неизвестное а потому, что бросает тень на известное. По этой единственной ...

4094 - Η αιωνιότητα του εφήμερου

Γιατί να ζήσεις για το εφήμερο; Γιατί να πεθάνεις για την αιωνιότητα; Εκτός αν το εφήμερο είναι αιώνιο και η αιωνιότητα εφήμερη... Τότε μόνο ο θεός θα ...

4091 - Mosaïque nouée

Elle était encore présente dans cette mémoire brisée pour résister au vandalisme des sociétés de l’oubli. Elle avait été nouée par un maître qui ...

4091 - Δεμένο ψηφιδωτό

Έδινε ακόμα το παρόν του σ’ αυτή τη σπασμένη μνήμη για ν’ αντισταθεί στους βανδαλισμούς των κοινωνιών της λήθης. Το είχε δέσει ένας δάσκαλος που ...

4089 - Misérabilisme à l’heure

Tu t’es battu tant d’années pour l’immortalité de la permanence et tu n’as pas compris que tu vivais le misérabilisme à l’heure. Le paradis n’existe pas ...

4089 - Ωρομίσθια μιζέρια

Τόσα χρόνια παλεύεις για την αθανασία της μονιμότητας και δεν έχεις καταλάβει ότι ζεις στην ωρομίσθια μιζέρια. Δεν υπάρχει παράδεισος μετά τη θυσία της ...

4088 - Les vieux cuivres

Les vieux cuivres jouaient encore même si personne ne les écoutait plus. C’était comme s’ils savaient qu’existeraient les hommes qui ne flancheraient pas. ...

4088 - Τα παλιά χάλκινα

Τα παλιά χάλκινα έπαιζαν ακόμα κι αν κανένας δεν τα άκουγε πια. Ήταν σαν ήξεραν ότι θα υπάρξουν οι άνθρωποι που δεν θα σκύψουν. Όλα όρθια, όπως παλιά, ...

4087 - L’art de Vincent

« L’art est si riche, si une personne peut seulement se souvenir de ce qu’elle a vu elle ne manquera jamais d’alimenter ses pensées et ne sera plus vraiment ...

4087 - Η τέχνη του Vincent

«Η τέχνη είναι τόσο πλούσια, εάν κάποιος μπορεί απλώς να θυμάται όσα έχει δει, δεν θα παραλείψει ποτέ να τρέφει τις σκέψεις του και δεν θα είναι πια πραγματικά ...

4085 - Η μικρή της Γεωργίας

Δεν ήξερε για τη γλώσσα μας μόνο για τραγούδια ξεχασμένα. Όλη της η μικρή ζωή στα ξένα μιας χώρας που οι πρόγονοί της ονόμαζαν γη τους. Δεν ήξερε για ...

4085 - Малышка из Грузии

Она не знала о нашем языке только о забытых песнях. Вся её маленькая жизнь на чужбине, в стране, которую ее предки называли своей землей. Она ...

4084 - Οι μίζεροι

Οι μίζεροι δεν ήξεραν τίποτα από τα θρανία της ανάγκης. Το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν οι καρέκλες της κοινωνίας. Κι ο μοναδικός τους φόβος ήταν η περίεργη ...

4082 - Για τη Μαρία ρε, γαμώ το

Δεν ήταν ανάγκη να πας εκεί για να σ’ αγαπήσουμε. Δεν ήταν ανάγκη να είσαι μόνη για να είμαστε πολλοί. Δεν είσαι μόνο η Μαρία πια ό,τι και να κάνεις. ...

4081 - Ο Abel ο 5ος άγνωστος

Ποιος ήθελε να μάθει για τον Abel; Οι μαθηματικοί μπορεί… Οι άνθρωποι σίγουρα… Και οι μαθηματικοί είναι άνθρωποι όπως έλεγε ο 5ος άγνωστος. Δεν πρέπει ...

4078 - Η εργατιά και τα πλούτη.

Ανάμεσα στους θορύβους του πλούτου η μικρή πάλευε με την εργατιά της σιωπής. Κανείς δεν άκουγε αυτά που δακτυλογραφούσε γιατί κανείς δεν διάβαζε πια την ...

4075 - Στη μάνα Ρωσοπόντια

Στη Ρωσία ήσουν Πόντια, στην Ελλάδα, Ρωσίδα, πήρες τα καλύτερα κομμάτια της αντοχής και του πόνου για να μας θυμίσεις την αδικία που έζησαν παλιά οι δικοί ...

4075 - Матери Понтийке

В России ты была понтийкой, в Греции, русской, взяла лучшие примеры терпения и боли, чтобы напомнить нам о несправедливости, которую пережили наши ...

4074 - Το γιασεμί και το τσάι

Πρόσεξε, είναι ζεστό το γιασεμί! Το πότισα με τσάι της πατρίδας. Πιες πρώτα το άρωμά του πριν αγγίξεις τη γεύση αλλιώς θα κλάψεις. Έχει μέσα του όλα τα ...

4073 - Τα πρώτα λόγια

Δεν ήξερε να πει τα πρώτα λόγια, ένιωθε όμως την ανάγκη. Ήταν, λοιπόν, τόσο δύσκολη η ανθρωπιά; Ή τόσο απλή; Πάντως ζούσε για κάποιον τώρα! Έπρεπε να ζήσει. ...

4072 - La rencontre

Il écoutait en silence les mouvements de l’esprit. Il discutait avec le maître pour comprendre la lumière. Aucune autre présence à cette étrange rencontre. ...

4072 - Η συνάντηση

Άκουγε σιωπηλά τις κινήσεις του πνεύματος. Συζητούσε με το δάσκαλο για να δει το φως. Καμία άλλη παρουσία σ’ αυτή την παράξενη συνάντηση. Ως εάν ...

4072 - Встреча

Он слушал молча движения духа. Беседовал с учителем, чтобы увидеть свет. Никакое другое присутствие на этой странной встрече. Будто сущность ...

4070 - Τα μυστικά τηλεγραφήματα

Ποιος μπορεί να φανταστεί το υποκείμενο του κειμένου όταν δεν έχει διαβάσει τα μυστικά τηλεγραφήματα; Ποιος μπορεί να κλάψει για την ξεχασμένη πατρίδα ...

4069 - Τα ίχνη του πνεύματος

Ανάμεσα στα χειρόγραφα που ξέχασε η κοινωνία μάθαμε πώς ζούσε η ανθρωπιά! Μοναχική και κρυφή ανάμεσα στα πλούτη και τους τίτλους που δεν ήξεραν για την ...

4068 - Κάτω από τη σκιά

Δεν βρήκαμε άλλο μέρος για να ζήσουμε τις στιγμές του ήλιου της δικαιοσύνης παρά μόνο κάτω από τη σκιά ενός δέντρου με γαλάζια φύλλα. Και τώρα που πεθάναμε ...

4068 - Под тенью

Мы не нашли другого места чтобы прожить моменты солнца правосудия только в тени дерева с голубыми листьями. И теперь, уже умирая ищем отчаянно ...

4067 - Οι πράσινες σκακιέρες

Χαμένες μέσα στην ώχρα οι πράσινες σκακιέρες περίμεναν σιωπηλά αόρατους παίχτες παρελθόντος αλλά δεν είδαν παρά τον εξόριστο που έπιανε τα πινέλα του για ...

4066 - Τα κενά σπίτια

Δεν ήταν άδεια, μα κενά. Ποιος καταλάβαινε τη διαφορά; Όλη η κοινωνία βασιζόταν πάνω σ’ αυτό το παράλογο λογοπαίγνιο. Έτσι ξεγελούσε τα άτομα που έμεναν ...

4065 - Ανθρώπινη ροή

Μέσα στο ποτάμι της κοινωνίας προσπαθούσαν τα πνιγμένα άτομα να πάρουν μια τελευταία ανάσα. Μόνο τότε συνειδητοποίησαν το κενό της ανούσιας ύπαρξης που ...

4064 - Ανύπαρκτη ανάμνηση

Θυμάσαι τη μέρα που σταμάτησε η μουσική ποιος άλλος μπορούσε ν’ ακούσει τη διαχρονική κραυγή της ανθρωπιάς; Γιατί δεν αντιστάθηκες τότε; Δεν ήταν η κατάλληλη ...

4062 - Το δένδρο της σκλαβιάς

Σε μια μικρή πέτρινη πλατεία που είχε ζήσει τους μαύρους αιώνες υπήρχε ένα δένδρο που άντεχε τη σκλαβιά της αδιαφορίας. Βουβό σαν τους σοφούς άλλων εποχών ...

