N. LYGEROS PhD

Articles

4736 - Seuls dans un café

Ils ne disaient rien même s’ils n’attendaient plus personne. Ils étaient heureux d’être là sans vraiment savoir pourquoi. La table les supportait à peine, ...

4524 - Le sabre et le luth

Quand le luth se brisa tu pris le sabre. Tu ne voyais pas les soldats et tu chassas l’obscurité. Ton ami à tes côtés regardait l’éclair. Muet ...

4735 - Dans le champ magnétique

Ils étaient accrochés l’un à l’autre comme des aimants. Les amants n’étaient pas identiques dans la charge de l’émotion. Ils ne recherchaient pas l’un ...

4524 - Το σπαθί και το λαγούτο

Όταν έσπασε το λαγούτο, έπιασες το σπαθί. Δεν έβλεπες τους στρατιώτες κι έδιωξες το σκοτάδι. Ο φίλος σου στο πλευρό σου, κοίταξε τη λάμψη. Αμίλητος κι ...

4556 - Sur l’insurgé arménien

Dans la mémoire collective, nous sommes sélectifs sans forcément nous rendre compte que ce sont les circonstances qui ont choisi et non les hommes. Nous ...

4733 - Le paysage rouge

Dans le champ de fleurs, à côté de l’herbe rouge, tu avais placé ton chevalet pour écrire la musique des couleurs. Les arbres pointaient vers le ciel sans ...

4522 - Parfums d’amour

Nous nous procurions des parfums pour les porter sans les sentir comme si l’essence remplaçait le sens de l’existence humaine. Les parfums d’amour ...

4556 - Ο επαναστατημένος Αρμένιος

Όσον αφορά στη συλλογική μνήμη, είμαστε επιλεκτικοί χωρίς αναγκαστικά να συνειδητοποιούμε ότι είναι οι περιστάσεις που επέλεξαν και όχι οι άνθρωποι. Αποδεχόμαστε ...

4733 - Το κόκκινο τοπίο

Μετάφραση από τα γαλλικά: Κάτια Ρωσσίδου Στο λουλουδιασμένο κάμπο, πλάι στο κόκκινο χορτάρι, έστησες το καβαλέτο σου για να γράψεις τη μουσική των χρωμάτων. ...

4521 - Éclats d’humanité

-Toujours ce même regard … -Malgré la différence des portraits. -Toujours les mêmes pinceaux. -Malgré la diversité des couleurs. -Alors que devons-nous ...

4541 - Sur l’indigo d’Arménie

Quel sens donner à l’indigo d’Arménie ? Doit-on y trouver un symbole national ? Une énigme littéraire ? À moins que l’objectif ne soit plus profond encore. ...

4732 - Η μεγάλη απόφαση

Ήταν μικρή αλλά πήρε τη μεγάλη απόφαση. Το παραμύθι έληξε, θα γινόταν ιστορικός της μνήμης. Спасибо! Δεν μπορεί να ήταν εκείνος. Αυτό είπε στον εαυτό ...

4518 - Les temples du génie

Le Clézio avait habilement parlé des temples de la consommation où se perdaient des milliers de fidèles. Mais rien sur les bibliothèques du temps. ...

4731 - Μόνος στον πίνακα

Δεν ήταν σίγουρος για το τι έπρεπε να κάνει δεν ήθελε να απογοητεύσει τον δάσκαλο. Προσπάθησε λοιπόν να συγκεντρωθεί για να μην κάνει λάθος. Έγραψε για ...

4518 - Οι ναοί της ιδιοφυΐας

Ο Clézio ορθά είχε μιλήσει περί των ναών της κατανάλωσης όπου χάνονταν χιλιάδες πιστοί. Αλλά τίποτα περί των βιβλιοθηκών του χρόνου. Κι όμως ήταν ...

4517 - Le carnet de dessin

Le carnet était totalement vierge, immaculé d’encre de Chine. Il attendait patiemment l’essentiel sous la plume de verre de Venise ou le pinceau ...

4730 - Η παράξενη παρέα

- Γιατί δεν πίνεις; - Δεν θέλει να ξεχάσει τίποτα. - Εσύ θα ξεχάσεις; - Δεν θυμάμαι τώρα. - Και πότε θα το κάνεις; - Όταν θα μιλήσουμε γι’ αυτόν που θέλω. ...

4516 - Le portrait de l’autre

Dans les recoins d’un tableau, nous avons vu le portrait de l’autre en train de créer. Etait-ce important ou essentiel? Etait-ce futile ou indispensable? ...

4729 - Η μυστική συνέχεια

Όταν έπιασε την πένα κι άρχισε να γράφει δεν είχε αποφασίσει για το θέμα. Νόμιζε ότι είχε την επιλογή. Τουλάχιστον για μερικά λεπτά. Μετά κατάλαβε ότι ...

4728 - Le choix des couleurs

- Tu as pris de la martre ? - J’ai pensé que ce serait mieux. - C’est une bonne idée. - Peinture à l’huile alors ? - Oui, un paysage. - Tu penses à quoi ...

4728 - Η επιλογή των χρωμάτων

Μετάφραση από τα γαλλικά: Κάτια Ρωσσίδου - Πήρες πινέλο με τρίχα ασβού; - Σκέφτηκα πως θα ήταν καλύτερο. - Είναι καλή ιδέα. - Ζωγραφική με λάδι, λοιπόν; ...

4514 - Paysages de lumière

Nous cherchions les ombres pour saisir la lumière d’un soleil omniprésent par son absence comme s’il avait oublié la présence humaine sur cette terre ...

4727 - Η ζεστασιά της κουζίνας

Ήμασταν όλοι οι μόνοι μαζί για να ζήσουμε και πάλι το θάνατο της ημέρας. Είχαμε ακόμα κομμάτια κεριά για να ζεσταθούμε στην κουζίνα και να θυμηθούμε τον ...

4514 - Τοπία φωτός

Ψάχνουμε τις σκιές για να συλλάβουμε το φως ενός ήλιου πανταχού παρόντα με την απουσία του λες κι είχε ξεχάσει την ανθρώπινη παρουσία σ’ αυτή τη γη ...

4513 - Comment Vincent voit le monde

Il ne faut pas se contenter d’examiner l’élaboration des portraits pour découvrir comment Vincent voyait le monde. Il est nécessaire d’étudier ses paysages ...

4726 - Το παράλογο αστείο

- Λοιπόν, θα το γράψεις αυτό το κείμενο! - Αστειεύεσαι! - Όχι, μιλώ σοβαρά. - Αν είναι δυνατόν. - Πώς κάνεις έτσι; - Γιατί αστείο ήταν; - Όχι, βέβαια! ...

4725 - Το μυστικό μελάνι

Μέσα σ’ ένα παλιό γραφείο, η μικρή είχε βρει το μυστικό μελάνι κι ήθελε να γράψει κι αυτή ένα κομμάτι χρόνου. Προσπάθησε να μαντέψει πού ήταν η πένα μα ...

4512 - Εν αρχή ην ο λόγος

Πόσες φορές δεν ακούσαμε ότι εν αρχή ην ο λόγος χωρίς ν’ αναρωτηθούμε γι’ αυτό που ακολουθεί; Είναι τόσο σημαντικό να είμαστε στην αρχή αν δεν είμαστε ...

4724 - Οι μικρές που πετούσαν

- Δεν μιλάς; - Κάνω το χρόνο! - Σιωπή! - Άλλος το κάνει αυτό... - Έχει δίκιο. - Άλλος είναι ο δίκαιος. - Εγώ γιατί να είμαι πάντα το θύμα; - Διότι ...

4510 - Το δώρο του τυπογράφου

«Δια δε τους άλλους, οπού δια ψυχαγωγίαν και περιδιάβασιν αναγνώθουν κανένα απλούν βιβλίον, έκρινα με την συμβουλήν λογίων ανθρώπων να πρωτοτυπώσω εις ...

4723 - To παραμύθι του κόσμου

Η μικρή περίμενε ν’ ακούσει το παραμύθι που έλεγε για τη διπλή θάλασσα και το στρόγγυλο νησί του Βορρά. Δεν ήξερε ότι θα πετούσε κι αυτή με τις χήνες του ...

4509 - Peinture sans paroles

Toi qui écrivais grec ils ne t’accordèrent pas d’importance et ne surent rien de toi. Tandis que toi qui dessinais les hommes des autres sociétés ...

4722 - Σαν άνθρωποι

Έψαχναν την πύλη για να μην χάσουν το ρόλο της ζωής τους. Σήκωναν τα βάρη τους για να φέρουν μαζί τους το φως της μνήμης. Έλαβαν το δικαίωμα ν’ αγωνιστούν ...

4509 - Εικόνα δίχως λόγια

Εσένα που έγραφες ελληνικά δεν σου έδωσαν σημασία και δεν σε γνώρισαν. Ενώ εσένα που ζωγράφισες σ’ αναγνώρισαν οι άνθρωποι των άλλων κοινωνιών. Έτσι η ...

4508 - Ne t’inquiète pas

Ton texte a traversé les siècles pour être humilié, insulté et critiqué par les scolastiques incapables de créer l’esprit, impuissants devant l’exception. ...

4720 - Η γραφή του μέλλοντος

Όταν συναντιόμασταν το βράδυ για να γράψουμε το μέλλον του παρελθόντος μας, δεν ξέραμε πόσο οι χειρονομίες μας, ήταν σημαντικές για κείνη. Ήμασταν ...

4719 - Étrange sensation

Le thé était rare malgré l’histoire du temps et peu d’hommes savaient la vérité. Sa légende était encore inconnue car l’art des samouraïs avait disparu. ...

4505 - Vincent et Dominique

Avec cette habitude de tout franciser pour absorber l’esprit des lumières nous perdons notre conscience dans cette nouvelle non science de l’art ...

4504 - Chanson de geste

Cinq mouvements pour un silence rappelèrent aux hommes oubliés la chanson de geste des ancêtres. En quelques vers, les exploits, les combats et ...

4503 - Nobile Veneto

Ποιος ήξερε εκείνη την εποχή ότι ο άδικος Nobile Veneto, κατά τα λεγόμενα των κατοίκων, αποτελούσε το μόνο εμπόδιο στην επέκταση των Οθωμανών; Μόνο ένας ...

4717 - La résistance du Tibet

Dans le combat des hauteurs nous oublions bien souvent la grandeur. La résistance du Tibet n’est pas seulement celle d’un pays mais d’une véritable civilisation ...

4502 - « La colonia in maggior parte è fatta greca »

Ο Foscarini έλεγε την αλήθεια. Τέτοιο ήταν το πνεύμα της εποχής, μόνο που κανείς δεν το έθετε λες κι επρόκειτο για ταμπού. Οι Ενετοί ευγενείς σκέφτονταν ...

4717 - H Αντίσταση του Θιβέτ

Μέσα στη μάχη των υψομέτρων πολύ συχνά ξεχνούμε το μεγαλείο. Η αντίσταση του Θιβέτ δεν είναι μόνον αντίσταση μιας χώρας μα ενός αληθινού πολιτισμού ...

4501 - Ακαδημία των Stravaganti

Σ’ αυτό το ενετο-κρητικό φρούριο πλεκόταν η πιο παράξενη υπόθεση. Επίσημα επρόκειτο για ποίηση μα δεν ήταν καθόλου έτσι. Καθόλου! Η πραγματικότητα ήταν ...

4716 - Histoire d’un jour

Après un siècle de blessures, nous réalisons l’ampleur de la souffrance, et l’horreur du crime contre l’humanité que représente le génocide des Arméniens. ...

4500 - Η δικαιοσύνη της ανθρωπιάς

Δεν πειράζει αν σε παρεξηγήσουν. Θα το αντέξεις κι αυτό. Η δικαιοσύνη της ανθρωπιάς δεν εξετάζει τα τυπικά, μόνο την ουσία. Μη φοβάσαι την κρίση διότι ...

4715 - L’art du bandonéon

Au delà du piano du pauvre que représente l’accordéon, le bandonéon à travers le son de la liberté venue du sud ne recherche pas l’émotion car il est lui-même ...

4715 - Η τέχνη του μπαντονεόν

Μετάφραση από τα γαλλικά: Σάνη Καπράγκου Πέραν του πιάνου του φτωχού που παριστάνει το ακορντεόν, το μπαντονεόν μέσα από τον ήχο της ελευθερίας που ήρθε ...

4714 - Le sens du tango

Il ne s’agit pas simplement d’une danse de salon mais de pas de la mémoire dans un monde confiné où toute l’humanité est réduite à deux personnes où chacun ...

4714 - Η αίσθηση του tango

Μετάφραση από τα γαλλικά: Σάνη Καπράγκου Δεν πρόκειται απλώς για έναν χορό των σαλονιών αλλά για βήματα της μνήμης μέσα σ’ έναν κόσμο περιορισμένο όπου ...

4713 - En écoutant Mozart

En écoutant Mozart nous ne nous déplaçons pas en Autriche ou en Allemagne mais dans le temps humain. Aucune recherche dans l’art n’a autant surpassé par ...

4713 - Ακούγοντας Mozart

Μετάφραση από τα γαλλικά: Σάνη Καπράγκου Ακούγοντας Μότσαρτ δεν μεταφερόμαστε στην Αυστρία ή στη Γερμανία αλλά στον ανθρώπινο χρόνο. Καμία έρευνα πάνω ...

4711 - Le travail humain

« Le travail dans lequel on s’est complètement donné, dans lequel on essaie de mettre du caractère et du sentiment, un tel travail n’est ni désobligeant ...

4708 - Sans correspondance

Ni dans sa vie, ni dans son art Vincent ne correspondait au modèle de la société. Il était peintre-artiste et sa réalité c’était la nature et non la volonté ...

4706 - La sincérité du peintre

« Théo, je ne suis décidemment pas un peintre de paysages ; quand je peindrai des paysages, il y aura toujours quelque chose d’un personnage à l’intérieur. ...

4705 - La femme labourée

Vincent ne voyait pas en Sien une simple femme rejetée par la société, sa laideur de fleur fanée, la peine et la douleur qui l’avaient marquée dans sa ...

4703 - L’aveu de Vincent

« Quand on se réveille tôt, et que l’on n’est pas seul, que l’on voit un de ses semblables près de soi, le monde devient tellement plus agréable. Beaucoup ...

4702 - Το νοητικό υπόβαθρο

Ακόμα πιο πριν από το ιστορικό και το ιδεολογικό υπάρχει το νοητικό υπόβαθρο. Στη σκέψη του Λένιν όπως και άλλους πολιτικούς, το πρώτο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ...

4702 - Розумове підґрунтя

Ще раніше за історичне та ідеологічне існує розумове підґрунтя. В думці Леніна як і інших політиків першою проблемою, з якою зустрічається докорінна революція, ...

4701 - Ελληνογαλλική amitié

- Πόσα χρόνια τον γνωρίζεις; - Cela fait dix ans maintenant. - Μακάρι να το ζήσω κι αυτό. - C'est bien parti. - Είναι δύσκολα όμως. - C'est cela qui ...

4700 - Το τσάι του Θιβέτ

Πίνοντας τις δέκα γεύσεις είδε ξανά τους εκατό ελέφαντες πάνω σ’ ένα στάχυ κι ένιωσε και πάλι όλο το σύμπαν σ’ ένα μόνο άτομο. Ήταν λοιπόν τόσο απλό ...

4700 - Тібетський чай

П’ючи десять смаків, бачила знову сто слонів на одному колоску і відчула знову весь Всесвіт в одній людині. Був отже настільки простим урок вчителя, ...

4697 - Το σπάσιμο συμμετρίας

Ποιος θα το πίστευε πως το σπάσιμο συμμετρίας είναι ικανό να δώσει μάζα σε νοητικά σχήματα; Ποιος θα έδινε μια δεκάρα σε μια ηλεκτρασθενή θεωρία που ...

4971 - Darfour, mon amour

Dans l’oubli et l’indifférence Je ne veux pas encore mourir Avant de témoigner Pour l’humanité. Je ne suis pas encore survivant Car le génocide n’a pas ...

4971 - Darfour, αγάπη μου

Μετάφραση από τα γαλλλικά: Κάτια Ρωσσίδου Μέσα στη λήθη και την αδιαφορία δεν θέλω ακόμα να πεθάνω πριν καταθέσω μαρτυρία για την ανθρωπότητα. Δεν είμαι ...

4694 - Η αντίσταση της μουσικής

Μετάφραση από τα γαλλικά: Κάτια Ρωσσίδου Ακόμα και μέσα στα πιο σκοτεινά στρατόπεδα σε όλες τις γλώσσες, η μουσική ποτέ δεν έπαψε ν’ αντιστέκεται χάριν ...

4693 - Quelques notes suffisent

Dans le bruit de la société quelques notes suffisent pour éveiller la curiosité. À l’instar d’une explication du théorème de Ramsey le son apparaît dans ...

4956 - Ces gestes qui parlaient

Combien de personnes pourraient encore lire ces gestes qui parlaient à travers les tableaux du maître ? Car il n’y avait pas seulement le langage du corps ...

4693 - Μερικές νότες αρκούν

Μετάφραση από τα γαλλικά: Κάτια Ρωσσίδου Μέσα στο θόρυβο της κοινωνίας μερικές νότες αρκούν για να ξυπνήσουν την περιέργεια. Όπως και με την εξήγηση ...

4692 - Le vieux saxophone

Il sonnait rond dans les graves sans vouloir nous surprendre il éloignait le bruit des hommes. Cependant son message, à peine audible n’en était pas moins ...

4955 - Η επανάσταση της προοπτικής

Μετάφραση από τα γαλλικά: Κάτια Ρωσσίδου Η επανάσταση της προοπτικής δεν ήταν απλώς καλλιτεχνική. Δίνοντας διαστάσεις στους πίνακες πρόσφερε στον άνθρωπο ...

4691 - Musique de ballet

Dans l’obscurité de la grande salle, nous voyions les danseurs avec difficulté. Comme s’ils cachaient leur âme de la vue d’un public indiscret. Mais la ...

4954 - Les vertus du corps humain

Avant la Renaissance, l’homme n’était qu’un corps, et ce corps qu’un lambeau d’âme. Mais les maîtres en décidèrent autrement. Ils recherchèrent l’éclat ...

4691 - Μουσική μπαλέτου

Μετάφραση από τα γαλλικά: Κάτια Ρωσσίδου Μέσα στο σκοτάδι της μεγάλης αίθουσας βλέπαμε τους χορευτές μετά δυσκολίας. Λες κι έκρυβαν την ψυχή τους από ...

4953 - Les nus chez Leonardo

Aucune laideur dans l’absence du beau, aucune froideur dans le néant du chaud. Les nus chez Leonardo ne sont pas des corps, munis d’artificielles panoplies ...

4690 - Le professeur de Vincent

Les Beaux-arts même avec des cours gratuits ne pouvaient suffire. Il fallait trouver autre chose malgré le passé et son présent. Vincent se souvint alors ...

4953 - Οι γυμνοί του Leonardo

Μετάφραση από τα γαλλικά: Κάτια Ρωσσίδου Καμιά ασχήμια εν απουσία του όμορφου, καθόλου ψυχρότητα ελλείψει ζεστασιάς. Οι γυμνοί του Leonardo δεν είναι ...

4686 - Lettre 137

« Si je maîtrise un jour le dessin, l’aquarelle ou la gravure, je pourrai alors retourner au pays des mineurs ou des tisserands pour produire d’après nature ...

4685 - La mélancolie active

Il fallait trouver un moyen pour ne plus souffrir autant. Seulement cela était-il possible ? Il fallait travailler dans ce sens même si cela était à perte. ...

4935 - Ο γενοκτονημένος νέος

Να δούμε το γενοκτονημένο νέο, αυτό είναι το πρόβλημα. Διότι δεν πρόκειται για μια ερώτηση, δεν είναι καν η ερώτηση: κανείς δεν την έθεσε. Οφείλουμε να ...

4684 - À travers la piété

La piété de Vincent était réelle. Ses lettres en témoignent. Seul son frère pouvait comprendre. Mais il était trop tôt. Car il ne s’exprimait pas encore. ...

4933 - Οι ψαλμοί του Δαβίδ – 53

Θεέ μου, σώσε με, κρίνε με με τη θέλησή σου. Προσεύχομαι, Θεέ μου, κάνε ν' ακουστούν τα λόγια των χειλιών μου. Γιατί πάτησαν την ψυχή μου δυνατοί και ξένοι, ...

4683 - Sola en el campo

-¿Por qué estás sola en el campo? -Para proteger al pueblo. -¿Está en peligro? -Desde hace siglos. -¿Cómo? -Debemos luchar contra el olvido. -¿Es ...

4932 - Οι Ψαλμοί του Δαβίδ – 43

Θεέ μου, με τ' αυτιά μας ακούσαμε για τη δόξα σου, οι παππούδες μας μιλάνε για εκείνα τα παλιά αιματηρά χρόνια∙ πώς με το χέρι το δικό σου το σταθερό ...

4683 - Seule dans les champs

- Pourquoi es-tu seule dans les champs ? - Pour protéger le village. - Est-il en danger ? - Depuis des siècles. - Comment ? - Nous devons lutter contre ...

4931 - Οι Ψαλμοί του Δαβίδ – 12

Αν εσύ, Θεέ αγαπημένε, με ξεχνάς για πάντα, γυρίζεις το πρόσωπό σου, με εγκαταλείπεις, πόσο θα βασανίζεται η ψυχή μου κι η καρδιά μου θα πονάει; Πόσο ...

4683 - Μόνη στους αγρούς

Μετάφραση από τα γαλλικά: Κάτια Ρωσσίδου - Γιατί είσαι μόνη στους αγρούς; - Για να προστατεύσω το χωριό. - Κινδυνεύει; - Εδώ και αιώνες. - Πώς; - Πρέπει ...

4930 - Οι ψαλμοί του Δαβίδ – 1

Ο σωστός άντρας στο πονηρό συμβούλιο δεν μπαίνει, και τον κακό δρόμο δεν παίρνει, με το βάναυσο δε μένει. Αλλά το νόμο του Θεού η καρδιά του κι η θέλησή ...

4681 - Παραλλαγή για τον Ιβάν

Μαύρο σύννεφο πλάκωσε στο Λιμάνι, σκιά στον ουρανό και τον ήλιο και το θηρίο, η θάλασσα μουγκρίζει και στενάζει, ξεχειλίζει το Δνείπερο. «Εμπρός, παλληκάρια, ...

4922 - Οι ψαλμοί του Δαβίδ – 132

Υπάρχει τίποτα καλύτερο στον κόσμο από το να ζήσουν ενωμένα τ’ αδέλφια και τα αγαθά να μοιραστούν; Σαν το μυρωμένο θυμίαμα του έντιμου κεφαλιού, που ...

4680 - Cela aurait pu

Cela aurait pu être du romantisme mais ce n’était pas le cas. Il y avait chez Vincent une tendance naturelle au désespoir. Il n’en fallait pas plus pour ...

4921 - Sin guitarra

¡No! ¿Por qué? No quiero. Lo sé, has muerto. Sin guitarra. Ahora estoy sólo. Vives dentro de mí con una voz falsa por que no puedo de otra manera. ...

4679 - Du sermon à la peinture

Vincent ne regardait pas la technique pas même les coloris encore moins l’art. Tout était dans l’écrit. Il lisait l’histoire de la peinture pour en faire ...

4921 - Δίχως κιθάρα

Στον Φάνη Όχι! Γιατί; Δεν θέλω. Το ξέρω, πέθανες. Δίχως κιθάρα. Είμαι μόνος πια. Είσαι μέσα μου με μια ψεύτικη φωνή διότι δεν μπορώ αλλιώς. Πώς ν’ αντέξω; ...

4677 - Sans aucun revenu

Sans aucun revenu le prédicateur éconduit vivait dans le plus sombre ghetto des pauvres muré dans le silence. Il ne savait plus que faire dans cette société ...

4920 - Quand Michel est mort

C’était un film en noir et blanc sans metteur en scène, seul un chanteur dansait sur les pas de la lune. La société le voulait mauvais mais les hommes ...

4673 - Αθώες ερωτήσεις

- Γιατί διαβάζεις αυτά τα βιβλία; - Διότι είναι οι πηγές. - Μα δεν σ’ αρέσουν αυτά! - Κάποιος πρέπει να τα μελετήσει, υπάρχει ανάγκη και δεν είναι θέμα ...

4920 - Όταν πέθανε ο Μιχάλης

Ήταν ασπρόμαυρη η ταινία δίχως σκηνοθέτη, μόνος ένας τραγουδιστής χόρευε με τα βήματα της σελήνης. Η κοινωνία τον ήθελε κακό αλλά οι άνθρωποι άντεξαν κι ...

4919 - Η εκκλησία που έγερνε

Εκεί κοντά στο Λευκό Πύργο σ’ ένα τετράγωνο της ζωντανής σκακιέρας μία εκκλησία έγερνε σιωπηλά. Δεν είχε δώσει την τελευταία μάχη στον πόλεμο της μνήμης ...

4673 - Невинні питання

- Чому ти читаєш ці книги? - Тому що це джерела. - Але вони тобі не подобаються! - Хтось має це зробити, є потреба і це не справа вподобань. ...

4918 - Τα απαίσιο ταλέντο

Εκείνο το κοριτσάκι είχε ταλέντο. Οι κριτές δεν μπορούσαν να τ’ αγνοήσουν. Έπρεπε να το εξοντώσει η κοινωνία. Ήταν ο μοναδικός τρόπος για να ζήσει. Έτσι ...

4917 - Δεν επικρίνω το Θεό

Δεν επικρίνω το Θεό, δεν επικρίνω κανέναν. Τον εαυτό μου, μόνος, κοροϊδεύω, και τραγουδώντας μάλιστα. Οργώνω το χωράφι μου – φτωχό αργό! Και σπέρνω λόγο. ...

4670 - Το ιδεολογικό υπόβαθρο

Σε μια προηγούμενη μελέτη με τίτλο Το ιστορικό υπόβαθρο, εξετάσαμε τις πηγές για να κατανοήσουμε τις επόμενες καταστάσεις. Εδώ θα μελετήσουμε το ιδεολογικό ...

4916 - Μου φαίνεται, αν και δεν ξέρω

Μου φαίνεται, αν και δεν ξέρω, ότι οι άνθρωποι δεν πεθαίνουν, μεταμορφώνονται όσο ζουν ακόμα σε χοίρους για παράδειγμα και ζουν, λούζονται στις λάσπες, ...

4670 - Ідеологічне підґрунтя

У попередньому дослідженні під титлом «Історичне підґрунтя», ми розглянули джерела з тим, щоб зрозуміти наступні ситуації. Тут ми розглянемо ідеологічний ...

4915 - Ν. Ν.

Τα δεκατρία μου περνούσαν. Βοσκούσα πρόβατα στο χωριό. Είτε ο ήλιος έλαμπε τόσο, είτε κάπως ένιωθα εγώ; Ευχάριστα, ευχάριστα μου ήταν, σαν στου Θεού… ...

4669 - Dans la maison du thé

L’encens embaumait les lieux comme pour rappeler un temple bouddhiste. Les livres à portée de la main gardaient les hommes de l’oubli. Quant au thé, il ...

4669 - Μέσα στο σπίτι του τσαγιού

Το λιβάνι μοσχοβολούσε τον τόπο σαν για να θυμίζει ένα βουδιστικό ναό. Τα βιβλία σε εμβέλεια λαβής διαφύλατταν τους ανθρώπους από τη λήθη. Όσο για ...

4913 - Στον Οσνοβιάνενκο

Τρίζει το πορόζι (2) το φεγγάρι βγαίνει, όπως έβγαινε και πριν… Χάθηκε η Σιτς (3,) κι εκείνος που την οδηγούσε. Δεν υπάρχει πια η Σιτς! Τα πυκνά καλάμια ...

4911 - Solo algunos colores

Contigo acariciamos el verde no es mentira, no creas. No conocíamos sus tonalidades ni los árboles ni las flores. Nadie nos dijo, antes de que tú lo ...

4668 - Dans la mémoire des hommes

Chacun des étranges caméléons s’interrogeait sur la mémoire car il savait que c’était le seul moyen de sauvegarder ce qui ne devait se perdre. L’intelligence ...

4911 - Μόνο μερικά χρώματα

Με σένα αγγίξαμε το πράσινο δεν είναι ψέμα, μη νομίζεις. Δεν ξέραμε τις αποχρώσεις του ούτε τα δέντρα ούτε τα λουλούδια. Κανείς πριν από σένα δεν μας ...

4910 - Το ερώτημα του Vincent

Όταν κοιτάζαμε τους πίνακές σου δεν μπορούσαμε ν’ αποφύγουμε το ερώτημά σου. Έπρεπε να ζούμε μόνο έτσι; Δίχως έργο, δίχως προσπάθεια και το κυριότερο, ...

4667 - Ασάλευτος μέσ’ τη σιωπή

Μετάφραση από τα γαλλικά: Σάνη Καπράγκου Όλος ο κόσμος νόμιζε ότι προχωρούσε μέσα στην καθημερινότητα της κοινωνίας κι εντούτοις όλο το πηγαινέλα δεν ...

4909 - Ένα κομμάτι σώματος

Όταν ζωγράφισες το πάθος που δεν κάλυψε την τύψη δεν ήθελες να προκαλέσεις δέος μόνο να εκπληρώσεις την ανάγκη. Ένα κομμάτι σώματος άγνωστο ήταν ο πίνακας ...

4905 - Το τοπίο μέσα σ’ ένα δέντρο

Πόσο χρόνο αφιερώνουμε μπροστά σ' ένα δέντρο; Πόσες φορές το χαϊδεύουμε; Κι όμως είναι όρθιο και δεν κάνει κακό σε κανένα. Αρκείται σε λίγη έκταση μέσα ...

4904 - Dans la salle nocturne

Nous parlions dans le vide social pour repérer sans lanterne un homme qui pourra saisir les affres de l’existence. Non pas celles d’un individu compromis ...

4665 - Sur l’absence de couleur

Nous avons beau rechercher la couleur dans ces métros remplis de noyés, nous ne trouvons que son absence. La société de l’oubli et de l’indifférence souffrait ...

4904 - Στο νυχτερινό δωμάτιο

Μετάφραση από τα γαλλικά: Σάνη Καπράγκου Μιλούσαμε στο κοινωνικό κενό για ν’ αναγνωρίσουμε χωρίς φανάρι έναν άνθρωπο που θα μπορούσε να ξέρει τις αγωνίες ...

4901 - La multiplicité du vert

Dans le sombre du phtalo rechercher la clarté semblait non-sens comme si l’émeraude cachait la turquoise ou la terre, le pin, et pourtant depuis la toile ...

4664 - Η σκιά του ήχου είναι η σιωπή

Αναζητούσες τη σκιά του φωτός με τη σκέψη της αθωότητας μα κανείς δεν σου απαντούσε και νόμιζες ότι δεν σου έδιναν σημασία. Μετά από χρόνια κατάλαβες ότι ...

4901 - Η ποικιλία του πράσινου

Μετάφραση από τα γαλλικά: Σάνη Καπράγκου Στο σκοτεινό του phtalo ν’ αναζητά τη διαύγεια έμοιαζε παραλογισμός λες και το σμαραγδί έκρυβε το τυρκουάζ ή ...

4900 - Les arbres de Vincent

Les arbres de Vincent savaient qu’il les aimait comme s’il était des leurs. Vincent ne leur provoquait aucune blessure, il évitait le couteau et son pinceau ...

4900 - Τα δένδρα του Vincent

Μετάφραση από τα γαλλικά: Σάνη Καπράγκου Τα δέντρα του Vincent ήξεραν ότι τ’ αγαπούσε σαν να ’ταν δικός τους. Ο Vincent δεν τα πλήγωνε, απέφευγε το μαχαίρι ...

4894 - Écriture dans le temps

Dans cette lettre, il y avait peu de choses c’est vrai. L’espace nous avait laissé peu de place. Néanmoins le temps avait sauvé l’essentiel : trois feuilles, ...

4894 - Συγγραφή μέσα στον χρόνο

Μετάφραση από τα γαλλικά: Σάνη Καπράγκου Σ’ εκείνη την επιστολή, υπήρχαν λίγα πράγματα είν’ η αλήθεια. To διάστημα μάς είχε αφήσει λίγο χώρο. Ο χρόνος ...

4660 - Για την πληγωμένη ομορφιά

Εκείνη τη γυναίκα που ήθελες να δεις ως πληγωμένη ομορφιά ήταν μια αναφορά στον ποιητή της εξορίας που έζησε στα χιόνια με τους νεκρούς της μνήμης ...

4892 - Στο μουσείο με τους πίνακες

Μετάφραση από τα γαλλικά: Σάνη Καπράγκου Τρεις φάσεις ήταν αρκετές για να γράψεις τις δύο πράξεις ενός χαμένου μονολόγου. Στο μουσείο με τους πίνακες ...

4891 - Au bout du rouleau

Tout le monde regardait le châssis, les clous, la toile sans se rendre nullement compte que tu étais au bout du rouleau. Il te fallait dessiner l’essentiel ...

4658 - Περί σφαγής αθώων

Μετάφραση από τα γαλλικά: Κάτια Ρωσσίδου Το χρώμα δεν πρέπει να σε ξεγελά. Ανήκει μόνο στην ανθρωπότητα. Δεν είναι σημάδι αδυναμίας. Αποτελεί μόνο ...

4889 - Sortie vers la mort

Tu n’avais pas prêté toute l’attention nécessaire à la réalisation de l’odieux crime. Un simple syndrome devenu maladie avait jeté sur toi l’opprobre sociale. ...

4656 - Η ξανθή έρημος

Ποιος έβλεπε την έρημο της κοινωνίας; Ποιος ήξερε για την έννοια του κενού; Κοίταζες πλέον την ανθρωπιά και γνώριζες το μέλλον. Η ελευθερία δεν είναι ...

4655 - Το αμόνι του ήλιου

Κανένας δεν πίστεψε στο θαύμα σου. Κι όμως διέσχισες το αμόνι του ήλιου για ν’ αποδείξεις την αξία των ανθρώπων. Δεν ήταν θράσος ούτε τρέλα ακόμα λιγότερο ...

4881 - Στον αδελφό μου

Vincent, Γιατί δεν μου είπες ότι δεν έχεις χρώματα; Σε ποιον άλλον θα το πεις; Πόσα θέλεις να σου φέρω; Πότε θα πας στον παλιό μύλο; Εκεί κοντά στα ...

4881 - Моему брату

Винсент, Почему ты не сказал, что у тебя нет красок? Кому ты еще об этом скажешь? Сколько ты хочешь, чтобы я привез? Когда ты пойдешь на старую ...

4881 - Моєму брату

Вінсент, Чому ти не сказав, що тобі бракує фарб? Кому іншому ти про це скажеш? Скільки хочеш, щоб я привіз? Коли ти підеш до старого млина? Там, ...

4653 - Ιστορικό υπόβαθρο

Σπάνια διαβάζουμε τις πηγές για να καταλάβουμε ένα θέμα κι όμως είναι ο μοναδικός τρόπος για να δούμε το αόρατο. Τα άπαντα του Λένιν απαντούν σε πολλά ...

4653 - Історичне підґрунтя

Ми рідко звертаємося до джерел з тим, щоб зрозуміти суть питання, в той час як це є єдиний спосіб побачити невидиме. Твори В. І. Леніна дають відповідь ...

4879 - Στον Ν. Κοστομάροβ

Την άνοιξη, ο χαρούμενος ήλιος κρυβόταν στα χαμογελαστά σύννεφα. Τους αλυσοδεμένους επισκέπτες τους κερνούσαν με το εγκάρδιο τους τσάι και άλλαζαν φρουρούς, ...

4649 - Το πιάνο και το θέατρο

Πίσω στα παρασκήνια ένα πιάνο περίμενε μέσα στο σκοτάδι ν’ ανάψουν τα φώτα της ανθρωπιάς. Δεν έκλαιγε πια ο συνθέτης διότι ένιωθε ήδη τη δικαίωση. ...

4877 - Οι κερασιές του βιβλίου

Σ’ εκείνο το παλιό βιβλίο, σ’ εκείνο το παράξενο θεατρικό δεν έγραφαν για τη γεύση. Μιλούσαν μόνο για τις θλίψεις μιλούσαν μόνο για ανθρώπους, τίποτα όμως ...

4648 - Hawaii, my beloved

When the people of the sea met the land of stones it was in a gesture of humanity against barbarity. Far from everywhere in the ocean it was only ...

4875 - Ησαΐας. Κεφάλαιο 35. Μίμησις

Χαίρε, χωράφι μου, απότιστο! Χαίρε, γη μου, που δε σκεπάστηκες με ανθισμένο κριθάρι! Άνθισε, με ρόδινο κρίνο, άνθισε! Θ’ ανθίσεις, θα πρασινίσεις, ...

4648 - Hawaï, mon amour

Lorsque le peuple de la mer rencontra la terre des pierres ce fut dans un geste d’humanité à l’encontre de la barbarie. Loin de tout dans l’océan ce n’est ...

4874 - Μην παντρευτείς πλούσια

Μην παντρευτείς πλούσια, θα σε διώξει απ’ το σπίτι. Μην παντρευτείς φτωχιά, θα χάσεις τον ύπνο σου. Μα παντρέψου τη λευτεριά, κοζάκικη μοίρα, Όπως θα ’ναι, ...

4647 - Το πρώτο λουλούδι

Το πρώτο λουλούδι που ζωγράφισες ήταν ήδη παράξενο, δεν ταίριαζε για παιδί. Έδειχνε τα αόρατα πέταλα του αλόγου του ανέμου των τοπίων που έσταζε ...

4868 - Η Ανθρωπιά του Vincent

Η Ανθρωπιά του Vincent είναι πρώτα απ’ όλα φυσική. Δεν είναι φτιαγμένη για την κοινωνία. Διότι η αμεσότητά του με τη φύση είναι απαράδεκτη για τα συμβατικά ...

4646 - Όταν ήσουν μικρός

Όταν ήσουν μικρός ή τουλάχιστον όταν έτσι νόμιζαν και σε ρωτούσαν τι ήθελες να γίνεις όταν θα ήσουν μεγάλος δεν απαντούσες παρά μόνο όταν έβλεπες ...

4645 - Μαθηματική Συνείδηση

Κανένα πανεπιστήμιο της πατρίδας σου δεν χωρούσε την εμβέλειά σου. Κανένας φοιτητής δεν άντεχε το βάθος των γνώσεών σου. Έπρεπε να βρεις αλλού αυτούς που ...

4868 - Людяність Вінсента

Людяність Вінсента є перш за все природна. Не створена для суспільства. Тому що його безпосередність по відношенню до природи є недопустимою за формальними ...

4644 - Ο νοητικός μετανάστης

Ακόμα κι αν μένεις στο εξωτερικό και ζεις στην πατρίδα σου, δεν παύει να είσαι παρά ένας νοητικός μετανάστης. Η απόσταση κάνει πολλά αλλά δεν επαρκεί ...

4867 - Sous la coiffe blanche

Elle n’était pas encore souvenir mais tu attendais déjà l’avenir dans le regard de cette femme sous cette coiffe blanche comme si la nostalgie à venir ...

4867 - Κάτω από το άσπρο καπέλο

Μετάφραση από τα γαλλικά: Σάνη Καπράγκου Δεν ήταν ακόμη ανάμνηση μα εσύ καρτερούσες ήδη το μέλλον στο βλέμμα αυτής της γυναίκας κάτω από κείνο το άσπρο ...

4639 - La terre de la mémoire

Sous la glèbe ensanglantée la terre de la mémoire attendait les justes pour vivre à nouveau la joie du monde. Tous pensaient qu’elle était morte définitivement. ...

4866 - La rugosité des couleurs

Sur les troncs des arbres, les couleurs avaient marqué le territoire de la toile. Depuis des décennies elles attendaient le peintre pour dévoiler l’essence ...

4639 - Η γη της μνήμης

Κάτω από τα ματωμένα χώματα η γη της μνήμης περίμενε τους δίκαιους για να ζήσει και πάλι τη χαρά του κόσμου. Όλοι νόμιζαν ότι είχε πεθάνει οριστικά. Μα ...

4866 - Η πτύχωση των χρωμάτων

Μετάφραση από τα γαλλικά: Κάτια Ρωσσίδου Πάνω στους κορμούς των δέντρων, τα χρώματα είχαν ορίσει την έκταση του καμβά. Εδώ και δεκαετίες περίμεναν το ...

4865 - Les rouges et les blancs

Tu aimais tellement les fleurs que tu voyais leur âme à travers ta peinture. Ce n’étaient plus des plantes mais des femmes brisées par la beauté de la ...

4634 - Οι αξίες μας

Οι αξίες μας δεν είναι κρυφές κάθε σελιδοδείκτης τις γνωρίζει ακόμα κι αν ξεχνούν τα φύλλα. Ο καθένας είναι υπεύθυνος για ένα μοναδικό βιβλίο και ξέρει ...

4865 - Τα κόκκινα και τα λευκά

Μετάφραση από τα γαλλικά: Κάτια Ρωσσίδου Αγαπούσες τόσο πολύ τα λουλούδια που έβλεπες την ψυχή τους μέσα από τη ζωγραφική σου. Δεν ήταν πια φυτά μα ...

4634 - Наши ценности

Наши ценности не являются тайными, каждой закладке они известны, даже когда забывают страницы. Каждый из нас несет ответственность за единую неповторимую ...

4864 - Vêtue de ta nudité

Couchée sur le lit vêtue de ta nudité, tu attendais patiemment les gestes du maître sur la toile invisible. Il regardait tes courbures mais il ne voyait ...

4634 - Наші цінності

Наші цінності не є тайними, кожній закладці вони відомі, навіть коли забувають сторінки. Кожен з нас відповідає за єдину неповторну книжку, і знає ...

4864 - Ντυμένη με τη γύμνια σου

Μετάφραση από τα γαλλικά: Κάτια Ρωσσίδου Ξαπλωμένη στο κρεβάτι ντυμένη με τη γύμνια σου, περίμενες υπομονετικά τις κινήσεις του ζωγράφου πάνω στον αόρατο ...