4061 - Η επόμενη απόφαση

- Θα είσαι κι εσύ μαζί μου; - Γίνεται αλλιώς; - Για μένα, όχι. - Το ίδιο ισχύει και για μένα. - Τότε θα το παλέψουμε. - Μα, δεν ξέρεις τίποτα για τον αγώνα. ...

4060 - On assassine la mort

Tu sens cette odeur nauséabonde, ce n’est pas celle de la mort. Non, la société de l’oubli tue encore une fois, une fois de trop, nos morts. Et toi, passant, ...

4060 - Δολοφονούν το θάνατο

Οσφραίνεσαι αυτή την αηδιαστική οσμή, δεν είναι η οσμή του θανάτου. Όχι, η κοινωνία της λήθης σκοτώνει ακόμα μια φορά, μια φορά παραπάνω, τους θανάτους ...

4059 - Le récit des morts

Nous pensions qu’ils ne souffraient plus après le massacre de leur vie. Cependant notre ennemi continuait sa tâche immonde et les assassinait encore. ...

4059 - Η διήγηση των θανάτων

Νομίζαμε πως δεν υπέφεραν πια μετά το σφαγιασμό της ζωής τους. Όμως ο εχθρός μας συνέχιζε το απαίσιο έργο του και τους δολοφονούσε ακόμα. Ανάμεσα στα αίσχη ...

4058 - Επιλογές και κόστος

Θα έρθεις κι εσύ να δεις εκείνο το ανύπαρκτο τοπίο ή θα μας αφήσεις πάλι μόνους; Δεν είναι θέμα χρόνου διότι κανείς δεν μας περιμένει εκτός από τη συνείδησή ...

4057 - Δύο μικρές κασέτες

Δεν ήταν χάρτινο το φεγγαράκι. Έλεγε ψέμα το τραγούδι. Γι’ αυτό δεν είπες τίποτα όταν το έκαψε ο ήλιος της δικαιοσύνης; Για τι άλλο θα πρέπει να πεθάνουμε; ...

4056 - Για την Κύπρια μάνα

Λες να το πίστεψαν ότι δεν υπάρχεις πια; Ή θα μας κυνηγήσουν όπως έκαναν και πριν; Γιατί να μην μπορούμε να πεθάνουμε κι εμείς; Ποιος άραγε ψάχνει ακόμα ...

4055 - Ο πέτρινος δρόμος

Δύσκολα περπατούσες πάνω στον πέτρινο δρόμο δίχως να σκοντάψεις. Κι όμως αυτό δεν εμπόδιζε τα όνειρα του παρελθόντος να γίνουν τα οράματα του μέλλοντος. ...

4054 - La rocaille et le thym

La rocaille nous blessait les pieds et pourtant nous poursuivions notre chemin. Il nous fallait accomplir notre mission et trouver le secret des arômes. ...

4054 - Η πέτρα και το θυμάρι

Η πέτρα μάς πλήγωνε τα πόδια κι όμως εμείς συνεχίζαμε το δρόμο μας. Έπρεπε να εκτελέσουμε την αποστολή μας και να βρούμε το μυστικό των αρωμάτων. Κανείς ...

4052 - Ο πράσινος ουρανός

- Είδες το χρώμα του ουρανού; - Το πράσινο; - Ναι. Δεν είναι περίεργο; - Γιατί; Είναι τα άλλα κανονικά; - Εννοείς τα ξεχασμένα σπίτια; - Ναι εκεί, ανάμεσα ...

4052 - Зелёное небо

- Ты видел цвет неба? - Зелёный? - Да. Разве не странный? - Почему? Другие обычные? - Ты имеешь в виду забытые дома? - Да, там, между голубыми ...

4052 - Зелене небо

- Ти бачив колір неба? - Зелений? - Так. Чи не дивно? - Чому? Інші здаються звичайні? - Маєш на увазі забуті хати? - Так, отам, між голубими та фіолетовими ...

4046 - Το κυπαρίσσι και η λεβάντα

Τα ρούχα δεν είναι τόσο γυμνά με το άρωμα της λεβάντας. Ποιος όμως σκέφτεται το κυπαρίσσι; Εσύ το ήθελες κοντά σου ακόμα κι εκεί που δεν υπήρχαμε. Δεν ...

4045 - Τα δέντρα δεν ήταν νεκρά

Όλοι νόμιζαν ότι ήταν νεκρά. Ενώ περίμεναν την ημέρα. Δεν έκαιγαν πια τη μοίρα. Δεν ήθελαν τίποτα από μας. Και μόνο ο ήλιος μπορούσε ν’ αγαπήσει και πάλι ...

4044 - Γιατί τόσο πράσινο;

Ποιος ήξερε γιατί γέμισες με τόσο πράσινο την πληγωμένη γη, ενώ το μωβ του ορίζοντα άντεχε με δυσκολία το βάρος ενός συννεφιασμένου ουρανού. Μόνο ο θεός. ...

4043 - Τα σπίτια στους λόφους

Πάνω από τη γαλάζια γραμμή λίγο πιο κάτω από τους λόφους, θυμάσαι το χρώμα των σπιτιών; Μπορεί να μην έδωσες τόση σημασία σ’ εκείνο το λυπητερό μωβ, αλλά ...

4024 - Alphonse et Frédéric

Dans les secrets de la langue du midi se cache la présence des amis qui à travers la multitude des écrits, ont su redonner son sens à la vie. Ils auraient ...

4023 - Μέσα στη σοφίτα του Vincent

Μέσα στην πιο μεγάλη αθλιότητα στη σοφίτα της ανάγκης, κανείς δεν ήθελε να μένει εκτός από την ψυχή των εφήμερων. Ήταν για σένα ο μοναδικός τρόπος να ...

4023 - В мансарді Вінсента

Серед найстрашніших злиднів, в мансарді потреби, ніхто не хотів жити окрім душ ефемерних. Був це для тебе єдиний спосіб творити? Був твій вибір ...

4018 - Επίσκεψη στο μουσείο

Μετά από πολλά χρόνια μνήμης όταν πλέον όλοι είχαν ξεχάσει τα πάντα αποφασίσαμε να επισκεφτούμε το μουσείο μας. Όχι μόνοι μας βέβαια αλλά με τα παιδιά ...

4016 - Στο μουσείο της ανάγκης

- Πρέπει να τελειώσουμε την αίθουσα του Κωνσταντίνου. - Μα, δεν έχουμε ακόμα τις επιστολές που πήραμε. - Πρώτα η ανάγκη, μετά η ομορφιά. - Μα, η ομορφιά ...

4014 - Albert Camus, le premier homme

Albert Camus n’était pas seulement un écrivain. C’était un juste. Il n’était pas seulement un intellectuel engagé. C’était un homme. Il aurait pu être ...

4014 - Albert Camus, ο πρώτος άνθρωπος

Ο Albert Camus δεν ήταν μόνο ένας συγγραφέας. Ήταν ένας δίκαιος. Δεν ήταν μόνο ένας ταγμένος διανοούμενος. Ήταν ένας άνθρωπος. Μπορούσε να ήταν ένας ήρωας. ...

4013 - Repas frugal

Je me souviens de la galette, des dattes et du lait de l’instituteur. Ceci malgré le temps et le désarroi, malgré la colère et l’injustice. Tout homme ...

4013 - Λιτό γεύμα

Θυμάμαι τη φρυγανιά, τους χουρμάδες και το γάλα του δασκάλου. Και τούτο, παρά το χρόνο και την απελπισία, παρά την οργή και την αδικία. Κάθε άνθρωπος έχει ...

4012 - Η απλή ευτυχία ενός βιολιού

Το βιολί δεν ζητούσε τόσα πολλά, του αρκούσε να μοιράζεται μια στιγμή μ’ ένα βιολονσέλλο μιας άλλης εποχής για να ξαναζήσει την γεύση της πρώτης έντασης ...

4010 - Περίπατος κάτω από τα δέντρα

Βαδίζαμε μέσα στα χρώματα κάτω απ’ τις σκιές των δέντρων σαν να θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον ήλιο που είχε βγάλει από τη γη τις ώχρες από τα παλιά και ...

4010 - Прогулянка під деревами

Гуляли серед кольорів під тінями дерев, наче хотіли віддячитись сонцю, яке витягло із землі вохру з минулого і миттєвості осяяні сонцем. Природа ...

4007 - Τα πυκνά βουνά

Εκεί στα πυκνά βουνά έβλεπες άδεια χωράφια. Κανείς δεν ήθελε τη γη λες κι ήταν μόνο πληγή. Κι εσύ, περίμενες μόνος την ανύπαρκτη αντίσταση. Δεν μπορούσες ...

4006 - Ποιος κλέβει ποιον;

Ποιος κλέβει ποιον; Η θάλασσα ή το χώμα; Ποιος θέλει ποιον; Η άνοιξη ή το σώμα; Ο φάρος δεν απάντησε. Μα ούτε κι ο τάφος. Έτσι επέλεξαν οι άνθρωποι.

4002 - Οι πληγές της πέτρας

Οι πληγές της πέτρας δεν πονούσαν. Ήταν γεμάτες μνήμες του μέλλοντος. Δεν έσταζαν παρά μόνο χρώμα λες και το αόρατο μιλούσε. Τις έκαιγε ο ήλιος, τις έβρεχε ...

4000 - Un pas plus loin encore

Elle était suspendue. La cigogne. Elle lui manquait. La patrie. Elle attendait. Les prochaines. Elles n’arrivaient pas. Cependant il le fallait. Partir. ...

4000 - Ένα βήμα ακόμα πιο πέρα

Ήταν μετέωρος. Ο πελαργός. Του έλειπε. Η πατρίδα. Περίμενε. Τους επόμενους. Δεν ήρθαν. Κι όμως έπρεπε. Να φύγουν. Ήταν ο τελευταίος. Το πρέπον. Αναγκαίο. ...

3999 - Le chevalier inconnu

Tu le connaissais cet inconnu ? Pourquoi est-il mort avec nous ? Tu en connais la raison ? Ou simplement n’avait-il pas d’armure ? Pourquoi tant de questions ...

3998 - Le corps à l’huile

Le corps à l’huile ne pleurait pas, Il ne savait pas. Son corps ne souffrait pas. Il n’avait pas appris. Il n’est pas mort avec les couleurs. Il ne voulait ...

3998 - Το κορμί με το λάδι

Δεν δάκρυζε το κορμί με το λάδι. Δεν ήξερε. Δεν πονούσε το σώμα του. Δεν έμαθε. Δεν πέθανε με τα χρώματα. Δεν ήθελε.

3997 - Juste au dessous des flèches

À l’intérieur de l’église personne ne voyait les flèches. Le ciel n’existait pas. Cependant toute l’église n’était qu’une forêt d’arcs qui avait pour cible ...

3997 - Λίγο πιο κάτω από τα τόξα

Μέσα στην εκκλησία κανείς δεν έβλεπε τα τόξα. Δεν υπήρχε ουρανός κι όμως όλη η εκκλησία δεν ήταν παρά ένα δάσος τόξου που είχε στόχο τον ουρανό. Έτσι ...

3994 - Το γυμνό κορμί του Vincent

Γιατί το έβαλες εκεί; Δεν υπήρχε χώρος αλλού; Δεν ήθελες; Εκτός αν το ήθελε εκείνο. Το γυμνό κορμί του Vincent δεν μπορούσε να σ’ αγκαλιάσει μόνο να δοθεί. ...

3993 - Ο μύλος κι ο καφές

Μοσχοβολούσε ο μύλος ακόμα κι όταν τελείωσε ο καφές και μάθαμε τι σημαίνει ανάμνηση. Ποιος μύλος θα μας μάθει τι σημαίνει ανθρωπιά. Πάνω στον πίνακα ...

3993 - Млинок і кав

Духмяніє млинок навіть коли кава скінчилася, і ми зрозуміли, що означають спогади. Який млинок навчить нас, що означає людяність. Картиною ти показав ...

3989 - Η μόνη επιλογή

Η κοινωνική πίεση παράγει πάνω στον άνθρωπο το άγχος. Δεν μπορεί να ζήσει ως ελεύθερο άτομο. Είναι αναγκασμένος να πεθάνει απαγορευμένος ή να υποστεί τη ...

3988 - Γάμπες για ταγκό

Τα βήματα ήταν απλά για έναν χορευτή και μια χορεύτρια. Όλη η δυσκολία ήταν οι γάμπες κι εκείνες ήταν για ταγκό. Πάνω στον πίνακα ένα ακίνητο ζευγάρι χόρευε ...

3987 - Η κραυγή της μουσικής

Όταν άκουγες την κραυγή της μουσικής Δεν ήξερες πόσα θύματα ήταν. Όταν πέθαναν οι πρώτες χιλιάδες η μουσική δεν μπόρεσε να παίξει. Τα φαινόμενα έπρεπε ...

3986 - Το φως του αοράτου

Το αόρατο δεν είχε νόημα σ’ εκείνον τον κόσμο γιατί κανείς δεν ήθελε το φως που δεν έβλεπε. Ο καθένας νόμιζε ότι ήταν φωτιά η νύχτα. Ενώ εσύ ξέρεις ...

3986 - Свет невидимого

Невидимое не имело смысла в том мире, потому что никто не хотел света, которого не видел. Каждый думал, что ночь была огнём. Но ты умеешь жить с ...

3985 - Το θεϊκό άγγιγμα

Δεν ήταν μουσική μόνο η σιωπή μιας άλλης ανθρωπιάς που δεν υπήρξε. Δεν ήθελε το στίγμα για να μην αγγίξει την παλαιά αθωότητα που δεν έζησε. Όλα ήταν ...

3984 - Κύριε

Ποιος άκουγε τον πόνο τους όταν πέθαιναν οι αθώοι; Ποιος έκλαιγε το θάνατο των απαγορευμένων ψυχών; Κύριε, γιατί δεν λέτε τίποτα; Υπάρχει λόγος ή δεν ...

3984 - Signore

Chi ascoltava il loro dolore quando morirono gli innocenti. Chi piangeva la morte delle anime vietate? Signore, perché non dite nulla? C’è un motivo ...

3983 - Οι μικρές αντοχές

Οι μικρές αντοχές δεν είναι για την επανάσταση. Ζουν μέσα στην κοινωνική πραγματικότητα διότι δεν υπάρχουν ουτοπίες για την κοινωνία του παρόντος. Αυτό ...

3981 - Οι εικόνες κι η αναπαράσταση

Οι εικόνες δεν είχαν καντήλια γιατί κανείς δεν πίστευε σ’ αυτές. Περίμενε την αναπαράσταση αλλά δεν υπήρχαν θεοί. Έτσι όπως ήρθαν οι άνθρωποι δεν κατάλαβαν ...

3980 - Οι κακόμοιροι μολυσμένοι

Μετέφεραν σπασμένους κώδικες που δεν μπορούσαν να διαβάσουν γιατί δεν πρόσεχαν την ουσία. Οι κακόμοιροι μολυσμένοι ήθελαν να πείσουν τον κόσμο αλλά η ...

3979 - Ξύλινα βήματα στο αόρατο

Ένα ένα ανεβάζαμε τα έγγραφα που δεν υπήρχαν πια για να ζήσουν και πάλι οι ξεχασμένοι. Κοιτάζαμε τις άδειες καρέκλες και νιώθαμε την ανάγκη να πεθάνουμε ...

3978 - Ανθρώπινη μέρα

- Θα τη ζήσουμε και πάλι; - Δεν ξέρω. - Δεν ξέρεις; - Εννοώ ότι εξαρτάται από εμάς. - Μόνο από εμάς; - Μόνο! - Είναι απίστευτο... - Το ξέρω. - Μα, γιατί; ...

3977 - Έντεκα χέρια κι ένας πίνακας

Ποιος θα πίστευε τα έντεκα χέρια αν δεν έβλεπε τον πίνακα του ανύπαρκτου λαού; Ποιος θα έβλεπε το κρυφό χέρι αν δεν πίστευε τον πίνακα των αγέννητων ...

3976 - Η μαύρη αλήθεια

- Σωστά! - Τότε γιατί μίλησες; - Έπρεπε... - Μα, δεν υπήρχε λόγος! - Κι όμως... - Μα, γίνεσαι γελοίος! - Δεν το κάνω επίτηδες... - Αλήθεια; - Ναι. - Είσαι ...

3976 - Чёрная правда

- Правильно! - Тогда почему ты заговорил? - Надо было... - Но, не было причины! - И всё же... - Но, ты становишься посмешищем! - Я не намеренно... ...