4633 - Οι μηχανές του χρόνου

Αιώνες άντεξες τις ανόητες κατηγορίες των κοινωνιών της λήθης. Όλες έλεγαν ότι οι μηχανές σου δεν ήταν παρά μόνο σχέδια. Τα οράματά σου και τις εφευρέσεις ...

4861 - Courbure de la terre

Sans se pencher sur la terre, il aurait été inhumain d’attendre qu’elle nous offre les pommes sans ciel. Il fallait courber l’échine pour découvrir les ...

4631 - Το χωριό ανάμεσα στα βλέμματα

Είχαν βάλει το ψηφιδωτό των σκεπών ανάμεσα στα τρυφερά βλέμματα ενός σκούρου και μιας ώχρας. Τα έντονα χρώματα της παλέτας έδειχναν τον κόσμο του ζωγράφου ...

4861 - Καμπύλη της γης

Μετάφραση από τα γαλλικά: Κάτια Ρωσσίδου Δίχως να σκύψουμε πάνω στη γη, θα ήταν απάνθρωπο να περιμένουμε να μας προσφέρει τα μήλα δίχως ουρανό. Έπρεπε ...

4630 - Αναφορά στον Vincent

Δεν υπήρχαν κενές καρέκλες και τα λάδια αγκάλιαζαν τους άγνωστους ανθρώπους. Δύο πορτραίτα για ένα τοπίο για την κομψότητα της μνήμης και την ανάγκη της ...

4860 - Nuenen, fin de jour

En cette fin de jour à Nuenen, tu aurais pu être seule à la lisière du bois et marcher sur le chemin du labeur dans l’indifférence de la société. En ...

4860 - Nuenen, τέλος της ημέρας

Μετάφραση από τα γαλλικά: Κάτια Ρωσσίδου Στο τέλος εκείνης της ημέρας στη Nuenen, θα μπορούσε να ήσουν μόνη στην άκρη του δάσους διανύοντας το μονοπάτι ...

4629 - Με τους πίνακες στο χέρι

Σ’ εκείνο το κρυφό τοπίο δεν πήγες μόνο μία φορά για να κλέψεις τα χρώματα. Ήταν τα πράσινα λευκά και τα γαλάζια φωτεινά μα εσύ πρόσεξες τα κόκκινα. ...

4626 - L’apex du sextuple

Dans les états mentaux se trouve l’apex du sextuple. Car le mental est ce qui est lumineux et connaissant. Ainsi à travers le clair-obscur, il est possible ...

4859 - Κοντά στο κορίτσι του λαού

Μετάφραση από τα γαλλικά: Βίκυ Τσατσαμπά Ακίνητη, μέσα στην ησυχία, άκουγε τα χτυπήματα των πινέλων καθώς ηχούσαν την κωδωνοκρουσία της καθημερινότητας ...

4626 - Η κορυφή του εξαπλάσιου

Στις νοητικές καταστάσεις βρίσκεται η κορυφή του εξαπλάσιου. Διότι το νοητικό είναι αυτό που είναι φωτεινό και γνώση. Έτσι μέσω του φωτεινού-σκοτεινού, ...

4857 - Στον κήπο του Λουξεμβούργου

Μετάφραση από τα γαλλικά: Κάτια Ρωσσίδου Κάτω από το ύψος μιας μεγαλοπρέπειας μεταμορφωμένης από το χρόνο σε δέντρο, οι άνθρωποι βάδιζαν πάνω στην ψιλή ...

4855 - Entre terre et paille

Là-bas, entre terre et paille, il y avait à peine la place de vivre pour quelques hommes et femmes condamnés par la misère. Aussi lorsque tu installas ...

4855 - Ανάμεσα στη γη και τους σανούς

Μετάφραση από τα γαλλικά: Κάτια Ρωσσίδου Εκεί, ανάμεσα στη γη και τους σανούς, μόλις που υπήρχε χώρος για ζωή για κάποιους άντρες και γυναίκες καταδικασμένους ...

4622 - The theory of emptiness

You are not a core. We are not your extensions. The world is not a solipsistic dream. The universe is unique in its diversity. We are only that unicity ...

4851 - Un aveu de plus

« Parmi mes propres travaux, je considère le tableau des paysans mangeurs de pommes de terre, que j’ai peint à Nuenen, comme étant en fin de compte ce ...

4851 - Μία ακόμα ομολογία

Μετάφραση από τα γαλλικά: Κάτια Ρωσσίδου «Από τα δικά μου έργα, θεωρώ τον πίνακα των χωρικών πατατοφάγων, που ζωγράφισα στη Nuenen, σαν να ήταν τελικά ...

4848 - Le monstre bibliophile

Devant le volume épais à la couverture de cuir de porc et la mélancolie des pages sombres, tu n’hésitas pas un seul instant, à prendre les pinceaux et ...

4622 - Η θεωρία της κενότητας

Δεν είσαι ένας πυρήνας. Δεν είμαστε οι προεκτάσεις σου. Ο κόσμος δεν είναι ένα σολιψιστικό όνειρο. Το σύμπαν είναι ενιαίο μέσα στην πολλαπλότητά ...

4848 - Το βιβλιόφιλο τέρας

Μετάφραση από τα γαλλικά: Κάτια Ρωσσίδου Μπροστά στο χοντρό τόμο με το εξώφυλλο από χοιρόδερμα και τη μελαγχολία των σκοτεινών σελίδων, δεν δίστασες ...

4622 - Теория пустоты

Ты не ядро. Мы не являемся твоим продолжением. Мир не является солипсичной мечтой. Вселенная уникальна своим разнообразием . Мы и есть эта целостность, ...

4847 - Sous les toits de Paris

Même si le ciel était sale, il dégageait cette lueur capable d’illuminer les toits de Paris. Et toi, par la fenêtre tu tentais de vivre dans ce désert ...

4622 - Доктрина порожнечі

Ти не є ядро. Ми не є твоїм продовженням. Світ не є Соліпсичною мрією. Всесвіт є унікальним своєю різноманітністю. Ми і є ця цілісність, і ти є ...

4845 - Στη σκλαβιά ήταν δύσκολα

Στη σκλαβιά ήταν δύσκολα, αν κι η λευτεριά δεν υπήρχε στ’ αλήθεια, μα κάπως ζούσαμε, σε ξένο μεν αλλά χωράφι… Τώρα μ’ αυτή την κακή μοίρα, σαν το ...

4843 - Η χαράδρα

Η χαράδρα διαδέχεται τη χαράδρα, κι η στέπα τον τάφο. Από τον τάφο ο Κοζάκος σηκώνεται γκρίζος, σκυφτός. ...

4618 - Vision holistique

- Comment expliquer le complexe ? - En termes simples. - Est-ce que cela est toujours possible ? - Non, certainement pas. - Faut-il alors essayer ? - Oui, ...

4841 - Λεηλατημένος τάφος

Σιωπηλός κόσμος, αγαπημένος τόπος, Ουκρανία μου! Γιατί σε εξολόθρευσαν, γιατί, μάνα, πεθαίνεις; Μήπως πριν την αυγή δεν προσευχήθηκες στο Θεό, ...

4618 - Ολιστικό όραμα

- Πώς εξηγείται η πολυπλοκότητα; - Με απλούς όρους. - Αυτό είναι πάντα δυνατόν; - Όχι, βέβαια. - Πρέπει λοιπόν να προσπαθούμε; - Ναι, βεβαίως. ...

4839 - Αδιαφορώ

Αδιαφορώ, αν θα ζήσω στην Ουκρανία ή όχι. Αν θα με θυμηθούν ή με ξεχάσουν στη χιονισμένη ξενιτιά – ...

4616 - L’illusion du langage

Nous traduisions le passé, si proche et lointain à la fois sans nous rendre compte que l’essence était dans le message et non le contenu. Nous transcrivions ...

4615 - Ερωτήσεις από το Σούνιο

- Θυμάσαι το Σούνιο; - Πώς να το ξεχάσω; - Το λευκό; - Και το γαλάζιο! - Οι στήλες όμως... - Τι έγινε; - Festa Mobile... - Τι σχέση έχει ο Hemingway; - Σκέψου ...

4836 - Μεγάλωσα σε ξένη γη

Μεγάλωσα σε ξένη γη, κι ασπρίζω σε ξένο τόπο: Στο μοναχικό μου εαυτό φαίνεται – τίποτα καλύτερο δεν έχει ο Θεός από το Δνείπερο και τη δοξασμένη μας ...

4614 - Ακούς τη μουσική;

Ακούς τη μουσική ή σ’ αγγίζει πλέον μόνο ο θόρυβος; Στους τοίχους βλέπεις τα λάδια του άγνωστου στρατιώτη που πέθανε δύο φορές για σένα. Δεν δακρύζεις ...

4835 - Νυσταγμένα κύματα

Άπλυτος ουρανός, νυσταγμένα κύματα και πάνω στη μακρινή όχθη σα μεθυσμένα, νεροκάλαμα λυγίζουν χωρίς άνεμο. Θεέ μου! Πόσο καιρό θα ’μαι εδώ σ’ ...

4834 - Ο ήλιος βασιλεύει

Ο ήλιος βασιλεύει, τα βουνά σκοτεινιάζουν, το πουλάκι σωπαίνει κι ο κάμπος βουβαίνει. Χαίρονται οι άνθρωποι και αναπαύονται, ...

4613 - Όταν έκλεψες τα χρώματα

Όταν έκλεψες τα χρώματα από τα άγνωστα τοπία, κανείς δεν προσπάθησε να μάθει για το παρελθόν. Ενώ εσύ ήξερες ότι είχαν μόνο μέλλον πλέον. Έτσι τα χρώματα ...

4829 - Le rouge et le noir

Tu n’as pas lu cet épique livre de l’écrivain de la cristallisation mais tu en portais déjà les couleurs. Tu n’as pas eu les blessures d’un monde invisible ...

4613 - Когда ты украл цвета

Когда ты украл цвета у неизвестных пейзажeй, никто не попытался узнать о прошлом. Однако ты знал, что у них есть уже только будущее. Таким ...

4829 - Το μαύρο και το κόκκινο

Δεν είχες διαβάσει εκείνο το επικό βιβλίο του συγγραφέα της αποκρυστάλλωσης αλλά φορούσες ήδη τα χρώματα. Δεν είχες τις πληγές ενός αόρατου κόσμου όπου ...

4612 - Το ζώο και το ξύλο

Όταν πέθαναν το ζώο και το ξύλο κανείς δεν τα πρόσεχε πια. Δεν υπήρχαν για την κοινωνία της λήθης. Μόνο ο ζωγράφος τα έπιασε και πάλι για να μην ξεχάσει ...

4826 - Το δωμάτιο του χρόνου

Μέσα στο δωμάτιο ήταν μόνος με τα πινέλα και τα χρώματα αλλά στο άλλο, εκείνο που δεν υπάρχει για τους άλλους, περίμεναν ήδη το παστέλ διότι άκουσαν το ...

4611 - Η ανθρωπιά του ζωγράφου

Οι πινελιές του είχαν το πάχος του κόσμου και κάθε στάχυ άντεχε εκατό ελέφαντες. Μόνο έτσι η γη θα γύριζε πάνω στον πίνακα. Μόνο έτσι θα υπήρχε η αλήθεια ...

4610 - Όταν άνοιξε ο τάφος

Όταν άνοιξε ο τάφος όλοι ήθελαν να δουν το πτώμα. Τόσα χρόνια κοίταζαν μόνο το σώμα δίχως να καταλάβουν το πνεύμα. Και τώρα, μπροστά στο κενό της γνώσης ...

4609 - Αόρατες γραμμές

Γράφουμε για την ανάγνωση που δεν υπάρχει ακόμα. Δεν κοιτάζουμε το πλήθος αλλά τον ανύπαρκτο λαό. Ούτε δεξιά, ούτε αριστερά μόνο μπρος και πίσω ζουν οι ...

4822 - H μεταφορά του υφαντουργού

από τα γαλλικά: Σάνη Καπράγκου Γερμένος, όπως κι εσύ, πάνω στο κανναβάτσο του, ο υφαντουργός έσφιγγε τα χείλη του. Συγκεντρωνόταν στο μοτίβο, έγερνε ...

4608 - Τα λευκά όρια

Μη μιλάς για χημεία όταν δεν ξέρεις τι σημαίνει άτομο. Μην παίζεις με τις σχέσεις αφού δεν έμαθες τη θεωρία. Διότι θέλεις δεν θέλεις τα λευκά όρια υπάρχουν. ...

4821 - Η Bipa δεν πέθανε

Όταν διαβάζαμε τους Δίκαιους δεν αντέχαμε τον πόνο της απολογίας κι ήταν τόσο σκληρός ο χειμώνας. Μα τώρα που είδαμε τα μέρη που δεν τρέμουν πια για την ...

4607 - Ο δάσκαλος στη Θράκη

Όλοι έλεγαν ότι ο ερχομός του δασκάλου στη Θράκη, ήταν τυχαίος. Οι περισσότεροι ήταν αθώοι κι έλεγαν ό,τι πίστευαν. Μερικοί όμως ήξεραν ότι ήταν ψέμα. ...

4606 - Το ανθρώπινο βλέμμα

Η ιστορία της γενοκτονίας δεν είναι αυτοσκοπός, τουλάχιστον για το λαό των επιζώντων, και η διαδικασία διόρθωσης αποτελεί τη ζωντανή απόδειξη περί τούτου. ...

4605 - Courbures fluides

Les courbures fluides s’attaquaient à la roche pour sculpter la mémoire des hommes qui n’existaient pas. Elles recherchaient dans le néant la voie mathématique ...

4819 - La misère et le néant

Lorsque tout ton univers tient dans une seule chaumière ce n’est pas qu’elle soit grande mais qu’il est petit. Alors il faut affronter le néant grâce ...

4605 - Ρευστές καμπυλότητες

Οι ρευστές καμπυλότητες χτυπούσαν πάνω στο βράχο για να χαράξουν τη μνήμη των ανθρώπων που δεν υπήρχαν. Αναζητούσαν μέσα στο κενό το μαθηματικό ...

4819 - Η μιζέρια και το κενό

Μετάφραση από τα γαλλικά: Κάτια Ρωσσίδου Όταν όλο σου το σύμπαν χωράει σε μια καλύβα δεν είναι επειδή είναι μεγάλη αλλά επειδή είναι μικρό. Πρέπει λοιπόν ...

4604 - Les sapins et la neige

Loin des hommes, les sapins et la neige couvraient la terre. L’étrange n’était pas le froid mais l’obstination de la vie à recouvrir. Ce n’était pas ...

4818 - Dans la terre des pommes

Nous plantions dans la terre des pommes notre seul et unique or un peu d’ocre jaune et d’ombre pour échapper à la misère d’un destin dont personne ne voulait ...

4604 - Τα έλατα και το χιόνι

Μακριά από τους ανθρώπους, τα έλατα και το χιόνι σκέπαζαν τη γη. Το παράξενο δεν ήταν το κρύο αλλά η επιμονή της ζωής να ξανασκεπάζει. Δεν ήταν ...

4818 - Στη γη των μήλων

Μετάφραση από τα γαλλικά: Κάτια Ρωσσίδου Φυτεύαμε στη γη των μήλων τον ένα και μοναδικό μας χρυσό, λίγη κίτρινη ώχρα και σκιά, για να ξεφύγουμε από τη ...

4601 - Γιατί να είσαι σκλάβος;

Σου είχαν μάθει ότι η σκλαβιά είναι η μοναδική ζωή για το μαύρο και το πίστεψες για αιώνες. Όμως η ανθρωπότητα δεν ξέχασε τα δικαιώματά σου και τη θυσία ...

4815 - Vincent le rebelle

Vincent aurait pu mourir dans les barricades de l’imaginaire mais la réalité bourgeoise l’a transformé en rebelle de l’inutile. Son unique arme, un pinceau ...

4600 - Ένα μαύρο χαμόγελο

Πόσα θα έδινες για ένα μαύρο χαμόγελο; Έναν πίνακα, ένα έργο ή μια ζωή; Εκεί που δεν υπάρχει τίποτα, γιατί να ζεις μόνο και μόνο για να πεθάνεις; Η γη ...

4815 - Vincent ο επαναστάτης

Ο Vincent θα μπορούσε να πεθάνει στα οδοφράγματα της φαντασίας αλλά η μικροαστική πραγματικότητα τον μεταμόρφωσε σε επαναστάτη της ματαιότητας. Μοναδικό ...

4598 - Το σπασμένο κομπολόι

Όταν είδαν το σπασμένο κομπολόι έκλαψαν από συμπόνια δίχως να καταλάβουν ότι ο παππούς μ’ αυτή την τελευταία κίνηση τούς έδειχνε το μονοπάτι της μυστικής ...

4809 - Η ομάδα της επανάστασης

Εν αρχή, οι ρίζες, ουδεμία λύση, παρά τις προσπάθειες και την υπομονή αιώνων. Αδάμαστες, στον εγκλεισμό πολυωνύμων απλές ή πολλαπλές. Κι έπειτα, ...

4808 - Sur les valeurs des maîtres

« Et je ne dis pas cela pour les maîtres, mais pour ceux qui ne désirent pas enseigner, et qui certainement ne sont pas des maîtres, car qui n’enseigne ...

4807 - Les promeneurs solitaires

Jean-Jacques était seul mais pas trop. C’était un choix de vie, une philosophie éclairée par quelques confidences. Vincent, lui, était bien trop seul aussi ...

4591 - ¿Por qué tan azul?

¿Por qué tan azul el color del mar? ¿Quién puede verlo? ¿Y por qué razón? Todos miran a los acompañantes, al vecindario, a la sociedad. Entre tanto ...

4807 - Οι μοναχικοί διαβάτες

Μετάφραση από τα γαλλικά: Κάτια Ρωσσίδου Ο Jean-Jacques ήταν μόνος, μα όχι πολύ. Ήταν επιλογή ζωής, μια φιλοσοφία διαφωτισμένη από κάποιες πεποιθήσεις. ...

4591 - Γιατί τόσο γαλάζιο;

Γιατί τόσο γαλάζιο το χρώμα της θάλασσας; Ποιος μπορεί να το δει; Και για ποιο λόγο; Όλοι κοιτάζουν την παρέα, τη γειτονιά, την κοινωνία. Και ο ουρανός ...

4590 - Étrange tempérance

Sur la mosaïque antique, une femme allongée se tenait. Obsédé par cette image le créateur découpait de fines tesselles. Il voulait parfaire l’image ...

4589 - Les dragons de fer

Ils n’étaient plus en pierre comme dans le passé afin d’être prêts à combattre le néant et l’oubli. ils se tenaient droits au milieu de la foule ...

4589 - Οι σιδερένιοι δράκοι

Δεν ήταν πια πέτρινοι όπως παλιά για να είναι έτοιμοι να πολεμήσουν το κενό και τη λήθη. Στέκονταν όρθιοι στη μέση του σκυμμένου πλήθους για να προστατεύσουν ...

4588 - Les visages tordus

Sur les tableaux les visages tordus nous dévisageaient comme pour mieux comprendre notre désarroi. Nous ne pouvions saisir leur joie d’exister ...

4588 - Τα στραβά πρόσωπα

Πάνω στους πίνακες, τα στραβά πρόσωπα μάς εξέταζαν για να καταλάβουν καλύτερα τη σύγχυσή μας. Δεν μπορούσαμε να αντιληφθούμε τη χαρά τους που υπήρχαν ...

4587 - Περίεργες εξηγήσεις

- Δηλαδή τώρα, τι τους είπατε; - Την αλήθεια! - Μα, δεν βλέπετε ότι θα σκάσουν από περιέργεια; - Είναι, λοιπόν, τόσο σοβαρό το θέμα; - Βεβαίως! ...

4802 - Παρανόηση και παρενόχληση

- Δεν σ’ ενοχλεί που πέθαναν; - Ποιοι; - Τα θύματα. - Ποια θύματα; - Εκείνα που θυσίασαν και δεν μπόρεσαν να θυσιαστούν. - Δεν σε καταλαβαίνω.. - Γιατί ...

4586 - Απαντήσεις σε περίεργες

Μέσα στο θεατρικό έργο Η δύναμη του αδυνάτου δεν υπάρχει μόνο ένα πείραμα. Βέβαια, το πείραμα του Αρχιμήδη είναι ο πυρήνας του έργου το οποίο είναι και ...

4801 - Για εκείνους που δεν άντεξαν

Ποιος θυμάται τα θύματα των άλλων εποχών, των άλλων κοινωνιών; Εσύ που επιβιώνεις μες στη μάζα και χαίρεσαι που υπάρχεις δίχως να κατανοείς ότι δεν ζεις. ...

4576 - Les larmes noires

Pourquoi les larmes noires comptent si peu dans l’océan de la misère humaine ? Combien de morts faut-il encore au Darfour pour que les hommes décident ...

4800 - La sensibilité de Vincent

Dès les premiers coups de pinceaux ta sensibilité à fleur de peau est apparue sur la toile pour protéger les hommes de l’indifférence et de l’oubli. Malgré ...

4800 - Η ευαισθησία του Vincent

Με τις πρώτες πινελιές η έντονη ευαισθησία σου φανερώθηκε στο καναβάτσο για να προστατέψει τους ανθρώπους από την αδιαφορία και τη λήθη. Παρά τις ...

4574 - About the Armenian gaze

How to see the Armenian gaze in all this blood? How to perceive the pain of the invisible? Why to suffer for the unknown? These questions prove not only ...