3975 - Κάτω η μιζέρια

- Κάτω η μιζέρια! - Τι είπες, ρε; - Κάτω η μιζέρια! - Πώς τόλμησες; - Με το θράσος της ανθρωπιάς. - Μα, η μιζέρια είναι η ζωή μας. - Τότε δεν είναι ζωή... ...

3974 - Το θυμάσαι το ρολόι;

Το θυμάσαι το ρολόι; Εκείνο που δεν λειτούργησε ποτέ. Το έχω ακόμα στο νου μου. Και βλέπω τα σπαθιά του χρόνου. Μετρούσε με τις ώρες την καλοσύνη της ...

3973 - Ακόμα μία χάρη

Λίγο πριν πεθάνει του ζητούσαν ακόμα μία χάρη. Πίστευαν ότι σαν τον παπά θα διάβαζε τα ονόματά τους. Έτσι κανείς δεν πρόσεξε το τελευταίο του δάκρυ. ...

3972 - Ένα τριαντάφυλλο στο χέρι

Τον ξεγέλασε η κοινωνία για να βγάλει τα μίζερα λεφτά της μα εκείνος επέμενε για σένα διότι δεν είχε τίποτα άλλο πια. Έτσι ήρθε μ’ ένα τριαντάφυλλο στο ...

3970 - Άλλες δύο επιστολές

Ποιος θα έδινε σημασία στις δύο επιστολές αν δεν υπήρχε το στίγμα του ανύπαρκτου που δεν έπαψε να ζει μέσα στη λήθη; Κι όμως υπήρχαν ήδη οι αγέννητοι ...

3969 - Η δύναμη της φιλίας

Ήμασταν δύο μέσα στο κρύο της αίθουσας για δύο επιστολές του ανύπαρκτου λαού και περίμενε ο τρίτος μόνος μέσα στην εμπιστοσύνη της ανθρωπιάς. Κανείς ...

3965 - Le thé était servi

Le thé était servi depuis longtemps. Seulement personne n’osait le toucher. La scène ressemblait à un tableau, une nature morte de Vincent. Il ne manquait ...

3965 - Το σερβιρισμένο τσάι

Το τσάι είχε σερβιριστεί από ώρα. Μα κανείς δεν τολμούσε να τ’ αγγίξει. Η σκηνή έμοιαζε με πίνακα, μία νεκρή φύση του Vincent. Δεν έλειπε πινελιά μέσα ...

3965 - Чай на столе

Чай был давно подан. Но никто не осмеливался прикоснуться. Сцена была похожа на картину, натюрморт Винсента. Не отсутствовало ни единого мазка ...

3965 - Чай на столі

Чай відколи був на столі. Але жоден не наважувався доторкнутися. Сцена було схожа на картину, мертва природа Вінсента. Не бракувало ні мазка в кольорі ...

3964 - Les maisons chaudes

Les maisons chaudes fumaient encore le long du chemin de notre enfance. Elles réchauffaient le ciel ocre pour nous tenir bien au chaud. Nous n’avions alors ...

3964 - Τα ζεστά σπίτια

Τα ζεστά σπίτια ξεκάπνιζαν ακόμα στο δρόμο της παιδικής μας ηλικίας. Ζέσταιναν τον ωχρό ουρανό για να μας κρατά ζεστούς. Όμως είχαμε μόνο τα μάτια της ...

3964 - Теплі хати

Теплі хати ще овіяні серпанком на шляху нашого дитинства. Зігрівали бліде небо, щоб тримати нас в теплі. Але ми мали лише очі невинності, тому що ...

3963 - Δεν πρόλαβες να πεθάνεις;

- Δεν πρόλαβες να πεθάνεις; - Όχι δεν μπόρεσα. - Μα γιατί; - Δεν μ’ άφησαν να ζήσω... - Ποιος; - Η κοινωνία της αδιαφορίας. - Για ποιο λόγο; - Δεν ήθελε ...

3963 - Ты не успел умереть?

- Ты не успел умереть? - Нет, я не смог. - Но почему? - Мне не позволили жить ... - Кто? - Общество равнодушия . - Почему? - Оно не хотело изменить. ...

3962 - Le pistolet et le front

La cruelle société de la jalousie a visé ton cœur mais n’a pu blesser le front de l’intelligence. Elle ne connaissait pas le caméléon et n’a pas prêté ...

3962 - Το πιστόλι και το μέτωπο

Σημάδεψε την καρδιά σου η άπονη κοινωνία του φθόνου μα δεν μπόρεσε να λαβώσει το μέτωπο της νοημοσύνης. Δεν ήξερε για το χαμαιλέοντα και δεν πρόσεξε τη ...

3961 - Duel humain

La résistance n’est pas morte. Ses groupes n’ont pas fléchi. Maintenant nous en connaissons les racines. Il n’existe pas de théorie. Pensée, esprit, singularité ...

3961 - Η ανθρώπινη μονομαχία

Η επανάσταση δεν πέθανε. Δεν λύγισαν οι ομάδες σου. Τώρα ξέρουμε για τις ρίζες. Και δεν υπάρχει θεωρία. Μία σκέψη, ένα πνεύμα, μία ιδιομορφία έπλασαν ...

3960 - 5.8.1802 – 6.4.1829

For society you shouldn’t have been born. And you were born for humanity. For society you shouldn’t have lived. And you lived for our mathematics. ...

3960 - 5.8.1802-4.6.1829

Il ne te fallait pas naître pour la société et tu es né pour l’humanité. Il ne te fallait pas vivre pour la société et tu as vécu pour nos mathématiques. ...

3960 - 5.8.1802 – 6.4.1829

Για την κοινωνία δεν έπρεπε να γεννηθείς. Και γεννήθηκες για την ανθρωπότητα. Για την κοινωνία δεν έπρεπε να ζήσεις. Κι έζησες για τα μαθηματικά μας. Για ...

3960 - 5.8.1802 – 6.4.1829

Для общества ты не должен был родиться. И родился ради человечества. Для общества ты не должен был жить. И жил ради нашей математики. Для общества ...

3958 - Δύο σκιές στο μπαλκόνι

Η πόλη είχε σβήσει τα φώτα της όταν βγήκαν οι δύο σκιές στο μπαλκόνι. Ήθελαν να δουν από κοντά τον αόρατο κόσμο της νύχτας. Έτσι μπόρεσαν ν’ αντικρίσουν ...

3955 - Πάνω στη γέφυρα

Είχες φορέσει τη μάσκα των νεκρών για να μη σε δει ο πόνος. Κι όμως σε πρόφθασε πριν φύγεις με τη γόνδολα στο κρυφό μέρος του Μουράνο. Έτσι δεν είδες στον ...

3954 - Ροζ γαλάζιο

Πρόσεξες ότι το χρώμα της θάλασσας ήταν ροζ γαλάζιο. Έτσι ξεχωρίζεις τον ουρανό. Μπορεί να μην φαίνεται το ροζ αλλά πρέπει να ξέρεις ότι υπήρξε το φωτεινό ...

3953 - Δεν ήρθαν

- Πονάω! - Έπεσες; - Όχι, χτύπησα. - Είναι κανείς μαζί σου; - Όχι, κανένας. - Πώς νιώθεις; - Χάλια! - Πονάς τόσο πολύ; - Όχι. - Η μοναξιά τότε. - Ναι. ...

3952 - Δαιμονισμένες σκέψεις

- Δεν υπάρχει. - Και η παράδοση; - Είναι για τους μουζίκ. - Οι μουζίκ δεν είχαν τίποτα. - Άρα ούτε αυτοί τον έχουν ανάγκη. - Μα, η ανθρωπότητα; - Πάλι ...

3950 - Η ελευθερία του παράδοξου

Θυμάσαι που έλεγες για το παράδοξο; Δεν είχα καταλάβει τότε. Πειράζει; Μάλλον δεν έπρεπε να ρωτήσω. Τέλος πάντων. Ήθελα να πω κάτι. Δεν ξέρω αν έχει σημασία ...

3949 - Το κρυφό σχήμα του δασκάλου

Δεν άφησε τίποτα γραπτό πάνω σ’ αυτό το θέμα. Λες και δεν υπήρχε ανάγκη. Υπήρχε άραγε; Έπρεπε ν’ ακούσουν. Μα γιατί δεν το έκαναν; Δεν ήξεραν μάλλον. Μπορεί; ...

3948 - Γιατί το θυμάρι;

- Γιατί το θυμάρι; - Βλέπεις κάτι άλλο εδώ; - Όχι. - Τότε γιατί να γράψω γι’ αυτό που δεν βλέπουμε; - Μα, έχεις γράψει για το αόρατο! - Για το αόρατο, ...

3947 - Le miel de la tendresse

Chaque goutte de miel, un univers entier où butinaient les milliers pour créer le ciel. Chaque geste de tendresse, trésor caché où s’entremêlaient les ...

3946 - Le thym de la garrigue

Il n’y avait rien d’important dans cette pauvre garrigue à part ces rares éclats de vert qui tentaient d’arracher au ciel la moindre goutte de pluie. ...

3946 - Το θυμάρι της άνυδρης γης

Δεν υπήρχε τίποτα το σημαντικό σ’ αυτή τη φτωχή άνυδρη γη εκτός απ’ αυτές τις σπάνιες εκλάμψεις του πράσινου που προσπαθούσαν ν’ αρπάξουν απ’ τον ουρανό ...

3940 - Les chemises de sang

Nous n’avions pas eu le choix. Pour cacher la misère de notre nudité, nous n’avons trouvé que des chemises de sang. Ainsi notre vie se colore enfin. Alors ...

3939 - Le piano oublié

As-tu écouté le piano ? Il accompagnait une vieille chanson tu n’as pas fait attention ? Je sais, ce n’est pas grave. Pourquoi pleures-tu à présent ? Je ...

3938 - Le bruit des feuilles

As-tu remarqué le bruit des feuilles ? Dans les allées du parc, elles attendaient. Pourquoi les hommes marchaient-ils sur elles ? C’était leur moyen d’exister ...

3936 - Το νέο άνοιγμα

Η σκακιέρα είχε αλλάξει. Το νέο άνοιγμα ήταν απαραίτητο. Κι ο χρόνος ελάχιστος. Το στιγμιαίο χάδι πρόλαβε την αόρατη κίνηση του κλεισίματος. Δεν ήταν πλάγια ...

3935 - Το άρωμα της πηγής

Δεν ήξερα για την κρυφή πηγή πριν αγγίξω το πάθος. Ο πόθος δεν ήταν ανοιχτός και το παίγνιο είχε άλλους κανόνες. Δεν υπήρχε βιβλίο για τον κώδικα, μόνο ...

3934 - L’être du paraître

Tous les êtres voulaient paraître car c’était l’unique moyen de vivre dans la société du spectacle. Un seul était capable de résister car il avait écrit ...

3934 - Το ον του «φαίνομαι»

Όλα τα όντα ήθελαν να φαίνονται διότι ήταν ο μόνος τρόπος να ζουν μέσα στην κοινωνία του θεάματος. Ένα μόνο ήταν ικανό ν’ αντιστέκεται διότι είχε γράψει ...

3932 - Τα φαινόμενα δεν απατούν

«Πιστεύουμε ότι ακολουθούμε ασταμάτητα τη ροή της φύσης, ενώ δεν κάνουμε τίποτε παραπάνω από το να στεκόμαστε και να μελετάμε τις μορφές μέσα από τις οποίες ...

3929 - Αρώματα και γεύσεις

- Τι είναι αυτό;  - Ένα βιβλίο.  - Αυτό το βλέπω. Χρόνος. Αλλά τι είναι;  - Δώρο!  - Δώρο; Για ποιο λόγο;  - Δεν υπάρχει λόγος, αν υπάρχει ανάγκη!  - Υπήρχε ...

3928 - Ουίσκι και Κονιάκ

- Τι θα πιείτε; - Δεν αποφασίσαμε ακόμα... - Θα επανέλθω τότε... - Ευχαριστώ! - Διάλεξες κάτι; - Περιμένω την επιλογή σου... - Κατάλαβα... ...

3928 - Виски и Коньяк

- Что вы будете пить? - Мы пока не решили ... - Тогда я вернусь ... - Спасибо! - Выбрал что-то? - Я жду твоего выбора ... - Поняла ... - Что ты ...

3923 - Γαλάζια σκιά

Δεν είχαν προσέξει ότι πίσω σου υπήρχε μία γαλάζια σκιά. Λες και το κενό να είχε ετοιμαστεί για να υποδεχτεί την ανθρωπιά ενός σπασμένου βλέμματος.

3922 - Πάνω στους ώμους σου

Πάνω στους ώμους σου έβαλα τα χρώματα της γης. Έτσι μπόρεσες να νιώσεις το πάθος και τον πόθο. Αλλιώς θα παρέμενε για σένα ένα κομμάτι της ουτοπίας.

3921 - Τα δύο κεράσια

Κάτω από το βάθος του γαλάζιου εμφανίστηκαν δύο κεράσια. Τα σκουλαρίκια της φύσης ήταν πλέον δικά σου. Εκείνη την εποχή έπρεπε να τα πάρεις κοντά σου στην ...

3920 - Gorgée de Naples

Qui aurait pu le savoir que ta résistance provenait de Naples ? Seul le bleu de Prusse avait osé croisé le fer sur ton regard. Et maintenant tu attendais ...

3920 - Πλημμυρισμένη από Νάπολη

Ποιος μπορούσε να το ξέρει πως η αντίστασή σου προερχόταν από τη Νάπολη; Μόνο το γαλάζιο της Πρωσίας είχε τολμήσει να σταυρώσει το σίδερο πάνω στο βλέμμα ...

3919 - Μέσα στο πάχος του γαλάζιου

Κανείς δεν μπορούσε να χαϊδέψει τα μαλλιά σου. Τα προστάτευε το πάχος του γαλάζιου. Έτσι το βάθος έκρυβε το μέτωπο. Και η σκέψη παρέμενε κρυφή. Μόνο ο ...

3918 - Le regard d’Amedeo

La jeune fille aux cheveux bleus n’était née que bien après la brisure de tes regards. Elle semblait pourtant se souvenir. Comme si elle avait vu tes portraits. ...

3918 - Το βλέμμα του Amedeo

Η κοπέλα με τα γαλάζια μαλλιά είχε γεννηθεί πολύ μετά τα σπασμένα σου βλέμματα. Κι όμως φαινόταν να θυμάται. Σαν να είχε δει τα πορτραίτα σου. Άραγε γι’ ...

3916 - Le soleil, trop grand

Sous le soleil, trop grand tu semais les graines d’un arbre qui ne finissait pas de mourir dans l’éphémère des hommes éternellement mortels.

3916 - Ο πελώριος ήλιος

Κάτω από τον πελώριο ήλιο, έσπερνες τους σπόρους ενός δέντρου που δεν σταματούσε να πεθαίνει μέσα στο εφήμερο των ανθρώπων των αιώνια θνητών.

3916 - Гігантське сонц

Під гігантським сонцем ти сіяв насіння дерева, що не переставало вмирати серед швидкоплинності людей вічно смертних.

3915 - Le geste de terre

Courbée vers sa terre la vieille femme répétait inlassablement le même geste. Elle ne pouvait pas oublier la pauvreté de son destin et le cadeau de la ...

3915 - Η κίνηση της γης

Σκυμμένη στη γη της, η γριά επαναλάμβανε ακούραστα την ίδια κίνηση. Δεν μπορούσε να ξεχάσει τη φτώχεια του πεπρωμένου της και το δώρο της ζωής.

3915 - Движение земли

Склонившись над своей землей старуха повторяла неустанно одно и то же движение. Она не могла забыть бедность своей судьбы и дар жизни.

3915 - Рух землі

Нахилена над її землею стариця повторювала невтомно один рух. Вона не могла забути свого вбогого талану та подарунку життя.

3914 - Le tumulte des cyprès

Avant, les cyprès étaient droits. Ils ne montraient que le ciel. Avec toi, dans leur tumulte, nous avons vu pour la première fois l’intérieur des hommes ...

3913 - Кольори танцювальної зали

Все кружляло та колисалося. Тільки кольори існували, щоб засвідчити присутність людей, які не хотіли жити самотніми в світі пустому.

3912 - Le couple du rivage

Ils n’étaient pas tristes. C’était juste une impression. Ils étaient heureux d’être encore ensemble au bord de la mer, au bord de l’éternité, deux comme ...

3912 - Το ζευγάρι της παραλίας

Δεν ήταν λυπημένοι. Ήταν απλώς μία εντύπωση. Ήταν ευτυχισμένοι που ήταν ακόμα μαζί στην άκρη της θάλασσας, στην άκρη της αιωνιότητας, δύο σαν ένας.

3912 - Подружжя на березі

Вони не були засмучені. Це було тільки враження. Вони були щасливі, що були ще разом на узбережжі моря, на узбережжі вічності, двоє як один.