4799 - Encore quelques couleurs

Les mains ne touchaient l’huile qu’à travers les pinceaux. L’animal était un intermédiaire entre la masse chromatique et la matière à penser. Ainsi les ...

4574 - Το αρμενικό βλέμμα

Πώς να δούμε το αρμενικό βλέμμα μέσα σ' όλο αυτό το αίμα; Πώς ν' αντιληφθούμε τον πόνο του αοράτου; Γιατί να υποφέρουμε για τον άγνωστο; Γιατί να λυπηθούμε ...

4799 - Μερικά ακόμη χρώματα

Τα χέρια δεν άγγιζαν το λάδι παρά μόνο μέσα από τα πινέλα. Το ζώο ήταν ένα διάμεσο ανάμεσα στη χρωματική μάζα και στο υλικό του λογίζεσθαι. Έτσι οι ...

4798 - Les gestes du pastel

En reprenant les gestes du pastel il est possible de sentir la texture de ta couleur et l’expression du visage de l’intérieur. Comme s’il se construisait ...

4572 - Η ανθεκτικότητα του Αιγαίου

Όταν εξετάζουμε το Αιγαίο, μας προβληματίζει και όχι μόνο γεωστρατηγικά. Έχει μία δυναμική που αντικρούει τις απλοϊκές μας απόψεις περί ξηράς. Ως χώρος ...

4798 - Oι παστέλ χειρονομίες

Συνεχίζοντας πάλι τις χειρονομίες του παστέλ είναι δυνατό να νιώσεις την υφή του χρώματός σου και την έκφραση του εσωτερικού προσώπου. Ως εάν χτιζόταν ...

4788 - L’œuvre comme un tout

« Peut-être pourras-tu aussi comprendre que je ne considère pas mes études comme quelque chose formant un tout en soi, mais garde au contraire toujours ...

4788 - Το έργο ως όλον

«Ίσως θα μπορέσεις επίσης να καταλάβεις ότι δεν θεωρώ τις μελέτες μου σαν κάτι διαμορφωμένο όλο καθεαυτό αλλά αντιθέτως παρέμενε πάντα στο πνεύμα ...

4570 - Αρμενικά ίχνη

Πάνω στο βαθύ κόκκινο του πίνακα δεν έβλεπαν όλοι τα αρμενικά ίχνη. Μέσα σε τόσο αίμα πώς να δουν το θύμα; Κι όμως εσύ σιωπηλός κοίταξες την ανθρωπιά που ...

4787 - Οι μαύροι και γήινοι όγκοι

Οι χοντροκομένες παράγκες των αγροτών της περιοχής δεν ήταν για τον Vincent παρά μαύροι και γήινοι όγκοι μόλις και μετά βίας περιγεγραμμένοι μέσ’ ...

4452 - En souvenir de Mauve

Je ne savais pas si je devais t’écrire toutes mes pensées aussi je te raconte d’abord les détails. « J’avais travaillé une toile de 20 en plein air dans ...

4451 - Sur l’après du génocide

Un génocide est un fait, un fait barbare, mais un fait tout de même. Seulement, qu'en est-il de l'après ? Existe-t-il vraiment ? A-t-il un sens ou est-ce ...

4451 - Μετά τη γενοκτονία

Μια γενοκτονία είναι ένα γεγονός, ένα βάρβαρο γεγονός, ωστόσο παραμένει ένα γεγονός. Μόνο που τι γίνεται μετά; Υπάρχει στ’ αλήθεια; Έχει κάποιο νόημα ή ...

4499 - Πνευματική διαθήκη

- Δεν μπορώ να το πιστέψω! - Τι πράγμα; - Ότι του άφησε να διαχειριστεί το έργο του εν λευκώ. - Υπήρχε απόλυτη εμπιστοσύνη. - Το ξέρω. - Μα τότε τι σε ...

4498 - Οι οχτώ πύλες

Ποιος πρόσεξε το βάθος όταν κοίταξε τον πίνακα της μη αβελιανής ομάδας; Εκεί έκρυψε ο Hamilton τη δυνατότητα της πολλαπλότητας νέων φανταστικών αριθμών. ...

4496 - Οι δύο φίλοι στο Μουσείο

Χρόνια περίμεναν αυτή τη στιγμή όχι μόνο οι ξεχασμένες επιστολές αλλά και οι δύο φίλοι καθισμένοι πάνω στις κενές καρέκλες του μουσείου. Έτσι άκουσαν τους ...

4495 - Le livre de Darboux

Il était né en 1917 avec peine malgré la guerre et avant la révolution, juste avant la mort du mathématicien. Et puis nous avions retrouvé sa trace par ...

4489 - Histoire de vin

Sur la bouteille de vin écarlate trainait une vieille étiquette aux couleurs délavées par le temps. Cependant malgré l’abandon, elle avait conservé le ...

4489 - Ιστορία κρασιού

Πάνω στο μπουκάλι του κόκκινου κρασιού ήταν κολλημένη μια παλιά ετικέτα με χρώματα ξεθωριασμένα από το χρόνο. Όμως παρά την εγκατάλειψη, είχε διατηρήσει ...

4488 - Masse chromatique

Nous contemplions le labeur des hommes dans un champ de tourbe sépia, sans réaliser le poids de la masse chromatique qui assommait telle une bête humaine ...

4487 - Terre d’ocre

Sous l’épaisseur de la peinture se cachait la volonté de vivre dans la couleur de la terre d’ocre. Visiter Roussillon ne suffisait plus, il fallait de ...

4487 - Γη της ώχρας

Κάτω από το πάχος της ζωγραφικής ήταν κρυμμένη η θέληση να ζήσει μέσα στο χρώμα της γης της ώχρας. Οι επισκέψεις στη Roussillon δεν αρκούσαν πια, χρειαζόταν ...

4485 - L’ homme de la terre

Il regardait fixement l’esprit du peintre sans pouvoir le pénétrer. Tout ce travail semblait superflu au moins pour sa réalité. Mais il aimait tellement ...

4485 - Ο άνθρωπος της γης

Κοίταζε σταθερά το πνεύμα του ζωγράφου χωρίς να μπορεί να το καταλάβει. Όλη αυτή η δουλειά φαινόταν περιττή τουλάχιστον για τη δική του πραγματικότητα. ...

4484 - Un violon Guarnerius

Malgré le temps ou peut-être grâce à lui, le son d’un violon Guarnerius se propageait dans l’esprit de l’humanité, infatigable. Chaque joueur ne jouait ...

4480 - Παράλογος διάλογος

- Πού ήσουνα αύριο; - Εδώ στο χθες. - Και τι θα κάνεις τώρα; - Θα επιστρέψω στο σήμερα. - Κι αν ξημερώσει ο κόσμος; - Θα έμενα φυλακισμένος. - Δεν φοβήθηκες; ...

4479 - Quatre sans un

Dans cette énigme humaine, il suffit de deux prénoms pour comprendre la patience d’une humanité en quête de maitres pour illuminer son avenir. De la réflexion ...

4478 - Les gendarmes sans voleur

Dans le jaune de l’ocre pur tu avais peint des harengs saurs comme pour te moquer des gens avides d’un pouvoir dénué de sens dans un monde de tableaux ...

4477 - Etude de Leonardo

Quelques figures mystérieuses à peine esquissées à la pointe d’argent suffisaient pour déconcentrer une société de la clarté. Il faut dire que le maître ...

4476 - Lueurs nocturnes

Immobiles comme l’absence du vent les lueurs nocturnes scrutaient le ciel pour imaginer un étrange inconnu capable de penser à elles dans la nuit. En attendant ...

4475 - Sur le bateau de sable

Qui n’a jamais traversé l’Arménie ne peut se rendre compte de son air marin. Certes l’Arménie est la terre des pierres et personne ne peut le contester. ...

4475 - Το καράβι της άμμου

Όποιος δεν έχει διασχίσει την Αρμενία δεν μπορεί να υποψιαστεί τη θαλασσινή της αύρα. Βέβαια, η Αρμενία είναι η γη της πέτρας και κανείς δεν μπορεί να ...

4474 - L’ivoire du noir

Sur le bord de tes chaussures qui aurait supporté l’ivoire du noir ? Voilà pourquoi l’oxyde montra enfin l’usure de l’humanité dans la lumière d’une ville ...

4473 - Sous la paille du chapeau

Malgré le rouge pourpre des murs, sous la paille du chapeau, la tendresse du regard caressait cette terre qui n’avait connu que la souffrance. Dans l’indifférence ...

4471 - Paradoxes terminaux

Il y avait dans cette lenteur du temps des paradoxes terminaux insoupçonnés car la scission du continuum n’était pas perceptible par les humains. Néanmoins ...

4470 - Το σπάνιο βιβλίο

Όλοι έψαχναν τα πλούτη και το χρυσό για να μπορέσουν να υπάρξουν δίχως να καταλάβουν ότι δεν ζούσαν. Είχαν γεννηθεί σε μία νεκρή κοινωνία όπου η μοναδική ...

4469 - Μάλλινα χέρια

Δεν άντεχα άλλο αυτό το κρύο πάνω στο κατάλευκό σου δέρμα. Δεν ήθελα να σπάσει την πορσελάνη που έπλασε την κούκλα των ονείρων. Έτσι έψαχνα μες στα ίχνη ...

4468 - La société de Vincent

- Était-ce vraiment impossible ? - Pour l’époque ? - Si tu veux… - Les impressionnistes n’étaient pas encore prêts. - Était-ce révolutionnaire ? - La misère ...

4467 - Αναρχικός κατάλογος

- Τι είπε ο δάσκαλος; - Να ετοιμάσουμε τον κατάλογο... - Τι είπε, λέει; - Τον κατάλογο της έκθεσης. - Μα θα πουλήσουμε τα έργα; - Όχι βέβαια! - Μπορείτε ...

4466 - Courbures secrètes

Vincent n’avait jamais été insensible aux courbures secrètes des femmes seulement dans les mines de charbon comment découvrir la pointe d’argent et croquer ...

4465 - Sur le violet de cobalt

À proximité des pinceaux et des soies rares et naturelles, une couleur demeurait cachée dans les précieuses boiseries que fixait l’étrange inconnu. Pourtant ...

4463 - Le chocolat de tes lèvres

Malgré le café du matin nocturne le chocolat de tes lèvres rouges attira le regard de la sensualité. Comme si le monde des voyelles était enfin parvenu ...

4462 - Désert de thym

Dans le dernier poème de l’enfance comment ne pas voir le désert de thym ? Quiconque a goûté à la liqueur du templier ne peut oublier cette rare essence. ...

4461 - Page d’écriture

Les illuminations bleu-outremer après le déluge et l’enfance prenaient un autre sens désormais. Comme si la demande amicale pouvait changer le monde écrit ...

4460 - Détails chromatiques

Au dessus d’un champ rouge écarlate, un paysan ouvrait des tranchées ocres dans une terre qui n’avait connu la paix. Il était seul avec son fidèle cheval ...

4455 - Réflexions mauves

Je me suis décidé à t’écrire malgré les affres. Il fallait que la pensée exulte C’était l’unique moyen. « Quant à Mauve, je ne puis pas bien t’en parler. ...

4454 - Peindre dans le vent

« J’ai beaucoup de mal en peignant à cause du vent, mais j’attache mon chevalet à des piquets plantés dans le terrain, et travaille quand même, c’est ...

4453 - Demande de nouvelles

« Que dis-tu de la nouvelle que l’empereur Guillaume est mort ? Est-ce que cela hâtera des événements en France, et est-ce que Paris va rester tranquille ...

4450 - Contrariété solaire

Vincent : Tu n’étais pas là ! Théo : Tu sais bien que... Vincent : C’est toujours la même chose avec toi ! Théo : Que s’est-t-il passé ? Vincent : « Ai ...

4441 - Les couleurs de Vincent

« Les eaux font des tâches d’un bel émeraude et d’un riche bleu dans les paysages ainsi que nous le voyons dans les crépons. Des couchers de soleil orangé ...

4437 - Dans le midi

« Ici je vois du neuf, j’apprends, et étant traité avec un peu de douceur, mon corps ne me refuse pas ses services. » Est-ce vraiment du renouveau ou plutôt ...

4430 - Le tisserand du temps

Les uns te prenaient pour un militaire d’antan les autres pour un ouvrier, nul ne voyait sous ta casquette que tu tissais le temps. Seul Vincent et ses ...

4430 - Ο υφαντής του χρόνου

Άλλοι σε πήραν για στρατιωτικό απ’ τα παλιά κι άλλοι για εργάτη, κανείς δεν έβλεπε κάτω από το κασκέτο ότι ύφαινες το χρόνο. Μόνο ο Vincent και τα πινέλα ...

4429 - Ο περίπατος στις Alyscamps

Κάτω από το βάρος των κίτρινων φύλλων περπατούσαμε μες στο φθινόπωρο για να συναντήσουμε την ανθρωπότητα που ήταν κρυμμένη στις Alyscamps. Πλάι στους ...

4427 - Sur la femme dans le bois

Dans ce bois rouge sans fruits où il était impossible pour un homme de discerner les feuilles d’automne, se trouvait une jeune femme semblable à une caresse ...

4427 - Για τη γυναίκα του δάσους

Σ’ αυτό το κόκκινο δάσος δίχως φρούτα όπου ήταν αδύνατον για έναν άνθρωπο να διακρίνει τα φύλλα τα φθινοπωρινά, βρισκόταν μια νέα γυναίκα που έμοιαζε με ...

4426 - À propos du pont-levis

« J’ai rapporté une toile de 15 aujourd’hui, c’est un pont-levis sur lequel passe une petite voiture, qui se profile sur un ciel bleu - la rivière bleue ...

4421 - Têtes de chevaux

« À Paris on est toujours navré comme un cheval de fiacre, et si on doit encore rester seul avec ça dans son étable ce serait trop fort. » Il fallait ...

4418 - Le plat pays d’Arles

« Ici à Arles le pays paraît plat. J’ai aperçu de magnifiques terrains vierges plantés de vignes, avec des fonds de montagnes du plus fin lilas. Et les ...

4416 - Samedi, La Haye

« J’ai aussi une provision de couleurs - de grands tubes (qui coûtent beaucoup moins cher que les petits), mais tu comprendras que je me suis borné aux ...

4415 - Mardi matin, La Haye

« Grâce à la mensualité que tu m’alloues, je deviendrai un bon peintre. » Tu ne pouvais être plus clair avec ton précieux frère. L’autre visite t’avait ...

4414 - Τα κρυφά σχήματα

Σιγά-σιγά μάθαμε τα κρυφά σχήματα που μας δίδαξε η αλληλογραφία του γέρου νέου και του νέου γέρου για να διαβάσουμε τα κείμενα που δεν έχουν λέξεις αλλά ...

4413 - Τα κοχύλια των υπερδομών

Στο περιγιάλι δεν ψάξαμε βότσαλα αλλά σπάνια κοχύλια υπερδομών για να δούμε επιτέλους τα σχήματα που σκάλισαν οι αιώνες της ζωής για να δείξουμε την ουσία ...

4412 - Οι πελαργοί και οι βράχοι

Ως πελαργοί δεν είχαμε φτερά. Τα μετέωρα βήματα πάνω στους βράχους ήταν ένας τρόπος ν’ αγγίξουμε το αόρατο. Πάνω στα κομμάτια της αιωνιότητας δύο εφήμεροι ...

4411 - Η γη ως ον

Η θεωρία της Γαίας δεν είναι μόνο ένα γνωστικό εργαλείο, ούτε απλώς ένα αφαιρετικό νοητικό σχήμα αλλά μία μη συνειδητοποιημένη πραγματικότητα. Η δυσκολία ...

4410 - Όταν έλειπαν τα χρώματα

Ποιος μπορούσε να φανταστεί ένα ζωγράφο που του έλειπαν τα χρώματα; Κανείς μέσα στην κοινωνία της λήθης και της αδιαφορίας. Γι’ αυτούς, ένας ζωγράφος έχει ...

4409 - Το ζευγάρι της φωτογραφίας

Αν και η φωτογραφία ήταν παλιά το ζευγάρι που χαμογελούσε έλαμπε ακόμα και τώρα. Είχε πάνω όχι μόνο το χρώμα εκείνης της σπάνιας ανθρωπιάς αλλά ...

4408 - Η δύναμη του παπά

Όταν όλοι οι νέοι ζουν μόνο για το τέλος της ζωής αν και μόνο είναι μόνιμη πώς να καταλάβουν τη δύναμη ενός παπά που δημιούργησε τη μνήμη της πατρίδας ...

4407 - Οι σπαγγετοφάγοι

Δεν υπήρχε πίνακας αλλά όλοι νιώσαμε την επιρροή του Vincent όταν φάγαμε και πάλι εκείνα τα σπαγγέτι στο κόκκινο δωμάτιο. Για χάρη μας δεν τα έσπασες για ...

4406 - Το κρασί της φιλίας

Όταν έφερες κρασί, κρυφά, έφερες και την ανθρωπιά του χρόνου. Και πάνω στο τραπέζι άφησες το στίγμα της ανθρωπότητας. Ήταν το δώρο της φιλίας που δεν ήθελε ...

4405 - Ο πίνακας της αναφοράς

Ανάμεσα στα χωρισμένα γράμματα υπήρχαν κρυφές δομές γραμμένες σε άλλη γλώσσα και σε άλλες διαστάσεις. Ο Γιάννης έγραφε όσο πιο τρυφερά μπορούσε τα στίγματα ...

4402 - Οι τέσσερεις άνθρωποι

Τέσσερεις άνθρωποι κοίταζαν μόνοι και μαζί πώς να μοιραστούν τη χαρά ενός κομματιού ψωμιού και τα πάθη ενός ποτηριού κρασιού. Έτσι, παρέμειναν σιωπηλοί ...

3415 - Genocide’s contribution

Tout notre héritage culturel est le fruit des apports de toutes les nations. Nous comprenons ceci d’autant mieux lorsque nous pensons combien appauvrie ...

4325 - Το παλιό γραμμόφωνο

Εκεί στο μουσείο του παπά ένα παλιό γραμμόφωνο μάς χτύπησε το χέρι για ν’ ακούσουμε και πάλι τα όνειρα μιας άλλης εποχής και να καταλάβουμε το λάθος μας. ...

4324 - Minute de silence

Tous attendaient d’entendre la minute de silence de l’homme mais les cloches n’ont pas sonné comme si la douleur de la résistance ne voulait pas se taire ...

4324 - Λεπτό σιγής

Όλοι περίμεναν ν’ ακούσουν το λεπτό σιγής του ανθρώπου αλλά δεν σήμανε η καμπάνα σαν να μην ήθελε να πάψει ο πόνος της αντίστασης σαν να μην έφυγες για ...

4318 - Dans la chambre

Combien de non-dits dans cette chambre où le bleu dominait les anciens murs sans atteindre le bois jaune d’un lit double pour un seul homme qui avait caché ...

4316 - L’autoportrait de Paris

Le visage aurait pu être moins dur mais c’était tout simplement impossible. Devant la toile anéantie, seul le regard de Vincent pouvait soutenir le fardeau. ...

4315 - Τα καράβια στην ακτή

Τι ψάρευαν άραγε αυτά τα καράβια στην ακτή; Γιατί τα ζωγράφισε σ’ αυτή την κατάσταση; Χωρίς πανιά, δεν περίμεναν τον άνεμο. Δεν ήθελαν να εγκαταλείψουν ...

4314 - Sur la reconnaissance

La reconnaissance n’est pas juste un mot, pas même un symbole mais le commencement d’une procédure de réparation. Il ne s’agit donc pas d’un but mais d’une ...

4310 - Μέσα στη σιωπή της τύρφης

Δύο γυναικείες σκιές αγωνίζονταν για να χαρίσουν το δώρο της γης στα παιδιά που μεγάλωναν μέσα στην τύρφη. Έχοντας μόνο ένα καροτσάκι, κουβαλούσαν τον ...

4308 - L’homme au chevalet

Dans les ruelles sombres de la cité remplies de noyés sans naufrage, il portait sur son épaule droite un chevalet en hêtre pur comme l’on porte une croix. ...

4308 - Ο άνθρωπος με το καβαλέτο

Μέσα στα σκοτεινά δρομάκια της πόλης τα γεμάτα από πνιγμένους δίχως ναυάγιο, κρατούσε στον δεξί του ώμο ένα δρύινο καβαλέτο λες και κουβαλούσε σταυρό. ...

4307 - Περί Αρμένιου χωρίς Αρμενία

Πώς να φανταστούμε έναν άνθρωπο δυστυχισμένο χωρίς να τον βλέπουμε; Όταν τον σκεφτόμαστε. Πώς να φανταστούμε ένα φύλλο χωρίς δέντρο; Όταν κοιτάζουμε ...

4306 - Δεν είμαι ένας «van Gogh»

Πόσες φορές έπρεπε να υπογράψω τους καμβάδες μου για να δεχτεί ο κόσμος ότι δεν είμαι ένας «van Gogh»; Πάντα ήσουν ο Théo για μένα, κανείς άλλος! Γιατί ...

4306 - Я не є один «van Gogh»

Хто міг би побачити товщину кольору, дотик твого пензля, спостерігаючи за тобою в ту епоху? Але вже ...

4304 - Γιατί μιλά τόσο πολύ;

Γιατί μιλά τόσο πολύ η κοινωνία που δεν έχει τίποτα να πει; Γιατί φωνάζουν τα άτομα της λήθης μέσα στη σιωπή της ανθρωπιάς; Μήπως γιατί δεν έχει να ...

4303 - La tristesse des bruns

Pourquoi avais-tu mis tant de bruns dans ta tristesse ? Tu savais bien que personne d’autre que ton frère ne verrait l’immensité de cette désolation humaine. ...

4303 - Η θλίψη των καφέ χρωμάτων

Γιατί είχες βάλει τόσα καφέ μέσα στη θλίψη σου; Ήξερες καλά πως κανείς άλλος εκτός από τον αδελφό σου δεν θα έβλεπε την απεραντοσύνη αυτής της ανθρώπινης ...

4302 - Οι ώχρες της γης των σκιών

Δεν μαζεύαμε μόνο πατάτες μα αληθινές χούφτες ώχρας μέσα στη σκιά. Δεν ήταν πια θέμα επιβίωσης αλλά μνήμης γιατί σ’ αυτή τη γη τη στιγματισμένη με το ...

4301 - Les lettres perdues

Maintenant tu peux lire les lettres que la société de l’indifférence a oubliées et voir les idées cachées d’une autre époque de l’humanité. Ainsi tu vivras ...

4301 - Χαμένες επιστολές

Τώρα μπορείς να διαβάσεις τις επιστολές που ξέχασε η κοινωνία της αδιαφορίας και να βρεις τις κρυφές ιδέες μιας άλλης εποχής της ανθρωπότητας. Έτσι ...

4300 - Τα χρώματα του πόνου

Ποιος ξεχώριζε τον ουρανό από τη γη στη χώρα που πνίγονται τα κανάλια; Ποιος ένιωθε τα χρώματα του πόνου στην πατρίδα του λαού της ανάγκης; Μόνο ένας ζωγράφος ...

4389 - Sur le soldat inconnu

C’est en Artsakh que nous pouvons constater combien est concrète l’idée symbolique du soldat inconnu. Ailleurs cela semble dérisoire comme si cela n’avait ...

4380 - Reflections on a Just

How do we understand a Just? Should we read the book of Albert Camus? Should we comprehend the complexity of the involvement when there is no other reason ...

4380 - Sur un juste

Comment comprendre un juste? Faut-il lire le livre d'Albert Camus? Faut-il saisir la complexité de l'implication lorsqu'il n'existe aucune autre raison ...

4360 - Sur la survivante

Comment imaginer une survivante du génocide sans mourir de souffrance? Il suffit de la voir lorsqu'elle décide enfin de parler lors d'une cérémonie de ...

4360 - Περί της επιζήσασας

Πώς να φανταστούμε μια επιζήσασα της γενοκτονίας χωρίς να πεθαίνουμε από πόνο; Αρκεί να τη δούμε όταν αποφασίζει τελικά να μιλήσει κατά τη διάρκεια μιας ...

4323 - Sur Ararat et sa force

L’Ararat n’est pas seulement une montagne. C’est la montagne des Arméniens. Ce n’est donc pas un symbole mais le symbole. Tout cela est simple et connu. ...

4314 - Περί αναγνώρισης

Η αναγνώριση δεν είναι απλώς μια λέξη, ούτε βέβαια ένα σύμβολο, αλλά η αρχή μιας διαδικασίας διόρθωσης. Άρα, δεν πρόκειται για ένα στόχο, αλλά για ένα ...

4399 - Τα δένδρα της πλατείας

Εκεί κοντά στο σιντριβάνι απέναντι από το μοναχικό ζωγράφο τα δέντρα της πλατείας άγγιζαν τρυφερά τον ουρανό. Κι εσύ σταμάτησες κοντά στο παγκάκι για ...

4398 - Το βλέμμα της γυναίκας

Ήταν τόσο έντονο το βλέμμα εκείνης της μυστηριώδους αγρότισσας που αποφάσισες να το κλέψεις με τις παράξενες πινελιές σου. Οι πατατοφάγοι δεν ήταν μαζί ...

4398 - Погляд жінки

Був настільки напруженим погляд тої містичної селянки, що ти вирішив вкрасти своїми дивними мазками. Картоплеїди не були з нею тієї хвилини, і ...

4397 - Τραγούδι της τάβλας

Πάνω στο τραπέζι του καφενείου δύο φίλοι μοιράστηκαν τα όνειρά τους για να μην ξεχάσουν ότι υπήρξαν τα μοντέλα του Vincent σ’ ένα κόκκινο πίνακα. Έτσι ...

4391 - Dans le café de nuit

- Ne parle pas si fort ! - Pourquoi donc ? - Ils vont nous entendre... - Qui ? - Eux... - Ils sont comme tout le monde... Ils dorment à cette heure-là. ...

4391 - Στο νυχτερινό café

- Μη μιλάς τόσο δυνατά! - Μα γιατί; - Θα μας ακούσουν... - Ποιοι; - Αυτοί... - Μα είναι όπως όλοι... Κοιμούνται αυτή τη στιγμή. - Κι αυτός; ...

4391 - В ночном кафе

- Не говори так громко! - Но почему? - Нас услышат... - Кто? - Они... - Но они как все... Спят в это время. ...

4391 - В нічній кав’ярні

-Не говори так голосно! -Але чому? -Нас почують… -Хто? -Вони… -Вони як всі… Сплять в цю хвилину. -А оцей? Нагинається подивитися на когось, що ...

4389 - Περί του άγνωστου στρατιώτη

Στο Αρτσάχ, μπορούμε να διαπιστώσουμε πόσο πρακτική είναι η ιδέα του άγνωστου στρατιώτη. Αλλού, αυτό φαίνεται γελοίο λες και δεν έχει πια σημασία. Ένα ...

4387 - La lecture secrète

Ils lisaient les morceaux du passé et comprenaient enfin la marque de l’avenir. Chaque instant avait un autre sens comme si le monde vivait pour la première ...

4387 - Η μυστική ανάγνωση

Διάβαζαν τα κομμάτια του παρελθόντος και καταλάβαιναν επιτέλους το στίγμα της μνήμης μέλλοντος. Κάθε στιγμή είχε πια άλλη σημασία λες και ζούσε ο κόσμος ...

4387 - Тайное чтение

Читали отрывки из прошлого и понимали, наконец, клеймо в памяти будущего. Каждое мгновение имело уже другое значение, будто человечество жило впервые. ...

4387 - Таємне читання

Читали уривки з минулого і розуміли, нарешті, тавро в пам’яті майбутнього. Кожна мить мала вже інше значення, так немов людство жило вперше. Була ...

4386 - Η ταπεινοσύνη της ομορφιάς

Έπρεπε να το πάρεις απόφαση. Η κοινωνία δεν ήθελε την ανθρωπιά σου. Μόνο οι πίνακες μπορούσαν να τη σηκώσουν και ν’ αντέξουν αυτά που υπέφερες. Δεν ...

4386 - Скромность красоты

Ты должен был смириться, общество не хотело твоей человечности, только картины могли её поддержать, и выдержать то, что ты вынес. Все эти годы ...

4386 - Скромність краси

Ти би мав змиритися, суспільство не хотіло твоєї людяності, тільки картини могли її підійняти, і витримати те, що ти вистраждав. Ти стільки років не ...

4384 - Μέσα στα ανθρακωρυχεία

Εκεί μέσα στη μαύρη γη ξεχασμένη ακόμη κι από το θεό, έπλασες τους πρώτους ανθρώπους μιας καινούριας ζωής δίχως μέλλον. Έσκυψες τόσο ταπεινά πάνω στην ...

4384 - В шахтах

Там, в черной земле, забытой даже Богом, ты создал первых людей новой жизни без будущего. Склонился так скромно над человечностью, что ...

4384 - У вугільній шахті

Там, у чорному ґрунті, забутому самим Богом, ти виліпив перших людей нового життя без майбутнього. Ти схилився так смиренно над людяністю, здавалося, ...

4383 - Όταν ήμασταν μόνο τρεις

Όταν ήμασταν μόνο τρεις μακριά από την πατρίδα που δεν υπήρχε ακόμα, ποιος θα πίστευε στο μυστικό όρκο; Όταν ήμασταν μόνο τρεις σ’ εκείνο το χρόνο ...

4383 - Когда нас было только трое

Когда нас было только трое вдали от родины, которой еще не существовало, кто бы верил в тайную присягу? Когда нас было только трое в то время ...

4383 - Коли нас було тільки троє

Коли нас було тільки троє, далеко від батьківщини, якої ще не існувало, хто би вірив у таємну присягу? Коли нас було тільки троє, в той час потайний, ...

4382 - Ο μυστικός όρκος

Τώρα που άκουσες τα λόγια του παρελθόντος, τώρα που έζησες τον μυστικό όρκο ξέρεις ότι τίποτα πια δεν θα είναι όπως πριν διότι τώρα ανήκεις κι εσύ στην ...

4382 - Тайная присяга

Сейчас, когда ты услышал слова прошлого, сейчас, когда ты прожил тайную присягу, знаешь, что ничего уже не будет как прежде, потому что сейчас ...

4382 - Таємна присяга

Зараз, коли ти почув слова минулого, зараз, коли ти пережив таємну присягу, знаєш, що нічого вже не буде як раніше, тому що зараз відносишся і ти ...

4380 - Περί ενός δίκαιου

Πώς καταλαβαίνουμε έναν δίκαιο; Πρέπει να διαβάσουμε το βιβλίο του Albert Camus; Πρέπει να κατανοήσουμε την πολυπλοκότητα της συμμετοχής όταν δεν υπάρχει ...

4376 - Η παρουσία μαρτύρων

Μέσω του χρόνου, έπρεπε ν’ αφήσεις ένα μήνυμα προερχόμενο από τους νεκρούς για τους αγέννητους. Ήταν για τούτο απαραίτητη η παρουσία μαρτύρων της καταδίκης ...

4375 - L’homme de Saint-Rémy

Il se tenait seul devant le seuil. Il n’attendait plus personne sinon un geste tendre du pin qui s’était courbé sous le vent et la tempête de la souffrance. ...

4375 - Ο άνθρωπος της Saint-Rémy

Στεκόταν μόνος στο κατώφλι. Δεν περίμενε κανένα πια παρά μόνο ένα τρυφερό χάδι από τον πεύκο που είχε λυγίσει από τον άνεμο και την καταιγίδα του πόνου. ...

4375 - Человек Saint-Rémy

Стоял одиноко на пороге. Не ожидал уже никого, кроме нежного прикосновения сосны, что согнулась под ветром и бурей боли. И она стояла одиноко ...

4375 - Людина Saint-Rémy

Стояв самотньо на порозі. Не чекав уже ні на кого, хіба на ніжний дотик сосни, що зігнулася під вітром і бурею болю. І вона стояла самотня десятиліттями. ...

4374 - Elle allait à l’église

Tu l’as vue lorsqu’elle allait à l’église. Elle t’a rappelé les femmes d’antan : cette nostalgie impossible à oublier. Elle n’allait pas prier, tu le savais. ...

4374 - Πήγαινε στην εκκλησιά

Την είδες που πήγαινε στην εκκλησιά. Σου θύμισε τις γυναίκες απ’ τα παλιά: αυτή η νοσταλγία, αδύνατον να λησμονηθεί. Δεν πήγαινε να προσευχηθεί, το ήξερες. ...

4374 - Шла в церковь

Ты увидел ее как она шла в церковь. Напомнила тебе женщин из прошлого: эту ностальгию невозможно забыть. Она не шла молиться, ты это знал. Ты видел ...

4374 - Йшла до церкви

Ти бачив її як вона ішла до церкви. Нагадала тобі жінок з минулого: ця ностальгія не може забутися. Вона не йшла молитися, ти це знав. Ти бачив небо ...

4366 - Η δικαιοσύνη των χρωμάτων

Όταν έβαζες τα χρώματα πάνω στον πίνακα δεν έψαχνες ποτέ το καλύτερο. Ήξερες ότι δεν υπήρχε. Μόνο η σύνθεσή τους μπορούσε ν’ αντέξει τη σπάνια ανθρωπιά ...

4366 - Праведность цветов

Когда ты наносил цвета на картину, никогда не искал лучшего. Ты знал, что его не существовало. Только их композиция могла выдержать твою редкую ...

4366 - Справедливість кольорів

Коли ти наносив кольори на картину, ніколи не шукав кращого. Ти знав, що його не існувало. Тільки їх композиція могла витримати твою рідкісну людяність, ...

4365 - L’œuvre de l’amitié

Malgré le labeur de la condition humaine, Les deux ouvriers étaient heureux. Tu les avais peints ainsi Pour montrer l’heure de l’amitié. Ils n’étaient ...

4365 - Το έργο της φιλίας

Παρά το μόχθο της ανθρώπινης φύσης, οι δύο εργάτες ήταν ευτυχισμένοι. Τους ζωγράφισες έτσι για να δείξεις την ώρα της φιλίας. Δεν ήταν αυθάδεις όπως θα ...

4365 - Витвір дружби

Незважаючи на виснажливість людського існування, двоє робітників були щасливими. Ти намалював їх так, щоб показати хвилини дружби. Вони не були зухвалими, ...

4362 - Les limites de l’idiot

Je sais que tu as essayé de devenir un prince qui n’a jamais existé. Tu as partagé en deux tes vêtements mais tous t’ont accusé de comportement étrange. ...

4362 - Τα όρια του ηλίθιου

Ξέρω ότι προσπάθησες να γίνεις ένας πρίγκιπας που δεν υπήρξε ποτέ. Έκοψες τα ρούχα σου στα δυο αλλά σε κατηγόρησαν όλοι για την παράξενη συμπεριφορά ...

4361 - La souffrance des hommes

La souffrance des hommes existe. Mais qui est capable de la voir ? Qui oserait la dessiner ? Leonardo l’a étudiée et Vincent aimée. Mais personne n’y a ...

4361 - Η οδύνη των ανθρώπων

Η οδύνη των ανθρώπων υπάρχει. Όμως ποιος είναι ικανός να τη δει; Ποιος θα τολμήσει να τη ζωγραφίσει; Ο Leonardo τη μελέτησε κι ο Vincent την αγάπησε. ...

4355 - Éclaboussée de rouge

Dans cette robe éclaboussée de rouge une petite fille bien trop frêle priait secrètement et patiemment le peintre pour qu’il ne l’abandonnât pas aux mains ...

4355 - Πιτσιλισμένο με κόκκινο

Μ’ αυτό το φόρεμα το πιτσιλισμένο με κόκκινο, ένα κοριτσάκι ντελικάτο παρακαλούσε μυστικά και υπομονετικά το ζωγράφο να μην την εγκαταλείψει στα χέρια ...

4354 - Sous le bleu de Prusse

Pourquoi tant de rouge sous le bleu de Prusse ? Etait-ce pour lutter contre le temps ? Ou seulement un prétexte pour échapper au faux ? Car rien n’est ...

4354 - Κάτω από το μπλε της Πρωσίας

Γιατί τόσο κόκκινο κάτω από το μπλε της Πρωσίας; Ήταν για να παλέψουμε ενάντια στο χρόνο; Ή μόνο ένα πρόσχημα για ν’ αποφύγουμε το ψέμα; Διότι τίποτα ...

4352 - Dans la mer phtalo

Nous nous sommes rencontrés dans le parc des amoureux mais nous n’avions pas pu échanger notre souffrance car nous étions trop heureux pour parler de cela. ...

4352 - Στη γαλαζοπράσινη θάλασσα

Συναντηθήκαμε στο πάρκο των ερωτευμένων, μα δεν μπορέσαμε ν’ ανταλλάξουμε τον πόνο μας γιατί ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι για να μιλήσουμε γι’ αυτό. Μόνο ...

4352 - У голубо-зелёного моря

Мы встретились в парке влюбленных, однако не смогли поделиться болью потому что были очень счастливы, чтобы говорить об этом. Только на нашей второй ...

4349 - Όταν καίγαμε τα χόρτα

Όταν καίγαμε τα χόρτα νομίζαμε ότι καθαρίζαμε τη γη από το ανούσιο. Στην πραγματικότητα μόνο τις ψυχές μας καθαρίζαμε από την σκόνη του καθημερινού. ...

4348 - Πόσο ακριβό είναι το ξύλο

’Οταν βλέπαμε τα ξύλα πάνω στις περίεργες στοίβες δεν ξέραμε πόσο ακριβό είναι. Δεν είχαμε δει ακόμα τον πίνακα που τα εξηγούσε όλα με μερικές πινελιές. ...

4347 - Όταν διάβασες την ιστορία

Τι είδες όταν διάβασες την ιστορία; Αναγνώρισες το στίγμα του; Θυμήθηκες τα παραμύθια; Ή απλώς έζησες και πάλι; Η αντίσταση και η θυσία δεν είναι μόνο ...

4346 - Μεταμοντέρνο παίγνιο

- Πώς λέγεται η αντίδραση; - Επανάσταση! - Πώς λέγεται το έλατο; - Όργανο κατασταλτικού καθεστώτος! - Πώς λέγεται ο τραμπούκος; - Αναρχικός! - Πώς ...

4345 - Πόσο γρήγορα ξέχασες

Πόσο γρήγορα ξέχασες ότι κανείς δεν έχει δικαίωμα να ξεχάσει μια γενοκτονία. Κι εσύ που μου τα είπες όλα γιατί τώρα παραμένεις σιωπηλός, για να μην χάσεις ...

4344 - Le goût de ma mère

Dans mon innocence de jeune fille je caressais ma jeune mère sans savoir comme elle était bonne. Il m’aura fallu vivre la période de la rondeur des ventres ...

4344 - Η γεύση της μητέρας μου

Στην αθωότητά μου του νεαρού κοριτσιού χάιδευα τη νεαρή μου μητέρα χωρίς να ξέρω πόσο καλή ήταν. Έπρεπε να ζήσω την περίοδο των στρογγυλών κοιλιών για ...

4342 - Rouge de honte

Lorsque tu libérais la population de l’oppression de l’appareil nazi, était-il nécessaire de violer les femmes ? Lorsque chaque combat tuait des hommes ...

4337 - Ανύπαρκτος διάλογος

- Πότε του έγραψες; - Στις 21 Ιανουαρίου 1935. - Και πότε σου απάντησε; - Στις 18 Φεβρουαρίου 1935. - Άργησε; - Ήταν άρρωστος και ήθελε να βρει όλες τις ...

4333 - Η διάρκεια της ανάγκης

Μερικά πράγματα τα κάνουμε εξ ανάγκης, κάποια άλλα για να διαρκέσουν. Τι να πούμε γι’ αυτά που κάνουμε και για τους δύο λόγους; Τίποτα. Η σιωπή αρκεί ή ...

4328 - Monologue de fillette

Mars 1883 Je sais que tu dors. Mais je me demande si tu m’entends. Je veux être dans ton rêve. Cela ne me suffit pas d’être auprès du berceau. Je veux ...

4328 - Μονόλογος κοριτσιού

Μάρτιος 1883 Ξέρω ότι κοιμάσαι. Μα αναρωτιέμαι αν μ’ ακούς. Θέλω να είμαι μέσα στο όνειρό σου. Δεν μου αρκεί να είμαι πλάι στην κούνια. Θέλω να είμαι μαζί ...

4326 - Τα εργαλεία του χρόνου

Θυμάσαι που αγγίξαμε τα άγνωστα εργαλεία του ξεχασμένου παρελθόντος; Ένιωσες τότε την ανθρωπιά που τα κατείχε μες στο χρόνο; Ή απλώς είδες μόνο τη σκουριά; ...

4296 - Περί σφαγής αθώων

Είναι εξαιρετικά δύσκολο να φανταστούμε και κυρίως να συνειδητοποιήσουμε τι πραγματικά σημαίνει μια γενοκτονία διότι είναι απαραίτητο να έχουμε ένα όραμα ...

4292 - Браслет жертв

Когда ты поднял руку и мы увидели символ геноцида памяти одели тебе браслет, который не мог забыть ни варварства, ни жертв. Помнишь?

4292 - Браслет жертв

Коли ти підняв руку і ми побачили символ геноциду пам’яті, одягли тобі браслет, що не міг забути ні варварства, ні жертв. Пам’ятаєш?

4291 - Человеческий род

Почему человеческий род является таким редким в дипломатических органах? Они выбрали творить ужасы во имя государства. Но они не поняли, что преступления ...

4291 - Людський рід

Чому людський рід є таким рідкісним в дипломатичних органах? Це вони обрали Чинити жахи в ім’я держави. Але вони не збагнули, що злочини проти ...

4289 - Мікромініатюра людяності

Коли ти вмієш зав’язати шнурки у мухи і граєш в шахи на головці шпильки, відчуваєш наскільки кожне життя є важливим для людства. Тому що кожна мікромініатюра ...

4272 - Sensual power

Why live despite death? Why love despite the wounds? Why sit down in order to leave? Why walk in order to stop? Because of the sensual power of the ...

4272 - Poder sensual

Por qué vivir a pesar de la muerte? Por qué amar a pesar de las heridas? Por qué sentarse para salir? Por qué caminar para pararse? Con motivo del ...