3911 - Arthur et Vincent

Le savais-tu qu’il pensait à toi lorsqu’il peignait les morceaux de sa vie ? Sa souffrance n’était pas feinte. L’oreille n’était qu’un détail. L’enfer ...

3911 - Arthur και Vincent

Το ήξερες ότι σε σκεφτόταν όταν ζωγράφιζε τα κομμάτια της ζωής του; Ο πόνος του δεν ήταν πλαστός. Το αυτί δεν ήταν παρά μια λεπτομέρεια. Η κόλαση κράτησε ...

3911 - Артур и Винсент

Ты знал, что он думал о тебе когда рисовал отрывки своей жизни? Его боль не была притворной. Ухо было не более чем пустяк. Ад продлился дольше ...

3911 - Артур і Вінсент

Ти знав, що він думав про тебе коли малював уривки свого життя? Його біль не був фальшивим. Вухо було не більше як дрібниця. Пекло протрималось довше ...

3899 - Για τα εγγόνια σου

Μην ακούτε τη γιαγιά. Δεν σας λέει όλη την αλήθεια. Εκείνη την εποχή έμαθε για σας τους αγέννητους και τότε διάβασε για πρώτη φορά τους νεκρούς. Ξέρει ...

3899 - Для твоих внуков

Не слушайте бабушку. Она не говорит вам всю правду. Вту эпоху она узнала о вас неродившихся и затем прочла впервые умерших. Чувствует боль ...

3898 - Τα πρώτα μαθήματα

Όταν ήμουν μικρή είχα ένα γέρο δάσκαλο. Δεν θυμάμαι ακριβώς όλα αυτά που έλεγε. Δεν έδινα σημασία τότε. Δεν ήξερα για τους ανθρώπους. Όταν πέθανε ...

3898 - Первые уроки

Когда я была маленькая у меня был один старый учитель. Я не помню точно все, что он говорил. Не придавала большое значение тогда. Я не знала о ...

3897 - Για τα δικά μας

- Δεν θα πεις τίποτα; - Για ποιο πράγμα; - Για τα δικά μας. - Για το σταυρό; - Δεν είναι ωραίος; - Είναι... είναι... - Δώρο του παππού... - Μόνο ...

3891 - Τα κατεχόμενα λάθη

Ποιος θα πήγαινε και πάλι εκεί που δεν υπήρχε επιστροφή μετά από τη νέα καταστροφή σαν έπεσαν με το κεφάλι οι τελευταίοι άνθρωποί μας; Ποιος θα άκουγε ...

3890 - Δεν έκλαψες τότε

Όταν κοίταξε τα χειρόγραφα δεν περίμενες να δει τα αόρατα στίγματά σου. Νόμιζες πως κυριαρχούσε η κοινωνία κι ήταν αδύνατο να συναντήσεις άλλη μια φορά ...

3889 - Η άλλη σιωπή

Πέντε αιώνες περίμενες για να σ’ αγγίζει και πάλι η νοημοσύνη της ανθρωπιάς. Κι όταν ήρθε εκείνο το βράδυ δεν αντιστάθηκες στον άλλο κι έτσι έζησε μέσα ...

3888 - Κρυφή συνομιλία

- Γιατί μίλησες για τα τετράδια; - Δεν έπρεπε; - Όχι. - Καλύτερα να μην είχα πει τίποτα; - Όχι. Χρόνος. Έκανες το πρέπον. - Αλλά; - Αλλά οι άνθρωποι ...

3886 - Θα μου φέρεις τρίγωνα;

- Πότε επιστρέφεις; - Αύριο, αγάπη μου... - Θα μου φέρεις τρίγωνα; - Τρίγωνα; - Εννοώ τα γλυκά. - Δεν ήξερα ότι υπάρχουν και γλυκά τρίγωνα... - Πάλι αστειεύεσαι ...

3885 - D’un geste seulement

D’un geste de la main pouvait apparaître toute la courbure d’un être qui n’était plus car il n’avait pu supporter le destin d’un peuple ravagé par la barbarie ...

3878 - Les tresses de l’espace

Avec beaucoup de patience il était possible à certains d’admirer les tresses de l’espace et de découvrir les cordes du temps. Seulement il fallait puiser ...

3877 - Les dentelles du vide

Qui aurait pu penser qu’il existait plus puissant que le métal pour soutenir le poids de la hauteur ? Pourtant en regardant cette tour d’acier posée sur ...

3877 - Η δαντέλα του κενού

Ποιος θα μπορούσε να σκεφτεί Ότι υπήρχε πιο ισχυρό από το μέταλλο για να στηρίξει το βάρος του ύψους; Ωστόσο βλέποντας αυτόν τον πύργο από ατσάλι τοποθετημένο ...

3873 - Απολογία στον da Vinci

Όποιος δεν σε διαβάζει κοιτάζει τα χειρόγραφά σου με δέος. Όταν όμως σε μελετά με πάθος τότε ανακαλύπτει πόσο σπάνια είναι τα ελάχιστα που άφησες στην ...

3870 - L’église et la montagne

À la frontière de la barbarie deux choses nous étaient interdites : l’église et la montagne. Car elles appartenaient toutes les deux au temps de l’arménité. ...

3870 - Η εκκλησία και το βουνό

Στα σύνορα της βαρβαρότητας δύο πράγματα ήταν απαγορευμένα: η εκκλησία και το βουνό. Επειδή και τα δύο άνηκαν στον Χρόνο της Αρμενοσύνης. Κανείς ...

3870 - Церковь и гора

На границе варварства две вещи были запрещены: церковь и гора. Потому что обе принадлежали Времени Армянства. Никто не знал, что из двух было ...

3869 - Χορός χωρίς σπαθιά

Ποιος ήξερε πως όταν χόρευες χωρίς σπαθιά θυμόσουνα ακόμα εκείνη την αόρατη μάχη που έδωσαν οι πρόγονοί σου για να παραμείνεις ελεύθερη; Κανείς πια δεν ...

3868 - Το ρόδι του αγώνα

Η ομορφιά έπρεπε να σώσει τον κόσμο. Αυτό δεν είχες γράψει παλιά; Νομίζεις ότι ισχύει ακόμα ή ότι νίκησε η ασχήμια της μιζέριας; Μπορεί να μην απαντάς ...

3867 - Νέα παράξενη συνομιλία

- Γιατί να επιστρέψουμε; - Για να μη χαθούμε μέσα στη λήθη. - Τότε γιατί φύγαμε; - Από ανάγκη. - Και ποια ανάγκη επικαλούμαστε τώρα; - Βρίσκεται στα βουνά. ...

3865 - Le génie de l’Arménie

Si certains contestent la venue du génie sur la terre des pierres c’est parce qu’il ne peuvent accepter l’incontestable. Il devait venir pour écrire ce ...

3865 - Η μεγαλοφυία της Αρμενίας

Αν κάποιοι αμφισβητούν τον ερχομό της μεγαλοφυίας στη γη της πέτρας είναι επειδή δεν μπορούν να αποδεχθούν το αναμφισβήτητο. Όφειλε να έρθει για να ...

3864 - La lame du disciple

Dans le monastère, juste avant la pièce sacrée, se trouvait le tombeau d’un vivant, elle portait sur son tablier la lame du disciple. Ainsi le maître de ...

3864 - Η λεπίδα του μαθητή

Μέσα στο μοναστήρι, ακριβώς μπροστά από το ιερό, βρισκόταν ο τάφος ενός ζωντανού· είχε πάνω στην ταφόπλακά του τη λεπίδα του μαθητή. Έτσι ο δάσκαλος του ...

3862 - Στο μοναστήρι των κεριών

Ήσουν τόσο λυπημένη ανάβοντας τα κεριά που δεν μπόρεσα να σε καθησυχάσω με λόγια παρηγορητικά· έτσι ήπια τη φωτεινή σου σιωπή όπως ακούμε το ρέκβιεμ κάποιου ...

3862 - В монастыре свеч

Ты была столь печальна, зажигая свечи, что я не смог успокоить тебя утешительными словами, так, я выпил твое светлое молчание, будто мы слышим ...

3861 - Πάνω στα βουνά μας

Πριν από εμάς ποιους πρόσεχαν; Πριν από αυτά ποια προσέχαμε; Όλη η δύναμή μας είναι τα βουνά μας. Όλη η ζωή τους είναι τα παιδιά μας. Κι όταν ο ...