4272 - Αισθησιακή δύναμη

Γιατί να ζεις παρά τον θάνατο; Γιατί να αγαπάς παρά τις πληγές; Γιατί να κάθεσαι για να φύγεις; Γιατί να περπατάς για να σταματήσεις; Για την αισθησιακή ...

4272 - Potere sensuale

Perché vivere nonostante la morte? Perché amare nonostante le ferrite? Perché sedersi per partire? Perché andare per fermarsi? Per la ragione del potere ...

4296 - Sur le massacre des innocents

Il est extrêmement difficile d’imaginer et surtout de réaliser ce que signifie réellement un génocide car il est nécessaire d’avoir une vision globale ...

4296 - О резне невинных

Крайне трудно представить и особенно, осознать, что означает геноцид, так как для этого необходимо иметь сферическое видение и синтетическое мышление. ...

4296 - Про різню невинних

Дуже тяжко уявити і, особливо, усвідомити, що означає геноцид, тому що для цього потрібно мати сферичне видіння і синтетичну думку. Таким чином, більшість ...

4257 - Sur un conte arménien

À première lecture, les contes arméniens sont toujours surprenants. Ce n’est pas tellement la chute elle-même qui provoque cette surprise mais plutôt l’approche ...

4257 - Περί ενός αρμενικού παραμυθιού

Στην πρώτη ανάγνωση, τα αρμενικά παραμύθια πάντα μας εκπλήττουν. Δεν είναι τόσο το γεγονός ότι μας κυριεύουν που προκαλεί αυτή την έκπληξη, αλλά μάλλον ...

4241 - Περί Vishap στο Αρτσάχ

Στο Αρτσάχ, υπάρχουν ίχνη αδιάψευστα. Υπάρχουν, βέβαια, και στην Αρμενία, μόνο που στο Αρτσάχ είναι πιο έντονα. Μάλλον ο χρόνος είναι υπεύθυνος γι’ αυτό, ...

9473 - Η ειρωνεία του Σωκράτη

Τι ειρωνεία όμως να μου δείχνεις μετά από τόσα χρόνια την αθώωση ενός δασκάλου που δεν διάβασες για τον οποίο αδιαφορούσες και που έγινε η πολύπλοκη ...

9472 - Νυχτερινή πτήση

Νυχτερινή πτήση και μέσα στο σκοτάδι να βλέπεις μόνος το απέραντο γαλάζιο και να αντιλαμβάνεσαι ότι είναι η εικόνα της πραγματικότητας. Ενώ ήταν ...

9471 - Κοινές ρίζες

Ποιος μπορούσε να καταλάβει ότι η ελιά κι η βελανιδιά είχαν κοινές ρίζες αν δεν είχε συνειδητοποιήσει τα δύο σκέλη της γενοκτονίας και την έννοιά ...

9470 - Τα παιδιά με τους πίνακες

Τα παιδιά με τους πίνακες δεν έπαιζαν με χρώματα επέλεγαν την ιστορία τους για ένα άλλο μέλλον που δεν γνώριζαν ακόμα. Είχαν αναγνωρίσει κρυφά τον ...

9469 - Όταν θες τη μάχη

Όταν θες τη μάχη για να διεκδικήσεις όλα τα δικαιώματά σου τότε τίποτα μα τίποτα δεν μπορεί να σε σταματήσει ακόμα και ο εχθρός θα σε βοηθήσει ...

9468 - Η ώρα της γραφής

Την ώρα που όλοι κοιμούνται συνεχίζεις να γράφεις για το μέλλον που δεν είδαν. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορείς ν' αλλάξεις την πραγματικότητα και ...

9467 - Κινδυνολογία και ασχετοσύνη

Δεν φτάνει που βρισκόμαστε σε μια δύσκολη θέση, έχουμε και άσχετες κότες που κινδυνολογούν, για να δικαιολογήσουν την απραξία και την ανικανότητά τους ...

9466 - Στρατηγική πολιτική

Δεν χρειαζόμαστε τοπικές αντιπαραθέσεις, αλλά μια ολική αντιμετώπιση της κατάστασης. Δεν πρέπει να σπαταλήσουμε το ανθρώπινο δυναμικό μας σε κομματικές ...

9465 - ΑΟΖ και συμμαχικό πλαίσιο

Για να ξεπεράσουμε τις εσωτερικές μας δυσκολίες είναι απαραίτητο να βρούμε ένα συμμαχικό πλαίσιο, το οποίο να είναι υπερκομματικό. Αν ενταχθούμε σε μια ...

4124 - Για την καλοσύνη σου

Πάνω στα σύννεφα του παστέλ πρόσθεσες μία πινελιά λάδι για να είναι πιο αγνό το χρώμα τους και πιο τρυφερή η βροχή που θα πέσει στους ώμους των ανθρώπων. ...

4124 - За твою доброту

На пастельні хмари ти додав мазок олії, щоб їх колір став ще чистішим, і ніжнішим дощ, що впаде на плечі людей. Так, вони, щоб віддячити тобі доторкнулися ...

4117 - Ήταν ακριβώς στη γωνία

Θυμάσαι αυτό το café στην Arles που σχεδίασε ο Vincent. Ήταν ακριβώς στη γωνία κοντά στο θέατρο της αρχαιότητας. Θα μπορούσαμε να καθίσουμε για να μελετήσουμε ...

4116 - Sur le chemin de l’ombre

Dans cette forêt bleue sans fin, il n’y avait qu’un seul chemin pour l’ombre humaine lointaine. Elle tentait de se dérober mais c’était sans compter sur ...

4116 - Στο δρόμο της σκιάς

Σ’ αυτό το δίχως τέλος γαλάζιο δάσος, υπήρχε ένας μόνο δρόμος για την ανθρώπινη σκιά την απόμακρη. Προσπαθούσε να ξεφύγει αλλά δεν λογάριασε τα δέντρα ...

4113 - Έφυγε κι ο Cartan

- Έλεγες ότι θα θυμάσαι τις κενές καρέκλες… - Ναι, έτσι είπα. - Άλλη μία είναι κενή τώρα. - Ποιος πέθανε; - Ο Henri Cartan. - Του Bourbaki; - Ο ίδιος! ...

4111 - La marmelade de Naxos

Quand tu lisais en silence les passions oubliées de la mémoire du futur tu voulais parler, pour dire quelque chose au moins. Mais ta douleur ne pouvait ...

4111 - Η μαρμελάδα της Νάξου

Όταν διάβαζες σιωπηλά τα ξεχασμένα πάθη της μνήμης του μέλλοντος ήθελες να μιλήσεις, να πεις κάτι τουλάχιστον. Αλλά δεν μπόρεσε ο πόνος σου να εκφράσει ...

4108 - Sur les Grands Jeux

- As-tu écouté les dialogues sur les Grands Jeux ? - De Louis-Nicolas ? - Oui, de Clérambault... - Comment faire autrement ? - Que veux-tu dire ? - N’est-ce ...

4103 - Η ελευθερία δεν είναι σπατάλη

Τα νέα κοινωνικά σχήματα έχουν την τάση να μετατρέπουν την ελευθερία σε σπατάλη. Έχουν πείσει τα άτομα ότι υπάρχει μια αγορά ελευθερίας, διότι υπάρχει ...

4100 - Η αλυσίδα που έπεφτε

Ποιος θα πίστευε ότι μια μέρα, η αλυσίδα που έδεσε πάνω στα μαθηματικά θα έπεφτε για να δημιουργήσει το μέλλον της καινοτομίας. Όμως εκείνο το χθες έφτασε ...

4299 - La récolte de l’ocre

Sous le ciel de bronze plus lourd que les épis de blé nous nous sommes inclinés pour embrasser la terre et ramasser son cadeau. Nous ne nous agenouillions ...

4299 - Η συγκομιδή της ώχρας

Κάτω από τον μπρούτζινο ουρανό πιο βαρύ κι από τα στάχυα σκύβαμε για να φιλήσουμε τη γη και να πιάσουμε τα δώρα της. Δεν γονατίζαμε παρά μόνο για την ...

4294 - La petite fille de bronze

Seule devant la bougie de la mémoire contre l’indifférence elle luttait immobile dans la neige de l’oubli pour que l’on n’oublie pas les épis du peuple ...

4294 - Το μπρούντζινο κοριτσάκι

Μόνο του, μπροστά στο κερί της μνήμης ενάντια στην αδιαφορία, το μπρούντζινο κοριτσάκι πάλευε ακίνητο μέσα στο χιόνι της λήθης για να μην ξεχάσουν τα στάχυα ...

4293 - Membres oubliés

Sous les neiges de l’oubli combien d’os craquent encore quand ils entendent l’indifférence des vivants quand ils voient la victoire de la barbarie et les ...

4293 - Ξεχασμένα μέλη

Κάτω από τα χιόνια της λήθης πόσα κόκκαλα τρίζουν ακόμα όταν ακούν ότι οι ζωντανοί αδιαφορούν όταν βλέπουν τη νίκη της βαρβαρότητας και καταδικάζονται ...

4292 - Το βραχιόλι των θυμάτων

Όταν σήκωσες το χέρι κι είδαμε το σύμβολο της γενοκτονίας της μνήμης, σου βάλαμε το βραχιόλι που δεν μπορούσε να ξεχάσει ούτε τη βαρβαρότητα ούτε τα θύματα. ...

4291 - Ανθρώπινο είδος

Γιατί το ανθρώπινο είδος είναι τόσο σπάνιο στα διπλωματικά σώματα; Εκείνα επέλεξαν να δημιουργήσουν τη φρίκη στο όνομα του κράτους. Μα δεν αντιλήφθηκαν ...

4290 - Το κοριτσάκι κι ο Bach

Πόσο μεγάλο ήταν το πιάνο, πόσο πυκνή, η παρτιτούρα για το κοριτσάκι που δεν χαμογελούσε. Όλη η σκέψη του περπατούσε πάνω στα δάκτυλα διότι τα πόδια του ...

4289 - Μικρομινιατούρα ανθρωπιάς

Όταν ξέρεις πώς να δέσεις τα κορδόνια μιας μύγας κι όταν παίζεις σκάκι πάνω σε μια καρφίτσα, νιώθεις πόσο κάθε ζωή είναι σημαντική για την ανθρωπότητα. ...

4287 - Terre de neige

Nous regardions les flocons de neige sans être capables d’en imaginer le nombre. Et pourtant ils avaient couvert toute la terre de nos ancêtres. Comme ...

4286 - Les parasols de la neige

Lorsque nous étions tout près du cierge nous recevions des éclats de blanc et seuls les parasols de la neige nous protégeaient du froid qu’avaient supporté ...

4285 - Πένθιμες λωρίδες

Όταν κόβαμε τις πένθιμες λωρίδες δεν ήταν για να μοιράσουμε τον πόνο αλλά για να δώσουμε στον καθένα μας το κομμάτι ανθρωπιάς που του ανήκει και να νιώσει ...

4284 - Ανώνυμα ονόματα

Πάνω στη σκηνή του θεάτρου βλέπαμε ανώνυμα ονόματα που δεν υπήρχαν πια παρά μόνο στη λαβωμένη μνήμη μας. Δεν έκλαιγαν, δεν πονούσαν είχαν δώσει όλη την ...

4283 - Τα μαύρα στάχυα

Ποιος τόλμησε να δει κατάματα τα μαύρα στάχυα δίχως να κλάψει πάνω στην πείνα ενός λαού. Έτσι τα τυλίξαμε γύρω από το λαιμό μας για να πνίξουμε τον πόνο ...

4282 - Όταν πέθανε το ατσάλι

Ατσάλινες φιγούρες ήρθαν ν’ αντικαταστήσουν σκουριασμένα πτώματα για να μην ξεχαστεί το έγκλημα. Μα δεν υπήρχε ακόμα τιμωρία κι οι βάρβαροι της λήθης ...

4281 - Κενές φωτογραφίες

Οι παραδοσιακές στολές δεν έκρυβαν τον πόνο και το ασπρόμαυρο, τα χρώματα. Κάθε οικογένεια κοίταζε το μέλλον μα ποιος έβλεπε το παρελθόν; Η γενοκτονία ...

4279 - Le regard de la mémoire

Elle titubait déjà comme l’histoire quand elle se répète, mais elle gravît les marches assistée de sa fille pour traverser la passerelle du temps et ...

4274 - Ut pictura poesis

Dans les lettres, le monde Dans le monde, la peinture. Aucune séparation artificielle. Tout était lié aux mouvements de la plume et des pinceaux. Les échanges ...

4272 - Puissance sensuelle

Pourquoi vivre malgré la mort ? Pourquoi aimer malgré les blessures ? Pourquoi s’asseoir pour partir ? Pourquoi marcher pour s’arrêter ? En raison de la ...

4271 - Les chaises vides

Obstination. Persistance. Non sans raison. Souvenirs d’antan. Traces d’existences. Arbres taillés. Pensées assises. Au dessus du néant. Sans espoir de ...

4270 - Memento movi

Sur la chaise, des souvenirs. Des livres. Les journaux de la veille. Un nécessaire à tabac. Héritage de la misère. Rien d’autre. Philosophie de vie.

4269 - La prière de la chaise

Une chaise vide. Une volonté du peintre. Ou une nécessité de l’humain face au vide. Monologue désemparé. Sans doute un cri silencieux. Formule de conjuration ...

4261 - La beauté des armes

La beauté des armes n’est visible que dans le tableau dont la patine n’a pas brisé l’éclat et le fracas. Nulle part ailleurs elle n’a de sens ...

4260 - Naufrage dans un miroir

Si l’océan est simple c’est en raison du naufrage dans le miroir des réflexions. Si la terre est pierre c’est en raison du feu dans l’antre des passions. ...

4259 - L’homme de l’histoire

Peu d’hommes naissent avec une histoire comme si elle était trop lourde à porter, à l’instar de l’armure de Don Quichotte. Peu d’hommes sont capables ...

4252 - Nous sommes encore debout

Est-ce par erreur que nous sommes encore debout ? Ou par nécessité de créer l’impossible ? Alors pourquoi tant de douleur dans cette misère que les hommes ...

4251 - Mèche ou suif

Il fallait donc mourir dans le sud pour comprendre les gens du nord. Est-ce la raison pour laquelle en écoutant Jacques, on pense à Vincent ? Ou tout simplement, ...

4249 - Souvenir de Tarascon

À présent que je tiens dans les mains, le manuscrit d’Alphonse comment ne pas penser à Vincent et à son regard ébloui par la joie ? Car dans le texte ...

4248 - Le fruit de la nuit

Pourquoi dans la nuit ne pas manger l’unique fruit capable de supporter la lumière? Tu n’as pas seulement dessiné des tournesols morts. Tu les as croqués ...

4247 - Τα γραμματόσημα των άλλων

Ήταν τόσο μικρά που κανείς δεν τα πρόσεχε. Πάνω τους μερικά χρώματα του παρελθόντος, άντεχαν τα έργα της ανθρωπότητας. Τόσο λίγος χώρος για τόσο μεγάλο ...

4243 - Το κόκκινο τσάι

Πρώτα έπινες το άρωμα με το κόκκινο τσάι. Το μόνο που κρατούσε μια γυμνή γυναίκα. Ύστερα μόνο άγγιζες τη ζεστασιά του υγρού της φωτιάς. Και τότε μάθαινες ...

4242 - Όταν η σιωπή έγινε ήχος

Στην πάροδο του χρόνου, όλοι κοιτάζουμε τη φθορά και λίγοι βλέπουν τα ίχνη. Μόνο με τον χρόνο και την ανθρωπότητα υπάρχει δημιουργία, ποίηση. Μόνο που ...

4240 - Μια διευκρίνιση

Μαθητής: Κύριε, κύριε! Δάσκαλος: Τι έγινε, παιδί μου; Μαθητής: Ξέχασα κάτι... Δάσκαλος: Τι πράγμα; Μαθητής: Το ακατανόητο! Δάσκαλος: Δηλαδή; Μαθητής: ...

4238 - L’enfant devenu tambour

Il n’y avait plus de petit prince dans les immenses champs de blé comme si la famine avait dévoré ce frêle épi d’humanité. Dans ce désert rempli de cadavres, ...

4238 - Το παιδί που έγινε τύμπανο

Δεν υπήρχε πια μικρός πρίγκιπας στους απέραντους κάμπους σιταριού, λες κι η πείνα είχε καταβροχθίσει αυτό το εύθραυστο στάχυ ανθρωπιάς. Σ’ αυτή τη γεμάτη ...

4238 - Дитя – барабан

Вже не було малого принца на безкраїх полях пшениці, так ніби голод поглинув це делікатне колосся людяності. В цій наповненій трупами пустелі, тільки ...

4237 - Η περόνη της φιλίας

Μέσα στον πάταγο των επίσημων διαταγών και τις εκρήξεις των χειροβομβίδων, με μάτια θολωμένα από τα δακρυγόνα και τυφλωμένα από τα καπνογόνα, μου άπλωσες ...

4241 - Sur le Vishap en Artsakh

En Artsakh, il y a des traces qui ne trompent pas. Ce n’est pas qu’elles n’existent pas en Arménie, seulement elles sont plus présentes en Artsakh. Le ...

4228 - Le regard indigo

Tandis que je ne savais pas ce que tu voulais exactement J’ai essayé d’apercevoir Le regard du caméléon Pour comprendre enfin Ce qu’est la couleur de l’invisible. ...

4228 - Το ίντιγκο βλέμμα

Ενώ δεν ήξερα τι ακριβώς ήθελες προσπαθούσα ν’ αντικρίσω το βλέμμα του χαμαιλέοντα για να καταλάβω επιτέλους ποιο είναι το χρώμα του αοράτου. Μόνο τότε ...

4228 - Індиго погляд

Хоча я не знав, чого саме ти хотіла, намагався протистояти погляду хамелеона, щоб зрозуміти, нарешті, яким є колір невидимого. Тільки тоді побачив ...

4227 - Κάτω από το κίτρινο καπέλο

Δεν υπήρχε βλέμμα μόνο ένα κίτρινο καπέλο. Δεν έκρυβε τίποτα παρά μόνο την ύπαρξή σου. Και πίσω από την πλάτη, πάνω από τους ώμους σου κοιτάζαμε τον επόμενο ...

4235 - Περί των δικαίων και των αθώων

Στην Αρμενία, εάν οι δίκαιοι και οι αθώοι δεν είναι γνωστοί, δεν σημαίνει ότι έχουν εξαφανιστεί. Οι δίκαιοι είναι όπως τους δράκους, μένουν βουβοί και ...

4227 - Под желтой шляпой

Не было взгляда лишь одна желтая шляпа. Не скрывала ничего кроме твоего существования. И за спиной, над твоими плечами мы смотрели на следующую ...

4227 - Під жовтим капелюхом

Не було погляду лише жовтий капелюх. Не приховував нічого окрім твого існування. І за спиною, над твоїми плечима ми роздивлялися наступну картину. ...

4210 - Sur les murs d’Arménie

Même si nous savons tous que l’Arménie est la terre des pierres, nous écoutons rarement ses murs. Pourtant sans eux, les églises n’existeraient pas. Même ...

4210 - Περί τειχών της Αρμενίας

Ακόμα κι αν όλοι μας ξέρουμε ότι η Αρμενία είναι η γη της πέτρας, σπάνια ακούμε τα τείχη της. Κι όμως χωρίς αυτά, οι εκκλησίες δεν θα υπήρχαν. Ακόμα κι ...

4217 - Η αποδοχή της ανθρωπιάς

- Γιατί δεν είπες τίποτα για το τελάρο; - Το μαύρο; - Ποιο άλλο; - Πώς θα το άντεχε; - Δεν πρέπει να τ’ αντέχει όλα; - Σωστά. - Στο κάτω κάτω ...

4216 - Les rayons de la route

Nul ne voyait les rayons de la route car ils ne brillaient pas pour les yeux. seul le cœur des hommes qui pleuraient pouvait voir l’invisible de ...

4216 - Οι ακτίνες του δρόμου

Κανείς δεν έβλεπε τις ακτίνες του δρόμου διότι δεν έλαμπαν για τα μάτια. Μόνο η καρδιά των ανθρώπων που έκλαψαν μπορούσε να δει το αόρατο της σκακιέρας. ...

4197 - Περί συμβολικής του Αρτσάχ

Papik και Tatik. Δύο άντρες; Όχι, ένα ζευγάρι. Δύο νέοι; Όχι, δύο γέροι. Δύο σώματα; Όχι, ένα μέτωπο. Ποιο είναι το νόημα όλων αυτών; Η εις άτοπον ...

4214 - Μια βιόλα με όνομα παπά

Έπρεπε να παρατηρήσουμε μέσα από τις οπές για ν’ ανακαλύψουμε το κρυφό όνομα αυτής της βιόλας. Τόσο μοναχικό δίχως ράσα, το όργανο θα έμενε δίχως ...

4212 - Sublata benevolentia amicitiae nomen tollitur

Οι αρχές απαγορεύουν αξίες διότι είναι ανθρώπινες και λένε ότι δεν υπάρχει ανθρώπινο σύστημα. Γι’ αυτές μόνο το λάθος μπορεί να είναι ανθρώπινο, ...

4203 - Confidence révélée

« Eh bien moi, je le continue ici, comme si j’étais son fils ou son frère ». C’est avec ces mots que tu décrivis l’évolution de ton écriture picturale ...

4203 - Αποκαλυπτική ομολογία

«Ε, καλά εγώ, το συνεχίζω εδώ, σαν να ήμουν ο γιος του ή ο αδελφός του». Με αυτά τα λόγια περιέγραψες την εξέλιξη της εικαστικής σου γραφής μόνο ...

4201 - Correspondance cachée

En parcourant les livres sur Vincent comment ne pas lire ses lettres remplies d’espoir et d’amertume mais aussi de joie et d’enthousiasme. La aussi ...

4201 - Κρυμμένη αλληλογραφία

Ανατρέχοντας στα βιβλία για τον Vincent, πώς να μη διαβάσουμε τα γράμματά του τα γεμάτα ελπίδα και πίκρα αλλά συνάμα χαρά κι ενθουσιασμό. Ήταν ...

4193 - L’ail et le Jurançon

Dans un berceau en écaille de tortue qui aurait osé mettre de l’ail et du Jurançon sur les lèvres d’un enfant de la couronne ? Pourtant la robe brillante ...

4191 - Sablé au citron

Au début, je n’avais pas fait attention à ce petit détail de la tradition. Et puis avec le temps des passions est venue la découverte du sablé au citron. ...

4190 - The architecture of the sky

It is hard to think of the sky without endowing it with a structure capable of sustaining grand strategy. Admittedly this does not mean that it is deprived ...

4190 - L’architecture du ciel

Il est difficile de penser le ciel sans le doter d’une structure capable de supporter la grande stratégie. Certes cela ne veut pas dire pour autant qu’il ...

4189 - Η απαγορευμένη απαγόρευση

- Γιατί να μην έχουμε το δικαίωμα να πεθάνουμε; - Γιατί αλλιώς θα υπήρχαν οι γενοκτονίες! - Μα δεν υπάρχουν; - Όχι βέβαια. - Δηλαδή είμαστε καταδικασμένοι ...

4189 - Заборонена заборона

- Чому не маємо права померти? - Для чого тоді б існував ґеноцид! - Хіба не існують? - Ні, звичайно. - Тобто, ми приречені жити? - Це єдиний вид безсмертя, ...

4187 - Μη ορατά νοητικά σχήματα

Το πλαίσιο της αντιπαράθεσης μεταξύ Αθήνας και Σπάρτης δεν είναι μόνο πελοποννησιακό. Το καταλυτικό στοιχείο είναι ο περσικός παράγοντας που προκάλεσε ...

4186 - Οι κόκκινες σκεπές

Γιατί κάτω από το γαλάζιο υπήρχαν κόκκινες σκεπές; Όλοι έλεγαν ότι ήταν η παράδοση. Κανείς όμως δεν την εξηγούσε. Κι όταν είδα τον πίνακά σου ένιωσα ότι ...

4185 - Ανάμεσα στις αμυγδαλιές

Ο δρόμος ήταν άδειος αλλά όχι κενός. Ανάμεσα στις αμυγδαλιές το χρώμα της ανθρωπιάς είχε αφήσει τα ίχνη του όπως ο Χριστός το στίγμα του. Δεν υπήρχε αρχή ...

4184 - Ένα κομμάτι ανθρωπιάς

Εκείνο το σπίτι το θυμάσαι; Πρόσεξες τις λεύκες που περίμεναν ένα βλέμμα αθωότητας; Όλοι κοίταζαν τον κάμπο ενώ όλη η φτώχεια ήταν πάνω στους τοίχους. ...

4180 - Под солнцем Парфенона

Под солнцем Парфенона пока не пахло жарой синие мраморы были холодны как обломки моря, что касаются неба размывая горизонт. И неизвестный ...

4180 - Під сонцем Парфенону

Під сонцем Парфенону ще не пахло спекою голубий мармур був холодним як уламки моря, що торкаються неба розмиваючи горизонт. І невідомий солдат ...

4176 - Τα καρφιά της γης

Μιλάμε συνεχώς, ενώ η σιωπή αρκεί για να περιγράψει τα όρια που άλλοι ονόμασαν σύνορα. Ας καταγράψουμε, λοιπόν, αυτή τη σιωπή που δένει με τον κάμπο της ...

4174 - Τρεις λεπτομέρειες

Εκεί που δεν υπήρχαν όρια, τρεις ανθρώπινες λεπτομέρειες έσπασαν το χώρο της κοινωνίας για να ζήσει ο χρόνος της ανθρωπιάς. Ήταν βράδυ κι οι λεπτομέρειες ...

4171 - H αθωότητα της Αναστασίας

Ήταν τόσο τρυφερή η μνήμη σου που δεν ένιωθες πια την αδικία. Η βαρβαρότητα είχε σαπίσει τον πόνο σου και δεν ήθελες να τον προδώσεις με λόγια. Μιλούσες ...

4169 - Les grains de grenade

Les grains étaient innombrables et pourtant si rares car dans une seule grenade accrochée à un unique arbre planté dans la terre des pierres qui avait ...

4169 - Οι κόκκοι του ροδιού

Οι κόκκοι ήταν αμέτρητοι κι όμως τόσο σπάνιοι διότι ήταν μέσα σ’ ένα και μόνο ρόδι κρεμασμένο σ’ ένα μοναδικό δέντρο φυτεμένο στη γη της πέτρας που είχε ...

4169 - Зёрнышки граната

Зёрнышек было не счесть однако столь редкие потому что были в единой гранате свисающей с единого дерева посаженного в земле камня что видела свой ...

4169 - Зернятка гранати

Зерняток було безліч проте такі рідкісні тому що були в єдиній гранаті що звисала з єдиного дерева посадженого в кам’яній землі що бачила свій народ ...

4168 - Οι φιλίες της αναγνώρισης

Παλιά, τα θύματα βρίσκονταν κοντά μόνο όταν είχαν πεθάνει, στα πόδια της βαρβαρότητας. Τώρα, με τον αγώνα της αναγνώρισης οι φιλίες έχουν μεγαλύτερο νόημα ...

4168 - Дружба признания

Раньше жертвы были вместе лишь после смерти, у ног варварства. Теперь,в борьбе за признание Дружба имеет большое значение потому что выдерживает ...

4168 - Дружба визнання

Колись, жертви об’єднувалися лише після смерті, затоптані варварством. Зараз, у боротьбі за визнання, дружба стає ціннішою, дивлячись в очі катів. ...

4167 - Απρόσωπα πρόσωπα

Περίμεναν μόνα τους μέσα στο πλήθος της ανωνυμίας τα απρόσωπα πρόσωπα μιας ξεχασμένης τραγωδίας για να παίξουν επιτέλους το ρόλο του θανάτου τους. Η αναγνώριση ...

4167 - Безлиці лиця

Чекали самі серед натовпу анонімності безлиці лиця забутої трагедії, щоб зіграти, нарешті, роль своєї смерті. Визнання спізнилося, щоб не ранити ...

4166 - Διάλογος επιζώντων

- Πέθανε. - Ξέρω. - Φθάσατε πολύ αργά. - Δεν ήρθα γι’ αυτόν. - Για ποιον, τότε; - Για σένα. Χρόνος. Είχε έρθει η ώρα του. - Ο χρόνος δεν έπρεπε να είχε ...

4163 - Pourquoi la flamme ?

Pourquoi la flamme continue-t-elle à brûler ? Est-ce vraiment pour le souvenir ? Ou plutôt par devoir de mémoire ? Qui peut le savoir ? Seulement est-ce ...

4160 - Le mort libre

Lorsqu’il comprit que Dieu fermerait les yeux devant la barbarie de la famine et la brutalité du système, celui qui était encore un homme décida de se ...

4159 - Όταν η Πράβδα ήταν η αλήθεια

- Γιατί δίνεις τόση σημασία σ’ αυτά που τρως; - Γιατί δεν μπορώ να ξεχάσω τους ανθρώπους που δεν έφαγαν. - Ποιοι δεν έφαγαν; - Οι Ουκρανοί! - Μη λες ψέματα! ...

4159 - Коли Правда була правдою

- Чому ти надаєш такого значення тому, що їси? - Бо не можу забути людей, що не мали їсти. - Хто не мав їсти? - Українці! - Не бреши! Не існує ґеноциду! ...

4158 - Le pain noir

Quand ils nous donnèrent le pain noir, qui pleura pour les enfants qui ne pouvaient le manger ? Qui comprit le jugement dernier d’un sacrifice inhumain ...

4158 - Το μαύρο ψωμί

Όταν μας έδωσαν το μαύρο ψωμί, ποιος έκλαψε για τα παιδιά που δεν μπόρεσαν να το φάνε; Ποιος κατάλαβε τη δευτέρα παρουσία μιας απάνθρωπης θυσίας; Ποιος ...

4158 - Чёрный хлеб

Когда нам дали чёрный хлеб, кто заплакал о детях, которые не смогли его поесть? Кто понял второе пришествие этой бесчеловечной жертвы? Кто согнулся ...

4158 - Чорний хліб

Коли нам передали чорний хліб, Хто заплакав за дітьми, Що не змогли його скуштувати? Хто відчув друге пришестя Цієї надлюдської жертви? Хто зламався ...

4157 - Δεν μπόρεσα να κλάψω

Όταν διάβαζες το ποίημα του Γολοντομόρ δεν μπόρεσα να κλάψω. Έπρεπε να διαβάσω τη μετάφραση για να καταλάβουν τα λόγια σου. Αλλιώς εκείνα τα μαύρα σου ...

4157 - Я не смог заплакать

Когда ты читал стихотворение Голодомора я не смог заплакать. Я должен был прочитать перевод, чтобы поняли твои слова. Иначе те черные слезы твои растворились ...

4157 - Я не міг плакати

Коли слухав твій вірш Голодомор Не міг заплакати. Мусів прочитати грецькою переклад, Щоб всі зрозуміли. Інакше оті чорні сльози твої Розчинилися б ...

4156 - La politesse de l’âme

Comme tu n’as pas pu mourir avec les tiens et que tu ne peux oublier leur mort, il ne te reste plus que le ridicule pour une société indifférente qui lorsque ...

4156 - Η ευγένεια της ψυχής

Όταν δεν μπόρεσες να πεθάνεις με τους δικούς σου κι όταν δεν μπορείς να ξεχάσεις το θάνατό τους, δεν σου μένει παρά να γίνεις γελοίος για την αδιάφορη ...

4156 - Евгенія (благородство) душі

Якщо ти не зміг померти разом з ними, І якщо ти не можеш забути про їх смерть, Тобі не залишається нічого іншого як стати посміховиськом Цього байдужого ...

4155 - Όταν πέθαναν τα παραμύθια

Παλιά η Μπάμπτσια έλεγε παραμύθια λίγο πριν μας πάρει ο ύπνος. Τώρα όμως που είμαστε όλοι νεκροί δεν θέλει να πει παρά μόνο την αλήθεια. Αλλά δεν υπάρχει ...

4155 - Когда умерли сказки

Раньше бабушка рассказывала сказки перед сном. Сейчас однако, когда мы все мертвы, не хочет говорить ничего, только правду. Но нет никого, кто ...

4155 - Коли померли казки

Колись бабця розповідала казки Перед сном. Зараз однак, коли ми всі мертві Не хоче казати, тільки правду. Але немає нікого, хто б вірив, Що колись ...

4154 - Γιατί δεν ξέρουμε;

- Ποιος μιλά με τα θύματα; - Αυτός που διαβάζει τους νεκρούς. - Ποιος κατηγορεί το έγκλημα; - Αυτός που γράφει για τους αγέννητους. - Ποιος αντιστέκεται ...

4154 - Почему мы не знаем?

- Кто говорит с жертвами? - Тот, кто читает мертвых. - Кто обвиняет преступление? - Тот, кто пишет о неродившихся. - Кто противостоит забвению? ...

4154 - Чому ми не знаємо?

- Хто говорить з жертвами? - Той, хто відчуває мертвих. - Хто звинувачує злочин? - Той, хто пише про ненароджених. - Хто противиться забуттю? - Той, ...

4153 - Ο Τάτο που δεν μιλούσε

Τάτο, τόσα χρόνια δεν είχα καταλάβει γιατί δεν μιλούσες για τότε. Δεν ήξερα τι σημαίνει φρίκη, δεν είχα ζήσει το θάνατο. Η μάνα δεν με γέννησε νεκρό ...

4153 - Тато, що мовчав

Тато, стільки років я не міг зрозуміти чому не говорив про тоді. Я не знав, що означає жах, я не пережив Смерть. Я не народився мертвим, як інші діти ...

4151 - ΛΙΜΟΣ – FAMINE

Μέρα, νύχτα, μέρα ή νύχτα δεν έχει σημασία, η βρώμικη κίτρινη λάμψη μπορεί να είναι το τέλος της χαραυγής ...

4151 - Голод

Евгенія Степанівна Кузен (французькою) Переклад грецькою Н. Лігероса Переклад українською Г. Маслюк День, ніч, день чи ніч не має значенння, брудний ...

4150 - Chez les gardians

Le ciel était bas et sombre non pour cacher la misère mais pour montrer la chaleur des petites maisons de gardians. Je ne savais pas que peindre en premier ...

4150 - Στα σπίτια των βοσκών

Ο ουρανός ήταν χαμηλός και σκοτεινός όχι για να κρύβει τη μιζέρια μα για να δείχνει τη ζεστασιά των μικρών σπιτιών των βοσκών. Δεν ήξερα τι να πρωτοζωγραφίσω, ...

4149 - Κάποτε ήμασταν παιδιά

Όταν πέθανα μ’ έβαλαν σε ομαδικό τάφο. Όταν πέθανα δεν ήθελαν να με θάψουν. Όταν αυτοκτόνησα με κατηγόρησαν. Όταν έκοψα το αυτί μου τρελλάθηκαν. ...

4148 - Θέλω κι εγώ να χορέψω

Γιατί να μην έχω το δικαίωμα να χορέψω; Επειδή η κοινωνία θεωρεί ότι δεν είναι σωστό για τα παιδιά; Τόσους αιώνες ο χορός ήταν η μνήμη της κίνησης ...

4144 - L’hiver trop blanc

Je me souviens encore malgré les années passées de cet hiver trop blanc où les hommes et les femmes malgré les éclats du rouge décidèrent de lutter ensemble ...

4144 - Ο πολύ λευκός χειμώνας

Θυμάμαι ακόμα, παρά τα χρόνια που πέρασαν, αυτόν τον πολύ λευκό χειμώνα όταν άντρες και γυναίκες παρά τα θραύσματα του κόκκινου αποφάσισαν να αγωνιστούν ...

4143 - Le destin bleu

C’était trop difficile de se révolter dans ce pays gorgé de lumière, il valait mieux se sacrifier pour réaliser l’impossible sans être absurde et rester ...

4143 - Το γαλάζιο πεπρωμένο

Ήταν τόσο δύσκολο να επαναστατήσεις σ’ αυτή τη χώρα την πλημμυρισμένη από φως, άξιζε περισσότερο να θυσιαστείς για να πραγματοποιηθεί το αδύνατον χωρίς ...

4142 - La place et le désert

Ce n’était pas une simple manifestation car nous n’avions plus rien à perdre si ce n’était la dernière dignité des hommes qui ne connaissaient que le désert, ...

4140 - La flamme du génocide

Aucune bougie n’avait éclairé l’obscurité du génocide de la famine. Seule une flamme parvint jusqu’à nos jours pour témoigner de l’absence de lumière. ...

4139 - Assiette de sardines

Quelques sardines dans l’assiette blanche témoignaient de la misère du maître qui manquait cruellement de couleurs. Il décida de lutter contre la société ...

4138 - La chambre à louer

Ils se retrouvaient dans la chambre à louer sans savoir combien cela durerait. Mais cela n’avait aucune importance puisque le café de Maxence était ouvert ...

4137 - Sous la tempête

Nous nous promenions dans le champ vert où des pissenlits en fleurs attendaient l’orage, sans regarder les épais nuages du tonnerre comme si le monde entier ...

4137 - Κάτω από τη θύελλα

Βαδίζαμε μέσα στο πράσινο λιβάδι όπου ανθισμένες πικραλίδες ανέμεναν την καταιγίδα, χωρίς να κοιτούν τα πυκνά σύννεφα του κεραυνού λες κι ο κόσμος ολόκληρος ...

4131 - La relation choisie

- Je voudrais moi aussi être dans votre groupe. - Tu y es déjà ! - Mais comment est-ce possible ? - Tu fais partie de l’humanité. - Et cela suffit ? - ...

4131 - Η επιλεκτική σχέση

- Θα ήθελα κι εγώ να είμαι στην ομάδα σας. - Είσαι ήδη! - Μα πώς είναι δυνατόν; - Ανήκεις στην ανθρωπότητα. - Κι αυτό επαρκεί; - Για να είσαι μέσα βεβαίως. ...

4130 - Cognac arménien

La pièce n’était pas vide. Quelques objets ornaient les espaces du temps. Ce n’étaient pas des éléments du décor. Ils témoignaient pour le passé. C’étaient ...

4128 - Les couleurs de la neige

Que recherchais-tu dans la neige si ce ne sont les couleurs du temps ? Était-ce si important pour vivre ? Les ocres ne suffisaient-ils pas ? Il te fallait ...

4128 - Τα χρώματα του χιονιού

Τι έψαχνες μέσα στο χιόνι αν δεν είναι τα χρώματα του χρόνου; Ήταν κάτι τόσο σημαντικό για να ζήσεις; Οι ώχρες δεν αρκούσαν; Έπρεπε ακόμα να μελετήσεις ...

4127 - Κι αν ο θεός ήταν τσιγγάνος;

Ποιος ήξερε πού μένει; Ποιος έμαθε τι θέλει; Απρόβλεπτος κι ασυμβίβαστος δεν είναι ο θεός; Μα τότε γιατί να μην είναι αυτό που κατακρίνει όλη η κοινωνία ...

4125 - La vie devenue fumée

Je suis né petit je n’ai jamais pesé lourd et ma santé était une maladie. On m’a dit qu’il me fallait remercier le dieu qui m’avait modelé et la mère ...

4125 - Η ζωή που έγινε καπνός

Γεννήθηκα μικρόσωμος δεν είχα ποτέ βάρος και η υγεία μου ήταν μία ασθένεια. Μου είπαν ότι πρέπει να ευχαριστώ το θεό που μ’ έπλασε και τη μάνα που με γέννησε. ...

4124 - Pour ta bonté

Sur les nuages du pastel tu ajoutas une touche de peinture à l’huile pour que soient plus pure leur couleur et plus tendre la pluie qui tombe sur les épaules ...

9335 - Time is with us

Time is with us! Who does really believe this in society of oblivion where only present exists? Simply, no one! One has to belong to Humanity ...

4099 - Ακατανόητος ήχος

Στην αρχή δεν υπήρχε νόημα. Δεν υπήρχε λόγος. Μα όταν γεννήθηκε η ανθρωπιά δημιουργήθηκε και η ανάγκη. Έπρεπε ν’ ακουστεί ο ήχος ακόμα κι αν ήταν ακατανόητος. ...

4096 - Φωτεινά ερωτήματα

Μέσα στο απόλυτο σκοτάδι το παραμικρό φως είναι επικίνδυνο, όχι γιατί φωτίζει το άγνωστο αλλά γιατί σκιάζει το γνωστό. Γι’ αυτό το λόγο και μόνο η κοινωνία ...

4096 - Светлые вопросы

В абсолютной темноте малейший свет опасен, не потому, что освещает неизвестное а потому, что бросает тень на известное. По этой единственной ...

4094 - Η αιωνιότητα του εφήμερου

Γιατί να ζήσεις για το εφήμερο; Γιατί να πεθάνεις για την αιωνιότητα; Εκτός αν το εφήμερο είναι αιώνιο και η αιωνιότητα εφήμερη... Τότε μόνο ο θεός θα ...

4089 - Misérabilisme à l’heure

Tu t’es battu tant d’années pour l’immortalité de la permanence et tu n’as pas compris que tu vivais le misérabilisme à l’heure. Le paradis n’existe pas ...

4089 - Ωρομίσθια μιζέρια

Τόσα χρόνια παλεύεις για την αθανασία της μονιμότητας και δεν έχεις καταλάβει ότι ζεις στην ωρομίσθια μιζέρια. Δεν υπάρχει παράδεισος μετά τη θυσία της ...

4088 - Les vieux cuivres

Les vieux cuivres jouaient encore même si personne ne les écoutait plus. C’était comme s’ils savaient qu’existeraient les hommes qui ne flancheraient pas. ...

4088 - Τα παλιά χάλκινα

Τα παλιά χάλκινα έπαιζαν ακόμα κι αν κανένας δεν τα άκουγε πια. Ήταν σαν ήξεραν ότι θα υπάρξουν οι άνθρωποι που δεν θα σκύψουν. Όλα όρθια, όπως παλιά, ...

4087 - L’art de Vincent

« L’art est si riche, si une personne peut seulement se souvenir de ce qu’elle a vu elle ne manquera jamais d’alimenter ses pensées et ne sera plus vraiment ...

4087 - Η τέχνη του Vincent

«Η τέχνη είναι τόσο πλούσια, εάν κάποιος μπορεί απλώς να θυμάται όσα έχει δει, δεν θα παραλείψει ποτέ να τρέφει τις σκέψεις του και δεν θα είναι πια πραγματικά ...