3860 - Un verre de thé rouge

Comment résister à cet appel pourpre sans succomber à la tentation de reboire à la source d’antan. Tu sais celle qui est encore interdite malgré la libération ...

3860 - Ένα ποτήρι κόκκινο τσάι

Πώς ν’ αντισταθείς σ’ αυτό το πορφυρό κάλεσμα χωρίς να υποκύψεις στον πειρασμό να ξαναπιείς από την παλιά πηγή. Ξέρεις, αυτήν που είναι ακόμα απαγορευμένη ...

3859 - Le cognac d’antan

La couleur était chatoyante et il n’avait pu l’oublier malgré le temps et la guerre. Elle l’attendait depuis des siècles patiente et toujours souriante. ...

3859 - Το παλιό κονιάκ

Το χρώμα ήταν στιλπνό και δεν μπόρεσε να το ξεχάσει παρά το χρόνο και τον πόλεμο. Τον περίμενε εδώ και αιώνες με υπομονή και πάντα με χαμόγελο. Έτσι ο ...

3858 - Το Αρτσάχ και η αλλαγή φάσης

Το Αρτσάχ, είτε το θέλουμε είτε όχι, δεν είναι πια μία εγκλωβισμένη περιοχή, μία αυτοανακηρυγμένη δημοκρατία ή μία αποσχισμένη χώρα. Το Αρτσάχ είναι μία ...

3856 - Αυγοκομμένη κοτόσουπα

- Θυμάσαι την κοτόσουπα; - Την αυγοκομμένη; - Της Ανάστασης. - Πώς να την ξεχάσω; Ήταν τόσο νόστιμη. - Σκέφτηκα να ξανακάνω. - Πότε; - Όποτε το θελήσεις. ...

3855 - Capresa κι España

- Τι θα πάρουμε; - Επέλεξε εσύ… - Ελεύθερα; - Ναι, ό, τι θέλεις αλλά για τους δυο μας. - Τότε μία Capresa παρακαλώ. - Τι είναι; - Θα σου πω μετά… ...

3854 - Нашият избор

Свобода Уединение Нужда Съпротивление Човечност Алтруизъм Любов но преди всичко Човечество

3854 - Η επιλογή μας

Ελευθερία, Μοναξιά, Ανάγκη, Αντίσταση, Ανθρωπιά, Αλτρουισμός, Αγάπη αλλά πάνω από όλα Ανθρωπότητα.

3854 - Наш выбор

Свобода, Одиночество, Нужда, Сопротивление, Человечность, Альтруизм, Любовь но прежде всего Человечество.

3853 - Formulaire et questions

Plus le formulaire était simple, plus les questions semblaient essentielles. Et pourtant le vide persistait comme si la vie n’était qu’un subterfuge. Plus ...

3852 - Vol de nuit

Dans le silence de la mort, les hommes devenaient bruyants pour écouter leur existence sans saisir l’importance de la mission qui les attendait. Certains ...

3852 - Νυχτερινή πτήση

Μες στη σιωπή του θανάτου, οι άνθρωποι έκαναν θόρυβο για ν’ ακούν την ύπαρξή τους δίχως να κατανοούν τη σημασία της αποστολής που τους ανέμενε. Όμως, μερικοί ...

3852 - Ночной полет

В молчании смерти, люди становились шумными, чтобы услышать свое существование, не осознавая значимости миссии, которая их ожидала. Однако, некоторые ...

3851 - Για το παράδειγμα

Σ’ εκείνο τον τόπο της πέτρας, δεν υπάρχει θεωρία μόνο σπασμένα κορμιά για το παράδειγμα. Δεν περιμένουν τίποτα από κανέναν. Διότι κανείς δεν θα ...

3850 - Πρόσεχε, φίλε μου

Γιατί νομίζεις πως όλα είναι κατανοητά κι επιπλέον από όλους; Ποιος σου είπε αυτό το ψέμα; Ποιος σ’ έπεισε; Μήπως είναι η κοινωνία της μιζέριας; Μήπως ...

3850 - Attento, amico mio

Perché credi che tutto sia comprensibile e per di più da tutti? Chi ti ha detto questa falsità? Chi ti ha convinto? Che sia la società della miseria? ...

3849 - Για την καρέκλα ρε!

Δεν την βλέπετε που υποφέρει όταν την ξεχνάτε! Πόσο πόνο μπορεί ν’ αντέξει μία άδεια καρέκλα; Κάθε λήθη είναι και μια πληγή. Άλλη μία πάνω στο αόρατο ...

3847 - Η αόρατη ανάγκη

Ξέρω τι θα πεις... Ότι δεν τους έπεισα ακόμη, ότι δεν διαβάζουν τις πηγές κι ότι δεν είναι μικροί πια. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω, πάντως θα προσπαθήσω ...

3846 - Οι αόρατοι καθισμένοι

Γιατί δεν τους έβλεπαν οι άλλοι; Μήπως δεν έπρεπε; Υπήρχε λόγος; Γιατί δεν μιλούσαν την ώρα του μαθήματος; Μήπως θα έπρεπε; Δεν υπήρχε λόγος; Πρέπει ...

3845 - Μέσα στο λεωφορείο

Μέσα στο λεωφορείο δεν υπήρχαν μόνο τα άτομα της κοινωνίας, ήταν κι οι άλλοι, οι παράξενοι. Το ξέρω, δεν το περίμενες. Δεν έχει σημασία όμως. Η ανθρωπιά ...

3844 - Le combat d’un camarade

Tu aurais pu dire quelque chose tout de même lorsque tu découvris les premières lettres à un ami allemand. Tu te contentas d’un silence quasiment insoupçonnable. ...

3844 - Ο αγώνας ενός συντρόφου

Θα μπορούσες να μου είχες πει κάτι όμως όταν ανακάλυψες τις πρώτες επιστολές σε έναν Γερμανό φίλο. Σου έφτανε μία σχεδόν ανυποψίαστη σιωπή. Και τώρα, ...

3843 - Ligne d’horizon

Aucun homme n’avait conçu cette séparation utopique. Seul le temps avait accepté de briser la symétrie de l’espace. Ainsi l’intelligence eut enfin un appui ...

3843 - Γραμμή ορίζοντα

Κανείς δεν είχε επινοήσει τον ουτοπικό αυτό διαχωρισμό. Μόνο ο χρόνος είχε δεχτεί να σπάσει τη συμμετρία του χώρου. Έτσι η νοημοσύνη είχε επιτέλους ένα ...

3842 - Οι ρίζες του ζ

Κανείς δεν έδωσε σημασία στις ρίζες του ζ. Κοίταζαν όλοι τα ρ του έρωτα για να μπορέσουν να ζήσουν. Και εσύ μας έδειξες, ο πρώτος, πώς να πεθάνουμε σιωπηλά ...

3841 - Γιατί έκλεισες τα μάτια;

Γιατί έκλεισες τα μάτια; Δεν ήταν νωρίς για να φύγεις; Εκτός αν σ’ ενόχλησε ο ήλιος της ξεχασμένης δικαιοσύνης. Θα μου πεις ποτέ την αλήθεια ή θα περιμένω ...

3840 - Terra di Sienna

Ce n’était pas seulement une couleur. C’était tout un peuple qui se déversait sur le tableau des ocres rouges. Les hommes voulaient appartenir à cette ...

3840 - Γη της Σιέννας

Δεν ήταν απλώς ένα χρώμα. Ήταν ένας ολόκληρος κόσμος που ξεχύθηκε πάνω στον πίνακα των ωχρορόδινων. Οι άνθρωποι ήθελαν ν’ ανήκουν σ’ αυτό το παράξενο μοναχικό ...

3839 - Δεν ξέρω γιατί

Δεν ξέρω γιατί ποτέ δεν μπόρεσα ν’ αντέξω το θόρυβο των πολλών. Μήπως έπρεπε ν’ ακούσω τη σιωπή των ελάχιστων για να μην πεθάνει η ανθρωπιά; Τώρα πια ...

3838 - Bleu cobalt au couteau

Ce n’était sans doute pas nécessaire et pourtant cette trace superfétatoire avait dû blesser le tableau rouge pour montrer à l’aide de l’étrange couteau ...

3838 - Βαθυγάλαζο με μαχαίρι

Σίγουρα δεν ήταν απαραίτητο κι όμως τούτο το ασήμαντο ίχνος έπρεπε να πληγώσει τον κόκκινο πίνακα για να δείξει με τη βοήθεια του παράξενου μαχαιριού πως ...