4085 - Η μικρή της Γεωργίας

Δεν ήξερε για τη γλώσσα μας μόνο για τραγούδια ξεχασμένα. Όλη της η μικρή ζωή στα ξένα μιας χώρας που οι πρόγονοί της ονόμαζαν γη τους. Δεν ήξερε για ...

4085 - Малышка из Грузии

Она не знала о нашем языке только о забытых песнях. Вся её маленькая жизнь на чужбине, в стране, которую ее предки называли своей землей. Она ...

4084 - Οι μίζεροι

Οι μίζεροι δεν ήξεραν τίποτα από τα θρανία της ανάγκης. Το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν οι καρέκλες της κοινωνίας. Κι ο μοναδικός τους φόβος ήταν η περίεργη ...

4082 - Για τη Μαρία ρε, γαμώ το

Δεν ήταν ανάγκη να πας εκεί για να σ’ αγαπήσουμε. Δεν ήταν ανάγκη να είσαι μόνη για να είμαστε πολλοί. Δεν είσαι μόνο η Μαρία πια ό,τι και να κάνεις. ...

4081 - Ο Abel ο 5ος άγνωστος

Ποιος ήθελε να μάθει για τον Abel; Οι μαθηματικοί μπορεί… Οι άνθρωποι σίγουρα… Και οι μαθηματικοί είναι άνθρωποι όπως έλεγε ο 5ος άγνωστος. Δεν πρέπει ...

4078 - Η εργατιά και τα πλούτη.

Ανάμεσα στους θορύβους του πλούτου η μικρή πάλευε με την εργατιά της σιωπής. Κανείς δεν άκουγε αυτά που δακτυλογραφούσε γιατί κανείς δεν διάβαζε πια την ...

4075 - Στη μάνα Ρωσοπόντια

Στη Ρωσία ήσουν Πόντια, στην Ελλάδα, Ρωσίδα, πήρες τα καλύτερα κομμάτια της αντοχής και του πόνου για να μας θυμίσεις την αδικία που έζησαν παλιά οι δικοί ...

4075 - Матери Понтийке

В России ты была понтийкой, в Греции, русской, взяла лучшие примеры терпения и боли, чтобы напомнить нам о несправедливости, которую пережили наши ...

4074 - Το γιασεμί και το τσάι

Πρόσεξε, είναι ζεστό το γιασεμί! Το πότισα με τσάι της πατρίδας. Πιες πρώτα το άρωμά του πριν αγγίξεις τη γεύση αλλιώς θα κλάψεις. Έχει μέσα του όλα τα ...

4073 - Τα πρώτα λόγια

Δεν ήξερε να πει τα πρώτα λόγια, ένιωθε όμως την ανάγκη. Ήταν, λοιπόν, τόσο δύσκολη η ανθρωπιά; Ή τόσο απλή; Πάντως ζούσε για κάποιον τώρα! Έπρεπε να ζήσει. ...

4070 - Τα μυστικά τηλεγραφήματα

Ποιος μπορεί να φανταστεί το υποκείμενο του κειμένου όταν δεν έχει διαβάσει τα μυστικά τηλεγραφήματα; Ποιος μπορεί να κλάψει για την ξεχασμένη πατρίδα ...

4069 - Τα ίχνη του πνεύματος

Ανάμεσα στα χειρόγραφα που ξέχασε η κοινωνία μάθαμε πώς ζούσε η ανθρωπιά! Μοναχική και κρυφή ανάμεσα στα πλούτη και τους τίτλους που δεν ήξεραν για την ...

4068 - Κάτω από τη σκιά

Δεν βρήκαμε άλλο μέρος για να ζήσουμε τις στιγμές του ήλιου της δικαιοσύνης παρά μόνο κάτω από τη σκιά ενός δέντρου με γαλάζια φύλλα. Και τώρα που πεθάναμε ...

4068 - Под тенью

Мы не нашли другого места чтобы прожить моменты солнца правосудия только в тени дерева с голубыми листьями. И теперь, уже умирая ищем отчаянно ...

4067 - Οι πράσινες σκακιέρες

Χαμένες μέσα στην ώχρα οι πράσινες σκακιέρες περίμεναν σιωπηλά αόρατους παίχτες παρελθόντος αλλά δεν είδαν παρά τον εξόριστο που έπιανε τα πινέλα του για ...

4066 - Τα κενά σπίτια

Δεν ήταν άδεια, μα κενά. Ποιος καταλάβαινε τη διαφορά; Όλη η κοινωνία βασιζόταν πάνω σ’ αυτό το παράλογο λογοπαίγνιο. Έτσι ξεγελούσε τα άτομα που έμεναν ...

4065 - Ανθρώπινη ροή

Μέσα στο ποτάμι της κοινωνίας προσπαθούσαν τα πνιγμένα άτομα να πάρουν μια τελευταία ανάσα. Μόνο τότε συνειδητοποίησαν το κενό της ανούσιας ύπαρξης που ...

4064 - Ανύπαρκτη ανάμνηση

Θυμάσαι τη μέρα που σταμάτησε η μουσική ποιος άλλος μπορούσε ν’ ακούσει τη διαχρονική κραυγή της ανθρωπιάς; Γιατί δεν αντιστάθηκες τότε; Δεν ήταν η κατάλληλη ...

4062 - Το δένδρο της σκλαβιάς

Σε μια μικρή πέτρινη πλατεία που είχε ζήσει τους μαύρους αιώνες υπήρχε ένα δένδρο που άντεχε τη σκλαβιά της αδιαφορίας. Βουβό σαν τους σοφούς άλλων εποχών ...

4061 - Η επόμενη απόφαση

- Θα είσαι κι εσύ μαζί μου; - Γίνεται αλλιώς; - Για μένα, όχι. - Το ίδιο ισχύει και για μένα. - Τότε θα το παλέψουμε. - Μα, δεν ξέρεις τίποτα για τον αγώνα. ...

4060 - On assassine la mort

Tu sens cette odeur nauséabonde, ce n’est pas celle de la mort. Non, la société de l’oubli tue encore une fois, une fois de trop, nos morts. Et toi, passant, ...

4060 - Δολοφονούν το θάνατο

Οσφραίνεσαι αυτή την αηδιαστική οσμή, δεν είναι η οσμή του θανάτου. Όχι, η κοινωνία της λήθης σκοτώνει ακόμα μια φορά, μια φορά παραπάνω, τους θανάτους ...

4059 - Le récit des morts

Nous pensions qu’ils ne souffraient plus après le massacre de leur vie. Cependant notre ennemi continuait sa tâche immonde et les assassinait encore. ...

4059 - Η διήγηση των θανάτων

Νομίζαμε πως δεν υπέφεραν πια μετά το σφαγιασμό της ζωής τους. Όμως ο εχθρός μας συνέχιζε το απαίσιο έργο του και τους δολοφονούσε ακόμα. Ανάμεσα στα αίσχη ...

4058 - Επιλογές και κόστος

Θα έρθεις κι εσύ να δεις εκείνο το ανύπαρκτο τοπίο ή θα μας αφήσεις πάλι μόνους; Δεν είναι θέμα χρόνου διότι κανείς δεν μας περιμένει εκτός από τη συνείδησή ...

4057 - Δύο μικρές κασέτες

Δεν ήταν χάρτινο το φεγγαράκι. Έλεγε ψέμα το τραγούδι. Γι’ αυτό δεν είπες τίποτα όταν το έκαψε ο ήλιος της δικαιοσύνης; Για τι άλλο θα πρέπει να πεθάνουμε; ...

4056 - Για την Κύπρια μάνα

Λες να το πίστεψαν ότι δεν υπάρχεις πια; Ή θα μας κυνηγήσουν όπως έκαναν και πριν; Γιατί να μην μπορούμε να πεθάνουμε κι εμείς; Ποιος άραγε ψάχνει ακόμα ...

4055 - Ο πέτρινος δρόμος

Δύσκολα περπατούσες πάνω στον πέτρινο δρόμο δίχως να σκοντάψεις. Κι όμως αυτό δεν εμπόδιζε τα όνειρα του παρελθόντος να γίνουν τα οράματα του μέλλοντος. ...

4054 - La rocaille et le thym

La rocaille nous blessait les pieds et pourtant nous poursuivions notre chemin. Il nous fallait accomplir notre mission et trouver le secret des arômes. ...

4054 - Η πέτρα και το θυμάρι

Η πέτρα μάς πλήγωνε τα πόδια κι όμως εμείς συνεχίζαμε το δρόμο μας. Έπρεπε να εκτελέσουμε την αποστολή μας και να βρούμε το μυστικό των αρωμάτων. Κανείς ...

4052 - Ο πράσινος ουρανός

- Είδες το χρώμα του ουρανού; - Το πράσινο; - Ναι. Δεν είναι περίεργο; - Γιατί; Είναι τα άλλα κανονικά; - Εννοείς τα ξεχασμένα σπίτια; - Ναι εκεί, ανάμεσα ...

4052 - Зелёное небо

- Ты видел цвет неба? - Зелёный? - Да. Разве не странный? - Почему? Другие обычные? - Ты имеешь в виду забытые дома? - Да, там, между голубыми ...

4052 - Зелене небо

- Ти бачив колір неба? - Зелений? - Так. Чи не дивно? - Чому? Інші здаються звичайні? - Маєш на увазі забуті хати? - Так, отам, між голубими та фіолетовими ...

4046 - Το κυπαρίσσι και η λεβάντα

Τα ρούχα δεν είναι τόσο γυμνά με το άρωμα της λεβάντας. Ποιος όμως σκέφτεται το κυπαρίσσι; Εσύ το ήθελες κοντά σου ακόμα κι εκεί που δεν υπήρχαμε. Δεν ...

4045 - Τα δέντρα δεν ήταν νεκρά

Όλοι νόμιζαν ότι ήταν νεκρά. Ενώ περίμεναν την ημέρα. Δεν έκαιγαν πια τη μοίρα. Δεν ήθελαν τίποτα από μας. Και μόνο ο ήλιος μπορούσε ν’ αγαπήσει και πάλι ...

4044 - Γιατί τόσο πράσινο;

Ποιος ήξερε γιατί γέμισες με τόσο πράσινο την πληγωμένη γη, ενώ το μωβ του ορίζοντα άντεχε με δυσκολία το βάρος ενός συννεφιασμένου ουρανού. Μόνο ο θεός. ...

4043 - Τα σπίτια στους λόφους

Πάνω από τη γαλάζια γραμμή λίγο πιο κάτω από τους λόφους, θυμάσαι το χρώμα των σπιτιών; Μπορεί να μην έδωσες τόση σημασία σ’ εκείνο το λυπητερό μωβ, αλλά ...

4024 - Alphonse et Frédéric

Dans les secrets de la langue du midi se cache la présence des amis qui à travers la multitude des écrits, ont su redonner son sens à la vie. Ils auraient ...

4023 - Μέσα στη σοφίτα του Vincent

Μέσα στην πιο μεγάλη αθλιότητα στη σοφίτα της ανάγκης, κανείς δεν ήθελε να μένει εκτός από την ψυχή των εφήμερων. Ήταν για σένα ο μοναδικός τρόπος να ...

4023 - В мансарді Вінсента

Серед найстрашніших злиднів, в мансарді потреби, ніхто не хотів жити окрім душ ефемерних. Був це для тебе єдиний спосіб творити? Був твій вибір ...

4018 - Επίσκεψη στο μουσείο

Μετά από πολλά χρόνια μνήμης όταν πλέον όλοι είχαν ξεχάσει τα πάντα αποφασίσαμε να επισκεφτούμε το μουσείο μας. Όχι μόνοι μας βέβαια αλλά με τα παιδιά ...

4016 - Στο μουσείο της ανάγκης

- Πρέπει να τελειώσουμε την αίθουσα του Κωνσταντίνου. - Μα, δεν έχουμε ακόμα τις επιστολές που πήραμε. - Πρώτα η ανάγκη, μετά η ομορφιά. - Μα, η ομορφιά ...

4014 - Albert Camus, le premier homme

Albert Camus n’était pas seulement un écrivain. C’était un juste. Il n’était pas seulement un intellectuel engagé. C’était un homme. Il aurait pu être ...

4014 - Albert Camus, ο πρώτος άνθρωπος

Ο Albert Camus δεν ήταν μόνο ένας συγγραφέας. Ήταν ένας δίκαιος. Δεν ήταν μόνο ένας ταγμένος διανοούμενος. Ήταν ένας άνθρωπος. Μπορούσε να ήταν ένας ήρωας. ...

4013 - Repas frugal

Je me souviens de la galette, des dattes et du lait de l’instituteur. Ceci malgré le temps et le désarroi, malgré la colère et l’injustice. Tout homme ...

4013 - Λιτό γεύμα

Θυμάμαι τη φρυγανιά, τους χουρμάδες και το γάλα του δασκάλου. Και τούτο, παρά το χρόνο και την απελπισία, παρά την οργή και την αδικία. Κάθε άνθρωπος έχει ...

4012 - Η απλή ευτυχία ενός βιολιού

Το βιολί δεν ζητούσε τόσα πολλά, του αρκούσε να μοιράζεται μια στιγμή μ’ ένα βιολονσέλλο μιας άλλης εποχής για να ξαναζήσει την γεύση της πρώτης έντασης ...

4010 - Περίπατος κάτω από τα δέντρα

Βαδίζαμε μέσα στα χρώματα κάτω απ’ τις σκιές των δέντρων σαν να θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον ήλιο που είχε βγάλει από τη γη τις ώχρες από τα παλιά και ...

4010 - Прогулянка під деревами

Гуляли серед кольорів під тінями дерев, наче хотіли віддячитись сонцю, яке витягло із землі вохру з минулого і миттєвості осяяні сонцем. Природа ...

4007 - Τα πυκνά βουνά

Εκεί στα πυκνά βουνά έβλεπες άδεια χωράφια. Κανείς δεν ήθελε τη γη λες κι ήταν μόνο πληγή. Κι εσύ, περίμενες μόνος την ανύπαρκτη αντίσταση. Δεν μπορούσες ...

4006 - Ποιος κλέβει ποιον;

Ποιος κλέβει ποιον; Η θάλασσα ή το χώμα; Ποιος θέλει ποιον; Η άνοιξη ή το σώμα; Ο φάρος δεν απάντησε. Μα ούτε κι ο τάφος. Έτσι επέλεξαν οι άνθρωποι.

4002 - Οι πληγές της πέτρας

Οι πληγές της πέτρας δεν πονούσαν. Ήταν γεμάτες μνήμες του μέλλοντος. Δεν έσταζαν παρά μόνο χρώμα λες και το αόρατο μιλούσε. Τις έκαιγε ο ήλιος, τις έβρεχε ...

4000 - Un pas plus loin encore

Elle était suspendue. La cigogne. Elle lui manquait. La patrie. Elle attendait. Les prochaines. Elles n’arrivaient pas. Cependant il le fallait. Partir. ...

4000 - Ένα βήμα ακόμα πιο πέρα

Ήταν μετέωρος. Ο πελαργός. Του έλειπε. Η πατρίδα. Περίμενε. Τους επόμενους. Δεν ήρθαν. Κι όμως έπρεπε. Να φύγουν. Ήταν ο τελευταίος. Το πρέπον. Αναγκαίο. ...

4091 - Mosaïque nouée

Elle était encore présente dans cette mémoire brisée pour résister au vandalisme des sociétés de l’oubli. Elle avait été nouée par un maître qui ...

4091 - Δεμένο ψηφιδωτό

Έδινε ακόμα το παρόν του σ’ αυτή τη σπασμένη μνήμη για ν’ αντισταθεί στους βανδαλισμούς των κοινωνιών της λήθης. Το είχε δέσει ένας δάσκαλος που ...

9461 - Πολύχρωμοι άνθρωποι

Πολύχρωμοι άνθρωποι εξετάζουν προσεχτικά τις άσκοπες κινήσεις των ξεχασμένων ατόμων για να καταλάβουν πως να σώσουν αυτούς που δεν ξέρουν ότι κινδυνεύουν ...

4072 - La rencontre

Il écoutait en silence les mouvements de l’esprit. Il discutait avec le maître pour comprendre la lumière. Aucune autre présence à cette étrange rencontre. ...

4072 - Η συνάντηση

Άκουγε σιωπηλά τις κινήσεις του πνεύματος. Συζητούσε με το δάσκαλο για να δει το φως. Καμία άλλη παρουσία σ’ αυτή την παράξενη συνάντηση. Ως εάν ...

9459 - Κοίταξε προσεχτικά τα δέντρα

Κοίταξε προσεχτικά τα δέντρα για να δεις τις λεπτομέρειες ενός χρόνου που δεν έζησες ενώ πάλευαν ήδη μόνα τους ενάντια στη βαρβαρότητα για να προστατέψουν ...

9458 - Οι μεγάλοι άνθρωποι

Οι μεγάλοι άνθρωποι δεν είναι αναγκαστικά μεγάλοι, οι μικροί άνθρωποι δεν είναι απαραίτητα μικροί. Υπάρχουν και οι μικροί μεγάλοι που κάνουν τα ...

9457 - Ο ρόλος του καθενός

Όποιος δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να δώσει μια πραγματική μάχη για την πατρίδα του, διότι ήταν πολύ νέος ή πολύ αδιάφορος, τώρα μπορεί να κάνει τα πάντα. ...

9448 - Parallel time

- Master, you haven’t talked about parallel time. - First, you have to comprehend negative time to invent the parallel one. - Negative one? - Negative ...

9448 - Παράλληλος χρόνος

- Δάσκαλε, δεν είπατε για τον παράλληλο χρόνο. - Πρέπει πρώτα να κατανοήσεις τον αρνητικό, για να επινοήσεις τον παράλληλο. - Τον αρνητικό; - Ο αρνητικός ...

9447 - Οι εχθροί της ΑΟΖ

Οι εχθροί της ΑΟΖ βρίζουν ανθρώπους σαν τον Θ. Καρυώτη, Σ. Κασσίνη, Η. Κονοφάγο, Α. Φώσκολο, διότι αντιλαμβάνονται ότι σιγά σιγά χάνουν την μάχη της ΑΟΖ. ...

4618 - Holistic vision

- How to explain complexity? - In simple terms. - Is this always possible? - No, certainly, not. - So, do we have to try? -Yes, of course. - Even ...

9441 - Ψηφίζω ΑΟΖ

-Τι θα ψηφίσεις; -ΑΟΖ. -Υπάρχει τέτοιο κόμμα; - Όχι. -Με δουλεύεις; -Είναι μια υπερκομματική έννοια. -Ε, και; -Όποιο κόμμα προωθήσει περισσότερο ...

9440 - Η μαχητικότητα της ΑΟΖ

Η μαχητικότητα της ΑΟΖ γίνεται όλο και πιο εμφανής με την πάροδο του χρόνου. Την ώρα που όλοι προσπαθούν να σταθούν στα πολιτικά τους πόδια και να κάνουν ...

9446 - Δεν έχετε κάρτες;

Δεν έχετε κάρτες; Αυτή η ερώτηση πυροδότησε σκέψεις μέσα στο παρόν διότι έδειχνε απλά μια αναζήτηση μνήμης μέλλοντος που επιβεβαιώθηκε από την ...

9445 - Χρωματική μάζα

Χρωματική μάζα που δεν λέει να φύγει, αναζητά το βλέμμα ενός ανθρώπου που δεν φοβάται την έντονη ζωή ενάντια στη λήθη, και βρίσκει μόνο την ανάγκη ...

9444 - Πολιτισμός και ΑΟΖ

Πολλοί μας κατηγορούν, ειδικά αυτήν την περίοδο, ότι δεν είμαστε ικανοί να υποστηρίξουμε τον πολιτισμό μας. Βέβαια δίνουν έμφαση στα οικονομικά μας προβλήματα ...

9443 - H μάχη της ΑΟΖ

Η μάχη της ΑΟΖ δεν θα είναι θεωρητική. Η μάχη της ΑΟΖ δεν θ’ αρχίσει με τους ξένους, αλλά με τους ραγιάδες, τους δικούς μας που θέλουν να εκμεταλλεύονται ...

9442 - Εσύ δεν θέλεις ΑΟΖ;

-Εσύ δεν θέλεις ΑΟΖ; -Και βέβαια θέλω ! -Τότε τι περιμένεις; -Μα εγώ θα την κάνω; -Έμμεσα, ναι ! -Τι θες να πεις; -Ψηφίζεις, έτσι δεν είναι; -Σίγουρα, ...

9314 - The unwritten history

The unwritten history is not an abstraction but a reality; if you think of the unborn victims from whom genocide stole both their future and life ...

9314 - Ненаписанная история

Ненаписанная история является не абстракцией а реальностью; если подумаешь о неродившихся жертвах, у которых геноцид украл и будущее и жизнь, ...

9313 - Не считай только погибших

Не считай только погибших, это не единственная цель геноцидa, варварства подумай о неродившиxся тех, кого не хотела система потому что они не получили ...

9312 - One more battle

One more battle which didn’t scare us because we already knew about the secret war for liberation against the yoke of barbarity which has never ...

9311 - Against Genocide

Against Genocide we can stand for, it is due but why should it be necessary to suffer from our own because they always find justice to be too harsh ...