3837 - Πρώτη ασκητική

Δεν θα ήθελες ν’ αγγίξεις ένα κομμάτι γης που δεν γνώρισε την προδοσία μιας ανώνυμης κοινωνίας και που άντεξε το βάρος της θυσίας και της ανθρωπιάς ...

3835 - Dans l’ombre des nuages

Dans l’ombre des nuages régnait un silence lumineux comme si le temps s’était arrêté pour écouter l’espace sonore. Les rais de lumière formaient une étrange ...

3834 - Εκεί δίπλα στον ουρανό

Εκεί κανείς δεν ζει κάτω από τον ουρανό, δεν υπάρχει διαφορά με τη γη των ανθρώπων, όλα είναι βουνά. Εκεί δίπλα στον ουρανό, η μόνη θάλασσα της γης ...

3833 - La vision bleue

Dans cet univers où dominent la chaleur du rouge et de l’ocre, tu eus une vision bleue. Etait-ce le souvenir d’une perspective, l’avenir d’un fleuve ou ...

3833 - Το γαλάζιο όραμα

Σ’ αυτό το σύμπαν όπου κυριαρχούν η ζεστασιά του κόκκινου και της ώχρας, είχες ένα όραμα γαλάζιο. Ήταν άραγε η ανάμνηση μιας προοπτικής, το μέλλον ενός ...

3832 - Dynamique humaine

Il suffisait de contempler la profondeur de ton regard pour comprendre la puissance de la dynamique humaine. Rien n’était stable à part l’indomptable ...

3832 - Ανθρώπινη δυναμική

Έφθανε μόνο να θαυμάσουμε το βάθος του βλέμματός σου για να καταλάβουμε τη δύναμη της ανθρώπινης δυναμικής. Τίποτα δεν ήταν σταθερό εκτός από την αχαλίνωτη ...

3830 - Ο πίνακας δίχως τιμή

Εκείνος ο πίνακας γεννήθηκε μέσα στα χρώματα. Δεν ήταν για πούλημα. Δεν είχε τιμή. Μόνο αξία. Την ανθρώπινη. Κι όμως όλοι ήθελαν να μάθουν το μυστικό. ...

3830 - Бесценная картина

Та картина родилась в красках. Она была не для продажи. У нее не было цены. Только ценность. Человеческая. Однако все хотели узнать тайну. Они ...

3829 - Λόγια δίχως έγγραφα.

Ποιος ξέρει τι είχες γράψει κρυφά στο μικρό δωμάτιο του πόνου εκτός από την ανάγκη; Ο Θεός; Μπορεί. Αλλά δεν έκανε τίποτα. Εσύ όμως συνέχισες να γράφεις ...

3828 - Το φωτεινό μέτωπο

Μόνο ένα κεφάλι δίχως σκιά είχε μείνει από εκείνη την επανάσταση αλλά είχε ακόμα εκείνο το παράξενο φωτεινό μέτωπο του παρελθόντος που έβλεπε το μέλλον, ...

3824 - Όταν το λάδι άγγιξε το λευκό

Τέσσερα χρώματα μόνο: το φωτεινό κίτρινο, το παράξενο κόκκινο, το πιο βαθύ γαλάζιο και το απόλυτο μαύρο περίμεναν ν’ αγγίξουν το λευκό. Ποιος πρόσεξε την ...

3822 - Η επόμενη γενοκτονία

Ποιος σκέφτεται την επόμενη γενοκτονία όταν ακούει για αναγνώριση; Η κοινωνία κουράζεται με τον πόνο των άλλων διότι την ενοχλεί το παρελθόν. Μόνο η ανθρωπότητα ...

3822 - Следующий геноцид

Кто думает о следующем геноциде когда слышет о признании? Общество устает со страданиями других потому что ему мешает прошлое. Только человечество ...

3820 - Το σκοτεινό τοπίο

Σ’ εκείνο το δρόμο μερικές σκιές έσκυβαν κάτω από τα δένδρα που δεν λύγιζαν . Περίμεναν τα χρώματα που δεν ήρθαν γιατί έμειναν μέσα στη χούφτα σου. Μόνο ...

3820 - Пасмурный пейзаж

На той дороге какие-то тени наклонялись под деревьями, что не сгибались. Ждали цвета, не явившихся, потому что остались в твоей горсти. ...

3820 - Похмурий пейзаж

На тій дорозі якісь тіні нахилялися під деревами, що не згиналися. Чекали на кольори, які не з’явилися, тому що залишилися в твоїй жмені. Єдине, ...

3819 - Ένα σκίτσο μόνο

Πάνω στο γράμμα που έστειλες στον αδελφό σου είδα ένα σκίτσο. Δεν ξέρω γιατί πόνεσα. Κάτι ήθελες να πεις και το ένιωσα. Τι σου κάνει ένα σκίτσο, ένα σκίτσο ...

3819 - Всего лишь один эскиз

В письме, котором ты отослал брату, я увидел эскиз. Не знаю почему это причинило мне боль. Ты хотел что-то сказать и я это почувствовал. Что ...

3819 - Всього лиш один ескіз

На листі, що ти відіслав братові, я побачив ескіз. Не знаю чому пронизав біль. Щось ти хотів сказати і я це відчув. Що може зробити один ескіз, ...

3818 - Pourquoi partir?

Je sais bien que tu souffrais auprès de nous. Etait-ce une raison pour partir? Cette terre qui t’a vu naître ne pouvait-elle souffrir ta mort? Reviens ...

3818 - Γιατί να φύγεις;

Ξέρω καλά ότι υπέφερες κοντά μας. Κι αυτή ήταν η αιτία για να φύγεις; Αυτή η γη που σε γέννησε δεν μπορούσε να υποφέρει το θάνατό σου; Γύρνα σε παρακαλώ ...

3817 - Πίσω, οι μωβ λόφοι

Πρόσεχες τα χρώματα που δεν υπήρχαν και ζωγράφιζες την ουσία. Μα κανένας παρά μόνο ο Τεό δεν έβλεπε τη λάμψη τους. Και τώρα που διαβάζω τα γράμματά σου ...

3817 - Позади, фиолетовые холмы

Ты наблюдал за цветами, которых не было и рисовал суть. Но никто кроме Тео не видел их блеска. И теперь, читая твои письма, я открываю вместе с ...

3817 - Ззаду, фіолетові горби

Ти спостерігав за кольорами, яких не було, і малював суть. Але ніхто окрім Тео не бачив їх блиску. І зараз, читаючи твої листи, відкриваю разом ...

3816 - Περίμενε τη γη

Πριν σκύψει να τη φιλήσει δεν ήθελε ν’ αγαπήσει την ξεχασμένη γη. Την περίμενε τόσα χρόνια και δεν τολμούσε.

3814 - Όταν δεν ήρθε

Θες να πιείς κάτι ή θα περιμένεις να μην έρθει; Θα πιω μετά όταν αποφασίσει να μην έρθει. Θες να περπατήσεις ακόμα μία φορά πριν δεν έρθει; Θα πάω εδώ ...

3813 - Τα ξεχασμένα φώτα

Σκέφτηκες ποτέ τα φώτα όταν τα έχει σβήσει η μέρα; Πώς αντέχουν τη σιωπή; Τι υπομονή για μια εύκολη αδιαφορία! Θα ήθελες να τα ανάψουμε; Ξέρω πως είναι ...

3812 - Πίσω από τον καθρέφτη

Εκείνο το βλέμμα ποιος το πρόσεξε στην άδεια πλατεία ; Είχε ζήσει πολλές φορές τον ήλιο της σκιάς ακόμα και το βράδυ. Τώρα όμως η πληγωμένη εκκλησία δεν ...

3812 - За зеркалом

Тот взгляд, кто заметил его на пустой площади? Он прожил много раз солнце тени, даже ночью. Но теперь у пораженной церкви не было цветов и ...

3811 - Το άδειο θέατρο

Κανείς δεν ήξερε για τους ηθοποιούς. Είχαν χαθεί μετά την πράξη. Μα δεν ήταν μονόπρακτο... Και τώρα το κοινό έβλεπε το κενό. Η σκηνή είχε ακόμη τα αντικείμενα ...

3810 - Δύο ποτήρια

Μπορεί να ήταν άδεια αλλά ήταν έτοιμα. Περίμεναν την κίνηση εκείνου του χεριού. Δεν ξέχασαν τίποτα ακόμα και μετά. Το πρόσεξες;